(1993)25 Φεβρουαρίου, 1993 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ WESTPARKLTD., Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΥ ΠΑΦΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση AQ. 489/91) Προσφυγή βάσει τον Άρθρον 146 τον Συντάγματος — Αντικείμενο — Πράξεις εκτελέσεως— Δεν υπόκεινται στον αναθεωρητικόδικα στικό έλεγχο — Τέτοια η απόφαση είσπραξης δικαιωμάτων από Δήμο για προμήθεια νερού. 5 Δημοτικοί Κανονισμοί Πάφου (Κ.Δ.Π. 285/88) — Καν. 237Α και238Α —Περιεχόμενο καιερμηνεία— Εφαρμογήστηνκριθείσαπερίπτωση. Προσφυγή βάσει τον Άρθρον 146τονΣυντάγματος — Έννομο συμφέ ρον — Έλλειψη— Δεν υφίσταται κατά πράξεως που εκδόθηκεμετά από αίτηση ήσυναίνεση ήπρόκληση τον αιτητή. Η αιτήτρια εταιρεία προσέβαλεμε τηνπροσφυγήτηναπόφαση του Δήμου Πάφου να απαιτήσειαπό αυτήν το ποσό των Λ.Κ. 860,02 ως δικαιώματα προμήθειας οικιακού νερού,καθώς καιτην απόφασητουΔήμουναεισπράξει ταδικαιώματα αυτά. 10 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας την προσφυγή, απο φάσισεότι: 20
- Όσον αφορά την δεύτερηθεραπεία που αφορά στηνείσπραξη των δικαιωμάτων, γίνεται δεκτήη προδικαστική ένστασητων καθ' ων η αίτηση, πωςδεζητείταιηακύρωση εκτελεστήςδιοι κητικής πράξης, αλλάπράξης εκτελέσεως,ηοποία δεν υπόκει ταιστοδικαστικόέλεγχοσύμφωναμετιςδιατάξειςτουΑρθρου 146τουΣυντάγματος. Η θέσηαυτήέχειγίνει,επίσης,δεκτή και 380 25 4ΑΛΛ. Westpark Ltd v.Δήμου Πάφου απότηναιτήτρια στηγραπτήτης Απάντηση. Επομένως,η θερα πεία αρ.2απορρίπτεται. 5
- Ο Καν. 237Α των Δημοτικών Κανονισμών Πάφου του 1965• 1988, θεσπίστηκε με την παράγραφο4 της Κ.Δ.Π. 285/88,που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 25.11.88 και τροποποιήθηκε με την παράγραφο2 της Κ.Δ.Π. 140/89, ημερ.23.6.
- 10 Η χορήγηση δικαιώματος προμήθειας οικιακού νερού διαφέρει απότην έγκριση μεταφοράςνερού απότηνυδατοπρομήθειατης πόλης Πάφουσε οποιαδήποτεγη εντός της περιοχής ύδρευσης. Το θέμα της μεταφοράςνερού διέπεται απότον Καν. 238Α. 15
- Είναι καθιερωμένη αρχήτου Διοικητικού Δικαίου και έχει νομολογηθεί, ότι δεν υφίσταται έννομο συμφέρον προς προσβολή διοικητικής πράξηςπουεκδόθηκε μετάαπόαίτησηή συναίνεση ήπρόκληση τουαιτητή. 20
- ΟΔήμοςσαναρμόδιααρχήγιατηνέκδοσηαδειώνοικοδομής,ενερ γείμέσασταπλαίσιατουπερίΡυθμίσεωςΟδώνκαιΟικοδομώνΝό μουΚεφ.96καιτωνδυνάμειτούτουεκδοθέντωνπερίΟδώνκαιΟι κοδομών Κανονισμών, πουδεδίδουν εξουσία σ'αυτόν ναπαρέχει δικαίωμαπρομήθειαςοικιακούνερού.Τέτοια εξουσία δόθηκε στο Δήμο με τον Καν.237Α την 25.11.
- Όταν ο Δήμος έκδοσε την άδεια οικοδομής, δεν ενέργησεπαράλληλα και σαν αρμόδιααρχή για την υδατοπρομήθεια και δεν εφάρμοσε οποιουσδήποτε από τουςσχετικούς μετηνυδατοπρομήθειακανονισμούς. 25 30 35 Η αιτήτρια,μετησυμπεριφοράτηςεδώδείχνει πωςεκούσιαακο λούθησε τηδιαδικασίαπουπρονοούνοι Καν.237Ακαι238Α,χω ρίς κανένα ενδοιασμό ή επιφύλαξη και ηπροσβαλλόμενη πράξη εκδόθηκε κατόπιντηςδικήςτης αιτήσεως ήπροκλήσεως, σύμφω να μετον Καν.237Α και ηεπιβολή του ποσού τωνΛ.Κ.860,02, ήταναναγκαίοκαιαναπόφευκτονομικό αποτέλεσμα.
