clr/1993/1993_4_3032.pdf

(1993)30Δεκεμβρίου, 1993 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΘΩΜΑΣ ΒΑΡΕΛΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (ΣννεχδιχαζόμενεςΥποθέσειςΑρ. 945/90, 3/91, 10/91,24/91 και26/91) Διοικητικό Όργανο — Συλλογικά Όργανα — Μέλη απόντα σε ορι­ σμένες συνεδριάσεις — ΕλληνικήκαιΚυπριακή νομολογία — Δια­ φοροποίηση μεταξύ τους. 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί /Προαγωγές — Προσόντα —Πρό­ σθετοΠροσόν — Ανάγκη ειδικής αιτιολόγησης προς παραγνώριση του — Γεωργίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας και η κρίση περί άκυρων προαγωγών στην κριθείσα περίπτωση — Εξαίρεση, όταν προάγο­ νται επίσης κατέχοντεςπρόσθετο προσόν υποψήφιοι. 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— ΣυστάσειςΠροϊσταμένου— Αι­ τιολογία — Προηγούμενοκαιισχύον νομοθετικό καθεστώς— Άρθρο 89φ) τουπερίΔημόσιας ΥπηρεσίαςΝόμου(Ν. 1/90)—Νομολογιακά Πορίσματα. 15 Μετιςσυνεκδικασθείσεςλόγωσυνάφειαςπροσφυγές,προσβλή­ θηκε η προαγωγήτων ενδιαφερομένων μερώνστηθέσηΑνώτερου Γεωργικού Επιθεωρητή,Τμήμα Γεωργίας. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο, εν μέρει ακυρώνοντας την προσβαλ­ λόμενηπράξη,αποφάσισεότι:

1. Ημεταγενέστερη,διατηςσιωπής,εξυπακουόμενηυιοθέτηση του περιεχόμενουτωνπρακτικών προηγούμενωνσυνεδριάσεων,από 3032 25 4ΑΛΛ, 5 10 15 20 25 30 35 Βαρέλλιας κ.ά.ν. Δημοκρατίας μέλητουσυλλογικού οργάνουπουδενήτανπαρόντακατάτιςσυ­ νεδριάσεις εκείνες, δεν ικανοποιεί τη προϋπόθεση της πλήρους και εξ υπαρχής επανάληψης της προηγηθείσας διαδικασίας και συζήτησης ενώπιον της μεταγενέστερης συνεδρίας του συλλογικού οργάνου με τη νέα του σύνθεση, όπως η προϋπόθεση αυτή ισχύειστην Ελλάδα.Όμωςηνομολογία έχειεξελιχθείδιαφορετι­ κά μετησφραγίδα,μάλιστα,της Ολομέλειας τουΔικαστηρίου σε δύο διαδοχικές αποφάσεις της. Αναφορά γίνεται στις υποθέσεις Savva and Another v. Public Service Commission και Λημοχρατία v. Κονλία. Η απάντηση στον επίδικο ισχυρισμό για ελαττωματική σύνθεση της ΕΔΥ βρίσκεται σε απόσπασμα από την υπόθεση Κονλία (ανωτέρω), ηοποία δεν μπορεί να διαφοροποιηθεί από τηνπαρούσα υπόθεση. Έπεται ότι ο εν λόγω ισχυρισμός κρίνεται ανυ­ πόστατος καιαπορρίπτεται.
2. Η κατοχήπρόσθετου προσόντος, αφ' ενός, επαυξάνει ουσιωδώς τις διεκδικήσεις των υποψηφίων που το κατέχουν και αφ' ετέρου, δεν μπορεί να παραγνωριστεί χωρίς ειδική αιτιολογία η οποίαπρέπεινααναφέρεταιστο ίδιο τοπρακτικότηςαπόφασης και όχι να αφήνεταινα συνάγεται απόοποιονδήποτε ήτο Δικα­ στήριο. Ηθέσηαυτήείναι καλά εμπεδωμένη στη νομολογία και υποστηρίζεται από αυθεντίες όπως η απόφασητης Ολομέλειας του Δικαστηρίου στην υπόθεση Ανδρέας Γεωργίου και Άλλοι ν. Δημοκρατίας. Σεκανένααπόταπρακτικάτων συνεδριάσεων της ΕΔΥ, σχετικά με τις επίδικες προαγωγές, δε γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στους λόγους για τους οποίους παραγνώρισε το πρόσθετο προ­ σόν των αιτητών. Το πρακτικό της επίδικης απόφασης δεν πλη­ ροί τις απαιτήσεις της ειδικής αιτιολόγησης, όπως καθορίζονται από τη νομολογία. Η παράλειψητης ΕΔΥ νααιτιολογήσει ειδικάκαι ρητάστο πρα­ κτικό της επίδικης απόφασηςτης,την παραγνώριση του πρόσθε­ του προσόντος των αιτητών που το κατείχανκαι την προαγωγή εκείνων από τα ενδιαφερόμενα μέρη που δεν το κατείχαν, συνε­ πάγεται την ακύρωσητης εν λόγω προαγωγής. 40 Πρέπει όμως να λεχθεί ότι δεν υφίσταται ανάγκη ειδικής αιτιο­ λογίας στην περίπτωση της προαγωγής εκείνων απόταενδιαφε­ ρόμενα μέρη,πουκατείχαντοπρόσθετο προσόν. 3033 Βαρέλλιαςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1992)4 Α.Α.Δ. 1456, 20 Αποφάσεις Συμβουλίου της Επικρατείας Αρ. 589/36, 1904/55, 1004/58, Sawa andAnotherv. PublicService Commission

(1988)3C.L.R. 102, 25 Δημοκρατία v.Κουλία

(1991)3Α.Α.Δ. 370, Mytides andAnother v.Republic

(1983)C.L.R. 1096, Ξυστονρη κ.ά.v.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 896, 30 Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ.1822, Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ.1443, 35 Republic v.Petrides

(1984)3C.L.R. 378, Αδαμίδηςκ.άν. Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ. 3026, Δημοκρατία ν.Κωνσταντινίδη

(1993)3ΑΛΛ. 234, Χατζηβασιλείου ν.Αρχής Λιμένων Κύπρου

(1993)4ΑΛΛ. 2702, Βασιλείου κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1989)3ΑΛΛ. 2503, 3034 40 4ΑΛΛ. Βαρέλλιαςκ.ά.ν. Δημοκρατίας Δημητριάδηςκ.άν. Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ.

1. Προσφυγές. 5 Προσφυγές εναντίον της απόφασηςτων καθ' ων ηαίτηση,με την οποία προάχθηκανστη θέση Ανώτερου Γεωργικού Επιθεω­ ρητή, Τμήμα Γεωργίας, τα ενδιαφερόμενα μέρη αντί των αιτη­ τών. 10 Ε. Οδυσσέως, γιατον Αιτητή στην Υπόθεση Αρ. 945/
2. Στ. Κιττής,γιατον Αιτητή στην Υπόθεση Αρ. 3/
3. Γ. Τριανταφυλλίδης, γιατον Αιτητή στην Υπόθεση Αρ. 10/
4. 15 Λ. Σ. Αγγελίδης,γιατους Αιτητές στην Υπόθεση Αρ. 24/
5. Κ. Παπαλοΐζου, γιατους Αιτητές στην Υπόθεση Αρ. 26/
6. 20 Μ. Ραφτόπουλος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η Αίτηση. Μιχ. Κυπριανού,γιατοΕνδιαφερόμενες μέρος Α. Κατσελλή, στις Υποθέσεις Αρ. 3/91, 10/91 & 26/
7. 25 Μιχ. Κυπριανού, για το Ενδιαφερόμενο μέρος Κ. Ηρακλέ­ ους,στις Υποθέσεις Αρ. 945/90,3/91, 10/91 &24/
8. 30 Μιχ. Κυπριανού, γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος Αιμ. Γιαπανά σ*όλες τις Υποθέσεις. Καμίαεμφάνιση,γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος Χρ. Σολωμίδη. Καμίαεμφάνιση,γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος Αντ. Μαρκίδη. 35 Cur. adv.vult. 40 ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,Δ.: Μετις πέντε αυτέςπροσφυγές,που συνεδικάστηκαν γιατί στρέφονται εναντίον της ίδιας διοικητικήςπράξης και παρουσιάζουν κοινά πραγματικά και νομικά στοιχεία, προσβάλλεται η απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ), ημερομηνίας 21/9/1990,μετην οποίαπροάχθηκαν στηθέ­ ση Ανώτερου Γεωργικού Επιθεωρητή, Τμήμα Γεωργίας, από 1/10/1990, τα Ενδιαφερόμενα Μέρη αντί των Αιτητών. Οι επίδι3035 Πογιατζής,Δ. Βαρέλλιαςκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)κες προαγωγές δημοσιεύτηκαν στην επίσημη εφημερίδα της Δη­ μοκρατίας μεημερομηνία26/10/

