clr/1993/1993_4_3011.pdf

(4)του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90) — Απαιτείται αιτιολο­ γία των συστάσεων— Απλή αναφορά στα τρία θεσμοθετημένα κρι­ τήρια, δεν αποτελεί αιτιολογία. 5 10 15 Προσβάλλοντας την προαγωγήτων ενδιαφερομένων μερών στη θέσηΑδελφής/Ανώτερου Νοσοκόμου, ΙατρικέςΥπηρεσίεςκαι Υπη­ ρεσίες Δημόσιας Υγείαςαντίτης ιδίας,η αιτήτρια ισχυρίστηκε πως οι συστάσεις του Διευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας υπέρ των ενδιαφερομένων μερών, ήταναναιτιο­ λόγητες,κατάπαράβασητουΑρθρου 35

(4)τουπερί Δημόσιας Υπη­ ρεσίας Νόμου (Ν.1/90). Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισε ότι: 20 Η πρόνοια του Αρθρου 35

(4)του Νόμου 1/90, επιβάλλει ρητά τηνυποχρέωση στοΔιευθυντή τουΤμήματος στοοποίοανήκειηκε­ νήθέση,νααιτιολογήσει μετηδέουσα επάρκειατησύσταση τουκαι ότι ηαπλήαναφοράστο περιεχόμενο της σύστασης στα τρία νομο­ θετημένα κριτήρια - αξία,προσόντα,αρχαιότητα - όπως συμβαίνει με την παρούσα επίδικη σύσταση, δεν καθιστάτη σύσταση "αιτιο­ λογημένη" μέσα στην έννοια του Αρθρου 35

(4)του Νόμου. 25 Η έλλειψη της απαραίτητης αιτιολογίας, καθιστά την επίδικη 3011 Ιωνόν.ΕΛ.Ύ.(Αρ.2)

(1993)σύσταση παράνομηκαιάκυρη.Ηακυρότητααυτήσυμπαρασύρει σε ακυρότητα και την τελική πράξητης προαγωγής των ενδιαφερομέ­ νων μερών. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: Παντελάκη και Άλλος ν.Δημοκρατίας

(1993)4Α.Α.Δ. 1686, 10 Ιωνά ν. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας

(1993)4ΑΛΛ.

