1 Α.Α.Δ. 18Φεβρουαρίου,1994 [ΠΙΚΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΤΟΥΒΛΟΠΟΙΕ1Α ΠΑΛΑΙΚΥΘΡΟΥ ΓΙΓΑΣ ΛΤΔ., Αιτητές - Εφεσείοντες, ν. ΜΑΡΟΥΛΑΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ ΟΥΓΓΑ (ΑΡ.1), Καθ' ηςηΑίτηση- Εφεσίβλητης. (ΑίτησηστηνΠολιτική ΈφεσηΑρ. 8949) Έφεση— Απόρριψηέφεσηςλόγωμηεμφάνισης τουεφεσείοντα, δυνάμει τηςΛ.35,θ.13τωνΘεσμώνΠολιτικήςΔικονομίας—Δεν παρέχεταιστο Εφετείοδικαιοδοσίαεπαναφοράςτης,εκτόςσεπεριπτώσειςόπουηάρ νησηεπαναφοράςθαπαραβίαζε τοδικαίωμαπου κατοχυρώνεται από τοάρθρο 30.3(β) τουΣυντάγματος. ΑνώτατοΔικαστήριο—Σύμφυτηεξουσία—Εξουσία γιαεπαναφοράέφε σης που απορρίφθηκε λόγω μη εμφάνισηςτου εφεσείοντα κατά την ακρόασηδυνάμει τηςΔ.35, θ.13τωνΘεσμώνΠολιτικήςΔικονομίας— Παρέχεται σύμφυτηεξουσία γιαεπαναφορά τηςέφεσηςμόνοστιςπε ριπτώσειςόπου ηάρνησηεπαναφοράς θαισοδυναμούσε με στέρηση τωνδικαιωμάτωνπουδίδονταιμετοάρθρο 30.3(β) τονΣυντάγματος. Μεαίτηση τουο εφεσείων ζήτησε τηνεπαναφοράτηςέφεσηςτου πουείχεαπορριφθείδυνάμειτηςΔ.35,θ.13των Θεσμών ΠολιτικήςΔι κονομίαςλόγωμηεμφάνισηςτουκατάτηνακρόασητηςέφεσηςκαιμε τά αποσχετικό αίτημα απόρριψης απότον εφεσίβλητο. Κατάτην ακρόασητηςαίτησης ο εφεσίβλητος αμφισβήτησε τηνύπαρξη δικαιο δοσίαςτου Εφετείουνα διατάξειτηνεπαναφοράέφεσης,καιεπικαλέ σθηκεσχετικάτηναπουσίαοποιασδήποτεπρόνοιαςστουςΘεσμούςγια την επαναφορά έφεσης που απορρίπτεται δυνάμει της Δ.35, θ.13 σε αντίθεσημετηνύπαρξητέτοιαςρητήςπρόνοιαςσεπεριπτώσεις απόρ ριψης έφεσης γιαάλλους λόγους. Οαιτητής ισχυρίσθηκε ότιυπάρχει σύμφυτηεξουσίατουΕφετείουναδιατάσσειτηνεπαναφοράέφεσηςσε περιπτώσεις όπουκρίνει ορθόκαι εύλογο. 109 Τουβλ. Γίγας Λτδ. ν. Ουστά (AQ.1)
(1994)Αποφασίσθηκεότι: Οι ΘεσμοίΠολιτικήςΔικονομίας,πουυφίσταντο κατάτην εγκαθί δρυσητηςΔημοκρατίας,υπόκεινται κατάτην εφαρμογήτουςσεεναρ μονισμόπροςτο Σύνταγμα(άρθρο 188.1). Η προσαρμογήαυτήπεριο ρίζει τηνεξουσία γιαεπαναφοράέφεσηςηοποία απορρίπτεται δυνά- 5 μειτηςΔ.35,0.13τωνΘεσμώνστιςπεριπτώσειςόπουηεπαναφοράέχει ως λόγοτηνδιασφάλιση τουδικαιώματος τουδιαδίκουπου κατοχυ ρώνειτοάρθρο30.3(β)τουΣυντάγματος. Απόφασηωςανωτέρω. 10 Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: MarkidesEuropa v.Vassos Eliades Ltd
