(1993)23Δεκεμβρίου, 1993 [Α.Ν. ΛΟΪΖΟΥ,Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗANDCHOTELSAND CATERINGCO LTD, Αιτητές, v. ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΟΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Σννεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 1098/91, 1099/91, 1100/91, 1101/91, 1102/91, 1103/91, 1104/91, 1105/91, 1106/91, 1107/91, " 1108/91, 1109/91, 1110/91, 1111/91, 1120/91, 1121/91 και 1122/91) Προσφυγή βάσει τον Αρθρον 146τον Συντάγματος — Αντικείμενο — Εκτελεστή πράξη — Απόφαση επιβολήςκαι απαίτησηςαυξημένων τελών διανυκτέρευσηςείναι εκτελεστή διοικητικήπράξη — Εμπρό θεσμα καταχωρείται προσφυγή εναντίον της και όχι εναντίον της προηγηθείσας γενικήςαπόφασης, για αύξησητωντελών. Διοικητικό Όργανο— Σύνθεση— Μηνόμιμηανστις συνεδριάσειςμε τέχουνπρόσωπα μημέλη,έστωκι ανδεμετέχουνστηψηφοφορία — Απλή παρουσία προσώπων πον βρίσκονται σε άμεση &ιτουργική σχέσημε τοόργανο,για σκοπούςδιευκόλυνσηςτον, είναι δυνατή. 5 10 Φορολογία — Διάκριση μεταξύ τέλουςκαι φόρου — Κριτήρια για το χαρακτηρισμό φόρου. Συνταγματικό Δίκαιο — Αντισυνταγματικότητα Νόμου— Εξετάζεται από τοΔικαστήριο μόνο αν το θέμαείναι απόλυτα απαραίτητο για την έκβασητηςυπόθεσης. Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα— Άρθρο28— Αρχή τηςισότητας — Επιτρέπει εύλογες διακρίσεις πον γίνονται νόμιμα,ενόψει διαφορετικής φύσηςδιαφόρωνκαταστάσεων. Ο περί Δήμων Νόμος τον 1990 (Ν. 111/85) όπως τροποποιήθηκεμε το Ν.119/90—Άρθρο 85
(2)— Επιβολή τελώνδιανυκτέρευσης— Βα- 2986 15 20 4ΑΛΛ. Η &CHotels&Catering Ltdv.ΔήμουΛάρνακος ρυνουν τις ξενοδοχειακέςμονάδες,ανεξάρτητα αν μπορούν ή όχι λόγω συμφωνίας να ταεισπράξουν από τους πελάτες τους. 5 10 Ο περί ΔήμωνΝόμος(Ν. 111/85) — Αρθρο 87
(1)(δ) — Δυνατότητα και όχι υποχρέωση τονΔήμου ναεκδίδειΚανονισμούς, όταν καθίσταται αναγκαίογια ρύθμισηκάποιουθέματος. Στις προσφυγές αυτές που συνεκδικάστηκαν, οι αιτητές προσέ βαλαν την απόφασητου Δήμου, να τους επιβάλλει αυξημένα τέλη διανυκτέρευσης,βάσειαπόφασηςτουπουείχεπροηγηθεί.Οικαθ*ων ηαίτησηπρόβαλανπροδικαστικήένσταση,ότι ηπροσφυγήήτανεκ πρόθεσμη,εφόσον οι αιτητέςγνώριζαντηναπόφασητου Δήμουγια επιβολή αυξημένων τελών σχεδόν ένα χρόνο πριν την καταχώριση των προσφυγών. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας τις προσφυγές, απο φάσισε ότι: 20
- Όπως ορθά είναι η θέση των αιτητών με την οποία συμφωνώ, αντικείμενο των υπό εκδίκαση προσφυγών δεν είναι γενικά και αόριστα ηαπόφασητου Δήμου της 17 Οκτωβρίου, 1990, αλλά η απόφαση του να επιβάλλει και να απαιτήσει τα αυξημένα τέλη διανυκτέρευσης απότουςαιτητές. 25 Ηπροσβαλλόμενηστοαιτητικότηςπροσφυγή,απόφασητωνκαθ' ων ηαίτηση,είναι συνεπώς εκτελεστήδιοικητικήπράξη,που πα ράγει έννομααποτελέσματαμεάμεσηνομικήισχύκαιπουεπηρε άζει ταδικαιώματατων αιτητών. 30 Εφόσον δε οι προσφυγές καταχωρήθηκανεντός της προθεσμίας των εβδομήντα-πέντε ημερών από τις προσβαλλόμενες αποφά σεις,είναι ως εκτούτου εμπρόθεσμες. 35 40
- Ησύνθεση ενός ΣυλλογικούΔιοικητικού Οργάνουδενείναι νόμιμη ανστησυνεδρίασητου μετέχουν πρόσωπαπουδεν είναι μέλη του, έστω καιανδεμετέχουν στηψηφοφορία,γιατίδεν μπορεί να είναι γνωστόςοβαθμόςτηςεπιδράσεωςπουμπορούνναασκήσουν.Όμως δενπροσκρούει προςτιςπιοπάνω αρχέςη απλήπαρουσίακατάτις συνεδριάσεις αυτέςπροσώπων ευρισκομένων σε άμεση λειτουργική σχέσηπρος το όργανο,για διευκόλυνση του Συλλογικού Οργάνου γιατηνπαρουσίασηφακέλωνήτηντήρησητωνπρακτικών.
