clr/1993/1993_4_371.pdf

(1993)Με την προσφυγή προσβλήθηκαν δύο ξεχωριστές διοικητικές πράξεις: (α)Ητοποθέτηση της αιτήτριαςστην Υπηρεσία Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικούστην Κύπρουμετάto διορισμό τηςστηΔημόσια Υπηρεσία, βάσειτου Περί ΕκτάκτωνΔημοσίων Υπαλλήλων(Διο­ ρισμός σεΔημόσιες Θέσεις) Νόμουτου 1985 (Ν. 160/85)και (β) Η άρνηση μη κατονομαζόμενης αρχής της Δημοκρατίας να εγκρίνει τα έξοδα "μετακίνησης της αιτήτριαςαπότο Ηνωμένο Βασίλειο, όπουυπηρετούσε, στην Κύπρο.". 5 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο­ φάσισε ότι: 15

1. Η παράλειψηεξειδίκευσης τουοργάνουτηςκεντρικής κυβέρνησης που πήρετηνεκκαλούμενη απόφαση,ήακόμαεσφαλμένηαναφο­ ρά σ'αυτό,δεσυνιστά κώλυμαστην αναθεώρησητηςπράξης εφό­ σον ηπροσφυγήστρέφεται,όπωςσ'αυτήτηνπερίπτωση,κατάτης Δημοκρατίας εξ ονόματος της οποίας λαμβάνεται η απόφαση. Υπάρχει όμως ανυπέρβλητοκώλυμαστην αναθεώρησητηςδεύτε­ ρηςαπόφασηςτοοποίοπροκύπτειαπότονκανόνατουδικονομι­ κού δικαίου που απαγορεύει την προσβολή περισσοτέρων της μιας εκτελεστών διοικητικών πράξεωνμετο ίδιοένδικο μέσο. 20 25 Εξαίρεσητουκανόνααποτελεί μόνοηπερίπτωσηόπου υφίστα­ ται συνάφειαμεταξύτων εκτελεστών πράξεωνπου προσβάλλο­ νται μετο ίδκ> μέσο,οπότανη συνένωσησυγχωρείται.Συναφείς είναι οι πράξειςπουέχουν κοινό υπόβαθροκαιέπεταιη μιατης άλλης, ή πράξεις που αφορούν τον αιτητή και στηρίζονται σε κοινό νομικό και πραγματικόυπόβαθροκαι ταυτόσημηαιτιο­ λογία. Δύο ή περισσότερες αποφάσεις μπορεί να χαρακτηρι­ στούν ως "συναφείς" εφόσον έχουν κοινό ιστό.
2. Ο περί Εκτάκτων Δημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός σε Δημόσιες Θέσεις)Νόμος (Ν. 160/85) δενπροβλέπει τοδιορισμόέκτα­ κτων υπαλλήλων στη θέση όπου υπηρετούσαν εκτάκτως. Η έκτακτη υπηρεσία τους παρείχε το έρεισμα για διορισμό. Δεν προεξοφλούσε όμως τη θέση στην οποία θα διορίζονταν. Στην προκείμενη περίπτωση δεν αμφισβητείται ότι ο διορισμός της αιτήτριας στη θέση Γραφέαδεύτερης τάξης,τον οποίοάλλωστε αποδέχτηκε,συνιστούσεδιορισμό σε κατάλληληθέση. Ο ίδιος ο Νόμος προβλέπει ότι όλοι οι διορισμοί που διενερ- 372 30 35 40 4 ΑΛΛ. Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας γούνται βάσει των προνοιών του ανατρέχουν στη 8/11/85 και προσλαμβάνουν αναδρομικό χαρακτήρα. 5 10 15 20 25 30 35 40 Σκοπός του νομοθέτη ήταν ηεξασφάλιση στους διοριζόμενους των ευεργετημάτων μόνιμου διορισμού στη Δημόσια Υπηρεσία από 8/11/85.Ηπρόσδοση αναδρομικούχαρακτήρασε διοικητι­ κήπράξηεπιτρέπεται κατ'εξαίρεση προς το γενικό κανόναπου την αποκλείει εφόσον εξουσιοδοτείται απότο Νόμο.
