clr/1993/1993_4_833.pdf

(1993)φάσισε ότι:

1. Αποτελείβασικήαρχή τουδιοικητικού δικαίου,ότι γιανα μπορεί να προσβληθεί μιαπράξηενός Διοικητικού Οργάνουενώπιον του Δικαστηρίου,πρέπει να είναι εκτελεστή. Είναιδε εκτελεστήπράξη με την οποία δημιουργείται, τροποποιείται ή καταργείταιμια νομικήκατάσταση 5 Αποτελείεπίσης βασικήαρχή τουδιοικητικούδικαίουκαιέχεικα­ θιερωθεί με νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου,ότι βεβαιωτι10 κέςπράξειςδενέχουνεκτελεστόχαρακτήρακαικατάσυνέπειαδεν μπορούννα αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής. Βεβαιωτικήδε, είναιη πράξημετηνοποίαηΔιοίκηση βεβαιώνειήεπαναλαμβάνει το περιεχόμενο μιας άλλης προγενέστερης εκτελεστήςπράξης,δη­ λώνοντας έτσι την εμμονή της σε αυτή,χωρίς να δημιουργεί από 15 μόνη της έννομα αποτελέσματα. Στην υπόθεση Zivlas ν. Municipality ofPapbos αποφασίστηκεότιηαπόφασητης διοίκη­ σης που λήφθηκε χωρίς έρευνα,με την οποίααρνήθηκεν' ανακα­ λέσειπροηγούμενη εκτελεστή της πράξη,είναι βεβαιωτική. 20 Απόφαση ήπράξηπουεπαναλαμβάνειτο περιεχόμενο προηγού­ μενης,είναι εκτελεστήανεκδόθηκε μετάαπόνέαέρευνα τηςυπό­ θεσης και νέα έρευνα υπάρχει,όταν λαμβάνονταιυπόψηνέαου­ σιώδη στοιχεία. 25 Στην ουσία οι αιτητές δεν αμφισβητούν εδώότι μετην επιστολή του δικηγόρουτους υπέβαλαντο ίδιοαίτημαπουείχευποβληθεί από τους ίδιους προηγουμένως, με επιστολή τους ημερομηνίας 18/6/
2. Το μόνο που ισχυρίζονται είναι ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εκτελεστή, γιατί είναι διαρκούσης ισχύος. 30
3. Ηαπόφασηημερομηνίας25/7/90δήλωνε τηβούληση της Κυβέρνη­ σης όσον αφορά το αίτηματων αιτητών,παρήγαγεάμεσα έννομα αποτελέσματακαιήτανκαθοριστικήτωνδικαιωμάτωντους.Τογε­ γονός ότι ηαπόφασηαυτήέχει επιπτώσεις στους αιτητέςκάθεμή- 35 να,δενέχειαπολύτωςκαμιάσημασία. Εφόσονδεηπροθεσμίατων 75 ημερών για προσβολή της εκτελεστής πράξης έχει παρέλθει, η προσφυγήθεωρείται εκπρόθεσμηκαι απορρίπτεται.
4. Επίτηςουσίαςτηςπροσφυγής,μετο Αρθρο32 τουπερί Σύνταξε- 40 ωνΝόμουπουπροστέθηκεστοβασικόΝόμομετοΑρθρο14τουπε­ ρίΣυντάξεων(Τροποποιητικού)Νόμουαρ.61/90, εισήχθηκανστην νομοθεσία ειδικές διατάξεις, σε σχέση με την εφαρμογή των Αρθρων 5 και 88 των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμων του 834 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αθανασιάδηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας 1980 -1990 στις περιπτώσεις ορισμένων υπαλλήλων και συνταξι­ ούχων,γιατερματισμό τουσυμψηφισμού τηςκυβερνητικήςσύντα­ ξης μετηναναλογικήσύνταξη Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Απαραί­ τητη προϋπόθεση για την εφαρμογή του Αρθρου αυτού είναι ο υπάλληλος νασυμπληρώνει συντάξιμη υπηρεσίαόχι λιγότερηαπό 400 μήνεςκαιοσυνταξιούχος όχιλιγότερη από440 μήνες.Οιαιτητές δεν είχανσυμπληρώσει κατάτηναφυπηρέτησήτους συντάξιμη υπηρεσία440 μηνών,γι' αυτόδεν εφαρμόστηκανστην περίπτωση τουςοιπρόνοιεςτουπιοπάνωΑρθρου,καιεξακολουθεί ναγίνεται οσυμψηφισμός τηςκυβερνητικήςτους σύνταξηςμετηναναλογική. Ο πιοπάνωισχυρισμός δενευσταθεί. Τογεγονός ότι οι συνταξι­ ούχοι πουαφυπηρέτησανπριν απότην 1/1/88 και είχαν συμπλη­ ρώσει συντάξιμη υπηρεσία πέραν των 440 μηνών και οι οποίοι άσκησαντηνεκλογή πουαναφέρεταιστοΑρθρο32

