clr/1994/1994_1_1.pdf

(13)(Β)(ΙΙ)ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΤΗΣΙΩΝ ΑΔΕΙΩΝ MET' ΑΠΟΛΑΒΩΝ ΝΟΜΟΥ,ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ 17 ΤΩΝΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝ ΤΟΥ 1968 ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΓΓΗΡΙΟΥ. (ΑίτησηΑρ. 55/93) 1 Λουκά

(1994)ΠρονομιακάΕντάλματα —Αίτησηγιαέκδοσηενταλμάτων certiorariκαι mandamus εναντίον απόφασηςτον Προεδρεύοντα του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφοριον με την οποία απόρριψετην αίτησητοναιτητή για σύνταξηκαι νποβολή υπομνήματος στο ΑνώτατοΔικαστήριο— Κατά πόσο ταπροτεινόμεναναπεριληφθούν στο υπόμνημαθέματα 5 αποτελούσανκαθαράνομικάζητήματα ήόχι. Οαιτητήςείχεδιατελέσει μέτοχοςεταιρείαςεμφιάλωσης αεριούχων ποτών, στην οποία ήταν διευθυντής πωλήσεων από 1.12.63 μέχρι 5.5:80, ότανδιάκος τηναπασχόλησητουκαιπρόσφερε τις υπηρεσίες του σεαλλοδαπή εταιρεία στη ΣιέρραΛεόνε. Στις28.2.86επέστρεψε 10 στην Κύπρο και απότην 1.3.86 επανέλαβε την εργασία του στην εται­ ρείασανδιευθυντής πωλήσεων, μέχρι την 12.5.90,όταντερματίσθηκαν οι υπηρεσίες του. Το 1982 ηεταιρεία άλλαξε όνομα λόγω απόκτησης veorvμετόχου. Οτερματισμός της απασχόλησης τουαιτητήέγινε διό­ τι στομεταξύ ηεταιρεία πουλήθηκε σεάλλους μετόχους. Οαιτητής 15 διεκδίκησε πληρωμή αποζημίωσης λόγω πλεονασμού απότοΤαμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Η αίτησητουέγινεμερικάαποδεκτή για τηνπερίοδο απασχόλησης του από 1.3.86 μέχρι 12.5.90, αλλάη προη­ γούμενηπερίοδοςαπασχόλησηςτουαπότο 1963μέχριτο 1980δενλογίοΟηκε διότι δενθείορήθηκε ότιηαπασχόληση του ήταν "συνεχής", 20 όπακ,απαιτούνοι περίΤερματισμού Απασχολήσεως Νόμοι. Οαιτητής ισχυρίσθηκε ότι ηαπουσίατουστηνΣιέρραΛεόνεείχε γίνει μετά από άδειαπουτου είχεχορηγήσει ηεργοδότρια εταιρείατουκαι ότι, κατά συνέπεια, σύμφωνα μετηνπαράγραφο7(β)τουΔευτέρου Πίνακα των Νόμωνη απασχόληση τουέπρεπεναθεωρηθεί σανσυνεχής. 25 ΤοΔικαστήριο Εργατικών Διαφορών βρήκεότι ηαπουσίατουαι­ τητήστο εξωτερικό είχεεπιφέρειδιακοπήστοσυνεχέςτης εργοδότησής του.ότι ηισχυριζόμενη άδειααπουσίαςείχε"κατασκευασθεί"απότον αιτητήμεταγενέστερα καιαπόρριψετηναπαίτησητου. Μεαίτησητου ο αιτητής ζήτησε απότοΔικαστήριο Εργατικών Διαφορών νασυντά- 30 ξει υπόμνημα προς το Ανώτατο Δικαστήριο αποτελούμενο απόέξι ερωτήματα (ο πλήρης κατάλογοςτων ερωτημάτων επισυνάπτεται στο τέλοςτηςαπόφασηςτουΔικαστηρίου). ΜεαπόφασητουοΠροεδρεύ<οντουΔικαστηρίου Εργατικών Διαφορών απόρριψε τοαίτημα για υποβολή υπομνήματος μετοδικαιολογητικό ότιόλα τα θέματα στό- 35 χευανστονααμφισβητήσουν ταπραγματικάευρήματατουΔικαστηρί­ ου,πράγμαπουδεν ήτανεπιτρεπτό. Μετάαπόάδειατου Ανωτάτου Δικαστηρίου (*),οαιτητήςκαταχώρησεαίτησηγιαέκδοσηενταλμάτων certiorari και mandamus. •Δες,