3. Ητοποθέτησηυπαλλήλων πουδιορίζονταιστηΔημόσιαυπηρεσία, επαφίεται στη διοικητική Αρχήηοποία έχει αρμοδιότητα για τον κλάδοτηςυπηρεσίαςστονοποίοανήκειηθέσηστηνοποίαέχειδιο­ ριστεί [βλ.Αρθρο43τουΝ. 33/67καιΑρθρο39τουΝ.1/90]. Οδιο­ ρισμόςπροσώπουστηΔημόσια Υπηρεσία δεντεκμηριώνει άμεσαή έμμεσα και την τοποθέτηση του σε ειδική θέσηστον κλάδο όπου ανήκει ηθέση.Οδιορισμός καιητοποθέτηση συνιστούν αρμοδιό­ τητεςηάσκησητωνοποίωνανάγεταισεδιαφορετικέςΑρχές. Η φύ­ σητης"τοποθέτησης" προσώπουπουδιορίζεταιστηΔημόσια Υπη­ ρεσία δεν έχει συζητηθεί σεβαθμόκαι έκτασηπουναέχει φωτίσει όλεςτιςπτυχέςτουθέματος. Μεαυτήτηνεπιφύλαξηκατάνου,ητο­ ποθέτηση δεναποτελεί εκτελεστή διοικητικήπράξη. Ητοποθέτηση δεσυνεπάγεταιοποιεσδήποτεσυνέπειες σταδικαιώματα(περιλαμ­ βανομένων και ωφελημάτων) και υποχρεώσεις του προσώπου το οποίοδιορίζεται,αλλάσυναρτάταιαποκλειστικά μετις λειτουργικέςανάγκεςτηςΔημόσιας Υπηρεσίας, στηνεκπλήρωσητωνοποίων αποκλειστικό λόγοέχειηαρμόδιαδιοικητική Αρχή. Νεοδιοριζόμε­ νοςδημόσιος υπάλληλος δενέχειούτε μπορεί ναέχειοποιοδήποτε κεκτημένο δικαίωμαγιατακαθήκονταπουθατουανατεθούν.
4. Η επίδικηαπόφασηδενείναιεκτελεστήκαισυνεπώς δενμπορείνα αποτελέσει το αντικείμενο αναθεώρησης. Αλλά και εκτελεστήνα ήτανηπράξητηςτοποθέτησης,τοαποτέλεσματηςπροσφυγήςδεθα ήτανδιαφορετικό.Η τοποθέτησητηςαιτήτριαςήταντοεπακόλου­ θοτουδιορισμού της σεκατάλληλη θέση,βάσειτου Ν. 160/
5. Δεν έχει τεθεί ο,τιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο ναυπο­ δηλώνει ότι ηεξουσία γιατονκαθορισμότωνκαθηκόντωντηςδεν ασκήθηκε με αναφορά στις ανάγκες της Δημόσιας Υπηρεσίας. Ο πλασματικόςχαρακτήραςτουαναδρομικούδιορισμούτηςήταντο αναπόφευκτοαποτέλεσμα τηςεφαρμογήςτου Ν. 160/85,η θέσπιση τουοποίουδημιούργησε καιτιςπροϋποθέσεις γιατοδιορισμό της αιτήτριακαιτηνπαροχήτωνευεργετημάτων πουτης εξασφάλισε. Τόσοοαναδρομικόςδιορισμός,όσοκαιητοποθέτησηπουπροβλέ­ πει ο Ν. 160/85, ενέχουν καιστις δύοπεριπτώσεις πλασματικόχα­ ρακτήρα.Τοπλάσμααυτότουδικαίουέχειωςαντικείμενο τηνπα- 373 Πολυδώρουν. Δημοκρατίας

(1993)ροχήδικαιωμάτωνστουςδιοριζόμενους πριντηνημερομηνίακατά τηνοποίαείχε δημιουργηθεί οδεσμόςτους μετηΔημόσια Υπηρε­ σία.Επομένωςηαιτήτριαδενμπορείναεπιλέγειτοένασκέλος, το διορισμό της, καινααπορρίπτειτοάλλο, τηντοποθέτηση της που είναιτοσυνακόλουθοτου αναδρομικούδιορισμούτης. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται μεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 10 • Georghiou v.Republic

(1987)3C.L.R. 400, ΣιμιλλήκαιΆλλοςν. Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 463, Αόρδος καιΑναστασιάδης Ατδ. καιΆλλοι ν.Συμβουλίου ΒελτιώσεωςΑμαθοΰντος

(1990)3Α.Α.Δ. 535, 15 Yiallourou v.Republic

(1976)3C.L.R. 214, 20 Karapataki v. Republic

(1982)3C.L.R. 88, Costea v.Republic

(1983)3 C.L.R.

