4Α.Α.Δ. 8 Απριλίου, 1993 [ΠΙΚΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΟΛΕΑΣ &ΥΙΟΣ ΛΤΔ., Αιτητές, ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΔΙΑΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 395/92) 5 Διοικητική πράξη—'Ανάκληση — ΑνάκλησηπαράνομηςευμενούςΔιοι κητικήςπράξης— Ευχέρειαγια ανάκλησηπεριορίζεται στα πλαίσια τον εύλογουχρόνου—Εκτός αν οδιοικούμενοςσυνέβαλεμεπράξηή παράλειψη του στηλήψη τηςπαράνομηςαπόφασης ήόπου επφάλλεται ανάκλησηγιαλόγουςδημοσίουσυμφέροντος—Ανακρφής δήλω· ση τωναιτητών στις τελωνειακέςαρχέςεπέδρασεουσιωδώςστηλήψη τηςπαράνομηςαπόφασης—Παρά δετηδιαπίστωσητουλάθουςτους, οι αιτητές δεν προέβηκαν σε διόρθωση της διασάφησης, όπως είχαν υποχρέωση— Δεν υφίσταταικώλυμαστηνανάκληση τηςαπόφασης. 10 15 20 Οι αιτητές στράφηκανμετηνπροσφυγήτους κατάτης νομιμότη τας τηςαπόφασηςτουΔιευθυντή Τελωνείων, μετηνοποία ανακάλε σετέσσερεις προηγούμενες αποφάσειςτουγιατηδασμολόγησηκαρυδοψυχας πουείχαν εισάξει οι αιτητές,βάσει των οποίων επιβλήθηκε δασμός άλλος από αυτόν που προέβλεπε ο Νόμος και δη δασμός ύψους40% αντί44%πουθαέπρεπεναείχε επιβληθεί.Οιανακληθεί σες αποφάσειςείχανληφθεί βάσει πληροφοριών που είχανδώσει οι απητές στη διασάφησηπου είχανυποβάλει ως εισαγωγείς βάσει του Αρθρου 24 του ΠερίΤελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου του 1967. Κύριο επιχείρηματων,αιτητώνήτανηπαρέλευσηχρονικού διαστήματος 20 και 30 μηνών μεταξύ της λήψης των ανακληθεισών πράξεωνκαιτηςανάκλησης. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφά- 803 Α.Σολέας&ΥιόςΛτδν.ΥπουργείουΟικονομικώνχ,ά.
(1993)σισε ότι: Ηανάκλησηδιοικητικώνπράξεωναποτελείσύμφυτηεξουσίατης Διοίκησης. Οι δασμολογικές αποφάσεις δεν αποτελούν εξαίρεση1 υπόκεινται σε ανάκληση όπως και κάθε άλλη διοικητική απόοραση και σύμφωνα μετους ίδιουςκανόνες. Είναι παραδεκτόότι παράνομη διοικητική απόφασηυπόκειται σε ανάκληση.Εφόσον όμως ηπράξηηοποίαανακαλείταιείναι ευ μενής για το διοικούμενο, η ευχέρεια για ανάκληση περιορίζεται στα πλαίσια του εύλογουχρόνου. 5 10 Το κώλυμα του χρόνου δενυπεισέρχεται στην ανάκλησηπαράνο μης διοικητικής απόφασης,στην παραγωγήτης οποίας συνέβαλε με πράξηήπαράλειψητου οδιοικούμενος. Ηαρχήαυτήσυναρτάταιμε 15 τηνκαλήπίστηηοποίαπρέπειναεπιδεικνύεταιόχι μόνοαπότοκρά τος στις συναλλαγές του μετοδιοικούμενο αλλάκαιαπό τοδιοικού μενομετοκράτος. Ηδιαρροήτουχρόνουδεναποτελείκώλυμαγιατην ανάκλησηόπουηπαράνομηδιοικητικήπράξηαντιστρατεύεταιτο δη μόσιο συμφέρον πουστην προκείμενη περίπτωσηεπιβάλλει την απα20 ρέγκλιτηεοραρμογήτουπροβλεπόμενουαπότοΝόμοδασμολογίου. ΕίναιπρόδηλοαπότιςδιατάξειςτουΠερίΤελωνείωνκαιΦόρων Καταναλώσεως Νόμου (Ν.82/67) ότιηυποχρέωση για τηνορθήπε ριγραφήεκ μέρους του διοικούμενου των εισαγώμενων εμπόρευματων,δενπεριορίζεται μόνο στην αλήθειατων δηλώσεων κρινόμενες απόυποκειμενική σκοπιά,αλλάκαιτηνορθότητατους απόαντικει μενικήσκοπιά.