- Η διάκρισημεταξύφόρουκαιτέλους,απασχόλησετοΔικαστήριο σε σειρά αποφάσεων. Εκτενέστερη αναφορά στη νομολογία του 2987 Η&CHotels&Catering Ltdv.ΔήμουΛάονακος
(1993)Δικαστηρίου, γίνεται στην υπόθεσηΑριστείδης Παπά ν. Συμβού λιο Βελτιώσεως Καχοπετριάς. Στην υπόθεση Constantinides v.E.A.C.
(1982)3 C.L.R. 798 στη σελ. 806 αναφέρονταιταακόλουθακριτήρια για τις περιπτώσεις που θεωρείται φόρος: "The test that can be discerned from these textbooksandcase-lawis thatanimposition isatax if itisfound tofulfil certain characteristics, namely, (
- a)it is compulsory and not optional, (
- b)it is imposedor executedby the competent authority, (
- c)it must be enforceable by law, (d)it is imposedfor the publicbenefit and for public purpose, and (e)it must not be for a service for specific individualsbut for a serviceto thepublicasawhole, aservicein thepublic interest". 5 10 15 ΜεβάσηταπιοπάνωτοΔικαστήριο είναι τηςάποψης,ότι τα κα ταβλητέα ποσά διανυκτέρευσης αποτελούν φόρο. 4. Είναι νομολογημένο ότι ισχυρισμοί περί αντισυνταγματικότητας που προβάλλονται αόριστα,δεν εξετάζονται απότο Δικαστήριο και εν πάσηπεριπτώσει μόνο αν το θέμα είναι απόλυτα απαραί τητο για την έκβασητης υπόθεσης. Όσοναφοράτον ισχυρισμό ότιηαπόφασηαυτήτουΔήμου αποτελεί δυσμενήδιάκρισηεναντίον τωναιτητώνσεσύγκριση μετιςξενοδοχειακές μονάδεςπουβρίσκονται σεΣυμβούλια Βελτιώσεως αντίθετα προςτις πρόνοιες τουΑρθρου 28 τουΣυντάγματος,σύμφωνα μετη νομολογία είναιεπιτρεπτήηδημιουργίαλογικών διακρίσεως,έχειδε καθιερωθεί ότι η ισότητα όπως εννοείται στην παράγραφο 1, του Αρθρου 28 του Συντάγματοςδε σημαίνει ακριβήμαθηματικήακρίβεια αλλά προστατεύει από αυθαίρετες διακρίσεις, χωρίς να απο κλείειεύλογες διαφοροποιήσειςοιοποίες μπορούννόμιμαναγίνουν ενόψει τηςδιαφορετικήςφύσηςδιαφόρωνκαταστάσεων. 5. Από το λεκτικό του Αρθρου 85
(2)του περί Δήμων Νόμου (Ν.111/85> όπως τροποποιήθηκε απότο Ν. 119/90,δεν προκύπτει ότι ταπληρωτέα τέληβαρύνουν τους πελάτες των ξενοδοχειακών μονάδων,όπως ηεισήγηση των αιτητών,αντίθεταδε χωρεί αμφι βολία, ότι τα τέλη αυτά βαρύνουν τις ξενοδοχειακές μονάδες τις ίδιες. Κατά συνέπεια το γεγονός ότι λόγω των συμβατικών τους υποχρεώσεων μετους πελάτεςτους,οι αιτητέςαδυνατούνναταει σπράξουν απόαυτούς, δεδιαφοροποιείτηνκατάσταση. 6. Από της διατύπωσης του λεκτικού του Αρθρου 87
