(1993)24 Μαρτίου, 1993 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΑΜΥΝΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Σννεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 1093/90, 1123/90και 47/91) Νομοθεσία — Δευτερογενής νομοθεσία — Οφείλει να βρίσκεται εντός τωνπλαισίων τουεξονσιοδοτούντοςνόμου—Νομικές αρχές από τη νομολογία ωςπρος ισχυρισμόultra vires— Πρακτικήκαι ηκριθείσα περίπτωση μη θεμελίωσηςυπέρβασηςεξουσιοδοτήσεωςστους Κανο νισμούς περί Αξιωματικών του Στρατού της Δημοκρατίας (ΚΛ.Π. 90/96)). Συνεντεύξεις — Δεν υφίσταται ανάγκη καταγραφής τωνερωταπαντήσεων — Αρκεί καταγραφή τωνευρημάτων — Νομολογία — Κριθείσα περίπτωση συναγωγήςτωνευρημάτων από τοφάκελο. 5 10 Με τις συνεκδικασθείσες ως συναφείς προσφυγές, οι αιτητές προσέβαλαν το διορισμό των ενδιαφερομένων μερών στο βαθμό του Ανθυπολοχαγού στο ΣτρατότηςΔημοκρατίας. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές, απο φάσισε ότι: 1. Αποτελεί πάγια αρχή τηςνομολογίας,πωςη δευτερογενής νομοθε σία οφείλει να βρίσκεται εντός των πλαισίων του εξουσιοδοτοΰ20 ντος Νόμου.Οι νομικές αρχές,οι οποίες διέπουν ερωτήματαανα φερόμενα σεδευτερογενήνομοθεσία,ηοποίαείναικατ' ισχυρισμό ultra vires,έχουν συνοψιστεί στηνPapaxenofontos and Others ν, R. Ηαπάντησηστο ερώτημα κατά πόσον δευτερογενής νομοθεσία βρίσκεται στα πλαίσια του εξουσιοδοτούντος νόμου, εξαρτάται, 25 700 4Α.Α.Δ. 5 Γεωργίουκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. ανάλογα με τηνπερίπτωση,απότην ερμηνεία του σχετικού εξουσιοδοτούντος Νόμου.(Militosv.R.,HaraHotelsLtd. andOthers v.Λ.). Στουςσύγχρονους Νόμους,επικρατείηπρακτικήπαραχώ ρησης εξουσίας θέσπισης δευτερογενούς νομοθεσίας στο ΥπουργικόΣυμβούλιο "γιατηνκαλύτερηεφαρμογήτωνδιατάξεωντουΝό μου",ηδεγενική αυτήπρόνοια,ακολουθείται απότην απαρρίθμιση συγκεκριμένων ειδικών θεμάτων αναφορικάμε τους Κανονι σμούςοιοποίοιδύνανταιναθεσπιστούν, "άνευβλάβηςτηςγενικό τηταςτηςωςάνω εξουσιοδοτήσεως". 10 15 20 25 Στηνυπόκρίσηπερίπτωση,τόσοοι αιτητέςόσοκαιταενδιαφερό μεναμέρη, προέρχονταναπότηντάξητων Υπαξιωματικών,συνε πώς, με βάση το Αρθρο 9
(1)του περί Στρατούτης Δημοκρατίας Νόμου(Ν.33/90),ηδιαδικασίαένταξηςτουςστηντάξητωνΑξιωματικώνήτανδιαδιορισμούτους,χωρίς περίοδοδοκιμασίας, από τοΥπουργικόΣυμβούλιο. Κανέναπειστικό επιχείρημα ήστοιχείο δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, που να θεμελιώνει τον ισχυρισμό ότι οι καθ'ωνη αίτηση όφειλαν να διενεργήσουν προαγωγές και όχι διορισμός στην υπό κρίσηυπόθεση. Επίσης,αστήριχτο παρέμεινε το επι χείρημαότι οι Κανονισμοί4(γ)και 18-24 τωνπερί Αξιωματικών του Στρατού της Δημοκρατίας (Κ.Δ.Π. 90/96) ήταν ultra vires, γιατί εξαφάνισαν ή περιόρισαν to δικαίωμα των Υπαξιωματικώνναπροαχθούνκαιναγίνουν Αξιωματικοί. Η διεκδίκησητου βαθμούτου Αξιωματικού απόΥπαξιωματικό,ήτανδυνατή μέσω διορισμού του μεβάσητηδιαδικασίαπουπροβλέπετο απότους Κανονισμούς. ΟιυπόεξέτασηΚανονισμοί,ούτεήταναντίθετοι, ούτεαντίκειντοπροςτον εξουσιοδοτοΰντα Νόμο. 30 35 2. Πουθενάστους Κανονισμούς δεναναφέρετοπωςημεγίστηδυνατή βαθμολογίατωνσυνεντεύξεωνέπρεπεναήταντο50.Η βαθμολογία αυτή,όπωςπροκύπτεισαφώςαπό τουςπροαναφερθέντεςΚανονι σμούς, αναφέρετο μόνο στην περίπτωσηδιεξαγωγής γραπτών εξετάσεων.Τόσοοιαιτητές,όσοκαιταενδιαφερόμεναμέρη,υπάγονταν στην επιφύλαξη της παραγράφου (ε) του Καν.20 και εξαιρούντο από τη διαδικασίατων γραπτίάνεξετάσεων. Οι καθ' ων η αίτηση ενήργησαν ορθάκαι μέσα στα πλαίσια του Νόμου, υποβάλλοντας τουςυποψηφίουςαυτόυςσεπροφορικήσυνέντευξη. 40 Τογεγονός ότιηβαθμολογίατου5καθορίστηκε από τοΣυμβού λιο σανημέγιστηγιατηναξιολόγησητωνυποψηφίων,δεναντίκειτο στις πρόνοιες της παραγράφου
