clr/1993/1993_4_465.pdf

(1)τουΝόμου,αρνήθηκε να χορηγήσειτέτοια άδεια στοναιτητή. 465 Ροκόποςν. Δημοκρατίας

(1993)Ηαρνητικήαυτήαπόφασηυπήρξε αντικείμενο ιεραρχικήςπρο­ σφυγής στον Υπουργό Εσωτερικών με βάση τις διατάξεις του Αρθρο 16Α (Αρθρο 5 του τροποποιητικού Νόμου αρ. 44/88). Ο Υπουργός, πουεξεδίκασε τηνπροσφυγή,τηναπέρριψεεπικυρώνο­ ντας την αρχικήκρίση του Συμβουλίου. Ηαπόφασητου προσβλήθηκε με την προσφυγήως παράνομη καιάκυρη. Επιζητήθηκε ακό­ μηδήλωση του Δικαστηρίου ότι ηπαράλειψητων καθ' ων να εκ­ δώσουν την άδεια διότι ο αιτητής δεν προσκόμισε βεβαίωση ότι έπαυσε να είναι ιδιωτικός υπάλληλος ήτανεπίσηςάκυρη. 5 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο­ φάσισε ότι:

(1)Σύμφωνα με το Αρθρο 16Α ο βλαπτόμενος από την απόφαση του Συμβουλίου έχει δικαίωμαάσκησης ιεραρχικής προσφυγής μέσα σε τακτό χρονικό διάστημα (30 ημέρες) που σηματοδοτεί και το τέρμα της διοικητικής διαδικασίας. Στην απόφασηΚανάκηςν.Δημοκρατίας κρίθηκεότι η απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, που έχει συσταθεί ως ιδιαίτερο όργανο για την εκδίκασηδιοικητικών προσφυγών,κατά αποφάσε­ ων του Συμβουλίου είναι η μόνη παραδεκτώς προσβαλλόμενη. Κακά επομένως η προσφυγή στράφηκε εξ αρχής και κατά του Συμβουλίου. Η απόφασητουσυγχωνεύθηκε μετη μεταγενέστερη τουΥπουργού, πουείναιη μόνηεκτελεστήκαιπροσβλητήπράξη. Αλλωστε ο ίδιος ο Νόμος (εδ.3του Νόμου Ι6Α) μπορεί ναδια­ λύσει κάθε αμφιβολία στο προκείμενο, γιατί περιέχει ρητήπρό­ βλεψηαναφορικάμετημηεκτελεστότητα τηςαπόφασηςτουΣυμ­ βουλίου, 15 20 25 30 Είναι αναπόφευκτη η έγκριση του σχετικού αιτήματος και η απόρριψητηςπροσφυγήςκατάτουΣυμβουλίου,τοοποίοδενο­ μιμοποιείται σε οποιαδήποτεσυμμετοχή στη διαδικασία.

(2)Τα Αρθρα 4, 5 και 6 πουπρονοούν αντίστοιχα για την τήρηση 35 μητρώου,την εγγραφήσ' αυτόκαι ταπροσόντα που πρέπει να έχει ο ενδιαφερόμενος αιτητής βρίσκονται στο Μέρος III του Νόμουπουτιτλοφορείται "ΕγγραφήΚτηματομεσιτών".Τοθέμα της παροχής άδειαςρυθμίζεται απόάλλες διατάξεις. Οι διατά­ ξεις αυτέςβρίσκονται στο Μέρος V του Νόμουμετογενικό τίτ40 λο "Όροικαι Κυρώσεις". ΠεριλαμβάνειταΑρθρα 9 μέχρι 15. ΤοΑρθρο9απαγορεύειτηνάσκησητουκτηματομεσιτικούεπαγ­ γέλματος χωρίς προηγούμενη εγγραφή. Το Αρθρο 12 προνοεί 466 4Α.Α.Δ. 5 Ροκόπος ν. Δημοκρατίας για διαγραφή απότο μητρώο ήαναστολή της άδειας εγγεγραμ­ μένου κτηματομεσίτη για επονείδιστη συμπεριφορά ή καταδίκη σεαδίκημαπουενέχειέλλειψητιμιότηταςήηθικήςαισχρότητας. ΤοΑρθρο 15αναφέρεταισεδύοπροϋποθέσεις της εγγραφήςκαι απόκτησης άδειας.Το Δικαστήριο βλέπει λοιπόν απότα προεκτεθέντα ότι η γενική κατεύθυνση του Νόμου,που διακρίνεται σε κάθε σχεδόν βήμα μέσα από τις γραμμές του, είναι ηκαθιέ­ ρωσηδύο χωριστών διαδικασιών που αντανακλάταικαι στους περί Κτηματομεσιτών Κανονισμούς του 1988(Κ.Δ.Π. 131/88). 10 15 20 25 30 35 40 Συνάγεται περαιτέρω,παρόλοπουτο Συμβούλιο έχειαρμοδιό­ τητα και στις δύο περιπτώσεις, ότι ηεγγραφήδε συνταυτίζεται μετην άδεια. Η τελευταία πράξηδεν ακολουθεί κατ'ανάγκητην προηγούμενη. Μπορείκανείς ναδιαθέτει ταπροσόνταπουεπιτρέπουν εγγραφή,αλλά να μη συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις, που θεσπίζονται σε διαφορετικό τμήμα του Νόμου, για την άδεια. Ηδιαφοροποίηση των δύο είναι έκδηλη. Έπεταιότι δεν είναι αυτόματηενέργεια η έκδοση άδειας μετά την εγγραφή. Ο διαφορισμός είναι εξίσου έντονος και στους κανονισμούς, πράγμαπου επισφραγίζει την αυτοτέλεια των δύο πράξεων.

