clr/1993/1993_4_353.pdf

(5)των ΠερίΠροσωπικού τηςΑρχής Τηλεπικοινω­ νιώνΚύπρου,Γενικών Κανονισμών(Κ.Δ.Π. 220/82) — Δεν απαγο­ ρεύειμε οποιονδήποτε τρόπο τηνκατάταξητων υποψηφίωνμεσει­ ρά προτεραιότητας — Ημέθοδος μεβάση την οποία θαπρέπει να ενεργήσειτοΣυμβούλιο Προσωπικού δεν καθορίζεταιστους Κανο­ νισμούς και επαφίεταιστη διακριτική ευχέρειατου οργάνου —Η συμβουλή του Συμβουλίου δε δεσμεύειτηνΑρχή Τηλεπικοινωνιών — Περιεχόμενοκαιυπαγωγήστον Καν. 24

(5)τωνπερίΠροσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Τροποποιητικών) Κανονισμών (Κ.Δ.Π. 91/89)— Αρχαιότητα,σταπλαίσια τωνισχυόντων για τηνΑ.ΤΗ.Κ., δεναποτελείκριτήριοπροαγωγής καιδενεφαρμόζεται αναλογικά ηπερί δημοσίων υπαλλήλωνσχετικήνομολογία. Μετηνπροσφυγήεπιδιώχθηκε ηακύρωσητηςπροαγωγής τωνεν20 διαφερομένωνμερών στη θέση Τομεάρχη(Τεχνικού Προσωπικού) η οποία ήταν προϊόν επανεξέτασης, συνεπείαακυρωτικών αποφάσεων - -τουΑνωτάτουΔικαστηρίου. 25 ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,απορρίπτοντας τηνπροσφυγή,αποφάσισεότι: 353 Ανδρέου κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1993)Ι. Όπως έχει αποφασιστεί σε σειρά αποφάσεων, η προσθήκη πε­ ραιτέρω λόγων ακυρότητας σε μεταγενέστερα στάδιαμιαςδικα­ στικής διαδικασίας είναι δυνατή, εφόσον αυτοί αναφέρονται στην ίδια διοικητικήπράξη. 5 Στηνυπόκρίση υπόθεση ολόγος ακύρωσης πουπρόσθεσαν οιαιτητές στη γραπτή αγόρευση τους,δεν αφορούσε την ίδιαδιοικη­ τική απόφαση την οποία προσέβαλαν στην αίτηση τους, δηλαδή την απόφαση προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών ημερ. 25.6.91,ηοποίαήτανκαιημόνηπουκατατέθηκεστηδικογραφία. 2. Ο Καν. 10

(5)των Κανονισμών δεν απαγορεύει με οποιονδήποτε τρόποτηνκατάταξητωνυποψηφίων μεσειράπροτεραιότητας. Η αξιολόγηση των υποψηφίων με βάσητην υπηρεσιακή επίδοση και απόδοση τους και η κατάταξη των επικρατέστερων κατά σειρά προτεραιότητας,ήτανενέργεια απόλυταεπιτρεπτή. Η μέθοδος με βάση την οποία θα πρέπει να ενεργήσει το Συμβούλιο Προσωπι­ κούγιαναδιαμορφώσει τησυμβουλή τουςπρος τηνΑρχή,δενκα­ θορίζεταιστους Κανονισμούς, συνεπώς ημέθοδοςαυτήεπαφίεται στηδιακριτικήευχέρεια τουοργάνου(βλ.ΈλληΧριστοδονλίδονν. ΑΤΗΚ). 10 15 20 Η εισήγηση των αιτητών ότι το Συμβούλιο δε συμβούλευσε απλώς, αλλά προέβη σε σύσταση των υποψηφίων, επίσης δεν μπορεί ναευοταθήσει γιατολόγοότι βάσει του Καν. 10

