4ΑΛΛ. 11 Ιανουαρίου, 1993 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ/στής]. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης η αίτηση. (Σννεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 509/91 και 550/91) 5 10 Προσφυγήβάσει τουΆρθρον 146τονΣυντάγματος—Λόγοι ακνρώσεως — Προκατάληψη — Έλλειψη αμεροληψίας — Κρίσιμο στοιχείο ύπαρξης των σχετικών δεδομένων ενώπιον του αρμοδίου οργάνου καιηέρευναπου αυτόδιεξήγαγε—Απόρριψη υστερογενών, ενώπιον τονΔικαστηρίου καιμόνο,ισχυρισμώνστηνκριθείσαπερίπτωση. Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Διορισμοί /Προαγωγές — Συνεντεύξεις —·Βαρύτητασεειδικέςπεριπτώσεις —Απόδοσημεγάληςσημασίας στις σννεντεύξεις δε συνιστά αναγκαστικά λόγο ακύρωσης,επειδή μπορεί να δικαιολογείται από τα περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης. 15 Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας — Σχέδια Υπηρεσίας — Ερμη νεία και εφαρμογή τους ανάγεται στηδιακριτική ευχέρειατης Επιτροπής — Πεδίο αναθεωρητικούελέγχου. 20 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Διορισμοί/Προαγωγές — Αρχαιότητα — Δεν πρέπει να βαρύνει πολύ όταν πρόκειται για ιεραρχικάυψηλές θέσεις— Σε τέτοιεςπεριπτώσεις ηδιακριτική ευχέρειατουδιορίζοντος οργάνου παρουσιάζεται διευρυμένη. Με τις συναφείςπροσφυγές οι αιτητέςπροσέβαλαντην προα γωγή του ενδιαφερόμενου μέρους στη θέση Πρώτου Λειτουργού Εκπαίδευσης στοΥπουργείο Παιδείας. 29 Προδρόμουχ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1993)Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτις προσφυγές, απο φάσισε ότι:
- Αποτελείπάγια νομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίουπωςεάν αποδειχτείότι ταόργαναπουμετέχουνστηδιαδικασίαέκδοσης μιαςδιοικητικής πράξηςδελειτούργησαν αμερόληπτα,η πράξη ακυρώνεται. Στηνπερίπτωσηπουηπροσβαλλόμενη για προκα τάληψηπράξηεκδόθηκε απότηΔημόσια Υπηρεσία ήάλλο διορίζον όργανο, θαπρέπεινα εξετάζεται κατάπόσοτασχετικά με την προκατάληψη γεγονότα και στοιχεία βρίσκονταν ενώπιον τουοργάνουκαικατάπόσοτο όργανοαυτόπροέβηστηδέουσα έρευνα με σκοπότην εξακρίβωση τους. Από ταπρακτικάτων συνεδριάσεων της Επιτροπήςκαιόλατα υπόλοιπα στοιχεία ενπροκειμένω,είναιφανερόπωςοπαραπονούμενος αιτητής ουδέποτε έθεσε το ζήτημα ενώπιον της Επι τροπής προς γνώσηκαι διερεύνηση από αυτή. Όλοι οι ισχυρι σμοί οι οποίοι περιέχονται στην ΈνορκηΔήλωσητου ουδέποτε τέθηκαν υπόψητης Επιτροπήςκαιέτσιδεν μπορούνναπαρου σιάζονται εκτωνυστέρων γιααναθεωρητικόέλεγχο. Οδικαστικός έλεγχος μιας Διοικητικής πράξης γίνεται πάντοτε με βάση ταδεδομέναπουείχετοδιοικητικόόργανοενώπιοντουκατάτη λήψητηςαπόφασης. 5 10 15 20
- Ηαπόδοσητων υποψηφίων κατάτις συνεντεύξεις αποκτάαυ- 25 ξημένη βαρύτητα σε περιπτώσεις πλήρωσης θέσεων πρώτου διορισμού και πρώτου διορισμού και προαγωγής, θέσεων ψη λών στην υπαλληλική ιεραρχία όπου η προσωπικότητα των υποψηφίων είναι σημαντικό στοιχείο για την εκτέλεσητωνκα θηκόντων της θέσης καιθέσεων οι οποίες απαιτούν διοικητικές 30 διευθυντικές, οργανωτικές και εποπτικές ικανότητες, όπως η παρούσα. Εν πάση περιπτώσει, ηαπόδοση μεγάλης σημασίας στις συνε ντεύξεις δεσυνιστά αναγκαστικάλόγοακύρωσης,επειδήμπορεί να δικαιολογείται απόταπεριστατικάτης συγκεκριμένης υπό θεσης.