Αυτόσυνάγεταιαπότις διατάξειςτουΑρθρου24 σε συνδυασμόκαι μεεκείνεςτουΑρθρου 188πουκαθιστούναναληθείς δηλώσεις και καταθέσεις στις τελωνειακές αρχές σε σχέση με τον προσδιορισμότηςφύσηςκαιαξίαςτωνεισαγομένων εμπορευμάτων, ποινικό αδίκημα. Στην προκείμενη υπόθεση οι αιτητές έκαμαν ανακριβήδήλωση στις τελωνειακές αρχές για τη(ρύσητων εισαγωμένων εμπόρευματων. Ηδήλωσητους επέδρασεουσιωδώς στη λήψητηςπαράνομης απόφασης. Μετάτον εκτελωνισμόδεν μπορείναδιέφυγε των αιτητών ηακριβήςφύσητων εμπορευμάτων πουεισήγαγαν.Ήταν υπο χρέωσητους ναγνωστοποιήσουν ταορθάγεγονότα στις αρχέςκαι να διορθώσουν το λάθος στηδιασάφηση που έκαμαν. Υπό το ορως των ανωτέρω διαπιστώνεται ότι οι δασμολογικές αποφάσειςπου ανακλήθηκαν ήσανπαράνομες.Στηλήψη τους επέ δρασε ουσιωδώς η ανακριβήςδήλωσητων αιτητών ως προς τα ει804 25 30 35 40 4 ΑΛΛ Α.Σολέας& ΥιόςΛτδ ν.Υπονογείου Οικονομικώνκ,ά. σαγώμεναεμπορεύματα. Συνεπώςδενυφίσταταικώλυμαστηνανά κληση τους,οπότανη επίδικηαπόφαση πρέπει ναβεβαιωθεί. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: DirofCustoms v.Grecian Hotel
(1985)1 C.L.R. 476, 10 Ν.Σ. ΠισσαρίδηςΑτό v. Δημοκρατίας
(1990)3Α.ΑΛ. 2648, Moschovakis v.C.B.C
(1988)3C.L.R. 750. Προσφυγή. 15 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτουΔιευθυντή Τελωνείων με τηνοποία ανακλήθηκαν τέσσερις προηγούμενες αποφάσεις του για τη δασμολόγησηκαρυδόψυχας που είχαν εισάξει OL αιτητές απότην Κίνα. 20 25 30 35 40 Α. Παπαχαραλάμπους,για τους Αιτητές. Λ. Καοντζιάνη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Το αντικείμενο της προσφυγής είναι ηαπόφαση του Διευθυντή Τελωνείων που κοινοποιήθηκε στον αιτητή στις 30/3/92μετην οποία ανακλήθηκαντέσσεριςπροηγούμενες αποφάσεις τουγια τηδασμολόγηση καρυδόψυχαςπουείχανεισάξει οι αιτητές απότην Κίνα.Οι αποφάσειςανακλήθηκανγιατο λό γο ότιτα δασμολογηθέντα εμπορεύματα ταξινομήθηκαν σε δια φορετική δασμολογική κλάση από εκείνη που προβλέπει ο νό μος. Η καρυδόψυχα δασμολογήθηκε ως κατεργασμένη ενώ στην πραγματικότηταήτανακατέργαστηκαιυπόκειτο σε εισαγωγικό δασμό ύψους 44% αντί 40% πουκαταβλήθηκε. Η έρευνα η οποία ακολούθησε μετά την εκτελώνισητων εμπορευμάτων καιη αλληλογραφία μεταξύ των τελωνειακών αρχών και της αιτήτριας εταιρείας έφερεσεφως ότιηκαρυδό ψυχα η οποία είχε εισαχθεί ήταν όντως ακατέργαστη παρόλο πουοιαιτητές κατάτοχρόνο υποβολής της διασάφησηςγια τον τελωνισμότων εμπορευμάτων είχαν κάποιες ενδείξειςότι επρό κειτογιακατεργασμένη καρυδόψυχακαιέτσι το λάθος δενμπο805 Πικής, Δ. Α.Σολέας&ΥιόςAto ν.ΥπουργείουΟικονομικώνκ,ά,
