clr/1993/1993_4_661.pdf

(1993)βούλιο Προσωπικού — Συμβουλευτική επιτροπή, έργο της οποίας είναι να υποβοηθά την Αρχή στο έργο της — Οι συμβουλές του δεν είναι δεσμευτικές για την Αρχή. Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις Διευθυντή — Μπορεί να έχουν το στοιχείο της προσωπι­ κής γνώμης του ιδίου,αναφορικά με την υπηρεσιακή απόδοση των υποψηφίων. 5 Μετην προσφυγήτου αυτή, ο αιτητήςπροσέβαλε την απόφαση τωνκαθ' ωνη αίτησηναπροάξουν,σταπλαίσιαεπανεξέτασηςανα­ κληθείσας απόφασηςτους,τα ενδιαφερόμενα μέρηαντί του ιδίου. Οι ισχυρισμοί που πρόβαλε προς υποστήριξη της προσφυγής του, αναπτύσσονται εκτενώς στοκείμενο της απόφασης. 10 15 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας τηνπροσφυγή,αποφά­ σισε ότι:

1. Στηνπροκειμένηπερίπτωσηηόληδιαδικασίαπλήρωσης τηςθέ­ σης ξεκίνησε με απόφασητης Αρχής, της οποίας η συγκρότηση κατά το χρόνο εκείνο ήταν, άκυρη. Συνεπώς οι ενέργειες της Αρχής να ζητήσει τη συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού και τις εισηγήσεις του Γενικού Διευθυντή,είναι άκυρες, για τον ίδιο λόγο καικατάσυνέπεια καιηυποβολήτης συμβουλής του Συμβουλίου Προσωπικού και των εισηγήσεων του Γενικού Διευθυντήείναιάκυρες εφόσον το υπόβαθρο στο οποίοστηρίχθη­ καν δεν υφίσταταιπλέον. 20 25
2. Όσοναφοράτους ΚανονισμούςπουέλαβευπόψητουτοΣυμβού­ λιο Προσωπικούκαισυγκεκριμένα τις Κ.Δ.Π. 91/89 και 163/90, η 30 ενέργεια τηςΑρχής ήτανκαθ' όλανόμιμηκαιηενδεδειγμένηυπό τιςπεριστάσεις.ΣτιςπροσφυγέςΒανέξΐβκ,ά. ν.Λημοκρατϊαςν.αι Ανώναςκ.ά. ν.Δημοκρατίας, ηΟλομέλεια τουΔικαστηρίου απο­ φάσισε ότι ηΔιοίκηση δεσμεύεται καιοφείλει ναακολουθήσει το ισχύον δίκαιο. Συνεπώςδεν ευσταθείτοεπιχείρημα αυτό. 35
3. Όσοναφοράτο θέματηςαναδρομικήςπροαγωγήςτωνενδιαφε­ ρομένων μερών,σύμφωναμετις αρχέςτουδιοικητικούδικαίου, είναι επιτρεπτό, κατ* εξαίρεση του γενικού κανόνα, να δοθεί αναδρομική ισχύς σε προαγωγήήδιορισμό ανυπάρχει σχετική νομοθετικήπρόνοια. Συνεπώς απορρίπτεταικαι αυτός ο ισχυρισμός, δεδομένου ότι. ηεπίδικηθέση είχε δημοσιευτεί στον περί Προϋπολογισμού της 662 40 4 Α.Α.Δ. Χ'Ίωάννου κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. κ.ά. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Νόμο του 1988(Ν.92/88),ο οποίος,όπως έχεινομολογηθεί, είναι Νόμος. 5 10 15 20 25 30
4. Σεσχέσημε τον επόμενο ισχυρισμό ότι λήφθηκαν υπόψη καιοι συνεντεύξεις, τέτοιο συμπέρασμαδεν μπορείναεξαχθείούτευπο­ στηρίζεται απόταστοιχεία τουφακέλου.Ουδεμίααναφορά περί συνεντεύξεων γίνεται σταπρακτικάτης υπό εξέτασηδιαδικασίας και θαθεωρείτο αυθαίρετοκαιαστήριχτο τοσυμπέρασμα ότιλή­ φθηκαν υπόψηοισυνεντεύξεις, επειδή και μόνο δεν αναφέρεται ρητάσταπρακτικάότι παραγνωρίστηκαν.Αλλωστεη υποχρέωση καταγραφής απόέναδιοικητικό όργανο των στοιχείων πουλαμ­ βάνει υπόψη του, ως μέρος της αιτιολογίας της απόφασης του ώστενακαθίσταταιεφικτόςοΔικαστικός έλεγχος,δεναπαιτείκαι την αναφοράστα στοιχεία που δε λαμβάνονται υπόψη και τα οποίαδενήτανενώπιον τουκατάτον ουσιώδη χρόνο.
5. Αναφορικά μετον ισχυρισμό γιαεπέμβασητουΣυμβουλίουΠρο­ σωπικού στις αρμοδιότητες τηςΑρχήςκαιαυτόςπρέπεινααπορ­ ριφθεί. Σύμφωνα μετον Κανονισμό 10