(1)(δ) τουΝό2988 20 25 30 35 40 4ΑΛΛ. Η&C Hotels&Catering Ltd v.ΔήμουΛάονακος μου,είναισαφέςότι δεδημιουργείται υποχρέωση εκδόσεως Κα νονισμών,αλλάπαρέχεταισταΔημοτικάΣυμβούλιαη δυνατότη τα εκδόσεως τέτοιων Κανονισμών, όταν καθίσταταιαναγκαίο καιαπαραίτητογιαρύθμισητουθέματος. 5 10 7. ΕίναιφανερόαπόταπρακτικάτωνσυνεδριώντουΔήμουότιτοθέ ματηςαυξήσεωςτωντελώνδιανυκτέρευσης αποτέλεσετοαντικεί μενοεκτεταμένωνσυζητήσεωνκαιδιαβουλεύσεωνμεταξύτου Δή μουκαιτων επηρεαζόμενωνξενοδόχων,οιοποίοιτελευταίοιπαράθεσανενώπιον τωνκαθ' ωνη αίτησηόλαταγεγονότακαιεπι χειρήματατουςεναντίοντηςπροτεινόμενηςαυξήσεωςτωντελών. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 Δημοκρατίαν. Χατζηπαντελή
(1989)3Α.Α.Δ. 961, Χατζηθεοδούλουκ.ά. ν. ΔήμοςΣτροβόλου
(1989)3Α.Α.Δ. 2069, Παπάν. ΣυμβουλίουΒελτιώσεωςΚακοπετριάς
(1989)3ΑΛΛ. 322, 20 Constantinides v.~E.A.C
(1982)3 C.L.R.798, BoardofRegistrationofArchitectsandCivilEngineersv. Kyriakides
(1966)3C.L.R. 640. 25 Προσφυγές. 30 Προσφυγές εναντίον των πράξεων ή/xaL αποφάσεωντων καθ* ων ηαίτηση,με τις οποίες επιβλήθηκανστουςαιτητέςτέλη διανυκτέρευσης. Α. Αλεξάνδρου γιαΤ. Παπαδόπουλο,γιατουςΑιτητές. Ε. Οδυσσέως γιαΓ. Νικολαΐδη,για τους Καθ'ων ηαίτηση. 35 Cur. adv. vult. 40 ΛΟΪΖΟΥ, Π.:Οι πρόσφευγεςαυτέςοι οποίες συνεκδικάστηκαν ύστερααπόδιαταγήτουΔικαστηρίου πουέγινε μετη συγκατάθεση των μεροΰν, στρέφονται εναντίον των πράξεων ή/καιαποφά σεωντουκαθ' ουηαίτησηΔήμου- στησυνέχειαοΔήμος-μετις οποίες επέβαλλε στους αιτητές ή/και απαίτησε ή/και εισέπραξε από αυτούς διάφορα ποσά όπως αυτά εμφαίνονται στην κάθε προσφυγήως τέληδιανυκτέρευσης ή/καιμε τις οποίες επεβλήθη2989 Δοΐζον, Π. Η & C Hotels& Catering Ltd ν.ΔήμουΛάρνακος
(1993)καν ή/καιτέθηκαναυξημένατέληδιανυκτέρευσης. Οι αιτητές είναι εγγεγραμμένες εταιρείες περιορισμένης ευθύ νης και θα μπορούσαν να περιγραφούν ότι διαχειρίζονταιή/και εκμεταλλεύονται ή/και είναι ιδιοκτήτες ξενοδοχειακών μονάδων πουβρίσκονται μέσα στην περιοχή τουΔήμουΛάρνακας. 5 Οι αιτητές κατέβαλαν στο Δήμο πριν από την τροποποίηση του περί Δήμων Νόμου του 1985 (Νόμος αρ. 111 του 1985 τέλη διανυκτέρευσης σύμφωνα μετοάρθρο85
(1)0).Μετηθέσπισητου περί Δήμων (Τροποποιητικού) Νόμου του 1990 (Νόμος αρ. 119 10 του 1990, ο Δήμος επέβαλε στους αιτητέςτααυξημένα τέλη δια νυκτέρευσης που προβλέπονται στο Νόμοαυτό.Οι αιτητέςπλή ρωσανταπιοπάνωτέλημεεπιφύλαξητωνδικαιωμάτωντους,εί χαν δε πριν από την έκδοση των προσβαλλόμενων διοικητικών πράξεων οι αιτητές μέσωτου δικηγόρου τους και μέσωτου Πα- 15 γκύπριου Συνδέσμου Ξενοδόχων, υποβάλειπαραστάσεις. Ο καθορισμός των τελών αυτών έγινε με απόφασητης Δια χειριστικής Επιτροπής του Δήμου, ημερομηνίας 2 Οκτωβρίου 1990, (Παράρτημα Α), που επικυρώθηκε με απόφασητου Δήμο- 20 τικού Συμβουλίου στις 25 Οκτωβρίου 1990 (Παράρτημα Β). Με τις πιο πάνωαποφάσειςκαθορίστηκαν τανέατέλημε ισχύαπό 1 Μαΐου