(3)ΣΤΟ προκείμενο, απόκαμιά διάταξητου Νόμου περί Κτηματο­ μεσιτών δεν προκύπτει υποχρέωση του Συμβουλίου ναακολου­ θήσει τέτοια διαδικασίακαι να δώσει πρώτα άδεια υπό όρους πουαναφέρειοΝόμος.Μάλιστα εδώδεν αμφισβητείται,ότι με­ τά την εγγραφήο αιτητής δεν είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του ως εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης που απορρέουν από το Αρθρο

1. Εκείνο όμως που είναι πιο σημαντικό,είναι ότικα­ τά τον κρίσιμο χρόνο δε συνέτρεχε θεμελιακή προϋπόθεση για τηνέκδοση άδειας,τηνοποίαδημιουργεί τοάρθροαυτόσε συν­ δυασμό με το Αρθρο
2. Ο αιτητής δε μετερχόταν το επάγγελμα τουκτηματομεσίτη "ωςκυρίαν απασχόλησιν". Ούτε είχεσκοπό, όπως δήλωσεο ίδιος όταναπέτυχεηπροσπάθειατουνα πείσει πωςδενεργάζεταισαν μισθωτός, νατοπράξει μετάτηλήψητης άδειας. Μετο υλικό που υπήρχε,το αρμόδιο όργανο δεν ικανοποιήθη­ κεούτεήτανδυνατόναδεχθείπωςοαιτητήςεξεπλήρωσετιςπιο πάνω προϋποθέσεις, εφόσον βασική του απασχόληση ήταν και θα συνέχιζε να ήταν άλλη απ' εκείνητης προσφοράς κτηματο­ μεσιτικών υπηρεσιών. Είναι υπ' αυτό το πρίσμα που ζητήθηκε από τον αιτητήνα τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του κατά τη συ­ νέντευξη της 6/9/88αλλά και μετέπειτα. Διαφορετικά η άσκηση του κτηματομεσιτικού επαγγέλματος θα καταντούσε πάρεργο 467 Ροκόπος ν. Δημοκρατίας

(1993)καιθααντιστρατευόταν τους σκοπούς τουΝόμου.Καιθα φαι­ νόταν κάπως παράξενο υπό τις περιστάσεις να είχε δοθεί η άδειακαι νααπαιτηθείπρωθύστερη συμμόρφωσημετησυμπε­ ρίληψη όρων σ' αυτή.Τηστιγμή πουοΝόμοςδεθεσμοθετεί τέ­ τοιαδιαδικασία. 5 Τέλος δεγίνεται κατανοητό πωςπαραβιάζεταιτοΑρθρο25 του Συντάγματοςεφόσονο αιτητήςδενεμποδίζεταινα ακολουθήσει οποιοδήποτε επάγγελμα της εκλογήςτου, δεδομένου βέβαια ότι στηνπερίπτωσητουκτηματομεσιτικού επαγγέλματος εκπληρώσειτιςπαραπάνωπροϋποθέσεις πουέθεσεοΝόμοςγιατηνπρο­ στασίατουεπαγγέλματος αυτού καιφυσικάτηνπροστασίατου κοινού. 10 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 15 Αναφερόμενες υποθέσεις: Κανάκηςν. Δημοκρατίας

(1992)4Α.Α.Δ. 684, ΠρόεδροςτηςΔημοκρατίαςν. Βονλής τωνΑντιπροσώπων

(1992)3 Α.Α.Δ.