1. Προσφυγή. 25 Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ'ων ηαίτηση με την οποίαηαιτήτριατοποθετήθηκε στηνΥπηρεσίαΔημόσιαςΔιοίκησης καιΠροσωπικού στηνΚύπροκαιτηςάρνησης τωνκαθ'ωνηαίτηση ναεγκρίνουνταέξοδα μετακίνησης της αιτήτριαςαπότοΗνωμένο Βασίλειο,όπουυπηρετούσε, στηνΚύπρο. 30 Α. Σ. Αγγελίδης, για την Αιτήτρια. Ε. Παπακυριακού, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων ηαίτηση. 35 Cur. adv.vult. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή προσβάλλονται δυο ξεχωρι­ στές διοικητικές πράξεις : (α) Ητοποθέτησητης αιτήτριας στην ΥπηρεσίαΔημόσιαςΔιοίκη­ σηςκαιΠροσωπικού στηνΚύπρουπουτηςγνωστοποιήθηκεμε επιστολήτης4/2/92μετάτοδιορισμότης στηΔημόσιαΥπηρε374 40 4 ΑΛΛ. Πολυδώρου ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. σία βάσει του Περί Εκτάκτων Δημοσίων Υπαλλήλων (Διορι­ σμόςσεΔημόσιεςΘέσεις)Νόμουτουτου 1985 (Ν. 160/85)και 5 (β) ηάρνηση μηκατονομαζόμενης αρχής τηςΔημοκρατίας να εγκρίνει ταέξοδα "μετακίνησης της απ-ήτριαςαπότοΗνω­ μένο Βασίλειο, όπου υπηρετούσε, στην Κύπρο.". 10 Όπως προκύπτει μετο ίδιο ένδικο μέσο,προσβάλλονται δυο διοικητικές πράξεις,προφανώςγιατί και οιδυο σχετίζονται με τις συνέπειες τουδιορισμού της αιτήτρι,αςστηθέσηΓραφέαδεύ­ τερης τάξης στην Υπηρεσία Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπι­ κού,βάσει του Ν.160/
2. 15 20 25 30 35 Οι καθ' ωνηαίτηση αμφισβήτησαν τοπαραδεκτό τηςαναθεώρήσης τηςδεύτερης απόφασης,γιατο λόγοότι δενκατονομάζεται στοντίτλοτηςπροσφυγήςτοόργανοτηςΔημοκρατίαςπουτηνέλα­ βε, συγκεκριμένα το Υπουργείο των Εξωτερικών. Ηπαράλειψη εξειδίκευσης του οργάνουτης κεντρικής κυβέρνησης πουπήρετην εκκαλούμενηαπόφαση,ήακόμαεσφαλμένηαναφοράσ' αυτό,δεσυνιστά κώλυμα στην αναθεώρηση τηςπράξης εφόσον ηπροσφυγή στρέφεται,όπωςσ' αυτήτηνπερίπτωση,κατάτηςΔημοκρατίας εξ ονόματος της οποίας λαμβάνεταιηαπόφαση. Υπάρχει όμωςανυ­ πέρβλητο κώλυμα στην αναθεώρηση της δεύτερης απόφασηςτο οποίο προκύπτει από τονκανόνα τουδικονομικού δικαίου που απαγορεύειτηνπροσβολήπερισσοτέρων τηςμιαςεκτελεστώνδιοι­ κητικών πράξεων με μετο ίδιο ένδικο μέσο [βλ. μεταξύ άλλων Georghiou v.Republic

(1987)3C.L.R.400, ΣιμιλλήκαιΑλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ.463καιΛόρδος&ΑναστασιάδηςΛτδ. και'Αλλοιν.Συμβουλίου ΒελτιώσεωςΑμαθούντος

