4A.A.A. 18 Φεβρουαρίου, 1993 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Κ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, Αιτητής, •ν. ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ'ης η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 331/92) 5 10 Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Αρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές — Πλήρωση θέσηςψηλά στηιεραρχία — Αρχαιότητα — Απομακρυσμένη αρχαιότητα — Αρχαιότητα δεν αποτελεί κριτήριο προαγωγής κατά τον Καν. 10
(7)των περί Προσωπικού της Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου (Γενικών) Κανονι σμών τον 1982-
- Ο αιτητής προσέβαλε με την προσφυγή την προαγωγήτου εν διαφερομένουμέρους στηθέσηΠροϊσταμένουΥπηρεσίας Β'(Ειδικευμένο Προσωπικό). Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή,απο φάσισεότι: 15 20 25
- Οαιτητής,σεένασημείοτωναγορεύσεωντου, ισχυρίστηκε πως δεν ήταν εύλογα επιτρεπτή η επιλογή του ενδιαφερομένου μέ ρους,γιατί ο ίδιος δεν υστερούσε απόαυτόν σε αξίακαιήταν αρχαιότεροςτου.Σεάλλο σημείο,ισχυρίστηκε πωςυπερείχετου ενδιαφερομένου μέρους και σε αξία και σε αρχαιότητα. Δεν έχουν τεκμηριωθεί αυτές OL γενικές τοποθετήσεις τουαιτητή. Από τη μελέτη του συνόλου των στοιχείων δεν έχει φανείότι ο αιτητής υπερέχει έκδηλατουενδιαφερομένουμέρους. Η βαθμο λογία του ενδιαφερομένου μέρους κατάτατρίατελευταίαχρό νια, μέχρι το 1990, ήτανκαλύτερηαπόεκείνη του αιτητή.Επϊπρόσθετα,το ενδιαφερόμενομέρος είχεσυστηθεί απότο Γενικό 319 Γεωργιάδηςv.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)Διευθυντήκαι,κάτωαπόαυτέςτιςσυνθήκες καιέχονταςυπόψη την ευρύτητα της διακριτικής εξουσίας κάθεδιορίζοντος οργά νου ότανη θέσηπουπληρώνεται είναιψηλήστην ιεραρχία,ήταν εύλογα επιτρεπτήηεπιλογή του ενδιαφερομένου μέρους. Η αρ χαιότητα του αιτητήήταν εντελώς απομακρυσμένη και δε θα μπορούσε νατης είχε προσδοθεί ιδιαίτερηβαρύτητα. Στηνυπό θεση Μερόπη Κολοκασίδον ν.Αρχήζ ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου
(1992)4 Α.Α.Δ. 4801,αποφασίστηκεπωςηαρχαιότηταδεναπο τελείκριτήριο προαγωγής σύμφωνα μετον Κανονισμό 10
(7). 10
- Η υπόθεση Sosilos v.Republicδιαφοροποιείται από τηνπαρού σα. Στην υπόθεση εκείνη, η μεταγενέστερη εμπιστευτική έκθεση ανέτρεπεουσιαστικάτη γνώμηπουεξέφρασε ο ίδιοςοΠροϊστά μενος αναφορικάμε την ποιότητα της εργασίας τουυποψηφίου κατάτον ίδιοχρόνο,κάτιπουδεθαμπορούσεναλεχθεί εδώακό15 μακαι μεγνώμονα τοέντυπο αξιολόγησης του
- Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Κολοκασίδον ν. Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου
(1992)4 Α.Α.Δ. 4801, 25 Sosilos v.Republic