1. 20 Προσφυγή. 25 Προσφυγή κατά της απόφασης του καθ' ου ηαίτηση ημερο­ μηνίας 6.11.91,με την οποία απορρίφθηκε ιεραρχική προσφυγή τουαιτητήεναντίον της απόφασηςτωνκαθ' ουη αίτηση2 μετην οποία αρνήθηκεναχορηγήσει άδειακτηματομεσίτη στοναιτητή. 30 Γ. Τριανταφυλλίδης, για τον Αιτητή. Γ. Γιωργαλλής,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατον Καθ'ου ηαίτηση
2. 35 Α. Παναγιώτον, για τον Καθ'ουηαίτηση
3. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Το πρόβλημα στην προκείμενη περίπτωση είναι συνυφασμένο με τις διατάξεις των περί Κτηματομεσιτών Νόμων του 1987 έως 1989 (Νόμοι 66/87,44/88, 160/88, 216/88 και 198/89). Και αφορά τους όρους και τηδιαδικασίαπαροχής άδειας επαγγέλματος σε κτηματομεσίτες απότο καθοΰη αίτηση 468 40 4Α.Α.Δ. Ροκόποςν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. 2 Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών (εφεξής το Συμβού­ λιο). Τοόργανο αυτό,πουείναι αρμόδιο "διάτην εγγραφήνκαι παροχήναδείαςειςκτηματομεσίτας"κάτωαπότοαρθρ.3

(1)του νόμου,αρνήθηκεναχορηγήσει τέτοια άδειαστον αιτητή. 5 10 15 20 25 30 35 40 Η αρνητική αυτή απόφαση υπήρξε αντικείμενο ιεραρχικής προσφυγής στον Υπουργό Εσωτερικών (καθού η αίτηση 1) με βάσητις διατάξειςτου αρθρ. 16Α (βλέπε αρθρ.5τουτροποποι­ ητικού νόμου αρ.44/88).Ο Υπουργός, που εξεδίκασε την προσφυγη, τηναπέρριψεεπικυρώνοντας την αρχικήκρίσητουΣυμ­ βουλίου. Ηαπόφασητου ημερ. 6/11/91προσβάλλεται τώρα ως παράνομηκαιάκυρη.Επιζητείταιακόμηδήλωση τουδικαστηρί­ ου ότι ηπαράλειψη των καθών να εκδώσουν την άδεια διότι ο απ;ητήςδενπροσκόμισε βεβαίωσηότι έπαυσεναείναι ιδιωτικός υπάλληλος είναι επίσηςάκυρη. Προέχει όμως η εξέταση δικονομικού θέματος πουδημιουρ­ γείται από το διάβημα του αιτητή να αποσύρει την προσφυγή εναντίον του Συμβουλίου στην οποίαν το τελευταίο εναντιώθηκε. Σύμφωναμετο αρθρ. 16Α οβλαπτόμενος απότηναπόφαση του Συμβουλίου έχει δικαίωμα άσκησης ιεραρχικής προσφυγής μέσα σε τακτό χρονικό διάστημα (30 ημέρες) που σηματοδοτεί και το τέρματης διοικητικήςδιαδικασίας. Στηναπόφασηστην Κανάκηςν. Δημοκρατίας