(1990)3 Α.Α.Δ. 535]. Εξαίρεση τουκανόνααποτελεί μόνο ηπερίπτωση όπουυφί­ σταταισυνάφειαμεταξύτωνεκτελεστώνπράξεωνπουπροσβάλλο­ νταιμετοίδιομέσο,οπότανησυνένωσησυγχωρείται. Συναφείςεί­ ναιοιπράξειςπουέχουνκοινό υπόβαθροκαι έπεταιημιατηςάλ­ λης,ήπράξειςπουαφορούντοναιτητήκαιστηρίζονταισεκοινόνομικόκαιπραγματικόυπόβαθροκαιταυτόσημηαιτιολογία [βλ. Πο­ ρίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-59, σ. 274 καιΑίτησηΑκυρώσεως ενώπιον τουΣυμβουλίου τηςΕπικρα­ τείας,σ. 357-Θ.Τσάτσου].Δυοήπερισσότερες αποφάσειςμπορεί ναχαρακτηριστούνως "συναφείς" εφόσον έχουνκοινό ιστό. 40 Όπως συνάγεται απόταγεγονότα που στοιχειοθετούν τις δυο αποφάσεις, αυτές λήφθηκαν από διαφορετικά όργανα του κρά­ τουςκαιστηρίζονται σεδιαφορετικέςπρόνοιεςτηςνομοθεσίας.Η απόφασηγιατηντοποθέτησητηςαιτήτριας (μετάτοδιορισμότης 375 Πικής, Δ. Πολυδώρου ν.Δημοκρατίας