- Ηερμηνεία και εφαρμογήτου ΣχεδίουΥπηρεσίας ανάγεταιστη διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής,ο δε αναθεωρητικός έλεγχος περιορίζεται στην εξακρίβωση της νομιμότητας και τηςτή ρησης απότηΔιοίκηση των ακραίωνορίων τηςδιακριτικήςτης ευχέρειας. 30 35 40 4ΑΛΛ. Προδρόμου κ.ά.ν.Δημοκρατίας
- Η αρχαιότητα δενπρέπειναέχειμεγάληβαρύτηταόταν πρόκει ται για πλήρωση ιεραρχικά ψηλών θέσεων και θέσεων όπου αναγνωρίζεται ευρείαδιακριτικήευχέρεια στην Επιτροπή. 5 Είναι γνωστήαρχήστη νομολογία πωςόταν τοδιορίζον όργα νο έχει ναασχοληθεί μετηνπλήρωση μιας θέσης υψηλής στην υπαλληλική ιεραρχία, όπως ηπαρούσα, τότε ηδιακριτική του ευχέρεια παρουσιάζεται διευρυμένη. 10 Οιπροσφυγές απορρίπτονται μεέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Χρίστου κ.ά. ν.ΕΛ.Υ.
(1989)3Α.ΑΑ.2111, 15 Σάββαν.Ε.Δ.Υ.
(1989)3Α.Α.Δ. 2037, Χριστοδονλίδονν.Ε.Δ.Υ.
(1992)4ΑΛΛ. 3309, 20 Ζαβρός ν.Ε.Δ.Υ.
(1989)3ΑΛΛ. 107, Εκτωρίδηςν.ΕΛ.Υ.
(1990)3ΑΛΛ. 922, Panayiotou andAnother v.Republic
(1968)3C.L.R. 639. 25 Duncan v.Republic
(1977)3C.L.R. 153, Stylianou andAnother v.P.S.C.
(1980)3C.L.R. 11, 30 Stylianou andOthers v.Republic
(1984)3C.L.R. 776, Loizidou -Papaphoti v.Republic
(1984)3C.L.R. 933, Ζαβρός καιΆλλοι v.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 1836, 35 ΓιωργήκαιΑλλοι ν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 3336, Δημοκρατία ν.ΓιαλλονρίδηκαιΆλλων
(1990)3ΑΛΛ. 4316, 40 R. v.Panayiotides
(1987)3C.L.R. 1081, Προδρόμουκ.ά. ν.ΕΛ.Υ.(Αρ. 2)
(1990)3ΑΛΛ.4267, Ηλιάδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 479, 31 Προδρόμου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1993)Παντελήν.Ε.Ε.Υ.
(1989)3ΑΛΛ. 1927, Frangos v. R.
(1970)3C.L.R. 312, 5 Ierides v.R.
(1986)3C.L.R. 165, Simfflis v.R.
(1986)3C.L.R. 608, GeorghiouandOthers v. R.
(1988)3C.L.R. 678, 10 Παπαδόπουλος v.ΕΛ.Υ.
(1991)4ΑΛΛ. 2342, Paschali v.R.
(1988)3C.L.R.