(5),ησυμ25 βουλή αυτή δεν έχει επιτακτικό χαρακτήρα και δε δεσμεύει με οποιονδήποτε τρόπο την Αρχή, η οποία προβαίνει σε δική της κρίση. Στην προκειμένη περίπτωση η Αρχή, διενήργησε δικήτης έρευνακαικρίση γιατουςυποψηφίους,όπωςγίνεται φανερόαπό τα πρακτικά της συνεδρίασης της ημερ. 25.6.91 και δεν ακολού30 θησε τησειρά προτεραιότητας του Συμβουλίου Προσωπικού. 3. Σύμφωναμετον Καν.24

(5)της Κ.Δ.Π.91/89, 'Το Συμβούλιον Προ­ σωπικού δικαιούταιεπίπαντόςζητήματος εισαγομένου ειςαυτόνα καλείπροςπαροχήνπληροφοριών πάνταιεραρχικώςπροϊστάμενον τουυπόκρίσην προσαιπικού ως καιναζητεί εγγράφως διασαφηνί­ σεις". Η απόφαση για κλήσητων Προϊσταμένων των υποψηφίων προς παροχή διευκρινίσεων, ήταν ενέργεια η οποία ενέπιπτε στις εξουσίεςπουοι Κανονισμοί παρείχανστο Συμβούλιο Προσωπικού. 35 40

1. Η διαφοροποίηση των εισηγήσεων του Γενικού Διευθυντή από εκείνη που είχε διατυπωθεί κατάτον ουσιώδη χρόνο της ακυ­ ρωθείσας πράξης,δεν ήτανανεπίτρεπτη.Έναςαπότους λόγους για τους οποίους είχε ακυρωθεί ηπρώτη απόφαση ήταν το γε- 354 4 Λ.Λ.Λ. 5 10 15 Ανδρέου κ.ά. ν.Λ ΤΗ.Κ. γονός ότι ελαμβάνετο υπόψηγιατηδιαμόρφωσηκρίσης τοΤμή­ μα και ηΥπηρεσία όπου υπηρετούσαν οιυποψήφιοι, σεσχέση μετο χώρο όπου υπήρχανοικενές θέσεις. Συνεπώς, με την αλ­ λαγήτωνπιο πάνωκριτηρίων,ηαλλαγήκρίσης καιηνέα κρίση μετά την επανεξέταση ήτανεπιτρεπτή.
2. Τα κριτήρια τα οποία έλαβε υπόψη ηΑρχήγια τη διαμόρφωση κρίσης,ήταντανομοθετημένα. Η αρχαιότηταδεναποτελείκριτή­ ριο προαγωγής,ούτε και εφαρμόζεται αναλογικά ηνομολογία η οποία διαμορφώθηκε γιατους δημόσιους υπαλλήλους, όπου η αρχαιότητα αποτελεί ένααπόταθεσμοθετημένα κριτήρια.
3. Οι αιτητές απέτυχαν νααποδείξουν ότι υπερείχαν καταφανώς τωνενδιαφερομένων μερών. ΗΑρχή διενήργησε τηδέουσαέρευνακαισυγκεκριμενοποίησε όλαταδεδομένα πουμελέτησεκαιτα οποία αναφέροντο στον ουσιώδη χρόνο, προήγαγε δεαναδρομι­ κάταενδιαφερόμενα μέρη,όπως είχε υποχρέωση,από1.1.
4. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Tyllirides v. CYTA

(1987)3C.L.R. 2071, 25 Tyllirides v. CYTA

(1987)3C.L.R. 920, ΡΪΚ ν.Καραγιώργηκ.ά.

(1991)3Α.Α.Δ. 159, CyprusFlourMills Co. Ltd.andAnother v.R.

(1973)3C.L.R. 690, 30 Medcon Construction andOthers v.R.