(1993)1 Α.Α.Δ. 216. 2 1 Α.Α.Δ. 5 Λουκά ΚατάτηνακρόασηενώπιοντουΑνωτάτουΔικαστηρίου,οΓενικός Εισαγγελέαςπαραδέχθηκεότι ταερωτήματα 1 μέχρι4 αφορούσαννο­ μικάζητήματακαιέτσιέπρεπεναείχανπαραπεμφθείστο ΑνώτατοΔι­ καστήριο,αλλά ισχυρίσθηκεότι ταθέματα5και6στόχευαν στην αμφισβήτησητωνευρημάτωντουΔικαστηρίουΕργατικώνΔιαφορώνπά­ νωσταπραγματικάγεγονότα. Αντίθεταοδικηγόροςτουαιτητήισχυ­ ρίσθηκεότικαιταθέματα5 και6αφορούσαννομικάζητήματα Αποφασίσθηκεότι: 10 15 Υιοθετώνταςκαιτοαιτιολογικότηςαπόφασηςμετηνοποία χορηγήθηκεάδεια,ταθέματα5και6τουκαταλόγουέφεραν το στίγματου νομικούσημείου,ενόψειτουότι και μεαυτά,είτε επιδιώκετο η ερμη­ νείατων σχετικώνπρονοιών τουνόμου,είτεεπιδιώκετο να αποφασι­ σθείτοκατάπόσοταευρήματατουΔικαστηρίουδικαιολογούνταναπό την μαρτυρία. Γιατον λόγοαυτότααιτούμενα εντάλματα έπρεπε να εκδοθούναναφορικάμεόλαταθέματαπουπεριλαμβάνοντανστονκα­ τάλογο. Ηαίτησηεπιτράπηκεχωρίςέξοδα. Εκ­ δόθηκαν εντάλματα certiorariκαι mandamus. 20 Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: ReHadjiCostas

(1984)1 C.L.R. 513, Εκδοτική Εταιρεία "Αλήθεια"Λτδ

(1992)1Α.ΑΛ.492, Stylianidesν,Paschalidou

(1985)1 C.L.R. 49, 25 British Launderers' Research Assocn. v. Central Middlesex Assessment Committee[1949] 1AllE.R. 21, ΤυπογραφείαΚόσμοςΛτδ

(1993)1ΑΛΛ. 925, Κνριακίόης

(1992)1ΑΛΛ. 26. Αίτηση. 30 Αίτησηαπότον ΚώσταΛουκάγια έκδοσηεντάλματος certiorari καιmandamus αναφορικάμετην απόφασηκαι/ήδιάταγματουΔι­ καστηρίου Εργατικών Διαφορών στην Υπόθεση Αρ.501/91 ημερ. 3 Αουκά

(1994)5.3.