(1993)ρεί νααποδοθείσεηθελημένη πράξηπαραπλάνησης. Αποδέχομαι απόταστοιχεία πουέχουντεθεί ενώπιον τουδι καστηρίου ότι ηκαρυδόψυχαη οποίαείχεεισαχθεί κατάτις τέσ σερις συγκεκριμένες περιπτώσεις ήτανακατέργαστηκαι επομέ5 νως ενέπιπτε στη δασμολογική κλάση 0802,32,00,00καιυπόκει το σε εισαγωγικό δασμό 44%, ενώείχε δασμολογηθεί με συντε λεστή40%. Στηδιασάφησηηοποίαυποβλήθηκε απότους αιτητές (εισαγωγείς), βάσει του άρθρου24 του Περί Τελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου του 1967,ταεισαγόμενα εμπο- 10 ρεύματα περιγράφονταιωςκατεργασμένη καρυδόψυχα. Η πλη ροφορίααυτήήταν λανθασμένη.Τολάθοςσυνέβαλε στην επιβο λήδασμούάλλου απότον προβλεπόμενο απότονόμο και συνε πώς στηλήψη παράνομηςαπόφασης,δηλαδή απόφασης άλλης από εκείνης που επέβαλλε ονόμος. 15 Το κύριο επιχείρημα τωναιτητών για τηνακύρωση τηςανά κλησης είναιη παρεμβολήτουχρόνου οοποίος διέρρευσε μεταξύ τηςλήψης τωνανακληθεισώνπράξεωνκαιτηςανάκλησης,χρονι κό διάστημα μεταξύ 20και 30 μηνών. Ηανάκληση διοικητικών 20 πράξεων αποτελεί σύμφυτη εξουσία τηςΔιοίκησης. Όπως απο φασίστηκε απότο Εφετείο στην Dir. of Customs v.Grecian Hotel
(1985)1 C.L.R. 476οιδασμολογικές αποφάσειςδεναποτε λούν εξαίρεση· υπόκεινταισεανάκλησηόπωςκαικάθεάλληδιοι κητικήαπόφασηκαισύμφωνα μετους ίδιουςκανόνες. 25 > Είναι παραδεκτόότιπαράνομηδιοικητική απόφασηυπόκει ται σεανάκληση. Εφόσον όμως ηπράξηη οποίαανακαλείται εί ναι ευμενής γιατοδιοικούμενο ηευχέρεια γιαανάκλησηπεριο ρίζεται σταπλαίσιατου εύλογου χρόνου. ΣτηΝ.Σ.Πισσαρίδης 30 Λτδ. ν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 2648, το Ανώτατο Δικα στήριο στην άσκηση τηςπρωτοβάθμιας αναθεωρητικήςδικαιο δοσίας του(απόφασηΔικαστή Στυλιανίδη) έκρινε ότι χρονικό διάστημα των2 1/2 περίπου μηνών συνιστούσε εύλογο χρόνο για τηνανάκληση δασμολογικής απόφασης.Αντίθετη απόφαση 35 δόθηκε γιατηνανάκληση δασμολογικών αποφάσεων μετάαπό 15 μήνες. Οι αιτητές υποστήριξαν ότιενόψει της δασμολογικής κλάσης στην οποίαείχανκαταταχθείταεισαχθέντα εμπορεύματακαιτου 40 δασμούοοποίος είχε επιβληθεί είχαν προσαρμόσει ανάλογακαι τις εμπορικές τουςδραστηριότητες γιατηδιάθεσητους. Ηεκτων υστέρων αναπροσαρμογή των αποφάσεων εκείνων ενέχει στην περίπτωσητουςτοστοιχείο τηςαδικίαςκαισυνιστά ιδιαίτερασο806 4A A A 5 10 15 20 25 30 35 40 Α. Σολέας&ΥιόςΛτδ ν.ΥπουργείουΟικονομικώνκ,ά. Πικής, Δ. βαρής μορφής ζημιογώνο πράξη. Κάτω από αυτές τις συνθήκες πρέπει να ακυρωθεί ηανάκληση.Είναι δύσκολο να συμβιβασθεί τοπαράπονοτουςγια "αδικία" μετηνπραγματικότητα.Αν είχαν αμφιβολίες για τη φύσητων εισαχθέντων εμπορευμάτων καιπεριέπεσανσεκαλόπιστο λάθοςστηδιασάφησητων εμπορευμάτων αυτέςέπρεπεναείχαν αρθεί μετάτον εκτελωνισμό των εμπορευ μάτωνκαιοι ίδιοι έπρεπεναείχανσπεύσει ναδιορθώσουν τολά θος.ΣτηναπόφασητουΔικαστή Στυλιανίδηδεν εξετάστηκε κατά πόσο ο δασμολογούμενος είχε συμβάλει με δικές του ενέργειες στην παραγωγήτης παράνομης πράξης Ο λόγος τηςαπόφασης περιορίζεται στο εύλογο τουχρόνουγια την ανάκλησητων απο φάσεωνπουείχαντεθεί προςαναθεώρηση. Στη Moschovakis v. C.B.C.
