← Κύπρος

clr/1993/1993_4_2876.pdf

(1993)14Δεκεμβρίου, 1993 [ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣΒΟΓΙΑΤΖΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1170/91) Σχέδια Υπηρεσίας — Δευτερογενής νομοθεσία — Δεν προσβάλλονται αυτοτελώς μεπροσφυγή βάσειτουΆρθρου 146τουΣυντάγματος — Μπορούν ναπροσβληθούν έμμεσαμεπροσβολή τηςαπόφασης που αποτελεί το αποτέλεσμα τηςεφαρμογής τους. 5 Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Δικαστική Απόφαση — Δεδικασμένο — Τογεγονός ότι ηαπόφαση εφεσιβλήθηκε δεν επηρεάζει την ισχύ της — Παραμένει σε ισχύ,μέχρι τηναποπεράτωση της έφεσης. Ο περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμος (Ν. 1/90)—Παρέχειεξουσιοδότη- 10 ση για καταρτισμό Σχεδίων Υπηρεσίας — Δευτερογενήςνομοθεσία — Μηαναφορά στοΝόμο1/90σε "ειδικότητες"δενκαθιστάταΣχέ­ δια Υπηρεσίας που αναφέρονται σεειδικότητεςως utra vires— Η αρμόδια Αρχή καλύτεροςκριτής για τις ανάγκες της Υπηρεσίας — Η σκοπιμότητα τον Νόμου,δεν ελέγχεται από τοΔικαστήριο. 15 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Κανείς δημόσιος υπάλληλος δεν έχεικεκτημένοδικαίωμα προαγωγής αλλά μόνο προσδοκία. Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146τον Συντάγματος — Έννομο σνμ20 φέρον — Υποψήφιος υπάλληλος που δενκατείχε ταπροσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας γιαπροαγωγή,στερείταιεννόμου συμφέροντος προσβολής τηςαπόφασης της Ε.Δ.Υ. Ο αιτητής προσέβαλεμε την προσφυγή του,την απόφαση της 2876 25 4ΑΛΛ. 5 Βογιατζήςν. Δημοκρατίαςκ.ά. Ε.Δ.Υ. με την οποία προήχθη στη θέση Ειδικού Ιατρού(Τακτικός Προϋπολογισμός) Ιατρικές Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας το ενδια­ φερόμενο μέρος,αντίτου ιδίου.Σύμφωναμετο Σχέδιο Υπηρεσίας τηςθέσης,ηκενήθέσηαφορούσετηνειδικότητατηςΝευροχειρουργικής. Ο αιτητής που κατείχε τη θέση Επιμελητή (Ακτινοθεραπεί­ ας), ισχυρίστηκε πωςηπρόνοιατουΣχεδίουΥπηρεσίας πουκαθό­ ριζετηνειδικότητατηςθέσης,ήτανεκτόςτηςεξουσιοδοτήσεως του Νόμου (ultra vires)γιατί ηαρμόδιααρχή δεν είχεεξουσία νακατα­ νέμειτις θέσειςκατά ειδικότητα. 10 Οι καθ'ων ηαίτηση ισχυρίστηκαν πως το θέμααυτόείχε απο­ φασιστεί απότοΔικαστήριο σεπροηγούμενηπροσφυγήτου αιτητή, όπουο ίδιος ισχυρισμός τουαιτητήείχεαπορριφθείκαιέτσι απο­ τελούσεδεδικασμένο. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο­ φάσισε ότι: 20 25 30 35 40 1. ΤαΣχέδιαΥπηρεσίας, δεν μπορούνναπροσβληθούν απ' ευθείας, αλλά μόνο έμμεσα, με προσφυγή που προσβάλλει το αποτέλεσμα τηςεφαρμογήςτους.Στηνπερίπτωσηαυτή,.