(1968)3C.L.R. 535, DemetriadesandOthers v. CYTA

(1988)3C.L.R. 1589, 35 Χριστοδουλίδου v.ATHK

(1993)4ΑΛΛ. 40, Χ" Βασιλείουκ.ά. v. ATHK

(1992)4ΑΛΛ. 4136. Προσφυγή. 40 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασης της Αρχής με τηνοποία προάχθηκαν στηθέση Τομεάρχη (Τεχνικού Προσωπικού) τα εν­ διαφερόμενα πρόσωπα από 1.1.1986,αντί διαιτητές. " — 355 Ανδρέου κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1993)Τ. Παπαδόπουλος, γιατους Αιτητές. Κ.Χ" Ιαχϊννον, για τους Καθ' ωνη αίτηση. Cur. adv. vult. 5 ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Με την παρούσαπροσφυγήοιαιτητές ζητούναπότοΔικαστήριο τηνπιοκάτωθεραπεία: "1.ΔήλωσητουΣεβαστούΔικαστηρίουότιηπράξη ή/καιαπόφα­ σητωνΚαθ'ωνηΑίτησηηοποίακοινοποιήθηκεμετηνεγκύκλιο 10 του Γενικού Διευθυντή ημερ. 26.6.1991 και μετην οποία προήχθηκαν στη θέση Τομεάρχη (Τεχνικού Προσωπικού) οι

(1)Στέ­ λιος Ιωακείμκαι

(2)ΓεώργιοςΤυλληρίΛηςαπό 1.1.1986αντίτων Αιτητών είναι άκυρηκαιστερείται νόμιμου αποτελέσματος." 15 Οι προσφυγές αυτές είναι το αποτέλεσμα επανεξέτασηςτης πλήρωσης θέσεων προαγωγής στη θέση ΤομεάρχηΤεχνικούΠρο­ σωπικού, μετά απότις ακυρωτικές αποφάσειςτου Ανωτάτου Δι­ καστηρίου στις υποθέσεις Tyllirides v. CYTA

(1987)3 C.L.R. 2071, Tyllirides v.CYTA

(1987)3C.L.R. 920, την απόφασηστην 20 Hadjisoteriou v. CYTA

(1988)3 C.L.R. 1092και την απόφαση στις προσφυγές281/88 και393/88, ημερ. 17.10.88 καιτηνανάκλη­ σητων προαγωγών ημερ. 30.5.91, σαναποτέλεσμα τηςαπόφασης της Ολομέλειας στην υπόθεση ΡΙΚ ν. Καραγιώργη χ.ά.

(1991)3 Α.Α.Δ. 159,πουκήρυξε αντισυνταγματική τη συγκρότηση των 25 Συμβουλίων των Ημικρατικών Οργανισμών μεβάσητο Ν.149/88 καιτις πράξειςπουεκδόθηκανδυνάμειαυτού, άκυρες. Οιαιτητέςμετηγραπτήτουςαγόρευση,ζήτησανσανεπιπρόσθε­ το λόγο ακύρωσης νακηρυχτεί άκυρη ηπράξη ή απόφαση της 30 Αρχής, μετηνοποίαπροάχθηκανστηθέσηΤομεάρχηομεναιτητής

(1)από 1.6.87αντί 1.1.86,οδεαιτητής

(2)από 1.6.86αντί1.1.86. Όπωςέχειαποφασιστείσεσειράαποφάσεων,ηπροσθήκηπε­ ραιτέρωλόγων ακυρότηταςσε μεταγενέστερα στάδιαμιαςδικά- 35 στικής διαδικασίας είναι δυνατή, εφόσον αυτοί αναφέρονται στην ίδια διοικητική πράξη (Βλ. Cyprus Flour Mills Co.ltd and Another v.R.

(1973)3C.L.R. 690, MedconConstruction and Others v.R.