(3),θα επωφε­ ληθούν από τη μηαφαίρεση απότην κυβερνητική τους σύνταξη της αναλογικής σύνταξης που κέρδισαν για την πέραν των 440 μηνών υπηρεσία τους, δεν οδηγεί σε οποιαδήποτε πλεονεκτική μεταχείριση των συνταξιούχων αυτών σε σύγκριση με την περίπτώσητων αιτητών, καθότικαιστηνπερίπτωσητωνπρώτων, θα αφαιρείται απότην κυβερνητική τους σύνταξη η αναλογική σύ­ νταξηπουκερδίθηκε για την περίοδο της συντάξιμης υπηρεσίας τους,απότις 6/10/80 μέχρι της συμπλήρωσης των 440 μηνών. ΕκείνοτοοποίοέγινεμετονέοΑρθρο32τουπερίΣυντάξεωνΝό­ μουπουπροστέθηκε στο βασικόΝόμομετο Νόμο61/90, είναι ότι δεθαλαμβάνεταιυπόψηγιατους σκοπούς της μείωσης πουανα­ φέρεται στο Αρθρο 88

(1)των περί Κοινωνικών ΑσφαλίσεωνΝό­ μων, μόνο εκείνο το μέρος της συντάξιμης υπηρεσίας των δημοοίωνυπαλλήλων,τοοποίοδιανύεταιμετάτη συμπλήρωση των μη­ νώνπουαπαιτούνταιγιανακερδίσουντοανώτατοόριοσύνταξης, που είναι απότην 1/1/88,400μήνες,οπότε οι ίδιοι υπάλληλοι εί­ ναι υποχρεωμένοι να συνεισφέρουν στο αναλογικό σχέδιο. Εφό­ σονοιαιτητέςαφυπηρέτησαναπότηΔημόσια Υπηρεσία πριν από την 31/12/87και δεν είχαν καλύψει 440 μήνες υπηρεσίας(δηλαδή τουςμήνεςπουαπαιτούντανγιατοανώτατοόριο σύνταξης μέχρι 31/12/87) και επομένως δεν εφαρμόζεταιστην περίπτωση τους το εδάφιο

(3)του Αρθρου 32 του Νόμου,δεν έχουν τύχειοποιασδή­ ποτεδυσμενούς μεταχείρισης,ούτεσεσύγκριση μετουςδημόσιους υπαλλήλους, ούτε σε σύγκριση με τους συνταξιούχους που εμπί­ πτουν στις πρόνοιες τουΑρθρου

2. Ηαρχήτης ισότητας δεναπαγορεύειδιακρίσεις,όταναυτέςβασί­ ζονταισεαντικειμενικήεκτίμησηδιαφορετικώνπραγματικώνπερι835 Αθανασιάδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1993)στατικών ή είναι διακρίσεις λογικές,γιατί ηαρχήτης ισότητας δε σημαίνειαπόλυτηκαιμαθηματικήισότητα. Στησυγκεκριμένηπερίπτωσηδενυπάρχειπαραβίασητηςενλόγωαρ­ χής, γιατί ακριβώς δεν υπάρχει ομοιογένεια μεταξύ των διαφόρων περιπτώσεων. Ηδιάκρισηπουέγινεέχειλογικόέρεισμα,γιατίυπάρ­ χει διαφοράμεταξύτωναιτηΐών αφενόςκαιτωνσυνταξιούχων που συμπλήρωσαν την υπηρεσία που απαιτείται για να κερδίσουν το ανώτατοόριο σύνταξης. 5 10 5. Το ίδιο θέμα που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προ­ σφυγής, έχει εξεταστεί και στην πρόσφατη απόφαση ΤάκηΖεμπνλας ν. Δημοκρατίας, με την οποία ηπροσφυγή είχε απορρι­ φθεί,απόφασημετηνοποίατοΔικαστήριο συμφωνεί. 15 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Kolokassides v.Republic

(1965)3 C.L.R. 542, 20 Δημοκρατία ν.Χατζηπαντελή

(1989)3(B)Α.Α.Δ. 961, Pieris v.Republic

(1983)3C.L.R. 1054, 25 DemetriadesandCo.Ltd.v.MunicipalityofLimassol

(1987)3C.LR. 145, Zivlasv.Municipalityof Papbos

(1975)3 C.LR. 349, 30 Mikrommatis v.Republic, 2R.S.C.C. 125, Republic v.Nishan Azakian andOthers