(1984)3 C.L.R.1133, Χαραλαμπίδης ν.Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ. 414. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της καθ'ης η αίτηση Αρχής με την οποία προάχθηκε το Ενδιαφερόμενο Μέρος στη θέση Προϊσταμένου Υπηρεσίας Β (ειδικευμένο προσωπικό) αντί του αιτητή. 30 35 Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Απητή. Κ. ΧΊωάννου, για της Καθ'ης ηαίτηση. Curr.adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής προσβάλλει το κύρος της απόφασης της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (ηΑρχή) με την οποία προάχθηκε ο Αντρέας Χαραλαμπίδης στη θέση Προϊστα- 320 40 4 Α.Α.Δ. Γεωργιάδηςv. Α.ΤΗ.Κ. Κωνσταντινίδης, Δ. μένου Υπηρεσίας Β (Ειδικευμένο Προσωπικό). 5 10 15 20 25 30 35 40 Στο στάδιο τωνδιευκρινίσεων εγκαταλείφθηκε σειρά λόγων ακυρότηταςπουαναπτύχθηκαν στηγραπτήαγόρευση γιατοναιτητή. Δυοαπό τους λόγους που απέμειναν μπορούν ναεξετα στούν χωρίς αναφορά σε όσα συνθέτουν τον παράλληλο ισχυρι σμότουαιτητήπωςυπερέχει έκδηλατουενδιαφερομένου μέρους. Ενώη απόφασητηςΑρχήςλήφθηκε στις 19Φεβρουαρίου 1992, ορίστηκε ωςημερομηνία έναρξης της ισχύος της προαγωγής η3 Οκτωβρίου 1991.Αφιερώθηκε μεγάλομέροςτηςγραπτήςαγόρευσης γιατοναιτητήστηνανάπτυξηεπιχειρηματολογίας σύμφωναμετην οποίαδενήταννομικάεπιτρεπτόναδοθεί στην απόφαση αναδρο μικήισχύς. Ηάποψη των καθ' ων ηαίτησηήτανπωςυπάρχεινομοθετικήεξουσιοδότηση,προερχόμενη απότοσχετικό προϋπολογι σμό,γιατηναναδρομικότητατηςπροαγωγήςκαιπως,ενπάση πε ριπτώσει,δενήτανανοικτόγιατοναιτητήναπροσβάλειαυτότομέ ροςτηςαπόφασης.Υπέδειξαν οικαθ'ωνηαίτησηπωςοαιτητήςμε τηνπροσφυγήτουισχυρίζεταιπακ;είναιάκυρη,παράνομηκαιστερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος η απόφαση της Αρχήςμετηνοποία"προήγαγετον Αντρέα Χαραλαμπίδηστηθέση Προϊσταμένου Υπηρεσίας Β'(Ειδικευμένο Προσωπικό) απότις3 Οκτωβρίου 1991 αντί και/ήστηθέσητου αιτητή". Κατάτουςκαθ' ωνη αίτησηδεν μπορείο αιτητήςαπότημιαναυποστηρίζει τη θέσηπωςθαέπρεπεναπροαχθείεκείνος απότηνπιοπάνωημερομη νία και από την άλληνα αναπτύσσει επιχειρήματα πουάπτονται τουκύρουςτηςαναδρομικότηταςπουδόθηκεστηναπόφαση. Στοστάδιοτων διευκρινίσεων, ενόψειακριβώςτου δεύτερου απότα πιο πάνω επιχειρήματατων καθ'ων ηαίτηση,ταοποία έθεταν ουσιαστικά και ζήτημα ύπαρξης έννομου συμφέροντος για τη προσβολή της αναδρομικότηταςτης προαγωγής,ο αιτητής διευκρίνισε πως δεν επεδίωκε την ακύρωση εκείνου του μέ ρους τηςαπόφασης xaLπως, απλώς επικαλέστηκε το γεγονός τηςαναδρομικότηταςτης προαγωγήςως λόγογια την ακύρωση του συνόλου της απόφασης. Ηαντίδρασητων καθ' ων ηαίτηση πως ήταναργάγιανα προβληθούν νέοι λόγοι ακυρότηταςήταν δικαιολογημένη. Ενπάσηπεριπτώσει,οαιτητής,πέρααπότηγε νική διατύπωση του ισχυρισμού του,δεν έχει υποδείξει ο,τιδήποτέ που θα μπορούσε, με οποιοδήποτε τρόπο, να συνδέσειτο ζήτηματης ημερομηνίας έναρξης της προαγωγής με το καθόλου κύρος της προσβαλλόμενης απόφασης. Τα ετήσια φύλλα ποιότητας (εκθέσεις ποιότητας) της Αρχής 321 Κωνσταντινίδης,Δ. Γεωργιάδης v. Α.ΤΗ.Κ.