(1968)3 C.L.R. 535και Τσάτσος, ΗΑίτησις Ακυρώσεως ενώπιον του ΣτΕ,3η έκδοση,σελ. 362, πάρα. 179). 40 Στην υπόκρίση υπόθεσηολόγος ακύρωσης πουπρόσθεσανοι άψητεςστηγραπτήαγόρευση τους,δεναφορούσε την ίδιαδιοικη­ τική απόφασηστην οποία προσέβαλαν στην αίτηση τους,δηλαδή 356 4 Α.Α.Δ. Ανδρέου κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Χρυσοστομής, Δ. την απόφαση προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών ημερ. 25.6.91,ηοποίαήτανκαιημόνηπουκατατέθηκεστη δικογραφία. Ως εκτούτου,οπρόσθετος λόγοςακύρωσηςαπορρίπτεται. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΤοΣυμβούλιοΠροσωπικούκλήθηκεναδώσει καιπάλιτη συμ­ βουλήτουστηνΑρχήγιατηνπλήρωσητριώνθέσεωνΤομεάρχηΤε­ χνικού Προσωπικού. Η συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού δόθηκεστησυνεδρίασηημερ.4.6.91 (Τεκμήριο2στηνένσταση). Τό­ σο οιαιτητές όσο καιταενδιαφερόμενα μέρη, περιλήφθηκανστον κατάλογο των υποψηφίων που κρίθηκαν ότι είχαν συμπληρώσει στις 7.12.85 τςιετία στο βαθμό του Υποτομεάρχη και επομένως ήτανπροάξιμοι μεβάση τον Κανονισμό 10

(1)και

(4)των Κανονι­ σμώντου 1982,όπωςτροποποιήθηκαν.Αιτητέςκαιενδιαφερόμενα μέρηκρίθηκαν επίσης ότι κατείχαν τα ελάχιστα ειδικά προσόντα που προβλέπονταν από τους Κανονισμούς 8

(1)(β)(α),ή καιπλη­ ρούσαντο ισχύον πριναπότις 13.5.72ΣχέδιοΥπηρεσίας του Μη­ χανικού Ικαιπεριλήφθηκανστο σχετικόκατάλογο. Το Συμβούλιο Προσωπικούπροχώρησε στη συνέχεια στην εξέτάση των μέχρι τις 7.12.85 στοιχείων των προσωπικών φακέλων τωνυποψηφίωνμεγνώμονα,όπωςσημειώθηκε,τιςβαθμολογίες,τις παρατηρήσεις και συστάσεις των προϊσταμένων των υποψηφίων στοφύλλοποιότητας/προαγωγήςτουΝοεμβρίου 1985καιμετάαπό σύγκρισηκαιαξιολόγηση των υποψηφίων μεταξύ τους με βάση τα κριτήριατουΚαν.10

