clr/1993/1993_4_2945.pdf

(1993)Αυτόνομο δικαίωμα ισότητας—Παραβίαση του— Προϋποθέσεις— Άνιση μεταχείριση του αιτητήπου πληρούσε όλα τα χαρακτηριστικά, προσώπωνπου έτυχανευνοϊκήςμεταχείρισηςαπό τηΔιοίκηση. Ο αιτητής προσέβαλε με την προσφυγή του την απόφαση των καθ' ων ηαίτηση με την οποίααπέρριψαναίτηματου γιαπαραχώ­ ρηση σ* αυτόν δύοκατοικιών στο νέο χώρο 'Αλασσα. Ο αιτητής είχε αποκτήσει βάσει μεταβίβασης από τον πατέρα του την 13/10/84,δύο κατοικίες στο Παλαιόχωριό Αλασσα. Βάσει ενός απότακριτήρια που είχαν τεθεί για απόκτησηκατοικίας στο νέο χωριό Αλασσα, ήταν η ιδιότητα των αιτητών ως ιδιοκτητών χρησιμοποιήσιμης κατοικίας στην Αλασσα, πριν την27/9/

1. 5 10 Ο αιτητής παρόλο πουδεν πληρούσε την προϋπόθεση αυτήζήτησε όπως του παραχωρηθούν δύο κατοικίες όπως παραχωρήθη­ καν και σεάλλα πρόσωπαπουαπέκτησαντίτλο - όπως καιο ίδιος -μετά τις 13/10/
2. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 20
3. Παράλειψη να γίνει δέουσα έρευνα, η οποία προξενεί έλλειψη γνώσης των ουσιωδών γεγονότων, έχει ως αποτέλεσμα λόγωπα­ ράβασης των αρχών του Διοικητικού Δικαίου, την ακύρωση της διοικητικής πράξης. 25 Πλάνη περί τα πράγματασυνίσταται, είτε με τη λήψη υπόψη μη υφισταμένου γεγονότος, είτε με τη μη λήψη υπόψη υπάρχοντος γεγονότος. ΤοΔικαστήριο, μετάαπόδιεξοδική μελέτητωνεγγράφωνπουκα­ ταχωρίστηκαν στην προσφυγή και του φακέλου -τεκμήριο 1,εί­ ναι ικανοποιημένο ότι έγινε δέουσα έρευνα και ότι η Διοίκηση δεν ενήργησε μεπλάνηπερί ταπράγματα.Όλαταορθάγεγονότα 35 ήταν ενώπιον του αρμοδίου Οργάνου. Ουσιαστικά, το Δικαστή­ ριο δεν έχει διακρίνει διαφορά γεγονότων μεταξύ της εκδοχής του αιτητήκαι της Διοίκησης.
4. Ηαπόφασηκοινοποιήθηκε στον αιτητήμε επιστολή του Επαρχου, 40 αλλά, όμως δεν εκδόθηκε από τον Έπαρχο. Ο αιτητής,όπως έχει προαναφερθεί, έστειλε με συστημένο ταχυδρομείο αίτηση στον Έπαρχο,στον Υπουργό Εσωτερικών καιστον Πρόεδροτης Δημο­ κρατίας.Το αρμόδιοΌργανοήταντο Υπουργικό Συμβούλιο. 2946 30 4AAA. Χογλαστόςv. Δημοκρατίας Ο λόγος ακυρώσεως για αναρμοδιότητα του οργάνου δεν έχει στοιχειοθετηθεί, παραμένει απλός ισχυρισμός, ο οποίος απορρί­ πτεται. 5
5. Ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι ηπροσβαλλόμενη απόφασηεκδόθηκε χωρίς νατου παρασχεθείτο δικαίωμαναθέσειτηδικήτουεκδο­ χήκαινα ακουστεί. 10 Το δικαίωμαακρόασης είναι δικαίωμακάθεκρινόμενου προσώιτου. Κρινόμενο πρόσωπο είναι εκείνο που του αποδίδεται κά­ ποια υπαίτιασυμπεριφορά. 15 Το δικαίωματου διοικούμενου να τύχει ακρόασης στη διαδικασία έκδοσηςτηςπράξηςπουτοναπειλείείναιδικαίωμαδημοσίουδικαίου.Έναπρόσωπο,του οποίουταοικονομικά συμφέρονταεπηρεά­ ζονταιαπόαπόφασηπουλαμβάνεταιαπόδημόσιααρχή,πρέπεινα έχειτηνευκαιρίανακάμειγνωστήτηνάποψητουστηναρχή αυτή. 20 25 30 Ο αιτητής στην παρούσα υπόθεση υπέβαλε προφορικά, γραπτά, έντονακαισε έκτασητοαίτηματου,τααιτιολογικά τουκαι καθε­ τί που μπορούσε να υποβληθεί. Τόσο τα προηγούμενα έγγραφα του,όσοκαιοι αιτήσειςτουημερομηνίας 14Ιανουαρίου1988,και 26 Ιανουαρίου, 1988,αντικρούουντον ισχυρισμό OTL παραβιάστη­ κετοδικαίωμαακροάσεωςτου,στην έκτασηπουυφίσταταισεπαρόμοιες περιπτώσεις.
6. Η αιτιολογία μιας διοικητικής πράξης, αποτελεί την έκθεση των πραγματικών καινομικών λόγων που οδήγησαντη Διοίκηση στην απόφαση της, καθώς και παράθεσηκριτηρίων με βάση τα οποία άσκησηηΔιοίκησητη διακριτικήτηςευχέρεια. Η αιτιολογίαμπορεί ναείναι λακωνικήκαιναικανοποιείτις πρϋποθέσειςτουΔιοικητι­ κούΔικαίου.Είναικαλάεμπεδωμένηαρχή,ότιηαιτιολογίαμπορεί νασυμπληρωθεί απόσύνολοτωνστοιχείων πουβρίσκονταιστοφά­ κελοτηςΔιοίκησης. 35 Στην επιστολή ημερομηνίας 26 Μαρτίου, 1992, υπάρχει αιτιολο­ γία,ηοποίασυμπληρώνεται μεεπάρκειακαιμεσαφήνειααπότα στοιχεία τουφακέλου. 40
7. Ηυπέρβασητης εξουσίας είναι γενικός όρος,ο οποίος πρέπει να εξειδικεύεται μεπράξειςήπαραλείψεις,πουσυνιστούν τηνυπέρ­ βαση εξουσίας. Αλλωσπως το Δικαστήριο δεν ικανοποιείται για τηνύπαρξητουλόγου αυτού.Τοβάροςτηςαπόδειξης,παρόλοότι τοδικονομικόσύστημαστοΔιοικητικόΔίκαιοείναιερευνητικό,το 2947 Χογλαστόςν.Δημοκρατίας

