clr/1993/1993_4_2975.pdf

(1)(β) των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων 1961 -1983 — Αποζη­ μίωση για τερματισμό εργοδότησης,δεν είναι φορολογητέα, αλλά κέρδοςήόφελοςπου προέκυψεαπό τηνεργασίατουφορολογούμε­ νου είναι φορολογητέο— Εφ' άπαξ ποσό,που δόθηκεμε τον τερ­ ματισμό τηςεργασίας, δεν ήταναποζημίωση, εφόσον τοποσό πλη­ ρώθηκε για υπηρεσίεςπου προσφέρθηκανστοπαρελθόν. 10 Φορολογία Εισοδήματος—Βάρος απόδειξης — Φορολογούμενος έχει τοβάρος απόδειξης τωνισχυρισμών του— Παράλειψηπροσκόμι­ σης αποδείξεων παρέχει στον Έφοροευκαιρία να προχωρήσει με τονπροσδιορισμό τουφόρου. 15 Φορολογία— Φόροςεπίκέρδουςαπόπώλησηοικοπέδων — Κριτήριο κατά πόσο η πώληση αποτελούσε "εμπορία γης" —Έννοια,κριτή­ ρια — Κίνητρο η κερδοσκοπία. 20 Φορολογία Εισοδήματος — Επιβολή φορολογίας επιτρεπτήμέχρι και μετά τηνπάροδο έξι ετώνμόνον — Αρθρο 23τουΠερί Βεβαιώσε­ ωςκαιΕισπράξεωςΦόρωνΝόμουτου 1978 (Ν. αρ.4/78)— Οιχρο­ νικοί περιορισμοί του Αρθρου 23

(1), δεν έχουν εφαρμογήγια τον καθορισμό τωνενστάσεων, αλλά για τηνεπιβολή της φορολογίας. 2975 Βογαζιανόςν.Δημοκρατίαςχ.ά.

(1993)Ο αιτητής προσέβαλε με την προσφυγή του την απόφασητων καθ* ων η αίτησηνα του επιβάλλουν φορολογία φόρουεισοδήμα­ τος και Έκτακτης Εισφοράς,αναφορικάμε ποσό που πληρώθηκε στον αιτητήαπότον εργοδότητουως αποζημίωσηγιαπροσφερθείσες υπηρεσίες,καθώςκαιμεποσόπουαποτελούσε κέρδος απόπώλησηοικοπέδων του στη Μακεδονίτισσα καιΑγία Παρασκευή. 5 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας τηνπροσφυγή,αποφά­ σισε ότι: 10 1. Τοερώτημαπουεγείρεται αναφορικάμετηφορολογίατουποσού των£8.692, είναικατάπόσοαυτόείναικέρδοςήόφελοςπουπρο­ έκυψεστοναιτητήαπότηνεργασίατουοπότανείναιφορολογητέο σύμφωναμετιςπρόνοιεςτουΑρθρου5

(1)(β)τωνπερίΦορολογίας του Εισοδήματος Νόμων 1961-1983,ήκατάπόσο το ποσό αυτό 15 αντιπροσωπεύει,όπωςισχυρίζεταιοαιτητής,αποζημίωσηγιατερ­ ματισμότηςσχέσηςεργοδότησης,οπότανδενείναιφορολογητέο. ΤοΔικαστήριοκατέληξεστοσυμπέρασμαότι,τοεπίδικοποσόδεν μπορεί ναθεωρηθεί σανφιλοδώρηματο οποίο καταβάλλεταικα- 20 τά την αφυπηρέτησητουαιτητή,διότι είναι φανερόπως δενεξά­ ντλησετηνπροςεργασίαζωήτου(workinglife)μιακαιόταν"αφυπηρέτησε" απότηνεργασίατουτο 1973ήταν36 ετών καιτο 1978 που πήρετην "αποζημίωση"41 ετών. Ούτεμπορεί τοεπίδικο πο­ σό ναθεωρηθεί σαν αποζημίωσηγιατον τερματισμό της συμφω- 25 νίας εργοδότησής του, διότι όπως είναι φανερό απότους λογα­ ριασμούς που υποβλήθηκαν από τον εργοδότη του αιτητή την "Παγκυπριακή Ασφαλιστική" μέσω εγκεκριμμένων ελεγκτών, (Τεκμήριο 1)τοποσόαυτόπληρώθηκεως "compensation for past servicesby ex-employee".Ο αιτητής ενημερώθηκε γιατοστοιχείο 30 αυτό,αλλάδενπροσκόμισε οτιδήποτεπουνααποδεικνύειότι το επίδικο ποσό δεν πληρώθηκε για υπηρεσίες πουπροσφέρθηκαν στονπαρελθόν. Ο φορολογούμενος οφείλει να προσάξει στον Έφορο τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία, για υποστήριξη των αιτημάτων του,ηδε παράλειψητουναπράξει τούτο,παρέχει την ευχέρεια στον Έφορονα προχωρήσει στον προσδιορισμό του φόρου.Σε τέτοια περίπτωση, ο φορολογούμενος δεν μπορεί να διεκδικεί κανένα έρεισμα ότι έτυχεαυθαίρετηςμεταχείρισης. Επομένως το συμπέρασματου Εφόρου,ότιτοεπίδικοποσόαπο­ τελεί αμοιβήγια παρασχεθείσες υπηρεσίες απότον αιτητή, ήταν εύλογουπότις περιστάσεις.Τοδεγεγονόςότιτοποσόαυτόπλη2976 35 40 4ΑΛΛ Βογαζιανόςν.Δημοκρατίαςκ.ά. ρώθηκεκατόπινδιευθέτησης δικαστικής υπόθεσης είναιάσχετο. 5 10