(7),επέλεξε9απότους31 υποψηφίουςωςτους επικρατέστερους, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονταν αιτητές και ενδιαφερόμενα μέρη. Μετά από περαιτέρω σύγκρισηκαι αξιολόγηση των εννέαυποψηφίων,τοΣυμβούλιο επέλεξεεπτάκαι προχώρησεσεπεραιτέρωσύγκρισημεταξύτους. Επειδήδιαφάνηκε πως το Συμβούλιο δεν μπορούσε να μορφώσει γνώμηκαι να προ­ χωρήσει στην παροχήσυμβουλής προς την Αρχήμεβάσηταστοι­ χεία που υπήρχαν ενώπιον του,συμπεριλαμβανομένου του περιε­ χομένου ενός μόνον φύλλου ποιότητας/προαγωγής,αποφάσισενα καλέσει ενώπιον του τους Προϊσταμένους των επτά επικρατέστερων υποψηφίων. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ενημέρωσε τους Προϊσταμένουςπωςηπαροχήσυμβουλής τουΣυμβουλίουπροςτην Αρχή θαεγίνετο μεβάσητο νομικόκαιπραγματικό καθεστώςπου ίσχυεκατάτις7.12.85καιταμέλητουΣυμβουλίουδενυπέβαλαννέ­ ες ερωτήσεις προς τους Προϊσταμένους, αλλά επέμεναν στις ίδιες πουείχανυποβάλειστησυνεδρίατης29.7.89. Πρώτοςκλήθηκεκαιπαρουσιάστηκε οΠροϊστάμενοςτουαιτητή Μιχαηλίδη και ενδιαφερόμενου μέρους Ιωακείμ,κ.Τσιάππας. Σεσχετική ερώτησητουΠροέδρουτουΣυμβουλίου,αναφορικάμε 357 Χρυσοστομής, Δ. Ανδρέου κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1993)τη σειρά προτεραιότητας,ο χ. Τσιάππαςκατάταξεπρώτο το εν­ διαφερόμενο μέρος Ιωακείμ και δεύτερο τον αιτητή Μιχαηλίδη. Επίσης κλήθηκε και παρουσιάστηκε ο κατά τον ουσιώδη χρόνο άμεσαΠροϊστάμενος τουαιτητήΑνδρέουκ. Κυπριανού,οοποίος ανέφερε πωςοαιτητήςδιοικούσε τοΤμήματουκαιεκτελούσετην εργασίατουπολύ ικανοποιητικάκατάτονουσιώδηχρόνο. 5 Στησυνέχεια κλήθηκεκαιπαρουσιάστηκε ενώπιον του Συμβου­ λίουοΑναπληρωτής Γενικός Διευθυντής τηςΑρχής, οοποίοςήταν κατάτονουσιώδηχρόνοοέμμεσαΠροϊστάμενοςτόσοτωναιτητών 10 όσοκαιτωνενδιαφερομένων μερών.ΟΑναπληρωτής ΓενικόςΔιευ­ θυντήςέκρινεόλους τουςυποψηφίουςσανπολύκαλούς μεαξιόλο­ γεςδυνατότητεςκαιπρόσθεσε πα>ςκατάτηνάποψητου,δενυπήρχε ουσιαστικήδιαφοράμεταξύτουςστηνενγένειυπηρεσιακήτουςεπί­ δοσηκαιαπόδοση. Σεσχετικήερώτησηπουτουυποβλήθηκε,οΑνα- 15 πληρωτής Γενικός Διευθυντής απάντησεπως λαμβάνονταςυπόψη όλαταδεδομένα,οικαταλληλότεροι γιαπλήρωσητωντριώνκενών θέσεων ήτανοικ.κ.Κιρμίτσης, Μιχαηλίδηςκαι Ανδρέου. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεδομένων, το Συμβούλιο 20 έκρινεκατάπλειοψηφία,διαφωνούντοςενός μέλουςκαικατέταξε τους υποψηφίους κατά σειρά προτεραιότητας ως ακολούθως: 1. Χάρης Κιρμίτσης, 2. Μιχαλάκης Ανδρέου, 3. Στυλιανός Ιωα­ κείμ, 4. Μιχαήλ Μιχαηλίδης, 5. Γεώργιος Τυλληρίδης. Σταπρα­ κτικάκαταγράφηκεεπίσης ηθέσητουδιαφωνούντοςμέλους. Η ει- 25 σήγησητουΓενικούΔιευθυντή,ηοποίατέθηκεενώπιοντηςΑρχής, περιείχετο σε έγγραφοτο οποίο κατατέθηκεσανΤεκμήριο 3 στην ένσταση. Στην εισήγησητου Γενικού Διευθυντή αναφέρθηκανεν κατακλείδι ταακόλουθα: 30 "Ύστερα απόδιεξοδικήμελέτητωνπρακτικώντουΣυμβουλίου Προσωπικούκαι όλων τωνάλλων δεδομένων γιατουςυποψή­ φιους έχω διαπιστώσει ότι ηγνώμη της πλειοψηφίας τουΣυμ­ βουλίουΠροσωπικούείναιαπόκάθεάποψηδικαιολογημένηκαι ηκατάταξητων υποψήφιωνσωστή,γι' αυτόκαιεισηγούμαι στο 35 Συμβούλιο προαγωγή των υπαλλήλων Χάρη Κιρμίτση

