clr/1993/1993_4_47.pdf

(1993)κευτικής και Δηλητηρίων Νόμο,Κεφ.254, όπως τροποποιήθηκε. Κάθε πρόσωπο που πληροί τις προϋποθέσεις του Αρθρου 9 του Νόμου, (όπως τροποποιήθηκε με το Ν.59/62),δικαιούται να εγ­ γραφείως φαρμακοποιός.Η αιτήτριαεγράφηκεστο Μητρώοτων Φαρμακοποιών και, επομένως, κρίθηκε ότι πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις. Δεν τίθεται απότο Νόμοζήτημαεξασφάλι­ σης οποιασδήποτεάδειαςαπόεγγεγραμμένο φαρμακοποιόγιανα προβαίνει σεοτιδήποτε σχετίζεται μετηνάσκησητου επαγγέλμα­ τοςτουxaLγενικάτηςεπιχείρησης τουφαρμακοποιού.Αυτάαπο­ τελούν αυτόματες συνέπειες της εγγραφήςτου. 5 10 Τίθεται ζήτημα παροχής άδειας σε ορισμένες περιπτώσεις που, όμως, δεν αφορούν εγγεγραμμένους φαρμακοποιούς. Εκείνο για τοοποίο χρειάζεται έγκριση του Συμβουλίου Φαρμακευτικής, εί­ ναιηεγγραφήτουοικήματοςστοοποίοοφαρμακοποιόςασκείτο 15 επάγγελμα του.

1. Ηίδιαηαιτήτρια εδώδενυπέβαλε οποιοδήποτεαίτημαπρος το Συμβούλιο. Απλώς γνωστοποίησε το γεγονός ότι αναλάμβανε την ευθύνητου φαρμαχείουως εγγεγραμμένη φαρμακοποιός. Ό,τι ενέπιπτε στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου στο στάδιο εκείνο, ήταν ηδιεξαγωγή έρευνας αναφορικάμε το αν το οίκη­ μα που προτάθηκε ως φαρμακείο, ήταν κατάλληλο. Ούτε με αφορμήτις επιστολές τηςιδιοκτήτριαςεταιρείαςκαικυρίως της αιτήτριας της ίδιας,ούτε από οποιαδήποτε άλλη αιτία, ετίθετο ζήτημα λήψης απόφασηςως προςτο δικαίωματης αιτήτριαςνα ασκεί το επάγγελμα της. Η απόφαση του Συμβουλίου να μήν επιτρέψει στην αιτήτριανα αναλάβειτην ευθύνητουφαρμακεί­ ου, λήφθηκε καθ' υπέρβαση των εξουσιών του,όπως αυτές καθορίζονται απότο Νόμοκαιείναι,γι.*αυτότολόγο, άκυρη. Ισο­ δυναμούσε μεαπαγόρευσηάσκησης του επαγγέλματος του φαρ­ μακοποιού πουήτανδικαίωματης αιτήτριας συνακόλουθο της εγγραφής της στο μητρώο των φαρμακοποιών. 20 25 30 35
2. ΤοΑρθρο 17του Νόμου στοχεύει στην κάλυ^τηεντελώςδιαφορε­ τικής ανάγκης. EivaL βέβαιαγεγονός ότι μπορεί έμμεσα να εξα­ χθείπωςτοΑρθροαναφέρεταισταδικαιώματατων κληρονόμων στην περίπτωση πουοφαρμακοποιός,μεταξύάλλωνκαθίσταται χωρίς σώας τας φρένας επειδή εκλαμβάνεται πως δεν μπορεί, εφόσον δεν έχεισώας ταςφρένας, ναασκεί οίδιος το επάγγελμα του φαρμακοποιού. Εκείνο, όμως, που μπορεί να λεχθεί με βε­ βαιότητα καιπου είναι αυτόπουέχει σημασία γιατους σκοπούς τηςπαρούσαςυπόθεσης, είναιπωςόποιακαιανθα μπορούσε να 48 40 4 ΑΛΛ. Γαβριήλ ν.Δημοκρατίας ήταν ηερμηνεία του Αρθρου 17καιοι επιπτώσεις του,δενμπο­ ρεί να θεωρηθεί ότι ήταναρμοδιότητατου Συμβουλίου Φαρμα­ κευτικής νααποφανθεί ότι ηαιτήτριαδεν είχεσώαςτας φρένας. Ο Νόμοςδενπαρέχειστο Συμβούλιοτέτοιαεξουσία. 5 10
3. Θα μπορούσε ναγίνει αναφορά στις πρόνοιες του ΠερίΔιανοη­ τικώς ΑσθενώνΝόμο,Κεφ.252 ωςπροςτις επιπτώσεις απότην κήρυξη κάποιου ως διανοητικώς ασθενούς, ως επεξηγηματικές του χειρισμού που έγινε με το Αρθρο 17του Κεφ.