(1993)έχει οαιτητής. Κανένα στοιχείο δεν παρουσιάστηκε για την ισχυριζόμενη υπέρ­ βασηεξουσίας. Το ίδιο και γιατην κατάχρηση εξουσίας. 5 6. Το Αρθρο 28 του Συντάγματος της Κυπριακής Πολιτείας δια­ σφαλίζει και κατοχυρώνει το δικαίωμα ισότητας και απαγορεύει τηδυσμενήδιάκριση,άμεση ή έμμεση. Το Αρθρο 28 του Συντάγματος,σε αντίθεση με το Αρθρο 14 της 10 Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπισητων Ανθρωπίνων Δι­ καιωμάτων,δημιουργεί αυτόνομο δικαίωμαισότητας καιόχιπαρακολουθηπκό δικαίωμα ίσης απόλαυσης άλλων δικαιωμάτων. Σεπερίπτωση ταυτότηταςή ομοιότητας προσώπων καιπραγμά­ των δεν επιτρέπεται άνιση εφαρμογή των Κανόνων Δικαίου, ή 15 άνιση μεταχείριση. Για το σκοπό διακρίβωσης ανυπάρχειπαραβίασητουδικαιώμα­ τος της ισότητας εξετάζονται ταακόλουθα: 20 (α) Ηύπαρξηδυσμενούς ήάνισης μεταχείρισης. (β) Εάνηκατάστασητωνπροσώπωνήτωνπραγμάτωνείναιηίδια. (γ) Εάν υπάρχει αντικειμενική και εύλογη δικαιολογία για τη διαφοροποίηση. Στην παρούσα υπόθεση, ο αιτητής παρουσίασε κατάλογο προ­ σώπων κάτωαπότις ίδιες ακριβώς συνθήκες ιδιοκτησία, κατά­ σταση οικίας,διαμονή, χρόνος αποκτήσεως,χρόνος εγγραφής στα οποίαπαραχωρήθηκε ιδιόκτητη οικία στο νέο χωριό Αλασ­ σα. Οι πράξεις αυτές του διοικητικού οργάνου δεν έχουν αμφι­ σβητηθεί απότους καθ'ων ηαίτηση. Ηάσκηση της διακριτικήςεξουσίας δεν είναι απόλυτη.Υπόκειται στους Νόμους και τις αρχές του Διοικητικού Δικαίου και στο Διοικητικό έλεγχο. Η πρόταση της δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση αποτελεί πα­ ραδοχή των γεγονότων, όπως εκτίθενται από το δικηγόρο του αιτητή. Ηεκδοχήτου αιτητήαποδεικνύεταικαιαπότα έγγραφα που βρίσκονται στο Διοικητικό Φάκελο.Δεν είναι η περίπτωση που ζητάται ισότητα στηνπαρανομία. 2948 25 30 35 40 4AAA Χογλαστός v. Δημοκρατίας 5 To Υπουργικό Συμβούλιο,με βάσηταενώπιον τουΔικαστηρί­ ουστοιχεία,ενήργησε έξω απότακριτήριαπουτο ίδιοέθεσε. Ο αιτητής εδικαιούτοσε ίση μεταχείριση με όλη τησειρά των άλ­ λων προσώπων,των οποίων ταονόματακαι οι συνθήκες αναφέρονταισε επισυνημμένο κατάλογοστηναίτηση. 10 Ηπροσβαλλόμενη απόφασηαποτελεί κατάφωρηδυσμενήμετα­ χείριση του αιτητή, έναντι των άλλων προσώπων πουβρίσκο­ ντανστην ίδιαθέση.Δενέγινε απόπειραδικαιολόγησηςτης.Δεν υπάρχει αντικειμενικός λόγος αιτιολόγησης της, ούτε εύλογος λόγος γιατοδιαφορετικόχειρισμό. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. 15 Αναφερόμενες υποθέσεις: PhotosPhotiades andCo.v.Republic