- Αυτό κοινοποιήθηκε σε όλους τους Διευθυντές ξενοδοχείων, Τουριστικών Καταλυμάτων, Οργανωμένων Δια μερισμάτων κλπ, με επιστολές ημερομηνίας 17 Νοεμβρίου (Πα- 25 ράρτημα Γ) και με Δημόσια Γνωστοποίηση. Ηαρχικήαπόφαση της Διαχειριστικής Επιτροπής και η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ημερομηνίας26 Σεπτεμβρίου 1991 (ΠαραρτήματαΔ και Εαντίστοιχα) αποφασίστηκεόπωςτανέατέληαρχίσουν να ισχύουν αντί απότην 1Μαΐου 1991 απότην 1 Αυγούστου
- 30 Η προσφυγήκαταχωρήθηκεστις 26 Νοεμβρίου 1991 καιαπό μέρους του Δήμου προβάλλεται η νομική ένσταση ότι οι προ σφυγές είναι απαράδεκτες ως εκπρόθεσμες. 35 Είναι ηεισήγησητου καθ' ου ηαίτησηΔήμου,ότι δεδομένου ότι ηεπίδικηαπόφασηκοινοποιήθηκε στους αιτητές με την κοι νοποίηση της 17 Οκτωβρίου 1990 και με δημόσιες γνωστοποιή σεις η καταχώρηση των προσφυγών από τους αιτητές στις 26 Νοεμβρίου 1991, δηλαδήσχεδόν έναχρόνο ύστερα απότην κοινοποίηση της προσβαλλόμενης απόφασηςείναι εκπρόθεσμη. Όμως, όπως ορθά είναι η θέση των αιτητών με την οποία συμφωνώ, αντικείμενο των υπό εκδίκαση προσφυγών δεν είναι 2990 40 4 ΑΛΛ. Η& CHotels & Catering Ltd v. ΔήμουΔάονακος Δοΐζου, Π. γενικά και αόρισταηαπόφαση του καθ' ου ηαίτηση Δήμου της 17 Οκτωβρίου 1990, αλλά η απόφαση του να επιβάλει και να απαιτήσει τααυξημένατέληδιανυκτέρευσης απότουςαιτητές. 5 10 15 20 Όπωςπροκύπτει απότα παραρτήματαστη γραπτή αγόρευση τουκαθ'ουηαίτησηΔήμουέγινανδιαβήματααπότουςαιτητέςγια αναθεώρησητηςαπόφασηςγιατην εφαρμογήτωννέοιν τελών και επίσηςέναντιορισμένων γεγονότων πουεπεσυνέβησαν στομεταξύ, όπωςπ.χ.οπόλεμοςστον Κόλπο,ηημερομηνίαέναρξηςτης ισχύος τωννέων τελών μετατοπίστηκε σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Ηπροσβαλλόμενη στοαιτητικότηςπροσφυγήςαπόφασητων καθ' ων η αίτηση είναι συνεπώς εκτελεστή διοικητική πράξη, που παράγει έννομα αποτελέσματα με άμεση νομική ισχύ και που επηρεάζει ταδικαιώματατων αιτητών.(ΒλέπεΔημοκρατία Χατζηπαντελή(\9&9) 3Α.Α.Δ. 961.) Εφόσον δε οι ποσφυγές καταχωρήθηκαν εντός της προθε σμίας των εβδομήντα πέντε ημερών από τις προσβαλλόμενες αποφάσειςείναι ως εκ τούτου εμπρόθεσμες. Όσον αφοράτώρατηνουσίατηςπροσφυγήςοι αιτητέςπρο έβαλαντους ακόλουθους ισχυρισμούς. 25 30 35 40 Είναι πρωταρχικάο ισχυρισμός τους ότι κατάτις συνεδρίες τουκαθ' ουηαίτησηΔήμου,όπουμελετήθηκε τοθέμακαιλήφθη κεηπροσβαλλόμενη απόφαση,σύμφωναμετασχετικάπρακτικά, παρακάθονταν, εκτός από τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, αναρμόδια πρόσωπα,όπως ο Δημοτικός Γραμματέας,η Βοηθός Δημοτικός Γραμματέας,ο Εσωτερικός Ελεγκτής καιο Λογιστής. Δεν αμφισβητείται ότι κατάτις επίδικες συνεδρίες παρακά θονταν και οι πιο πάνωυπηρεσιακοί παράγοντες.