(5)ηΑρχή "προ πάσης προαγωγής...ζητείτην συμβουλήν τουΣυμβουλίου Προσωπικού ..." Αναμφίβολα όπωςορθάείναιηθέσητωνκαθ' ωνηαίτηση,το Συμβούλιο Προσωπικούκαταλήγονταςστησυμβουλή του όφειλε να χρησιμοποιήσει τα ίδια κριτήρια όπως αυτά που λαμβάνει υπόψη της ηΑρχή κατάτηδιενέργεια των προαγωγών. Ουδεμία επέμβασηυπάρχειστο έργοήστην εξουσία της Αρχής, δεδομένου ότι ο σκοπός των Συμβουλευτικών Επιτροπών, όπως στην πα­ ρούσαπερίπτωσητοΣυμβούλιο Προσωπικού,είναιναυποβοηθά την Αρχήστο έργο τηςπράγματοοποίο έκαμεκαι ενπάσηπερι­ πτώσει δενείναικαθ'οιονδήποτετρόποδεσμευτικήγιατην Αρχή. 6. Τοεπόμενο θέμαπουπροβάλλεται ότι ηένσταση του Διευθυντή αναφέρεται στην προσωπικήτουγνώμη,απασχόλησεπρόσφατα το Δικαστήριο στην ΧαράλαμποςΧ"Βασιλείον ν. ΑρχήςΤηλε­ πικοινωνιώνΚύπρου, όπου αναφέρονταιταακόλουθα: 35 40 "Η πρόνοια των Κανονισμών γιααναζήτηση της εισήγησης του Γενικού Διευθυντή πριν από κάθε προαγωγή,αφ'εαυτης αλλά και σεσυνδυασμό προς TUκριτήρια πουκαθορίζονται, '- εξυπακούει πως πέρααπότααντικειμενικά στοιχεία των φακέλων που και to ίδιο τοΔιοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχής μπορεί να διαπιστώσει, είναι ενδεδειγμένο να αξιοποιηθούν και όσα οίδιος ο Γενικός Διευθυντής γνωρίζει αναφορικά με την υπηρεσιακήεπίδοσηκαιαπόδοσητων υποψηφίων." 663 Χ'Ίωάννουκ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.κ.ά.