(1964)C.L.R. 102, 20 Ακίνητα Στέλλας Γαλαταριωτη Ατδ ν.Δημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ. 1692, Καλοψιδιώτης ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.3453, Ιωάννου ν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 299, Γεωργίου ν.Δημοκρατίας

(1989)3ΑΛΛ. 589, Αδελφοί Αευκαρίτη Ατδ ν.Δήμου Αεμεσού

(1992)4 ΑΛΛ. 3992, 30 Republic v. Avakian andOthers

(1972)3C.LR. 294, RepublicandAnotherv. ChristoudhiaandAnother

(1988)3 C.L.R. 2622, Γρηγορίουv.ΔήμουΑευκωσίας

(1991)4ΑΛΛ. 3005. 35 Προσφυγή. 40 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτων καθ' ων η αίτηση με την οποία απορρίφθηκεαίτημα του αιτητή για παραχώρηση σ' αυτόν δύο κατοικιών στο νέο χωρώ Αλασσα. Στ. Στυλιανού, για τον Αιτητή. Α. Παπαδοπούλου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, 2949 Χογλαστός ν.Δημοκρατίας

(1993)για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής με την προσφυγή αυτήζητά την ακύρωσηαπόφασηςμετην οποία απορρίφθηκεαίτηματου για παραχώρησησ' αυτόδύοκατοικιώνστο νέο χωριό Αλασσα, που κοινοποιήθηκε με επιστολή ημερομηνίας 26 Μαρτίου,

