← Κύπρος

clr/1994/1994_1_16.pdf

(1994)20Ιανουαρίου,1994 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΜΊΝΙΔΗΣΔ/σιές] ΑΘΗΝΌΔΩΡΟςΒΑΣΙΛΕΙΆΔΗςΚΑΙ ΆΛΛΟΙ, Έχρεσείοντες, ν. ΠΕΓΡΟΛΙΝΑ ΛΤΔ., . . . _ Εφεσίβλητων, (Πολιτική ΈφεσηΑρ, 8132) ΤροποποίησηΔικογράφων—Αίτηση γιατροποποίηση τηςέκθεσηςαπαι­ τήσεωςσεαγωγήμετηνοποίααξιούνταναποζημιώσειςγιαμηπαράδο­ σηκενή;κατοχήςτουσταθμούπετρελαιοειδώντωνεναγόντωνμετάτην λήξητηςενοικίασης—Η αίτησηυποβλήβηκεμετάτηνέναρξητηςακρό­ ασης τηςαγωγήςκαιμεαυτήεζητείτο ναπροστεθείi)ισχυρισμόςγια 5 γνώσητωνεφεσίβλητωντηςύπαρξηςρήτραςσεσύμβαση αντιπαροχή; μεταξύ τωνεφεσειόντωνκαιτρίτονπροσώπουγιατηναξιοποίησητου ακινήτουόπουβρισκότανοσταθμόςπετρελαιοειδών, μετηνοποίαγια κάθεμήνα καθυστέρησης της παράδοσης της κατοχήςτου κτήματος στουςτρίτους θακαταβαλλότανσυγκεκριμένοποσό γιααποζημιώσεις, 10 ΰ)γιαπροσθήκηδιαζευκτικούτρόπουυπολογισμούαποζημίωσηςσεπε­ ρίπτωσηπου ηρήτρα γιασυμφωνημένες αποζημιωθείςπρος το τρίτο πρόσωπο δενθαεφαρμοζόταν, καιin) γιααξίωσηεπιπλέοναποζημιώ­ σεωνγια τηναπώλειαεισοδημάτων τωνεφεσειόντωνλόγω της καθυ­ στέρησηςτηςσυμπλήρωσης τουκτιριακούσυγκροτήματοςπου Θαανε- 15 γειρόταν, από τοοποίοσύμφωναμετηνσύμβασηαντιπαροχή;οιεφεσείοντεςθαέπαιρναντο25%τωνυποστατικώνπου θαανεγείρονταν— ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο απόρριψετηναίτηση διότι έκρινε ότιήταν κακόπιστη, ότι επεξέτεινε τηβάσητηςαγωγής υπέρμετρα καιδ«5η θα έβαζεσεδυσμενήθέσητονςεφεσίβλητουςκατάτρόποπουδενμπορού- 20 σενααποζημιωθείμεέξοδα— Κρίθηκεότι ηαίτησηέπρεπε ναείχεγί­ νειαποδεκτήωςπρος ταi)καιHi)ανωτέρωενώορθάείχεαπορριφθεί ωςπρος τοϋ)ανωτέρω. Αγωγή—Κλίμακα τηςαγωγή;—Δεναποτελείμέροςτωνδικογράφωναλ­ λά συνέπειατους—Δεν χρειάζεταιναυποβληθείξεχωριστόαίτημα,για 25 τηντροποποίησητηςκλίμακαςτηςαγωγής, ότανεγκρίνεται τραποποί16 1 ΑΛΛ. Βασιλειάδης χ.ά.