1. Τα πρόσωπα των οποίων OL προαγωγές προσβάλλονται με τις συνεδικαζόμενες προσφυγές είναι ταακόλουθα: ο Αιμίλιος 5 Γιαπανάς και ο Αντώνης Μαρκίδης εναντίον των οποίων στρέ­ φονται όλες οι προσφυγές· ο Χρίστος Σολωμίδης εναντίον του οποίου στρέφονται όλεςοιπροσφυγές εκτός τηςπροσφυγήςαρ. 945/90η οποία αποσύρθηκε εναντίον του στις 5/3/1992- ο Κώ­ στας Ηρακλέους εναντίον του οποίου στρέφονται όλες OLπρο- 10 σφυγές εκτός της προσφυγής αρ.26/91·και ο Ανδρέας Κατσελλής εναντίον του οποίου τώρα στρέφονται μόνο οι προσφυγές αρ. 3/91, 10/91 και 26/
2. Στο βαθμό που αφορούσε την προα­ γωγή του εν λόγω Ανδρέα Κατσελλή, η προσφυγή αρ. 945/90 αποσύρθηκεστις 5/3/
3. Προκύπτειαπόταπιοπάνωότι ενα- 15 ντίον όλων των Ενδιαφερομένων Μερών στρέφονται μόνο οι προσφυγές αρ. 3/91 και 10/91.Από ταΕνδιαφερόμενα Μέρη, μό­ νοοι Γιαπανάς,Ηρακλέουςκαι Κατσελλής έλαβανενεργό μέρος στηδιαδικασίαμέσω τουδικηγόρουτουςκ. Μιχ. Κυπριανού'οι Σολωμίδης και Μαρκίδης δεν εμφανίστηκαν σε κανένα στάδιο 20 της διαδικασίας. Οι προσφυγές αρ.945/90,3/91, 10/91 και26/91καταχωρήθη­ καν απότους Αι,τητές Θωμά Βαρέλλια, Γεώργιο Ψιλοενη, Σάβ­ βαΧατζηευσταθίου και ΣτυλιανόΧριστοδούλου, αντίστοιχα. Η προσφυγήαρ.24/91 καταχωρήθηκεαπότουςακόλουθουςτέσσε­ ρις Αιτητές: 1) Ανδρέα Παυλίδη,2) Ανδρέα Αργακίτη, 3) ΧριστάκηΤερπίζηκαι4) Ανδρούλα Χαραλάμπους. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι της ΕΔΥ καιτων Ενδιαφερομένων Μερών δεν ήγειραν ποτέ θέμα κατά πόσο OL τέσσερις Αιτητές στην προσφυγήαρ.24/91 συνδέονται μετον απαιτούμενοδεσμό της ομοδικίας ώστε νανομιμοποιούνται στην απόκοινούάσκη­ ση του ένδικου μέσου της αίτησης ακυρώσεως με το LOLO δικό­ γραφο. Χωρίς τον απαιτούμενο δεσμό ομοδικίας, ο οποίος οριοθετείται σε σειρά αποφάσεωντου ΣυμβουλίουΕπικρατείας της Ελλάδας, η κoLvήπροσφυγή είναι Οικονομικώς παραδεκτή μόνο όσον αφοράτον πρώτοαποτους αιτητέςπουαναφέρονται σ' αυτή. (Βλ. Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επι­ κρατείας 1929-1959, σσ.273 & 274, Γεώργιος Βιολάρης και Αλλοι ν.Συμβουλίου ΒλετιώσεωςΑγρού

(1992)4 Α.Α.Δ. 1456, Σ.Ε.589/1936,Σ.Ε. 1904/1955και Σ.Ε. 1004/1958).Το θέμα αυ­ τό δεν έχει συζητηθεί καθόλου ενώπιον μου και δεν προτίθεμαι να το εξετάσω αυτεπάγγελτα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εκ3036 25 30 35 40 4ΑΛΛ. 5 10 Βαρέλλιαςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. φράζωoπoLαδήπoτε άποψηείτεωςπροςτην ουσίατουθέματος, είτε ως προς το κατά πόσο το Δικαστήριο έχει εξουσία να επι­ λαμβάνεται αυτεπάγγελτα θεμάτων ομοδικίας, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της ύπαρξηςσυνάφειας μεταξύ δυο ή περισσότέρων διοικητικών πράξεων που προσβάλλονται με το I6LOδι­ κόγραφο. Μετά τις πιο πάνω παρατηρήσεις στις οποίες έχω προβεί, προχωρώ στην παράθεση των ουσιωδών γεγονότων πάνω στα οποίαβασίζονται οι προσφυγές. Με επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Γεωρ­ γίας και Φυσικών Πόρων, ημερομηνίας 30/12/1989,ζητήθηκε η πλήρωσηπέντεκενών μονίμων θέσεων Ανώτερου ΓεωργικούΕπι15 θεωρητή στο Τμήμα Γεωργίας. Ηως άνω ημερομηνία ενέχει ου­ σιαστικήσημασίαστηνπαρούσαυπόθεση,λαμβανομένων υπ'όψη των θεμάτων που έχουν εγερθεί απότην επιχειρηματολογία των διαδίκων,επειδήσηματοδοτεί τηνέναρξητηςδιαδικασίαςγLaτην πλήρωση των επίδικων θέσεων και καθορίζει το δίκαιοπουδιέ20 πει τηδιαδικασίααυτή, εν όψει της θέσπισης τουπερί Δημόσιας _ Υπηρεσίας Νόμουτου 1990 (Νόμος 1/90),οοποίοςτέθηκεσε ισχύ μέσασε έναπερίπου μήνααπότην ως άνωημερομηνία. 25 Ηεπίδικηθέσηείναι θέσηπροαγωγής.Ηπαράγραφος