(1988)3 C.L.R. 750 είχα την ευκαίρια να προβώ σε αναθεώρηση των αρχών που διέπουν την ανάκλησηδιοικητικών πράξεωνκαθοδηγούμενοςαπότηνομολο γίατουΑνωτάτου Δικαστηρίουκαιτοσύγραμμα"ΔίκαιοτωνΔι οικητικών Διαφορών",τουΣτασινόπουλουτου 1964. Είχαδιαπι στώσειότι τοκώλυματουχρόνουδενυπεισέρχεται στηνανάκλησηπαράνομηςδιοικητικήςαπόφασης στηνπαραγωγήτηςοποίας συνέβαλε μεπράξηήπαράλειψητουοδιοικούμενος. Η αρχή αυ τήσυναρτάταιμετηνκαλήπίστηηοποίαπρέπειναεπιδεικνύεται όχι μόνο απότο κράτος στις συναλλαγές του μετο διοικούμενο αλλάκαιαπότοδιοικούμενο μετοκράτος. Ηαρχήαυτήδεντυγχάνεικαθολικής αναγνώρισης απόάλλους μελετητές τουδιοικη τικού δικαίου. (Βλ. Δαγτόγλου, Γενικό Διοικητικό Δίκαιο, Β Έκδοση, 1984, και Σπηλιωτόπουλου, Εγχειρίδιον Διοικητικού Δικαίου, 1978). Γίνεται όμως καθολικά δεκτό ότι η διαρροήτου χρόνουδεναποτελείκώλυμαγιατηνανάκλησηόπουηπαράνομη διοικητική πράξη αντιστρατεύεται το δημόσιο συμφέρον που στηνπροκείμενη περίπτωσηεπιβάλλει τηναπερίγκλιτηεφαρμογή τουπροβλεπόμενου από τονόμο δασμολογίου. Είναι πρόδηλο απότις διατάξειςτουΝόμου82/67ότι η υποχρέωση για την ορθή περιγραφή εκ μέρους του διοικούμενου των εισαγώμενων εμπορευμάτων δεν περιορίζεται μόνο στην αλήθεια των δηλώσεων κρινόμενες από υποκειμενική σκοπιά αλλά και την ορθότητα τους από αντικειμενική σκοπιά. Αυτό συνάγεταιαπότιςδιατάξειςτουάρθρου24 σεσυνδυασμόκαιμε εκείνες του άρθρου 188 πουκαθιστούν αναληθείς δηλώσεις και καταθέσεις στις τελωνειακές αρχές σε σχέση με τον προσδιορι σμό της φύσης και αξίαςτων εισαγομένων εμπορευμάτων,ποι νικόαδίκημα. 807 Πικής,Δ. Α.Σολέας&ΥιόςΛτδν.Υπουργείου Οικονομικώνxiu
(1993)Στηνπροκείμενηυπόθεσηοι αιτητέςέκαμανανακριβήδήλωση στις τελωνειακές αρχές για τη φύση των εισαγωμένων εμπορευ μάτων. Ηδήλωση τους επέδρασε ουσιωδώς στη λήψητης παρά νομης απόφασης. Μετά τον εκτελωνισμό δεν μπορεί να διέφυγε των αιτητών ηακριβήςφύσητων εμπορευμάτων που εισήγαγαν. Ήτανυποχρέωσητουςναγνωστοποιήσουν ταορθάγεγονόταστις αρχέςκαιναδιορθώσουν το λάθοςστηδιασάφησηπου έκαμαν. Υπό το φως των ανωτέρωδιαπιστώνεταιότι οι δασμολογικές αποφάσειςπουανακλήθηκανήσανπαράνομες.Στηλήψητουςεπέδράσεουσιωδώς η ανακριβήςδήλωση των αιτητώνωςπροςταεισαγώμενα εμπορεύματα. Συνεπώς δεν υφίσταται κώλυμα στην ανάκλησητουςοπότανη επίδικη απόφασηπρέπειναβεβαιωθεί. Η επίδικηαπόφασηβεβαιώνεται βάσει τουΑρθρου 146.4 (α) του Συντάγματος. Δεν εκδίδεται διαταγήγια ταέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. 808 5 10 15