(1972)3 C.LR.294, PapaxenophontosandOthers v.Republic

(1982)3 C.LR.1037, 35 Republic v.Christoudia andAnother

(1988)3 C.LR. 2622, Σεργίδηςv. Δημοκρατίας

(1991)1 ΑΛΛ. 119, Ζεμπνλα v.Δημοκρατίας

(1992)4 ΑΛΛ. 1657. Προσφυγή. Προσφυγή μετην οποίαοιαιτητέςζητούναπότοΔικαστήριο να 836 40 4ΑΛΛ. 5 Αθανασιάδηςχ.ά. ν. Δημοκρατίας κηρύξει άκυροκαιαντισυνταγματικότονπερίΣυντάξεων(Τροπο­ ποιητικό)Νόμο,αρ.61/90, μεβάσητον οποίο οι καθ' ων η αίτηση απέρριψαναίτηματωναιτητώνμετοοποίοζητούσανναμηντους αφαιρείται από την κυβερνητική τους σύνταξη, η αναλογική σύνταξηΚοινωνικών Ασφαλίσεων. Ε.Βραχίμη,για τους Αιτητές. 10 15 Ε. Παπακυριακού, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων η αίτηση. Cur. adv.vult. ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ.: Οιαιτητές μετηνπροσφυγήαυτήζητούναπό το Δικαστήριο όπως κηρύξει άκυρο και αντισυνταγματικό τον περί Συντάξεων (Τροποποιητικό) Νόμο,αρ.61/90,με βάσητον οποίο οι καθ' ων η αίτηση με επιστολή τους ημερομηνίας 20/12/90 (Παράρτημα Γ στην ένσταση), απέρριψαν το αίτημα των αιτητών,όπως μηαφαιρείταιαπότηνκυβερνητική τους σύ­ νταξη,ηαναλογική σύνταξη Κοινωνικών Ασφαλίσεων. 20 Τα γεγονότα σε συντομία είναι τα εξής: Οι αιτητές ήταν δη­ μόσιοι υπάλληλοι καιαφυπηρέτησαναπότηΔημόσια Υπηρεσία πριν απότις 31/12/87,μευπηρεσία λιγότερη των 440 μηνών. 25 30 Οι αιτητές έχουν συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας τους και σύμφωνα με το άρθρο 88

(1)των περί Κοινωνικών Ασφαλί­ σεων Νόμων,όταν άρχισε να καταβάλλεται σε αυτούς σύνταξη γήρατος απότο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, το ποσό της κυβερνητικήςσύνταξηςχουςπουκερδίθηκεαναφορικάμετησυντάξιμη υπηρεσία τους, από τις 6/10/80, μέχρι την ημέρα της αφυπηρέτησής τους από τη Δημόσια Υπηρεσία, για την οποία κατέβαλλαν εισφορά 3% στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μειώθηκε κατάτο ποσό της συμπληρωματικής σύνταξης Κοινω­ νικών Ασφαλίσεων, πουάρχισανναλαμβάνουν. 35 40 Μετοάρθρο32 τουπερί Συντάξεων Νόμου,που προστέθηκε στο βασικό Νόμο με το άρθρο 14 του περί Συντάξεων (Τροπο­ ποιητικού) Νόμου,αρ. 61/90, εισήχθηκαν στηΝομοθεσία ειδικές διατάξεις σε σχέση με την εφαρμογή των άρθρων 5 και 88 του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου,στις περιπτώσεις υπαλ­ λήλων και συνταξιούχων. Οι εν λόγω πρόνοιες, αποτελούσαν υλοποίηση συμφωνίας μεταξύ κυβέρνησης και ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ., κατόπιν υποβολής σχετι837 Κούρρης,Δ. Αθανασιάδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)κού αιτήματος από τη Συντεχνία,για τροποποίηση του Νόμου, ώστενατερματιστεί ο συμψηφισμός τηςκυβερνητικής σύνταξης με την αναλογική σύνταξη του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσε­ ων και οι υπάλληλοι πουσυμπληρώνουν απότην 1/1/88 και με­ τά συντάξιμη υπηρεσία 400 μηνών, να πληρώνουν οι IOLOL την επιπρόσθετηεισφοράτου3%τωνασφαλιστέων αποδοχώντους, στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, για τη συμπληρωματική σύνταξη Κοινωνικών Ασφαλίσεων,επειδήαπότην 1/1/88, οποι­ αδήποτε υπηρεσία πέραν των 400 μηνών δεν κερδίζει σύνταξη, δυνάμει του περί Συντάξεων Νόμου. Η πιο πάνω ρύθμιση συμφωνήθηκε να επεκταθεί και στους συνταξιούχους που αφυπηρέτησαν πριν από την 1/1/88(αλλά μετά την 6/10/87), επί εθελοντικής βάσης, αλλά αναφορικά με υπηρεσία που ξεπερνούσε τους 440 μήνες που ήταν μέχρι την 31/12/87,το ανώτατο όριο υπηρεσίας για το οποίο κέρδιζε σύ­ νταξη ο υπάλληλος. 5 10 15 Το εδάφιο

(3)του άρθρου32 του περί Συντάξεων Νόμουπου προστέθηκε στοβασικόΝόμομετοάρθρο 14τουπερίΣυντάξεων 20 (Τροποποιητικού) Νόμου, αρ. 61/90, έδωσε το δικαίωμα σε συ­ νταξιούχοπουαφυπηρέτησεκατάτηνπερίοδομεταξύ6/10/80και 31/12/87και ο οποίος πριν από την αφυπηρέτησή του είχε συ­ μπληρώσει συντάξιμη υπηρεσία υπερβαίνουσα τους 440 μήνες, μέσα σεκαθορισθείσα προθεσμία,ναεκλέξειναθεωρηθεί ότι δεν 25 υπαγόταν στις διατάξειςτηςεπιφύλαξης του εδαφίου