4. Σχετική αναφοράμπορείναγίνεικαιστοΝόμο62/70πουτροποποίησετο Κεφ.252 καιεισήγαγε πρόνοιες αναφορικά μετηδιαχείρισητης περιουσίας και των υποθέσεων διανοητικώς ασθενών που δεν υπόκεινταισε περιορισμό. 15
5. Ηεγγραφήφαρμακοποιώνστο μητρώο δεν είναι οριστική. Ανα­ γνωρίζεταινομοθετικάηδυνατότηταδιαγραφής.ΤοΔικαστήριοδε χρειάζεταιόμωςνατοδειαπόαυτήτησκοπιά.Δενήτανηαπόφα­ σητουΣυμβουλίουναδιαγράψειτηναιτήτρια απότομητρώο. 20 Εν πάσηπεριπτώσει, ηδιαγραφήφαρμακοποιούαπότο μητρώο αποτελεί μία απότις πειθαρχικέςποινές που μπορεί να επιβάλει όχιτοΣυμβούλιοΦαρμακευτικής,αλλάτοΠειθαρχικόΣυμβούλιο. Ηπροσφυγή επιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 25 30 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία δεν επιτράπηκε στην αιτήτρια να αναλάβει την ευθύνη φαρμακείουως εγγεγραμμένη φαρμακοποιός. Α.Σ. Αγγελίδης, για την Αιτήτρια. 35 Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α ' , για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. 40 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί σχετίζεται με ταδικαιώματαπου συνεπάγεται η εγγραφή στο Μητρώο των Φαρμακοποιών και τις εξουσίες που παρέχει ο πε­ ρί Φαρμακευτικήςκαι Δηλητηρίων Νόμος Κεφ. 254, όπως τρο­ ποποιήθηκε με τους Νόμους 59/62, 37/67; 16/79 και 28/
6. 49 Κωνσΐαντινίδης, Δ. Γαβριήλ ν.Δημοκρατίας

(1993)Η εταιρεία ΜαρίαΔημητρίου Λτδ, με επιστολή της ημερομη­ νίας 19 Φεβρουαρίου 1990, πληροφόρησε το Διευθυντή Φαρμα­ κευτικής Υπηρεσίας πωςθαίδρυε φαρμακείουπό τη διεύθυνση της αιτήτριαςπουήτανεγγεγραμμένη φαρμακοποιόςκαι ζήτησε καθορισμό ημερομηνίας για την επιθεώρηση των υποστατικών της. Μεδικήτηςεπιστολή,ημερομηνίας28 Μαρτίου 1990, ηαι­ τήτρια πληροφόρησε το Διευθυντή πως ανέλαβε τη διεύθυνση τουφαρμακείου. 5 Είχαν φθάσει στο Συμβούλιο Φαρμακευτικής πληροφορίες 10 σύμφωνα με τις οποίες ηαιτήτρια είχε ψυχολογικά προβλήματα και αποφασίστηκενα διερευνηθεί το ζήτημα.Ηαιτήτρια είχενο­ σηλευθεί στην Ψυχιατρική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίαςμεταξύτης 1ηςκαι 12ηςΦεβρουαρίου 1990.Σύμφωνα με τον Β. Πύργο, Ειδικό Ψυχίατρο,Διευθυντή της Ψυχιατρικής 15 Κλινικής Λευκωσίας, είχεδιαγνωσθεί ψυχωσική συνδρομή σχιζο­ φρενικού τύπουκαι,κατάτηγνώμη του,ηαιτήτριαδεν μπορού­ σε να αναλάβει τη διεύθυνση του φαρμακείου μόνη της. Τοπα­ ράλληλο ιατρικόπιστοποιητικό τουψυχίατρουΚ. Θεοδώρου της Ψυχιατρικής Κλινικής Λευκωσίαςαναφερότανμόνο σε ψυχωσι- 20 κήσυνδρομή καιστη φαρμακευτική αγωγήπου προσδιορίστηκε. Το Συμβούλιο Φαρμακευτικήςκατέληξε στην απόφασηπως δενήτανδυνατόναεπιτραπείστην αιτήτριανααναλάβειτηνευ­ θύνη του φαρμακείου.