- Προσφυγές. 15 Προσφυγές εναντίον της απόφασης της καθ' ης η αίτηση με την οποία προάχθηκε στη μόνιμη (Τακτικός Προϋπολογισμός) θέση Πρώτου Λειτουργού Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Παιδεί αςαπό 15.4.1991,το ενδιαφερόμενο μέρος αντί οι αιτητές. 20 Λ. Παπαφιλίππου, για τον Αιτητή στην ΥπόθεσηΑρ. 509/
- Κ. Ευσταθίου, για τον Αιτητή, στην Υπόθεση Αρ. 550/
- Ρ. Πετρίδον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την Καθ' ης η αίτηση. 25 Α. Κωνσταντίνου, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος. Cur. adv.vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Με τις παρούσες προσφυγές, που συνεκόικάστηκαν γιατί στρέφονται εναντίον της ίδιας διοικητι κής πράξης και παρουσιάζουν κοινά σημεία γεγονότων και Νό- 35 μου, οι αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο την πιο κάτω θερα πεία: "Δήλωση τουΔικαστηρίου ότι η πράξηή απόφασητηςκαθ'ης η αίτηση,πουδημοσιεύτηκε στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔη- 40 μοκρατίας υπ' αρ.2600ημερομηνίας 3.5.1991, με την οποία προήγαγε στη μόνιμη (Τακτικός Προϋπολογισμός) θέση Πρώτου Λειτουργού Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Παιδείας από 15.4.1991 τον Χριστόδουλο Κλεόπα, αντί των αιτητών, 32 30 4Α^Δ. Προδρόμουκ.ά.ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. είναι άκυρηκαι στερημένη παντός εννόμου αποτελέσματος." 5 10 15 Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Παιδείαςμε έγγραφο του μεαριθμό414/68 καιημερομηνία 7και8 Ιανουαρίου, διαβίβασεπρος την ΕπιτροπήΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας την έγκριση του γιαπλήρωση μίας θέσης Πρώτου Λειτουργού Εκπαίδευσης, που ήταν θέση πρώτου διορισμού και προαγωγής(Παράρτημα "Α" και "Β" στην ένσταση). Στις 14/1/1991ηΕπιτροπήαποφάσισε την προκήρυξη της εν λόγω θέσης με δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημο κρατίας (Παράρτημα "Γ"). Σε ανταπόκριση της δημοσίευσης υποβλήθηκαν μέσα στην καθορισμένη προθεσμία οχτώ αιτήσεις. Όλα τα απαιτούμενα από το Αρθρο 35Β
(1)των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπη ρεσίας Νόμων 1969 έως 1990 έγγραφαδιαβιβάστηκανστο Γενι κόΔιευθυντή τουΥπουργείου Παιδείαςως Προέδρουτης οικεί ας Συμβουλευτικής Επιτροπής (Παράρτημα "Δ"). 20 25 30 35 Στις 15/3/1991 ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Παι δείας διαβίβασεστην Επιτροπήτην έκθεση της Συμβουλευτικής η οποία, αφού συνεκτίμησε όλα τα ενώπιον της στοιχεία για τους υποψήφιους, συμπεριλαμβανομένης και της απόδοσης τους κατά την προσωπική συνέντευξη, κατάτην οποία αιτητές και ενδιαφερόμενο μέρος χαρακτηρίστηκαν σαν πάρα πολύκα λοί, αποφάσισε ομόφωνα να συστήσει για διορισμό στην επίδι κη θέση τους αιτητές και το ενδιαφερόμενο μέρος(Παράρτημα "Ε"). Η Επιτροπή,κατάτη συνεδρίαση της της 2/4/1991,αφού εξέτασε τις ενστάσεις που υποβλήθηκαν βάσει του εδαφίου