1. Γ.Αμπίζας καιΜ Αμπίζαςyia τονΑιτητή. Μ.Τριανταηρυλλίδης, Γενικός Εισαγγελέας τηςΔημοκρατίαςκαι Στ.Χούρη,γιατοΤαμείοΠλεονάζοντοςΠροσωπικού. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση. Μεάδεια, 5 πουχορήγησα στις 14/4/93, οαιτητήςεπιζητεί τώρα,μετην έκδοση certiorari, τηνακύρωση απόφασηςπου έδωσε στις 5/3/93οπροε­ δρεύωντουΔικαστηρίουΕργατικώνΔιαφορών. Είχεαπορρίψειτο αίτηματουγιασύνταξηυπομνήματοςπροςτοΕφετείοστηναίτηση μεαρ.501/91,στηνοποίανοαιτητήςήτανδιάδικος,μετηνίδιαπά- 10 ντοτε ιδιότητα. Πέρααπότηνεξαφάνισητηςαπορριπτικής απόφα­ σηςοαιτητήςεπιδιώκειτηνπαραπομπήμεmandamus -γιατοοποίο δόθηκε επίσης άδεια-των 6 θεμάτων που αναγράφονταιστο συ­ νημμένο στηνκρινόμενη αίτηση-καιτηναπόφασηαυτή -κατάλογο. Ταπραγματικάπεριστατικά,πουαποτελούντηβάσητηςπαρού- 15 σαςαίτησης,έχουν εκτεθείστηνένορκηδήλωσητουαιτητή,πουτην υποστηρίζει. Ταείχαπαραθέσεισεσύνοψηστηναπόφασημου(της 14/4/93) γιατους σκοπούς παραχώρησηςάδειας. Είναινομίζωθε­ μιτή η μεταγραφή τους εδώμιά καιδενπροστέθηκε κανένακαι­ νούργιο στοιχείο. 20 Ο αιτητής ήταν μέτοχος εταιρείας εμφιάλωσης αεριούχωνπο­ τών. Ταυτόχρονα διετέλεσε διευθυντής πωλήσεων τηςεταιρείας από 1/12/
2. Στις5/5/80διέκοψε τηναπασχόλησητουκαιπρόσφε­ ρετις υπηρεσί£ςτουσεαλλοδαπήεταιρείαστηΣιέρραΛεόνεμέχρι 28/2/86πουεπανέκαμψε. Στομεταξύτο 1982 η εταιρεία, μετηνευ- 25 καίρια πώλησης μέρους τουμετοχικού τηςκεφαλαίουπουκατείχε άλλος μέτοχος,μετέβαλεόνομα. Απότην 1/3/86,πουεπανήλθεστην Κύπρο,οαιτητής εργοδοτήθηκε απότην εταιρείααυτή, αναλαμβά­ νοντας ταπαλιά καθήκοντατουσαν διευθυντής πωλήσεων. Το 1990 η πώλησητηςεταιρείαςσεάλλασυμφέροντα σήμανετοτέλος 30 τηςκαριέραςτου. Τοναπέλυσεγιαλόγους πλεονασμού. Στησυνέχεια οαιτητήςδιεκδίκησε απότοΤαμείοΠλεονάζοντος Προσωπικού (καθούηαίτησηστην υπόθεση αρ.501/91)πληρωμή λόγωπλεονασμού. Τοαίτηματου ικανοποιήθηκεμερικώς γιατην περίοδο από 1/3/86 μέχρι 12/5/90, πουτερματίστηκανοιυπηρεσίες 35 του. Ωστόσο ηπροηγούμενηαπασχόλησητουαγνοήθηκε. Πρέπει να αποσαφηνιστεί στο σημείοαυτόότι τοδικαίωμασε αποζημιώ­ σεις υπόκειται στις ρυθμιστικές διατάξεις τουπερί Τερματισμού 4 1 Α.Α.Α. Αουκά Νικήτας, Δ. Απασχολήσεακ; Νόμου αρ.24/67,όπως διαπλάστηκαν τελικά από τιςπολλαπλές τροποποιήσεις πουακολούθησαντη θέσπισητουαρ­ χικούνομοθετήματος (άρθρο 16σεσυνδυασμό μετοΔεύτερο Πίνα­ κα). Το ύψος τους εξαρτάται από το χρόνο απασχολήσεως, που 5 απαιτείται να είναι συνεχής. ΟΔεύτερος Πίνακας(παράγραφος7 Μέρος II)ορίζειτιςπεριπτώσεις απουσίαςαπότηνεργασίαπουδε διακόπτουντοσυνεχές απασχόλησης. Η υποπαράγραφος (ζ), που μαςενδιαφέρει, προβλέπει ότι απουσίακατόπιν άδειαςτου εργο­ δότηείτε μεήχωρίςαπολαβέςδενεπηρεάζειτοαδιάλειπτοτηςαπα10 σχόλησης. ΚατάτηδίκητουστοΔικαστήριο ΕργατικώνΔιαφορών οαιτητήςυποστήριξε ακριβώςπωςη περίπτωσητουκαλύπτεταιαπότην παραπάνωδιάταξη. Ολόγοςπουπρόβαλεήτανότιείχεάδειααπου­ σίας από την εργοδότρια του που ανανεώθηκε εγγράφως στις 15 16/3/82ύστερααπότημετονομασία της. Όμωςτοδικαστήριοδεδέ­ χθηκε το μέρος τηςαπαίτησηςπουβασιζόταν στο ενιαίο καισυνε­ χές των υπηρεσιών τουγιατί έκρινεότι οι συνθήκες τηςαπουσίας τουαιτητήεπέφερανδιακοπήέτσιώστε ναμηνεπιτρέπεται οσυνυ­ πολογισμός της προγενέστερης υπηρεσίας. Θαυποβοηθούσε στην 20 κατανόησητουεγειρόμενου θέματοςηπαράθεση τωνκαταληκτικών παραγράφωντηςκύριαςαπόφασης: 25 30 35 "Έχοντας υπόψη τα συντρέχοντα γεγονότα της μακράς απου­ σίαςτουαιτητή,σεσυνάρτηση μετηνιδιότηταπουείχεστιςδύο εταιρείες,καιυπότοφωςτηςαληθινήςδομήςκαιερμηνείας των προνοιών τουάρθρου 16