ν. ΠετβολίναΛτδ. ησηδικογράφου πον, αναγκαστικά, μεταβάλλειτην κλίμακα τηςαγω­ γής- 5 10 15 20 25 30 35 Οι εφεσείοντες αξίωσαν εναντίον των εφεσίβλητων αποζημιώσεις γιατηνκαθυστέρησητηςπαράδοσηςκενήςκατοχήςσταθμούπετρελαιοειδών που,κατάτον ισχυρισμό των εφεσειόντων έπρεπενα είχεπα­ ραδοθείτην 31.12.88, ότανέληξεηενοικίαση. Στηνέκθεση απαίτησης τους ζητούσαναποζημιώσεις ύψους £3.000μηνιαίως,ποσό που κατά τον ισχυρισμό τουςόφειλανναπληρώνουν σετρίταπρόσωπασαν μη­ νιαίες αποζημιώσεις, σύμφωνα με σύμβαση αντιπαροχής που είχαν μ'αυτούς για την ανάπτυξητου κτήματος με την ανέγερση κτιριακού συγκροτήματος,το25%τουοποίουθαεδίδετοστους εφεσείοντες. Με­ τάτηνέναρξητηςακρόασηςτηςαγωγήςκαιτηνκατάθεσητουπρώτου μάρτυρα για τους εφεσείοντες, οι εφεσείοντες υπόβαλαν αίτηση για τροποποίησητηςέκθεσης απαιτήσεωςτους μετηνπροσθήκητων εξής ισχυρισμών: (i)ότι οι εφεσίβλητοι γνώριζαν γιατηνύπαρξητης σύμ­ βασηςαντιπαροχήςκαιτηςρήτραςγιασυμφωνημένες μηνιαίεςαποζη­ μιώσεις ύψους £3.000, (U)σε περίπτωση που δεν θα εφαρμοζόταν η συμφωνημένη ρήτρααποζημιώσεων, αποζημιώσεις για την πραγματι­ κήζημιάπου θαυφίσταντο οι εφεσείοντες πουήταν μεγαλύτερηαπό τις £3.000μηνιαίως,και (ίϋ)τηνζημιάπουοι ίδιοι οι εφεσείοντες θα υφίσταντοαπότογεγονός τηςκαθυστέρησης τηςπαράδοσηςσ'αυτούς του25%τουκτιριακού συγκροτήματος πουθαανεγειρόταν σύμφωνα μετηνσύμβασηαντυταροχηςκαιπουοιίδιοιυπολόγισαν σε£1.136 μη­ νιαίως. Η αίτησηυποστηριζότανμεένορκηδήλωση,οδεενόρκως δηλώσας δενκλήθηκεγιααντεξέταση απότους εφεσίβλητους. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο απόρριψετηναίτησηδιότι έκρινε ότι οι λόγοι πουπροβάλλονταν στην ένορκη δήλωση ήσανασαφείςκαι ανε- ~ παρκείς,ότιηστάσητωνεφεσειόντων ισοδυναμούσε μεαπόκρυψητων πραγματικώντους αξιώσεων καιάφηνεαρκετέςυπόνοιες γιακακοπιστιατους,καιδιότι ανεγκρινόταν ηαίτησηοι εφεσίβλητοι θατοποθε­ τούντανσε δυσμενέστερη θέσηπράγμαπουδενμπορούσε ναθεραπευ­ θείμετηνεπιδίκασηεξόδων. Όλαταουσιώδηγεγονόταπουαποτελού­ σαν τηνβάσηγια την έγερσητων επιπρόσθετων αξιώσεων είχανγνω­ στοποιηθεί στους εφεσίβλητους μεεπιστολές απότοδικηγόροτωνεφεσειόντων. Επιπλέονηθέση των εφεσίβλητων μετηνυπεράσπισητους ήτανηπλήρηςάρνησητηςβάσηςτηςαγωγής, ισχυρίζονταν δηλαδήότι δεν είχαν υποχρέωση να εκκενώσουν το επίδικο κτήμα στις 31.12.88, επικαλούμενοι διάφορουςνομικούςκαιπραγματικούςλόγους. Αποφασίσθηκεότι: 40 Από ταγεγονότατηςυπόθεσης,καιαπότηνστάσηπουείχαντηρή17 Βασιλειάδης χ.ά.ν.Πετρολίνα Λτδ.