(1)τουάρ­ θρου5 και του εδαφίου

(3)του άρθρου88 των περί Κοινωνικών ΑσφαλίσεωνΝόμων, απότην 1ητουμήναπουακολουθείτηνημε­ ρομηνίαπουσυμπλήρωσε τηνυπηρεσία440 μηνών ήτην6/10/80, οποιαδήποτεαπότις ημερομηνίες αυτέςείναι μεταγενέστερη. 30 Οι αιτητές αφυπηρέτησανπριν απότην 31/12/87, και δεν εί­ χαν καλύψει 440 μήνες υπηρεσίας, γι* αυτό δεν εφαρμόστηκε στην περίπτωση τους το πιοπάνωεδάφιο,και έτσιδεν τερματί­ στηκε στην περίπτωση τους ο συμψηφισμός της κυβερνητικής σύνταξης με τησύνταξη τουΤαμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Μεεπιστολή τουςπουεπισυνάπτεταιστηνπροσφυγήωςΤεκ­ μήριο 1,οι αιτητές είχαν ζητήσει όπως,είτε μετροποποίηση της σχετικής Νομοθεσίας, είτε κατά χάριν,τους δοθεί το δικαίωμα να εκλέξουν να μη υπαχθούν στις σχετικές με το συμψηφισμό διατάξεις των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμωνκαικαταβάλουν οι LOLOIτην επιπρόσθετη εισφορά του 3% των ασφαλι­ στέων αποδοχών τους, ώστε να παύσει να αφαιρείταιαπό την 838 35 40 4ΑΛΛ. Αθανασιάδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας Κούρρης, Δ. κυβερνητική τους σύνταξη ηαντίστοιχη αναλογικήσύνταξη. 5 10 15 20 25 Στην επιστολή αυτή,δόθηκεαπάντησηαπότην Υπηρεσία Δη­ μόσιας Διοίκησης και Προσωπικού, με επιστολή ημερομηνίας 25/7/90,ότιτυχόν ικανοποίησητουαιτήματοςτους,γιατηνοποία απαιτείται τροποποίηση της Νομοθεσίας,θαοδηγούσε σε ευνοϊ­ κήμεταχείριση των δημόσιων καιάλλωνκρατικώνκαιημικρατικώνυπαλλήλων, οι οποίοι έχουν επαγγελματικάσχέδια συντάξε­ ων,χωρίς εισφορές απόμέρους τους,σε σύγκρισημε τους εργοδοτούμενους τουιδιωτικούτομέαοιοποίοιδεν έχουντέτοιασχέ­ δια, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί "υπερασφαλιση" για την πρώτη κατηγορία εργοδοτουμένων σε βάρος της δεύτερης. Επί­ σης,τονίστηκε ou σκοπός του άρθρου32 είναι ηκατάργησητου συμψηφισμού της δημοσιοϋπαλληλικής σύνταξης με τη σύνταξη κοινωνικών ασφαλίσεων,μόνοστις περιπτώσεις καιστην έκταση που ο υπάλληλος υπηρετεί πέραν απότην ανώτατηπερίοδο συ­ ντάξιμηςυπηρεσίας (ΠαράρτημαΑ στην ένσταση). Στησυνέχεια, ηδικηγόρος των αιτητώνμεεπιστολή τηςπρος τοΔιευθυντήτηςΥπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης καιΠροσωπι­ κού, .ημερομηνίας 30/10/90, υπέβαλε και πάλι το ίδιο αίτημα (Παράρτημα Β στην ένσταση). Ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης καιΠροσωπικού, με επιστολή του ημερομηνίας 20/12/90,απέρριψε και πάλι το αίτηματων αιτητών (ΠαράρτημαΓστην ένσταση)._ Προτού προχωρήσω στην ουσία της υπόθεσης, θα ήθελα να αναφερθώ στο προδικαστικό θέμα της έλλειψης εκτελεστότητας 30 της προσβαλλόμενης πράξης,ημερομηνίας 20/12/90.Η προδικα. στική ένσταση είναι ότι ηπροσβαλλόμενη απόφαση δεν αποτελεί εκτελεστήδιοικητικήπράξη,αλλάείναι βεβαιωτικήπράξη,μετην οποία απλώς επαναλαμβάνεται το περιεχόμενο προηγούμενης απόφασης,ημερομηνίας25/7/90καικατάσυνέπεια δεν μπορείνα 35 προσβληθεί μεπροσφυγή,σύμφωνα μετοάρθρο 146τουΣυντάγ­ ματος. Κατάσυνέπεια, η αίτηση είναι εκπρόθεσμη ως προς την εκτελεστήδιοικητική πράξηημερομηνίας 25/7/90,επειδή δενκα­ ταχωρήθηκε μέσα στην προθεσμίατων 75 ημερών πουκαθορίζει η παράγραφος 3τουάρθρου 146 του Συντάγματος. 40 Αποτελεί βασική αρχή του διοικητικού δικαίου, ότι για να μπορεί ναπροσβληθεί μιαπράξηενός διοικητικούοργάνουενώ­ πιον του Δικαστηρίου, πρέπει να είναι εκτελεστή. Είναι δε εκτε­ λεστή πράξημετηνοποίαδημιουργείται,τροποποιείταιή καταρ839 Κοΰρρης,Δ. Αθανασιάδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1993)γείται μιανομική κατάσταση(Βλέπε ΠορίσματαΝομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, 1929-1959, σελ. 236-237. Επίσης Kolokassides v.Republic