(1993)στηΔημόσια Υπηρεσία) βασίστηκεστιςπρόνοιεςτουΝ .160/85 και των σχετικών προνοιών της νομοθεσίας για τη Δημόσια Υπηρε­ σία,ενώηδεύτερηαπόφασηλήφθηκεαπότοΥπουργείο τωνΕξω­ τερικών βάσει τουσχεδίου Επιδομάτων Εξωτερικού. 5 Διαπιστώνω ότι ελλείπει η απαραίτητησυνάφεια μεταξύ των αποφάσεωνώστενακαθίσταται παραδεκτήη αναθεώρησητης δεύ­ τερηςαπόφασηςηοποίαπροσβάλλεται μετοίδιοένδικομέσοόπως καιηπρώτη. Έπεταιότιηδεύτερηαπόφασηεκπίπτειαπόταπαρα­ δεκτάεπίδικαθέματατηςπαρούσας διαδικασίαςκαιδιαγράφεται. Η αιτήτρια εργοδοτείτο στην Υπάτη Αρμοστεία της Δημο­ κρατίας στο Λονδίνο απότο 1984 ως "επιτόπιο προσωπικό".Η κατηγορία αυτήπεριλαμβάνει πρόσωπαπουυπηρετούν στις δι­ πλωματικές αποστολές της Κύπρουστο εξωτερικό πουδενανήκουν στη Δημόσια Υπηρεσία και προσλαμβάνονται για την εκ­ πλήρωση έκτακτωνκαθηκόντωντηςαποστολής. Η επιλογή τους περιορίζεται μεταξύ τωνκατοίκωντηςχώραςόπουλειτουργεί η Πρεσβεία και οι όροι εργασίας τους είναι ανάλογοι με εκείνους που επικρατούν στην τοπικήαγορά. 10 15 20 Μετά απόδιάβηματης αιτήτριας (και άλλων προσώπων που ήταν στην ίδια θέση με αυτή) και γνωμάτευσης της Γενικής Ει­ σαγγελίας, έγινεδεκτότοαίτηματηςγιαμόνιμο διορισμό στηΔη­ μόσια Υπηρεσία τηςΔημοκρατίαςβάσει του Ν. 160/85.Μετονό- 25 μοεκείνο εσκοπείτο ηένταξηστηΔημόσια Υπηρεσία αδιόριστων υπαλλήλων πουυπηρετούσανσεκυβερνητικές υπηρεσίες πάνωσε έκτακτηβάση.Τοάρθρο3τουΝ. 160/85 θεσμοποίησε το διορισμό έκτακτων υπαλλήλων σε "κατάλληλη θέση" στη Δημόσια Υπηρε­ σία, αναδρομικάαπό8/11/85. ΗΕ.Δ.Υ., αφούδιεπίστωσε ότι ικα- 30 νοποιούντο οι προϋποθέσεις που έθετε το άρθρο 3, διόρισε την αιτήτριαστηθέση Γραφέαδεύτερηςτάξηςστο Γενικό Γραμματει­ ακόΠροσωπικό.Η απόφασηλήφθηκεστις 9/9/91,γνωστοποιήθη­ κε στην αιτήτριαηοποία τηναποδέχτηκε,οπόταν οριστικοποιή­ θηκεοδιορισμός τηςστηνπροαναφερθείσαθέση,γεγονός πουτης 35 γνωστοποιήθηκε με επιστολή της 17/12/91.Στις4/2/92τηςκοινο­ ποιήθηκεη τοποθέτηση της στην Υπηρεσία τηςΔημόσιας Διοίκη­ σης καιΠροσωπικού στην Κύπρο,πράξηπρος την οποίαενέστη και εφόσον η ένσταση της δεν έγινε δεκτή,υπέβαλε τηνπαρούσα προσφυγή με αίτηματην ακύρωση της τοποθέτησης της. 40 Ηαιτήτριαυπεστήριξε ότι ηπράξηπουπροσβάλλεται δε συνι­ στά"τοποθέτηση"σεειδικήθέσηστηΔημόσια Υπηρεσία αλλάμετά­ θεσητηςαπότοΗ.Β.στην Κύπρο. Εισηγήθηκεότιηαπουσίαοποι376 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Πολυδώρου ν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. ασδήποτεαναφοράςστηγνωστοποίηση τουδιορισμού της(επιστο­ λή ημερομηνίας 17/12/91)σετοποθέτηση της σε οποιοδήποτε άλλο μέρος από εκείνο στοοποίουπηρετούσε,υποδήλωνε καιτηντοπο­ θέτησητηςστην ΥπάτηΑρμοστεία τουΛονδίνου, οπότανη απόφασηπουτηςγνωστοποιήθηκε στις4/2/92ενέχειχαρακτήραμετάθεσης τηςαπότοΗ.Β.στηνΚύπρο. Περαιτέρω,.ηαιτήτριαυπεστήριξεότι κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες η αναδρομική τοποθέτηση της στηνΚύπροαπό8/11/85 έχειεξωπραγματικόχαρακτήρα,αντίκειται στην αρχή του διοικητικούδικαίουπουαπαγορεύειτηναναδρομική εφαρμογήδιοικητικών πράξεωνκαι,τέλος, πάσχει λόγω παρά­ λειψης διερεύνησης τωνπροσωπικώντηςσυνθηκών. Αντίθετα,ηδι­ κηγόροςτωνκαθ'ωνηαίτησηυπεστήριξε ότιηπράξησυνιστάεσω­ τερικό διοικητικό μέτρο ενόψει τηςνομολογίας του Ανωτάτου Δι­ καστηρίουηοποίαορίζει ότιη μετακίνησηυπαλλήλουαπόένατμήμασεάλλοτηςίδιαςυπηρεσίαςκαιμέσαστηνίδιαπόλη,δεσυνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη [βλ. Yiailourou v. Republic