ησχετικήπρόνοιατου Σχεδίου Υπηρεσίας προσβάλλεται έμμεσα, μέσω της προαγωγής τουενδιαφερόμενου μέρους,στηνοποίακατέληξεηΕΔΥ εφαρμό­ ζοντας το περί ού ο λόγος Σχέδιο Υπηρεσίας. Επομένως,σ'απάντηση σχετικού ισχυρισμού του δικηγόρου του ενδιαφερόμενου μέρους,ηνομιμότητατουΣχεδίουΥπηρεσίας μπορείνα εξεταστεί μετηνπροσφυγήαυτή. 2. Από το απόσπασματης απόφασηςτου Δικαστηρίου στην προσφ. αρ.903/91φαίνεταιότι το Δικαστήριο δεναπέρριψετηνπροσφυ­ γήτουαιτητή,μόνογιατολόγοότι δεστρεφότανκατάεκτελεστής πράξης,αλλάκαι επί της ουσίαςτης. Μεβάσηταπιοπάνω, στην περίπτωση αυτή,υπάρχειδεδικασμένο αναφορικάμεταεπίδικαθέματαπουεγείρειο αιτητής.Το γεγονός ότι ηπιοπάνωαπόφασηεφεσιβλήθηκε απότοναιτητή,δεν επηρεά­ ζει την ισχύ της. Ηεφεσιβληθείσα απόφασηπαραμένει σε ισχύ,μέ­ χρι τηναποπεράτωσητηςέφεσης εναντίοντης. 3. Ενπάσηπεριπτώσει,ακόμηκαιανδενυπήρχετοδεδικασμένογια τον αιτητή,ηαπόφασητου Δικαστηρίου δε θαήταν διαφορετική. Ο σχετικός Νόμος,στον οποίογίνεται αναφορά, είναιο περίΔη­ μόσιας Υπηρεσίας Νόμος (Ν. 1/90). Το γεγονός ότι ο όρος "ειδι­ κότητα" δεν απαντάταιστο Νόμο,δεν καθιστά από μόνο του τη 2877 Βογιατζήςν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)σχετική πρόνοια του Σχεδίου Υπηρεσίας άκυρη,για το λόγο ότι είναι εκτός της εξουσιοδοτήσεως του Νόμου(ultra vires). Το Σχέδιο Υπηρεσίας στην παρούσαπερίπτωση,έγινε νόμιμα καιη αμφισβητούμενη πρόνοια του δεν είναι εκτός της εξουσιοδοτήσεως του Νόμου. Ο καθορισμός της ειδικότητας έγινε από την αρμόδια Αρχή, μεβάσητις πρόνοιες του Σχεδίου Υπηρεσίας που εξομοιώνε­ ταιμεδευτερογενή νομοθεσία. Η σκοπιμότητατουΝόμουδενελέγχε­ ταιαπότοΔικαστήριο,ηδεαρμόδιαΑρχήείναιοκαλύτερος κριτής τωναναγκώντης Υπηρεσίας. 5 10
  1. Απορρίπτεται και ο ισχυρισμός του αιτητή για άνιση μεταχείριση. Κανείς δημόσιος υπάλληλος δεν έχει κεκτημένο δικαίωμα προαγω­ γής,αλλά μόνο προσδοκία προαγωγής.Οι προαγωγές γίνονται με βάσηταεκάστοτε σε ισχύ ΣχέδιαΥπηρεσίας. Η πρόνοιατουσχεδί15 ου,γιακαθορισμό ειδικότητας είναι λογική απόκάθεάποψη, ιδίως ενόψει των καθηκόντωντηςθέσης,όπως περιγράφονταισ' αυτό.
  2. Ενόψει των πιο πάνω,είναι φανερό ότι οαιτητήςδεν κέκτηται το απαραίτητο έννομο συμφέρον για προβολή της επίδικης απόφασης,αφούδεν είχε ταπροσόντα της ειδικότητας που καθορίστηκε από την αρμόδιααρχήγιατην επίδικηθέση. 20 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Δημοκρατία ν. Γιαλλονρίδη και Άλλων
(1990)3Α.Α.Δ. 4316, Βογιατζής ν.Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ. 3925, 30 Κίκας και Άλλος ν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 1276, Λάρκον ν.Δημοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ. 2917, 35 Φλωρίδη καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ.