(2)του Καν.21,γιατο λό γο ότι ηβαθμολογίατου 50 στην παράγραφο αυτή αναφερόταν 701 -Φ Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)ρητά στο κριτήριο των γραπτών εξετάσεων. Επίσης, η μεγίστη δυνατήτελικήβαθμολογίατους 100, στην ίδιαπαράγραφο,ανα φερόταν στο άθροισμα των βαθμολογιών (α)και (β) της παρα γράφου
(1)του Καν.21,όπουτο κριτήριο (β)αφορούσεκαιπά λι τηνπερίπτωσηδιεξαγωγής γραπτώνεξετάσεων. 5 Γιατααποτελέσματατων συνεντεύξεων, το Συμβούλιοαποφάσισε να δοθούν μέχρι 5 μόρια.Αυτόήταναπόλυταεπιτρεπτόκαιεντός τωνπλαισίωντηςδιακριτικήςευχέρειαςτουαρμοδίουοργάνου. 10
- Έχει επανειλημμένα νομολογηθεί πως το διορίζον ή προάγον όργανο,δεν είναι ανάγκη νακαταγράφει τις ερωτήσεις καιαπα ντήσεις των υποψηφίων, αλλά μόνο ταευρήματαγιατηναπόδο σητων υποψηφίωνκατάτις συνεντεύξεις. Πληθώρα αποφάσεων επιβεβαιώνουν ότι δεν είναι απαραίτητονα αντικατοπτρίζεται στα πρακτικά το ακριβές περιεχόμενο μιας συνέντευξης, αλλά μόνοηγενική εντύπωσηπουάφησανοι υποψήφιοικατάτηδιάρ κεια της προφορικής εξέτασης. Είναι γεγονός, πως στην υπό κρίση υπόθεση το Συμβούλιο δεν κατέγραψε στο πρακτικότης6.11.90τααποτελέσματατης συνέ ντευξης γιακάθευποψήφιοξεχωριστά,ούτεχρησιμοποίησε τους χαρακτηρισμούς εξαίρετος,πολύ καλόςήκαλός. 15 20 Από τα τεκμήρια όμως που κατατέθηκαν,αλλά και δεδομένου 25 ότι η τελική βαθμολογία του Πίνακα Σειράς Καταλληλότητας Αξιολογηθέντων Αξιωματικών που ετοίμασε το Συμβούλιο δεν ήταν παρά το άθροισμα των αντικειμενικών κριτηρίων του μέ σου όρου των Εκθέσεων Ικανότητας με μέγιστη δυνατή βαθμο λογία το 50, προκύπτει ότι OLβαθμοί πέραντης ως άνω βαθμό- 30 λογίας,πουέλαβεοκάθευποψήφιος,ήταντοτελικόαποτέλεσμα της βαθμολογίας κατάτις συνεντεύξεις.
- Από το πρακτικό δεν προκύπτει ότι οι υποψήφιοι αξιολογήθη καν ανάλογαμετηφύσητης εργασίαςπουεκτελούσαν, αλλά ότι 35 κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις λήφθηκαν υπόψη και τα κα θήκοντα που εκτελούσαν οι υποψήφιοι για την υποβολήτωνθε μάτωντης συνέντευξης.
- Ο ισχυρισμός ότι ένα ενδιαφερόμενο μέρος δεν μπορούσε να αξιολογηθεί γιαδιοικητικές ικανότητες,εφόσον δεν είχευπότις διαταγές τουτουλάχιστον 10άνδρες, δεν μπορεί να επιτύχει για το λόγοότι πουθενάστους Κανονισμούς ήστις Εκθέσεις Ικανό τητας,δεν υπάρχειπεριορισμός ως προς το πόσους άνδρεςπρέ- 702 40 4 ΑΛ.Δ. Γεωργίουκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. πει ναδιοικείέναςΥπαξιωματικός. 5
- Οι ισχυρισμοίτωναιτητών απορρίπτονται, γιατο λόγο ότιδεν κατόρθωσαν να κλονίσουντο τεκμήριονομιμότητας της επίδικης απόφασης. Ηεπίδικηαπόφαση κρίνεται εύλογα επιτρεπτή και επικυρώνεται. Οιπροσφυγέςαπορρίπτονταιμεέξοδα. 10 Αναφερόμενες υποθέσεις: Papaxenol'ontosandOthers v. Republic
(1982)3C.L.R. 1037, Miliotisv.Republic
(1986)3C.L.R. 1341, 15 Hara HotelsLtd. andOthers v.Republic
(1987)3 C.L.R. 618, Ektoridesv.Republic
(1986)3 C.L.R. 2198, 20 HjiGeorghiou v.C.T.O
(1986)3 C.L.R. 1110, 25 Σιαμτάνης v.Ε.Δ.Υ.