(1976)3 C.L.R.214,Karapatakiv.Republic

(1982)3 C.L.R.88καιCostea v. Republic

(1983)3GLR. 115]. Διαφωνώκαιμετιςδυοεισηγήσεις. Αν η απόφασηηοποίατης κοινοποιήθηκε στις 4/2/92 συνιστούσε μετάθεση της αιτήτριας από το Η.Β.στην Κύπρο,ηπράξηαναμφίβολαθαείχε εκτελεστό χαρακτήρα ενόψει των συνεπειών που θα ενείχε και τουεπακό­ λουθου επηρεασμούτωνδικαιωμάτωντηςαιτήτριας. Το κρίσιμο όμως ερώτημαείναιοπροσδιορισμός τουχαρακτήρατηςπράξης. Γιαναδοθείαπάντηση,πρέπειναανατρέξουμεστιςδιατάξειςτου Ν. 160/85και στις σχετικές πρόνοιες του περί Δημόσιας Υπηρε­ σίας Νόμου αναφορικάμε τη φύσητης πράξης της τοποθέτησης προσώπωνπουδιορίζονται στηΔημόσια Υπηρεσία στοκυβερνητικό τμήμαπουθαπροσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Η πρώτη διαπίστωση είναι ότι ο Ν. 160/85δεν προβλέπει το διορισμό έκτακτωνυπαλλήλων στηθέσηόπουυπηρετούσανεκτά­ κτως. Η έκτακτηυπηρεσίατουςπαρείχετοέρεισμαγιαδιορισμό. Δεν προεξοφλούσε όμως τη θέση στην οποία θα διορίζονταν. Στην προκείμενη περίπτωση δεν αμφισβητείται ότι ο διορισμός της αιτήτρίαςστη θέση Γραφέαδεύτερης τάξης, τον οποίο άλλω­ στε αποδέκτηκε, συνιστούσε διορισμό σεκατάλληληθέση. Ηδεύτερη διαπίστωση είναι ότι ο ίδιος ο Νόμος προβλέπει ότι όλοι οι διορισμοί που διενεργούνται βάσει των προνοιών του Ν. 160/85ανατρέχουν στη 8/11/85και προσλαμβάνουν ανα­ δρομικό χαρακτήρα!- " " ' 377 Πικής, Δ. Πολυδώρου ν.Δημοκρατίας

(1993)Όπως κατανοώ το Νόμο, σκοπός του νομοθέτη ήταν η εξα­ σφάλιση στους διοριζόμενους των ευεργετημάτων μόνιμουδιορι­ σμού στη Δημόσια Υπηρεσία από 8/11/