(1992)4Α.Α.Δ. 684 κρίθηκεότιηαπόφασητουΥπουργού Εσωτερικών,πουέχει συσταθεί ως ιδιαίτερο όργανο για την εκδίκαση διοικητικών προσφυγών κατάαποφάσεωντουΣυμβουλίου,είναι ημόνη παραδεκτώς προσβαλλόμενη. Κακά επομένως η προσφυγή στράφηκε εξ αρχής και κατάτου Συμβουλίου. Ηαπόφασητου συγ­ χωνεύθηκε με τη μεταγενέστερη του Υπουργού πουείναι η μόνη εκτελεστήκαιπροσβλητή πράξη.Αλλωστεο ίδιοςο νόμος (εδ.3 του νόμου 16 Α) μπορεί να διαλύσει κάθε αμφιβολία στο προ­ κείμενο γιατί περιέχει ρητήπρόβλεψη αναφορικάμε τημηεκτελεστότητα της απόφασηςτου Συμβουλίου. "Ο μηικανοποιηθείς εκτης αποφάσεωςτου Υπουργού δύνα­ ταιναπροσφυγήεις τοΔικαστήριον,αλλάμέχρι τηςυπότου Υπουργού εκδόσεως της αποφάσεως αυτού εν περιπτώσει προσφυγής εις αυτόν ή, εν περιπτώσει μηπροσφυγής ειςαυ­ τόν,μέχρι τηςπαρελεύσεως τηςεις το εδάφιον

(1)προβλεπο­ μένης προθεσμίας διά την καταχώρισιν προσφυγής, ηαπόφασις του Συμβουλίου δεν καθίσταται εκτελεστή." 469 Νικήτας, Δ. Ροκόπος ν. Δημοκρατίας

(1993)Ύστερα από αυτά που προεκτέθηκαν είναι αναπόφευκτηη έγκρισητου σχετικού αιτήματοςκαι ηαπόρριψητης προσφυγής κατά του Συμβουλίου, το οποίο δε νομιμοποιείται σεοποιαδή­ ποτε συμμετοχή στη διαδικασία. 5 Ο αιτητής είχευποβάλει αίτησηγιαεγγραφήστο μητρώοκτη­ ματομεσιτών από23/6/88. Σύμφωναμετοαρθρ.4το μητρώοκα­ ταρτίζεικαιτηράτο ίδιο τοΣυμβούλιο. Στις5/7/88 εγκρίθηκε το αίτημααφούτοΣυμβούλιο ικανοποιήθηκεπως οαιτητής συγκε­ ντρώνει τα απαραίτητα προσόντα που θεσπίζει το αρθρ. 6 για την επίτευξη της εγγραφής.Ανάμεσα σ' αυτάείναι η 1θετήςπεί­ ραπουαπέκτησεοαιτητήςστακτηματομεσιτικά σαν υπάλληλος της εταιρείας Αγως Ανδρόνικος Ντιβέλοπμεντ Λτδ. και ηαπο­ φοίτηση του απόαναγνωρισμένη σχολήμέσηςεκπαίδευσης. 10 15 Παράτην εγγραφήτουαιτητή,γιατηνοποίακατέβαλεδικαι­ ώματαύψους £100,το Συμβούλω τουζήτησε (με επιστολή ημερ. 6/7/88)νασυμμορφωθεί μετιςδιατάξειςτων αρθρ. 14και 15του νόμου πριντουεκδώσει τηνάδεια.Χρήσιμοείναι ναέχουμε από τώρα υπόψη το περιεχόμενο τους. Κατάτο αρθρ. 14κάθε εγγε- 20 γραμμένος κτηματομεσίτης οφείλει ναδιατηρεί κατάλληλογρα­ φείοκαι ναέχειαναρτημένοσε περίοπτηθέσητο πιστοποιητικό εγγραφής (βλέπε αρθρ. 5) και την άδεια του. Έχει ακόμηυπο­ χρέωση να αναγράψει στην πρόσοψη του γραφείου του τις λέ­ ξεις "εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης". 25 Το αρθρ. 15