(4)του Σχεδίου Υπηρεσίας της προνοεί ότι - "Δίπλωμα ήπιστοποιητικόν ανεγνωρισμένου Κολλεγίου εις την Γεωπονίαν ή εις θέμα σχεηκόν μετις δραστηριότητες τουΤμήματος Γεωργίας θαθεωρήται ως πρόσθετον προσόν". 30 Κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 15/1/1990,η ΕΔΥ παρέ­ πεμψε το θέμα πλήρωσης των των λόγω θέσεων στην αρμόδια ΤμηματικήΕπιτροπήπου συστάθηκε γιατο σκοπό αυτό,για με­ λέτηκαιυποβολή συστάσεων. 35 Με την έκθεση της που διαβιβάστηκε στην ΕΔΥ με επιστολή του Προέδρουτης ημερομηνίας 11/5/1990, ηΤμηματικήΕπιτρο­ πή σύστησε για προαγωγή στην επίδικη θέση 20 συνολικά υπο­ ψήφιους, περιλαμβανομένων όλων των Ενδιαφερομένων Με­ ρών καθώςκαι όλων των Αιτητών εκτός του Αιτητή στην προσφυγή αρ.24/91 Ανδρέα Παυλίδη. Στην ίδια έκθεση της η Τμη­ ματικήΕπιτροπήεπεσύναψε κατάλογοτων υποψηφίωνπου,κα­ τάτηνκρίσητης,κατείχαντο ενλόγω πρόσθετο προσόντου σχε­ δίου υπηρεσίας. Στον κατάλογο αυτό συμπεριλήφθηκαν OLALτητές Βαρέλλιας (προσφυγή αρ.945/90),Ψιλογένης (προσφυγή 40 3037 Πογιατζής,Δ. Βαρέλλιας κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)αρ.3/91), Χατζηευσταθίου (προσφυγή 10/91), Τερπίζηςκαι Χα­ ραλάμπους (αρ.3και4 στην προσφυγήαρ.24/91),καθώςκαιτα Ενδιαφερόμενα Μέρη Σολωμίδης και Κατσελλής. Η έκθεση της Τμηματικής Επιτροπήςκατατέθηκεκατάτησυ5 νεδρία της ΕΔΥ, ημερομηνίας 4/9/1990, στην οποία παρόντες ήταν ο Πρόεδρος της ΕΔΥ και δυο απότα Μέλη της, οι κκ. Λ. Ξενόπουλος και Ν.Παπαξενοφώντος. Κατάτην ως άνω συνε­ δρία της, η ΕΔΥ προέβη σε ορισμένες ενέργειες αναφορικά με τηνπλήρωση των επίδικωνθέσεων, ως ακολούθως:Εξέτασε την 10 έκθεση τηςΤμηματικής Επιτροπής.Στησυνέχεια ασχολήθηκε με τις παραστάσειςπου είχανυποβάλει δυουποψήφιοι πουδεν εί­ ναι διάδικοι στις παρούσες προσφυγές. Έλαβε επίσης γνώση επιστολής του Ενδιαφερόμενου Μέρους Σολωμίδη, ημερομη­ νίας 30/5/1990,σχετικά με ταπροσόντα του.Τέλος, αποφάσισε 15 να εξετάσει τοθέματης πλήρωσης των θέσεων σε μεταγενέστερη συνεδρία της στην οποίαθακαλούσε καιτον Αναπληραντή Διευ­ θυντήτουΤμήματος Γεωργίας,κατάτηνεξέτασηδετουθέματος, θα λάμβανε υπόψη,εκτός από τους υποψήφιους που συστήθη­ καν από την Τμηματική Επιτροπή,άλλους έξι υποψήφιους,πε- 20 ριλαμβανομένου του Αιτητή Ανδρέα Παυλίδη (αρ. 1στην ποοσφυγή αρ.24/91),για το λόγο ότι προηγείτο σε αρχαιότητατων πλείστων από τους συστηθέντες υποψήφιους και είχε ψηλές εμπιστευτικές εκθέσεις. 25 Στησυνεδρία της ΕΔΥ, ημερομηνίας 21/9/1990, οι μόνοιπα­ ρόντες ήταν ο Πρόεδρος της και τα Μέλη της,κκ. Λ. Ξενόπου­ λος, Χρ. Χατζηπροδρόμου και Κ. Χριστοδουλίδης. Σ' αυτήν παρίστατοκαιοΑναπληρωτής Διευθυντής τουΤμήματος Γεωρ­ γίας κ. Κυριάκος Πολυδώρου οοποίος,σύμφωνα με ταπρακτι- 30 κά της συνεδρίας: "κλήθηκε να αγνοήσει τις τροποποιήσεις που έγιναν από Προσυπογράφοντες Λειτουργούς στις Εμπιστευτικές Εκθέ­ σεις ορισμένων από τους υποψήφιους χωρίς να τηρηθεί η 35 πρόνοια της παραγράφου 9 των σχετικών Κανονιστικών Διατάξεων και να λάβει υπόψη τις αξιολογήσεις των Αξιολογούντων Λειτουργών μόνο. Στον Αναπληρωτή Διευθυντή υπενθυμίστηκε περαιτέρω ότι, επιπρόσθετα με τους υποψή­ φιους πουσυστήθηκαν απότηνΤμηματικήΕπιτροπή,λαμβά- 40 νονται επίσης υπόψη έξι άλλοι υποψήφιοι και η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας αποφάσισε να προσθέσει στον τελικό κατάλογο των υποψήφιων." 3038 4ΑΛΛ. Βαρέλλιαςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. Στη συνέχεια, ο Αναπληρωτής Διευθυντής προέβη στις συ­ στάσεις του που είναι οι ακόλουθες: 5 10 15 20 25 30 35 40 "Με βάσητα τρίακριτήρια στο σύνολο τους συστήνει για προαγωγή τους Χρίστο Σολωμίδη, Αντώνη Μαρκίδη,Αιμί­ λιο Γιαπανά,Ανδρέα Κατσελλή και Κώστα Ηρακελέους." Ακολούθως, η ΕΔΥ εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία απότο φά­ κελοπλήρωσης τηςθέσης,καθώςκαιαπότους Προσωπικούςκαι Εμπιστευτικούς Φακέλουςτωνυποψηφίων,μειδιαίτερη αναφορά στις δυοτελευταίες εκθέσεις τους (γιαταέτη 1988 και 1989). Έλαβεεπίσηςυπόψητιςσυστάσεις τουΑναπληρωτή Διευθυντή και τα πορίσματα της Τμηματικής Επιτροπής, το πόρισμα της οποίαςυιοθέτησε όσον αφοράτους υποψήφιουςπουκατέχουν το πρόσθετοπροσόν τουσχεδίου υπηρεσίαςκαικατέληξε ως εξής: "Η Επιτροπή,λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενώπιον της ου­ σιώδηστοιχεία,έκρινε μεβάση τακαθιερωμένακριτήριαστοσύνολό τους -αξία,προσόντα,αρχαιότητα-ότι οι παρακάτω, οι οποίοι συστήθηκανκαι από τον Αναπληρωτή Διευθυντή,υπερέ- χουν των άλλων υποψήφιων και αποφάσισε να προαγάγει αυ­ τούςσαντους πιοκατάλληλους οτημόνιμη (Τακτ.Προϋπ.)θέση Ανώτερου ΓεωργικούΕπιθεωρητή,ΤμήμαΓεωργίας,από1.10.90: (Ακολουθούν ταονόματατων 5 Ενδιαφερομένων Μερών)" Εναντίοντηςνομιμότηταςτωνεπίδικωνπροαγωγώνέχουνπρο­ βληθείπολλοίνομικοί ισχυρισμοί. Μελικοί απόαυτούςείναικοινοί είτεγιαόλεςείτεγιαμερικές απότις συνεκδικασθείσες προσφυγές. Είναισκόπιμοναασχοληθώ,σεπρώτοστάδιο,μετονισχυρισμόγια κακήσύνθεσητηςΕΔΥ κατάτηδιαδικασίαλήψηςτηςεπίδικηςαπό­ φασης,πουπροβλήθηκε στις προσφυγές 3/91 και24/91,τυχόναπο­ δοχήτουοποίουθαεπηρεάσει τηντύχηόλων τωνπροσφυγών. Όπως προκύπτει απότην έκθεση των γεγονότων στην οποία έχω προβεί πιο πάνω, η ΕΔΥ συνήλθε με διαφορετική σύνθεση στη συνεδρία της ημερομηνίας 21/9/1990, κατά την οποία λήφθη­ κε ηεπίδικη απόφαση, από τη σύνθεση της στη συνεδρία ημερο­ μηνίας4/9/1990, στηδιάρκειατηςοποίαςεξετάστηκε η έκθεσητης Τμηματικής Επιτροπήςκαι προέβη στις ενέργειες τις οποίες έχω ήδηκατονομάσει καιπεριγράψει. Παρόντεςκαιστις δυοεπίδικες συνεδρίες ήτανμόνοοΠρόεδροςτης ΕΔΥ καιτο Μέλος Λ. Ξενό­ πουλος. Ο κ. Παπαξενοφώντος που ήταν το μοναδικό άλλοπα­ ρόν Μέλος οτη συνεδρία της 4/9/1990απουσίαζε κατά τη συνε3039 Πογιατζής,Δ. Βαρέλλιας κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1993)δρία της21/9/1990 κατά την οποίαπαρόντες ήτανάλλα δυοΜέ­ λη,οι κκ.Χρ. Χατζηπροδρόμουκαι Κ. Χριστοδουλίδης. Μεαφετηρίατην ως άνωαλλαγήστη σύνθεσητης ΕΔΥ, προ­ βλήθηκε ο ισχυρισμός ότι οι επίδικες προαγωγές είναι προϊόν ελαττωματικής και/ήπαράνομηςσύνθεσης τουοργάνουπουτις αποφάσισεκαι πρέπει,ως εκτου λόγου αυτού,ναακυρωθούν. Στην αρχή του πρακτικούτης κρίσιμης συνεδρίας της ΕΔΥ, ημερομηνίας 21/9/1990,αναφέρονταιταεξής: 5 10 "4. Πλήρωση πέντε κενών μόνιμων (Τακτ. Προύπ) Θέσεων Ανώτερου Γεωργικού Επιθεωρητή, Τμήμα Γεωργίας, (θέση Προαγωγής) 15 Αναφορά στα παρακάτω θέματατων πρακτικώντων εξής συνεδριάσεων της Επιτροπής: Συνεδρίαση με ημερομηνία 15.1.90- θέμα4 4.9.90- " 5" 20 Είναι η θέση του δικηγόρου της ΕΔΥ ότι η συνεδρία της 4/9/1990 δεν ήταν αποφασιστικής σημασίας, και ότι κατά τη διάρκεια της δε λήφθηκε οποιαδήποτεαπόφασησχετικά με την έκθεσητηςΤμηματικής Επιτροπής.Ενπάσηδεπεριπτώσει, εφό- 25 σο τα πρακτικάτης συνεδρίας ημερομηνίας 4/9/1990ήταν ενώ­ πιον της ΕΔΥ στησυνεδρία της μεημερομηνία21/9/1990,καιτα Μέληπου ήταν παρόντα στις 21/9/1990αλλά απουσίαζαν στις 4/9/1990,δεναντέδρασανμεοποιοδήποτετρόπο,συμπεραίνεται ότι υιοθέτησαν πλήρως τοπεριεχόμενο των εν λόγωπρακτικών. 30 Στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου Επικρατείας της Ελλάδας(1929-1959), αναφέρονται,στησ.Π2,ταακόλουθα: "Η διαδικασία συζητήσεως και λήψεως αποφάσεως επί ωρισμένου θέματος δέον να διεξάγεται απ' αρχής μέχρι τέ­ λους ενώπιον των αυτών μελών του συλλογικού οργάνου, διότι ούτως εξασφαλίζεται η παρ' εκάστου μέλους γνώσις και στάθμισις πάντων των κατά την διαδικασίανπροκυψά­ ντων στοιχείων. Εάν ηδιαδικασίαπαρστείνηται εις πλείονας συνεδριάσεις, η σύνθεσις του συλλογικού οργάνου δέον να παραμείνηαναλλοίωτος καθ'όλας ταςσυνεδριάσεις ταύ­ τας: 343, 1171