- Η αιτήτρια στερείται εννόμου συμφέροντος να προσβάλει την επίδικηδιοικητική πράξη. 40 Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Sarkisv.Impr. BoardParalimni
(1986)3 C.L.R. 2457, 381 Westpark Ltd v. ΔήμουΠάφου
(1993)AlexandrouandOthers v. Republic
(1986)3C.L.R.
- Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασηςτωνκαθ' ωνηαίτησηημερομηνίας 3.5.1991 με την οποία επιβλήθηκε στην αιτήτρια ποσό £860,02ως δικαιώματαπρομήθειας οικιακούνερού. 5 Γ. Τριανταφυλλίδης, γιατην Αιτήτρια. 10 Α. Ταλιαδώρος, για τους Καθ'ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Η αιτήτριαείναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου υπ* αρ. τίτλου ιδιοκτησίας 3222, Φ./Σχ. 19.1.1.III, Τεμ. 320, στα Αλώνια-Παλλοΰρα στην Πάφοκαι κατάτον ουσιώδη χρόνο το κτήματούτο βρισκόταν εντός της περιοχής υδρεύσεως του Δήμου Πάφου,ο οποίος είναι ηαρμόδιααρχήτόσο γιατην έκδοση αδειών οικοδομής, όσο καιγια την υδατοπρομήθεια. 20 Ηαιτήτριαπροσβάλλει την απόφασητουΔήμουημερ.3.5.91, να απαιτήσει το ποσό των Λ.Κ.860,02,σαν δικαιώματα προμή θειας οικιακού νερού, καθώς επίσης και την απόφαση του ημερ.8.5.91,να εισπράξει ταπιο πάνωδικαιώματα. 25 Στις22.10.86υποβλήθηκεαπότον τότε ιδιοκτήτητουπιο πά νω κτήματος,αίτησηστο Δήμο Πάφουγιατην έκδοση άδειαςοι κοδομής γιατηνανέγερση τηςοικοδομής Block Α, ΒκαιC, μετο όνομα Εμπορικό Κέντρο Λιμνάρια. Στις22.10.86,ο Δήμος εξέδοσε την άδεια οικοδομής αρ.9291 και στις 30.7.88 συμπληρω ματικήάδειαοικοδομής. 15 30 Στις 4.3.91 η αιτήτρια υπόβαλε αίτηση για εγκατάσταση νερού, συγκεκριμένα πέντε υδρομετρητών στο Block C(βλ. Πα- 35 ράρτημα 8 στην ένσταση) καιστις 6.3.91,αίτηση γιαπαροχήοι κιακούνερού (βλ.Παράρτημα 9στην ένσταση). Οιδυοαυτέςαι τήσεις υποβλήθηκαν χωρίς καμιά επιφύλαξη ή διαμαρτυρία.Ο Δήμος ενέκρινεκαι τις δυο αυτές αιτήσεις και επέβαλε στην αι τήτρια το ποσό των Λ.Κ.124,30, ως δικαιώματα με βάση τον 40 Καν.238Α και το ποσό των Λ.Κ.860,02,μεβάσητον Καν. 237Α των Δημοτικών Κανονισμών Πάφου. Αντικείμενο τηςπροσφυ γής αυτής αποτελεί μόνο ηεπιβολή του ποσού των Λ.Κ.860,
- 382 4 ΑΛΛ. 5 10 Westpark Ltd v. Δήμου Πάφου Χουσοστομής, Δ. Με επιστολή του ημερ.3.5.91 (Παράρτημα10στην ένσταση), ο Δήμος πληροφόρησε την αιτήτριαγια την επιβολή του ποσού των Λ.Κ.860,02, ωςδικαιώματαπρομήθειας οικιακούνερούκαι ηαιτήτριαπλήρωσε το ποσό αυτό υπό διαμαρτυρία (Παράρτημα 11στην ένσταση) καικαταχώρησε την παρούσαπροσφυγή. Σ' αυτότοστάδιοκρίνωσκόπιμονααναφέρω,πωςόσον αφο ράτηνδεύτερηθεραπεία,συμφωνώ μετηνπροδικαστική ένσταση τουδικηγόρου των καθ' ων ηαίτηση,πως δεζητείταιηακύρωση εκτελεστής διοικητικήςπράξης,αλλάπράξηςεκτελέσεως, ηοποία δενυπόκειταιστοδικαστικόέλεγχοσύμφωναμετιςδιατάξειςτου άρθρου 146 του Συντάγματος.Ηθέση αυτήέχειγίνει, επίσης,δε κτήκαι απότο δικηγόρο της αιτήτριας στηγραπτήτου Απάντη ση.Επομένως,ηθεραπείααρ.2απορρίπτεται. 15 20 25 30 35 40 Σχετικά με τη δεύτερη θεραπεία,είναι εισήγηση του δικηγό ρουτης αιτήτριας,πωςστην υπόκρίσηυπόθεση οι πρόνοιες του Καν.237Αδεν εφαρμόζονται,για το λόγο ότι στην αιτήτριαεί χε ήδηπαραχωρηθεί δικαίωμα υδροδότησης της οικοδομής της με την άδειαοικοδομής αρ.9291, στις 22.10.