(2)καιεκείνων τουΔεύτερουΠίνα­ κατου περί Τερματισμού Απασχολήσεακ; Νόμου24/67, κρίνου­ μεπωςτοΤαμείοορθάδενυπελόγισε, κατά τηνκαταβολή πλη­ ρωμής στον αιτητή,στο συνεχές της απασχόλησης του και την περίοδο πριν την πραγματική απουσία του Την άδειαν άνευαπολαβώντην"κατασκεύασε"μεταγενέστερα τηςαπουσίας του." Τοίδιοδικαστήριοστησυνέχεια αρνήθηκεναυποβάλει ταθέμα­ τατουκαταλόγουμευπόμνημαγιατηνκρίση τουΕφετείου μετην αιτιολογίαότιαυτόθασυνεπαγόταναμφισβήτησητων πρωτογενών ευρημάτων τουδικαστηρίου καιόχι διατύπωσηνομικών ερωτημά­ των: "Ανασκοπώντας κατ*αρχήνκαιτα6ερωτήματαμαζίβρίσκωότι στοχεύουν νααμφιφττιησουν ταευρήματατουδικαστηρίουπά­ νω στα γεγονότα· και αναλύοντας ένα προς ένα τους λόγους 5 Νικήτας,Δ. Λουκά

(1994)εντοπίζωτησαφήπρόθεσητουαιτητήνααμφισβητήσειταευρή­ ματατουΔικαστηρίου." Ας σημειωθεί ότιηκρίσητουδικαστηρίουγιαπραγματικάθέμα­ τα είναι τελεσίδικη. Μόνογιακαθαρά νομικάζητήματα είναι δυ­ νατήηεπίκλησητηςδευτεροβάθμιας δικαιοδοσίαςμετοδικονομι- 5 κό μέσο τουυπομνήματος:άρθρο12

(13)(β) τουπερί Ετησίων Αδει­ ών μετ' Απολαβών Νόμουαρ,8/87, όπως τροποποιήθηκε με το ν. 5/73 και δικονομικός κανονισμός των περί ΔιαιτητικώνΔικαστη­ ρίων Κανονισμών του 1968. Αν διαπιστωθείότι ανακύπτουν στη συγκεκριμένηπερίπτωσηθέματανομικήςφύσεωςηαναπομπήτους 10 μευπόμνημαείναιυποχρεωτική: Inre Hadjicostas

(1984)1 C.L.R. 513καιΕκδοτική Εταιρεία "ΑΧήθεκΤ'Λτδ.