(1993)συμπληρώνονται για τηπερίοδο μεταξύ της 1 Απριλίου καιτης 31 Μαρτίου 1991 κάθε περιόδου. Το γεγονός ότι δεν είχαν συ μπληρωθεί τέτοια φύλλα ποιότητας για την περίοδο μεταξύτης 1ης Απριλίου 1990 και 31 Μαρτίου 1991, με αποτέλεσμα να εί ναι ακάλυπτοαπόαυτήτηνάποψητο χρονικό διάστηματων 22 περίπου μηνών μέχρι τη λήψητης προσβαλλόμενης απόφασης, προβλήθηκε ως ουσιώδης παρατυπία που, χωρίς άλλο, θαέπρε πενα οδηγήσει στην ακύρωση της απόφασης. Καταφάνηκεπως η ανυπαρξίαφύλλων ποιότητας(εκθέσεων προόδου)γιατηνπιο πάνωπερίοδο οφειλόταν σεαντικειμενική αδυναμίαστις λεπτόμέρειες της οποίας, εφόσον δε διαφωνούν ως προς την ύπαρξη της οι δυοπλευρές, δεν είναι ανάγκη νααναφερθώ. Μεαυτότο δεδομένο, ο αιτητής εγκατέλειψε το σχετικό λόγο ακυρότητας πουπρόβαλε,γιαναυποστηρίξει, όμως,πωςκαισ' αυτήτηνπε ρίπτωση ενυπάρχει ουσιαστική πλημμέλεια που πήρε τη μομφή παράλειψης της Αρχής να διεξαγάγει την απαιτούμενη έρευνα γιανα διαπιστωθεί με άλλο τρόπο ηαξίατων υποψηφίωνκατά τηδιάρκειατου πιο πάνωχρονικού διαστήματος. 5 10 15 Συμφωνώ με την άποψητων καθ'ων ηαίτηση πως δε δικαι- 20 ολογείται η μομφή της παράλειψης διαξαγωγής δέουσας έρευ νας στην παρούσαυπόθεση. Βρίσκονταν ενώπιον της Αρχής οι φάκελοι των υποψηφίων που αποκάλυπτανόλες τις λεπτομέ ρειες της μακράς σταδιοδρομίας τους και, κυρίως, βρισκόταν ενώπιον της,πέρα απότησυμβουλή του Συμβουλίου Προσωπι- 25 κού, η σύσταση του Γενικού Διευθυντή της Αρχής. Η σύσταση εκείνη είχε ημερομηνία 27 Ιανουαρίου 1992 και δεν μπορεί πα ρά να θεωρηθεί ότι είχε σύγχρονη σημασία ως περιέχουσα την άποψη του Γενικού Διευθυντή αναφορικάμε την αξίατωνυπο ψηφίων κατά το χρόνο εκείνο. 30 Οι υπόλοιποι λόγοι ακυρότητας,αναφέρονται στηβαρύτητα που θα μπορούσε να προσδοθεί στη συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού και στη σύσταση του Γενικού Διευθυντή και,τελι κά, στο συμπέρασμα ως προς την υπεροχή του ενδιαφερομένου 35 μέρους έναντι τουαιτητή. Είναι ο ισχυρισμός τουαιτητήότι,όσο καιανησύσταση του Διευθυντή θαμπορούσε ναθεωρηθεί ότι ήταναιτιολογημένη,θα έπρεπεναπαραγνωριστεί γιατί,στηνουσία,είχεως αποκλειστικό στήριγμα της την προηγηθείσα συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού η οποία έπασχε γιατί δεν ήταν αιτιολογημένη. Ισχυρίστηκε ακόμα ο αιτητής πως η τελική απόφαση λήφθηκε κατά παραγνώριση της υπεροχής του όπως αυτήπρόβαλλε από 322 40 4ΑΛΛ. Γεωργιόδης ν. Α.