1. Σεό,τι αφορά τηφορολογία τουκέρδους πουπροέκυψε απότην πώλησητων οικοπέδων στην Αγία Παρασκευήκαι στη Μακεδονίτισσα, η απόφασητου Εφόρου δεν είναι ούτε αυθαίρετη ούτε καιαντίθετη μετηνπραγματικότηταόπως ισχυρίζεται οαιτητής. Κατά πόσο μια πράξησυνιστά εμπορία,αυτόείναι μικτόζήτη­ μαΝόμουκαιγεγονότων πουαποφασίζεταιμεβάσητα γεγονότακαιπεριστατικάκάθεσυγκεκριμένης περίπτωσης. Δεν υπάρ­ χει μια συγκεκριμένη απόφασηστην οποία καθορίστηκαν εξα­ ντλητικά όλα τακριτήρια του τι συνιστά εμπορία γης καιαυτό τονίζεται σεόλες,αλλάτοσύνολοτωνυποθέσεων περιλαμβάνει ένααριθμό κριτηρίων πουείναι ταακόλουθα: 15
2. Το αντικείμενο της περιουσίας.
3. Ηχρονική περίοδος της ιδιοκτησίας. 20
4. Ησυχνότητα παρόμοιων πράξεων.
5. Συμπληρωματική εργασία που γίνεται σχετικά με την περι­ ουσία που πωλείται. 25
6. Περιστάσεις που ευθύνονται για την πώληση.
7. Κίνητρο.
8. Μέθοδος χρηματοδότησης 30
9. Γνώση του ιδιοκτήτη.Έχει σημασία κατάπόσον τηνπράξην αυτήτηνκάμνεικάποιοςοοποίοςδενέχεικαμιάσχέσημετο επάγγελμα ήμιαεταιρεία που ιδρύθηκε για το σκοπόαυτό. 35
10. Οτρόπος απόκτησης-και 10.Τοτι γίνεται με το προϊόν της πωλήσεως. 40 Είναι φανερό απόταπιο πάνωότι, το κέρδος απότην πώληση των επίδικων οικοπέδων υπάγεται σε φόρο εισοδήματος, διότι ο σκοπός τουαιτητήήτανκερδοσκοπικός. Αυτόκαταδεικνύεται από (α)τη χρονική περίοδο της ιδιοκτησίας, ηοποία ήτανσχε­ τικάσύντομη(β)τογεγονόςότι ταοικόπεδαευρίσκοντο σεγρή­ γορα αναπτυσσόμενες περιουσίες, (γ)τη συχνότητα παρόμοιων 2977 Βογαζιανόςν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1993)πράξεων. Εκτόςαπότιςεπίδικες συναλλαγές, οαιτητήςπριντο 1974 έκτισε διπλοκατοικία,εδώρισε το ένα σπίτι στην αδελφή του και επώλησε το άλλο, ενώ το 1979 πώλησε διαμέρισμα στη Λευκωσία και (δ)τη μέθοδο χρηματοδότησης. Τα επίδικαοικό­ πεδαπληρώθηκανμεταχρήματαπουείσπραξεότανταπώλησε. 3. Σεό,τι αφοράτονισχυρισμό τουότιοιφορολογίες τωνετών 1974 - 1977 είναι άκυρες,διότι παρήλθεηπερίοδος των έξι ετών που καθορίζειτοΑρθρο23τουπερί Βεβαιώσεως καιΕισπράξεωςΦό­ ρων Νόμουτου 1978 (Ν.4/1978), αυτόςδεν ευσταθεί διότι OL πιο πάνωφορολογίες δενεπιβλήθηκανστις 14Νοεμβρίου 1983,αλλά στις 18Δεκεμβρίου 1980 γιατοέτος 1974 καιστις 10 Αυγούστου 1978 γιαταέτη 1975-1977.Επομένως είναι έγκυρες διότιεκδόθη­ καν μέσα στα πλαίσια των έξι ετών. Η 14 Νοεμβρίου 1983 που αναφέρει ο αιτητής,αφορά τον καθορισμό των ενστάσεων κατά τωνπιο πάνωφορολογιών,γιατον οποίοκαθορισμόοι χρονικοί περιορισμοί τουΑρθρου 23