  1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία προάχθηκε το ενδιαφερόμενο μέρος στη μόνιμη θέση Ειδικού Ιατρού (Τακτ.Προυπ.) Ιατρικής Υπηρεσίας και Υπηρε­ σίες Δημόσιας Υγείας, αντί του αιτητή. 2878 40 4ΑΛΛ. Βογιατζής ν.Δημοκρατίας κ.ά. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατον Αιτητή. Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α* για τους Καθ' ων η αίτηση. 5 Μ Χριστοφίδον γιαΕ.Ευσταθίου,γιατοΕνδιαφερόμενομέρος. Cur.adv. vult. 10 15 20 25 30 35 40 ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ.: Οαιτητήςζητάτην ακόλουθη θεραπεία: "
  2. ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότι ηπράξηκαι/ή απόφασητης καθ' ης ηαίτησηαρ. 2 ηοποίαδημοσιεύτηκε στις22.11.1991 στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίαςκαι με την οποίαν προήγαγε μετά από καθορισμό παράνοματης "ειδικότη­ τας" από τον καθ' ου η αίτηση αρ. 1,τον Ανδρέα Διέτη στη μόνιμηθέσηΕιδικούΙατρού(ΤακτικόςΠροϋπολογισμός) Ια­ τρικές Υπηρεσίες και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας απότην 11.11.1991αντίκαι/ήστηθέσητουαιτητήείναι άκυρη,παράνομήκαιστερημένη οποιουδήποτεέννομουαποτελέσματος.". Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Υγείας, με επιστολή του ημερομηνίας 22/7/91, ζήτησε από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ) ναπροβείστηνπλήρωσημιαςκενής θέσης Ειδικού Ιατρούστις ΙατρικέςΥπηρεσίες και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, στην ειδικότητα της Νευροχειρουργικής. Η θέση Ειδι­ κού Ιατρούείναι θέση προαγωγής. Ο αιτητήςπρόσβαλετοπεριεχόμενο τηςπιοπάνωεπιστολής μετηνπροσφυγή903/91, ισχυριζόμενος ότι ηαρμόδια Αρχή δεν είχε εξουσία,υποβάλλονταςτηνπρότασηστην ΕΔΥ γιαπλήρω­ σητης θέσης,νακαθορίσει καιτην ειδικότητατης θέσης που θα επληρούτο. Η πιο πάνω προσφυγή απορρίφθηκε στις 5/12/
  3. Πριντηνέκδοσητηςαπόφασης όμως,ηΕΔΥ κατάτις συνεδρίες της ημερομηνίας 23/10/91και25/10/91,αποφάσισετην προαγω­ γή στην επίδικη θέση του ενδιαφερόμενου μέρους, που ήταν ο μοναδικός "προάξιμος"υποψήφιοςκαικρίθηκεκατάλληλοςγια προαγωγή. Η προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας,ημερομηνίας 22/11/91 και εναντίοντηςκαταχωρήθηκεη παρούσαπροσφυγή, απότοναιτητή. Ο αιτητήςκατείχεαπό τις 15/2/86,τηθέση Επιμελητή (Ακτι2879 Κονρρης,Δ. Βογιατζής ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1993)νοθεραπείας), και όπως αναφέρειστην αίτηση του, προεσταται του Ακτινοθεραπευτικού Τμήματος του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Το ενδιαφερόμενο μέρος προάχθηκεστη θέση Επι­ μελητή (Νευροχειρουργικής),επίσης στις 15/2/86. 5 Οδικηγόροςτωνκαθ' ωνη αίτηση,ισχυρίστηκε ότι οαπ;ητής στερείται του απαραίτητουέννομου συμφέροντος αφού δενείχε ταπροσόντατηςειδικότηταςτης επίδικηςθέσης,δηλαδήειδικό­ τητας νευροχειρούργου. 10 Ηειδικότητα,σύμφωνα μετηΣημείωση