(39), 73

(43), 1024 - 1027

(47), 978

(48), 1628, 1854

(53), 103

(57), 1128

(58)527

(59). Επελθούσης αλλοιώ3040 35 40 4ΑΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Βαρέλλιαςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. σεως της συνθέσεως κατά τίνα των συνεδριάσεων διά της συμμετοχής μελών μη μετασχόντων εις ταςπροηγουμένας συνεδριάσεις, το συλλογικόν όργανον δένδύναταιναλάβη εγκύρως απόφασινκατά τηντελευταίαν συνεδρίασιν, ειμη εφ' όσον κατάτηνσυνεδρίασιν ταύτην επαναληφθήπλήρως και εξυπαρχής ήπροηγηθείσαδιαδικασίακαισυζήτησις, ότε θεωρείταιότιησυζήτησις τηςυποθέσεως ήρξατοκαιετερματίσθη εγκύρως κατά τηντελευταίαν συνεδρίασιν: 343,1171

(39), 73

(43), 1024 - 1027

(47), 978

(48),1628

(53), 103

(57), 1128

(58)527

(59)." Είναι πολύ πιθανόότιθα μπορούσε εύλογα ναυποστηριχθεί ότι ημεταγενέστερη, διάτηςσιωπής, εξυπακουόμενη υιοθέτηση του περιεχομένου των πρακτικώνπροηγούμενων συνεδριάσεων, απόμέλητου συλλλογικού οργάνουπουδενήτανπαρόντα κατά τιςσυνεδριάσεις εκείνες,δενικανοποιείτηνπροϋπόθεσητηςπλή­ ρους καιεξυπαρχήςεπανάληψηςτης προηγηθείσας διαδικασίας καισυζήτησηςενώπιοντηςμεταγενέστερης συνεδρίαςτουσυλλο­ γικού οργάνουμετηνέα του σύνθεση, όπως ηπροϋπόθεσηαυτή ισχύει στην Ελλάδα,σύμφωναμετοπιοπάνωαπόσπασμααπότα ΠορίσματαΝομολογίας.Όμως,ηδικήμαςνομολογία έχειεξελι• χθεί διαφορετικάμετησφραγίδα,μάλιστα,τηςΟλομέλειας του Δικαστηρίουσεδυοδιαδοχικέςαποφάσεις της.Αναφέρομαι στις υποθέσεις Constantinos Savva and Another ν The Public Service Commission

(1988)3 C.L.R. 102καιΚυπριακή Δημο­ κρατία v.ΕλένηςΚονλία

(1991)3Α.Α.Δ.370, απότηνοποίαπα­ ραθέτωτοπιοκάτω απόσπασμα: "ΣτιςυποθέσειςΑνδρέαςΧριστόφορουκαιΑλλοςν.ΚνπριαχήςΔημοκρατίας,(ανωτέρω)·ΚύπροςΔημοσθένουςκαιΑλλοι ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.2517·και ΕνθνμιοςΣιμιλλίόηςκαι Αλλοςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ. 4723,ταμέλη πουαπουσίαζαν λάμβανανγνώση τουπεριεχομέ­ νουτηςπροηγούμενηςσυνεδρίας, στηνκάθεπερίπτωση,και υιοθετούσαντηναπόφασητηςΕπιτροπής.ΤοΔικαστήριοείπεότι τα μέλητηςΕπιτροπής, που έλαβαν μέρος στη λήψητωνπρο­ σβαλλόμενων αποφάσεων,είχαν πλήρηγνώση τωνυποψηφίων και των στοιχείων γιαταοποίαάσκησαντηνκρίση καιτηδια­ κριτικήτουςευχέρειαγιατηλήψητηςαπόφασηςκαι,ωςεκτούτου,ολόγοςτηςελαττωματικήςσύνθεσης τουσυλλογικούοργά­ νουδενευσταθούσε. Η απόφασητης25ης Οκτωβρίου, 1984, ήταν ενδιάμεση προπαρασκευαστική πράξη,πουσυγχωνεύτηκε στην τελική 3041 Πογιατζής, Δ. Βαρέλλιας κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)πράξητης επιλογής, πουέλαβε χώραστο τέλος της ουσιαστι­ κής συνεδρίας της 22ας Νοεμβρίου, 1984. Στοπρακτικότης ουσιαστικής συνεδρίας της22αςΝοεμβρί­ ου, 1984, έγινε αναφοράστο πρακτικό της συνεδρίας της 25 5 Οκτωβρίου, 1984, τοοποίοήτανενώπιοντηςΕπιτροπής.Τομέ­ λος Χατζηπροδρόμου πληροφορήθηκε με πληρότητα. Όλατα στοιχείαήτανενώπιοντου. Ηαπόφασητηςπερίληψηςτων Χριστοδουλίδη και Διαμαντήστον κατάλογοτων υποψηφίων, από τον οποίο θαγινόταν ησύγκριση, αξιολόγηση και επιλογή για 10 προαγωγή, στηριζόταν πάνω στα στοιχεία των φακέλων που ήταν ενώπιον όλων των μελών της Επιτροπής,περιλαμβανομέ­ νου και του κ. Χατζηπροδρόμου. ΟΠροϊστάμενος Διευθυντής Ιατρικών Υπηρεσιών αναφέρθηκεκαιστους 13υποψήφιους. Η σύγκριση, αξιολόγηση και επιλογή έγινε μεταξύτων 13υπόψη- 15 φίων. Δε φαίνεταιοτιδήποτε στο πρακτικόότι ο κ. Χατζηπρο­ δρόμου δε συγκατατέθηκε και δε συμφώνησε με την ενδιάμεση προπαρασκευαστική απόφασητης25ηςΟκτωβρίου,1984.Τομό­ νο συμπέρασμα το οποίο μπορεί να εξαχθεί είναι ότι υιοθέτησε όλητηνπροηγούμενηαπόφασητηςΕπιτροπής,αναφορικάμετο 20 θέμα,και,ως εκ τούτου,η όληδιαδικασία θεωρείται ότι επανα­ λήφθηκε από την αρχή. Αυτό είναι σύμφωνο με την υπόθεση Savva, (ανωτέρω)- πρωτόδικη,καιτηςΟλομέλειας στις Αναθε­ ωρητικές Εφέσεις." 25 Η απάντηση στον επίδικο ισχυρισμό για ελαττωματική σύν­ θεσητης ΕΔΥ βρίσκεται στοπιοπάνωαπόσπασμααπότηνυπό­ θεση Κονλία (ανωτέρω),ηοποίαδεν μπορεί ναδιαφοροποιηθεί από την παρούσα υπόθεση. Έπεται ότι ο εν λόγω ισχυρισμός κρίνεται ανυπόστατος και απορρίπτεται. Ανυπόστατος κρίνεταικαιοισχυρισμός τωνΑιτητών στηνπρο­ σφυγή αρ.24/91,που προβλήθηκε απόκοινού μετον Αιτητήστην προσφυγήαρ.26/91,οοποίοςστρέφεταικατάτηςνομιμότηταςτης έκθεσης τηςΤμηματικής Επιτροπής,ηοποίαπάσχει,όπωςλέγουν, 35 για το λόγο ότι συντάχθηκεπριντην απόφασητης ΕΔΥ ναμη λά­ βειυπόψητιςτροποποιήσεις σ'ορισμένεςαπότις εμπιστευτικές εκ­ θέσεις των υποψηφίων, OLοποίες έγιναν απόΠροσυπογράφοντες Λειτουργούς, χωρίς να τηρηθούν OLπρόνοιες της παραγράφου 9 των Κανονιστικών Διατάξεων. Στο βαθμόπου ηέκθεση της Τμη- 40 ματικήςΕπιτροπήςέγινε,ομολογουμένως, μεβάση τις εμπιστευτι­ κέςεκθέσεις τωνυποψηφίων,ωςείχαν,ηέκθεσηαυτήδεσυνάδειμε την εν λόγω απόφασητης ΕΔΥ. Τογεγονός αυτό,σύμφωνα πάνοτοτε με τους ευπαίδευτουςδικηγόρους των Αιτητών στις εν λόγω 3042 30 4AAA. Βαρέλλιαςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. δυο προσφυγές,συνιστά λόγο ικανόνα οδηγήσει σε ακύρωση τις επίδικες προαγωγέςτων Ενδιαφερομένων Μερών. 5 10 15 20 Εν πρώτοις,ηέκθεσητηςΤμηματικής Επιτροπήςδεν είναιδεσμευτική για την ΕΔΥ. Βλ. Mytides and Another ν Republic