Όσοναφορά τοδημοτικόγραμματέα,δυνάμει τουάρθρου51 τουπερί Δήμων Νόμου 1985 (Νόμος 111του 1985) αυτός"τηρεί ταπρακτικάτων συνεδριάσεων του συμβουλίου και των επιτροπών αυτού". Επομένως η παρουσία του, όπως και της βοηθού δημοτικού γραμματέα ήτανκαθόλανόμιμη καιεπιτρεπτή. Όσον αφοράτην παρουσίατου Εσωτερικού Ελεγκτή κατάτη συνεδρίατης20Οκτωβρίου 1990,όπωςαναφέρεταιρητάσταπρα κτικά της συνεδρίας αυτής,ο εσωτερικός ελεγκτής παρεβρίσκετο "κατάτημελέτη τουέβδομουθέματος".Το επίδικοθέμασύμφωνα μεταπρακτικάήταντοτριακοστόόγδοοθέμαπουαπασχόλησετη 2991 Δοΐξου, Π. Η&CHotels&Catering Ltd ν.ΔήμουΔάονακος
(1993)Διαχειριστική Επιτροπήκατάτησυνεδρίατηςαυτή. Όσον αφορά δετηπαρουσίατουΛογιστήτουΔήμου κατά τις συνεδρίες, ημερομηνίας 25 Οκτωβρίου 1990 του Δημοτικού Συμ βουλίου και της Διαχειριστικής Επιτροπής του Δήμου,ημερομη5 νιας 5 Σεπτεμβρίου 1991,αναμφίβολα κατάγενική αρχήησύνθε σηενός συλλογικούδιοικητικούοργάνουδεν είναι νόμιμη ανστη συνεδρίαση του μετέχουν πρόσωπαπουδεν είναι μέλητου, έστω και ανδεν μετέχουν στη ψηφοφορία, γιατί δενμπορεί ναείναι γνωστός ο βαθμός της επιδράσεως πουμπορούν ναασκήσουν. 10 (ΒλέπεΔαγτόγλου, ΓενικόΔιοικητικό ΔίκαιοΑ.) Όμωςδενπρο σκρούει προςτις πιοπάνωαρχέςηαπλή παρουσίακατάτιςσυνε δριάσεις αυτές προσώπων ευρισκομένων σε άμεση λειτουργική σχέσηπρος τοόργανο για διευκόλυνση του συλλογικούοργάνου γιατηνπαρουσίασηφακέλλωνήτηντήρησητωνπρακτικών.(Βλέ- 15 πε Χ"θεοδονλον κ.ά ν.ΔήμοςΣτροβόλον
(1989)3 Α.Α.Δ.2069, επίσης απόφαση τουΣυμβουλίου της Επικρατείας 2007/63,ως προς πρόσωπαταοποίαούτε μετείχαν στις συζητήσεις ήστηψη φοφορίαούτευπέγραψανήσυνέβαλανκαθ' οιονδήποτετρόποστη λήψη της απόφασης,γιαυτόοισχυρισμός αυτόςαπορρίπτεται. 20 Είναιο ισχυρισμός τωναιτητώνότι τακαταβλητέαποσάδια νυκτέρευσης αποτελούν φόρο καιόχι τέλος, επιβάλλονται γενι κά και ανεξαίρετα για κάθε πρόσωπο ηλικίας πέραν των δέκα ετών για κάθε νύκτα διαμονής του σε ξενοδοχείο, χωρίς να έχουν οποιαδήποτε σχέση ήνα εξαρτούνται από οποιαδήποτε προσφερόμενη υπηρεσία,αλλλα μόνογια το γεγονός τηςδιανυκατέρευσης σεξενοδοχείο καιότιωςεκτούτου ηεισήγηση των καθ'ωνηαίτησηότιείναι αυταπόδεικτοτέλος, είναιαβάσιμη. 25 30 Ηθέσητων καθ' ων ηαίτηση είναι ότι έστωκαιανη επιβολή αυτήτων τελών διανυκτέρευσης αποτελεί φορολογία καιόχι τέ λος δεν είναι καταστρεπτικής φύσεως ήαπαγορευτικής φύσεως ήδυσανάλογη προς τιςδυνάμεις των αιτητών ήαντιβαίνεικαθ' οιονδήποτε τρόπο τις πρόνοιες του Συντάγματος. Η διάκριση μεταφύ φόρου και τέλους απασχόλησε τοΔικα στήριο σεσειράαποφάσεων.Εκτενέστατη αναφοράστη νομολο γία του Δικαστηρίου γίνεται στην υπόθεσηΑριστείδηςΠαπάν. ΣυμβούλιοΒελτιώσεωςΚακοπετριάς
(1989)3Α.Α.Δ.322. Στην υπόθεση Constantinides v.E.A.C.