ΤΗ.Κ. Κώνσταντινίδης, Δ. τους φακέλους και πως, εν πάση περιπτώσει, η Αρχήενήργησε κάτω απόπλάνη ως προς το αν ο αιτητής ήτο ενδιαφερόμενο μέρος ήταναρχαιότερο. 5 10 15 20 25 Οικενές θέσειςήτανπέντε. ΤοΣυμβούλιο Προσωπικούκατέ ληξε πως πληρούσαν τα προσόντα της θέσης 100 υποψήφιοι. ΈθεσεενώπιοντηςΑρχήςτηνομόφωνηάποψητουαναφορικάμε το ποιοι δέκα από αυτούς ήταν οι επικρατέστεροι κατά σειρά προτεραιότητας.Τοενδιαφερόμενο μέρος ήταντέταρτοστησειρά ενώ ο αιτητής δεν περιλήφθηκε σ' αυτό το τελικό κατάλογο.Το Συμβούλιο Προσωπικού προσδιόρισε με λεπτομέρεια, στο πολυ σέλιδοσχετικόπρακτικότου,τη διαδικασίαπουτήρησεκαιτημέ θοδοπουακολούθησε μέχρι τηδιατύπωσητηςσυμβουλής του στη τελικήτης μορφή.Καταγράφονταιστο πρακτικόόσααπασχόλησαντο Συμβούλιο Προσωπικού σε σχέσημετοποιοι θαμπορού σανναθεωρηθούν ωςυποψήφιοι όπωςκαιησυγκριτική εργασία που έγινε. Μελετήθηκαν, όπως αναφέρεται,οι βαθμολογίες των υποψηφίων, οι παρατηρήσεις και OL συστάσεις των προϊσταμέ νων όπωςκαι το υπόλοιπο περιεχόμενο των φακέλων. Προστίθεται πως κατέληξε στη συμβουλήτου με γνώμονα τα κριτήρια του Κανονισμού 10
(7)των περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπι κοινωνιών Κύπρου (Γενικών Κανονισμών) του 1982 1990), σύμ φωνα μετονοποίο,οικρίσεις γιαπροαγωγήδιενεργούνται μεβά σητηνυπηρεσιακήεπίδοσηκαιαπόδοσητωνυποψηφίωνκαιτην ενγένει ουσιαστική καταλληλότητατους. Με αυτά τα δεδομένα,δεν μπορώνα,συμφωνήσω ότι ησυμ βουλή του Συμβουλίου Προσωπικού πάσχει όπως εισηγήθηκε ο αιτητής. 30 35 40 Τα επιχειρήματα ως προς τη βαρύτηταπου θα μπορούσε να προσδοθεί στη σύσταση του Γενικού Διευθυντή, είχαν ωςπροϋ πόθεση κάποιας μορφής ελάττωμα της συμβουλής τουΣυμβου λίου Προσωπικού και,επομένως, ενόψει των ανωτέρω, στερούνται πραγματικού ερείσματος. Πάντως, δεν είναι ορθή ούτε η αντίληψη του αιτητήπως οΔιευθυντής στηρίχτηκε, και μάλιστα αποκλειστικά, στη συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού. Αναφέρεται, βέβαια,στογεγονός ότι μελέτησετησυμβουλή εκεί νηαλλά προσθέτει πως έκαμετη δικήτου έρευνα και πως ησύστασήτουήταντοαποτέλεσματηςδικήςτουάποψηςωςπροςτο ποιοι υπερείχαν. Είναι χαρακτηριστική η τελευταία παράγρα φος του εγγράφου που περιέχει τησύσταση του. Κατάτην άποψημουοι πιο πάνωυπερέχουν