(1993)Δε θεωρείται λοιπόν ότι υπάρχει οτιδήποτε το επιλήψιμο στις ενστάσεις του Διευθυντή. 7. Τέλος όσον αφοράτον ισχυρισμό του αιτητή ότι είναι έκδηλα υπέρτερος των ενδιαφερομένων μερών, παρατηρούνταιταακόλουθα: 5 Οαιτητήςαυτόςαπόάποψηςαξίαςφαίνεταιίσος μεταενδιαφε­ ρόμενα μέρη2,4 και6,υπερέχει δετων υπολοίπων. Απόαπόψε­ ως προσόντων φαίνεταιναυπερτερεί όλων εκτός του αρ.8, ML10 χαήλ, παρόλο που όλοι πληρούν τα απαιτούμεναπροσόντα του ΣχεδίουΥπηρεσίας. Τέλος,όσον αφοράτηναρχαιότηταείναινε­ ώτερος όλων κατά έναχρόνο του αρ.8 Μιχαήλ,3χρόνια του αρ. 6 Μπαταρίακαι αρ. 7 Κολοκοτρώνη, 4 χρόνια του αρ.5 Γεωργιάδη,5 χρόνια του αρ.4 Σωτηρίου,6χρόνια του αρ. 3 Περικλέ15 ους και 10χρόνια των αρ. 1 Λοιζου και2 Καλλίδη. Ηπιοπάνωεικόνα τουαιτητήδεν τουπροσδίδει την απαραίτη­ τηέκδηλη υπεροχή,ώστε το Δικαστήριο να δύναταινα επέμβει στην επίδικη απόφαση. 20 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 25 ΡΙΚ ν.Καραγιώργηκ.ά.

(1991)3Α.Α.Δ.159, Βανέζηςκ.α. ν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 2522, Panayides v.Republic

(1973)3 C.L.R. 378, 30 Soteriades andOthersν.Republic

(1987)3 C.L.R. 1604, Διαμαντίδης v.AHK

(1993)4 ΑΛΛ. 278, 35 Χριστοδουλίδου v.ATHK

(1993)4ΑΛΛ. 40, Χ"Βασιλείου v.ATHK

(1992)4 ΑΛΛ.

1. Προσφυγή. 40 Προσφυγή εναντίον απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία προάχθηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Προϊστα­ μένου Υπηρεσίας Β' (Ειδικευμένου Προσωπικού) αναδρομικά 664 4Α.Α.Δ. Χ'Ίωάννουκ.ά.ν. Α.ΤΗ.Κ.κ.ά. από 1Ιουνίου 1988, αντί τουαιτητή. Α. Σ. Αγγελίδης,για τον Αιτητή. 5 Κ. Χ'Ίωάννου, για τους Καθ'ων ηαίτηση. Cur.adv.vult. 10 15 ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Με την παρούσα προσφυγή ο αιτητής Ι προσβάλλει την απόφαση της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Αρχής) με ημερομηνία 8 Ιουλίου 1991 με την οποία προήγαγε τους 1.Ευστάθιο Λοϊζου,
2. Ανδρέα Γ. Καλλίδη,
3. Δημητράκη Περικλέους,
4. Θεόδωρο Σωτηρίου,
5. Φοίβο Κ. Γεωργιάδη,
6. Χαράλαμπο Μπαταρία,
7. Γεώργιο Κολοκοτρώνη και
8. Ανδρέα Σ.Μιχαήλ στηθέση Προϊσταμένου Υπηρεσίας Β' (Ειδικευμένου Προσωπικού) αναδρομικάαπό 1Ιουνίου 1988 αντί τουαιτητή. Ο αιτητής 2 Κ. Παπακωνσταντίνουαπέσυρε την προσφυγή τουκατάτην ακρόασητης υποθέσεως. 20 25 30 35 40 Οι πιο πάνω θέσεις κενώθηκαν ύστερα από απόφαση της Αρχήςημερ.30 Μαΐου 1991 μετην οποίαανακάλεσε προηγούμε­ νηαπόφασητηςημερ.30 Μαρτίου 1990γιαπροαγωγήτωνενδια­ φερομένων μερών στην πιο πάνω θέση μετά την απόφαση της Ολομέλειας τουΑνωτάτου ΔικαστηρίουστηνυπόθεσηΡΙΚ ν.Καραγιώργη κ.ά.