(1)του σχεδίου υπη­ ρεσίας "θακαθορίζεταιεπακριβώςκατά τηνπλήρωσιν τηςθέσε­ ως αναλόγως των αναγκώντης Υπηρεσίας.". Οαιτητήςισχυρίζεται ότιη πιοπάνωπρόνοιαείναι εκτόςτης 15 εξουσιοδοτήσεως του Νόμου(ultra vires)καιότι ηαρμόδια αρχή δενείχεεξουσία,βάσειτουΝόμου,γιακατανομήτωνθέσεωνκα­ τά ειδικότητα,συναρτάδε και το έννομο συμφέρον του με τους ισχυρισμούς του αυτούς. Τοθέματου έννομου συμφέροντος του αιτητή, δεν μπορεί να διαχωρισθεί από τους ισχυρισμούς τους 20 οποίουςπροβάλλει. Γιατολόγο αυτό,θαεξετάσωτοθέματουέν­ νομου συμφέροντος, μαζί με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς. Αν κριθεί ότι οι πω πάνωισχυρισμοί του δεν ευσταθούν,τότε οαιτητήςστερείται εννόμου συμφέροντος αναφορικάμετηνκαταχώ­ ρησητηςπαρούσαςπροσφυγής. 25 Σύμφωνα μετηνομολογία μας,τασχέδιαυπηρεσίαςδενμπο­ ρούνναπροσβληθούν απ' ευθείας,αλλάμόνοέμμεσα,μεπροσφυ­ γήπουπροσβάλλειτοαποτέλεσματηςεφαρμογήςτους (Δημοκρα­ τία ν.Γιαλλονρίδη και Άλλων
(1990)3Α.Α.Δ.4316).Στηνπερί- 30 πτώση αυτή, ησχετική πρόνοιατου σχεδίου υπηρεσίαςπροσβάλ­ λεται έμμεσα, μέσω της προαγωγήςτου ενδιαφερόμενου μέρους, στηνοποίακατέληξεη ΕΔΥ εφαρμόζονταςτοπερίούολόγος σχέ­ διο υπηρεσίας.Επομένως,σ' απάντησησχετικού ισχυρισμού του δικηγόρουτουενδιαφερόμενουμέρους,ηνομιμότητατουσχεδίου 35 υπηρεσίας μπορείναεξεταστεί μετηνπροσφυγή αυτή. Οδικηγόρος τουαιτητήισχυρίστηκε ότι ηπιοπάνω πρόνοια τουσχεδίουυπηρεσίαςείναιεκτόςτηςεξουσιοδοτήσεως τουΝό­ μου (ultra vires),αφούο όρος "ειδικότητα"δεν ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του Νόμου,ότι η έγκριση του σχεδίου υπηρεσίας δεν έγινεσύμφωναμετιςπρόνοιεςτουάρθρου27τουΝόμουκαιότι η αρμόδιαΑρχή έχει εξουσία, βάσει του άρθρου29
(1)τουΝό­ μου, μόνο να υποβάλει πρόταση για πλήρωση κενής θέσης και 2880 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 Βογιατζής ν. Δημοκρατίας κ.ά. Κούρρης, Δ. όχινακαθορίσει ειδικότητα.Μετονκαθορισμότηςειδικότητας, ηαρμόδιαΑρχήκαθορίζει ταπροσόντα για προαγωγήκαι επι­ βάλλει δέσμια ενέργεια στην ΕΔΥ, στην οποία δεν παρέχεται η ευχέρεια επιλογής του καταλληλότερου υποψηφίου. Ισχυρίστηκε επίσης,ότι παραβιάστηκετοδικαίωματουγια ίσες ευκαιρίες και ίση μεταχείριση. Η ουσία των ισχυρισμών του αιτητή αποτέλεσε τη βάση της προσφυγήςτου, πουαπορρίφθηκε απότοΔικαστήριο (Βλέπε, Αρ. Μ. Βογιατξής ν. Δημοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ. 