των υπόλοιπων 323 Κωνσταντινίδης, Δ. Γεωργιάδης ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)υποψηφίων, είναι πολύ καλοί υπάλληλοι και διαθέτουν τα προσόντακαιτις ικανότητεςγια επιτυχή εκπλήρωση τωνκα θηκόντων της νέας θέσεως". Η Αρχή, αφούκατέγραψε ταονόματα των πέντε υποψηφίων που έκρινεπως ήτανοι καταλληλότεροι γιαπροαγωγή σημείω σε στο πρακτικότης και τα ακόλουθα: "Το Συμβούλιο βρήκε ότι και άλλοι υποψήφιοι είναι πολύ καλοί υπάλληλοι, οι πιο πάνωόμως υπερέχουν των υπολοίπων και επιπρόσθετα είναι αρχαιότεροι στο βαθμό του Επι θεωρητή Ειδικευμένου Προσωπικού". Είναι ο ισχυρισμός του αιτητή πως είναι φανερό ότι ηΑρχή ενήργησεκάτωαπό τηνπεπλανημένη εντύπωση ότι τοενδιαφερόμενο μέρος ήταναρχαιότεροαπότον ίδιο ενώ,στηνπραγματικό τητα, δε συνέβαινε κάτι τέτοιο. Κατείχαν xaL οι δυο τηθέσητου Επιθεωρητή Ειδικευμένου Προσωπικού από την 1Ιουνίου 1982 αλλάοαιτητήςείχεπροσληφθεί στηνΑρχήτο 1956 σεαντίθεσημε το ενδιαφερόμενο πρόσωποπουείχεπροσληφθεί το 1962. 5 10 15 20 Είναιαλήθειαπωςμιαπρόχειρη ματιάείναιδυνατόναοδηγήσει στησκέψηπως τοπιοπάνω απόσπασμαδίνει τηνεντύπωσηπωςη Αρχήθεωρούσε ότι OLπροαχθέντες,και μεταξύ τους καιτοενδια φερόμενο μέρος,ήταναρχαιότεροιτωνυπολοίπων. Όχι,όμως,με- 25 τάαπόπροσεκτική παρατήρηση του.Γιαναυπήρχεζήτηματέτοιας πλάνης,θαέπρεπετοπρακτικόνααποκάλυπτεσύγκριση,απότην άποψητης αρχαιότητας, μεταξύ τωνπροαχθέντωνκαιτου αιτητή. Σύμφωνα με το πρακτικό,όμως, συγκρίθηκαν οι προαχθέντες με άλλους υποψήφιους που και εκείνοι ήταν, κατά την κρίση της 30 Αρχής,"πολύ καλοί υπάλληλοι". Δεν υπεισέρχομαι σ' αυτότοση μείοστην ορθότητατηςκρίσης τηςΑρχήςωςπροςτοποιοςήτανή δενήτανπολύκαλόςυπάλληλος. Εκείνοπουέχεισημασίαείναιτο κατάπόσο μέσασ' εκείνους τουςπολύκαλούςυπαλλήλους σεσχέ σημετουςοποίουςοιπροαχθέντεςήτανκαιαρχαιότεροι,περιλαμ- 35 βανόταν και ο αιτητής. Τα στοιχεία που υπάρχουν δεν αφήνουν οποιαδήποτεαμφιβολίαπωςηΑρχή δεν περιλαμβάνει καιτοναι τητήστους πολύ καλούς υπαλλήλους σε σχέσημε τους οποίους οι προαχθέντεςήτανκαιαρχαιότεροι.ΣτοπρακτικότηςΑρχήςγίνεται ονομαστικήαναφοράστονκάθεένααπότουςυποψήφιους,OLοποί- 40 οι καιχαρακτηρίζονταιάλλος ως εξαίρετος,άλλος ως άριστοςκαι άλλοιωςπάραπολύκαλοί,πολύκαλοί,καλοί,ήμέτριοι υπάλληλοι. ΣεορισμένεςπεριπτώσειςηΑρχήδενεπιχειρεί οποιοδήποτεχαρα κτηρισμό αυτούτουείδους. Περιλαμβάνεταισ' αυτέςτις τελευταί324 4ΑΛΛ. Γεωργιάδηςν.