(1)δενέχουνεφαρμογή. 5 10 15 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Fitikkides v.Republic

(1970)3 C.L.R. 15, Neocteousv.Republic

(1986)3 C.L.R. 2633, 25 Coussoumides v.Republic

(1966)3 C.L.R. 1, Στυλιανίδης v.ATHK

(1989)3Α.Α.Δ. 5, 30 Bray(Inspector of Taxes) v.Best[1989] 1 All E.R. 969, Paviou v.Republic

(1988)3C.L.R. 1137, Trikomitisv. Commissionerof IncomeTax

(1987)3 C.L.R. 592, 35 Zafiris v.Republic

(1988)3C.L.R. 2512, Tryfonos v.Republic

(1984)3 C.L.R. 884. 40 Ζαχαροπλαστικές Επιχειρήσεις "ΟΚΑΠΙ" ΑΤΔ ν. Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.2312, Agrotis v. Commissionerof IncomeTax22 C.L.R. 27, 2978 4ΑΑΔ. Βογαζιανόςv.Δημοκρατίαςκ.ά. Philippou v. Republic

(1983)3C.L.R. 1386, CD.HayProperties v. Republic

(1989)3C.L.R. 393, 5 Δημοκρατία v. Αέρνη

(1991)3Α.Α.Δ. 346, AmaniEnterprises Ltdv. Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 1041, Mavromatis v. Republic(No. 1)

(1966)3C.L.R. 143, 10 Ioannides v. Republic

(1985)3C.L.R. 1801, Στέλιος - Δέσπω Ιωάννου (Ακίνητα)Ατδ ν.Δημοκρατίας

(1991)4 ΑΛΛ. 1468. 15 Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίον τηςφορολογίας εισοδήματος καιέκτα­ κτης εισφοράς που επιβλήθηκε στον αιτητή,για τα φορολογικά έτη1974μέχρι 1983 καιγια τατρίμηνα 1/79,2/79, 3/79και4/79 αντίστοιχα.. Α. Σ.Αγγελίδης, για τον Αιτητή, 25 30 35 40 Γ.Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv.vult. ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Ηπροσφυγή αυτή στρέφεται κατά των φορολογιώνΦόρουΕισοδήματος καιΈκτακτηςΕισφοράςγιαταφο­ ρολογικά έτη 1974μέχρι 1983 καιγιατατρίμηνα 1/79,2/79, 3/79 και 4/79 αντίστοιχα, καιστην ουσία αφορά τηναπόφαση του Εφόρου ΦόρουΕισοδήματος,στη συνέχεια "οΈφορος",ναφο­ ρολογήσει (ΐ)τοποσό των£8.692 που πληρώθηκε στον αιτητή απότονεργοδότη του ωςαποζημίωση για προσφερθείσες υπη­ ρεσίες και (U) τοκέρδος που πραγματοποίησε από την πώληση οικοπέδων στη Μακεδονίτισσα και Αγία Παρασκευή. Το ερώτημα που εγείρεται αναφορικάμετηφορολογίατου ποσού των£8.692 είναι κατά πόσο αυτό είναι κέρδος ήόφελος που προέκυψε στον αιτητή από τηνεργασία τουοπόταν είναι φορολογητέο σύμφωνα μετιςπρόνοιες του άρθρου5