(1989)3Α.ΑΛ. 2563, Κωνσταντίνου v. Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων
(1989)3 ΑΛΛ. 1663, Εκτωρίδης ν. Ε.Δ.Υ.
(1990)3ΑΛ.Δ. 922, Μιτσίδης ν.Δημοκρατίας
(1991)4Α.ΑΛ.
- 30 Προσφυγές. 35 Προσφυγές εναντίοντης απόφασης των καθ' ων ηαίτησημε την οποία διορίστηκαν στο βαθμό του Ανθυπολοχαγού τα 19ενδιαφερόμενα μέρηαντίτων αιτητών. Παπαχαραλάμπους & Αγγελίδης, γιατουςΑιτητές στιςυποt θέσεις 1093/90,5112/
- 40 Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές στην υπόθεση 47/
- Μ. Ευαγγέλου, ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. 703 Γεωργίου κ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ.: Μετιςπαρούσεςπροσφυγές,οιοποίες συνεκδικάστηκαν γιατί στρέφονται εναντίον της ίδιας διοικητι κής πράξης,οι αιτητές στην προσφυγή 47/91 προσβάλλουν την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, η οποία δημοσιεύτηκε στον ημερήσιο τύπο,καιμετηνοποίαδιορίστηκανστο βαθμότου 5 Ανθυπολοχαγού τα 19 ενδιαφερόμενα μέρη,τα οποία αναφέρο νται στον επισυνημμένο στην αίτηση πίνακα 'Β', οι δε αιτητές στην προσφυγή 1093/90 και ο αιτητής στην προσφυγή 1123/90, προσβάλλουν τους διορισμούς στο βαθμό Ανθυπολοχαγού των ενδιαφερομένων μερών 1,2, 5, 6, 16, 18και 19,του επισυνημμέ- 10 νου στις αιτήσεις κατάλογου 'Β'. Οι προσφυγές 1093/90 και 1123/90εναντίον των ενδιαφερομέ νων μ£ρών3,4, 7-15 και 17, εγκαταλείφθηκανκαι απορρίφθηκαν. 15 Τόσο οι αιτητές όσο και τα ενδιαφερόμενα μέρη,ήταν μόνι μοι Υπαξιωματικοί του ΣτρατούτηςΔημοκρατίαςκαιείχανσυ μπληρωμένα 13έτηυπηρεσίας στο Στρατό. Μεαπόφασητουημερ. 1.9.90 ΟΊαράρτημα 17στην ένσταση),ο 20 Υπουργός Αμυνας, ασκώνταςτις εξουσίες του δυνάμει των Κα νονισμών 18και 19των περί Αξιωματικών του ΣτρατούτηςΔη μοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία,Προαγωγέςκαι Αφυπηρετήσεις) Κανονισμών του 1990, Κ.Δ.Π. 90/90,αποφάσισετη συγκρότηση του Συμβουλίου Αξιολογήσεων Υπαξιωματικών, για να αξιολο- 25 γήσει Υπαξιωματικούς,προκειμένουναεντοπιστούνκατάλληλοι για διορισμό τους σε Ανθυπολοχαγούς. Στην ίδια απόφαση ο Υπουργός, ενεργώντας σύμφωναμετον Κανονισμό Ι9(γ),διόρισε σανμέλοςτουΣυμβουλίουέναανώτεροΑξιωματικό τουΣτρατού. Ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς,ενεργώντας σύμφωνα με τον 30 Κανονισμό 19
(2),όρισεέναΑξιωματικό γιαναεκτελείχρέηειση γητήκαικαθήκονταγραμματέαστοΣυμβούλιο. Το Συμβούλιο Αξιολογήσεων Αξιωματικών συνήλθε σε συνε δρίαση στις 8.9.90και αφού μελέτησε τα στοιχεία των φακέλων 35 των δικαιουμένων σε αξιολόγηση Υπαξιωματικών, ταοποίαείχε θέσειενώπιοντουο εισηγητής-γραμματέας, αποφάσισενααναθέ σει στον εισηγητήναετοιμάσει Κατάστασημετιςβαθμολογίεςτων Εκθέσεων Ικανότηταςτων αξιολογουμένων για τα πέντε τελευ ταία χρόνια και Ενημερωτικό Σημείωμα για την περίπτωση του 40 καθενόςαπόαυτούς,σύμφωναμετον Κανονισμό 21(a). Το σχετικό πρακτικό τουΣυμβουλίου (Παράρτημα 19),συνε χίζει ως εξής: 704 \ 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Γεωργίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας κ.