Α.ΤΗ.Κ. Κωνσταντινίδης, Δ. εςκαιοαιτητής.ΣύμφωναμετοπρακτικότηςΑρχήςείναι"εργατι κός, συνεργάσιμος και τακτικός υπάλληλος". Είναι καθαρόότι η Αρχή αναφερότανσεεκείνους πουηίδιαχαρακτήρισεωςπολύκα λούςυπαλλήλους,στους οποίουςδενπεριλαμβανότανοαιτητής. 5 10 15 20 25 30 35 40 Οαιτητής,σεένασημείοτωναγορεύσεωντου,ισχυρίζεταιπως δενήτανεύλογα επιτρεπτήηεπιλογή τουενδιαφερομένου μέρους γιατίο ίδιοςδενυστερούσεαπόαυτόνσεαξίακαιήταναρχαιότε ρος του. Σε άλλο σημείο, ισχυρίζεται πως υπερείχε του ενδιαφερομένου μέρουςκαισεαξίακαισεαρχαιότητα. Δεν έχουντεκμη ριωθεί αυτές οι γενικές τοποθετήσεις του αιτητή.Απότημελέτη του συνόλουτων στοιχείων δεν έχειφανείότιοαιτητής υπερέχει έκδηλα του ενδιαφερομένου μέρους. Ηβαθμολογία τουενδιαφε ρομένου μέρους κατά τατρία τελευταία χρόνια, μέχρι το1990, ήτανκαλύτερη απόεκείνητου αιτητή. Επιπρόσθετα,το ενδιαφε ρόμενο μέρος είχε συστηθεί από το Γενικό Διευθυντή και,κάτω απόαυτέςτις συνθήκες και έχονταςυπόψητην ευρύτητατηςδια κριτικήςεξουσίαςκάθεδιορίζοντος οργάνουότανηθέσηπουπλη ρώνεται είναι ψηλήστην ιεραρχία,ήταν εύλογα επιτρεπτήηεπιλογή τουενδιαφερομένου μέρους. Η αρχαιότητατουαιτητήήταν εντελώςαπομακρυσμένηκαιδεθαμπορούσε νατης είχεπροσδο θεί ιδιαίτερη βαρύτητα.Στην υπόθεση ΜερόπηΚολοκασίδον ν. ΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου
(1992)4Α.Α.Δ.4801,αποφασί στηκε πως ηαρχαιότηταδεν αποτελεί κριτήριο προαγωγής σύμφωναμε τοΚανονισμό 10
(7). Ενόψει των πιο πάνω,δεχρειάζε ταιναδωτοζήτημακαιαπόαυτήτη σκοπιά. Μετά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, μέσα στο 1992, συμπληρώθηκαν φύλλα ποιότητας για όλους τους υπαλλήλουςτηςΑρχήςμεστόχο τηνκάλυψητηςπεριόδου 1990-1991. Είναιο ισχυρισμός τουαιτητήότι από τησύγκρισητων φύλλων ποιότητας πουανέτρεχαν στην περίοδο εκείνη,καταφαίνεται υπεροχήτου αιτητήκαι επομένως αποκαλύπτεταιτολανθασμέ νο της επιλογής που έγινε. Επικαλέστηκε σχετικά τηνυπόθεση Sosilos v.Republic