(1994)σειοιεφεσίβλητοι μετηνυπεράσπισητουςκαιακόμηκαιτηνθέσητους ενώπιον του Εφετείου,καταδεικνυότανότι δεν στοιχειοθετείτο κακοπιστία εκμέρους των εφεσειόντων ήπροσπάθειααπόκρυψης γεγονό­ των,ούτε μπορούσε ναλεχθείότιμετο ναεπιτραπούνοι τροποποιή­ σεις(0και(iii)ανωτέρωθαπροκαλούντο δυσμενείς επιπτώσεις στους 5 εφεσίβλητους πουδενμπορούσανναθεραπευθούνμεέξοδα, ενώαντί­ θετα ητροποποίηση (ii) ορθά απορρίφθηκε OLOTLέλειπεπαντελώςτο υπόβαθρογεγονότων γιαναζητηθεί. Η έφεση επιτράπηκεενμέρει. Οι εφε­ σίβλητοι ναπληρώσουντα2β τωνεξό- 10 όωντηςέφεσης. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Αριστοδήμου ν.Χαραλάμπους
(1990)1 Α.ΑΑ.319, PerestJKilo v.UnitedPaintCo. Ltd[1969]3AllE.R. 479, 15 Thoma v.Chambou
(1986)1 C.L.R.
  1. Έφεση. Έφεσηαπότους ενάγοντες κατάτηςαπόφασηςτουΕπαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού(Νικολάτος,Ε Α )πουδόθηκεστις 15Μαΐου, 1990 (Αρ. Αγωγής 780/89)μετηνοποία το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψετηναίτησητουςγιατροποποίηση τηςέκθεσης απαιτήσεως. 20 • Στ. Παύλσυ, για τους Εφεσείοντες. Α. ΜυριΔνθης καιΣπ. Μυριάνθης,για τους Εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Γ.Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΓΓΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Τοπρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση των εναγόντων για τροποποίηση της έκθεσης απαιτήσε­ ως. Οιενάγοντες εφεσυβαλλουν την απόφαση. Κατά τους εφεσείοντες η σύμβαση μίσθωσης πρατηρίου πετρε­ λαιοειδών που τους ανήκει έληγεστις 31Δεκεμβρίου 1988και ενό- 30 ψει της άρνησης των εφεσίβλητων, μέχρι τότε μισθωτών τους,νατο 18 25 1 ΑΑ.Α. Βασιλειάδηςχ.ά.ν.ΠετρολίναΛτδ. Κωνσταντινίδης,Δ. παραδώσουν,διεκδίκησανμεταξύάλλων,αποζημιώσεις. Ηαγωγή είχεκαταχωριστεί στις 16 Φεβρουαρίου 1989 και το πρώτο ποσό πουεξειδίκευσαν ωςζημιάτουςαναφερότανστην απώλειατης κα­ τοχής της εκμετάλλευσης του ακινήτου τους τον Ιανουάριο του 5
  2. Κατάτον ισχυρισμό τουςανερχότανσε£
  3. Από εκείκαι πέραηαξίωσητουςγιααποζημιώσεις στηρίχθηκε πάνωσεδιαφο­ ρετικήβάση. Διεκδίκησανδικαίωμασεαποζημίωσηίσηπροςτηζη­ μιάπουθαυφίσταντοεπειδήοι ίδιοι,λόγωτηςάρνησηςτωνεφεσί­ βλητωννατουςπαραδώσουντοακίνητο,αθέτησανσυμβατικήυπο10 χρέωσητους προς τρίτους. Οι τρίτοι αγόρασαντο ακίνητο προς ανέγερση πολυόροφουκτιριακούσυγκροτήματος έναντιαντιπαρο­ χήςπουθααντιπροσώπευετο25%όλων τωνμονάδωνπουθακτί­ ζοντανκαιοιεφεσείοντες δεσμεύθηκανναπαραδώσουντοακίνητο μέχρι της 31ης Ιανουαρίου