ά. Χρυσοστομής, Δ. "Αφού ετοιμάστηκε ηΚατάστασηκαιταΕνημερωτικά Ση μειώματα,το Συμβούλιο κάλεσε στις22.9.1990,24.9.1990και 25.9.1990, σε προσωπική συνέντευξη ξεχωριστά τον κάθε αξιολογούμενο και τον αξιολόγησε με βάση τις βαθμολογίες του στις Εκθέσεις Ικανότητας των πέντε τελευταίων ετών, την επίδοση του στις Στρατιωτικές Σχολές που φοίτησε, τη φύσητης υπηρεσίας πουεκτελούσεαπότην ημέρατου διορι σμού του μέχρι σήμερακαιτις τυχόν πειθαρχικέςποινές που του επιβλήθηκανή εύφημες μνείες πουτουαπονεμήθηκαν. Η βαρύτητα φυσικά δόθηκε στις βαθμολογίες των Εκθέσεων Ικανότητας των πέντε τελευταίων χρόνων (50 μόρια, όπως προβλέπουν και οι Κανονισμοί), ενώ για τα υπόλοιπα στοι χεία δόθηκε μικρότερη βαρύτητα(μέχρι 5μόρια). Η τελική σειρά καταλληλότητας στην οποία κατέληξε το Συμβούλιο για τους αξιολογηθέντες Υπαξιωματικούς, είναι ηαναφερόμενηστο συνημμένοΠίνακα." Τόσο οι αιτητές όσο και τα ενδιαφερόμενα μέρη,πληρούσαν τις προϋποθέσεις του Καν.20 και21 καιγι'αυτό,περιλήφθηκαν στον ΠίνακαΑξιολόγησης. Το Συμβούλιο Αξιολογήσεων κατά ταξε πρώτα στον Πίνακατα 19 ενδιαφερόμενα μέρη,ενώ οι αιτητές ακολουθούσαν μετησειρά πουαναφέρετοστον Πίνακα, ο οποίος κατατέθηκεσαν Παράρτημα 19. 25 30 35 40 Ακολούθως, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου, με επιστολή του ημερ. 6.11.90 (Παράρτημα 20), διαβίβασετον πιο πάνω Πίνακα των δικαιουμένων σε αξιολόγηση Υπαξιωματικών σε σειράκα ταλληλότητας για προαγωγή,στον Υπουργό Αμυνας, σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου
(4)του Καν.21. Ο Υπουργός Αμυνας, ενεργώντας με βάση τις πρόνοιες του Καν.23 των Κανονισμών,υπέβαλεστις 7.11.90,σχετικήΠρότα ση προς το Υπουργικό Συμβούλιο (Παράρτημα21), για διορισμό στο βαθμότου Ανθυπολοχαγού των 19ενδιαφερομένων με ρών, των οποίων τα ονόματα βρίσκονταν πρώτα στον Πίνακα και το Υπουργικό Συμβούλιο με Απόφαση του ημερ. 8.11.90, ενεργώντας βάσει τουάρθρου8
(1)του Ν.33/90, προέβηστοδιο ρισμό των 19 ενδιαφερομένων μερών στο βαθμότου Ανθυπολοχαγού από 15.Π.90(Παράρτημα 22). Είναιηεισήγηση τωνδικηγόρωντωναιτητών,πωςοι Κανονι σμοί 4(γ) και 18-24 της Κ.Δ.Π. 90/90, βρίσκονταν έξω από το εξουσιοδοτικό πλαίσιοτουάρθρου27τουΝ. 33/90,τοοποίοπρο705 Χρυσοστομής, Δ. Γεωργίου κ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)βλέπει τηδυνατότηταέκδοσηςαπότοΥπουργικό Συμβούλιο Κα νονισμών γιατηνκαλύτερηεφαρμογήτωνδιατάξεωντουΝόμου καιγιατολόγοαυτό θαπρέπεινακηρυχθούνσανultravires,ηδε απόφασητωνεπίδικωνπροαγωγώνπουστηρίχτηκε σ'αυτούςσαν παράνομη και άκυρη. Στήριγμα του επιχειρήματος αυτού ήταν 5 ότι,ενώτοάρθρο 11τουΝόμουκαθόρισεπωςοι Υπαξιωματικοί, καθώς και οι Αξιωματικοί, προάγονται σύμφωνα με διαδικασία πουκαθορίζεταιμεΚανονισμούς,οΚαν.4(γ)καιοιπρόνοιεςτου Μέρους VII των Κανονισμών, αναφέροντανμόνο σεδιορισμούς των Υπαξιωματικών καιόχι σεπροαγωγέςτους.Οι καθ' ωνη αϊ- 10 τηση, ισχυρίστηκαν οι αιτητές,λανθασμένα προχώρησαν σεδιο ρισμούς, εξαφανίζονταςέτσι το δικαίωματων Υπαξιωματικών να προαχθούν σε Αξιωματικούς, εφόσον ήδη βρίσκονταν εντός τηςυπηρεσίαςκαι ήδηείχεδιενεργηθεί ο διορισμός τους,επομέ νως,ημόνηοδόςγιαδιεκδίκησητουβαθμούτουΑξιωματικού θα 15 ήταν μέσωπροαγωγήςτους.