1. 5 Οι λόγοιακυρώσεωςπουπροβλήθηκανκαιαναπτύχθηκανεί­ ναι:- 10
2. Έλλειψη δέουσας έρευνας καιπλάνηπερί ταπράγματα.
3. Ηαπόφαση λήφθηκε από αναρμόδιοόργανο - τον Έπαρχο -καιόχι το Υπουργικό Συμβούλιο. 15
4. Παράβαση των Κανόνων Φυσικής Δικαιοσύνης και, ειδι­ κά,τουδικαιώματοςακροάσεως.
5. Έλλειψη αιτιολογίας. 20
6. Υπέρβαση και/ήκατάχρηση εξουσίας.
7. Ανιση μεταχείριση καικατάφωρηδυσμενής διάκρισησε βά­ ροςτουαιτητή,σεσύγκρισημεάλλους ιδιοκτήτεςτουχωριού Αλασσα, κατάπαράβασητουΑρθρου28τουΣυντάγματος. 25 Ταγεγονότα σε συντομία είναι:Η Κυπριακή Πολιτεία αποφάσισε να δημιουργήσει μεγάλο φράγμα στην κοίτητου ποταμού Κούρρη,παράτο χωριόΑλασ­ σα. Η κατασκευή του φράγματος θα επηρέαζε ουσιαστικά την ύπαρξητου χωριού. 30 Στις 25 Φεβρουαρίου, 1982, το Υπουργικό Συμβούλιο, με Απόφαση τουΑρ. 21.440,αποφάσισετη μετακίνηση του χωριού 'Αλασσα σε νέαασφαλήθέση. 35 Ο Μενέλαος Χογλαστός, πατέρας του αιτητή, κάτοικος Αλασσας, ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου 89/1/1, Φ/Σχ.LIII/22,στην Αλασσα,έκτασης μιαςσκάλαςκαι ενόςπροσταθιού. Στοτεμάχιο αυτόυπήρχανδύοκατοικίες.Μεταβίβασε την ιδιοκτησία στον αιτητήστις 13 Οκτωβρίου,
8. 2950 40 4AAA Χογλαστόςv. Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ. Η κατοικημένη περιοχή της κοινότητας Αλασσας και άλλες ιδιοκτησίες, περιλαμβανομένου και του πιο πάνω τεμαχίου, απαλλοτριώθηκανγιατοσκοπότηςκατασκευήςτουφράγματος. 5 10 15 20 25 30 35 Στις 13 Ιουλίου, 1984, δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερί­ δατηςΔημοκρατίας,Αρ. 1974, ΠαράρτημαΤρίτο, Μέρος II,Τό­ μος II,Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης -Α.Δ.Π. 1126, σελ.
9. Στις 19Οκτωβρίου, 1984, δημοσιεύτηκαν στην ΕπίσημηΕφημερίδατηςΔημοκρατίας,Αρ.2000, ΠαράρτημαΤρίτο,ΜέροςΠ, Τόμος II,ΔιάταγμαΑπαλλοτρίωσης της ίδιαςακίνητης ιδιοκτη­ σίας - Α.Δ.Π. 1609, σελ. 1362 - και ΔιάταγμαΕπίταξης-Α.Δ.Π. 1633, σελ.
10. Στις27 Σεπτεμβρίου, 1984, το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρι­ νε κριτήρια για την παραχώρηση ιδιόκτητης κατοικίας στο νέο χωριό Αλλασσα.Τακριτήριαήταν:"(α)οι έχοντες μόνιμη διαμονή στο χωριό κατά την ημερομηνιαλήψεως τηςκαταρχήέγκρισης από τοΥπουργικό Συμ-- • βούλιο για μετακίνηση τουχωριού,και (β)οι έχοντες ιδιόκτητηκατοικίαστο χωριό OL οποίοι όμως λό­ γωτηςφύσεωςτουεπαγγέλματοςτωναναγκαστικάτηνεγκατέλειψαν, νοουμένου ότι δεν κατέχουν ιδιόκτητη κατοικία στον τόποεργασίαςτους,είτεοι ίδιοι είτεοι σύζυγοι των." Στις 18 Σεπτεμβρίου, 1986, με Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου,Αρ.27.603, ταπιοπάνωκριτήριαδιευρύνθηκανως ακολούθως:"(ι)να δικαιούνται παραχώρησης ιδιόκτητης κατοικίας και πρόσωπα, τα οποία κατείχαν χρησιμοποιήσιμη ιδιόκτητη κατοικία στην Αλασσα, πριν την 27.9.84 (ημερομηνία τελικήςαπόφασηςτουΥπουργικού Συμβουλίου γιατημετακί­ νησητουχωριού)ανεξάρτηταανδενήτανμόνιμοι κάτοικοι του χωριού ήκατέχουν ιδιόκτητη κατοικίαστον τόπο δια­ μονής τους,νοουμένου ότι δεν τους έχει παραχωρηθείήδη άλλη ιδιόκτητηκατοικίαστο νέο χωρώ Αλασσα,..." 40 Σύμφωνα μετακριτήριαπουυφίσταντοστον ουσιώδηχρόνο, προσφέρθηκε αρχικά στον πατέρα του αιτητή κατοικία με εκμί­ σθωση,ως κατοίκουτουπαλιούχωριού Αλασσα. Ύστερα, όμως, από επιμονή του αιτητή και άλλων μελών της οικογένειας Χο2951 Στυλιανίδης,Δ. Χογλαστός ν.Δημοκρατίας