(1992)1 Α.Α.Δ.492. Στην προηγούμενη απόφασημου (ημερ. 14/4/93) καταπιάστηκα μετοεννοιολογικό πλαίσιοτηςφράσης"νομικόερώτημα"ή "voμ^ κόςισχυρισμός". Δεθαεπαναλάβωτηνομολογίαπουανασκόπησα 15 εκεί. Τηνυιοθετώχωρίςνατηνεπαναλαμβάνω. Θακάνωμόνομιά πρόσθετη,αλλά σύντομηαναφοράστη Stylianides v. Paschalidou

(1985)1 C.L.R.

1. Η απόφασηυπογράμμισεότιμόνοναμιγήνομι­ κάθέματα είναινόμιμο νααποτελέσουν αντικείμενο υπομνήματος εφόσον κρίνονται απαραίτηταγια την επίλυση της συγκεκριμένης 20 περίπτωσης. Η απόφασηπαρέχειεπίσηςκαθοδήγησηστοσυντάκτη του υπομνήματος για το περιεχόμενο και τον τρόποδιατύπωσης του. θεωρώ επίσης σημαντικές τις παρατηρήσεις του Λόρδου Denning στην British Launderers' ResearchAssocn. v. Central 25 Middlesex Assessment Committee[1949]1 All E.R.21,αναφορι­ κάμετηφύσηνομικούζητήματοςκαιτουςδιάφορουςσυσχετισμούς μεαναντίλεκταγεγονότα. Ησχετικήπερικοπήείναιστιςσελ.25και 26: "Onthis point itis important todistinguish between primary facts 30 andtheconclusions from them.Primary facts are facts which are observed by witnesses and proved by oral testimony, or facts proved by the production of a thing itself, such as an original document. Their determination isessentiallyaquestion of fact for thetribunal of fact, andtheonly question of law thatcanariseon 35 themiswhethertherewasanyevidence tosupport thefinding. The conclusions from primary facts are,however,inferences deduced by a process of reasoning from them. If and in so far as those conclusions canaswellbe drawn by alayman (properly instructed on the law) as by a lawyer,they are conclusions of fact for the 40 6 1 ΑΛ.Δ. 5 10 .15 Λονχά Νικήτας, Δ. tribunal of fact and the only questions of law which can arise on them arewhether therewas aproper direction inpoint of law and whether the conclusion is one which could reasonably be drawn from theprimary facts: see Bracegirdle v. Oxley[1947] 1 All E.R.
2. Ifandinsofar,however,asthecorrectconclusion tobe drawn from primary facts requires, for itscorrectness, determination bya trainedlawyer-as,for instance,becauseitinvolvestheinterpretation ofdocuments,orbecausethelaw andthefactscannotbe separated, or becausethelaw onthepoint cannotproperly be understood or applied exceptby atrained lawyer- theconclusion is a conclusion of law on which an appellate tribunal is as competent to form an opinion asthetribunal offirst instance." Βλέπε και Haisbury's Lawsof England, 4η έκδοση,τόμος I

(1), πα­ ράγραφος 70,σελ. 121 και 122.και επίσης τηνπρόσφατη απόφαση στηνυπόθεση ΤυπογραφείαΚόσμοςΛτΛ

(1993)1 Α.Α.Δ.925. Ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, που τελικά εμφανί­ στηκε στην υπόθεση,συμφωνεί ότι ταθέματα 1, 2, 3και4 στοσυ­ νημμένοκατάλογοσυνιστούν νομικάερωτήματαπουπρέπειναπα­ ραπεμφθούν ^.mandamus γιαγνωμάτευση απότο Εφετείο. Δεθα .20 τασχολιάσωπεραιτέρωπαράγιαναπωμόνονότιπρόκειταιόντως για καθαρά νομικής.υφής θέματα.Επιδιώκεται ηδιελεύκανση της ερμηνείας του άρθρου 16