1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση, με 15 την οποία προάχθηκαν, στη θέση Αδελφής/Ανώτερου Νοσοκό­ μου, Ιατρικές Υπηρεσίες καιΥπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, τα εν­ διαφερόμενα μέρη αντί της αιτήτριας. /. Νικολάου, για την Αιτήτρια. 20 Ρ. Πετοίδον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Α. Σ. Αγγελίδης, για τα Ενδιαφερόμενα μέρη αρ.2,6, 8 και 9, 25 Η. Παπανδρέου, για τα Ενδιαφερόμενα μέρη αρ.4 και 7, Καμιά εμφάνιση για τα Ενδιαφερόμενα μέρη αρ. 3, 5 και
2. 30 Cur. adv. vult. ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ.: Η προσφυγή αυτή στρέφεται εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (εφεξής η "Επιτρο­ πή"), με την οποία προάχθηκαν από 15/1/1991, στη θέση Αδελ35 φης/Ανώτερρυ Νοσοκόμου, Ιατρικές Υπηρεσίες και Υπηρεσίες Δη­ μόσιας Υγείας, ταΕνδιαφερόμενα Μέρηαντί της Αιτήτριας. Ηεπί­ δικη απόφασηλήφθηκε από την Επιτροπή στις 23/11/1990και δη­ μοσιεύτηκε στην επίσημη εφημερίδατηςΔημοκρατίας στις8/2/
3. 40 Η θέση Αδελφής/Ανώτερου Νοσοκόμου, ΙατρικέςΥπηρεσίεςκαι Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας είναι θέση προαγωγής. Η προσφυγή, όταν καταχωρήθηκε, στρεφόταν εναντίον της προαγωγής των ακ6λουθων 10 Ενδιαφερομένων Μερών:
4. Μαρία Παπαβασιλείου 3012 4 AAA. Ιωνό v.EA.Y. (Αρ.2) Πογιατζής,Δ.
5. ΔήμητραΣοφοκλέους 3.Ανδριανή Χαραλαμπίδου4.Ανθούλλα Χαραλαμπίδου
6. Παναγιώτα Παπαϊωάννου
7. Βασούλλα Σωφρονίου
8. ΖωήΣωτηρίου
9. ΠαναγιώταΔημητρίου
10. Μα­ ρία Ζορπίδου
11. Αργυρούλλα Βασιλείου. 5 10 15 20 25 30 35 40 Στις5/10/1993 ηΑιτήτρια εγκατέλειψε την προσφυγήτης στο βαθμό που αφοράτην προαγωγή του Ενδιαφερόμενου Μέρους αρ.
12. Η διαδικασίαπροχώρησε όσον αφοράταυπόλοιπα εννέα Ενδιαφερόμενα Μέρη με αρ.2-10 συμπεριλαμβανομένων. Έξι απότα εν λόγω Μέρη,με αριθμό 2, 4, 6, 7, 8,και 9, εμφανίστη­ καν μέσωτωνδικηγόρωντουςκαιέλαβανενεργό μέρος στηδια­ δικασία. Τα υπόλοιπα τρία Μέρη, με αριθμό 3, 5 και 10, δεν έχουν ποτέ εμφανιστεί και δεσυμμετείχαν στη διαδικασία. Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Υγείας, με επιστολή τουστον ΠρόεδροτηςΕπιτροπής,ημερομηνίας22/5/1990,ζήτησε τηνπλήρωσητων επίδικωνκενών θέσεων. Η ωςάνωημερομηνία σηματοδοτεί και την έναρξη της διαδικασίαςγια την πλήρωση τωνθέσεων καιταυτόχρονακαθορίζειότι τοδίκαιοπουδιέπει τη διαδικασία αυτή είναι ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990 (Νόμοςαρ. 1/90) πουτέθηκεσε ισχύτέσσεριςπερίπου μήνες προηγουμένως,δηλαδήστις27/1/1990.Τογεγονός αυτόενέχειιδι­ αίτερησημασία στην παρούσαυπόθεση,εν όψει του επίδικουθέ­ ματος που έχει εγερθεί αναφορικάμε την επάρκειατης αιηολογίας των συστάσεων του κ. Γεώργιου Μαλλίωτη, Διευθυντή Ια­ τρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας, υπέρ των Ενδιαφερομένων Μερών, οι οποίες λήφθηκαν, ομολογουμένως, υπόψηαπότηνΕπιτροπήκατάτηδιενέργεια των επίδικωνπροα­ γωγών, και εν όψει της νέας αντιμετώπισης του θέματος, όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 35

(4)* του Νόμου αρ. 1/90, σε σύ­ γκριση με εκείνη του αντίστοιχου άρθρου44

(3)τωνκαταργηθέντων περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων 1967 έως 1987. Ο ευπαίδευτοςδικηγόρος της Αιτήτριας πρόβαλετον ισχυρισμό ότι οι επίδικες συστάσεις του εν λόγω Διευθυντή δεν είναι "αιτιολογημένες", κατά παράβασητης πρόνοιας του πιο πάνω άρθρου 35

(4)και ότι, αυτές πρέπει να ακυρωθούν γιατον απο­ κλειστικό αυτό λόγο. * 35

(4)ΚατάτηνπροαγωγήηΕπιτροπήλαμβάνειδεόντωςυπόψητοπε­ ριεχόμενο τωνΠροσωπικών Φακέλων καιτωνΦακέλωντων Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεωντωνυποψηφίων,αιτιολογημένες συστάσειςτου ΠροϊστάμενουτουΤμήματοςστοοποίουφίσταταιηκενή θέσηκαιτην εντύπωσητηνοποίαη Επιτροπήαποκόμισεγιατουςυποψηφίους κατά την προφορική εξέταση, αναυτήέγινε. 3013 Πογιατζής, Δ. Ιωνά v. ΕΑ.Υ. (Αρ. 2)