Το κύρος αυτής της απόφασηςαμφισβη- 25 τήθηκε μετηνΠροσφυγή408/92.Κρίθηκε ότι η απόφασηείχελη­ φθεί χωρίς να διεξαχθεί δέουσα έρευνα σε σχέση με τηνκατά­ σταση της υγείας της ααήτριαςκαι χωρίς να της δοθεί ηευκαι­ ρία να ακουστεί, κατάπαράβασητων αρχώντης φυσικήςδικαι­ οσύνης. Επομένως,η απόφασηακυρώθηκεχωρίς ναεξεταστούν 30 οι υπόλοιποι λόγοι που πρόβαλε η αιτήτρια αναφορικάμε την ακυρότητα της απόφασηςπουλήφθηκε. Το Συμβούλιο Φαρμακευτικής,ενεργώντας σταπλαίσιασυμ­ βουλής απότηΝομικήΥπηρεσία τηςΔημοκρατίας,προκειμένου 35 να ανταποκριθείστο καθήκοντου για επανεξέταση του θέματος υπό το φως της απόφασηςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποφά­ σισε την πραγματοποίηση έρευνας με στόχο τηδιαπίστωση της κατάστασης της υγείας της αιτήτριας. Μεαπόφασητου, προκά­ λεσετη σύσταση ιατροσυμβουλίου, γεγονός για το οποίο ενημέ- 40 ρώσετην αιτήτρια. Ορίστηκαν, διαδοχικά,δυο ημερομηνίες για εξέταση της από το ιατροσυμβούλιο. Η αιτήτρια παρέλειψε να παρουσιασθεί. Με χειρόγραφη επιστολή γνωστοποίησε τηνάρ­ νησητης να υποβληθεί σε τέτοια εξέταση. 50 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Γαβριήλ ν.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. Μετάαπόαυτά,τοΣυμβούλιο Φαρμακευτικής,αφούκαιπά­ λιν εξασφάλισε νομικήσυμβουλή,έκρινεπωςείχευποχρέωσηνα προχωρήσει με την επανεξέταση του ζητήματος με ταδεδομένα που υπήρχαν έχοντας υπόψη τη στάση που τήρησε ηαιτήτρια κατέληξε πως θαέπρεπε να εμμείνει στην αρχική τηςαπόφαση. Αυτή η τελευταία απόφασητου Συμβουλίου, που γνωστοποιή­ θηκεστην αιτήτριαμετην επιστολή του ημερομηνίας 23 Απριλί­ ου 1992, αποτελεί το αντικείμενο της παρούσαςπροσφυγής. Είναι ηεισήγησητων καθ'ων ηαίτηση πως ηΠροσφυγήθα πρέπεινααπορριφθείγιατον απλόλόγοπως δεν μπορεί πιανα παραπονείταιηαιτήτριαείτεγιαπαράλειψηδιεξαγωγής απότο Συμβούλιο δέουσας έρευνας είτε για παραβίασητων αρχών της φυσικήςδικαιοσύνης,πουήτανOL λόγοι της ακύρωσηςτηςπρώτηςαπόφασης. Κατά την αιτήτρια,το ζήτημα δεν είναι τόσο απλό. Εγείρει θεμελιακό ζήτημα σε σχέση με το καθόλου δικαίωμα του Συμ­ βουλίου νααπαγορεύσει στην αιτήτριαναδιευθύνει φαρμακείο. Αυτό,κατάτην εισήγησητης, είναι