  4. Επειδήστησύμβαση μετουςτρί15 τους ορίστηκε ως πληρωτέααποζημίακτη στηνπερίπτωσηκαθυστέ­ ρησης τηςπαράδοσηςτοποσότων£3.000μηνιαίως,αξίωσαναυτό τοποσόαπότην 1 Φεβρουαρίου1989 καιμετά. Διαρκούσαςτηςκυρίαςεξέτασηςτουπρώτουμάρτυρατωνεφε­ σειόντων, εγκρίθηκανενστάσεις τωνεφεσίβλητων ωςπροςτοαπο20 δεκτόμαρτυρίαςπουεπιχείρησανναεισάξουνοιαντίδικοιτους. Η ακρόασηαναβλήθηκεγιαναδοθεί στους εφεσείοντες η ευκαιρίανα υποβάλουναίτησηγιατροποποίηση. Μετοπρώτο απότααιτήματα τους οι εφεσείοντες ουσιαστικά επεδίωξαν να εισάξουν ως στοιχεία της υπόθεσης τους τηγνώση 25 τωνεφεσίβλητων ωςπροςτησύμβασημετουςτρίτουςκαικατ* επέ­ κταση,τουκινδύνουπληρωμήςαποζημιώσεωνσ' αυτούς. Τοπρω­ τόδικοΔικαστήριο, επιπρόσθεταπροςταγενικότερα σταοποίαθα επανέλθουμε,χαρακτήρισεαυτήτηνπροτεινόμενητροποποίηση,ως "κυρίως επιχειρηματολογία πουενπάσηπεριπτώσει δενέχειτηθέ-, 30 σητηςστιςγραπτέςπροτάσεις". Δεν μπορούμενα συμφωνήσουμε. Ηπροτεινόμενη τροποποίηση σκόπευε στηθεμελίωσητης αξίωσης τουςγιααποζημίωσημεμέτροκαιτιςεπιπτώσεις απότηκατ' ισχυ­ ρισμό αθέτησητηςσύμβασης μετουςτρίτους. Περιλάμβανε ισχυρν σμούς μεστόχο τησύνδεση τηςκατ' ισχυρισμό ζημιάςμετηναπο35 διδομένηστους εφεσίβλητους αδικοπραξίαήαντισυμβατικήσυμπε­ ριφορά. 40 Ητρίτηαπότιςπροταθείσεςτροποποιήσειςαναφερότανκαιπά­ λιν στην κατ' ισχυρισμό υποχρέωση των εφεσειόντων έναντι των τρίτων. Λέγουνοι εφεσείσντες: Αν δενυπήρχεστησύμβασητους με τους τρίτους ο όρος για πληρωμή προκαθορισμένων, όπως τις χαρακτηρίζουν,αποζημιώσεων,ύψους£3.000μηνιαίως,θαυφίσια19 Κωνσταντινίδης,Δ. Βασιλειάδηςχ.ά. ν.Πετρολίνα Λτδ.
(1994)ντομεγαλύτερηζημιά. Αριθμοποιούν αυτήτημεγαλύτερηζημιάκαι επιδιώκουννατηναξιώσουνδιαζευκτικάπροςτηζημιάτων£3.000. Αυτής της μορφής η διαζευκτική αξίωση ήταν αναπόφευκτο να απορριφθεί. Ανεξάρτητα απόοσαδήποτεάλλααναφέρθηκαν, είναι στοιχειώδες ότιη όποιααξίωσηγιαΘεραπείαπροϋποθέτειπράγμα- 5 τικόυπόβαθροστοσώματηςέκθεσηςαπαιτήσεως. [Βλ. ΗλίαςΑρι­ στοδήμουν. ΤάκηΧαραλάμπους