(1984)3C.L.R. 1133. Ηάποψητων καθ' ωνηαίτησηπωςταέντυπαεκείναδενήταν συγκρίσιμα σε ό,τι αφοράστο ενδιαφερόμενο μέρος και στοναι τητήκαι πως δεθαμπορούσαν να αποτελέσουν τηβάσηγια την εξαγωγή συμπερασμάτων ωςπρος την υπηρεσιακή απόδοση του ενδιαφερομένου μέρους κατάτοχρόνο εκείνο,είναι ορθή. Το εν διαφερόμενο μέρος αξιολογήθηκε ως αννακατείχε καθόλητη διάρκειατηςπεριόδου 1990-1991πουκάλυπτετο έντυποαξιολό γησης,τηθέση τουΠροϊσταμένου Β,στην οποία,όμως,προάχθη325 Κωνσταντινίδης, Δ. Γεωργιάδης ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)κε με την απόφαση της 19 Φεβρουαρίου 1992. Συμπληρώθηκε, στηνπερίπτωσητου,έντυποαξιολόγησης τύπουΑ'που,όπωςρη τάαναφέρεταισ' αυτό,αφοράστοανώτεροκαιστοανώτατοπρο σωπικό της Αρχής ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος, στηνπραγματι κότητα,ασκούσε τακαθήκοντατου Επιθεωρητή. Τογεγονός ότι ορίστηκε να είναι αναδρομικήηπροαγωγήτου έτσιπουναθεω ρείται ότι κατείχε τηθέσητουΠροϊσταμένου απότον Οκτώβρη 1991, δε διαφοροποιεί την κατάσταση. Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι το ενδιαφερόμενο μέρος, μέχρι και την ημερομηνία της λήψης της απόφασηςγιατην προαγωγήτου,ασκούσε τακαθήκοντα του Επιθεωρητή,που ανήκει στο μέσο προσωπικό και όχι τακαθήκοντατου Προϊσταμένου. 5 10 Ο δικηγόρος του αιτητήεπικαλέστηκε τηνομολογία σύμφωνα μετην οποίαοι εμπιστευτικές εκθέσειςαποτελούν σημαντικό δεί- 15 κτη της αξίας των υποψηφίων ανεξάρτητααπό το κατάπόσο οι συγκρινόμενοι υποψήφιοι κατέχουν όμοια ή ισόβαθμη θέση. (Βλ. Αντώνιος Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας
(1991)3 Α.Α.Δ. 414). Δεν είναι όμως αυτό το θέμαστην παρούσαυπόθεση.Το έντυπο αξιολόγησης πουσυμπληρώθηκεγιατοενδιαφερόμενομέροςήταν 20 ειδικά προσαρμοσμένο γιατοανώτεροκαιτοανώτατοπροσωπι κόκαιπεριείχε βαθμολογίασεσχέσημεστοιχείαάγνωσταστηνπε ρίπτωσητουκατώτερουκαιμέσουπροσωπικούστο οποίοουσια στικάανήκεκατάτησχετικήπερίοδο*και,αντίστροφα,δενπεριεί χε βαθμολογίασεσχέσημεόλαταστοιχεία πουπεριλαμβάνονταν 25 στοέντυποαξιολόγησης τουμέσουκαικατώτερουπροσωπικού. Η υπόθεση Sosilos (ανωτέρω) διαφοροποιείταικαι ενόψει των πιο πάνω αλλά και γιαακόμαέναλόγο. Στηνυπόθεση εκείνηημετα γενέστερηεμπιστευτική έκθεσηανέτρεπεουσιαστικάτηγνώμηπου εξέφρασε ο ίδιος ο προϊστάμενος αναφορικά μετηνποιότητατης 30 εργασίαςτουυποψηφίουκατάτον ίδιοχρόνο,κάτιπουδεθαμπο ρούσενα λεχθεί εδώ ακόμακαι με γνώμονα το έντυπο αξιολόγη σηςτου 1992. Για τους πιο πάνωλόγους, δεν έχει θεμελιωθεί οποιοσδήπο- 35 τε λόγοςακύρωσης τηςπροσβαλλόμενης απόφασης. Η προσφυ γή απορρίπτεταικαι ηπροσβαλλόμενη απόφασηεπικυρώνεται. Καμιά διαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. 326 40