δικαίωματης σύμφυτο προς το γεγονός της εγγραφής της ως φαρμακοποιούστο σχετικό μη­ τρώο έτσι που να μην τίθεται ζήτημα παροχής άδειας από το Συμβούλιο. Επισήμανε συναφώς πως ουδέποτε ζήτησε τέτοια άδεια αλλά μόνο γνωστοποίησε, όπως όφειλε, το γεγονός της ανάληψης της ευθύνης του φαρμακείουτηςεταιρείας. Δέχθηκε ο δικηγόρος των καθ' ων ηαίτηση πωςπραγματικά δεν υπάρχει ρητήπρόνοια στο Νόμο,άμεσακαλυπτικήτης δια­ δικασίαςπουακολουθήθηκεκαιτηςαπόφασηςπουλήφθηκε.Εισηγήθηκε, όμως, πως προκύπτει έμμεσα τέτοια εξουσία από τις πρόνοιες του Αρθρου 17 του Νόμου(όπως αναριθμήθηκε). Θα αναφερθώ στο άρθροαυτόστο κατάλληλο σημείο. Τασχετικά μετηνάσκησητου επαγγέλματοςήτης επιχείρησης τουφαρμακοποιούκαιγενικάτηςπαρασκευής,ανάμειξηςκαιδιά­ θεσης φαρμάκωνκαιδηλητηρίων ρυθμίζονται μετονπερίΦαρμα­ κευτικής και Δηλητηρίων Νόμο, Κεφ.254, όπως τροποποιήθηκε, (βλ. ανωτέρω). Κάθεπρόσωποπουπληροί τις προϋποθέσεις του Αρθρου9τουΝόμου,όπωςτροποποιήθηκεμετο Ν.59/62, δικαιούται να εγγραφεί ως φαρμακοποιός.Ηαιτήτρια εγγράφηκε στο ΜητρώοτωνΦαρμακοποιώνκαι,επομένως, κρίθηκεότιπληρού­ σε τις αναγκαίες προϋποθέσεις. Κάθε εγγεγραμμένος φαρμακο­ ποιόςείναι,κατάτονόμο,εξουσιοδοτημένος πωλητήςφαρμάκων και δηλητηρίων στο κοινό και έχει γενικά το δικαίωμα να ασκεί 51 Κωνστανγινίδης,Δ. Γαβριήλ ν.Δημοκρατίας

(1993)την επιχείρηση τουφαρμακοποιούγιαδικό τουλογαριασμόή για λογαριασμό άλλου. (Βλ. ταΑρθρα 4,4(α) και 7του Νόμου). Δεν τίθεται από το νόμο ζήτημαεξασφάλισης οποιασδήποτε άδειας από εγγεγραμμένο φαρμακοποιό για να προβαίνει σε ο,ηδήποτε σχετίζεται με την άσκηση του επαγγέλματος τουκαι γενικά της επιχείρησης του φαρμακοποιού. Πράγματι, τα πιο πάνω,αποτελούν αυτόματεςσυνέπειες της εγγραφήςτου. 5 Τίθεται ζήτημα παροχής άδειας σε ορισμένες περιπτώσεις 10 που,όμως,δεν αφορούνεγγεγραμμένους φαρμακοποιούςκαιδε χρειάζεται να μας απασχολήσουν. Εκείνο για το οποίοχρειάζε­ ται έγκριση του Συμβουλίου Φαρμακευτικής, είναι η εγγραφή του οικήματος στο οποίο ο φαρμακοποιόςασκεί το επάγγελμα του. ΣύμφωναμετοΑρθρο 15του Νόμου(όπωςαναριθμήθηκε), 15 ο φαρμακοποιόςοφείλειναυποβάλειαίτησηστο Συμβούλωγια την εγγραφή του φαρμακείουτου. Το Συμβούλιο είναι εφοδια­ σμένο με διακριτική εξουσία και μπορεί να αρνηθεί την εγγρα­ φή.Αυτό,όμως,για λόγους σχετικούς μετο οίκημαπουπρόκει­ ταιναστεγάσει την επιχείρηση του φαρμακοποιούκαιόχι μετο 20 πρόσωπο του ίδιου του φαρμακοποιού. Όπως προβλέπει το Αρθρο 15