(1984)1 C.L.R. 189, Sofocli v.Leonidou
(1988)1 C.L.R. 583, Γρηγορίουv.Τραπέζης ΚύπρουΑτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1222, Rousos v.Republic
(1984)3C.L.R. 1437, 15 Rousos v.Republic
(1985)3C.L.R. 119, Μαγκάκης
(1990)1 ΑΛΛ. 1068, Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΛΛ. 35, Δημοκρατίαν.Σαμψών
(1991)Ι ΑΛΛ. 848, Ρ.Ι.Κ. καιΑλλοι ν.ΚαραγιώργηκαιΑλλων
(1991)3ΑΛΛ. 159, Παπαϊωάννον(Αρ.1) ν. Δημοκρατίας
(1991)3ΑΛΛ. 659, 20 TheUnitedBibleSocieties(Gulf) v.Χατζηκακού
(1990)1 ΑΛΛ.
- Αίτηση. Αίτησηαπότους εφεσείοντεςγιαεπαναφοράτης έφεσηςηοποία απορρίφθηκε βάσειτηςΔ.35θ.13 σαν αποτέλεσματηςμηεμφάνισης τους κατά τηνακρόαση τηςέφεσης. Χρ. Τριανταφυλλίδης και Χ. Αρτεμης, γιατους Αιιητές - εφεσεί οντες. 110 25 1 Α.Α.Δ. Τουβλ. Γίγας Λχδ.ν.Ουστά (Αρ.1) Ρ. Σχίζας,γιατηνΚαθ' ηςη Αίτηση -εφεσίβλητη. Cur. adv. vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει ο Δι καστής Γ.Μ. Πικής. 5 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Ηεφεσίβλητη - καθ' ηςηαίτηση -αμφισβητείτην ύπαρξηδικαιοδοσίαςγιατηνεπαναφοράέφεσης ηοποία απορρί πτεταιβάσειτηςΔ.35 θ.13,ωςαποτέλεσματηςπαράλειψηςτου εφε σείοντα ναεμφανισθεί κατάτηνακρόασητηςέφεσης, και αίτησης τουεφεσίβλητου γιατηναπόρριψητης. 10 Αποτελείκοινήδιαπίστωσηότιοιθεσμοί ΠολιτικήςΔικονομίας δενπαρέχουνεξουσίαγιατηνεπαναφοράέφεσηςπουαπορρίπτεται βάσειτηςΔ.35 θ.
- Η απουσίαπρόνοιαςγιατηνεπαναφοράέφε σης που απορρίπτεταικάτωαπότιςσυνθήκες που προβλέπονται απότηΔ.35Θ.13,δεν μπορεί παράνακριθεί ωςηθελημένη, αναλο15 γιζόμενοι ότισ' άλλες περιπτώσεις απόρριψης έφεσης, όπως στην περίπτωσηπουπροβλέπεταιαπότηΔ.35 θ.11 (απουσίακαιτωνδύο μερών), παρέχεται εξουσία για την επαναφορά της έφεσης υπό όρουςτουςοποίους τοδικαστήριοήθελεκρίνει δίκαιοναεπιβάλει. Ο δικηγόρος των αιτητών (των εφεσειόντων) υπεστήριξε ότι το 20 Δικαστήριο κέκτηταισύμφυτηδικαιοδοσίαναδιατάξειτην επανα φορά έφεσης η οποία απορρίπτεται κάτω από τις'συνθήκες που προβλέπονται απότηΔ.35 θ.