(7)του άρθρου 35Β του Νόμου,και αφούέλαβε υπόψητο περιεχό μενο των φακέλων των υποψηφίων και την έκθεση τηςΣυμβου λευτικής Επιτροπήςκαι αφούδιαπίστωσε ότι οι υποψήφιοικα τείχαν τα απαιτούμενααπότα σχέδια υπηρεσίας προσόντα για τηθέση,περιλαμβανομένης καιτηςπολύκαλήςγνώσης μιαςαπό τις επικρατέστερες ευρωπαϊκές γλώσσες, κατάρτισε τον τελικό κατάλογο οοποίος περιλάμβανε τους αιτητέςκαιτοενδιαφερό μενο μέρος, τους οποίους αποφάσισενακαλέσει σε προσωπική συνέντευξη. 40 Στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 11/4/1991 (Παράρτημα "Στ") ηΕπιτροπήδέχτηκε σε προσωπική συνέντευξη τους τρεις υποψήφιους,παρουσίατου Διευθυντή Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαίδευσης. Μετά τις συνεντεύξεις ο Διευθυντής προέβη στις 33 Παπαδόπουλος,Δ. Προδρόμουκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1993)κρίσεις τουγια την απόδοσητων υποψηφίων στις συνεντεύξεις, σύμφωνα μετο άρθρο35Β
(9)των Νόμωνκαιχαρακτήρισετοεν διαφερόμενο μέρος ως "Εξαίρετο" τους δε αιτητές ως "Κα λούς". 5 Στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 12/4/1991 (Παράρτημα "Ζ") ηΕπιτροπήπροέβηστη δικήτης αξιολόγηση τηςαπόδοσης των υποψηφίων κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις, με βάσητα κριτήρια που είχε καθορίσει στη συνεδρίαση της ημερομηνίας 2/4/
- Η Επιτροπήχαρακτήρισε το ενδιαφερόμενο μέρος ως "Εξαίρετο", τον αιτητή Μιτσίδηως "Πολύ Καλό" και τον αιτη τήΠροδρόμου επίσης ως "Πολύ Καλό". Στησυνέχεια η Επιτροπή,αφούμελέτησετους προσωπικούς φακέλους και τους φακέλους υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων και αφούέλαβε υπόψητην έκθεσητης Συμβουλευτικής, τοπεριεχόμενο των φακέλων και την εντύπωση που αποκόμισε κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις, αποφάσισε για την επιμέ τρησητης αξίαςναλάβει υπόψητο σύνολοτων εκθέσεων με ιδι αίτερηβαρύτηταστις τελευταίες καισαν συμπληρωματικό στοιχείο κρίσης γιατηναξία,τηνεντύπωση κατάτιςπροσωπικές συ νεντεύξεις. 10 15 20 Η Επιτροπή, αφού κατέγραψε την αναλυτική βαθμολογία των υποψηφίων κατά τατελευταία έτη,σημείωσεότι απότις εκ- 25 θέσεις οι υποψήφιοι παρουσιάζονταν περίπου ισοδύναμοι και αυτό σε συνδυασμό με την απόδοσηκατά την προσωπική συνέ ντευξη πουπαρουσίαζετο ενδιαφερόμενο μέρος να υπερέχει σε αξία των άλλων δύουποψηφίων. 