(4)το Συμβούλιο μπορεί για καλό και επαρκή λόγο, διατυπωμένο εγγράφως, να αρνηθεί την εγγραφή οικήματος ή ακόμα ναδιαγράψει απότο μητρώο οίκημα πουκατά τη γνώμη του είναι ή έχει καταστεί ακατάλληλο για το σκοπό της διεξα- 25 γωγής σ' αυτότης επιχείρησης του φαρμακοποιού. Ο Νόμος ρυθμίζει ειδικά τη διεξαγωγή της επιχείρησης του φαρμακοποιού από εταιρείες. Το Αρθρο 16 του Νόμου (όπως αναριθμήθηκε), αναγνωρίζει σε εταιρείες τη δυνατότητα να ασκούν την επιχείρηση του φαρμακοποιούχωρίς να είναι εγγε­ γραμμένες ως φαρμακοποιοίνοουμένου ότι (α)η επιχείρηση και οποιοσδήποτε κλάδος αυτής βρίσκεται κά­ τωαπό τηνπροσωπικήδιεύθυνσηκαιέλεγχοφαρμακοποιού (εννοείται εγγεγραμμένου φαρμακοποιού), (β) Αντίγραφο του πιστοποιητικού σύστασης της εταιρείαςέχει κατατεθεί στο Συμβούλιο και (γ) οι υπόλοιπες πρόνοιες του Νόμου περιλαμβανομένων των προνοιών τουΑρθρου 15 πουαναφέρονταιστην εγγραφήτου οικήματος στο οποίο θαδιεξάγεται ηεπιχείρηση,τηρούνται. Εταιρείαπουασκεί τηνεπιχείρηση τουφαρμακοποιούσύμφω­ να με τις πρόνοιες αυτές,θεωρείται ως εξουσιοδοτημένος πωλη52 30 35 40 4ΑΛΛ. Γαβριήλν.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης,Δ. της δηλητηρίων και εφόσον ο εγγεγραμμένος φαρμακοποιόςπου διευθύνει και ελέγχει την επιχείρηση είναι μέλος του διοικητικού της συμβουλίου, μπορεί ναπεριγράφει το οίκηματης ωςφαρμα­ κείο καιγενικάναεμφανίζεταιως επιχείρησηφαρμακοποιών. 5 10 15 20 25 30 35 Όπως έχω σημειώσει απότην αρχή,η εταιρεία Μαρία Δημη­ τρίου Λτδ πληροφόρησε το Διευθυντή Φαρμακευτικών Υπηρε­ σιών αναφορικά με τηνπρόθεση της να ιδρύσει φαρμακείοανα­ φέροντας και το όνομα της φαρμακοποιούπου θα ανελάμβανε τη διεύθυνση και τον έλεγχο του. Επρόκειτο για την αιτήτρια που, όπως προκύπτει απότο πιστοποιητικό σύστασης της εται­ ρείας που επισυνάφθηκε σε μεταγενέστερη επιστολή τουδικηγό­ ρου της εταιρείας,ήταν μέλος του διοικητικού της συμβουλίου. Η εταιρεία ζήτησε, όπως σημείωσα, επιθεώρηση του οικήματος της, με πρόδηλο σκοπό την εγγραφή του σύμφωνα με τις πρό­ νοιες του Νόμου.Στηναγόρευση του δικηγόρου των καθ' ων η αίτησηγίνεται αναφορά σε αίτηματης αιτήτριαςνατηςεπιτρα­ πεί να λειτουργεί φαρμακείο.Δεν υποβλήθηκε τέτοιο αίτημα.Η ίδια ηαιτήτριαδεν υπέβαλε οποιοδήποτε αίτημαπρος το Συμβούλιο.