- Κατάτο χρόνο εκείνο, είπε,πουδεν είχεθεσπιστεί ο Καν.237Α,δεχρειαζόταν ηυποβολήοιασδήποτεαίτησηςγιαυδροδότηση καιτοδικαίωμα υδροδότησης χορηγείτο αυτόματαμε την έκδοση της άδειας οι κοδομής. Η ανάγκη υποβολής ξεχωριστής αίτησης, πρόσθεσε, δημιουργήθηκε για πρώτη φορά με τη θέσπιση του Καν.237Α. Τέλος υποστήριξε την άποψη, πως στην παρούσα περίπτωση, που ηάδειαοικοδομής εκδόθηκε στις 22.10.86και ο Καν. 237Α δημοσιεύτηκε μεταγενέστερα, δεν τίθεται θέμα επιβολήςδικαιω μάτωνυδατοπρομήθειας,γιατίηπροσβαλλόμενη απόφασηείναι παράνομηκαι πρέπει ναακυρωθεί. Ο δικηγόρος του Δήμου Πάφου,έθεσε θέμα ανυπαρξίαςέν νομου συμφέροντος των αιτητών για προσβολή της υπό κρίση πράξης, γιατο λόγο ότι ηπράξηαυτήεκδόθηκε μετάαπόαίτηση της αιτήτριαςκαι/ήη έκδοση της προκλήθηκε από την αιτή τρια και/ή ηαιτήτριασυνέναισε στην έκδοση της. Ο δικηγόρος της αιτήτριας σε απάντηση,ανάφερε μεταξύ άλ λων, πως ηαιτήτριαότανυπόβαλετην αίτησητης γιαυδροδότηση,δε γνώριζε και ούτε μπορούσε να γνωρίζει τι δικαιώματα θα απαιτούσεοΔήμοςκαιδενμπορείναθεωρηθείότισυναίνεσε στην επίδικηπράξη. Ακόμαηαιτήτρια,είπε,ήλπιζε,ότιοικαθ' ωνηαί τηση δε θααπαιτούσανδικαιώματακαι το έννομο συμφέρον της αιτήτριαςδημιουργήθηκεγιαπρώτηφορά,ότανοΔήμος απάντη383 Χουσοστομής,Δ. Westpark Ltd ν.ΔήμουΠάφου
(1993)σε στην αίτηση τηςκαι απαίτησετο ποσό των Λ.Κ.860,02,σανδι καιώματα προμήθειας οικιακού νερού, με βάση τον Καν.237Α. Παράλληλα ανάφερε,πως η αιτήτρια δεν μπορούσε να υποβάλει την αίτηση με επιφύλαξη των δικαιωμάτων της,γιατί δε γνώριζε αν ο Δήμος θα απαιτούσε οιαδήποτε δικαιώματακαι ηαιτήτρια ήταν μετην εντύπωση ότι δεθααπαιτούσε.Τέλος υποστηρίχτηκε, πως το έννομο συμφέρον της αιτήτριας μπορούσε να επηρεαστεί μόνο μεσυνέναιση καισυγκατάθεση,αφούη επίδικηπράξηκοινο ποιηθεί σ' αυτήκαι όχι προηγουμένως, πουδεν ήταν σε θέσηνα γνωρίζει τοπεριεχόμενο τηςαπάντησηςτουΔήμου. 5 10 Ο Καν.237Α των Κοινοτικών Κανονισμών Πάφου,θεσπίστη κε μετηνπαράγραφο4της Κ.Δ.Π.285/88, πουδημοσιεύτηκε στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας την25.11.88 και τροποποι ήθηκε με την παράγραφο 2 της Κ.Δ.