(1990)1 Α.ΑΑ 319]. Δενυπάρχει τέτοιο υπόβαθροεδώ. Αντίθετα,η προταθείσαδιαζευκτικήαξίωση συγκρούεται προς όσα κατάτους εφεσείοντες συνιστούν τα πραγ­ ματικάγεγονότα. Το ποιαθαήτανηκατάστασηανδεν υπήρχε ο 10 αναφερθείςόρος στησύμβασηπροβάλλει ωςθέμαεντελώςαδιάφο­ ρο αφούο μόνος σχετικός ισχυρισμός των εναγόντων στηνέκθεση απαιτήσεωςθέλειτονόρουπάρχοντα. Μετην έκθεση απαιτήσεωςοι εφεσείοντες παρουσίασανωςμό­ νη ζημιάτους απότη 1ηΦεβρουαρίου 1989 και μετά,την αποζη- 15 μίωσηπουείναι,όπωςαντιλαμβάνονταιεκείνοιτοθέμα,υποχρεω­ μένοιναπληρώσουν στουςτρίτους. Επεδίωξανναεπεκτείνουντην αξίωση τους. Η αντιπαροχήτους από τη πώληση του ακινήτου στους τρίτους θα συνίστατο, όπως ανέφεραν εξ αρχής,στο 25% όλων των μονάδων τουκτιριακού συγκροτήματος πουθαανεγει- 20 ρόταν. Ηκαθυστέρηση τηςπαράδοσης,πέρααπότηγέννηση υπο­ χρεώσεων έναντιτωντρίτων,προκαλούσεκαιστους ίδιουςκατ'ευ­ θείανζημιάπουσυνίστατο στην καθυστέρηση ενοικίασης καιεκμε: τάλλευσης τωνκαταστημάτων,τωνγραφείωνκαιτωνδιαμερισμά­ των που θα τους αναλογούσαν. Υπολόγισαν αυτή τη ζημιά σε 25 £1.136 μηνιαίως και ζήτησαν τη συμπερίληψη της στις αξιώσεις τουςαπότη1 Φεβρουαρίου1989 μέχριτηνπαράδοσητουακινήτου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για τουςακό­ λουθους λόγους:
  1. Οι λόγοιπουπροβάλλονταν στην ένορκηδήλωσηπουκατά- 30 χωρίστηκε προς υποστήριξη της αίτησης είναι ασαφείςκαι ανεπαρκείς. Ηπαρανόησηκαι το λάθοςπουεπικαλούνταν "έπρεπενα είχανγίνειαντιληπτάκαιναζητείτοηδιόρθωση τουςαπόπολύνωρίτερα". Ήταναφύσικοθέματαπουσχετί­ ζονταν με τη συμφωνία αντιπαροχήςνα ήλθαν στην επκρά- 35 νεια "μόνο κατάτηνπρόσφατησυζήτηση τηςυπόθεσηςτους μεταξύτουδικηγόρουτουςκαιτουεμπειρογνώμονα τους". Υπήρχε ενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστηρίου μόνοη ένορ­ κη δήλωση του ενός από τους ενάγοντες. Δεν ζητήθηκε η .αντεξέτασητουκαιδενμπορούσεπαράναπροσεγγιστεί ηαί- 40 20 1 AA.A. 5 Βασιλειάδης κ.ά. ν.Πετρολίνα Λτδ. Κωνσταντινίδης,Α. , τησηπάνωστηβάσητων πραγματικώνγεγονότων που εκεί­ νος εισήγαγε.'Ήταν,βέβαια,επιτρεπτήηεξαγωγήσυμπερα­ σμάτων· μευπόβαθροόμως αυτάταγεγονότα. Δεν ήτανεπι­ τρεπτό να απορριφθεί ουσιαστικά η μαρτυρία πουπροσάχθηκεως μήαποδίδουσατηνπραγματικότητα χωρίς τουλά­ χιστον ναείχεπαρασχεθείστο μάρτυραηδυνατότηταναδώ­ σει όποιασχετική εξήγηση τουεζητείτο. 20