Απλώςγνωστοποίησε τογεγονός ότι ανελάμβανετηνευ­ θύνητου φαρμακείουως εγγεγραμμένη φαρμακοποιός. Ό,τι ενέπιπτε στην αρμοδιότητατου Συμβουλίου στο στάδιο εκείνο,ήτανηδιεξαγωγή έρευνας αναφορικά μετο αντοοίκημα πουπροτάθηκεως φαρμακείο,ήτανκατάλληλο. Ούτε μεαφορμή τις επιστολές της εταιρείας και κυρίως της αιτήτριας της ίδιας ούτε απόοποιαδήποτεάλλη αιτίαετίθετο ζήτημαλήψης απόφα­ σης ως προς το δικαίωμα της αιτήτριας να ασκεί το επάγγελμα της. Ηαπόφασητου Συμβουλίου να μήεπιτρέψει στηναιτήτρια να αναλάβει την ευθύνητου φαρμακείου,λήφθηκε καθ'υπέρβα­ σητων εξουσιών τουόπως αυτέςκαθορίζονταιαπότο Νόμοκαι είναι, γι' αυτό το λόγο, άκυρη. Ισοδυναμούσε με απαγόρευση άσκησηςτου επαγγέλματοςτουφαρμακοποιούπουήτανδικαίω­ ματηςαιτήτριαςσυνακόλουθο της εγγραφήςτηςστο μητρώοτων φαρμακοποιών. Το Αρθρο 17 του Νόμου δε διαφοροποιεί την κατάσταση. Πρέπει πρώτανατοπαραθέσω. 40 "Notwithstanding anythingcontained in this Part of this Law (a)if a pharmacist dies, or becomes of unsound mind or is adjudged bankrupt or enters into a composition or scheme of arrangement with his creditors, under any law relatingto 53 Κωνσταντινίδης, Δ. Γαβριήλν.Δημοκρατίας

(1993)bankruptcy in force for the time being, his heirs may, with the permission of the Board and subject to such directions and conditions as the Board may, in its discretion, deem fit toimpose, carry onthebusinessanditshallnotbe necessary for such heirs toberegistered,provided thatsuch businessis continued only underthepersonal management andcontrol of apharmacist andfor such period notexceedingfive years as the Board may decide:" 5 (b)the heirs of a pharmacist carrying on a business in accordance with the provisions of paragraph (a) of this section shall be authorized sellers of poisons within the meaning of this Law, and it shall be lawful for them to use any title, emblem or description which might have been lawfully used by thepharmacist whoseheirs they are". 10 15 (Σε μετάφραση): "Ανεξάρτητα από ο,ηδήποτε περιέχεται στο μέρος αυτό του Νόμου(α)αν φαρμακοποιόςαποβιώσει, ήκαταστεί χωρίς σώες τις φρένες ή κηρυχθεί σεπτώχευσηή προέλθει σε συμβιβασμό ή σε σχέδιο διευθέτησης με τους πιστωτές του δυνάμει οποιουδήποτε εκάστοτε ισχύοντος Νόμουσχετικά μεπτώ­ χευση,οι κληρονόμοι τουμπορούν,μετηνάδειατουΣυμ­ βουλίουκαιτηρουμένων οποιωνδήποτεοδηγιώνκαιόρων που το Συμβούλιο μπορεί, στα πλαίσια της διακριτικής τουεξουσίας,ναθεωρήσει σκόπιμο