(1983)3 C.L.R. 1096, 1110-1111και ΣάββαςΞνστονρη και Αλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.896. Εν πάσηδεπεριπτώσει, κα­ νένας απότουςΑιτητέςπουήγειραντοθέμααυτόδενέχειεπηρε­ αστεί αρνητικάμεοποιοδήποτετρόποαπότογεγονός που επικαλούνται. Όλοι οι Αιτητές,με μόνη εξαίρεση τον Ανδρέα Παυλίδη (Ιον Αιτητήστην προσφυγήαρ.24/91), συστήθηκαν απότηνΤμη­ ματική Επιτροπήκαιέχουν,επομένως,ευνοηθεί μετηνεπίδικηέκ­ θεσητης. Ο Ανδρέας Παυλίδης, που δεν συστήθηκε, λήφθηκε αρ­ γότερα υπόψη από την ΕΔΥ, με την απόφασητης ημερομηνίας 4/9/1990.Κάτωαπότιςπαρούσεςπεριστάσεις,οι Αιτητέςδενομι­ μοποιούνται να εγείρουν τον επίδικο αυτό ισχυρισμό. Βλ: Δημο­ κρατίαν.Κονλία(ανωτέρω). Ο επόμενος ισχυρισμός τον οποίοπροτίθεμαι ναεξετάσω είναιαπό τουςκυριότερους λόγους πουπροβλήθηκανγιαακύρω­ ση της επίδικης απόφασης.Προβλήθηκε σε όλες τις υποθέσεις εκτός απότην υπόθεση αρ.26/91, αφοράδε την παράλειψη της ΕΔΥ να αιτιολογήσει ειδικά την παραγνώριση του πρόσθετου προσόντος των Αιτητών. 25 30 35 40 Υποστηρίχθηκε εκ μέρουςτων Αιτητών η θέση ότι,σύμφωναμε τηνομολογία μας,ηκατοχήπρόσθετουπροσόντος,αφ' ενός,επαυ­ ξάνει ουσιωδώς τιςδιεκδικήσεις τωνυποψηφίωνπουτοκατέχουν και, αφ'ετέρου,δεν μπορείναπαραγνωριστείχωρίς ειδικήαιτιολογίαη οποίαπρέπεινααναφέρεταιστοίδιοτοπρακτικότηςαπόφα­ σηςκαιόχι νααφήνεταινασυνάγεταιαπόοποιοδήποτεή τοΔικα­ στήριο. Η θέσηαυτή είναι, κατά τη γνώμη μου, ορθή· είναικαλά εμπεδωμένη στη νομολογία μας και υποστηρίζεται από αυθεντίες όπως η απόφασητης Ολομέλειας του Δικαστηρίου στην υπόθεση ΑνδρέαςΓεωργίονκαιΑλλοιν.Δημοκρατίας

(1989)3AAA 1822, στην οποίαλέχθηκανταεξής: "Η εισήγσητηςδικηγόρου τηςΔημοκρατίας είναι αντίθετη μετηνπάγιανομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου βάσειτης οποίαςαπαιτείται επαρκήςαιτιολόγηση της απόφασηςτουδι­ οικητικού οργάνου, όταν υποψήφιος που έχει το πρόσθετο προσόν πουπροβλέπεται στα Σχέδια Υπηρεσίας δεν επιλέγε­ ται γιαδιορισμό. Είναι γεγονός ότι το διοικητικό όργανο δεν είναι υπόχρεο να διορίσει υποψήφιο που έχει το πρόσθετο 3043 Πογιατζής,Δ. Βαρέλλιαςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1993)προσόν, αν κρίνει ότι άλλος είναι καταλληλότερος γιαδιορι­ σμό αφούαξιολογήσει όλαταυπόλοιπαστοιχεία. Η απόφαση όμως ναπαραγνωριστείτοπρόσθετο προσόνπρέπεινααιτιο­ λογείταικαιμάλισταεπαρκώς. Ηαιτιολόγησηδεαυτήδέοννα εμφαίνεται στο πρακτικό της απόφασηςκαι όχι να αφήνεται να συνάγεται απόοποιοδήποτεήτοΔιοικητικό Δικαστήριο." Σεκανένααπόταπρακτικάτων συνεδριάσεων τηςΕΔΥ, σχετι­ κά με τις επίδικες προαγωγές, δε γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στους λόγους γιατους οποίουςπαραγνώρισετοπρόσθετο προσόν τωνΑιτητών. Τοπρακτικότηςεπίδικηςαπόφασηςδενπληροί,κα­ τάτηγνώμημου,τιςαπαιτήσειςτηςειδικήςαιτιολόγησης,όπωςκα­ θορίζονταιαπότηνομολογία. Διαφωνώμετηνεισήγησητουδικη­ γόρου τηςΕΔΥ ότι η ειδικήαιτιολογία δεν ήταναπαραίτητηστην παρούσαπερίπτωση επειδήτα Ενδιαφερόμενα Μέρηπου δεν κατείχαντοπρόσθετο προσόν,είχανυπέρτους τησύσταση τουΑνα­ πληρωτήΔιευθυντή,την οποίαηΕΔΥ δεν μπορούσε ναπαραγνω­ ρίσει χωρίς να δώσει ειδική,επίσης, αιτιολογία. Τυχόν υιοθέτηση της εισήγησης αυτής,θασήμαινε τηδημιουργία εξαίρεσης από την αρχή όπως διατυπώθηκε στην υπόθεση Ανδρέας Γεωργίονν.Δημοκρατίας(ανωτέρω),ηοποίαέχειπάνοτεκαθολικάεφαρμοστεί. 5 10 15 20 Η παράλειψη της ΕΔΥ να αιτιολογήσει ειδικά και ρητά στο πρακτικότης επίδικηςαπόφασης της,την παραγνώρισητου πρό­ σθετουπροσόντος τωνΑιτητών πουτοκατείχανκαιτηνπροάγω- 25 γήεκείνων από ταΕνδιαφερόμεναΜέρηπουδεντοκατείχαν, συ­ νεπάγεταιτηνακύρωσητηςενλόγωπροαγωγής.Σχετικήείναικαι η ΑνδρέαςΓεωργίον και Αλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 1443. Πρέπειόμωςναλεχθείότιδενυφίσταταιανάγκηειδικήςαι­ τιολογίας στην περίπτωση τηςπροαγωγής εκείνων απόταΕνδια- 30 φερόμενα Μέρηπουκατείχαντοπρόσθετοπροσόν (Βλ.Republic ν, Petrides