(1982)3C.L.R.798 στη σελ. 806 αναφέρονται ταακόλουθα κριτήρια γιατιςπερι πτώσεις που θεωρείται φόρος: 2992 35 40 4ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 35 40 Η&C Hotels &Catering Ltd v.ΔήμουΔάονακος Λοΐζου, Π. "The test that can be discerned from these text books and case-law is that an imposition is a tax if it is found to fulfil certain characteristics, namely, (
- a)it is compulsory and not optional, (b)it is imposedorexecutedby thecompetent author ity, (
- c)it must be enforceable by law, (
- d)it is imposed for the publicbenefit and for public pur poses, and (
- e)it must not be for aservicefor specific individualsbut for aserviceto the pub lie as a whole,a service in the public interest." Με βάση τα πιο πάνω είμαι της άποψης ότι τα καταβλητέα ποσάδιανυκτέρευσης αποτελούν φόρο. Ο επόμενος ισχυρισμός των αιτητών είναι ότι ηενέργεια αυ τήτουκαθ' ουηαίτησηΔήμου,είναιαντισυνταγματικήωςαντίθετή με την αρχή της ισότητας που διασφαλίζεται με ταάρθρα 24 και28 τουΣυντάγματος. Ειδικότερα είναι η θέση των αιτητών ότι γιαόλεςτις ξενοδο χειακές μονάδεςπουβρίσκονται σεΣυμβούλια Βελτιώσεωςαντί σε Δήμους δεν επιβλήθηκε τέτοια φορολογία. EivaL νομολογημένο ότι ισχυρισμοί περί αντισυνταγματικό τητας πουπροβάλλονται αόριστα δεν εξετάζονται απότο Δικα στήριο και εν πάσηπεριπτώσει μόνο αν το θέμα είναι απόλυτα απαραίτητογιατηνέκβασητηςυπόθεσης. (Βλέπε The Board for Registration of Architects and CivilEngineers v. Kyriakides
(1966)3 GL.R. 640. 'Οσον αφοράτον ισχυρισμό ότι η απόφασηαυτή του Δήμου αποτελεί δυσμενή διάκριση εναντίον των αιτητών σε σύγκριση με τις ξενοδοχειακές μονάδες πουβρίσκονται σε Συμβούλια Βελτιώ σεωςαντίθεταπροςτιςπρόνοιες τουΑρθρου 28τουΣυντάγματος, σύμρφωνα μετηνομολογία είναι επιτρεπτήηδημιουργία λογικών διακρίσεως,έχειδεκαθιερωθεί ότι ηισότητα όπως εννοείται στην παράγραφο1,τουΑρθρου 28τουΣυντάγματοςδεσημαίνει ακριβή μαθηματικήακρίβειααλλάπροστατεύει απόαυθαίρετεςδιακρίσεις χωρίς να αποκλείει εύλογες διαφοροποιήσεις οι οποίες μπορούν νόμιμα ναγίνουν ενόψη της διαφορετικής φύσης διαφόρωνκατα στάσεων. Στον Η.Μ.Seervai,Constitutional Law of India(2ηέκδοση)Τόμος Ι, σελ. 222 αναφέρονταιταακόλουθα σχετικά: "However, it was held in East India TobaccoCo. v. A.P. that the wide latitude given by our Consti tution to the legislatureinclassification for taxation was correctly described 2993 Δοΐζου, Π. Η & C Hotels & Catering Ltd ν.ΔήμουΛάοναχος
(1993)in the following words: •A State does not have to tax everything in order to tax something. It is allowed to pick and choose districts, objects, persons, methods and even rates for taxation if it does so rea sonably - The (U.S.)Supreme Court has been practical and has permitted a very widelati tude in classification for taxation'." 5 (Βλέπε επίσης Constantinides v. E.A.C.