- Προς υποστήριξη τηςθέσηςτου επικαλέσθηκετηναπόφασητουΑνωτάτουΔικαστηρίουστηMarkides Europa v.VassosEliadesLtd.
(1984)1 C.L.R. 189. Στηναπόφαση 25 εκείνητοΕφετείοεπέτρεψετοεπανάνοιγματηςέφεσηςηοποίαολο κληρώθηκε στην απουσίατου εφεσείοντα ο οποίος κατάτηνορι σθείσα ημερομηνία παρέλειψε ναεμφανισθεί. Τοεπανάνοιγμα της έφεσης επετράπηπαρά την απουσίαθεσμικής πρόνοιας πουνατο επιτρέπει ενόψει των ειδικών περιστατικών τηςυπόθεσης (η επι30 στολήαπότοδικηγορικόγραφείοπουορίστηκε ως"διεύθυνση επί δοσηςτωνεφεσίβλητων,δενέφθασεστονπροορισμότης),τηςαπου σίας οποιασδήποτε ένστασης εκμέρους τωναντιδίκωνγια επανα φοράτηςέφεσηςκαι,τέλος,"... without layingdownageneralrulein thisrespect,wedecidedtogrant theapplication andallowtheapplicant 35 toaddresstheCourt inthis appeal..." Καισ'ελληνικήμετάφραση: "....χωρίς ναεγκαθιδρύουμεκανό να γενικής εφαρμογής σ' αυτότοντομέα,αποφασίσαμεναεγκρί111 Πικής, Δ. Τουβλ. ΓίγαςΛτδ. ν.Ουστά (Αρ.1)
(1994)νουμετηναίτησηκαιναεπιτρέ\|>ουμεστοναιτητήV απευθυνθείστο Δικαστήριο σ'αυτή τηνέφεση ". Η κατάληξη στη Markides (ανωτέρω),δεν αποκαλύπτει τηδι καιοδοτικήβάσηστην οποίαστηρίχθηκε η απόφαση του Δικαστηρί ου Σεπροηγούμενο στάδιοτης απόφασηςτοδικαστήριο φαίνεται 5 ναδέχεταιτη θέσηότι (τοδικαστήριο)έχεισύμφυτηδικαιοδοσίανα επιτρέπει τοεπανάνοιγμαέφεσης παράτηναπουσίαθεσμικών δια τάξεωνπουνατοεπιτρέπουν. Η φύσηκαιταόριατηςσύμφυτηςδι καιοδοσίας τουδικαστηρίου εξετάστηκαν στηSofocliv. Leonidou
(1988)1 C.L.R.583. Όπωςπροκύπτει,σύμφυτηείναιηδικαιοδοσία 10 τουδικαστηρίουη οποίαενυπάρχει λόγω τηςταύτισης τηςμετοδι καστήριοκαιτηςαναγκαιότηταςύπαρξηςτηςγιατη λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου. Δεν επεκτείνεται πέραντου ορίου τούτου,ούτε αποτελεί πηγήεξουσίας ανεξάρτητηαπότονό μοκαιτους θεσμούς. 15 ΕκτόςαπότηMarkides,οκ.Τριανταφυλλίδηςεπικαλέσθηκεκαι τιςπρόνοιες του Αρθρου 30.3(β)τουΣυντάγματος, όπουδιασφαλί ζεταιωςθεμελιώδες δικαίωμαηπαροχή ευκαιρίαςγιαπροβολήτων ισχυρισμών των διαδίκωνενώπιον τουδικαστηρίου. Όπωςείχαμε την ευκαιρίανα τονίσουμε σε πρόσφατηαπόφασημαςστηΓρηγο· 20 ρίον ν. Τραπέζης Κύπρου Λτδ.