(1984)3C.L.R.378,καιΑδαμίδηςκαιΑλλοςν.Αημοκρατίας(\992)4 Α.Α.Δ.

1. Όπωςέχωήδηαναφέρει,τρίααπόταΕνδιαφερόμεναΜέρη,οι 35 Αιμίλιος Γιαπανας, Κώστας ΗρακλέουςκαιΑντώνηςΜαρκίδης, δεν κατείχαν το πρόσθετο προσόν, σε αντίθεση με τους Αιτητές στις προσφ>υγές 945/90, 3/91, 10/91 και δυο από τους Αιτητές (Χριστάκη Τερπίζη και Ανδρούλα Χαραλάμπους) στηνπροσφυ­ γή αρ.24/
2. Η επίδικη προαγωγήτων Ενδιαφερομένων Μερών 40 ΑιμίλιουΓιαπανά,Κώστα ΗρακλέουςκαιΑντώνηΜαρκίδηπρέ­ πει,ως εκτούτου,ναακυρωθεί.Εκδίδεταιγιατοσκοπόαυτόδια­ ταγή, σύμφωνα με το άρθρο 146.4 του Συντάγματος, στις προ­ σφυγές αρ.945/90,3/91,10/91 και24/91,μετηνοποίαακυρώνεται 3044 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Βαρέλλιαςχ.ά. ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. ηεπίδικηδιοικητικήπράξηστο βαθμόκαιτην έκτασηπουαφορά ταενλόγω τρίαΕνδιαφερόμεναΜέρη.Ωςαποτέλεσμα τηςδιατα­ γής αυτής, η προσφυγή αρ. 26/91 εναντίον της προαγωγής δυο από τα εν λόγω τρία Ενδιαφερόμενα Μέρη,του ΑιμίλιουΓιαπανάκαιτουΑντώνηΜαρκίδη,παραμένειχωρίς αντικείμενο. Μετά την πιο πάνω εξέλιξη, ηπεραιτέρω διαδικασίαπεριο­ ρίζεται στην προαγωγή του Ενδιαφερόμενου Μέρους Χρίστου Σολωμίδη, η οποία προσβάλλεται με τις προσφυγές αρ. 3/91, 10/91,24/91και26/91, καθώςκαι στην προαγωγήτουΕνδιαφε­ ρόμενου Μέρους Ανδρέα Κατσελλή, η οποία προσβάλλεται με τις προσφυγές αρ.3/91, 10/91 και 26/
3. Η εκδίκαση της προ­ σφυγής αρ. 945/90έχει συμπληρωθεί, εφόσον,όπως έχει ήδηλε­ χθεί, έχειαποσυρθεί εναντίον των Ενδιαφερομένων ΜερώνΣολωμίδη και Κατσελλή και έχει επιτύχει τους στόχους της ενα­ ντίον των υπόλοιπων τριών Ενδιαφερομένων Μερών των οποί­ ων ηπροαγωγήέχει ακυρωθεί. Παραμένει να εξεταστεί ένας ακόμα κοινός νομικός ισχυρισμόςτωνΑιτητών εναντίοντηςνομιμότηταςτης προσβαλλόμενης απόφασης.Οισχυρισμός αυτόςαφοράτιςσυστάσεις τουΑναπλη­ ρωτήΔιευθυντή,οι οποίες έχουν, ομολογουμένως, ληφθεί υπόψη απότην ΕΔΥ υπέρτωνΕνδιαφερομένων Μερών. Αναλώθηκε με­ γάλο μέρος των αγορεύσεων των δικηγόρων των Αιτητών στην προσπάθειατους ναπείσουν το Δικαστήριο ότι οι συστάσεις αυ­ τές πάσχουνγιαδιάφορουςλόγους καιδεν έπρεπε,ως εκτούτου, να είχανληφθεί υπόψηαπότην ΕΔΥ. Ένας απότους λόγους που προβλήθηκαν είναι ότι οι συστάσεις δεν είναι αιτιολογημένες. Ο επί τουπροκειμένου ισχυρισμός των Αιτητών έχειδυοσκέλη. Το πρώτο σκέλοςτου έχει ως αφετηρίατηθέση ότι εφαμόζεται στην παρούσαπερίπτωσηηπρόνοιατουάρθρου35

(4)* τουπερίΔημό­ σιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Νόμος αρ. 1/90), καταλήγει δε στην εισήγηση ότι οι επίδικες συστάσεις δεν είναι "αιτιολογημέ­ νες" κατά παράβασητης εν λόγω νομοθετικής πρόνοιας,η οποία καθιστά,απόμόνητης,τηνπροσβαλλόμενη απόφασηακυρώσιμη. Τοδεύτερο σκέλοςτουενλόγω ισχυρισμού τωνΑιτητών προβάλ­ λεταικατάτρόποδιαζευκτικότουπρώτουσκέλους καιαφοράτην περίπτωση κατάτηνοποίαεφαρμογήστην παρούσαυπόθεσηέχει * 35

(4)Κατάτηνπροαγωγήη Επιτροπήλαμβάνειδεόντωςυπόψητο πε­ ριεχόμενο τωνΠροσωπικώνΦακέλων καιτωνΦακέλωντων Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων, αιτιολογημένες συστάσεις τουΠροϊστάμενουτουΤμήματοςστοοποίουφίσταταιηκενήθέσηκαι τηνεντύπωσητηνοποίαηΕπιτροπή αποκόμισεγιατους υποψηφίους κατάτηνπροφορικήεξέταση, αναυτήέγινε." 3045 Πογιατζής,Δ. Βαρέλλιας κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1993)ηπρόνοια του άρθρου44

(3)* των καταργηθέντωνπερί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων 1967 έως 1987 καιόχι τοάρθρου35

(4)τουνέ­ ουΝόμουαρ. 1/90. Στηνπερίπτωσηαυτή,ηεισήγηση των Αιτητών είναι ότι ηπαντελής έλλειψηαιτιολογίας των επίδικων συστάσε­ ων συνιστά παράβασητων αρχών του διοικητικού δικαίου περί τηςανάγκηςαιτιολογίαςτωνδιοικητικώνπράξεων,όπωςοιαρχές αυτέςέχουνκαθιερωθεί στηνομολογία μας. Το πρώτο σκέλος του επίδικου ισχυρισμού είναι ολότελα ανυπόστατο,εφόσον εδράζεταιστη λανθασμένη θέση ότι οι επίδίκες συστάσεις διέπονται από την πρόνοια του άρθρου 35