(1993)γλαστού και κατόπιν συζητήσεων και διαπραγματεύσεων με το Υπουργείο Εσωτερικών, έγινε διευθέτηση για μετατροπήτης εκ­ μίσθωσης τηςκατοικίαςπουδόθηκεστον πατέρα σεπαραχώρηση ιδιοκτησίαςκαιγιαπαραχώρησηδωρεάνενόςοικοπέδουστοναι­ τητήκαιτον αδελφότου- αιτητήστην ΠροσφυγήΑρ. 447/92. 5 Στις 8 Ιανουαρίου, 1988, το Υπουργικό Συμβούλιο, με Από­ φαση του Αρ. 29.575, αποφάσισε να δώσει καλυπτική έγκριση στην πιο πάνω πρόταση. 10 Ο αιτητής,όμως, δεν έμεινε ικανοποιημένος απότις πιο πά­ νωδιευθετήσεις καιτηνΑπόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου. Στις 14 Ιανουαρίου, 1988, με επιστολές του στην ΕπαρχιακήΔι­ οίκηση Λεμεσού και στον Υπουργό Εσωτερικών, ζήτησε όπως, μεβάσητακριτήρια πουδόθηκανοικίες στο νέο χωριό σε άλλα 15 πρόσωπα που απέκτησαν τίτλο μετά τις 13 Οκτωβρίου, 1984 ημερομηνίαπουμεταβιβάστηκεηιδιοκτησία επ*ονόματι τουαιτητή-παραχωρηθείκαιστον ίδιο ιδιοκτησία δύοοικιών στονέο χωριό Αλασσα, γιατί είχεδύο οικίες στο παλιό χωριό. 20 Στις26 Ιανουαρίου, 1988, με μακροσκελή επιστολή του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίαςυπέβαλε το ίδιοαίτημα. Στις5Φεβρουαρίου, 1988,κοινοποιήθηκε σ' αυτόη λήψητων αιτήσεων του,οι οποίες μελετούνταν. 25 Στις26 Μαρτίου, 1992, στάληκε στον αιτητήη ακόλουθηεπι­ στολήτου ΕπαρχουΛεμεσού:"Έχωοδηγίες ν' αναφερθώστοαίτημασαςγιαπαραχώρηση δυοκατοικιώνστονέοχωριόΑλασσακαινασαςπληροφορήσω πως μετάαπόεξέταση τουαιτήματοςσας τούτο δεν μπορεί να ικανοποιηθεί γιατί δεν καλύπτεταιαπόταυφιστάμενα σχετικά κριτήριαπαραχώρησηςκατοικιώνστονέο χωριό Αλασσα." 30 35 Η προσφυγή προσβάλλει τη νομιμότητα της πιο πάνω από­ φασης. Παράλειψηνα γίνει δέουσα έρευνα, ηοποίαπροξενεί έλλειψη γνώσης των ουσιωδών γεγονότων, έχει ως αποτέλεσμα,λόγω πα- 40 ράβασηςτωναρχώντουΔιοικητικούΔικαίου,τηνακύρωσητηςδι­ οικητικήςπράξης- (βλ.,μεταξύάλλων,PhotosPhotiadesand Co. and The Republic of CyprusthroughThe Minister ofFinance

(1964)C.L.R. 102· ΑκίνηταΣτέλλας ΓαλαταριωτηΑίμιτεδ ν. Κν· 2952 4AAA Χογλαστός v.Δημοκρατίας Στνλιανίδης,Δ. πριακήςΔημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 1692, στην οποίααναφέρε­ ται ηπροηγούμενηνομολογία τουΔικαστηρίου)· ΑδάμοςKaXotpiδιώτηςν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 3453). 5 10 15 20 25 Πλάνηπερί ταπράγματασυνίσταται, είτε με τη λήψηυπόψη μηυφιστάμενουγεγονότος,είτεμετημηλήψηυπόψηυπάρχοντος γεγονότος (βλ., μεταξύάλλων, Καλοψιδιώτης, (ανωτέρω)). Το Δικαστήριο, μετά από διεξοδική μελέτη των εγγράφων πουκαταχωρίστηκανστηνπροσφυγήκαιτουΦακέλουΤεκμήριο 1, είναι ικανοποιημένο ότι έγινε δέουσα έρευνα και ότι η Διοί­ κησηδεν ενήργησε μεπλάνηπερίταπράγματα. Όλαταορθάγε­ γονότα ήταν ενώπιον του αρμοδίου Οργάνου. Ουσιαστικά, το Δικαστήριο δεν έχει διακρίνει διαφορά γεγονότων μεταξύ της εκδοχήςτου αιτητήκαιτης Διοίκησης. Ηαπόφασηκοινοποιήθηκεστον αιτητήμε επιστολή τουΕπαρ­ χου,αλλά,όμως,δεν εκδόθηκεαπότονΈπαρχο.Οαιτητής, όπως έχειπροαναφερθεί,έστειλεμεσυστημένο ταχυδρομείοαίτησηστον Έπαρχο,στον Υπουργό Εσωτερικών και στον Πρόεδρο της Δη­ μοκρατίας.ΤοαρμόδιοΌργανοήταντο Υπουργικό Συμβούλιο. Ολόγος ακυρώσεωςγιααναρμοδιότητατουοργάνουδενέχει στοιχειοθετηθεί, παραμένει απλός ισχυρισμός, ο οποίος απορρίπτεται. Ο αι,τητής ισχυρίστηκε ότι ηπροσβαλλόμενη απόφασηεκδό­ θηκεχωρίς νατουπαρασχεθεί τοδικαίωμαναθέσειτηδικήτου εκδοχήκαινα ακουστεί. 30 ΣτηΧριστοφής Ιωάννου ν.Κυπριακής Δημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ.299, ειπώθηκανταακόλουθα στις σελ. 303-305:35 40 "Το δικαίωμαακρόασης είναι ένα απόταβασικά δικακόματα των Κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης. Όπωςχαρα­ κτηριστικά αναφέρθηκε στην υπόθεση R. v. University of Cambridge [1723] 1Str. 557, η ιστορία του αρχίζει από τον κήπο της Εδέμ. Ο Θεός δεν επέβαλε ποινή στον Αδάμ πριν ακούσει την υπεράσπισητου. Τουφώναξε 'Αδάμ, πού είσαι; Έφαγεςαπότο δένδρο που διέταξαότι δεν έπρεπε να φας;'. Την ίδιαερώτηση υπόβαλεκαι στην Εύα. Τοδικαίωμαυπεράσπισηςκαιακρόασηςεπιβάλλεταισεόλες τις περιπτώσεις πουο πολίτης κρίνεται γιαυπαίτιαπράξη, σε 2953 Στυλιανίδης, Δ. Χογλαστόςν.Δημοκρατίας