  2. Ηστάση των εναγόντων-αιτητών ουσιαστικά ισοδυναμούσε με απόκρυψη των πραγματικών τους αξιώσεων και αφήνει αρκετέςυπόνοιες γιακακοπιστίατους μεαποτέλεσμα,όπως σημειώνεται στην πρωτόδικηαπόφαση,τηστέρηση απότους εφεσίβλητους της δυνατότηταςνα καθορίσουν τη θέσητους έναντι των πραγματικώναξιώσεων των εφεσειόντων καινα ενεργήσουν ανάλογα. Αυτήηδιαπίστωση είναισυνέπειατης προηγούμενης καιδενήτανεπιτρεπτήγιατονίδιολόγο. Σί­ γουραπροϋπήρχανόσακατάτηναντίληψητων εφεσειόντων στοιχειοθετούσαν τοδικαίωματους. Δεν μπορούμεόμωςνα συμφωνήσουμε πως,μεδοσμένο τοαποδεικτικόυλικό, ήταν δικαιολογημένο νακαταλογιστεί στους εφεσείοντεςαπόκρυψηκαικακοπιστία. 25
  3. Αν εγκρινόταν ηαίτησηοι εφεσίβλητοι θατοποθετούντανσε δυσμενέστερηθέση απόότι αναποκαλύπτονταναπό την αρ­ χήοιπραγματικέςαξιώσεις τωνεφεσειόντων καιότιαυτόςο δυσμενής επηρεασμόςδενθαμπορούσεναθεραπευθείμεεπιδίκασηεξόδων. 10 15 Μεδύοεπιστολές τουδικηγόρουτουενόςαπότους εφεσείοντες, πριν από τηνκαταχώρισητης αγωγής, γνωστοποιήθηκε στους εφε­ σίβλητους οπρογραμματισμόςγιατηναξιοποίηση τουακινήτου,η σύμβαση με τους τρίτους και ο όρος ως προς τις αποζημιώσεις σε 30 περίπτωσηκαθυστέρησηςπαράδοσηςτουακινήτου. Οι εφεσίβλητοι μετηνυπεράσπισητους αρνήθηκανόλωςδιόλου τηβάσητης αγω­ γής. Είτε γιατί είναι θέσμιοι ενοικιαστές είτε γιατί η νομοθετική πρόνοιαπουτουςστέρησεαυτήτηνιδιότηταείναιαντισυνταγματι­ κήείτεγιατί η χρονικήδιάρκειατης μίσθωσης παρετάθη. Ωςπρος 35 τη ζημιά,αρνήθηκαν τους ισχυρισμούς των εφεσειόντων ολοκλη­ ρωτικά. Ειδικάδετησύμβασημετουςτρίτουςκαιταόποια επακό­ λουθατηςταχαρακτήρισανωςάσχετα. Αυτήτηστάσητηντήρησαν σταθεράακόμακαι ενώπιον μας. Ηαγόρευση για τους εφεσίβλη­ τους, παράτηπροσπάθειαμαςναυποδείξουμε ότιδενεκδικάζεται 40 τώρα ηουσία της αγωγής,αναφέρθηκεκατάτο μεγαλύτερο μέρος τηςστοαβάσιμο, κατάτηθέσητους,τηςανωγητ Το(ϊκε.τΓ'κόήταν 21 Κωνσταντινίδης, Δ. Βασιλειάδηςχ.ά.ν.Πετρολίνα Λτδ.
(1994)πωςαπότηστιγμήπουδικαιούνταννακατέχουντοακίνητοοιτρο­ ποποιήσεις είναι άσχετες και άχρηστες ούτως ή άλλως και πως -ακριβώςγια αυτόοι εφεσείοντες είναι κακόπιστοι. Τελικά τοακί­ νητο παρεδόθητον Ιανουάριοτου 1990 γιαναακολουθήσει, όπως ισχυρίζονται οι εφεσίβλητοι, η αίτηση για τροποποίηση, γεγονός 5 πουκαιαυτό, κατάτους ίδιους,δείχνει τηνκακοπιστίατους. Στην πραγματικότητα ηπαράδοσητης κατοχής του ακινήτου,σύμφωνα με τα στοιχεία που οι ίδιοι οι εφεσίβλητοι έθεσαν ενώπιον του Δι­ καστηρίου,ήτανεντελώςασύνδετηπροςτηναίτησηγιατροποποίη­ ση. Από τον Νοέμβριο του 1988 τοποθέτησαν στο πρατήριο ανα- 10 κοίνωση ότι μετακινούνταν,καιτοΔεκέμβριο τοέκλεισαν. Ζήτημα τροποποίησης προέκυψε στις 9 Ιανουαρίου 1990 μετοντρόποπου σημειώσαμε