ναεπιβάλει,ναδιεξά­ γουν την επιχείρησηκαιδενθαείναι απαραίτητογιατους κληρονόμους αυτούςναεγγραφούν,νοουμένουότι αυτήη επιχείρηση συνεχίζεται μόνοκάτω απότηνπροσωπικήδι­ εύθυνση καιέλεγχο φαρμακοποιούκαιγιατέτοιαπερίοδο που δεν θαυπερβαίνει τα πέντε χρόνια ως το Συμβούλιο ήθελε αποφασίσει: (β)Οι κληρονόμοι φαρμακοποιού που διεξάγουν επιχείρηση σύμφωνα μετιςπρόνοιες τηςπαραγράφου (α)τουάρθρου αυτούθαείναι εξουσιοδοτημένοι πωλητέςδηλητηρίωνκα­ τά την έννοια του Νόμου αυτού και θα είναι νόμιμο γι' 40 αυτούς να χρησιμοποιούν οποιοδήποτετίτλο, έμβλημα ή περιγραφή που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί νόμιμα από το φαρμακοποιότουοποίου είναι κληρονόμοι." 54 20 25 30 35 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Γαβριήλ v. Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης,Δ. Είναι φανερόπως το άρθροαυτόστοχεύει στην κάλυψη εντε­ λώς διαφορετικής ανάγκης. Είναι βέβαιαγεγονός ότι μπορεί έμ­ μεσα να εξαχθεί πως το άρθρο αναφέρεταιστα δικαιώματατων κληρονόμων στην περίπτωση που ο φαρμακοποιός,μεταξύ άλλων,καθίσταταιχωρίς σώεςτιςφρένες επειδήεκλαμβάνεταιπως δεν μπορεί, εφόσον δεν έχεισώες τις φρένες,να ασκεί ο ίδιος το επάγγελμα του φαρμακοποιού. Εκείνο,όμως, που μπορεί να λε­ χθεί μεβεβαιότητακαιπουείναι αυτόπουέχεισημασίαγια τους σκοπούςτηςπαρούσαςυπόθεσης,είναιπωςόποιακαιανθαμπορούσενα ήτανηερμηνεία του Αρθρου 17και οι επιπτώσεις του, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ήταν αρμοδιότητα του Συμβουλίου Φαρμακευτικής να αποφανθεί ότι η αιτήτρια δεν είχε σώες τις φρένες. ΟΝόμοςδεν παρέχει στο Συμβούλιο τέτοια εξουσία. Ο δικηγόρος της αιτήτριας εισηγήθηκε πως το κατά πόσον η αιτήτρια είχεήόχι σώεςτις φρένες δεθαμπορούσε καννα είναι τοαντικείμενο διοικητικής έρευνας.Επικαλέσθηκε σχετικά τοπε­ ρί Διανοητικώς ΑσθενώνΝόμο,Κεφ. 252 και ειδικάτις ερμηνευ­ τικές του διατάξεις ως προς το ποιος θεωρείται διανοητικώς ασθενής και ακόμα τις επόμενες διατάξεις του ως προς το πώς κηρύσσεται κάποιοςως διανοητικώς ασθενής.Το Κεφ.252, θεω­ ρεί ότι οόρος διανοητικώςασθενής σημαίνει φρενοβλαβήκαιπε­ ριλαμβάνει ηλίθιο και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που δεν έχει σώεςτις φρένεςκαιπροσδιορίζει δικαστικήδιαδικασίασταπλαίσια της οποίας διεξάγεται η αναγκαίαέρευνα και τελικά διαπι­ στώνεται καικηρύσσεται πρόσωπο ως διανοητικώςασθενής. Θα έλεγα ότι διακρίνω