(1993)όλες τιςπειθαρχικές διαδικασίες ήόπου θατου επιβληθεί κύ­ ρωση -(Andreas Α. Marcoullidesand The Republic(Public Service Commission) 3 R.S.C.C. 30-NicolaosD. Harosand The Republic (Ministerof The Interior)4 R.S.C.C. 39'Maro N.Pantelidouand TheRepublic (PublicServiceCommission) 4 R.S.C.C. 100 ChristodoulosFisentzides v.Republic (Public Service Commission)

(1971)3 C.L.R. 80 Republic (Public Service Commission) v.Lefkos Georghiades

(1972)3 C.L.R. 594·Kypros Kyprianou v.PublicService Commission

(1973)3 C.L.R. 206- Iordanh hmrdanousv.Republic (PublicService Commission)

(1974)3C.L.R. 194 Orphanou v.Registrar Co­ operative Societies

(1985)3C.L.R. 1022). Toδικαίωμα ακρόα­ σης είναι δικαίωμα κάθε κρινόμενου προσώπου. Κρινόμενο πρόσωπο είναι εκείνο πουτου αποδίδεταικάποια υπαίτιασυ­ μπεριφορά-(Kazamiasv.Republic

(1982)3 C.L.R.239' Zavros v.DistrictΟfficer Paphos

(1986)3C.L.R.44 Νικόλας Μελέτης v.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ. 347). Το δικαίωμα του διοικούμενου να τύχει ακρόασης στη διαδικασία έκδοσης της πράξης πουτοναπειλεί είναι δικαίωμα δημοσίου δικαίου. 5 10 15 20 Στηνυπόθεση Transocean MarinePaintAssociation v. E.C. Commission [1974] 2CM.L.R.459,στησελ. 477 το Δικαστήριο των ΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων τουΛουξεμβούργου, αναγνώρισε 25 σανγενικό κανόναότι έναπρόσωπο,τουοποίουταοικονομικά συμφέροντα επηρεάζονται από απόφασηπουλαμβάνεται από δημόσια αρχή,πρέπει ναέχειτην ευκαιρίανακάμειγνωστή την άποψη τουστηναρχήαυτή.Η εισήγηση τουWarner,Γενικού Ει­ σηγητή (AdvocateGeneral), στις σελ.469-471,είναι πολύ σχετι- 30 κή, παρατίθεταιδεστηνυπόθεση Μελέτης(πιοπάνω). ΣτοΣύγγραμμα του Μιχ.Δ.Στασινόπουλου - ΤοΔικαίω­ μα της Υπερασπίσεως Ενώπιον τωνΔιοικητικών Αρχών' στη σελ.87αναφέρεται- 35 Ή προσβολή όθεν του δικαιώματος τούτου επάγεται τας επιζήμιους συνεπείας, ταςοποίας συνεπάγεται κατά τας γενικάς αρχάς του δικαίουπάσαπροσβολή δικαιώματος. Ούτω, ηπροσβολή τουδημοσίου εξυποκειμένου δικαιώ- 40 ματος επί την ακρόασιν και υπεράσπισιν επάγεταιακυρό­ τητα της κατάπροσβολήν αυτού εκδοθείσης πράξεως.' (Βλ., επίσης, Κεφάλαιον Όγδοον -'Συνέπειαι της Προσβο2954 4AAA Χογλαστός v. Δημοκρατίας Στυλιανί&ης, Δ. λήςτουΔικαιώματοςτης Ακροάσεως' σελ. 244 καιεπέκεινα.)" 