(1140), ΜιχαλάκηΑνδρέου

(80)καιΣτυλιανού Ιωακείμ

(808)στηθέση ΤομεάρχηΤεχνικούΠροσωπικού, OLοποίοιυπερέχουντωνυπό" λοιπών υποψήφιωνκαιείμαιπεπεισμένος ότι είναι καθόλακα­ τάλληλοι γιαπλήρωση τωντριώνκενών θέσεων." 40 Το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής στη συνεδρίαση του με ημερ.25.6.91 (Τεκμήριο 1 στην ένσταση),μεβάσηταπρακτικά του Συμβουλίου Προσωπικού,τηνεισήγηση του ΓενικούΔιευθυντήκαι 358 4Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 Ανδρέου κ.ά. v.Α.ΤΗ.Κ. Χρυσοστομής,Δ. τοπεριεχόμενο τωνπροσωπικώνφακέλωνστουςοποίουςπεριλαμ­ βάνονταν τα φύλλα ποιότητας/προαγωγής, προχώρησε σεαξιολό­ γησηκαισύγκριση τωνυποψηφίωνμεταξύτουςκαιέκρινεομόφω­ να την προαγωγήτου υποψηφίου Κιρμίτση και των ενδιαφερομένων μερών ΙωακείμκαιΤυλληρίδη,αναδρομικάαπό 1.1.86. ELVOL ηεισήγηση τουδικηγόρου τωναιτητών πως, εφόσον ο Καν. 10

(5)(β) τηςΚ.Δ.Π. 220/82 κηρύχτηκε ultra vires (βλ. Nicos DemetriadesandOthers v.CYTA

(1988)3C.L.R. 1589), OL επίδικεςπροαγωγές έπρεπε ναείχαν διενεργηθεί σύμφωνα μετο νέο Καν.10

(5)τηςΚ.Δ.Π.91/89,ημερ.21.4.89,οοποίοςπρονοείότι,"... προπάσηςπροαγωγήςη Αρχήζητεί τηΣυμβουλήτου Συμβουλίου Προσωπικούκαιτιςεισηγήσεις τουΓενικούΔιευθυντούήτουΑνα­ πληρωτού του".Ο δικηγόρος των αιτητών υπέβαλε πως στην υπό εξέταση υπόθεση το Συμβούλιο Προσωπικού δε συμβούλευσε απλώς την Αρχή, αλλάαντίθετα,προέβησεσυγκρίσεις, αξιολογή­ σεις και κατατάξειςτων υποψηφίων κατά σειράπροτεραιότητας, ενεργώνταςκαθ' υπέρβασητων εξουσιών του,όπωςαυτέςκαθορί­ ζονται στον Καν. 10καιεφαρμόζονταςτον Κανονισμό αυτόόπως ίσχυε πριντην τροποποίησητου. Περαιτέρω, προβλήθηκε ο ισχυρισμός πως ηόληδιαδικασία ενώπιον τουΣυμβουλίου έπασχε,γιατο λόγο ότι δεδιενεργήθη­ κεηδέουσαέρευνα,δενπαρατέθηκανταστοιχεία που λήφθηκαν υπόψη για τον καταρτισμό των καταλόγων και κλήθηκαν οι Προϊστάμενοι τωνυποψηφίων γιαναεκφέρουν κρίσεις, στοι­ χείο νέοτοοποίο δενανάγετο στονομικό και πραγματικό κα­ θεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο της ακυρωθείσαςαπόφασης. ΟΚαν. 10

(5)των Κανονισμών δεναπαγορεύειμεοποιονδήποτε τρόποτηνκατάταξητωνυποψηφίωνμεσειράπροτεραιότητας. Κα­ τάτηνάποψημου,η αξιολόγηση τωνυποψηφίωνμεβάσητηνυπη­ ρεσιακή επίδοση και απόδοσητους και ηκατάταξητων επικρατέ­ στερων κατάσειράπροτεραιότητας,ήτανενέργειααπόλυταεπιτρεπτή.Ημέθοδος μεβάση την οποίαθαπρέπει ναενεργήσει τοΣυμ­ βούλιοΠροσωπικούγιαναδιαμορφώσειτησυμβουλήτουπροςτην Αρχή,δενκαθορίζεταιστους Κανονισμούς,συνεπώς η μέθοδοςαυ­ τή επαφύεται στηδιακριτική ευχέρεια τουοργάνου (βλ.σχετικά, ΈλληΧριστοδονλίδον ν.ΑΤΗΚ