Αντίθετα, οι καθ'ων ηαίτησηυπο στήριξαν,ότι τόσο οι Κανονισμοί όσοκαιη διαδικασίαπου ακο λουθήθηκε,βρίσκονταν μέσασταπλαίσιατης νομοθετικής εξου σιοδότησης,γιατολόγοότι,τοθέμαανέλιξηςτωντριώνκατηγο ριώντωνμελώντουΣτρατού,Αξιωματικών,Υπαξιωματικώνκαι 20 Οπλιτών,μέσωπροαγωγής,εξαντλείται στις προβλεπόμενεςαπό τοάρθρο5
(1)
(2)και
(3)τουΝόμου,τάξεις-διαβαθμίσεις. Αποτελεί πάγια αρχήτηςνομολογίας,πωςηδευτερογενήςνο μοθεσία οφείλειναβρίσκεται εντός των πλαισίωντουεξουσιοδο- 25 τούντος νόμου. Οι νομικές αρχές,οι οποίες διέπουνερωτήματα αναφερόμενα σε δευτερογενήνομοθεσία,ηοποίαείναικατ' ισχυ ρισμό ultra vires, έχουν συνοψιστεί στην Papaxenofontos and Others v.R.
(1982)3C.L.R. 1037, 1(M7.Η απάντησηστοερώτημα κατά πόσον δευτερογενής νομοθεσία βρίσκεται στα πλαίσια του 30 εξουσιοδοτούντος νόμου, εξαρτάται,ανάλογαμε τηνπερίπτωση, απότηνερμηνείατουσχετικούεξουσιοδοτούντοςνόμου.(Miliotis v. R.
(1986)3 C.L.R. 1341, Hara Hotels Ltd and Others v. R.
(1987)3 C.L.R.618). Στουςσύγχρονους νόμους,επικρατείηπρα κτικήπαραχώρησηςεξουσίαςθέσπισηςδευτερογενούςνομοθεσίας 35 στο Υπουργικό Συμβούλιο "γιατηνκαλύτερηεφαρμογήτων δια τάξεων τουνόμου",ηδε γενικήαυτήπρόνοια, ακολουθείται από την απαρρίθμισησυγκεκριμένων ειδικών θεμάτωναναφορικά με τους κανονισμούς οι οποίοι δύνανταινα θεσπιστούν, "άνευ βλά βηςτηςγενικότηταςτηςως άνωεξουσιοδοτήσεως". 40 Στην εξεταζόμενηπερίπτωση,το Υπουργικό Συμβούλιο είχε, βάσει του άρθρου27
(1)και
(2)του Νόμου,την εξουσία νακα θορίσει με Κανονισμούς και θέματασχετικά με διορισμούς και 706 4Α.Α.Δ. Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Χρυσοστομής,Δ. προαγωγές μελών τουΣτρατού. 5 10 15 20 25 30 35 40 Σύμφωνα με το άρθρο 8
(1)του Νόμου, ο διορισμός των Αξιωματικών και Υπαξιωματικών γίνεται από το Υπουργικό Συμβούλιο καισύμφωνα με το άρθρο 11, οι προαγωγές τους γί νονταιαπότον Υπουργό, μεδιαδικασίαπουκαθορίζεταιμεΚα νονισμούς που εκδίδονται με βάσητο νόμο. Τοάρθρο9
(1)του Νόμου,καθορίζει ότι, "Ο δωρισμός Αξιωματικού ή Υπαξιωματικού που είναι απόφοιτος Ανωτάτης Στρατιωτικής Σχολής ή Στρατιωτικής Σχολής, όπως θαήταν η περίπτωση, ή Αξιωματικού που προέρχεται από την τάξη των Υπαξιωματικών γίνεται χωρίς περίοδο δοκιμασίας, ενώ ο διο ρισμός κάθε άλλου Αξιωματικού ή Υπαξιωματικού, καθώςκαι κάθεοπλίτη γίνεται μεπερίοδοδοκιμασίας". Στην υπόκρίση περίπτωση,τόσο οι αιτητές όσο και ταενδια φερόμενα μέρη, προέρχονταναπό τηντάξητων Υπαξιωματικών, συνεπώς, με βάση το πιο πάνω άρθρο του νόμου, ηδιαδικασία ένταξης τους στην τάξη των Αξιωματικών ήταν διά διορισμού τους,χωρίς περίοδοδοκιμασίας, απότο Υπουργικό Συμβούλιο. Κανένα πειστικό επιχείρημα ή στοιχείο δεν τέθηκε ενώπιον μου, που να θεμελιώνει τον ισχυρισμό ότι οι καθ'ων η αίτηση όφειλαν να διενεργήσουν προαγωγές και όχι διορισμούς στην υπόκρίση υπόθεση. Επίσης,αστήριχτο περέμεινε το επιχείρημα ότι οι Κανονισμοί 4(γ)και 18-24 ήτανultravires,γιατίεξαφάνι σαν ή περιόρισαν το δικαίωμα των Υπαξιωματικών να προα χθούνκαιναγίνουν Αξιωματικοί. Η διεκδίκησητουβαθμούτου Αξιωματικού απόΥπαξιωματικό, ήτανδυνατήμέσω διορισμού του με βάση τη διαδικασία που προβλέπετο από τους Κανονι σμούς. Οι υπό εξέταση Κανονισμοί, ούτε ήταν αντίθετοι ούτε αντίκειντο προς τον εξουσιοδοτούντα νόμο. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί των αιτητών αποτυγχάνουν και απορρίπτονται. Είναι επίσης η εισήγηση των αιτητών, πως λανθασμένα το Συμβούλιο Αξιολογήσεωνδιενήργησε συνεντεύξεις, γιατο λόγο ότι, στον Κανονισμό 21,στον οποίο καθορίζονταντακριτήρια αξιολόγησης, ησυνέντευξηδεν αναφέρετοσαννόμιμο κριτήριο. Περαιτέρω,υπέβαλαν πως ηόλη διαδικασίατων συνεντεύξεων έπασχε,για το λόγο ότι δεν καταγράφτηκαν πουθενά τααποτε λέσματα και οι εντυπώσεις από τις συνεντεύξεις, έτσι ώστε να 707 Χρυσοστομής, Δ. Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)είναι εφικτός ο δικαστικός τους έλεγχος, αλλά και για το λόγο ότι, βάσει του Κανονισμού 21
(2), η μέγιστη δυνατή τελική βαθ μολογία των αξιολογουμένων ήταν το 100, άρα οι βαθμοί της συνέντευξης έπρεπε ναήτανκατάμέγιστο όριο 50 και όχι 5. 5 Στον Καν.20της Κ.Δ.Π.90/90,καθορίζοντανταπροσόνταπου έπρεπε να έχει ένας Υπαξιωματικός για να δικαιούταιαξιολόγη σης από το Συμβούλιο Αξιολογήσεων. Στην παράγραφο(ε) του Καν.20 καθορίστηκε σανένααπόταπροσόντα αυτά καιη επιτυ χία σε γραπτές εξετάσεις. Σύμφωνα,όμως, με την επιφύλαξη της 10 παραγράφου (ε),απότις εξετάσεις αυτές εξαιρουντο οι Υπαξιω ματικοίπουυπηρετούσανπριναπότηνέναρξητηςισχύοςτωνΚα νονισμών, οι οποίοι,όμως,θαυπόκειντο σεπροσωπική συνέντευ ξηαπότοΣυμβούλιοΑξιολογήσεων,τααποτελέσματατηςοποίας ελαμβάνοντο δεόντως υπόψηγιασκοπούς αξιολόγησης. 15 Σύμφωνα με τον Καν.21
(1)(α) και (β),το Συμβούλιο αξιολο γεί τους δικαιούμενους σε αξιολόγηση Υπαξιωματικούς μεβά σητις εκθέσεις ικανότηταςτων 5 τελευταίων χρόνων και με βά ση τις γραπτές εξετάσεις. Η βαθμολογία των γραπτών εξέτασε- 20 ων, σύμφωνα με τον Καν.21
(1)(β) και 21
(2), ανάγετο στην κλί μακατου50. Επίσης,σύμφωνα μετηνπαράγραφο
(2)του ιδίου Κανονισμού, ημεγίστη δυνατήτελική βαθμολογία του 100προ έκυπτε από το άθροισμα των βαθμολογιών των δυο κριτηρίων των παραγράφων(α)και (β) του Καν. 21, που ήταν 50 βαθμοί 25 γιατοκριτήριο των εκθέσεων ικανότηταςκαι50γιατο κριτήριο των γραπτών εξετάσεων. Πουθενά στους Κανονισμούς δεν αναφέρετο πως η μεγίστη δυνατήβαθμολογία των συνεντεύξεων έπρεπε να ήταντο 50. Η 30 βαθμολογία αυτή, όπως προκύπτει σαφώς από τους προανα φερθέντες Κανονισμούς, αναφέρετο μόνο στην περίπτωση διε ξαγωγής γραπτών εξετάσεων. Τόσο οι αιτητές, όσο και τα εν διαφερόμεναμέρη,υπάγοντανστην επιφύλαξητηςπαραγράφου (ε), ανωτέρω, και εξαιρουντο από τη διαδικασία των γραπτών 35 εξετάσεων. Οι καθ' ων η αίτηση ενέργησαν ορθά και μέσα στα πλαίσια του νόμου, υποβάλλοντας τους υποψηφίους αυτούς σε προφορική συνέντευξη. Τογεγονός ότι ηβαθμολογίατου5 καθορίστηκε απότο Συμ- 40 βούλιο σαν η μεγίστη για την αξιολόγηση των υποψηφίων,δεν αντίκειτοστις πρόνοιες της παραγράφου