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1222, η αποστέρηση των δικαιωμάτων πουκατοχυρώνει το Αρθρο 30.3 τουΣυντάγμα τος ενέχει τις ίδιες συνέπειες όπως καιπαρέκκλιση απόταθέσμια τηςδίκαιαςδίκης πουπροβλέπονται στο Αρθρο 30.2 τουΣυντάγ ματος,εφόσον η άσκηση τους επιδιώκεται μέσασταπλαίσιατηςδι- 25 κασακήςλειτουργίας καιόχιέξωήσεαντίθεσημεαυτά[βλ.Rousos v.Republic (\9Μ) 3C.L.R. 1437. Βλ. επίσης Rousos andAnother v.Republic(\985) 3C.L.R. \\9, Μαγκάκης(\990) 1 Α.Α.Δ. 1068και Χριστοδονλον
(1991)1 Α.Α.Δ. 35]. Το επίμαχο θέμαείναι ανπαρέχεταιηδυνατότηταεπαναφοράς 30 έφεσης παρά την απουσία οποιασδήποτε πρόνοιας στους θεσμούς. Οι λόγοι γιατους οποίους επετράπηη επαναφορά,είναιαποκαλυ πτικοί του βάθρου στο οποίο στηρίχθηκε η απόφαση. Ό,τικατέ στησε τις συνθήκες "ιδιάζουσες" ("special circumstances") ήταν η απώλειατηςεπιστολής μετηνοποίαείχεγνωστοποιηθεί στους εφε- 35 σείοντες η ημερομηνία ακρόασηςτης έφεσης. Κάτωαπόεκείνες τις συνθήκες, η άρνηση επαναφοράςτης έφεσης θα ισοδυναμούσε με αποστέρηση τουδικαιώματοςυποστήριξης τηςέφεσης ενώπιον του Εφετείου. Αυτός,κρίνουμε,είναικαιομόνοςλόγοςοοποίοςπροσ διορίζει τηδικαιοδοτικήβάσηγιατηναπόφαση στηMarkides.Δεν 40 είναι άσχετη μετοθέμακαιη νομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρί112 1 Α.Α.Δ. Τοιιβλ. Γίγας Λτδ. ν.Ουστά (Αθ·1) Πιχής,Δ. ουσεσχέση μετηδυνατότηταεπανανοίγματοςέφεσηςη οποίαεπεφυλάχθημετάτηνολοκλήρωσητωναγορεύσεων των μερών αυτό είναιεφικτόμόνοεφόσοτοεπιβάλλειτοσυμφέροντηςδικαιοσύνης ενόψει γεγονότων τα οποία προέκυψαν μετά την επιφύλαξητης 5 απόφασης \βλ. Δημοκρατίαςν. Σαμψών
(1991)1 Α.Α.Δ.848,Ρ.Ι.Κ. καιΆλλοιν. ΚαραγιώργηκαιΆλλων
(1991)3Α.Α.Δ. 159καιΠαπαϊωάννου(Αρ.1)ν.Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ.659]. Οι θεσμοίΠολιτικής Δικονομίας οιοποίοι υφίσταντοκατά την εγκαθίδρυσητηςΔημοκρατίας,υπόκεινταικατάτηνεφαρμογήτους 10 (Αρθρο 188.1)σεεναρμονισμό προς τοΣύνταγμα[βλ.μεταξύ άλ λων, The UnitedBible Societies(Gulf) v. Χατζηκακον
(1990)1 Α.Α.Δ.395]. Ηπροσαρμογήαυτή περιορίζει την εξουσία για επα ναφορά έφεσηςηοποίααπορρίπτεταιβάσει της Δ.35θ.13στιςπε ριπτώσειςπουη επαναφοράέχειωςλόγοτηδιασφάλισητουδικαι15 ώματος του διαδίκουπουκατοχυρώνει τοΑρθρο 30.3(β)του Συ ντάγματος. Αυτόείναιτοθεμέλιοτηςδικαιοδοσίαςμαςκαιμέσασ' αυτότοπλαίσιο θαεξετάσουμετοεγερθένθέμα. Διαταγήαχ;ανωτέρω. 113