βάση στην εισήγηση αυτή αν και θα πρέπει να διευκρινιστεί πως δε νομίζω πως είναι για το Δικαστήριο, σ' αυτήτη διαδικασία, να αποφανθείως προς το ποιες δυνατότητες υπήρχαν. Θα μπορούσε πάντωςναγίνειαναφορά και στις πρόνοιες του Κεφ.252 ως προς τις επιπτώσεις απότην κήρυξη κάποιου ως διανοητικώς ασθενούς ως επεξηγηματικές του χειρισμού που έγινε με το Αρθρο 17του Κεφ.254. Σχετική αναφοράμπορεί ναγίνει και στο Νόμο 62/70που τροποποίησε το Κεφ.252 και εισήγαγε πρόνοιες αναφορικάμε τη διαχείριση της περιουσίας και των υποθέσεων διανοητικώς ασθενών που δεν υπόκεινται σε περιορισμό. Η εγγραφή φαρμακοποιών στο μητρώο δεν είναι οριστική. Αναγνωρίζεται νομοθετικά ηδυνατότητα διαγραφής. Δε χρειά­ ζεται όμως να δω το ζήτημα από αυτή τη σκοπιά. Δεν ήταν η απόφασητου Συμβουλίου ναδιαγράψειτηναιτήτριααπό τομη­ τρώο. Προκύπτει από την απόφασηπου λήφθηκε, πως το Συμ55 Κωνσταντινίδης, Δ. Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας

(1993)βούλιο εννοούσε να παραμείνει η αιτήτρια εγγεγραμμένη στο Μητρώο Φαρμακοποιώναλλά να μή μπορεί να ασκεί το επάγ­ γελμα της. Ενπάσηπεριπτώσει,η διαγραφήφαρμακοποιούαπό το μητρώο αποτελεί μιααπότις πειθαρχικέςποινές που μπορεί να επιβάλει όχι το Συμβούλιο Φαρμακευτικήςαλλά το Πειθαρχικό Συμβούλιο αφούδιαπιστώσει τηδιάπραξηκάποιουαπό τα πειθαρχικά αδικήματα που προβλέπει ο περί Φαρμακοποιών (Σύλλογοι, Πειθαρχίακαι Ταμείο Συντάξεων) Νόμος του 1972 (Ν.39/72),όπωςτροποποιήθηκεμετουςΝόμους66/81 και61/88. 5 10 Αναπτύχθηκαναπότοδικηγόροτηςαιτήτρίαςδιαζευκτικοίλό­ γοι ακυρότηταςτηςπροσβαλλόμενης πράξης. Ενόψει τηςαπόφα­ σηςστηνοποίαέχωκαταλήξειαναφορικάμετηνανυπαρξίαεξου­ σίας έκδοσης απόφασης όπως ηπροσβαλλόμενη απότοΣυμβού­ λιο Φαρμακευτικής,δεθαασχοληθώκαι μετους λόγους εκείνους. 15 Υπάρχει μόνο μιαλεπτομέρεια πουδεν πρέπει νααφήσωαπαρα­ τήρητη.Οδικηγόρος τηςαιτήτριαςχαρακτήρισετηναπόφασητου Συμβουλίου για εξέταση της αιτήτριας από ιατροσυμβούλιο ως "πρόφαση εν αμαρτίαις". Αυτήημομφή είναι εντελώς άδικη και δενείχετηθέση της.Όλαταστοιχεία δείχνουν πωςτοΣυμβούλιο 20 ωθήθηκε σας ενέργειες του από αίσθημα ευθύνης και πρόθεση υπεύθυνουχειρισμού ενός πολύ σοβαρούθέματος. Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή πετυχαίνει. Ηπρο­ σβαλλόμενηαπόφασηακυρώνεται. Καμιάδιαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή πετυχαίνει χωρίς διαταγή για έξοδα. 56 25