(4)τουΝόμουαρ. 1/

1. Ηδιαδικασίαγιατηνπλήρωσητων επίδικωνθέσεων άρχισε με τηναποστολήαπότο ΓενικόΔιευθυντήτουΥπουργείου Γεωργίας και ΦυσικώνΠόρων της επιστολής τουπρος την ΕΔΥ, μεημερο­ μηνία30/12/
2. ΟΝόμοςαρ. 1/90, εκτός απότοάρθρο70, τέθη­ κε σε ισχύ ότανδημοσιεύτηκε στην επίσημη εφημερίδατηςΔημο­ κρατίας στις 27/1/1991(Βλ. άρθρο90τουΝόμουαρ. 1/90). Είναι, βέβαια,γεγονός ότι ηεπίδικηαπόφαση εκδόθηκε και δημοσιεύτηκε μετάτις27/1/1991.Όμως,τοάρθρο89(β)**τουΝόμουαρ. 1/90 έχει διαφυλάξει την ισχύ καιεφαμογήτων προνοιών των καταρ­ γηθέντων περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων 1967 έως 1987 πάνω σε οποιαδήποτε διαδικασίαγια την πλήρωση θέσης, η οποία εκ­ κρεμούσε ενώπιον της ΕΔΥ σας27/1/
3. 5 10 15 20 Καταβλήθηκε προσπάθεια εξουδετέρωσης της πρόνοιας του άρθρου 89(β) του Νόμου αρ. 1/90, ηοποίαστηρίχθηκε στον ισχυ­ ρισμό ότι ηαιτιολογία των συστάσεων τουΔιευθυντή δεναποτε­ λεί "διαδικασία"μέσα στην έννοια του εν λόγω άρθρου 89(β). Ο 30 * 44

(3)Κατάτηνπροαγωγήν η Επιτροπήλαμβάνει δεόντως υπ' όψιν τας περί των υποψηφίων ετησίας εμπιστευτικάς εκθέσειςκαιταςεπί τούτω συστάσεςτου Προϊσταμένου τουΤμήματος εν τω οποίω η κενήθέσις. **89(β)Τηρουμένων των υπόλοιπων διατάξεων του άρθρου αυτού οι πε­ ρίΔημόσιας ΥπηρεσίαςΝόμοι του 1967 μέχρι 1987 καταργούνται: Νοείται ότι: (β)Οποιαδήποτε διαδικασία πλήρωσης θέσης, που εκκρεμεί ενώπιον της Επιτροπής κατάτηνημερομηνία έναρξης της ισχύος τουπαρό­ νταΝόμου,θασυνεχίσεικαιθαολοκληρωθείμεβάσητις διατάξεις των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων του 1967 έως 1987* 3046 25 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Βαρέλλιας κ.ά.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. ισχυρισμός αυτόςείναιεντελώςανυπόστατος.Στηνπαρούσαυπό­ θεσηδεν υπάρχει αμφιβολίαότι,κατά το χρόνο πουο Νόμος αρ. 1/90 τέθηκε σε ισχύ, εκκρεμούσε ενώπιον της ΕΔΥ η διαδικασία πλήρωσης των επίδικων θέσεων. Τοδίκαιοπουδιέπει όλα ταθέματαπουσχετίζονται μετηνπλήρωση των θέσεων αυτών,σεόλα τα στάδια, εξακολουθούν να βρίσκονται στις πρόνοιες των καταργηθέντωνπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμων 1967 έως 1987. Οι πρόνοιες πουαφορούντις συστάσεις του Διευθυντή περιέχονται στοάρθρο44

(3)των ενλόγωΝόμων, στο οποίοδενπεριλαμβάνεταιπρόνοιαγια "αιτιολογημένες" συστάσεις,αντίστοιχη μεεκείνη τουάρθρου35

(4)τουΝόμουαρ. 1/90. Τοπιοπάνωσυμπέρασμα μεεισάγειστην εξέτασητουδεύτερου σκέλουςτουενλόγωισχυρισμού τωνΑιτητών. Ηπρόνοιατουεπίδικούάρθρου44

(3)υπήρξεαντικείμενο ερμηνείαςσεσειράαποφά­ σεων, Θααναφερθώμόνοστηνπιοπρόσφατη πάνωστοθέμααπό­ φασητης Ολομέλειας τουΔικαστηρίου στην Δημοκρατία ν.Κωνσταντινίδη

(1993)3Α.Α.Δ.234, μετάτησυμπλήρωση τωναγορεύ­ σεωντων δικηγόρων των παρόντωνδιαδίκων,στην οποία επαναβεβαιώθηκε ηθέσηπου είχε νομολογιακά καθιερωθεί στο παρελ­ θόν,στην πλειοψηφία τουλάχιστον των περιπτώσεων, ότιδηλαδή οι συστάσεις του Προϊσταμένου τουΤμήματος, με βάσητις πρό­ νοιες τουενλόγωάρθρου44

(3),δεν είναι απαραίτητοναείναιαι­ τιολογημένες, νοουμένου ότιδενείναιαντίθετες μετο περιεχόμενο τωνφακέλων. Έπεται ότι, με βάση το δίκαιο που ισχύει και θα πρέπει να εφαμοσθεί στην παρούσα περίπτωση, όπως το έχω καθορίσει πιο πάνω,τοκρίσιμο ερώτημααναφορικάμετηνομιμότητα των επίδικων συστάσεων, πουεπιβάλλεται νααπαντηθεί,είναικατά πόσο οι συστάσεις του Αναπληρωτή Διευθυντή υπέρ των δυο Ενδιαφερομένων Μερών που εξακολουθούν να είναι διάδικοι, είναιαντίθετεςήόχι προςτοπεριεχόμενο τωνφακέλων.Επίτου προκειμένου υποβλήθηκαν αντίθετες απόψεις και εισηγήσεις από τους εμπλεκόμενους υποψήφιους. Οι φάκελοι είναι ενώ­ πιον μουκαιτοπεριεχόμενο τους μιλά από μόνο του.Έχωπρο­ βείσελεπτομερήσύγκριση όλων τωνστοιχείων των φακέλων,με αναφοράστάτρίανομοθετημένα κριτήρια- αξία,προσόντα, αρχαίόητα - καιτοσυμπέρασμα στο οποίο έχωκαταλήξει είναι ότι οι επίδικες συστάσεις δεν μπορούν,σεκαμιάπερίπτωση,ναχα­ ρακτηριστούν ως αντίθετες προς το περιεχόμενο των φακέλων των διαδίκων.Το συμπέρασμα αυτό απαντά και τον ισχυρισμό μερικών από τους Αιτητές ότι έχουν έκδηλη υπεροχή έναντι οποιουδήποτεαπόταδυο ΕνδιαφερόμεναΜέρη. 3047 Πογιατζής,Δ. Βαρέλλιας κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1993)Οι δικηγόροι των Αιτητών στις προσφυγές αρ. 24/91 και 26/91 ισχυρίστηκαν ότι οι συστάσεις του Αναπληρωτή Διευθυ­ ντή πάσχουνκαιγιατους ακόλουθουςδυοπρόσθετους λόγους: (α)Την τελευταία στιγμή, κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 21/9/1990,ηΕΔΥ ζήτησεαπότον Αναπληρωτή Διευθυντήνα λάβει υπόψητου,κατάτηδιενέργεια των συστάσεων του,έξι επί πλέον υποψήφιουςοι οποίοι δεν είχαν συστηθεί από την Τμηματική Επιτροπή, χωρίς να του δοθεί χρόνος να προε­ τοιμαστεί. Ανάμεσα στους υποψήφιους αυτούς ήταν και ο Αιτητής στην προσφυγή αρ. 24/91 ΑνδρέαςΠαυλίδης. 5 10 (β)Κατάτην ίδιασυνεδρίαζητήθηκεεπίσης απότον Αναπληρω­ τή Διευθυντή, πριν προβεί στις συστάσεις του,να αγνοήσει τροποποιήσεις που έγιναν "από Προσυπογράφοντες Λει­ τουργούς στις Εμπιστευτικές Εκθέσεις ορισμένων απότους υποψήφιους χωρίς να τηρηθεί ηπρόνοιατης παραγράφου 9 των σχετικών Κανονιστικών Διατάξεων καινα λάβει υπόψη τις αξιολογήσεις των Αξιολογούντων Λειτουργών μόνο." 15 20 Οπρώτοςαπότουςδυοπιοπάνω ισχυρισμούς απορρίπτεται συνοπτικά ως παντελώς ανυπόστατος. Μεεπιστολή της, ημερο­ μηνίας 12/9/1990,ηΕΔΥ είχε,αφ' ενός,καλέσει τον Αναπληρω­ τήΔιευθυντή ναπαραστείστη συνεδρία της στις 21/9/1990, και, αφ'ετέρου,τον είχεπληροφορήσει γιατηναπόφασητηςναλάβει επίσηςυπόψη,κατά τηντελική εξέτασητουθέματος,έξιεπιπρό­ σθεταυποψήφιους,συμπεριλαμβανομένουτουΑιτητήΠαυλίδη. Ο Αναπληρωτής Διευθυντής είχε, επομένως, αρκετό χρόνο, με­ ταξύ 12/9/1990και21/9/1990,για να ετοιμαστεί κατάλληλακαι να κάνει τις έρευνες του αναφορικά με τους νέους αυτούς υπο­ ψήφιους. Όσοναφοράτοδεύτεροαπότουςπιοπάνωισχυρισμούς,είναι γεγονός ότι ούτε στο πρακτικότης ΕΔΥ, ημερομηνίας21/9/1990, ούτε σε οποιοδήποτε άλλο πρακτικό της διαδικασίαςπλήρωσης 35 τωνεπίδικωνθέσεων,δεγίνεται ρητήαναφοράστηλήψη τηςαπό­ φασης που κοινοποιήθηκε στον Αναπληρωτή Διευθυντή στις 21/9/1990,ούτε αναφέρεται πουθενάσταπρακτικά ποιες ήτανοι εκθέσεις των οποίων οι τροποποιήσεις έπρεπενααγνοηθούν και ποιουςυποψήφιουςαφορούσανοιεκθέσειςαυτές.Παρόμοιαςφύ- 40 σεως παράλειψη έχειεπικριθεί στηνυπόθεσηΠαναγιώτηςΧατζήβασιλείου νΑρχήςΛιμένων Κυπρον