3925). Ο αΐτητής εφεσίβαλε την πιο πάνω απόφαση με την Αναθεωρητική Έφεση 1461,ηοποίαακόμα εκκρεμεί. Οδικηγόροςτων καθ' ωνη αίτηση,υποστήριξε ότι μετηνπιο πάνω απόφαση,, δημιουργήθηκε δεδικασμένο για τον αιτητή, όσον αφοράτους ισχυρισμούς του αυτούς. Απαντώντας, ο δι­ κηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε ότι η πιο πάνω απόφασηδεν αποτελεί δεδικασμένο,γιατία)εκκρεμεί έφεση εναντίον της,και β)η προσφυγή του απορρίφθηκε μόνο για το λόγο ότι στρεφότανκατά μηεκτελεστής πράξης. Τοεπίμαχομέρος τηςεφεσιβληθείσηςαπόφασηςέχειως εξής: 25 30 35 40 "Ο δικηγόρος της Δημοκρατίας υπέβαλε πως η ενέργεια της αρμόδιαςαρχής,ναπροτείνει δηλαδήστην ΕΔΥ την πλήρωση κενής θέσης, σύμφωνα με το άρθρο 29 του Νόμου,δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη. Εισηγείται δε παραπέρα πως ήταν μέσα στα πλαίσια της εξουσίας της αρμόδιας αρχήςνα ζητήσει απότην ΕΔΥ την πλήρωση τηςθέσης στην ειδικότητα πουέκρινε πωςαπαιτούσαν οι ανάγκεςτηςυπηρεσίας. Οιθέ­ σεις ειδικού ιατρού,όταν δημιουργούνται, δενκατανέμονται στο νόμο ή στους ετήσιους περί Προϋπολογισμούς Νόμους στους διάφορους κλάδους ιατρικής, αναφέρεται σ' αυτούς απλώςοσυνολικός αριθμόςτωνθέσεων. Εναπόκειταιδεστην αρμόδιααρχήνα ζητήσει την πλήρωση στις θέσεις των ειδι­ κοτήτωνπουη ίδια,ωςη εξουσία υπεύθυνηγιατηδημόσιαδι­ οίκηση,κρίνει πρόσφορο. Συμφωνώ με τις εισηγήσεις του δικηνόοου της Δηιιοκοατίας και πολύ λίγα ένω να προσθέσω. Ηγραπτήπρόταση απότην αρμόδια αρχήπρος την ΕΔΥ για την πλήρωση οποιασδήποτε θέσης είναι το αναγκαίοδιάβημαστην έναρξητης διαδικασίας πλήρωσης της θέσης, που γίνεται απότο ανεξάρτητο όργανο, την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας. Οι ανάγκεςγιατηνεπαρ2881 Κούρρης,Δ. Βογιατζής ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1993)κή λειτουργία τηςκρατικής μηχανής σεπροσωπικό κρίνονται απότηνυπεύθυνηπροςτούτοεξουσία,πουσύμφωναμετοάρ­ θρο54 τουΣυντάγματοςείναι τοΥπουργικό Συμβούλιο. Και βέβαια εδώυπεισέρχεται καιηΝομοθετική εξουσία. Ταόρια αρμοδιοτήτων των δύο εξουσιών καθορίζονται απότο Σύνταγμα,θέματοοποίο δεμαςαπασχολείεδώ. 5 Ο δημόσιος υπάλληλος δεν έχει εκτου νόμου δικαίωμαπρο­ αγωγής αλλά προσδοκία, που συναρτάται απότην αξιοσύνη του, που κρίνεται απότοαρμόδιο κατάνόμο όργανο και τις 10 αρχές τουδιοικητικού δικαίου,καιτιςευκαιρίες πουπαρέχει ηυπηρεσία. Τελειώνοντας παρατηρώπως, ενώ οδικηγόρος τουαιτητή ει­ σηγείται απότημιαότιηαρμόδια αρχήδενείχε εξουσία να 15 προτείνει στην ΕΔΥ την πλήρωση της θέσης του ΕιδικούΙα­ τρού στην ειδικότητα τηςνευροχειρουργικής, από την άλλη ζητά ουσιαστικά από το Δικαστήριο διακήρυξη πωςέπρεπε να πληρωθεί ηθέση τουΕιδικού Ιατρούστην ειδικότητατης ακτινοθεραπευτικής,γιανα διοριστεί οαιτητής.". 