(1)(β)των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων 1961-1983, ήκατά πόσο τοποσό αυτό αντιπροσωπεύει, όπως ισχυρίζεται ο αιτη2979 Λοΐζου, Π. Βογαζιανός ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1993)της, αποζημίωσηγια τερματισμό της σχέσης εργοδότησης,οπό­ ταν δεν είναι φορολογητέο. Ένα σημαντικόστοιχείο στηνυπόθεσηείναιότι ο ισχυρισμός του αιτητή πως το επίδικο ποσό αντιπροσωπεύει αποζημίωση έρχεται σε αντίθεση με τηδήλωση των ελεγκτών τουαιτητή κ.κ. ΚυπριανίδηxaL Στυλιανούημερομηνίας 10Αυγούστου 1990 ότι το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει "κατ' αποκοπήνκαθοριζόμενο ποσό,τοοποίοελήφθηεφ'άπαξ,υπότύπονφιλοδωρήματοςεπί τηαφυπηρετήσει". 5 Το θέμακατά πόσο έναποσόπουπληρώνεται σεεργοδοτούμενο κατά τον τερματισμό της εργοδότησης του είναι φορολο­ γητέο ήόχι αποτέλεσε αντικείμενο της νομολογίας τόσο στην Κύπρο όσο και στην Αγγλία, όπου ισχύουν παρόμοιες διατά- 15 ξεις. Στηνυπόθεση Renos Fitikkides v. The Republic

(1970)3 C.L.R. 15,τοΔικαστήριο αποφάσισεότι ηπληρωμήστον αιτητή ενός ποσού βάσει σχεδίου πληρωμής φιλοδωρήματος μετάαπό εκούσιο τερματισμό υπηρεσίας υποκειτο σεφορολογία επειδή θεωρήθηκε σαν όφελος από την εργασία του, ηπληρωμή του 20 οποίου αναβλήθηκεγια νακαταβληθεί στον τερματισμό της.Η πληρωμήαυτήδε θεωρήθηκεκατ' αποκοπήφιλοδώρημακατάτην αφυπηρέτησηεντόςτηςεννοίαςτουάρθρου8(ζ)του Νόμου. Στην υπόθεση EvripidesNeocleousv. The Republic

(1986)3 25 C.L.R. 2633, αποφασίστηκεότι ποσό πουπληρώθηκε στοναιτητή βάσεισχεδίου πουίσχυε στην εταιρείαπουεργαζότανγιατηνκα­ ταβολήποσούστηναφυπηρέτησηήτερματισμότηςυπηρεσίαςτου υποκειτο σε φορολογία βάσει του άρθρου5

(1)(β). Ως προςποιο όφελοςαποτελείεισόδημααπότηνεργασίαλέχθηκανταπιοκάτω: 30 "I need not go through the case law so elaborately referred to by Hadjianastassiou, J. I shall only refer to the caseof Corbett v. Duff, Dale v. Duff,Feebury v. Abbott, that draws, if I may say so with respect, thedemarcation line 35 between payments qualifying as benefits deriving from employment and payments outside that range of benefits. It is a fine line making itallthe more necessary tosift the facts relevant to the particular payment in order to ascertain its significance from thestandpoint of thetax payer. If thebenefit 40 accords with the reasonable expectations of therecipient of the payment as abenefit expected to accrue from his employment, itconstitutes an emolument derivingfrom his employment and as such liableto tax." 2980 10 4ΑΛΛ. Βογαζιανός ν.Δημοκρατίας κ.ά. Λοΐζου, Π. Η πιο πάνωαπόφασηεπικυρώθηκε απότην Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Evripides Neocleous v. The Republic

(1989)3C.L.R. 433. 5 10 Στηνυπόθεση Coussoumides v. The Republic

(1966)3 C.L.R. 1,αναφορικά με το άρθρο8(ζ)και συγκεκριμένα τησημασίατου όρου "φιλοδώρημαεπίαφυπηρετήσει"λέχθηκανταπιοκάτω: "I am of the opinion that what is really contemplated under theaboveprovisionsis agratuity payableonretirement dueto age or othercause puttingan endtoaperson's workinglifeand not agratuity on changing employment after a certain number of years,especially if thesaidyearsdonotrepresent practically a lifetime's work,but are only apart thereof;...". 15 20 25 30 35 40 Η προσέγγιση αυτή υιοθετήθηκε στην υπόθεση Neocleous (ανωτέρω)τόσο στην πρωτόδικη απόφασηόσο καιστην απόφα­ σητηςΟλομέλειας όπουτοΔικαστήριοπαρατήρησεότι τοποσό πουπληρώθηκεστον εφεσείονταδεν μπορούσεναθεωρηθείσαν φιλοδώρημα κατά την αφυπηρέτησητου για τον απλό λόγο ότ δεν αφυπηρέτησε λόγω.ορίου ηλικίας αλλά παραιτήθηκεαπό την εργασία του.Το σκεπτικό αυτόυιοθετήθηκε και στηναπό-" φάση Στνλιανίδης ν. Α.ΤΗ.Κ.