(1982)3 C.L.R. 798 στις σελ. 807-8.) 10 Είναι επίσης ηθέση των αιτητών ότι στην ουσία ηκαταβολή της φορολογίας αυτήςδεβαρύνει ήεπιβάλλεται στις ξενοδοχει ακές μονάδες οι οποίες κατάτην εισήγηση τους λειτουργούς στη συγκεκριμένη περίπτωση ως μεσάζοντες, υπότην έννοια ότι ει σπράττουν τηφορολογίααπό τους πελάτεςτους μετηνυποχρέ ωση νατηνκαταβάλουνστον καθ' ουη αίτησηΔήμο. Η επιβολή των δικαιωμάτων αυτών στους αιτητές δεδομένου ότι δε βαρύ νουν αυτούς αλλά τους πελάτες τους, είναι παράνομη, πεπλα νημένηκαιαντισυνταγματική. 15 20 Ενόψει του τρόπου λειτουργίας της τουριστικής και ξενοδο χειακής βιομηχανίας οι αιτητές βάσισαν, ρύθμισαν και δημοσί ευσαν τα προγράμματα τους και τις τιμές τους απότον προη γούμενο χρόνο, με βάση τις τιμές διανυκτέρευσης που ίσχυαν πριν τηθέσπιση του Νόμου 119 του 90,(είναι δεαδύνατο γιαυ τούς αφούείχαν ήδησυμβατικά δεσμευτεί να εισπράξουν οποι οδήποτε πρόσθετο ποσό από τους διανυκτερεύοντες πελάτες τους. Κατάσυνέπεια, είναιη θέσητουςότι τοαποτέλεσμα είναι η φορολογία αυτή να επιβληθεί ουσιαστικά στους ίδιους τους αιτητές που είναι αντίθετοπρος τοπνεύματουΝόμου. Ηερμηνείααυτήπουδίδεταιαπότουςαιτητέςστιςσχετικές νο μοθετικές πρόνοιες δεν με βρίσκει σύμφωνο. Οι σχετικές νομοθε τικές πρόνοιες όπως τροποποιήθηκαν από το Νόμο αρ. 119/90 έχουν ως ακολούθως: "85
(2)ΤηρουμένωντωνδιατάξεωντουπαρόντοςΝόμου,τοσυμ βούλιοκέκτηταιεξουσίαν εντός τωνδημοτικώνορίων(v)(i)Ναπρονοείγιατηνκαταβολή, απόκάθεδιευθυντήήυπεύ- 40 θυνοεπιχείρησης ξενοδοχείου, τουριστικούκαταλύματος ήοικοτροφείου,τωντελώνπουκαθορίζονταιαπότοσυμ βούλιογιακάθεπρόσωποηλικίαςπάνωαπόδέκαχρόνων γιακάθενύχταδιαμονήςτουσετέτοιοξενοδοχείο,τουρι2994 25 30 35 4ΑΛΛ. Η&CHotels&CateringLtd v. ΔήμουΔάονακος Δοΐζου, Π. στικό κατάλυμαή οικοτροφείο τα οποία δε θα υπερβαί νουν τατέληπουεκτίθενταιστονΠέμπτοΠίνακα. 5 10 15 20 25 30 35 40 (ii) να ορίζη τον χρόνον και τον τρόπον καταβολής των τοιούτων τελών εις το συμβούλιον (iii) να απαιτήόπως έκαστος διευθυντής ή υπεύθυνος της επιχειρήσεως ξενοδοχείου, τουριστικού καταλύματοςή ξενώνος ύπνου παρουσιάζη,καθ' οιονδήποτε εύλογον χρόνον ως το συμβούλιον ήθελεν ορίσει,ταέντυπακαι βιβλίατα σχετιζόμενα προςτηνκαταβολήντων ωςάνω τελών προς επιθεώρησιν και έλεγχον υπό παντόςπρο σώπου οριζομένου υπότου συμβουλίου. Εν τη παρούση παραγράφω 'ξενοδοχείον* σημαίνει παν ξενοδοχείον, ξενοδοχειακήν μονάδα, ξενοδοχειακόν κατάστημα και οικοτροφείον υπαγόμενον εις τας διατάξειςτων άρθρων 3και25Α του περί Ξενοδοχείων καιΤουριστικών ΚαταλυμάτωνΝόμουκαι 'τουριστικόν κατάλυμα' σημαίνει παντουριστικόν κατάλυμα υπαγό μενον εις ταςδιατάξειςτων άρθρων 17και 18 του περί Ξενοδοχείων καιΤουριστικών Καταλυμάτων Νόμου." Από τοπιοπάνωλεκτικό δενπροκύπτει ότιταπληρωτέατέλη βαρύνουν τους πελάτες των ξενοδοχειακών