(2)του Καν.21,γιατο λόγο ότι η βαθμολογία του50 στην παράγραφο αυτή αναφέρετο ρητά στο κριτήριο των γραπτών εξετάσεων. Επίσης, η μεγίστη 708 4 ΑΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Γεωργίου κ.ά,ν. Δημοκρατίας κ.ά. Χρυσοστομής,Δ. δυνατήτελικήβαθμολογία του 100, στην ίδια παράγραφο,ανα φέρετο στο άθροισμα των βαθμολογιών (α) και(β)της παρα γράφου
(1)του Καν.21,όπου το κριτήριο (β) αφορούσε καιπά λι τηνπερίπτωση διεξαγωγής γραπτών εξετάσεων. Για τα αποτελέσματα τωνσυνεντεύξεων, τοΣυμβούλιο αποφάσισε να δο θούν μέχρι 5 μόρια. Αυτό ήταν απόλυτα επιτρεπτό και εντός των πλαισίων τηςδιακριτικής ευχέρειας τουαρμοδίουοργάνου. Έχει επανειλημμένα νομολογηθεί πως τοδιορίζον ήπροάγον όργανο,δεν είναι ανάγκηνα καταγράφειτιςερωτήσεις και απα ντήσεις των υποψηφίων, αλλά μόνο τα ευρήματαγια την απόδο σητωνυποψηφίων κατάτις συνεντεύξεις. Πληθώρααποφάσεων επιβεβαιώνουν ότι δεν είναι απαραίτητο να αντικατοπτρίζεται σταπρακτικάτοακριβέςπεριεχόμενο μιαςσυνέντευξης, αλλάμόνοηγενική εντύπωσηπουάφησανοιυποψήφιοικατάτηδιάρκεια της προφορικής εξέτασης. (Βλ. Ektorides v.R.
(1986)3C.L.R. 2198, HjiGeorghiouv.CTO
(1986)3C.L.R. 1110, ΝίκοςΣιαμτά· νης ν.ΕΑΥ
(1989)3 Α.ΑΛ. 2563, Χρύσανθος Κωνσταντίνου ν. ΣυμβουλίουΑμπελουργικών Προϊόντων
(1989)3 Α.ΑΛ. 1663, ΦειδίαςΕκτωρίδης ν.ΕΑΥ
(1990)3Α.ΑΛ. 922καιΑνδρέαςΜιτσίδηςν. Δημοκρατίας
(1991)4Α.ΑΛ. 823.) Είναι γεγονός, πως στην υπόκρίση υπόθεση το Συμβούλιο δεν κατέγραψε στοπρακτικό της6.11.90τα αποτελέσματα της συνέντευξης για κάθε υποψήφιο ξεχωριστά, ούτε χρησιμοποίησε τους χαρακτηρισμούς εξαίρετος, πολύκαλός ήκαλός. Κατέγραψε μόνο ότι δέκτηκε σεπροσωπική συνέντευξη ξεχωριστά τον κάθεαξιολο γούμενο καιότιδόθηκεβαρύτηταστις βαθμολογίες των Εκθέσεων Ικανότηταςτων5τελευταίων χρόνων μεμέγιστηβαθμολογίατα50 μόρια, όπως επροβλέπετο από τους Κανονισμούς, ενώγιαταυπό λοιπαστοιχεία δόθηκεβαρύτηταμέχρι5μόρια. Στοίδιοπρακτικό αναφέρθηκε, επίσης, πως ο εισηγητής-γραμματέας ετοίμασε και υπέβαλε προς τοΣυμβούλιο, Κατάσταση μετιςβαθμολογίεςτων Εκθέσεων Ικανότηταςτωναξιολογουμένων γιατα5 τελευταίαχρόνια. Στην Κατάσταση αυτή, ηοποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο και σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 2 σε δέσμη, φαίνεται η αναλυτική βαθμολογίατωνΕκθέσεων Ικανότηταςτουκάθευποψηφίουγιατα 5 τελευταίαχρόνιακαιτογενικό σύνολοβαθμολογίας τουκαθενός κατάταχρόνια αυτά.Επίσης, στο Δικαστήριο κατατέθηκαντα περιληπτικά σημειώματα των Υπαξιωματικών πουείχαν συμπληρω μένηυπηρεσία στο Στρατό 13χρόνια, που σημειώθηκαν σαν Τεκ μήριο 1 σεδέσμη.ΣανΤεκμήριο 3σεδέσμη,κατατέθηκεΚατάστα σηΥπαξιωματικών του Στρατούπουείχαν συμπληρωμένη υπηρε σία 13χρόνια, μαζίμεΠίνακα όλων των αξιολογουμένων από το 709 Χρυσοστομής, Δ. Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1993)Συμβούλιο Αξιολογήσεων Αξιωματικών με τις βαθμολογίες στις Εκθέσεις Ικανότητας(στοιχείο δ),τααποτελέσματατης προσωπι κής συνέντευξης (στοιχείο ε)και την τελική βαθμολογία (στοιχείο στ). Από ταπιοπάνωτεκμήριαπουκατατέθηκαν,αλλάκαιδεδο μένου ότι ητελική βαθμολογία του ΠίνακαΣειράς Καταλληλότη5 τας Αξιολογηθέντων Αξιωματικών που ετοίμασε το Συμβούλιο (Παραρτήματα 19&21στηνένσταση),δενήτανπαράτοάθροισμα τωναντικειμενικών κριτηρίωντουμέσου όρουτωνΕκθέσεων Ικα νότηταςμεμέγιστηδυνατήβαθμολογίατο50,προκύπτειότιοιβαθ μοί πέραν της ως άνω βαμολογίας που έλαβε ο κάθε υποψήφιος, 10 ήταντοτελικόαποτέλεσματηςβαθμολογίαςκατάτις συνεντεύξεις. Οι σχετικοί ισχυρισμοί των αιτητώναπορρίπτονται. Ο δικηγόρος τωναιτητώνστηνπροσφυγή47/91,πρόβαλετον 15 ισχυρισμό ότι ηαναφοράτου Συμβουλίου στη "φύσητηςυπηρε σίαςπου εκτελούσεαπότην ημέρατουδιορισμού του μέχρι σή μερα ο κάθε αξιολογούμενος", δεν μπορούσε να αποτελέσει στοιχείο κρίσεως, γιατί σύμφωνα μετηνομολογία, ο υπάλληλος δεν μπορεί ναθυματοποιείταιγιατοείδος των καθηκόντωνπου 20 εκτελεί,εφόσον δεν τα επιλέγει ο ίδιος, αλλά του επιβάλλονται από τηδιοίκηση. Αναμφίβολα, ηνομολογία επί του θέματος εί ναι αυτή την οποία ανάφερε ο δικηγόρος του αιτητή. Από το σχετικό πρακτικό όμως, δεν προκύπτει ότι OLυποψήφιοι αξιο λογήθηκαν ανάλογα με τη φύση της εργασίας που εκτελούσαν, 25 αλλά ότι κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις λήφθηκαν υπόψη και τακαθήκονταπου εκτελούσαν OL υποψήφιοι γιατηνυποβο λή των θεμάτων της συνέντευξης. Επίσης,οι οατητέςστις προσφυγές 1093/90και 1123/90, πρόβαλαν τον ισχυρισμό ότι δυο από τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις του Καν. 20(β), γιατί απέκτησαν το απολυτήριο σχολής μέσης εκπαίδευσης ενόσο βρίσκονταν στην υπηρεσία. 30 35 Ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί να ευσταθήσει, για το λόγο ότι, ο πιο πάνω Κανονισμός δεν απαιτούσε ο δικαιούμενος σε αξιολόγηση υποψήφιος να είναικάτοχος απολυτηρίουαναγνω ρισμένης Σχολής Μέσης Εκπαίδευσης κατά την πρόσληψη του στο Στρατό,αλλά κατά τον χρόνο της αξιολόγησης του απότο 40 Συμβούλιο Αξιολογήσεων, προϋπόθεση την οποία πληρούσαν τα ενδιαφερόμενα μέρη. Ο ισχυρισμός ότι το ενδιαφερόμενο μέρος Γρηγορίου, δεν 710 4 ΑΑ.Δ. 5 Γεωργίου κ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Χρυσοστομής, Δ. μπορούσε να αξιολογηθεί για διοικητικές ικανότητες, εφόσον δεν είχε υπό τις διαταγέςτου τουλάχιστον 10 άνδρες,δεν μπο ρεί να επιτύχει για το λόγο ότι πουθενά στους Κανονισμούς ή στις Εκθέσεις Ικανότηταςδεν υπάρχει περιορισμός ως προς το πόσους άνδρεςπρέπειναδιοικεί ένας Υπαξιωματικός. Αστήρι κτος και ατεκμηρίωτος παρέμεινε και ο ισχυρισμός ότι οι αρχι κές βαθμολογίες των αιτητών Παρασκευά και Γεωργίου επι στράφηκαν στη μονάδατους,γιατί ήτανπολύ υψηλές. 10 Οι ισχυρισμοί των αιτητών απορρίπτονται,για το λόγο ότιχ δενκατόρθωσαννακλονίσουν τοτεκμήριο νομιμότητας τηςεπί. δίκηςαπόφασης. Η επίδικηαπόφασηκρίνεται εύλογα επιτρεπτή και επικυρώνεται. 15 Οι προσφυγές απορρίπτονται. Οι αιτητές να πληρώσουν τα έξοδα,ταοποίαναυπολογιστούν απότον Πρωτοκολλητή. Οι προσφυγές απορρίπτονται με έξοδα. 711