30 Στησυνέχεια η Επιτροπήαφούκατέγραψε τα προσόντα των τριών υποψηφίων ανάφερεταακόλουθα: "Από τη μελέτητων φακέλων ηΕπιτροπήδιαπιστώνει ότι οι υποψήφιοι κατέχουν τα απαιτούμενααπό τα σχέδια υπηρε- 35 σίας προσόντα (περιλαμβανομένης και της πολύ καλής γνώ σης μιας από τις επικρατέστερες ευρωπαϊκές γλώσσες). Η Επιτροπήσημειώνει ότι οκος Μιτσίδης κατέχει διδακτορικό δίπλωμα,οκος Κλεόπας μεταπτυχιακότίτλο καιοκοςΠρο δρόμου δυο μετεκπαιδεύσεις (1 έτος και 6 μήνες) και ότι τα 40 προσόντα του κου Κλεόπα (Μ.Α. in Education) προσιδιάζει περισσότερο προς τα καθήκοντα της συγκεκριμένης θέσης πουείναι θέσημε ευρείες διοικητικές αρμοδιότητες καιευθύ νες σ' ένα νέο τομέα της Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Διεύ34 4ΑΛΛ. Προδρόμουκ.ά.ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. θυνση Ανώτερης &Ανώτατης Εκπαίδευσης)." 5 10 15 20 25 Η Επιτροπήακολούθως κατέγραψε την υπηρεσιακή ανέλιξη τωνυποψηφίωνκαισημείωσεόχι στην αρχαιότηταυπερείχε οκ. Μιτσίδης με ημερομηνία προαγωγής στη θέση Επιθεωρητή την 15/11/69 και ακολουθούσε ο κ. Προδρόμου με ημερομηνία προ αγωγής στηθέση Επιθεωρητή την 15/7/
- Η Επιτροπή,ύστερα απόσυνεκτίμηση της αξίας,των προσόντων και της αρχαιότητας των υποψηφίων και έχοντας υπόψη ότι ηθέση του ΠρώτουΛειτουργού Εκπαίδευσης ήταν μιάαπό τιςψηλότερες στην ιεραρχίατηςδημόσιαςεκπαιδευτικήςυπηρε σίας και αφού έδωσε τη δέουσα βαρύτητα στα κριτήρια αυτά έκρινε ότι το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν ο επικρατέστερος για προαγωγήκαιαποφάσισεναπροσφέρει σ' αυτόνπροαγωγή στη θέση από15/4/
- Κατάτοστάδιοτωνδιευκρινίσεων οαιτητήςστην προσφυγή 509/91, Ανδρέας Προδρόμου, καταχώρησε ένορκη δήλωση ισχυριζόμενος έλλειψηαμεροληψίας, προκατάληψη,άνιση μεταχεί ριση και προσπάθειαδημιουργίας ευνοϊκού κλίματος υπέρ του ενδιαφερομένου μέρουςκατάτις συνεντεύξεις απότο Διευθυντή τουΤμήματος Ανώτερης καιΑνώτατης Εκπαίδευσης.Στηναπα ντητικήένορκη δήλωσητουοΔιευθυντής, αντικρούοντας όλους τους πιοπάνωισχυρισμούς, ανέφερε πως οι ερωτήσεις πουείχε υποβάλει κατάτις συνεντεύξεις ήταν ίδιες για όλους τουςυπο ψήφιους και πως οι ισχυρισμοί του αιτητή για συνεχείς προ στριβές και προκατάληψη εναντίον του ήταν παντελώς ανεδα φικοί καιανυπόστατοι. 30 35 40 Αποτελεί πάγιανομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου πως εάν αποδειχτεί ότι τα όργανα που μετέχουν στη διαδικασίαέκ δοσης μιας διοικητικής πράξηςδε λειτούργησαν αμερόληπτα,η πράξη ακυρώνεται. Στην περίπτωση που η προσβαλλόμενη για προκατάληψηπράξηεκδόθηκε απότηΔημόσια Υπηρεσία ήάλ λο διορίζον όργανο,θαπρέπει ναεξετάζεταικατά πόσο τα σχε τικά με την προκατάληψη γεγονότα και στοιχεία βρίσκονταν ενώπιον τουοργάνουκαικατάπόσοτοόργανοαυτόπροέβηστη δέουσα έρευνα με σκοπό την εξακρίβωση τους. (Βλέπε Γιαννονλα ΤάκηΧρίστου κ.ά. ν.ΕΛ.Υ.
(1989)3Α.Α.Δ.2111, Κωνστα ντίνοςΣάββα v. ΕΑ.Υ.
(1989)3 Α.Α.Δ. 2037,Παναγιώτα Χριστοδουλίδου ν.ΕΛ.Υ.