1. Ηπρόσδοσηαναδρο­ μικού χαρακτήρασε διοικητική πράξηεπιτρέπεται κατ' εξαίρεση προς το γενικό κανόνα πουτην αποκλείει εφόσον εξουσιοδοτείταιαπότονόμο [βλ.ΠορίσματαΝομολογίαςτουΣυμβουλίουτης Επικρατείας 1929-59,σσ. 197- 198,καιΔίκαιον των Διοικητικών Πράξεων 1951,σσ. 370 -373,Στασινόπουλου]. 5 Ηανάθεσηκαθηκόντωνσεπρόσωποπουδιορίζεταισεδημόσια 10 θέση, δηλαδή η τοποθέτηση του εντός του κλάδου της υπηρεσίας στην οποία ανήκει η θέση,αποτελεί αρμοδιότητα της διοικητικής Αρχής στην οποίαυπάγεταιη θέση που, στην περίπτωσητουΓενι­ κού ΓραμματειακούΠροσωπικού,είναι οΠροϊστάμενος τουΤμή­ ματοςΔημόσιας Διοίκησης καιΠροσωπικού.Τόσο βάσει των δια- 15 τάξεων τουπερί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου,Ν.33/67, που ίσχυε στις 8/11/85, όσο και βάσειτουνόμου πουτοναντικατέστησε, του Ν. 1/90, η τοποθέτηση υπαλλήλων που διορίζονται στη Δημόσια Υπηρεσία, επαφίεταιστηδιοικητικήΑρχήη οποίαέχειαρμοδιότη­ τα για τον κλάδο της υπηρεσίας στον οποίο ανήκει η θέση στην 20 οποία έχειδιοριστεί [βλ. Αρθρο 43 του Ν.33/67καιΑρθρο 39του Ν. 1/90]. Οδιορισμός προσώπου στηΔημόσια Υπηρεσία δεντεκ­ μηριώνει άμεσα ή έμμεσα και την τοποθέτηση του σε ειδική θέση στονκλάδοόπουανήκειηθέση. Οδιορισμός καιητοποθέτησησυ­ νιστούν αρμοδιότητες ηάσκησητων οποίωνανάγεταισεδιάφορε- 25 τικές Αρχές. Συνεπώς ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι η γνωστο­ ποίηση τουδιορισμού της στις 17/7/91τεκμηριώνει και τηντοπο­ θέτηση της στο Η.Β., είναι εσφαλμένη. Ούτε μπορεί να εξαχθούν οποιαδήποτε συμπεράσματα από την καθυστέρηση της αρμόδιας Αρχήςναπροβείστην τοποθέτησητηςαιτήτριας.Ητοποθέτησηδη- 30 μόσιου υπαλλήλου έπεταιτουδιορισμού τουκαιδιενεργείταιαπό όργανοάλλο απότηνΕ.Δ.Υ. στην οποίαπαρέχεταιηαρμοδιότητα για τοδιορισμό δημόσιου υπαλλήλου. Η(μύσητης "τοποθέτησης" προσώπουπουδιορίζεται στηΔη- 35 μόσια Υπηρεσία δεν έχει συζητηθεί σε βαθμόκαι έκταση πουνα έχει φωτίσει όλες τις πτυχές του θέματος. Με αυτή την επιφύ­ λαξη κατά νου,ηάποψη μου είναι ότι ητοποθέτηση δεναποτε­ λεί εκτελεστή διοικητική πράξη. Η τοποθέτηση δε συνεπάγεται οποιεσδήποτε συνέπειες στα δικαιώματα (περιλαμβανομένων 40 και ωφελημάτων)καιυποχρεώσεις τουπροσώπουτο οποίοδιο­ ρίζεται αλλάσυναρτάταιαποκλειστικά μετις λειτουργικές ανά­ γκες της Δημόσιας Υπηρεσίας στην εκπλήρωση των οποίων αποκλειστικό λόγο έχει η αρμόδια διοικητική Αρχή. Νεοδίορι378 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 Πολυδώρου ν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. ζόμενος δημόσιος υπάλληλος δεν έχει ούτε μπορεί να έχει οποι­ οδήποτεκεκτημένο δικαίωμαγιατακαθήκονταπουθατουανα­ τεθούν. Τογεγονός της προϋπηρεσίαςτης αιτήτριαςσε έκτακτη βάση,δεν τηςπαρείχε,βάσει του Ν. 160/85, οποιοδήποτεκεκτημένο δικαίωμααναφορικά μετην τοποθέτηση της.Πρέπειναγί­ νει κατανοητόότι είναι μέσο του διορισμού της αιτήτριας (στη Δημόσια Υπηρεσία) που η ίδια επεδίωξε που είχε συναφθεί ορ­ γανικός δεσμός της μετηΔημόσια Υπηρεσία. Καταλήγωότιη επίδικηαπόφασηδεν είναι εκτελεστή καισυ­ νεπώς δεν μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο αναθεώρησης. Αλλά και εκτελεστή να ήτανηπράξητης τοποθέτησης, το απο­ τέλεσμα της προσφυγής δε θαήταν διαφορετικό.Η τοποθέτηση της ήταντο επακόλουθο του διορισμού της σε κατάλληλη θέση, βάσει του Ν. 160/
2. Δεν έχει τεθεί ο,τιδηποτε ενώπιον μου το οποίο να υποδηλώνει ότι ηεξουσία γιατον καθορισμό τωνκα­ θηκόντων τηςδενασκήθηκε μεαναφορά στις ανάγκεςτης Δημό­ σιας Υπηρεσίας. Ο πλασματικός χαρακτήραςτουαναδρομικού διορισμού τηςήταντοαναπόφευκτοαποτέλεσμα τηςεφαρμογής του Ν. 160/85, ηθέσπιση τουοποίου δημιούργησε καιτιςπροϋ­ ποθέσεις γιατο διορισμό της αιτήτριαςκαι την παροχήτων ευ­ εργετημάτων που της εξασφάλισε. Τόσο ο αναδρομικός διορι­ σμός, όσο και η τοποθέτηση που προβλέπει ο Ν. 160/85, ενέχει και στις δυο περιπτώσεις πλασματικό χαρακτήρα.Το πλάσμα αυτό του δικαίουέχει ως αντικείμενο την παροχή δικαιωμάτων στους διοριζόμενους πριν την ημερομηνία κατάτην οποία είχε δημιουργηθεί ο δεσμός τους με τη Δημόσια Υπηρεσία. Επομέ­ νως η αιτήτριαδεμπορεί ναεπιλέγει το ένασκέλος, το διορισμό της,καινααπορρίπτειτοάλλο,τηντοποθέτηση τηςπουείναι το συνακόλουθο τουαναδρομικούδιορισμού της. Η προσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. 35 Η προσφυγή απορρίπτεται έξοδα. 379 με