Π. 140/89,ημερ. 23.6.89και 15 έχει ως ακολούθως: "237Α Κάθεπρόσωπο στο οποίοχορηγείται δικαίωμαπρομή θειαςοικιακούνερού απότηνυδατοπρομήθειατουΔήμου,για να χρησιμοποιηθεί μέσα στα δημοτικά όρια ως πηγή υδατο- 20 προμήθειας της γης τουγια σκοπούς αξιοποιήσεως ήκαι δια χωρισμού της σε οικόπεδα ήγια να μεταφερθεί σε οικοδομή πουπρόκειταιναανεγερθεί, πρέπει ναπληρώνει προςτονΔή μο, πρινήμετάτηνέκδοσητηςάδειαςδιαχωρισμού ή τηςάδει αςοικοδομής,καιταυτόχρονα μετηνυποβολή αίτησης γιαχο- 25 ρήγηση δικαιώματοςπρομήθειας οικιακού νερού επιπρόσθετα από οποιοδήποτε ποσό πουπληρώνεται μεβάσηοποιοδήποτε άλλο Κανονισμό, και ταακόλουθα δικαιώματα, δηλαδή; (Ι) (II) " 30 Ηχορήγηση δικαιώματος προμήθειας οικιακού νερούδιαφέ ρει απότην έγκριση μεταφοράςνερού απότην υδατοπρομήθεια της πόλης Πάφουσε οποιαδήποτεγη εντός της περιοχής ύδρευ σης. Τοθέμα της μεταφοράςνερού διέπεται απότον Καν.238Α. 35 Είναι καθιερωμένη αρχή του Διοικητικού Δικαίου και έχει νομολογηθεί, ότι δενυφίσταταιέννομο συμφέρον προς προσβο λή διοικητικής πράξης που εκδόθηκε μετά από αίτηση ή συναί νεσηήπρόκληση του αιτητή (βλ. μεταξύ άλλων, Πορίσματα της 40 Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-59, σελ. 260261, Sarkis v.Impr. BoardParalimni
(1986)3 C.L.R.2457και Alexandrou & Others v.Republic
(1986)3 C.L.R. 2554). 384 4Α.Α.Δ. 5 10 Westpark Ltd v. ΔήμουΠάφου Χουσοστομής,Δ. ΠριναπότηθέσπισητουΚαν.237Α,δενυπήρχεπρόνοιαστους Δημοτικούς Κανονισμούς,γιααπόκτησηδικαιώματος προμήθειας οικιακούνερού απότην υδατοπρομήθειατουΔήμου. Το θέματης μεταφοράς νερού ήταν ρυθμισμένο και με τον Καν. 238Α της ΚΛ.Π. 120/75,ημερ. 13.6.73,θεσμοθετήθηκε ότι η μεταφοράμπο ρούσεναεξασφαλιστεί κατόπιναιτήσεωςπροςτοΔήμο.Επομένως, με το νομικό καθεστώς που ίσχυε στις 22.10.86, που εκδόθηκε η άδεια οικοδομής αρ. 9291, δεν υπήρχε θέμααπόκτησηςδικαιώμα τος προμήθειαςοικιακούνερούκαιδεν είναι ορθήηεισήγησητου δικηγόρουτηςαιτήτριας,ότιηαπόκτησητέτοιουδικαιώματος έγι νεαυτόματαμετηνέκδοσητηςάδειαςοικοδομής. Τέτοιοδικαίωμα δενυπήρχεγιαναδοθείκαιηέγκρισηγιαμεταφοράνερούδενείχε δοθεί,δεδομένου ότι κατάτην ημερομηνία έκδοσης της άδειαςοι κοδομής,η αιτήτριαδεν έκανεαίτησησύμφωνα μετον Καν. 238Α. 15 20 25 30 35 40 Πέραν αυτού,θα πρέπει να διευκρινιστεί, πως ο Δήμος σαν αρμόδιααρχήγιατηνέκδοσηαδειώνοικοδομής,ενεργείμέσαστα πλαίσια του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και των δυνάμει τούτου εκδοθέντων περί Οδών και Οικοδομών Κανονισμών,πουδεδίδουν εξουσία σ' αυτόνναπαρέχειδι καίωμα προμήθειας οικιακού νερού. Τέτοια εξουσία δόθηκε στο Δήμο με τον Καν.237Α την 25.11.