(1992)4 Α.Α.Δ.3309). Από ταπρακτικάτωνσυνεδριάσεων τηςΕπιτροπήςκαιόλατα 35 Παπαδόπουλος, Δ. Προδρόμουκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1993)υπόλοιπαστοιχεία πουκατατέθηκανστοΔικαστήριο,είναιφανε ρό πως ο παραπονούμενος αιτητής ουδέποτε έθεσε το ζήτημα ενώπιον της Επιτροπής προς γνώση και διερεύνηση από αυτή. Όλοι οι ισχυρισμοί οι οποίοι περιέχονται στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 27/10/1992, ουδέποτε τέθηκαν υπόψη της Επιτροπήςκαιέτσιδεν μπορούνναπαρουσιάζονταιεκτων υστέρων για αναθεωρητικόέλεγχο. Οδικαστικός έλεγχος μιαςδιοικητικής πράξης γίνεται πάντοτε με βάσηταδεδομένα πουείχετοδιοικη τικόόργανοενώπιοντουκατάτηλήψητηςαπόφασης.(Βλέπε,με ταξύάλλων,ΝίκοςΖαβρόςν.ΕΛ.Υ.
(1989)3Α.Α.Δ. 107και ΦειοίαςΕκτωρίδηςν. ΕΛ. Υ.
(1990)3Α.Α.Δ. 922). 5 10 Ο ισχυρισμός απορρίπτεται. Οιδικηγόροι των αιτητών στις γραπτέςτους αγορεύσεις έκα- 15 μαν εκτεταμένη αναφορά στα υπέρτεραπροσόντα,την υπεροχή στην αξία,την ευρύτερη και μακρύτερηπείρακαι τη συντριπτι κή υπεροχή σε αρχαιότητατων αιτητών έναντι του ενδιαφερο μένου μέρους καιυπέβαλανπως ηΕπιτροπήχειρίστηκε τααπο τελέσματα των προσωπικών συνεντεύξεων σανξεχωριστό στοι- 20 χείο κρίσεως και αποφασιστικό παράγονταεπιλογής κατάπα ράβαση των Νόμων οι οποίοι προνοούν ότι OL συνεντεύξεις αποτελούν συμπληρωματικό στοιχείο κρίσεως τηςαξίας. Ηαπόδοσητων υποψηφίωνκατάτις συνεντεύξεις αποκτάαυ- 25 ξημένη βαρύτητασε περιπτώσεις πλήρωσης θέσεως πρώτουδιο ρισμού και πρώτου διορισμού και προαγωγής, θέσεων ψηλών στην υπαλληλική ιεραρχία όπου η προσωπικότητα των υποψη φίων είναι σημαντικό στοιχείο γιατηνεκτέλεση τωνκαθηκόντων της θέσης και θέσεων οι οποίες απαιτούνδιοικητικές δίευθυντι- 30 κές, οργανωτικές και εποπτικές ικανότητες, όπως η παρούσα. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Milia Panayiotou and Another v. Republic (PublicService Commission)
(1968)3C.L.R.639, 642, EleniEliadouDuncanv.Republic(PublicServiceCommission)
(1977)3 C.L.R. 153, 163, Stylianou and Another v.P.S.C.