(1)προβλέπει για τηνάδεια. "Ουδείς δύναται να ασκή το επάγγελμα του κτηματομεσίτου εκτός εάνέχειεγγραφήωςκτηματομεσίτης καιεκδοθήενσχέ- 30 σει προς αυτόν άδειαασκήσεως επαγγέλματος." Πρέπει να σημειωθεί ότι το εδ.2 του ίδιουάρθρου ποινικοποιεί την άσκηση του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη χωρίς άδεια και επιβάλλει στους παραβάτες σοβαρές κυρώσεις περιλαμβανομένης και της φυλάκισης. 35 Στις 6/9/88 ο αιτητήςκλήθηκε σε συνέντευξηαπότοΣυμβού­ λιο στην οποία δήλωσε πως είχε δικό του γραφείο και πως δεν ήταν πια υπάλληλος της πιο πάνω εταιρείας. Και ανέλαβε να 40 προσκομίσει το ενουααστήριο έγγραφο του υποστατικού που στέγαζε το γραφείο του και βεβαίωση πως τερμάτισε τις υπηρε­ σίες του (βλέπε σχετικό πρακτικό).Φαίνεταιπως δεν υπήρξε η αναμενόμενη εξέλιξη. Και τοΣυμβούλιο ειδοποίησε τον αιτητή 470 4Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Ροκόπος ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. στις 10/10/88 ότι ηάδειαθατου δοθεί μόλις προσκομίσει σχετι­ κήβεβαίωση ότι έπαυσε να είναι ιδιωτικός υπάλληλος και συμ­ μορφωθεί μετις προϋποθέσεις τουνόμου. Μετην ίδιαευκαιρία του επιστράφηκε ποσό £50 που εισπράχθηκε σαν δικαίωμαγια έκδοση της. Ακολούθησε η κατάθεση της ιεραρχικής προσφυγής στις 19/10/88.Τοδιάβημααυτόδενεμπόδισε τοναιτητήνασυνεχίσει τις προσπάθειες του με το Συμβούλιο για να εξασφαλίσει την άδεια.Παρόλο που δεν είναι αυστηρά απαραίτητεςόλες οι με­ τέπειτα εξελίξειςγια τους σκοπούς της απόφασης, θατιςκατα­ γράψω για να μην διασπασθεί ηαλληλουχία των γεγονότων. Ο αιχητήςκάλεσε το Συμβούλιο να επισκεφθεί το γραφείοτουγια να διαπιστώσει πως συμμορφώθηκε πλήρως προς τις επιταγές των αρθρ. 14 και 15 (βλέπε επιστολές ημερ. 25/11/88 και 20/4/89). Ηέρευνα του Συμβουλίου, όπως ανέφερε ο Πρόεδρος του σε συνεδρίαση στις 4/5/89,έδειξε ακριβώς το αντίθετο. Και ακόμη πως ο αιτητής συνέχιζε να είναι υπάλληλος της ίδιας εταιρείας. Στομεταξύστις 7/12/88 τοΣυμβούλιο έγραψε στο Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών επαναλαμβάνο­ ντας τηθέση του ότι ενόσω οαιιητής έχει σανκύρια απασχόλη­ ση την προσφορά μισθωτών υπηρεσιών σαν ιδιωτικός υπάλλη­ λος δεν είναι δυνατόνατουχορηγηθεί άδειακάτωαπότιςπρό­ νοιες του νόμου. 25 30 ΤοΥπουργείο Εσωτερικών ζήτησεκαιπήρεσυμβουλή από τη νομική υπηρεσία της Δημοκρατίας (βλέπε γνωματεύσεις του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα κ. Λ. Λουκαΐδη ημερ. 24/2/90και 28/3/90). Μετηντελευταίαγνωμάτευσηδιαχωρίζεταιηεγγραφή από την παραχώρηση άδειας και γίνεται εισήγηση ότι η παρα­ χώρηση άδειας προϋποθέτει συμμόρφωση προς τις διατάξεις των άρθρων 11και 14.Τοπρώτοορίζει πωςκανέναςδεν μπορεί να ενεργεί σαν κτηματομεσίτης εκτός αν διαθέτει ασφαλιστική κάλυψηγιαποσό£50.000σύμφωναμετις πρόνοιες τουάρθρου. 35 40 Κατάτηνεκδίκασητηςιεραρχικήςπροσφυγής(15/6/90),οαιτητήςπαραδέχθηκεότι εξακολουθεί ναεργάζεταιστην πιοπάνω εταιρεία και ότι πρόθεση του ήταν να συνεχίσει. Υποστήριξε πως αυτήη απασχόληση του δεν αποτελούσε κώλυμα στην έκδόσηάδειας. Η θέση αυτήπαρακίνησετο Υπουργείο να ζητήσει νέαγνωμάτευση πουδόθηκεστις28/11/90.Σ' αυτήνεκφράζεται ηάποψηότι θαμπορούσε να εκδοθεί ηάδειαυπότον όροπως ο αιτητής θασυμμορφωνόταν μεταγενέστερα μετις προϋποθέσεις των αρθρ. 14και 15που,σεσυνδυασμό μετο αρθρ.2,καθιστούν 471 Νικήτας, Δ. Ροκόπος ν.Δημοκρατίας