(1965)3C.LR.542,551,Κυπριακή Αημοκραχία ν.Χατζηπαντελή

(1989)3(B)Α.Α.Δ. 961). 5 Αποτελεί επίσης βασικήαρχήτουδιοικητικούδικαίουκαιέχει καθιερωθεί με νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότιβεβαι­ ωτικές πράξεις δεν έχουν εκτελεστό χαρακτήρακαι κατά συνέ­ πεια δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής. Βε­ βαιωτικήδε, είναι ηπράξημε την οποία ηΔιοίκηση βεβαιώνει ή 10 επαναλαμβάνειτοπεριεχόμενο μιαςάλληςπρογενέστερης εκτελε­ στής πράξης,δηλώνοντας έτσι την εμμονή της σε αυτή,χωρίς να δημιουργεί από μόνη της έννομα αποτελέσματα (Βλέπε Pieris ν, Republic

(1983)3 C.L.R. 1054, 1062-1063,Demetriades and Co. Ltd. v.Municipality ofLimassol

(1987)3C.L.R. 145,148).Στην 15 υπόθεση Zivlas v. Municipality of Paphos

(1975)3 C.LR. 349 αποφασίστηκε ότι η απόφαση της διοίκησης που λήφθηκε χωρίς έρευνα, με την οποίααρνήθηκεν*ανακαλέσει προηγούμενη εκτε­ λεστήτης πράξη,είναιβεβαιωτική. 20 Απόφαση ήπράξηπουεπαναλαμβάνειτο περιεχόμενο προη­ γούμενης, είναι εκτελεστήανεκδόθηκε μετάαπόνέα έρευνα της υπόθεσης καινέα έρευνα υπάρχειότανλαμβάνονταιυπόψηνέα ουσιώδη στοιχεία. 25 Είναιηθέσητωναιτητών,ότιηπροσβαλλόμενη απόφασηείναι διαρκούσης ισχύος, καθότι στην επίδικη επιστολή ημερομηνίας 20/12/90οικαθ'ωνηαίτησηεκφράζουντηνπάγιαβούλησητηςΔι­ οίκησης ναεφαρμόζειδιαρκώςτην επίδικη απόφαση,ηοποίαέχει επιπτώσεις στον αιτητήκάθεμήνακαιεπομένως,σύμφωνα μετον 30 ισχυρισμό τους,ηπροδικαστικήένστασηδεν ευσταθεί. Στην ουσία οι αιτητές δεν αμφισβητούν ότι με την επιστολή του δικηγόρου τους υπέβαλαντο ίδιο αίτημαπου είχευποβλη­ θεί από τους ίδιους προηγουμένως, με επιστολή τους ημερομηνίας 18/6/

1. Το μόνο που ισχυρίζονται είναι ότι η προσβαλλό­ μενη απόφασηείναι εκτελεστήγιατί είναι διαρκούσης ισχύος. Στην παρούσαυπόθεση,έχονταςυπόψηόσααναφέρθηκανπιο πάνω,είναιφανερόότιηπροσβαλλόμενηαπόφασηπουπεριέχεται στην επιστολή μεημερομηνία20/12/90(Παράρτημα Γστην ένστα­ ση),δεν προσθέτει οτιδήποτεστην προηγούμενη απόφασηπουπε­ ριέχεται στην επιστολή μεημερομηνία25/7/90(ΠαράρτημαΑ στην ένσταση), με την οποία απορρίφθηκε αίτημα των αιτητών όπως 840 35 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αθανασιάδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Κούρρης,Δ. τουςδοθεί τοδικαίωμαναεκλέξουν ναμηνυπάγονταιστις σχετι­ κές μετον συμψηφισμό διατάξειςτων περί Κοινωνικών Ασφαλί­ σεων Νόμωντου 1980-1990.Ηπροαναφερθείσααπόφασηδενπε­ ριέχει οποιοδήποτενέοστοιχείο,ούτελήφθηκεμεβάσηάλλαδεδομέναπουδενήτανενώπιοντωνκαθ' ωνηαίτησηκατάτην έκδοση της προηγούμενης εκτελεστής πράξης, ημερομηνίας 25/7/
2. Η απόφασηημερομηνίας25/7/90δήλωνετηβούλησητης Κυβέρνησης όσοναφοράτοαίτηματωναιτητών, παρήγαγεάμεσαέννομααπο­ τελέσματα καιήτανκαθοριστικήτων δικαιωμάτωντους.Τογεγονός ότιη απόφασηαυτή έχειεπιπτώσεις στους αιτητέςκάθεμήνα, δενέχειαπολύτωςκαμιάσημασία.Εφόσονδεηπροθεσμίατων 75 ημερώνγιαπροσβολήτηςεκτελεστής πράξηςέχειπαρέλθει,ηπρο­ σφυγήθεωρείται εκπρόθεσμη καιαπορρίπτεται. Ανεξάρτητα από την πιο πάνω προδικαστική ένσταση, θα αναφερθώτώραστην ουσία της υπόθεσης. Όπωςπροαναφέρθηκε,μετοάρθρο32τουπερίΣυντάξεωνΝό­ μουπουπροστέθηκε στοβασικόνόμο μετοάρθρο 14τουπερίΣυντάξεων (Τροποποιητικού) Νόμουαρ.61/90, εισήχθηκαν στηννο­ μοθεσία ειδικές διατάξεις σε σχέσημετην εφαρμογήτων άρθρων 5 και88τωνπερί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμωνστιςπεριπτώ­ σεις ορισμένων υπαλλήλων και συνταξιούχων, για τερματισμό του συμψηφισμού της κυβερνητικής σύνταξης με την αναλογική σύνταξη Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή του άρθρου αυτού είναι ο υπάλληλος να συμπλη­ ρώνει συντάξιμη υπηρεσία όχι λιγότερη από400 μήνες και ο συ­ νταξιούχος όχι λιγότερη από440 μήνες. Οι αιτητέςδεν είχαν συ­ μπληρώσει κατά την αφυπηρέτησή τους συντάξιμη υπηρεσία 440 μηνών,γι' αυτόδεν εφαρμόστηκαν στην περίπτωση τους OL πρό­ νοιες τουπιοπάνωάρθρου,και εξακολουθεί ναγίνεται ο συμψη­ φισμόςτηςκυβερνητικής τους σύνταξης με τηναναλογική. Το εν λόγω άρθρο είχε, κατά το χρόνο λήψης της επίδικης απόφασης,ως εξής: "32.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2), υπάλλη­ λος οοποίοςπριν απότηναφυπηρέτησήτουσυμπληρώνει συ­ ντάξιμη υπηρεσία όχι λιγότερη από400 μήνες παύει,απότην ημερομηνία που συμπληρώνει την εν λόγω υπηρεσία,ναθεω­ ρείταιότι υπάγεταισε επαγγελματικό σχέδιο συντάξεων καιοι διατάξειςτηςεπιφύλαξηςτουεδαφίου