5 10 15 20 25 30 35 40 Ο αιτητής στην παρούσαυπόθεση υπέβαλε προφορικά, γρα­ πτά,έντονακαισεέκτασητοαίτηματου,τααιτιολογικά τουκαι καθετίπου μπορούσε να υποβληθεί. Τόσοτα προηγούμενα έγγραφατου,όσο και οι αιτήσεις του ημερομηνίας 14Ιανουαρίου, 1988,και26 Ιανουαρίου, 1988, στις οποίες έγινεαναφοράπιοπάνω,αντικρούουντον ισχυρισμό ότι παραβιάστηκε το δικαίωμα ακροάσεως του, στην έκταση που υφίσταται σε παρόμοιες περιπτώσεις. Ο δικηγόρος του αιτητή ανέπτυξε τον ισχυρισμό ότι ηπρο­ σβαλλόμενη απόφαση είναι αναιτιολόγητη και έκανεαναφορά στο περιεχόμενο της επιστολής της26ης Μαρτίου, 1992. Η αιτιολογία μιας διοικητικής πράξης αποτελεί την έκθεση των πραγματικώνκαι νομικών λόγων που οδήγησαν τηΔιοίκη­ ση στην απόφασητης, καθώς και παράθεσηκριτηρίων με βάση τα οποία άσκησε ηΔιοίκηση τη διακριτική της ευχέρεια. Ηαι­ τιολογία μπορεί να είναι λακωνικήκαινα ικανοποιείτις προϋ­ ποθέσεις του Διοικητικού Δικαίου. Είναι καλάεμπεδωμένηαρ­ χήότι ηαιτιολογία μπορεί νασυμπληρωθεί απότο σύνολο των στοιχείων που βρίσκονται στο φάκελο της Διοίκησης. (Βλ., μεταξύάλλων, ΓεώργιοςΚ. Γεωργίου ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ.589' ΑδελφοίΛευκαρίτηΛίμιτεδ ν.Δήμου Λε­ μεσού

(1992)4 Α.Α.Δ.3992.) Στην επιστολή ημερομηνίας 26 Μαρτίου, 1992, υπάρχει αιτιολογία ηοποία συμπληρώνεται με επάρκειακαι με σαφήνεια από τα στοιχεία του Φακέλου. Η υπέρβαση της εξουσίας είναι γενικός όρος, ο οποίος πρέ­ πει να εξειδικεύεται με πράξεις ή παραλείψεις που συνιστούν την υπέρβαση εξουσίας. Αλλωσπως το Δικαστήριο δεν ικανο­ ποιείταιγιατηνύπαρξητουλόγου αυτού.Τοβάροςτηςαπόδει­ ξης, παρόλο ότι το δικονομικό σύστημα στο Διοικητικό Δίκαιο είναι ερευνητικό, το έχει οαιτητής. Κανένα στοιχείο δεν παρουσιάστηκε για την ισχυριζόμενη υπέρβασηεξουσίας. Το ίδιοκαιγιατηνκατάχρηση εξουσίας. Το Αρθρο 28 του Συντάγματος της Κυπριακής Πολιτείας διασφαλίζει καικατοχυρώνει το δικαίωμα ισότητας και απαγο2955 Στυλιανίδης, Δ. Χογλαστός ν.Δημοκρατίας

(1993)ρεύει τη δυσμενή διάκριση,άμεση ή έμμεση. Το Αρθρο 28 του Συντάγματος, σε αντίθεση με το Αρθρο 14 τηςΕυρωπαϊκήςΣύμβασηςγιατηνΠροάσπισητην Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, (Ε.Σ.Δ.Α.), δημιουργεί αυτόνομο δικαίωμα ισότητας και όχι παρακολουθητικό δικαίωμα ίσης απόλαυσης άλ­ λων δικαιωμάτων.Σεπερίπτωση ταυτότηταςή ομοιότηταςπρο­ σώπων και πραγμάτων δεν επιτρέπεται άνιση εφαρμογή των Κανόνων Δικαίου, ήάνιση μεταχείριση. 5 10 Για το σκοπό διακρίβωσης ανυπάρχει παραβίαση του δικαι­ ώματος της ισότητας εξετάζονται ταακόλουθα:(α)Ηύπαρξηδυσμενούς ήάνισης μεταχείρισης. 15 (β)Εάνηκατάστασητων προσώπων ήτων πραγμάτων εί­ ναι η ίδια. (γ)Εάνυπάρχει αντικειμενική και εύλογη δικαιολογία για τη διαφοροποίηση. (Βλ., μεταξύ άλλων, Republic (Ministry of Finance) v. Nishan Arakian and Others