(1991)3 Α.Α.Δ. 159, με την οποία ο περί Ορισμέ­ νων ΝομικώνΠροσώπων Δημοσίου Δικαίου (Διορισμός Διοικη­ τικώνΣυμβουλίων) Νόμοςτου 1988 (Νόμοςαρ. 149του 1988),κη­ ρύχθηκε αντισυνταγματικόςσε όση έκτασηπροβλέπεται η συμμετοχή των κοινοβουλευτικών κομμάτων στο διορισμό των μελών οργανισμών δημοσίου δικαίου (στους οποίους περιλαμβάνεται και ηΑρχήΤηλεπικοινωνιών Κύπρου)και στην παρουσίαπαρα­ τηρητών στις συνεδρίες των συμβουλίων. Ηπιο πάνωαπόφασητης Αρχής κοινοποιήθηκε στο προσω­ πικό τηςΑρχής στις 31 Μαΐου 1991. Στην ίδια συνεδρία η Αρχή αποφάσισε να ζητήσει από το ΣυμβούλιοΠροσωπικούναυποβάλεικαιπάλιτησυμβουλή του προς την Αρχή γιατην πλήρωση των πιο πάνωθέσεων. ΤοΣυμ­ βούλιο αφούεξέτασετοθέμασύστησεως τουςπιο κατάλληλους γιαπροαγωγή 12υποψηφίους μεταξύτων οποίωνπεριλαμβάνο­ νταν όλα ταενδιαφερόμενα μέρη. 665 Λοΐζου, Π. Χ'Ίωάννου κ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.κ.ά.

(1993)Κατάτησυνεδρία ημερ. 5 Ιουλίου 1991 τοΣυμβούλιο μετάαπό μελέτηκαισυζήτηση τωνδεδομένων γιατουςυποψήφιουςκαισυ­ γκεκριμένα τωνπρακτικώντουΣυμβουλίουΠροσωπικού,τηςΕι­ σηγήσεως του Γενικού Διευθυντή και του περιεχομένου των προ­ σωπικώντουςφακέλων,στουςοποίουςπεριλαμβάνονταιταΦύλλαΠοιότητας/Προαγωγήςτους,παρατήρησετα ακόλουθα: Ο υποψήφιος Ευστάθιος Λοΐζου

(1260)κρίνεται ως πολύ καλός υπάλληλος με γνώση εργασίας στις εσωτερικές και εξωτερικές εγκαταστάσεις. 5 10 Ο υποψήφιος Ανδρέας Γ. Καλλίδης

(953)κρίνεται ωςπο­ λύ καλός υπάλληλος μεπολύκαλήγνώσηεργασίας στις εξωτερικές και εσωτερικές εγκαταστάσεις. 15 Ο υποψήφιος Δημητράκης Περικλέους

(1907)κρίνεται ως πάρα πολύ καλός, εργατικός, ευσυνείδητος και φιλότιμος υπάλληλος. 20 Ο υποψήφιος Θεόδωρος Σωτηρίου

(2238)κρίνεται ως άριστοςυπάλληλος,εξαίρετος γνώστης τηςεργασίαςτουπου εργάζεται με ζήλο και ευσυνειδησία. 25 ΟυποψήφιοςΦοίβοςΚ. Γεωργιάδης

(379)κρίνεται ωςπο­ λύ καλός,εργατικός καιευσυνείδητος υπάλληλος. 30 Ουποψήφιος Γεώργιος Κολοκοτρώνης

(1033)κρίνεταιως πολύ καλός υπάλληλος και τα αποτελέσματα της εργασίας του είναι εξαιρετικά. EivaLπολύκαλός συντηρητής πινάκων και τηλεφωνικών συσκευών. 35 Ο υποψήφιος Χαράλαμπος Μπαταρίας

(1370)κρίνεται ως άριστος υπάλληλος, άριστος γνώστης της εργασίας του και με άριστο ήθος και συμπεριφορά. 40 Ο υποψήφιος Ανδρέας Σ. Μιχαήλ