μονάδων,όπως ηει σήγηση, αντίθεταδεχωρεί αμφιβολίαότι τατέληαυτάβαρύνουν τιςξενοδοχειακές μονάδεςτις ίδιες. Κατάσυνέπειατογεγονός ότι λόγωτωνσυμβατικώντουςυποχρεώσεων μετουςπελάτεςτους οι αιτητέςαδυνατούνναταεισπράξουν απόαυτούςαντί ναταεπι βαρυνθούνοι LOLOL,δεδιαφοροποιείτηνκατάσταση. Είναι επίσηςη θέση τους ότι οκαθ' ουη αίτησηΔήμοςπροχώ ρησεστην επιβολήτων αυξημένων τελών διανυκτέρευσης μεβάση την απόφασητου ημερομηνίας 25 Οκτωβρίου 1990, χωρίς όμως κανονιστική ρύθμιση σε σχέση με την επιβολή απαίτησηςείσπρα ξης και ρύθμισης τουθέματοςκαιδεδομένου ότι οι πρόνοιες του πιο πάνω Νόμου παρέχουν μόνο τη γενική εξουσία για πρόνοια για την καταβολήτων καταβαλλομένων δικαιωμάτων,απαραίτη τααπαιτείτοκανονιστικήρύθμισηόπως"προβλέπεταικαιστοάρθρο87
(1)(δ)τουΝόμου.Είναιδεηεισήγησητων αιτητώνότι ημη έκδοσηειδικώνκανονισμών,όπωςπιοπάνω,πλήττειαυτόματατο κύρος καιτηνομιμότητα των επίδικωνδιοικητικώνπράξεων. Και αυτός ο ισχυρισμός πρέπει να απορριφθεί- οι σχετικές 2995 Λοΐζου, Π. Η&CHotels&Catering Ltd ν.ΔήμουΔάρναχος
(1993)πρόνοιες του άρθρου 87
(1)(δ) που επικαλούνται οι αιτητές έχουν ως εξής: "87.-
(1)Το συμβούλιον τη εγκρίσει του Υπουργικού Συμ βουλίου δύναται, απόκαιρού εις καιρόν,να εκδίδη,να τροποποιή και ανακαλήδημοτικούς κανονισμούς δια πάνταςή οιονδήποτε των ακολούθων σκοπών: (δ)να καθιστά ικανόνήναβοηθάτοσυμβούλιον ναεφαρμόζη οιανδήποτκε των διατάξεωντου άρθρου85 καιναπρονοή δια τον καθορισμόν και τηνκαταβολήνοιωνδήποτεδικαι ωμάτων,τελών ήεπιβαρύνσεων εν σχέσειπροςαυτάς· Από της διατύπωσητουλεκτικού τουπιοπάνωάρθρουείναι σαφές ότι δε δημιουργείται υποχρέωση εκδόσεως κανονισμών αλλάπαράχεται σταΔημοτικά Συμβούλιαηδυνατότηταεκδόσε ως τέτοιων κανονισμών ότανκαθίσταταιαναγκαίο καιαπαραί τητο για ρύθμιση τουθέματος. 5 10 15 Τέλος είναι ηθέσητων αιτητών ότι ο καθ' ουηαίτησηΔήμος 20 παρέλειψε να διεξάγει οποιαδήποτεήτηδέουσα έρευνα, είναι δε άγνωστοπούβασίστηκε γιατηνέκδοσητωνεπιδίκωνδιοικητικών πράξεων, εφόσον δεν υπάρχει κανέναπρακτικάαπό μέρους των καθ' ωνηαίτησησεσχέσημετηνέκδοσητωνειδικώναποφάσεων, μεαποτέλεσμα νακαθίσταταιοδικαστικόςέλεγχοςανέφικτος. 25 Και αυτός ο ισχυρισμός δεν υποστηρίζεται απότα γεγονότα ενώπιον μου.Είναιφανερόαπόταπρακτικάτωνσυνεδριών του καθ' ου η αίτηση Δήμου ότι το θέμα της αυξήσεως των τελών διανυκτέρευσης αποτέλεσε το αντικείμενο εκτεταμένων συζητήσεων και διαβουλεύσεων μεταξύ του Δήμου και των επηρεαζό μενων ξενοδόχων ο οποίοι τελευταίοι παράθεσανενώπιον των καθ' ων η αίτηση όλα τα γεγονότα και επιχειρήματα τους ενα ντίον της προτεινομένης αυξήσεως των τελών. 30 35 Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι προσφυγές αποτυγχά νουνκαι απορρίπτονται.Δεγίνεται διαταγήγιαέξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χω ρίς έξοδα. 2996