(1993)απαραίτητο γιατον αδειούχοναέχειτην κτηματομεσιτική εργα­ σία σαν κύριατου απασχόληση. Διαφορετικά έπρεπε νατου γί­ νει σαφές πως ηάδεια μπορούσε να ανακληθεί.Δεν ήταν δυνα­ τό,συνεχίζει ηγνωμάτευση, ναζητηθεί απότον αιτητήνα φύγει από τηδουλειά τουκαινακινδυνεύει "ναβρεθεί άνεργος" σεπερίπτωση που δεν θαέπαιρνε την άδεια. Ητελευταία αυτήγνω­ μάτευσηαντανακλάτακύριαεπιχειρήματαπουέθεσεοκ. Γεωργαλλής μετηγραπτήαγόρευση του. Ο καθού 1 αφούδιαφοροποίησε την εγγραφήκτηματομεσίτη από την παροχήάδειας,αποφάσισε,επικαλούμενος τααρθρ. 14 και 2 του νόμου, ότι ενόσω "συνεχίζετε να έχετεως κύριααπα­ σχόληση την προσφορά μισθωτών υπηρεσιών κρίνεται ότι δεν ικανοποιείτε τις πιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις για να σαςχορηγηθεί ηαιτούμενηάδειαάσκησης τουεπαγγέλματος του κτηματομεσίτη". Και γιαυτό απέρριψε τηνπροσφυγή. Ηεπιχειρηματολογία τουαιτητήκινήθηκεγύρωαπόδύοάξο­ νες

(1)ότι ηεγγραφήτου στο μητρώο,σε αντίθεση με ότι έκρινε ηεκκαλούμενη απόφαση,συνεπαγόταντηναυτόματηέκδοσητης άδειας και

(2)ότι ο ο νόμος με καμιά του διάταξη,περιλαμβα­ νομένων των άρθρων 14και 15,δεν προαπαιτείτο είδος τηςβε­ βαίωσηςπουζητήθηκεαπότοναιτητή.Αλλωστεμιατέτοιαενέρ­ γειαθαπροσέκρουε στο αρθρ.25 του συντάγματος πουπροστα­ τεύει τοδικαίωμαάσκησηςοποιουδήποτε επαγγέλματος. Κιαυτό γιατί ηβεβαίωση πως έπαυσε να είναι ιδιωτικός υπάλληλος δεν συγκαταλέγεται στους περιορισμούς που μπορεί ναεπιβλη­ θούν κάτωαπότο 25

(2)εφόσον δεσυνιστά προσόν για εγγραφή απαιτούμενο απότο αρθρ.6του νόμου. 5 10 15 20 25 30 Αναπτύσσοντας τον πρώτο λόγο ο κ. Τριανταφυλλίδηςυπο­ στήριξε ουσιαστικά την άποψηότι το μόνο προαπαιτούμενογια την άσκηση του επαγγέλματος καιτην παροχήάδειαςείναι ηεγ­ γραφήτουενδιαφερομένουκάτωαπότιςδιατάξειςτουαρθρ.5