(1415)κρίνεται ως τα­ κτικός,εργατικός καιευσυνείδητος υπάλληλος με ικανότητες εποπτείας και αναπτυγμένοτο αίσθημα ευθύνης. 666 4 ΑΛΛ. Χ'Ίωάννου κ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ. κ.ά. Λοΐζου, Π. Όσον αφοράτους υπόλοιπους υποψήφιους,το Συμβούλιο έκρινε ότι δε διαθέτουν την πείρατων προηγούμενων και εί­ ναι νεώτεροι στο βαθμότου Επιθεωρητή Ειδικευμένου Προ­ σωπικού. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μεβάσηταπιοπάνω,τοΣυμβούλιο,αφούέλαβευπόψητη ΣυμβουλήτουΣυμβουλίουΠροσωπικού,την Εισήγηση τουΓε­ νικού Διευθυντή, το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων των υποψήφιων υπαλλήλων και τα ΦύλλαΠοιότητας/Προαγωγής τους,συνέκρινε τουςυποψήφιους μεταξύτουςκαιέκρι­ νε ότι οι υποψήφιοι Ευστάθιος Λοΐζου

(1260), Ανδρέας Γ. Καλλίδης

(953), Δημητράκης Περικλέους

(1907), Θεόδωρος Σωτηρίου

(2238), Φοίβος Κ. Γεωργιάδης

(379), Χαράλαμπος Μπαταρίας

(1370), Γεώργιος Κολοκοτρώνης

(1033)και Ανδρέας Σ. Μιχαήλ

(1415)υπερέχουν όλων των υπόλοιπωνυποψή­ φιων σε επίδοση,απόδοσηκαι ικανότητες και ότι είναι οικα­ ταλληλότεροι υποψήφιοιγιαπλήρωσητωνοκτώκενών θέσεων Προϊστάμενου Υπηρεσίας "Β" (Ειδικευμένου Προσωπικού)." Εναντίον της απόφασης αυτής καταχωρήθηκε η παρούσα προσφυγή. Είναι η θέση του αιτητή ότι εφόσον η ανάκληση της προη­ γούμενης απόφασηαφορούσε μόνο την τελική απόφασητου Διοικητικού Συμβουλίου ημερ. 30 Μαρτίου 1990, εφόσον απότην όλη διαδικασία εκλογής το μόνο τμήμα της σύνθετης διαδικα­ σίας που έπασχε ήταν η τελική απόφασητης 1 Μαρτίου 1990, εσφαλμένα το θέμα επανεξετάστηκε απότο Συμβούλιο Προσω­ πικού εξ υπαρχής.Εν πάση περιπτώσει είναι ο ισχυρισμός του αιτητή ότι το Συμβούλιο Προσωπικού ενήργησε επικαλούμενο διατάξεις Κανονισμών μεταγενέστερων του ουσιώδους χρόνου που αφορούσε η ανακληθείσα πράξη και συγκεκριμένα της Κ.Δ.Π. 91/89 με ισχύ από την 21 Απριλίου 1989 και Κ.Δ.Π. 163/90 με ισχύ από την 13 Ιουλίου 1990, εφαρμόζοντας έτσι εσφαλμένο νομικό καθεστώς, αντίθετα προς τις γενικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου και τη Νομολογία που επιβάλλει η επανεξέτασηναγίνεται κάτωαπότονομικό καιπραγματικόκα­ θεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο της ακυρωθείσαςαπόφασης. Είναιεπίσηςοισχυρισμός τουαιτητήότιενπάσηπεριπτώσειτο Συμβούλιο Προσωπικού ενήργησε εσφαλμένα κατά την προηγού­ μενηδιαδικασία,τοοποίοσφάλμαεπανάλαβεκαικατάτηνεπανε­ ξέταση,εφαρμόζονταςόπωςαναφέρεταιτονομικό και πραγματι­ κόκαθεστώςπουεπικρατούσε κατάτην 1 Νοεμβρίου, 1989, με βά667 Λοΐζου, Π. Χ'Ίωάννου κ.ά.ν. Α.ΤΗ.Κ. κ.ά.