(1993)4 Α.Α.Δ. 2702.Στην προκείμενη, όμως, περίπτωση τα πράγματαείναι διαφορετικά Στις28/8/1989η ΕΔΥ, κατάτηδιαδικασία πλήρωσης άλλης μιας 3048 25 30 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Βαρέλλιας κ.ά. ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. κενής θέσης Ανώτερου Γεωργικού Επιθεωρητή στο Τμήμα Γεωρ­ γίας,κατάτην οποίαοι παρόντεςδιάδικοιήτανεπίσηςυποψήφι­ οι,είχε λάβειαπόφασηόπωςληφθούνυπόψηοιαξιολογήσεις των Αξιολογούντων Λειτουργών μόνο στις περιπτώσεις των εμπιστευτικών εκθέσεων του Χρίστου Σολωμίδη για το 1985, του Ανδρέα Κατσελλή γιαταέτη 1982 και 1985, τουΣάββα Χατζηευσταθίουγιατο 1980 καιτης Ανδρούλας Χαραλάμπουςγιαταέτη 1982, 1984 και 1985, επειδήέγιναν τροποποιήσεις από Προσυπογράφοντες Λειτουργούς, χωρίς να τηρηθούν οι πρόνοιες τηςπαραγράφου9των σχετικών Κανονιστικών Διατάξεων. Η απόφαση αυτήείχε καταχωρηθείστους φακέλουςτων επηρεαζόμενων υπο­ ψηφίωνκαιήτανενώπιοντουΑναπληρωτή Διευθυντή ότανπροέ­ βαινε στις επίδικες συστάσεις του. Σύμφωναμε το τεκμήριο της κανονιστικότητας, θαπρέπει να θεωρηθεί ότι τους είχε διεξέλθει καιείχε πληροφορηθεί την απόφασητης ΕΔΥ, την οποίακαιέλα­ βευπόψητουπρινπροβεί στις συστάσεις του. Ανκαιθεωρώότιη ΕΔΥ θαέπρεπενακάμει,τουλάχιστο,ανα­ φορά στα πρακτικά της στην προηγούμενη αυτή απόφασητης, ημερομηνίας 28/8/1989, καινααπαριθμίσειτις εκθέσεις πουεπη­ ρεάζονταν με την απόφασητης αυτή, εντούτοις, εφόσο στο πρα­ κτικόημερομηνίας21/9/1990έγινε κάποιαγενική,έστω,αναφορά σε παράτυπεςεκθέσεις που έπρεπε να αγνοηθούν από τον Ανα­ πληρωτή Διευθυντή, και οι εκθέσεις αυτές απαριθμούνται στην προηγούμενη απόφαση της ΕΔΥ, ημερομηνίας 28/8/1989,αντί­ γραφο της οποίας βρισκόταν καταχωρημένο στους φακέλους όλων των επηρεαζόμενων υποψηφίων, κρίνω ότι η παρατυπία στην οποίαέχωαναφερθείδεν μπορείκαιδενπρέπεινα οδηγήσει σεακύρωσητης επίδικηςαπόφασης.Στηνπροκείμενη περίπτωση δεν μπορείναλεχθεί ότι δενπεριήλθε έγκαιρασεγνώση του Ανα­ πληρωτή Διευθυντή ποιες συγκεκριμένες εμπιστευτικές εκθέσεις επηρεάζονταναπότην απόφασητηςΕΔΥ πουτουείχε κοινοποι­ ηθεί,ούτε μπορεί ναλεχθεί ότι οΑναπληρωτής Διευθυντής,κατά τη διαμόρφωση των συστάσεων του, έλαβε υπόψη του στοιχεία πουέπρεπεναείχε αγνοήσει,όπωςείχε συμβεί στηνυπόθεση Πα­ ναγιώτηςΧατζηβασιλείον ν.Αρχής Αιμένων Κύπρου (ανωτέρω). Υπό ταςπεριστάσεις,καιενόψει τουσυνόλου τωνστοιχείων των φακέλων,δεν μπορεί επίσης ναλεχθεί ότι οι συστάσεις του Ανα­ πληρωτή Διευθυντή έγιναν στην περίπτωση αυτή κατά τρόπο πρόχειροκαιεπιπόλαιοήχωρίςναδοθείσ' αυτόνοαπαραίτητος χρόνος να ετοιμαστεί. Σχετικές είναι καιοι υποθέσεις Βασιλείον και Άλλοςν.Δημοκρατίας (\989) 3Α.Α.Δ. 2503και Δημητριάδης και Αλλος ν. Δημοκρατίας

(1992)4 Α.Α.Δ. 1749, στις οποίες το Δικαστήριο απέρριψε παρόμοιους ισχυρισμούς. 3049 Πογιατζής, Δ. Βαρέλλιας κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)Κατά τρόπο κάπωςγενικό ηγέρθηκε επίσης θέμαανεπάρκει­ ας της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης. Ο ισχυρι­ σμός αυτόςπαρέμεινε ατεκμηρίωτος.Εκτός από την έλλειψηει­ δικής αιτιολογίας για την παραγνώριση του πρόσθετου προσό­ ντος των Αιτητών Βαρέλλια, Ψιλογένη, Χατζηευσταθίου, Τερ5 πίζηκαιΧαραλάμπους,η οποίαοδήγησε σε ακύρωσητηνπροα­ γωγή των Ενδιαφερομένων Μερών Γιαπανά, Ηρακλέους και Μαρκίδη, στην οποία έχω ήδηαναφερθεί,ηαιτιολογία για την επίδικη προαγωγή των Σολωμίδη και Κατσελλή βρίσκεται στα πρακτικά της ΕΔΥ και συμπληρώνεται με την αναγκαίαεπάρ- 10 κεια απόταστοιχεία των φακέλων. Πα όλους τους πιο πάνω λόγους, η μεν επίδικη προαγωγή των Ενδιαφερομένων Μερών Χρίστου Σολωμίδη και Ανδρέα Κατσελλή επικυρώνεται, ηδε επίδικη προαγωγή των Ενδιαφερομένων Μερών Αιμίλιου Γιαπανά, Κώστα Ηρακλέους και Αντώνη Μαρκίδηακυρώνεται. 15 Δεν εκδίδεται διαταγήαναφορικά μεταέξοδα. 20 Η επίδικη πράξη ακυρώνεται με­ ρικώςχωρίς έξοδα. 3050