(1)και περαιτέρω η καταβολή του νενομισμενου τέλους για την άδεια.Τοδε αρθρ. 14 είναι άσχετο με το θέμαδιότι όπωςγράφει επί λέξει "απλώςαναφέρειτατυπικάστοιχεία πουπρέπεικάποι­ ος να διατηρεί όταν εγγραφεί ως κτηματομεσίτης". Εφόσον λοι­ πόν πραγματοποιήθηκε η εγγραφή έπρεπε νομοτελειακά πια να ακολουθήσει ηάδεια. Ηδεύτερηεισήγησηέχεισανβάσητις έρμηνευτικές διατάξεις του αρθρ.2 αναφορικάμε τηλέξη"κτηματο­ μεσίτης". Σύμφωναμε τον ορισμό αυτόηλέξησημαίνει "πρόσω­ πον έχον ωςκυρίααπασχόλησιν την έναντιαμοιβής μεσολάβησιν διά κτηματικήν συναλλαγήν " Το επιχείρημα είναι πως δεν 472 35 40 4ΑΛ.Δ. Ροκόπος ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. μπορούσε εκπροοιμίουνααποκλεισθεί ηταυτόχρονηάσκησηκαι άλλου επαγγέλματος πλην εκείνου τουκτηματομεσίτη. 5 10 15 Συνηγορώντας υπέρ της απόψεως αυτής ότι η επίδικηαπόφάσηπρέπει να ακυρωθεί, ο κ. Γεωργαλλής πήρε ανάλογες θέ­ σεις.Συγκεκριμένα υπέβαλε ότι μοναδικήπροϋπόθεσηγιαέκδο­ σηάδειαςείναι ηεγγραφήστο μητρώο. Οι υποχρεώσεις του αρ­ θρ. 14 πρέπει να εφαρμόζονται μετά την εγγραφή. Κατά την άποψητου ησωστήδιαδικασίαθαήταννα είχε εκδοθεί η άδεια "με ρητή αναφοράστις προϋποθέσεις του αρθρ. 14 ακόμηκαι του αρθρ. 11 του νόμου". Ταάρθρα4,5 και 6 πουπρονοούν αντίστοιχα για την τήρηση μητρώου,τηνεγγραφήσ' αυτόκαιταπροσόνταπουπρέπειναέχει οενδιαφερόμενος βρίσκονται στο Μέρος IIIτουνόμουπουτιτλο­ φορείται "ΕγγραφήΚτηματομεσιτών". Τοθέματηςπαροχήςάδει­ ας ρυθμίζεται,ως προελέχθη, απόάλλες διατάξεις.Τις διατάξεις αυτέςσυναντάμεστοΜέροςVτουνόμουμετογενικότίτλο"Όροι και Κυρώσεις", Περιλαμβάνει ταάρθρα9μέχρι

1. 20 25 30 35 40 Το αρθρ. 9 απαγορεύει την άσκηση του κτηματομεσιτικού επαγγέλματος χωρίς προηγούμενη εγγραφή. Το αρθρ. 12προνο­ εί για διαγραφή από το μητρώο ή αναστολή της άδειας εγγε­ γραμμένου κτηματομεσίτη για επονείδιστη συμπεριφορά ήκαταδίκη σε αδίκημα που ενέχει έλλειψη τιμιότητας ή ηθικής αι­ σχρότητας. Το αρθρ. 15 αναφέρεται σε δύο προϋποθέσεις, της εγγραφής και απόκτησης άδειας. Βλέπουμε λοιπόν απότα προεκτεθέντα ότι ηγενική κατεύθυνση του νόμου, που διακρίνουμε σε κάθε σχεδόν βήμα μέσα από τις γραμμές του, είναι ηκαθιέρωσηδύο χωριστών διαδικασιών που αντανακλάταικαι στους περί Κτηματομεσιτών Κανονισμούς του 1988 Κ.Δ.Π. 131/
2. Συνάγεται περαιτέρω,παρόλο που το Συμβούλιο έχειαρμο­ διότητα και στις δύο περιπτώσεις, ότι ηεγγραφή δεν συνταυτίζεται μετην άδεια. Η τελευταία πράξηδεν ακολουθεί κατ' ανά­ γκη την προηγούμενη. Μπορεί κανείς να διαθέτει τα προσόντα που επιτρέπουν εγγραφή,αλλά να μην συγκεντρώνει τις προϋ­ ποθέσεις που θεσπίζονται σε διαφορετικό τμήματου νόμου για την άδεια. Ηδιαφοροποίησητων δύο είναι κατάτηνάποψη μου έκδηλη.Έπεται ότι δεν είναι αυτόματηενέργεια η έκδοση άδει­ ας μετάτην εγγραφή,όπως εισηγείται οαιτητής.Ο διαφορισμός είναι εξίσου έντονος και στους κανονισμούς, πράγμαπου επι­ σφραγίζει την αυτοτέλεια των δύοπράξεων. 473 Νικήτας,Δ. Ροκόπος ν.Δημοκρατίας

(1993)Υπάρχουν νομοθετήματα που αφορούν την έκδοση άδειας για συγκεκριμένες δραστηριότητες στα οποία γίνεται ρητήπρό­ βλεψηγια τηδυνατότηταθέσης όρων οι οποίοι μπορεί να εκτί­ θενται στην ίδιατηνάδεια.Παράδειγμααποτελεί η άδειαοδικής χρήσης που χορηγείται κάτω από τις διατάξεις του αρθρ. 5