(1993)σητο οποίο εξετάστηκαν αρχικάαπότο Συμβούλιο Προσωπικού οιθέσεις,δεδομένουότι οιεπίδικεςπροαγωγές ισχύουναναδρομι­ κάαπότην 1Ιουνίου 1988 δηλαδή 17μήνες προηγουμένως. Ο επόμενος ισχυρισμός είναι ότι απόταπρακτικάτης επίδι5 κης απόφασης,δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι οι συ­ νεντεύξεις που διενεργήθηκαν κατά την προηγούμενη διαδικα­ σίαδε λήφθηκανυπόψηκατάτην επανεξέταση, ιδιαίτερα ενόψει τουγεγονότος ότι οι κρίσεις γιατους υποψηφίουςκατάτηνεπα­ νεξέταση είναι επί λέξει αντιγραφήτων κρίσεων του Συμβουλί- 10 ου μετά από τη συνέντευξη. Επίσηςόπως ισχυρίζεταιοαιτητήςδεδομένουon οιπροαγωγές ίσχυαν από την 1 Ιουνίου 1988, τα φύλλα ποιότητας τωνυποψη­ φίωνγιαταέτη1988και 1989ωςμεταγενέστερατηςουσιώδουςημε- 15 ρομηνίαςτωνπροαγωγών,δενέπρεπεναληφθούνυπόψη. Ο επόμενος ισχυρισμός είναι ότι το Συμβούλιο Προσωπικού ενεργώντας με βάση τον Κανονισμό 10

(7)όπως τροποποιήθηκε με την Κ.Δ.Π. 163/90 προχώρησε στη σύγκριση και αξιολόγηση των υποψηφίων και κατάρτισε κατάλογο των επικρατέστερων επεμβαίνοντας στις αρμοδιότητες της Αρχής, ενώηδικήτου αρ­ μοδιότητα που ρυθμίζεται από τον Κανονισμό 10

(5)είναι μόνο συμβουλευτική. 20 25 Ο αιτητής ισχυρίζεται επίσης ότι ο Γενικός Διευθυντής στην εισήγηση του για πλήρωση των θέσεων με ημερ. 1Ιουλίου 1991 συστήνει ταενδιαφερόμενα μέρηγιατις επίδικεςθέσεις μεβάση, όπως αναφέρει, μεταξύ άλλων και την προσωπική του γνώμη για τον κάθε υποψήφιο, η οποία προσωπική του γνώμη είναι παντελώς άγνωστη καιστοιχείο μηπροβλεπόμενο απότους Κα­ νονισμούς. Συνεπώς η σύσταση αυτήτου Διευθυντή είναι γενι­ κή,αόριστη και αναιτιολόγητη. 30 Ενόψει όλων των πιο πάνωείναι ηθέση του αιτητήότι εφό- 35 σον πάσχει όλη ηπροπαρασκευαστικήδιαδικασία,συμπαρασύ­ ρεται καιοδηγείται σε ακυρότητακαιητελική επίδικη απόφαση ηοποία είναι παντελώς αναιτιολόγητη. EivaLτέλος ηθέση τουαιτητήότι υπερέχει σαφώςτων ενδιαφερομένων μερών. Στην προκειμένη περίπτωση ηόλη διαδικασίαπλήρωσης της θέσης ξεκίνησε με απόφασητηςΑρχής της οποίαςη συγκρότηση 668 40 4Α Λ Λ 5 10 15 Χ'Ίωάννου κ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. κ.ά. Λοΐζου, Π. κατάτοχρόνο εκείνο ήταν,όπως αναφέρθηκεπιο πάνω, άκυρη. Συνεπώς οι ενέργειες της Αρχής να ζητήσει τη συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού και τις εισηγήσεις του Γενικού Διευ­ θυντή είναι άκυρες για τον ίδιο λόγο και κατάσυνέπεια και η υποβολή της συμβουλής του Συμβουλίου Προσωπικού και των εισηγήσεων του Γενικού Διευθυντή είναι άκυρες εφόσον τουπό­ βαθρο στο οποίο στηρίχθηκαν δεν υφίσταται πλέον. Όσοναφοράτους Κανονισμούς πουέλαβευπόψητουτοΣυμβούλιο Προσωπικού και συγκεκριμένα τις Κ.Δ.Π. 91/89 και 163/90που εκδόθηκαν σε χρόνο μεταγενέστερο της ακυρωθείσας απόφασης,θεωρώότιη ενέργειατηςΑρχήςήτανκαθ' όλα νόμιμη και ηενδεδειγμένη υπότις περιστάσεις. ΣτιςπροσφυγέςΒανέζης κ.ά. ν. τηςΔημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ.2522,Λνώναςκ.ά. ν. της Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.2038,ηΟλομέλεια τουΔικαστηρίου αποφάσισε ότι η Διοίκηση δεσμεύεται και οφείλει να ακολουθεί το ισχύον δίκαω. Συνεπώςδεν ευσταθεί το επιχείρημααυτό. Στηνυπόθεση Βανέζη (πιοπάνω)λέχθησαν ταακόλουθα: 20 25 30 Κάθεδιοικητική ενέργεια πρέπει να είναι σύμφωνη με το δί­ καιοτουχρόνουπουλαμβάνειχώραν. Θαήτανανεπίτρεπτη ηεφαρμογή Κανονισμών πουέχουν ακυρωθείκαιηπαράλει­ ψη εφαρμογής Κανονισμών που ισχύουν στο χρόνο της έκδόσης μίαςπράξης " Όσον αφορά το θέμα της αναδρομικής προαγωγής των εν­ διαφερομένων μερών,σύμφωνα μετις αρχέςτουδιοικητικούδι­ καίου,είναι επιτρεπτόκατ'εξαίρεση τουγενικούκανόναναδοθεί αναδρομικήισχύς σε προαγωγήήδιορισμό ανυπάρχει σχε­ τική νομοθετική πρόνοια. Βλ. Petrakis Panayides v. Republic