20 (ηυπογράμμιση δική μου) Από τοπιοπάνωαπόσπασμαφαίνεταιότι τοΔικαστήριο δεν απέρριψε την προσφυγή του αιτητή μόνο γιατο λόγο ότιδε στρεφόταν κατά εκτελεστής πράξης, αλλά και επί της ουσίας 25 της. Ηυπογραμμισθείσα φράσηδείχνει ότιο Δικαστής συμφώ­ νησε"μετιςεισηγήσεις" τουδικηγόρουτηςΔημοκρατίαςκαι όχι με "την εισήγηση" αναφορικά με την εκτελεστότητα τηςπρο­ σβαλλόμενης απόφασης. Περαιτέρω, το μεγαλύτερο μέροςτων σχολίων του Δικαστή που ακολουθούν την υπογραμμισθείσα 30 φράση, δεν αφορούν την εκτελεστότητα της προσβαλλόμενης απόφασης. Τογεγονός ότιηπιοπάνω απόφαση εφεσιβλήθηκε από τον αιτητή δεν επηρεάζει την ισχύ της. Η εφεσιβληθείσα απόφασηπαραμένει σεισχύ μέχρι την αποπεράτωσητης έφεσης εναντίον της (Πλατρίτη ν.Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 78/90, 35 ημερ.30/9/93). Με βάση τα πιο πάνω, βρίσκω ότι στην περίπτωση αυτή, υπάρχει δεδικασμένο αναφορικά μεταεπίδικαθέματαπουεγεί­ ρει οαιτητής (Βλέπε, Κίκαςκαι Άλλοςν. Δημοκρατίας
(1992)4 40 Α.Α.Δ. 1276καιΑάρκον ν. Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ. 2917). Ενπάσηπεριπτώσει,ακόμηκαιανδενυπήρχετοδεδικασμένο για τον αιτητή,ηαπόφαση μουδεθαήτανδιαφορετική.Οσχετι2882 4ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 35 40 Βογιατζής ν.Δημοκρατίας κ.ά. Κούρρης, Δ. κός Νόμος,στον οποίο γίνεται αναφορά, είναι ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος, αρ. 1/90 (οΝόμος).Τογεγονός ότι οόρος "ει­ δικότητα"δεναπαντάταιστοΝόμο,δενκαθιστάαπό μόνοτουτη σχετική πρόνοια του σχεδίου υπηρεσίας άκυρη, για το λόγο ότι είναι εκτόςτης εξουσιοδοτήσεως τουΝόμου(ultravires). Στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Γιαλλονρίδη και Άλλων (πιο πάνω),προβλήθηκε ισχυρισμός ότι πρόνοιατουσχεδίου υπηρε­ σίας της θέσης Βοηθού Φοροθέτη 1ης Τάξης, με την οποίαθεωρουνταν ως προσοντούχοι υποψήφιοι έκτακτοι υπάλληλοι του Τμήματος,ήταν εκτός της εξουσιοδοτήσεως του Νόμου (Νόμος 33/67,άρθρο29),για το λόγο ότι ο όρος "έκτακτος"δεν αναφε­ ρόταν πουθενά στο Νόμο.Το Δικαστήριο, αφούανέφερε ότι το άρθρο 29 (του Νόμου 33/67) απονέμει ευρείες εξουσίες στο Υπουργικό Συμβούλιο, αναφορικά με την κατάρτιση σχεδίων υπηρεσίας, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σχέδιο υπηρεσίας δεν ήτανultra vires. Στην υπόθεση Φλωρίδη και Άλλων ν.Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ.1512, όπουκαιπάλιέγινεκαθορισμόςειδικότηταςαπότην αρμόδια Αρχή, σύμφωνα με σημείωση του σχεδίου υπηρεσίαςγια τηθέση του Ανώτερου Εκπαιδευτή, Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστι­ τούτο,τοΔικαστήριο είπε τα ακόλουθα: 'ΤαΣχέδιαΥπηρεσίας, όπως πάγια έχει επικρατήσει στηνομο­ λογία μας,είναι δευτερογενής νομοθεσία. Δευτερογενής νομο­ θεσίαεκδίδεταιτόσοαπότοΥπουργικό Συμβούλιοόσοκαιαπό άλλα όργαναπουασκούνδιοικητικήεξουσία, εφόσον εξουσιο­ δοτούνται προς τούτο από πρωτογενή νομοθεσία (βλ. Δήμο· κρατίαν.ΑνδρέαςΓιαλλουρίδηςκ.ά.