(2)σε συνάρτηση με τη φράση"άδεια απουσίας"πουσυναντάμεστιςδιατάξειςτουΔεύτερουΠίνακα(ση•,μεία 1 .και.2). Επιζητείται επίσης νομική ερμηνεία,.πουαπορρέει >25 απότην κρίση του πρωτόδικουδικαστηρίου,'ότι "απουσία.τόσης 'διάρκειας είναι εκτός της πρόθεσης και της κοινής λογικής, όπως εκφράζεταιαπό τονομοθέτη μετησυγκεκριμένη πρόβλεψη τηςπα­ ραγράφου7,εδ.'(ζ)τουΜέρουςIIτουΔεύτερουΠίνακα"(σημείο3). Το-'4ο.σημείο αφοράτην'ερμηνεία-.της λέξης "άδεια" κυρίωςκατά .30 πόσον πρέπεινα είναιπροκαθορισμένηςδιάρκειαςόπωςφαίνεται ^νααποφάσισε το δίκασανδικαστήριο. Ή αν αρκείναπαρέχεται 'άδειαγιαεκτέλεση συγκεκριμένου έργουχωρίςχρονικόπεριορισμό. Όι 'αντιρρήσεις του κ. Τριανταφυλλίδη'επικεντρώθηκαν στους λόγους'5.και'6. Είναιηθέσητουότιολόγος5'δεναποκαλύπτεινο'35 ιμικό σφσλμα'ενώ ο6ος λόγος αναφέρεταισεευρήματαγεγονότων ',χωρίςναανακύπτειπρόβλημαεφαρμογήςτουνόμου.Όδικηγόρος του'αιττρτ|:επιμένεΐ'ότι καιοΐ'δύοπρέπειναπεριληφθούν./Δεναμ'φιοβητείται/όπως!είπε/καμιάαπότις'διαπιστώσεις;τουδικαστηρίΌυ,.που'αφορούνστολόγοίό,αλλά'αποτελούν τηβάσητηςνομικής •40 :πτυχήςπου.γεννάταιαπόαυτές. 7 Νικήτας, Δ. Λουκά

(1994)Έχωτηνάποψηότικαιοι δύοτελευταίοι λόγοιφέρουντο στίγ­ ματουνομικού σημείου,παρόλοπουτο5μπορούσεναήτανδιατυ­ πωμένο μετρόποπουνακαθιστούσε ευκρινέστερο τονομικόθέμα. Στηνουσίαόμωςείναιηπροέκτασητουλόγου 1 καισυσχετίζεται με την καταληκτική παράγραφο της απόφασης, που ήδη παρέθεσα. 5 Εμπλέκονται,απόερμηνευτική σκοπιά,-η μακράαπουσίασεσυνάρ­ τηση μετην ιδιότητατουαιτητήστις εταιρείες σανπαράγοντεςπου είναι δυνατό θεωρητικάνα χαρακτηρίζουν το είδος απουσίαςσαν άδειας ή το αντίστροφο. Αναφορικά με το θέμα 6 προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι τα4ευρήματατηςπρωτόδικηςαπόφασηςπουεκθέ- 10 τει δεν συνάδουν ήακόμησυγκρούονται μετηνπροσαχθείσαμαρ­ τυρία. Κατάτακριτήρια πουέθεσεηLaunderers', ανωτέρω,αλλά καιηαπόφασηστηνυπόθεσηReKyriakides

(1992)1 Α.Α.Δ.26,που ανέφεραστην πρώτη μουαπόφαση,οι διαπλοκέςαυτές αποτελούν νομικό ζήτημα. 15 Ηαίτησηπρέπειναπετύχει στηνολότητατης. Οαιτητήςδικαι­ ούται στις θεραπείες που ζητά. Εκδίδονται διατάγματα certiorari καιmandamus. Μετοπρώτοακυρώνεταιηαπορριπτική απόφαση τουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορών,ημερ.5/3/93,ενώμετοδεύ­ τερο διατάσσεται το ίδιοδικαστήριο ναπαραπέμψει μευπόμνημα 20 τα εγερθέντα από τον αιτητήζητήματα στο Ανώτατο Δικαστήριο. Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. Η αίτησηεπιτρέπεται χα)ρίςέξοδα. Εκδίδονται εντάλματα certiorari καιmandamus ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ

(1)Κατά πόσον ορθά το Πρωτόδικο Δικαστήριο απεφάσισε ότι η περίοδος απασχόλησης του Αιτητή δεν ήταν συνεχής από την 1/12/1963μέχρι 28/2/1986για τους σκοπούς του άρθρου 16

(1)τουΠερίΤερματισμού Απασχολήσεως Νόμουκαιότιηαπουσία 30 του Αιτητήκατάτην πιο πάνω περίοδο δεν ήτανλόγωάδειας άνευαπολαβών.

(2)Κατάπόσον ορθάτοΠρωτόδικο Δικαστήριο υπελόγισετηνπε­ ρίοδο απσχόλησης τουΑιτητήκαι/ήερμήνευσετον Δεύτερο Πί­ νακα του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (24/67ως 35 έχειτροποποιηθεί).

(3)Κατάπόσον ορθάτοΠρωτόδικοΔικαστήριουιοθέτησε τηνθέση τουΤαμείου ότι η απουσίατουΑιτητήαπότην εργασίατουδεν 8 25 1 ΑΑ.Δ. Λουκά Νικήτας,Δ. οφειλότανσεάδειαάνευαπολαβώνγιατολόγοότι"απουσίατόστ|ς διάρκειαςείναι εκτός της πρόθεσης και τηςκοινής λογικής όπωςεκφράζεται απότοΝομοθέτημετηνσυγκεκριμένη πρόβλε­ ψητηςπαρ.7,εδ.(ζ)τουΜέρους ΠτουΔεύτερου Πίνακα". 5 10

(4)ΚατάπόσονορθάτοΠρωτόδικοΔικαστήριο απεφάσισεότιπα­ ράτοότιοΝόμοςδενθέτειχρονικάπλαίσιαπουναπεριορίζουν τηνάδειαάνευαπολαβών, (α) το συνηθισμένο νόημα της λέξης άδεια είναι οκαθορι­ σμόςτουχρόνου διάρκειαςτης,καιδεν μπορεί ναγίνει αποδεκτήάδειαάνευαπολαβώνγιατονσκοπόεκτέλεσης συγκεκριμένου έργου μέχρι τηνσυμπλήρωσητου, (β) γιανα μηνεπέλθει διακοπήλόγωαπουσίαςεκτηςεργα­ σίας με άδειαη απουσίαπρέπει να είναι στη βάσητης προσωρινότητας μεπροκαθορισμένοχρόνοαπουσίας. 15

(5)Κατά πόσον ορθά το Πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε υπέρ του Ταμείουλόγω: (α) τηςμακράςαπουσίαςτουΑιτητή, . (β) τηςιδιότηταςκαισχέσεωςτουΑιτητήμετιςδύοεταιρείες. 20 25

(6)Κατάπόσον τοΠρωτόδικοΔικαστήριο ηδύνατονόμιμανα καταλήξει σε συμπεράσματαγεγονότων ήσε ευρήματα γεγονότων πουσυγκρούονται και/ή δεν συνάδουν μεκαι/ή δεναπορρέουν από την προσκομισθείσα μαρτυρίακαι, μεταξύ άλλων, στο συ­ μπέρασμακαι/ή εύρημα (α) ότι ο Αιτητής ως μέτοχος κατείχε το μεγαλύτερο ποσοστό μετοχώντηςεργοδότριαςεταιρείας, (β) ότιη απουσίατουΑιτητήαπότηνεργασίατουδενοφειλό­ τανσεάδειαάνευαπολαβών, (γ) ότιη απουσίατουοφειλότανσεδικήτουαπόφασηπουεπέ­ βαλεκαιστους δύοάλλουςσυνεταίρουςτου, 30 (δ) ότιηεπίκλησητουλόγουτηςάδειαςάνευαπολαβώνέγινεεκ τωνυστέρων απότονΑιτητήκαι 9