(1973)3 C.L.R. 378 στη σελ. 383-4, Soteriades and Others v. Republic

(1987)3 C.L.R. 1604. 35 Συνεπώς απορρίπτεται και αυτός ο ισχυρισμός δεδομένου ότι η επίδικη θέση είχε δημοσιευτεί στον περί Προϋπολογισμό της ΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου Νόμοτου 1988 (Ν. 92/88), ο οποίος όπως έχεινομολογηθεί είναι νόμος. 40 Σεσχέση μετονεπόμενο ισχυρισμό ότι λήφθηκανυπόψηκαιοι συνεντεύξεις, τέτοιοσυμπέρασμαδεν μπορείναεξαχθείούτευπο­ στηρίζεται απόταστοιχεία του φακέλου.Ουδεμία αναφορά περί συνεντεύξεων γίνεται σταπρακτικάτηςυπό εξέτασηδιαδικασίας καιθαθεωρούσααυθαίρετοκαιαστήριχτο τοσυμπέρασμαότιλή669 Λοΐζου, Π. Χ'Ίωάννουκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. κ.ά.

(1993)φθηκαν υπόψη οι συνεντεύξεις επειδή καιμόνο δεν αναφέρεται ρητάσταπρακτικά ότιπαραγνωρίστηκαν.Αλλωστεηυποχρέωση καταγραφής από έναδιοικητικό όργανο τωνστοιχείων πουλαμ­ βάνειυπόψητου,ωςμέρος τηςαιτιολογίαςτηςαπόφασηςτουκαι ώστενακαθίσταταιεφικτόςοδικαστικόςέλεγχος,δεναπαιτείκαι την αναφορά στα στοιχεία πουδε λαμβάνονται υπόψη και τα οποίαδενήτανενώπιον τουκατάτον ουσιώδηχρόνο. 5 Αναφορικά με τον ισχυρισμό για επέμβαση του Συμβουλίου Προσωπικού στις αρμοδιότητες της Αρχής καιαυτός πρέπει να 10 απορριφθεί. Σύμφωναμ£τονΚανονισμό 10