(1)5 του περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου 9/82 (όπως τροποποιήθηκε). Αλλη περίπτωση είναι η οικοδομική άδεια που εκδίδεται σύμφωνα με το αρθρ. 3

(1)του νόμου περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών (Κεφ. 96 όπωςτροποποιήθη­ κε). Βλέπεαρθρ. 9

(1)πουπαρέχει την ευχέρεια στη διοίκηση να 10 "επιβάλλει όρους ως ακολούθως, εκτεθειμένους εν τη αδεία ". Στιςπεριπτώσεις αυτέςέχουμε απότον LOLOτονόμοθε­ σμοθετημένη διαδικασία. Όμωςστοπροκείμενο απόκαμιάδιάταξητουνόμουπερίΚτη- 15 ματομεσιτών δεν προκύπτει υποχρέωση του Συμβουλίουνα ακο­ λουθήσειτέτοια διαδικασίακαιναδώσει πρώταάδειαυπόόρους που αναφέρει ο νόμος. Μάλιστα εδώ δεν αμφισβητείται ότι μετά την εγγραφή ο αιτητής δεν είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του ως εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης, που απορρέουναπότο αρθρ. 20

1. Εκείνο όμως που είναι πιο σημαντικό είναι ότι κατάτον κρί­ σιμο χρόνο δε συνέτρεχε θεμελιακή προϋπόθεση για την έκδοση άδειας την οποίαδημιουργεί το άρθροαυτό σε συνδυασμό μετο αρθρ.
2. Ο αιτητής δεν μετερχόταν το επάγγελμα τουκτηματομε­ σίτη "ως κυρίαναπασχόλησιν". Ούτε είχεσκοπό,όπωςδήλωσεο 25 ίδιος όταν απέτυχε ηπροσπάθειατου να πείσει πως δεν εργάζε­ ται σαν μισθωτός, νατοπράξει μετάτηλήψητης άδειας. Με το υλικό που υπήρχε το αρμόδιο όργανο δεν ικανοποιή­ θηκε ούτε ήταν δυνατόναδεχθεί πως ο αιτητής εξεπλήρωσε τις 30 πιο πάνω προϋποθέσεις εφόσον βασική του απασχόληση ήταν και θασυνέχιζε να ήτανάλληαπ'εκείνητης προσφοράςκτημα­ τομεσιτικών υπηρεσιών. Είναι υπ' αυτό το πρίσμα που ζητήθη­ κεαπότον αιτητήνατεκμηριώσει τον ισχυρισμό τουκατάτησυ­ νέντευξητης 6/9/88αλλά και μετέπειτα. Διαφορετικά ηάσκηση 35 του κτηματομεσιτικού επαγγέλματος θα καταντούσε πάρεργο και θα αντιστρατευόταν τους σκοπούς του νόμου. Και θαφαι­ νόταν κάπως παράξενο υπό τις περιστάσεις να είχε δοθεί η άδεια και να απαιτηθεί πρωθύστερη συμμόρφωση με τη συμπε­ ρίληψηόρων σ' αυτή. Τηστιγμήπου ο νόμος δε θεσμοθετεί τέ- 40 τοιαδιαδικασία. Τέλος δεν κατανοώπως παραβιάζεται το αρθρ.25 εφόσον ο αιτητής δεν εμποδίζεται να ακολουθήσει οποιοδήποτε επάγγελ474 4 Α.Α.Δ. 5 10 Ροκόπος ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. μα της εκλογής του δεδομένου βέβαια ότι στην περίπτωση του κτηματομεσιτικού επαγγέλματος εκπληρώσει' τις παραπάνω προϋποθέσεις που έθεσε ο νόμος για την προστασία του επαγ­ γέλματος αυτού και φυσικά την προστασία του κοινού (Πράεδρος της Δημοκρατίαςν. Βουλήςτων Αντιπροσώπων (Αρ. 2)

(1992)3 Α.Α.Δ. 165). Για τους παραπάνωλόγους η προσφυγή εναντίον και των δύοκαθώνη αίτησηαπορρίπτεται,αλλάδεν εκδίδεται διάταγμα γιαέξοδα.Ηεπίδικηαπόφαση επικυρώνεται. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. 475