(1989)3 Α.Α.Δ. 5, στην οποία αποφασίστηκε ότι ποσό που πληρώθηκε στον αιτητή βάσει δικαιώματοςπουτου παρείχανοι όροι εργοδοσίας του μετά από πρόωρηαφυπηρέτηση υποκειτοσεφορολογία.Ηαπόφαση αυτή επικυρώθηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Στνλιανίδηςν. Δημοκρατίας

(1991)3Α.Α.Δ. 699. Χρήσιμη αναφορά μπορεί ναγίνει επίσης στις αγγλικές υπο­ θέσεις Bray (Inspector of Taxes)v.Best [1989] 1 All E.R. 969, όπου στη σελίδα 977 αναφέρονται ταακόλουθασχετικά: "In the light of these authorities, I cannot read the phrase "reward for services" as anything more than a conventional expression of the notion that a particular payment arises form theexistence of theemployer-employee relationship ...". •Όπως επίσης και στην υπόθεση Hambiett v. Godfrey (Inspectorof Taxes)(πιο πάνω)στις σελ. 927-8 αναφέρονταιτα ακόλουθασχετικά: "Thus these passages, as well as those to which Purchas LJ has already referred in greater detail, demonstrate to my mind 2981 Λοΐζου, Π. Βογαζιανός ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1993)that emoluments from employment are not restricted to payments made in return for the performance of services. It is clearly not enough that the payment was received from theemployer. The question is:was thepayment anemolument from the employment? In other words, was the employment the source of the emolument? I have been driven to the conclusion that the source of the payment was the employment. It was paid because of the employment and because of the charges in the conditions of employment and for no other reason. It was referable to the employment andto nothing else.Accordingly,inmy judgment, the £1.000was a taxable emolument.". 5 10 15 Με βάση τις πιο κάτω αρχές και τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσηςέχωκαταλήξειστοσυμπέρασμαότι τοεπίδικοποσόδεν μπορείναθεωρηθείσανφιλοδώρηματοοποίοκαταβάλλεταικατά τηναφυπηρέτησητουαιτητήδιότι είναι φανερόπωςδενεξάντλη­ σε την προς εργασία ζωήτου(workinglife) μιακαιόταν "αφυπη- 20 ρέτησε" απότηνεργασίατουτο 1973ήταν36ετώνκαιτο 1978που πήρετην "αποζημίωση"41 ετών. Ούτε μπορεί τοεπίδικοποσόνα θεωρηθεί σαναποζημίωσηγιατον τερματισμό της συμφωνίας εργοδότησής του διότι όπως είναι φανερό απότους λογαριασμούς πουυποβλήθηκαναπότον εργοδότη τουαιτητήτην "Παγκυπρια- 25 κή Ασφαλιστική" μέσω εγκεκριμένων ελεγκτών, (Τεκμήριο 1) το ποσό αυτό πληρώθηκε ως "compensation for past services by exemployee". Οαιτητήςενημερώθηκε γιατοστοιχείο αυτό,αλλάδεν προσκόμισε οτιδήποτε που να αποδεικνύει ότι το επίδικο ποσό δενπληρώθηκε γιαυπηρεσίες πουπροσφέρθηκανστο παρελθόν. 30 Έχει νομολογηθεί ότι ο φορολογούμενος οφείλει να προσάξει στον Έφοροτααπαραίτητααποδεικτικάστοιχεία για υποστήριξη των αιτημάτωντου ηδεπαράλειψητου ναπράξει τούτο παρέχει την ευχέρεια στον Έφοροναπροχωρήσει στον προσδιορισμό του 35 φόρου. Σε τέτοια περίπτωση ο φορολογούμενος δεν μπορεί να διεκδικεί κανένα έρισμα ότι έτυχε αυθαίρετης μεταχείρισης. (Βλ. Stavros Pavlou v. The Republic