- Όταν ο Δήμος έκδοσετην άδειαοικοδομής,δεν ενέργησεπαράλληλακαισαναρμόδιααρχή για την υδατοπρομήθεια και δεν εφάρμοσε οποιουσδήποτε από τους σχετικούς μετην υδατοπρομήθειακανονισμούς. Επίσης διαφωνώ με την εισήγηση του δικηγόρου της αιτήτριας,ότι δόθηκεσ' αυτήντοδικαίωμαπρομήθειαςοικιακούνε ρούμετηνάδειαοικοδομής αρ.
- Οόρος 16,στον οποίοβασίζεται η αιτήτρια για να υποστηρίξει την εισήγηση της αυτή, αναφέρει ταακόλουθα: "Στις κουζίνες των διαμερισμάτων και στα καταστήματανα εγκατασταθείσωλήνα πόσιμου νερού απότον κεντρικόαγωγό υδατοπρομήθειας της πόλεως καθώς επίσης και από τα ντεπόζιτα της οικοδομής." Με αυτό τον όρο, ο Δήμος προνόησε για την εγκατάσταση σωλήνας πόσιμου νερού από τον κεντρικό αγωγό, δεδομένου όμως ότι η αιτήτρια θα υπόβαλλε την αίτηση της σύμφωνα με τον Καν.238Α για μεταφοράνερού. Απόδειξητούτου είναι ότι η αιτήτρια έπραξε τούτο με τις τρεις επιστολές της ημερ. 21.12.87, 13.9.88και 10.7.89και δεν ισχυρίστηκε πως είχετο δι καίωμα προμήθειας οικιακού νερού. Παρά την αποστολή των 385 Χουσοστομής, Δ. Westpark Ltd ν.ΔήμουΠάφου
(1993)επιστολών αυτώναπό μέρους τηςαιτήτριας,η παροχήνερούδεν έγινεκαι το θέμα παρέμεινε σε εκκρεμότητα. Ακολούθως, οΔή μος με επιστολή του ημερ. 13.3.90, ανάφερε στην αιτήτρια, με βάση το ισχύον νομικό καθεστώς, πως έπρεπε να υποβάλει ξε χωριστή αίτηση,σύμφωνα με τους Καν.237Α και238Α. Αντιδρώντας θετικάσεαυτήτηνπαράκλησητουΔήμου,η αι τήτρια, χωρίς καμιά διαμαρτυρίαήεπιφύλαξη των ισχυριζόμε νων ή άλλων δικαιωμάτων της και χωρίς καμιά αναφορά σε οποιαδήποτε προϋπάρχοντα δικαιώματατης, στις 6.3.91, υπόβαλε αιτήσεις για εγκατάσταση νερού (Παράρτημα 8 στην έν σταση) και για παροχή οικιακού νερού (Παράρτημα9 στην έν σταση),σύμφωνα με τους Καν.237Ακαι238Α. Ηαιτήτριατότε μόνο διαμαρτυρήθηκε,όταν πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ. 860,02 στις 9.5.91 (Παράρτημα 11στην ένσταση). 5 10 15 Κατάτηγνώμη μου,ηόλησυμπεριφορά τηςαιτήτριαςδεδεί χνει πως αυτήβασίστηκε σε οποιοδήποτε δικαίωμαπου τηςδό θηκε με την έκδοση της άδειαοικοδομής, όπως ισχυρίζεται,πα ρόλο που ένα τέτοιο δικαίωμα δε θα μπορούσε να αποκτηθεί, 20 γιατους λόγους πουπροανάφερα.Τουναντίον,η αιτήτρια,μετη συμπεριφορά της, δείχνει πως εκούσια ακολούθησε τη διαδικα σίαπουπρονοούν οι Καν.237Ακαι238Α, χωρίς κανέναενδυασμό ήεπιφύλαξηκαιηπροσβαλλόμενη πράξηεκδόθηκεκατόπιν της δικής της αιτήσεως ή προκλήσεως, σύμφωνα με τον Καν. 25 237Α και η επιβολή του ποσού των Λ.Κ.860,02,ήταναναγκαίο και αναπόφευκτονομικό αποτέλεσμα. Εφαρμόζοντας τις προαναφερθείσες νομικές αρχές, στα γε γονότα της προσφυγής αυτής,καταλήγωστο συμπέρασμα,ότι η 30 αιτήτρια στερείται έννομου συμφέροντος ναπροσβάλει την επί δικηδιοικητικήπράξη. Κατάσυνέπεια,ηπροσφυγήαπορρίπτεταικαιηεπίδικηπρά ξη επικυρώνεται. Ηαιτήτριαναπληρώσει ταέξοδα,ταοποίανα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 386 35