(1993)ΟΔιευθυντής τουΤμήματοςείχεπροβείστιςσυστάσεις τουενώ­ πιον της Επιτροπής,δυνάμει του άρθρου 35

(4), στις23/11/1990. Στοσχετικό πρακτικόαναφέρονταιεπίτουπροκειμένου ταεξής: "Λαμβάνονταςυπόψητατρίανόμιμακριτήριαστο σύνολο τους- αξία,προσόντα,αρχαιότητα-συστήνει γιαπροαγωγήτις (ακολουθούνταονόματατων Ενδιαφερομένων Μερών)" 5 Σε μια σειρά πρόσφατων αποφάσεων μου σε προσφυγές στις οποίες είχεπροβληθεί λόγος ακύρωσηςπροαγωγώνστηΔημόσια 10 Υπηρεσία, παρόμοιος με τον επίδικο ισχυρισμό της παρούσας Αιτήτριας, είχα εκφράσει τηνάποψηότι,σε αντίθεση μετην άπο­ ψηπουυιοθέτησε ηνομολογία μαςμε βάσητην αντίστοιχηπρό­ νοιατουάρθρου44

(3)τουκαταργηθένταΝόμουαρ.33/67,ηπρό­ νοια του άρθρου 35

(4)του Νόμου αρ. 1/90 επιβάλλει ρητά την 15 υποχρέωση στοΔιευθυντή τουΤμήματοςστοοποίοανήκειηκενή θέση να αιτιολογήσει μετηδέουσα επάρκειατη σύσταση τουκαι ότι ηαπλήαναφορά στο περιεχόμενο της σύστασης στα τρίανο­ μοθετημένακριτήρια- αξία,προσόντα, αρχαιότηταόπωςσυμβαί­ νει μετηνπαρούσαεπίδικησύσταση,δενκαθιστάτησύσταση "αι- 20 τιολογημένη" μέσα στην έννοια τουάρθρου35

(4)τουΝόμου. Ηέλλειψητης απαραίτητης αιτιολογίας καθιστάτην επίδικη σύσταση παράνομηκαιάκυρη. Ηακυρότητααυτή συμπαρασύ­ ρει σε ακυρότητα και την τελική πράξη της προαγωγής των 25 Ενδιαφερομένων Μερών. Εκτεταμένη αναφοράστην προσέγγι­ ση μου στο επίδικο αυτό θέμα περιέχεται στις αποφάσεις μου στις υποθέσεις Αίγλη Παντελάχη και Αλλος ν. Δημοκρατίας

(1993)4 Α.Α.Δ. 1686 και Στέλλα Ιωνά ν.ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας

(1993)4 Α.Α.Δ.2900, στις οποίες γίνεται αναφορά 30 και σε αριθμό άλλων αποφάσεων.Δε νομίζω ότι θαεξυπηρετη­ θεί οποιοσδήποτε χρήσιμος σκοπός αν επαναλάβωόσα έχω επί του προκειμένου αναφέρει στις πιο πάνωυποθέσεις. Για το μοναδικό λόγο που έχω επεξηγήσει πω πάνω,η προ- 35 σφυγή επιτυγχάνει και ηπροαγωγήτων Ενδιαφερομένων Μερών αρ.2-10, πουκατονομάζονταιστηνπροσφυγήκαιστοκείμενο της απόφασης μου,κυρήσσεται άκυρηκαιχωρίςνομικό αποτέλεσμα. Δεν εκδίδωοποιαδήποτεδιαταγήαναφορικάμε ταέξοδα. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. 3014 40