(1)τουάρθρου5καιτου εδαφίου

(3)τουάρθρου88 των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμωντου 1980 έως 1990 παύουνναεφαρμόζονταιστηνπερί841 Κονρρης, Δ. Αθανασιάδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1993)πτωσή του από την πρώτη του μήνα ο οποίος ακολουθεί την ημερομηνία αυτή.

(2)Υπάλληλος οοποίος ευρίσκετο στην υπηρεσία την 1η Ια­ νουαρίου 1988 και συμπλήρωσε μέχρι την ημερομηνία έναρ5 ξης της ισχύος τουπαρόντος Νόμουσυντάξιμη υπηρεσία 400 τουλάχιστο μηνών θεωρείται ότι από της ημερομηνίας συ­ μπλήρωσης της ενλόγωσυντάξιμης υπηρεσίας δενυπαγόταν σεεπαγγελματικό σχέδιο συντάξεων καιοι διατάξειςτης επι­ φύλαξης του εδαφίου

(1)του άρθρου 5 και οι διατάξεις του 10 εδαφίου

(3)του άρθρου 88 των περί Κοινωνικών Ασφαλίσε­ ων Νόμων του 1980 έως 1990 θεωρούνται ότι έπαυσαν να εφαρμόζονται στην περίπτωση του απότην πρώτητου μήνα που ακολουθεί την ημερομηνία αυτή: 15 Νοείταιότι υπάλληλος οοποίος είχεσυμπληρώσει την ενλόγω συντάξιμη υπηρεσίαπριναπότην 1η Ιανουαρίου1988δικαιού­ ται να εκλέξει,μέσα σε τρεις μήνες απότην έναρξη της ισχύος τουπαρόντοςΝόμου,όπωςοι διατάξειςτουπαρόντοςεδαφίου εφαρμοστούν στην περίπτωση του αναδρομικάαπότην πρώτη του μήναπου ακολουθεί την ημερομηνία που συμπλήρωσε συ­ ντάξιμη υπηρεσία400 μηνών,ή την6ηΟκτωβρίου 1980,οποια­ δήποτεαπότις ημερομηνίες αυτές είναι μεταγενέστερη. 20

(3)Συνταξιούχος ο οποίος αφυπηρέτησε κατά την περίοδο με- 25 ταξύ6.10.1980 και 31.12.1987και ο οποίος πριν απότην αφυ­ πηρέτησή του είχε συμπληρώσει συντάξιμη υπηρεσία υπερβαί­ νουσατους440 μήνες,δικαιούται,μέσασε τρεις μήνεςαπότην έναρξητης ισχύος τουπαρόντοςΝόμου,ναεκλέξειναθεωρηθεί ότιδενυπαγότανστις διατάξειςτηςεπιφύλαξηςτουεδαφίου

(1)30 τουάρθρου5καιτου εδαφίου

(3)τουάρθρου88των περί Κοι­ νωνικών ΑσφαλίσεωνΝόμωντου 1980 έως 1990,απότηνπρώ­ τη του μήνα που ακολουθεί την ημερομηνία που συμπλήρωσε τηνυπηρεσία των 440 μηνών,ή την6ηΟκτωβρίου 1980,οποια­ δήποτεαπότις ημερομηνίες αυτές είναι μεταγενέστερη. 35

(4)Οποιαδήποτε εισφοράκοινωνικών ασφαλίσεων η οποίαθα ήταν καταβλητέα αναδρομικά από υπάλληλο ή συνταξιούχο για τον οποίο εφαρμόζονται οι διατάξεις των εδαφίων

(2)και

(3)καταβάλλεταιστοΠάγιοΤαμείο τηςΔημοκρατίας κατάτον τρόποκαι χρόνο πουήθελεορίσειο Υπουργός Οικονομικών.