(1972)3C.L.R. 294 The Republic of Cyprus and Another v. Maria Christoudhiaand Another

(1988)3 C.L.R. 2622' ΜέλπωΓρηγορίου v. Δήμου Λευκωσίας

(1991)4 Α.Α.Δ. 3005· Digest of Strasbourg Case-Law relating to the European Convention on Human Rights, Τόμος 4,σελ. 108.) 20 25 Στην παρούσα υπόθεση ο αιτητής παρουσίασε κατάλογο προ­ σώπων κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες -ιδιοκτησία, κατά- 30 στάσηοικίας,διαμονή,χρόνος αποκτήσεως,χρόνος εγγραφής-στα οποία παραχωρήθηκε ιδιόκτητη οικία στο νέο χωριό Αλασσα. Οι πράξεις αυτές του αρμοδίου Διοικητικού Οργάνου δεν έχουν αμ­ φισβητηθεί απότους καθ' ων ηαίτηση.Στηγραπτήαγόρευση της δικηγόρου τωνκαθ' ωνη αίτησηαναφέρονταιμόνο ταακόλουθα:- 35 "Ο ισχυρισμός τουαιτητήγιαδυσμενήδιάκρισησεβάροςτου επίσης δεν ευσταθεί. Η περίπτωσητουεξετάστηκε δεόντως.... Ακόμηκαι στην περίπτωση που ο ισχυρισμός του αιτητή 40 ευσταθεί ότι δηλαδή παραχωρήθησαν κατοικίες σε άλλους κατοίκους της Αλασσας οι οποίοι ευρίσκοντο σε δυσμενέστε­ ρηθέση απόότι οαιτητήςαπόαπόψεως κριτηρίων, αυτόδεν καθιστά τον αιτητή δικαιούχο για κατοικία στο νέο χωριό 2956 4AAA Χογλαστός v. Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. Αλασσα και/ήδενκαθιστάτην επίδικηαπόφαση ακυρωτέα." 5 10 15 20 25 30 Ηάσκησητηςδιακριτικήςεξουσίας δεν είναι απόλυτη. Υπό­ κειταιστους νόμους καιτις αρχέςτουΔιοικητικούΔικαίουκαι στο Δικαστικό έλεγχο. Ηπρότασητηςδικηγόρουτωνκαθ*ωνηαίτησηαποτελεί πα­ ραδοχή των γεγονότων, όπως εκτίθενται από το δικηγόρο του αιτητή. Ηεκδοχήτουαιτητήαποδεικνύεταικαιαπότα έγγραφα πουβρίσκονται στο Διοικητικό Φάκελο. Δεν είναι ηπερίπτωση που ζητάται ισότηταστην παρανομία. Στηνπαρούσαυπόθεση τέθηκαναρχικάορισμένακριτήριααπό τοΥπουργικό Συμβούλιο, ταοποίααναθεωρήθηκαν.Το Υπουργικό Συμβούλιο, με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, ενήργησε έξω απότακριτήρια που το ίδιο έθεσε. Ο αιτητήςεδικαιούτοσείσημεταχείρισημεόλητησειράτωνάλλωνπροσώπων, των οποίων τα ονόματακαι οι συνθήκες αναφέρονταισε επισυνημμένο κατάλογο στην αίτηση -(βλ. Σημείωμα πάνωστο ΥπόμνήματηςΕπιτροπήςΑγώνα Αλασσας - ΠαράρτημαΛ στηνπρο­ σφυγή-καισχετικόκατάλογοστοΔιοικητικόΦάκελο). Ηπροσβαλλόμενη απόφασηαποτελείκατάφωρηδυσμενήμε­ ταχείρισητουαιτητήέναντιτωνάλλων προσώπωνπουβρίσκοντανστην ίδιαθέση.Δεν έγινεαπόπειραδικαιολόγησηςτης. Δεν υπάρχει αντικειμενικός λόγος αιτιολόγησης της, ούτε εύλογος λόγος γιατο διαφορετικόχειρισμό. Γιατολόγο αυτό,ηπροσφυγήεπιτυγχάνει. Ηπροσβαλλόμενηαπόφασηακυρώνεταιεξ ολοκλήρου. Καμιά διαταγήγιαέξοδα. 35 Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 2957