(1993)4Α.Α.Δ. 40). 40 Η εισήγηση των αιτητών ότι το Συμβούλιο δε συμβούλευσε απλώς,αλλάπροέβησεσύστασητωνυποψηφίων,επίσηςδενμπο­ ρεί ναευσταθήσει γιατο λόγο ότιβάσει του Καν. 10

(5), ησυμ­ βουλή αυτή δεν έχει επιτακτικό χαρακτήρακαιδε δεσμεύει με 359 Χρυσοστομής, Δ. Ανδρέου κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1993)οποιοδήποτετρόποτην Αρχή,ηοποίαπροβαίνει σεδικήτηςκρί­ ση.Στηνπροκειμένη περίπτωσηη Αρχήδιενήργησε δικήτηςέρευ­ να και κρίση για τους υποψηφίους,όπως γίνεται φανερόαπό τα πρακτικά της συνεδρίασης της ημερ.25.6.91 και δεν ακολούθησε τη σειρά προτεραιότηταςτουΣυμβουλίου Προσωπικού. 5 Σύμφωνα με τον Καν.24

(5)της Κ.Δ.Π. 91/89,'Το Συμβούλων Προσωπικούδικαιούταιεπίπαντόςζητήματοςεισαγομένου ειςαυτόνα καλή προς παροχήνπληροφοριών πάντα ιεραρχικώς προϊ­ στάμενον του υπό κρίσιν προσωπικού ως και να ζητεί εγγράφως 10 διασαφηνίσεις". Η απόφαση για κλήση των Προϊσταμένων των υποψηφίωνπροςπαροχήδιευκρινίσεων,ήτανενέργειαηοποίαενέ­ πιπτε στις εξουσίες που οι Κανονισμοί παρείχαν στο Συμβούλιο Προσωπικού.Διαφωνώ ότι η ενέργεια αυτήεισήγαγε νέο στοιχείο κρίσεως πουδεν ανάγετοστοκαθεστώς πουίσχυεκατάτονχρόνο 15 της ανακληθείσας πράξης. Όπωςκαταγράφτηκεκαι στα πρακτικά τηςσυνεδρίασης του Συμβουλίου,ταμέλητου Συμβουλίου επέμει­ ναν στις ίδιες ερωτήσεις που είχαν υποβάλει κατάτη συνεδρίαση της 29.7.89. Σε όλες τις περιπτώσεις διευκρινίστηκε ότι OL πληρο­ φορίεςπουδόθηκαναπότουςΠροϊστάμενουςαναφέροντοστηνπε- 20 ρίοοο μέχρι την 7.12.85 (βλ. σχετικά, Χαράλαμπος Χ"Βασιλείον χ.ά. ν.ΑΤΗΚ(\991) 4Α.Α.Δ. 4136). Ο ισχυρισμός των αιτητώνότι ο Γενικός Διευθυντής δενπροέ­ βησεπεραιτέρω έρευνα αλλάαπλάυιοθέτησε την κρίση του Συμ- 25 βουλίου Προσωπικού, βρίσκεται σε αντίθεση με ταπραγματικά γεγονότα. Η προσωπική γνώμη του Γενικού Διευθυντή ήτανσα­ φώςδιατυπωμένη. Ηδιαφοροποίησητωνεισηγήσεωντου Γενικού Διευθυντή απόεκείνηπουείχεδιατυπωθείκατάτονουσιώδηχρό­ νο της ακυρωθείσας πράξης, δεν ήταν ανεπίτρεπτη. Ένας από 30 τους λόγους για τους οποίους είχε ακυρωθεί η πρώτηαπόφαση ήταντογεγονός ότι ελαμβάνετουπόψηγιατηδιαμόρφωσηκρίσης το Τμήμα και η Υπηρεσία όπου υπηρετούσαν οι υποψήφιοι, σε σχέσημε το χώρο όπουυπήρχανοι κενές θέσεις. Συνεπώς,μετην αλλαγήτωνπιοπάνωκριτηρίων,ηαλλαγήκρίσης καιηνέακρίση 35 μετάτην επανεξέτασηήτανεπιτρεπτή. Είναι εισήγησητων αιτητών ότι ηκαθ' ηςηαίτησηΑρχήδεν προέβη στη δέουσα έρευνα σε σχέση με τα προσόντα, αξίακαι αρχαιότητα των υποψηφίων και η αναφορά στην υπεροχή σε απόδοση, επίδοση και ικανότητες,ήταναόριστηκαι εσφαλμένη. Η κρίση των υποψηφίων για προαγωγή γίνεται με βάσητα κριτήριατου Καν. 10