(1988)3 C.L.R. 1137, Andreas Trikomitis v. The Commissionerof Income Tax

(1987)3 C.L.R. 592, Zafiris v. The Republic

(1988)3 C.L.R. 2512, Tryfonos v. 40 The Republic

(1984)3 C.L.R.884 και Ζαχαροπλαστικές Επιχει­ ρήσεις"ΟΚΑΠΓ'ΛΤΑ ν. Δημοκρατίας

(1990)3Α.ΑΛ. 2312.) ΕπομένωςτοσυμπέρασματουΕφόρουότιτοεπίδικοποσόαπο2982 4AAA. Βογαζιανός v.Δημοκρατίαςκ.ά. Λοΐζου, Π. τελείαμοιβήγιαπαρασχεθείσες υπηρεσίες απότοναιτητήήταν εύ­ λογουπότις περιστάσεις. Τοδεγεγονός ότι το ποσό αυτό πληρώ­ θηκεκατόπινδιευθέτησης δικαστικήςυπόθεσης είναιάσχετο. 5 Σεό,τιαφοράτη φορολογία του κέρδους που προέκυψε από τηνπώληση των οικοπέδωνστην ΑγίαΠαρασκευήκαιστηΜακεδονίτισσα ηαπόφαση του Εφόρου δεν είναι ούτε αυθαίρετηούτε καιαντίθετημετην πραγματικότηταόπως ισχυρίζεται οαιτητής. 10 Κατάπόσο μιαπράξησυνιστά εμπορία,αυτόείναι μικτό ζή­ τημα νόμου καιγεγονότων πουαποφασίζεταιμεβάσητα γεγο­ νότακαιπεριστατικάκάθεσυγκεκριμένης περίπτωσης (Agrotis v.Commissionerof IncomeTax,22 C.L.R. 27,30-Pbilippou v. Republic

(1983)3 C.L.R. 1386, 1390· CD. HayProperties v. Republic

(1989)3(A) C.L.R. 393). 15 20 25 30 Τακριτήριαπουεφαρμόζονταιγιατην επίλυσητουπροβλήμα­ τοςαπαριθμούνταικαιεπεξηγουνταισεπληθώρααποφάσεωνόπως οιΔημοκρατία ν.Λέρνη

(1991)3Α.Α.Δ. 346,Α.Ε. 921,Ιγναντίον ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 921, ημερ. 27.6.1991καιAmani Enterprises Ltd. ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 1041,όπουειπώθηκε: 'ΤοΔικαστήριοτούτοσεσειράυποθέσεων,οιοποίεςαναφέ­ ρονταικαισε μεγάληέκτασησης υποθέσειςΑλέξανδροςΠαϊκκος ν. Δημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ. 592 και Colakides DevelopmentCo.Ltd. v.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 977,έχει καθορίσει τις αρχέςτουτισυνιστά εμπορίαγηςηοποίαπράξη έχει το χαρακτήρα εμπορίας. Δενυπάρχει μια συγκεκριμένη απόφασηστην οποίακαθορίστηκαν εξαντλητικά όλατακριτήριακαιαυτότονίζεταισεόλες,αλλάτοσύνολοτων υποθέσεων περιλαμβάνει ένα.αριθμόκριτηρίων πουείναιταακόλουθα:

1. Τοαντικείμενο τηςπεριουσίας. 35
2. Η χρονικήπερίοδος της ιδιοκτησίας.
3. Ησυχνότητα παρόμοιων πράξεων. 40
4. Συμπληρωματική εργασία που γίνεται σχετικά μετην περιουσία πουπωλείται.
5. Περιστάσεις που ευθύνονται γιατην πώληση.
6. Κίνητρο. 2983 Λοΐζον, Π. Βογαζιανός ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1)δεν έχουν εφαρμογή.(Βλ. Th.Mavromatis (No. 1)v. The Republic

(1966)3C.L.R. 143,Evangelia loannides v. The Republic

(1985)3 C.L.R. 1801, Στέλιος-Αέσπω Ιωάννου (Ακίνητα)Ατδ. ν. Δημοκρατίας(\99\) 4Α.Α.Δ.1468.) Μεβάσηόλαταπιοπάνωη απόφασητου Εφόρουήταν, σύμ­ φωνα με ταστοιχεία που είχεενώπιον του,λογικά εφικτή, νόμι­ μηκαιορθήκαι μέσα σταπλαίσια της διακριτικήςτου εξουσίας, και επομένως η προσφυγήαποτυγχάνει καιαπορρίπτεται.Δε γί­ νεται όμως διαταγήγια έξοδα. 40 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. 2985