(1990)3Α.Α.Δ. 4316). Ηνομοθετικήεξουσιοδότηση τουάρθρου29τουπερί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967, Ν. 33/67, όπως τροποποιήθηκε, παρέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο ευρείες εξουσίες για τον καταρτισμό των Σχεδίων Υπηρεσίας μιας θέσης, τον καθορι­ σμότωνγενικών καθηκόντωνκαιευθυνών τηςθέσης,τααπαι­ τούμενα πρσόντακ.λ.π. Το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε το Σχέδιο Υπηρεσίας της επίδικηςθέσης καιμετηνπροσθήκητηςσημείωσης
(2),ανέθεσε την εξουσίακαθορισμούτηςειδικότηταςστην αρμόδιααρχή. Ηπρότασηγιαπλήρωση τηςθέσης έγινεσύμφωνα με τηνπρο­ βλεπόμενη απότο νόμο διαδικασία, με επιστολή απότηναρ2883 Κούρρης,Δ. Βογιατζής ν. Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)μόδια αρχήπρος τηνΕπιτροπή,ηοποία ενεργούσε κατά τεκ­ μήριο με βάσητιςανάγκεςτης υπηρεσίας,δεδομένου ότιη αρ­ χή είναι σεθέσηναγνωρίζει τις ανάγκεςαυτέςσεκάθεδεδομέ­ νηπερίπτωση. 5 Οι δικηγόροι των αιτητώνδεν έχουνθέσει ενώπιον μουοποια­ δήποτε στοιχεία που να καταδεικνύουν ότιο καθορισμόςτης Πολιτικής Μηχανικήςσανειδικότητας στησυγκεκριμένη περί­ πτωση δεν έγινε με βάση τις ανάγκες τηςυπηρεσίας. Τουνα­ ντίον,ησημείωση
(2)τουΣχεδίουΥπηρεσίας, δεικνύει ότιπα- 10 ρέχεται νομοθετική εξουσιοδότηση προς την αρμόδιααρχή να καθορίζειτην ειδικότητακάθεφοράπουυπάρχειθέμαπλήρω­ σηςτηςθέσηςαυτήςκαιότιοκαθορισμόςτηςειδικότηταςδεγί­ νεται κατά τον τρόπο που επιχειρηματολόγησε ο δικηγόρος των αιτητών. 15 Η σημείωση
(2),"ηειδικότης θακαθορίζεταικατά την πλήρωση της θέσεως", αποτελούσε μέρος του ΣχεδίουΥπηρεσίας καισαν τέτοια,δεν μπορούσε νααγνοηθεί από την Επιτροπή(βλ.Αλίκη Αιμνάτονκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.ΑΛ. 4057). 20 ΤοΔικαστήριο τούτο,όπως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί, δεν ελέγχει τησκοπιμότητα τουΝόμου,τοδεθέμα της κατα­ νομής και του καθορισμού των ειδικοτήτων εμπίπτει στην κρίση τηςαρμόδιαςαρχής,πουγνωρίζει τιςανάγκεςτηςυπη- 25 ρεσίας (βλ.,μεταξύ άλλων, Ανθή Ιορδανού κ.ά. ν. Δημοκρα­ τίας
(1990)3Α.ΑΛ. 4515καιΑλίκη Αιμνάτον κ.ά. ν. Δήμοκρατίας, ανωτέρω).". Συμφωνώ μεόσα λέχθηκαν πιο πάνω. Βρίσκω ότιτοσχέδιο 30 υπηρεσίας στην παρούσα περίπτωση έγινε νόμιμα καιηαμφι­ σβητούμενη πρόνοια τουδενείναι εκτός της εξουσιοδοτήσεως του Νόμου.Οκαθορισμός της ειδικότητας έγινε απότην αρμό­ διαΑρχή, μεβάσητιςπρόνοιες του σχεδίου υπηρεσίας πουεξο­ μοιώνεται με δευτερογενή νομοθεσία. Ησκοπιμότητα τουΝό- 35 μουδενελέγχεται απότοΔικαστήριο, ηδεαρμόδιαΑρχήείναι ο καλύτερος κριτής των αναγκώντης Υπηρεσίας. Ούτε βρίσκω βάσηστον ισχυρισμό τουαιτητήγια άνισημετα­ χείριση. Κανείςδημόσιος υπάλληλος δενέχεικεκτημένο δικαίωμα προαγωγής,αλλά μόνο προσδοκία προαγωγής.Οιπροαγωγέςγί­ νονται μεβάσηταεκάστοτε σε ισχύ σχέδιαυπηρεσίας. Η πρόνοια του σχεδίου για καθορισμό ειδικότητας είναι λογική από κάθε άποψη, ιδίως ενόψει τωνκαθηκόντων της θέσης, όπως περιγρά2884 40 4ΑΛΛ Βογιατζής ν. Δημοκρατίαςκ.ά. Κούρρης, Δ. φονται σ' αυτό. 5 Ενόψει των πιο πάνω, είναι φανερό ότι ο αιτητής δεν κέκτη­ ται το απαραίτητοέννομοσυμφέρον για προσβολήτης επίδικης απόφασης, αφούδεν είχε τα προσόντα της ειδικότητας πουκα­ θορίστηκε από την αρμόδια αρχή για την επίδικη θέση. Με βάση όλα τα πιο πάνω,η παρούσα προσφυγή αποτυγχά­ νει και απορρίπτεται. 10 Καμιά διαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. ' 2885

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.