(5)Στις περιπτώσεις υπαλλήλων και συνταξιούχων στους οποίους εφαρμόζονται οι διατάξεις των εδαφίων

(1)έως

(3)842 40 4ΑΛΛ. 5 10 Αθανασιάδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Κούρρης, Δ. τουπαρόντοςάρθρουδεντυγχάνουν εφαρμογήςοιδιατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου88 των περί Κοινωνικών Ασφα­ λίσεων Νόμων του 1980 έως 1990 αναφορικάμε οποιαδήπο­ τε συντάξιμη υπηρεσία κατά την οποία θεωρούνται ότι δεν υπάγονταισε επαγγελματικό σχέδιο συντάξεων.". Στα εδάφια

(1),

(2)και

(3)του άρθρου32 τουτροποποιητικού Νόμου61/90 (ανωτέρω),γίνεται πρόνοιαγιατρεις εξαιρέσεις από τιςδιατάξειςτουάρθρου88τουΝόμου.Είναιηεισήγησητηςδικηγόρουτων αιτητώνπωςοιπρόνοιες αυτές,στις οποίες εμπίπτειη περίπτωση τους, είναι αντισυνταγματικές γιατί παραβιάζουν την αρχήτης ισότηταςπουδιασφαλίζειτοάρθρο28'του Συντάγματος. Το άρθρο 88

(1)του Νόμου41/80,έχει ως εξής: 15 20 "88.-

(1)Το ποσόν οιασδήποτε περιοδικής πληρωμής ηοποία καταβάλλεταιπροςμισθωτόν ήαναφορικώςπροςμισθωτόν εξ οιουδήποτε επαγγελματικού σχεδίου συντάξεων διά περιό­ δους απασχολήσεως αρχομένας κατά ή μετά την ορισθείσαν ημερομηνίαν μειούται κατά το ποσόν της αντιστοίχου συ­ μπληρωματικής παροχής της καταβαλλομένης προς τον μι­ σθωτόν ήαναφορικώςπρος αυτόνδυνάμει τουπαρόντος Νό­ μουαναφορικώςπροςασφαλιστέαςαποδοχάςεπίτωνοποίων κατεβλήθησαν εισφοραί διάταςως είρηταιπεριόδους. 25 30

(2)Εις περίπτωσιν οιουδήποτε επαγγελματικού σχεδίου συ­ ντάξεων χρηματοδοτούμενου δι' εισφορών εκ μέρους τόσον τουεργοδότου όσον καιτουμισθωτού τοποσοστόν εισφοράς εκατέρου τούτων προς το ως είρηται σχέδίον μειούται εξ ίσου απότηςορισθείσης ημερομηνίας λαμβανομένης υπ' όψιν της εν τω εδαφίω(α)αναφερομένης μειώσεως.

(3)35 40 ". Όπως έχω αναφέρειπιο πάνω, ηθέσητων αιτητών είναι ότι επειδήδεν εμπίπτουν στις πρόνοιες του εδαφίου

(3)τουάρθρου 32τουπερί ΣυντάξεωνΝόμουπουπροαναφέρθηκε, αφούδεν εί­ χαν συμπληρώσει συντάξιμη υπηρεσία υπερβαίνουσα τους 440 μήνες, οι πρόνοιες του εν λόγω άρθρου είναι αντισυνταγματικές,γιατί παραβιάζεται ηαρχήτης ισότητας. Έχω τηγνώμηότι οπιοπάνωισχυρισμός δεν ευσταθεί. Τογε­ γονός ότι οι συνταξιούχοι πουαφυπηρέτησανπριν απότην1/1/88 και είχανσυμπληρώσει συντάξιμηυπηρεσίαπέραντων440 μηνών 843 Κούρρης,Δ. Αθανασιάδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)καιοιοποίοιάσκησαντηνεκλογήπουαναφέρεταιστοάρθρο32

(3), θαεπωφεληθούναπότημηαφαίρεσηαπότηνκυβερνητικήτουςσύ­ νταξητης αναλογικής σύνταξης πουκέρδισαν για την πέραντων 440 μηνώνυπηρεσίατους,δενοδηγεί σεοποιαδήποτε πλεονεκτική μεταχείριση τωνσυνταξιούχων αυτών σε σύγκριση μετηνπερίπτώση των αιτητών,καθότικαι στην περίπτωση των πρώτων, θα αφαιρείταιαπότηνκυβερνητικήτουςσύνταξηη αναλογικήσύντα­ ξηπουκερδήθηκεγιατηνπερίοδοτηςσυντάξιμης υπηρεσίαςτους, απότις6/10/80 μέχρι τηςσυμπλήρωσης των440 μηνών. 5 10 Εκείνο το οποίο έγινε μετονέο άρθρο32 τουπερίΣυντάξεων Νόμουπουπροστέθηκε στοβασικόΝόμομετοΝόμο61/90, είναι ότι δεθα λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς της μείωσης που αναφέρεται στοάρθρο 88