(5)ηΑρχή"προπάσης προαγωγής...ζητείτηνσυμβουλήντουΣυμβουλίουΠροσωπικού..." Αναμφίβολα όπωςορθάείναιηθέσητωνκαθ'ωνη αίτηση,τοΣυμ­ βούλιο Προσωπικού καταλήγοντας στη συμβουλή τουόφειλενα χρησιμοποιήσει ταiOLa κριτήρια όπως αυτάπου λαμβάνει υπόψη 15 τηςη Αρχή κατάτηδιενέργειατωνπροαγωγών. Ουδεμίαεπέμβαση υπάρχειστοέργοήστηνεξουσίατηςΑρχήςδεδομένουότιοσκοπός τωνσυμβουλευτικών επιτροπών,όπωςστηνπαρούσαπερίπτωσητο Συμβούλιο Προσωπικού,είναιναυποβοηθάτηνΑρχή στοέργοτης πράγμα το οποίο έκαμεκαιενπάσηπεριπτώσει δεν είναι καθ' OL- 20 ονδήποτετρόποδεσμευτικήγιατηνΑρχή. Βλ.Διαμαντίδηςν.ΑΗΚ

(1993)4Α.Α.Δ. 278,Χριστοδονλίδον ν.ΑΤΗΚ

(1993)4Α.Α.Δ. 40. Το επόμενο θέμαπουπροβάλλεταιότιηένσταση τουΔιευθυ­ ντή αναφέρεται στην προσωπική τουγνώμη, απασχόλησε πρό- 25 σφατα τοΔικαστήριο στηΧαράλαμπος Χ"Βασιλείον ν. Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου

(1992)4Α.Α.Δ.4136, όπου αναφέρο­ νται τα ακόλουθα: "Η πρόνοια των Κανονισμών για αναζήτησητης εισήγησης του Γενικού Διευθυντή πριν απόκάθεπροαγωγή,αφ' εαυτής αλλά καισεσυνδυασμό προς τακριτήρια πουκαθορίζονται, εξυπακούει πωςπέρααπότααντικειμενικά στοιχεία των φα­ κέλων πουκαιτο ίδιο τοΔιοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχής μπορεί ναδιαπιστώσει, είναι ενδεδειγμένο νααξιοποιηθούν και όσαο ίδιος ο Γενικός Διευθυντής γνωρίζει αναφορικά με την υπηρεσιακήεπίδοσηκαιαπόδοσητωνυποψηφίων." Δε θεωρώ λοιπόν ότι υπάρχει οτιδήποτε το επιλήψιμο στις ενστάσεις του Διευθυντή. Τέλος όσον αφοράτονισχυρισμό τουαιτητήότι είναι έκδη­ λα υπέρτερος τωνενδιαφερομένων μερών, έχω να παρατηρήσω ταακόλουθα: 670 30 35 40 4 ΑΛΛ. 5 Χ'Ίωάννουκ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ. κ.ά. Λοΐζου, Π. Ο αιτητής αυτός από άποψης αξίας φαίνεται ίσος με τα εν­ διαφερόμενα μέρη 2, 4 και 6, υπερέχει δε των υπολοίπων. Από απόψεως προσόντων φαίνεταιναυπερτερεί όλων εκτός τουαρ. 8, Μιχαήλ, παρόλο που όλοι πληρούν τα απαιτούμεναπροσόντατου σχεδίου υπηρεσίας.Τέλος, όσον αφορά τηναρχαιότητα είναι νεώτερος όλων κατάένα χρόνο του αρ.8 Μιχαήλ, 3 χρό­ νια του αρ. 6 Μπαταρία και αρ.7 Κολοκοτρώνη, 4 χρόνια του αρ.5 Γεωργιάδη,5 χρόνιατου αρ.4 Σωτηρίου,6χρόνιατουαρ. 3 Περικλέους και 10χρόνιατων αρ. 1 Λοΐζου και2 Καλλίδη. 10 Η πιο πάνω εικόνα του αιτητή δεν του προσδίδει την απα­ ραίτητη έκδηλη υπεροχή ώστε το Δικαστήριο να δύναται να επέμβει στην επίδικηαπόφαση. 15 Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγήαποτυγχάνει καιαπορρίπτεται. Δε γίνεται διαταγήγιαέξοδα. 20 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. 671