(1980)35 3C.L.R.11,17,StylianouandOthers v.Republic
(1984)3C.L.R. 776, 787, Loizidou-Papaphotiv. Republic
(1984)3 C.L.R. 933, 941,ΝίκοςΖαβρόςκαιΑλλοιν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας(\989) 3 Α.ΑΛ. 1836, ΓεώργιοςΓιωργήκαι Αλλοι ν.ΚυπριακήςΔημο κρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 3336και Δημοκρατίαν.Ανδρέα Γιαλ- 40 λονρίδηκαι Αλλων
(1990)3Α.Α.Δ. 4316). Στην υπό κρίση υπόθεση η Επιτροπή προέβη στη δική τη αξιολόγηση των υποψηφίων μεβάσητακριτήρια που είχεπρο36 4ΑΛΛ. Προδρόμουκ.ά.ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. καθορίσει στησυνεδρίαση της μεημερομηνία2/4/1991, ταοποία περιλάμβαναν: 5 (α) Γλωσσική επάρκεια,άνεση καιετοιμότητα στηδιατύπωση απόψεων, (β) ενημερότητα πάνωστις σύγχρονες εξελίξειςσε παιδαγωγι κά και εκπαιδευτικά θέματα, 10 (γ) γνώση οργανωτικών και διοικητικών προβλημάτων της τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, -', (δ) γνώση ευθυνών καικαθηκόντων τουΠρώτου Λειτουργού Εκπαίδευσης, 15 (ε) επιστημονική τεκμηρίωση απόψεων, και (στ) γενική απόδοση,εμφάνισηκαιπροσωπικότητα. 20 25 30 Κατάτηναξιολόγηση αυτήηΕπιτροπήχαρακτήρισετο ενδια φερόμενο μέρος σαν"Εξαίρετο",τουςδε αιτητές σαν"Πολύ Κα λούς". Όπωςανάφερεκαισταπρακτικάτηςσυνεδρίασης τηςημε ρομηνίας 12/4/1991 γιατηνεπιμέτρησητηςαξίαςέλαβευπόψητην εντύπωση που αποκόμισε κατάτιςσυνεντεύξεις σανσυμπληρω ματικόστοιχείο κρίσης. Ενπάσηπεριπτώσει,ηαπόδοσημεγάλης σημασίας στις συνεντεύξεις δε συνιστά αναγκαστικά λόγο ακύ ρωσης επειδή μπορεί ναδικαιολογείται απόταπεριστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης. (Βλέπε R. v. Panayiotides
(1987)3 C.L.R. 1081, 1088 χαιΑνδρέαςΠροδρόμουκ.ά.ν.£^4.Κ
(1990)3 Α.Α.Δ. 4267). Ηπιοπάνωεισήγηση τωναιτητώναπορρίπτεταισαναβάσιμη. 35 40 Από τοφάκελοτωνεμπιστευτικών εκθέσεων τουενδιαφερομένου μέρους προκύπτει ότι είχε καθόλη τηδιάρκεια τηςστα διοδρομίας του,απότο 1975 μέχρι το 1989,εξαίρετη βαθμολο γία. Ο αιτητής Προδρόμου είχε επίσης εξαίρετη βαθμολογία, εκτός απόταέτη 1980-1983,όπουείχεγενική βαθμολογία "Λίαν Καλός" και ο αιτητής Μιτσίδης επίσης εξαίρετη βαθμολογία εκτός απότοέτος 1979, όπουείχεβαθμολογηθεί σαν "Λίαν Κα λός". Η Επιτροπήδενπαρέλειψε νασημειώσει στο σχετικό πρα κτικότηνυπηρεσιακήεξέλιξητωντριών υποψηφίωνκαιτηναρ χαιότητατων αιτητών έναντι του ενδιαφερομένου μέρους. Επί σης η Επιτροπήέκαμε ειδική αναφοράστα προσόντα των υπο37 Παπαδόπουλος,Δ. Προδρόμουκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1993)ψηφίων,σημειώνοντας ότι οαιτητής Μιτσίδης κατείχε διδακτο ρικό δίπλωμα, ο αιτητής Προδρόμου δύο μετεκπαιδεύσεις και το ενδιαφερόμενο μέρος μεταπτυχιακό τίτλο. Ηκρίση τηςΕπι τροπής ότι το Μ.Α. in Education πουκατείχε το ενδιαφερόμενο μέρος προσιδίαζε περισσότερο προς τα καθήκοντα της συγκεκριμένης θέσης, με ευρείες διοικητικές αρμοδιότητες και ευθύ νες, ήταν εύλογα επιτρεπτή. Όπως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί, η ερμηνεία και εφαρμογή του Σχεδίου Υπηρεσίας ανάγε ται στηδιακριτικήευχέρεια της Επιτροπής, οδεαναθεωρητικός έλεγχος περιορίζεται στην εξακρίβωση της νομιμότητας και της τήρησης από τη Διοίκηση των ακραίων ορίων της διακριτικής της ευχέρειας. (Βλέπε Ηλιάδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 479, ΕυανθίαΠαντελήν.Ε.Ε.Υ.