(1)των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμων,μόνο εκείνο τομέρος της συντάξιμης υπηρεσίας των δη- 15 μοσίων υπαλλήλων,τοοποίοδιανύεταιμετάτησυμπλήρωση των μηνών που απαιτούνταιγια να κερδίσουν τοανώτατο όριοσύ­ νταξης,που είναι απότην 1/1/88,400μήνες οπότε οι ίδιοι υπάλ­ ληλοι είναι υποχρεωμένοι να συνεισφέρουν στοαναλογικό σχέ­ διο. Εφόσον OLαιτητέςαφυπηρέτησαναπότηΔημόσιαΥπηρεσία 20 πριναπότην31/12/87καιδενείχανκαλύψει440 μήνεςυπηρεσίας (δηλαδή τους μήνες που απαιτούντανγιατο ανώτατο όριοσύ­ νταξης μέχρι 31/12/87) και επομένως δεν εφαρμόζεταιστην περί­ πτωσητουςτοεδάφιο

(3)τουάρθρου32τουΝόμου,δενέχουντύ­ χει οποιασδήποτε δυσμενούς μεταχείρισης, ούτε σεσύγκριση με 25 τους δημόσιους υπαλλήλους, ούτε σεσύγκριση μετους συνταξι­ ούχους πουεμπίπτουνστις πρόνοιες τουάρθρου 32. Επιθυμώνααναφέρωότι η αρχήτης ισότητας δεναπαγορεύει διακρίσεις όταν αυτές βασίζονται σεαντικειμενική εκτίμηση δια- 30 φορετικών πραγματικώνπεριστατικώνήείναιδιακρίσεις λογικές, γιατί ηαρχή τηςισότητας δεσημαίνει απόλυτη και μαθηματική ισότητα (Βλέπε, μεταξύ άλλων Mikrommatis v. Republic 2 R.S.C.C. 125,131,Republicv.NishanAzakianandOthers

(1972)3 C.LR. 294, Papaxenophontos andOthers v. Republic

(1982)3 35 C.L.R. 1037, 1049-1051, The Republic v. Christoudia and Another

(1988)3C.L.R.2622καιΑνδρέαςΣεργίδηςv.Κυπριακής Δημοκρατίας

(1991)1 Α.Α.Δ. 119). Στησυγκεκριμένη περίπτωσηδενυπάρχειπαραβίασητηςενλόγω αρχής,γιατί ακριβώςδενυπάρχειομοιογένεια μεταξύτων δια­ φόρων περιπτώσεων. Ηδιάκριση που έγινε έχει λογικό έρεισμα, γιατίυπάρχειδιαφορά μεταξύτωναιτητώναφενόςκαιτωνσυντα­ ξιούχων που συμπλήρωσαν την υπηρεσία που απαιτείταιγια να 844 40 4ΑΛΛ. Αθανασιάδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Κούρρης, Δ. κερδίσουν τοανώτατοόριοσύνταξης,όπωςεπεξηγήθηκεπιοπάνω. 5 10 15 20 25 Το ίδιο θέμα που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσαςπρο­ σφυγής, έχει εξεταστεί και στην πρόσφατη απόφαση Τάκης Ζε· μπύλαςν.Δημοκρατίας

(1992)4Α.Α.Δ. 1657, μετηνοποίαη προ­ σφυγή είχε απορριφθεί και ο Δικαστής Αρτεμίδης, στις σελίδες 1662-1663, αναφέρει ταεξής: "Έχωτη γνώμη πως ηεισήγηση τουδικηγόρου του αιτητή ότι οι πρόνοιες του εδαφίου3τουάρθρου32του Νόμου61/90 εί­ ναι αντισυνταγματικές,δεν ευσταθεί. Οι διατάξειςαυτές δεν παραβιάζουν την αρχήτης ισότητας γιατί αφορούν σε 3 δια­ φορετικές κατηγορίες ατόμων, στις οποίες κάμνωαναφορά πιο πάνω. Ηδιαφοροποίησηδε πουγίνεται στο νόμο γι' αυτές τις τρεις κατηγορίες είναι όχι μόνο εύλογες αλλά και δί­ καιες.Τα ισχύοντα κριτήρια στο δικαίωμα σε συνταξιοδοτι­ κά ωφελήματα,και το ύψος τους, όχι μόνο μπορούν να ποι­ κίλλουν αλλά είναι επιβεβλημένο και δίκαιο ναδιαφοροποι­ ούνται. Μεταξύ των κριτηρίων αυτών ασφαλώς η χρονική διάρκειαπουπροσφέρει τις υπηρεσίες του ο δικαιούχος και ~τούψος της δικής του εισφοράς, όπου υπάρχει, στα ταμεία συντάξεων είναι στοιχεία που μετρούν πρωτίστως. Τα άτομα που εμπίπτουν στις υπό κρίση πρόνοιες συμπλήρωσαν ήθα συμπληρώσουν τη χρονική περίοδο υπηρεσίας που απαιτείται γιανακερδηθεί το ανώτατο όριο σύνταξης.". Συμφωνώ με ταπιοπάνω. 30 Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπεται. Καμιάδιαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. 845