(7)των Κανονισμών, οοποίοςαναφέρειτα 360 40 4 Α.Α.Δ. Ανδρέου χ,ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Χρυσοστομής,Δ. ακόλουθα: 5 10 15 20 25 "Αι προςπροαγωγήνκρίσεις διενεργούνται ενόψει τηςυπη­ ρεσιακής επιδόσεως και αποδόσεως και της εν γένει ουσιασηκής καταλληλότητος εκάστου, ελεγχομένων εκτων στοιχείων τουατομικούτουφακέλλου,εκτων φύλλων ποιότητοςκαιτων .φύλλων προαγωγής αυτού,ενσυνδυασμώ προς την προσωπικήναντίληψιντων μελών τηςΑρχήςπερίτουκρινόμενου." ΤακριτήριαταοποίαέλαβευπόψηηΑρχήγιατη διαμόρφω­ ση κρίσης, ήταν τα νομοθετημένα. Η αρχαιότητα στην οποία αναφέρθηκαν οι αιτητές δεναποτελεί κριτήριο προαγωγής,ούτε και εφαρμόζεται αναλογικάηνομολογία ηοποίαδιαμορφώθη­ κε για τους δημόσιους υπαλλήλους, όπου ηαρχαιότητα αποτελείένααπό ταθεσμοθετημένα κριτήρια. ΤοΔιοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχήςπροχώρησε σε διεξοδική μελέτη όλων τωνδεδομένων γιατους υποψηφίους· σύγκρινε τους υποψηφίους μεταξύ τους, προέβη στις δικές του κρίσεις και παρατηρήσειςαναφορικάμε την επίδοση, απόδοση, κατάρ­ τιση, εργατικότητα, ικανότητες, θεωρητικές καιτεχνικές γνώ­ σεις, ποιότητα εργασίας και ακαδημαϊκά προσόντα και ουσια­ στική καταλληλότητα για εκτέλεσητων καθηκόντων τηςθέσης. Το Συμβούλιο ανάφερεπως έλαβε σοβαράυπόψητις πρόσθετες πληροφορίες που δόθηκαν απότους Προϊσταμένους των υπο­ ψηφίων καιμελέτησε ταπρακτικάτουΣυμβουλίου Προσωπι­ κού, τηνεισήγηση τουΓενικού Διευθυντή καιτο περιεχόμενο των φακέλων. Το Συμβούλιο κατάγραψε,επίσης, την προσωπι­ κήαντίληψη των μελών της Αρχής περί των κρινόμενων. 30 35 Οι αιτητέςαπέτυχαν νααποδείξουνότι υπερείχανκαταφανώς τωνενδιαφερομένων μερών. ΗΑρχή διενήργησε τηδέουσαέρευ­ να και συγκεκριμενοποίησε όλα ταδεδομέναπου μελέτησεκαιτα οποίααναφέροντοστον ουσιώδηχρόνο,προήγαγεδεαναδρομικά ταενδιαφερόμενα μέρη, όπως είχευποχρέωση,από1.1.86. Η προσφυγήαπορρίπτεταικαι η επίδικη απόφασηεπικυρώ­ νεται. 40 OL αιτητές ναπληρώσουν ταέξοδα, ταοποία να υπολογι­ στούν απότον Πρωτοκολλητή. Η προσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 361