(1989)3 Α.Α.Δ. 1927.) Είναι επίσης νομολογημένο πως η αρχαιότητα δεν πρέπει να έχει μεγάλη βαρύτητα όταν πρόκειται για πλήρωση ιεραρχικά ψηλών θέσεων καιθέσεων όπου αναγνωρίζεται ευρείαδιακριτι κή ευχέρεια στην Επιτροπή. (Βλέπε Frangos v. R.
(1970)3 C.L.R. 312, 343, lerides v.R.
(1980)3C.L.R. 165, 183και Νίκος Ζαβρόςκ,ά.ν.ΕΛ.Υ.
(1989)3Α.Α.Δ. 1836.) 5 10 15 20 Από το ιστορικό της διαδικασίαςπουακολούθησε η Επιτρο πήγια την πλήρωση της επίδικηςθέσης, αποδεικνύεται ότι αυτή είχε διερευνήσει όλα τα κρίσιμα στοιχεία και είχε συσταθμίσει και συνυπολογίσει όλους τους παράγοντες προτού καταλήξει στην επίδικη απόφαση. ΗΕπιτροπήείχε ενώπιον της πλήρη ει- 25 κόνα των ακαδημαϊκώνπροσόντων, της υπηρεσιακής ανέλιξης και της βαθμολογίας των υποψηφίων και ενώπιον τουΔικαστη ρίου δεντέθηκεκανέναστοιχείο καιδεσυντρέχει κανένας λόγος πουνα καταδεικνύει ότι ταμέλητης Επιτροπής δε συμπεριέλα βαν στις εκτιμήσεις τους όλα τα ενώπιον τους στοιχεία ή ότι 30 έσφαλαν στην εκτίμηση οποιωνδήποτε απόαυτά. EivaL γνωστή αρχή στη νομολογία πως όταν το διορίζον όρ γανο έχει ναασχοληθεί με τηνπλήρωση μιαςθέσης υψηλής στην υπαλληλική ιεραρχία, όπως η παρούσα, τότε η διακριτική του 35 ευχέρεια παρουσιάζεταιδιευρυμένη. (Βλέπε lerides v.R.
(1980)3 C.L.R. 165, Simillis v. R.
(1986)3 C.L.R.608, 613, Andreas Georghiou &Others v.R.
(1988)3C.L.R. 678, Χρίστος Παπα δόπουλος v. ΕΛ.Υ.
(1991)4 Α.Α.Δ.2342, Νίκος Ζαβρός κ.ά. ν. ΕΛ.Υ.
(1989)3 Α.Α.Δ. 1836, Costas Paschali v. R.
(1988)3 40 C.L.R. 1897 και Ανδρέας Προδρόμουκ.ά. ν. ΕΛ.Υ.
(1990)3 Α.Α.Δ.4267.) Οι ισχυρισμοί των δικηγόρων των αιτητών δεν έχουν θεμε38 4ΑΑΔ. Προδρόμουκ.ά. ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. λιωθείκαιδεσυντρέχει οποιοσδήποτε λόγοςπουθα καθιστούσε επιτρεπτή την ανατροπήτης επίδικηςαπόφασης. 5 Για τους πιο πάνω λόγους OLπροσφυγές αποτυγχάνουν και απορρίπτονται. Ηπροσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται. Τα έξοδα επιδικάζονται εναντίον των αιτητών. 10 Οι προσφυγές απορρίπτονται με έξοδα. 39