στην αρχή καιη αίτησηκαταχωρίστηκεπριντηνπαρά­ δοσητουακινήτου. Δεν έχει συγκεκριμενοποιηθεί στην πρωτόδικη απόφαση από 15 ποια άποψη, με βάσηταπιο πάνωγεγονότα, θατοποθετούνταν οι εφεσίβλητοι σεδυσμενέστερηθέσηανεγκρινότανητροποποίησηού­ τεποιαδιαφορετικήστάσηθαήτανλογικό νααναμένεταιότι θατη­ ρούσαν οι εφεσίβλητοι ανπροβαλλόταν εξαρχήςηαξίωσητωνεφε­ σειόντων. Δεν μπορούμε να συμμεριστούμε το συμπέρασμα πως 20 κάτωαπότιςπεριστάσεις τηςυπόθεσηςαυτήςηέγκρισητηςαίτησης για τροποποίηση θα επέφερε οποιαδήποτε από τα αποτελέσματα αυτά. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο παρέπεμψεστηνυπόθεσηPerestrello v.UnitedPaintCo. Ltd [1969] 3All E.R.479 αφήνονταςνανοηθεί 25 ότι ηαίτηση των εφεσειόντων θαέπρεπε νααπορριφθείγια παρό­ μοιο λόγο. Μεταφράζονταςαπόσπασμααπότηναπόφασησημείω­ σε πως απορρίφθηκε αίτηση για προσθήκη αξίωσης για απώλεια κερδώνγιατίθαέπρεπεπρώταναπροειδοποιηθεί οεναγόμενος για την ύπαρξη πρόθεσης αξίωσης αποζημίωσης αυτής της φύσης,να 30 τουδοθούν λεπτομέρειες καιταυτόχρονανατουπαρασχεθείδυνα­ τότητα πρόσβασης στα γεγονότα έτσι ώστε, μεαυτότον τρόπο, να γνωρίζει την υπόθεση που θα αντιμετώπιζε και να βοηθηθεί στον υπολογισμό πιθανήςπληρωμήςστοΔικαστήριο. Αυτά,όμως,όπως ορθά επεσήμαναν οι εφεσείοντες, δεν συνιστούσαν την αιτιολογία 35 για την απόρριψητηςαίτησηςγιατροποποίηση. Ούτε θαμπορού­ σαν να προδιαγραφούν άκαμπτοι κανόνες γενικής εφαρμογής, σε σχέσημεθέμαπουεμπίπτει στηδιακριτικήεξουσία τουδικαστηρί­ ου. Αναγνωρίζονται σχετικοί παράγοντεςμεποικίλλουσα βαρύτη­ τα ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Οι ενάγοντες 40 αξίωναν "αποζημιώσεις" καιεπιχείρησαν ναπροσάξουν μαρτυρία γιααπώλειακέρδους. Αποφασίστηκε πωςαυτόδενήτανεπιτρεπτό 22 1 A.A.A. Βασιλειάδης κ.ά. ν. Πετρολίνα Λτδ. Κωνσταντινίδης, Δ. για τους λόγους πουπροαναφέρθηκαν εφόσον ηαπώλειακέρδους δεν ήταντο,αναγκαίοκαιάμεσο αποτέλεσμα της"άδικης πράξης". Είχε προηγηθεί ηαπόρριψηαίτησηςγια τροποποίησηγια άλλους όμωςλόγους πουείχαννακάμουν/μεταιδιαίτεραπεριστατικάτης 5, υπόθεσης εκείνης. "Εγινε αναφοράκαι στηστέρησητης δυνατός ταςυπολογισμού γιαπιθανήπληρωμήστοΔικαστήριο,αλλάεκείοι εναγόμενοι είχανήδηπληρώσει το,ποσό,τηςαρχικήςαπαίτησηςστο Δικαστήριογιαναακολουθήσει μετάαπόμεγάληκαθυστέρησηηαί­ τηση γιαριζικήδιαφοροποίησητης αγωγής τους ως-προςτιςαποτ 10 ζημιώσεις. Ηπαρούσαυπόθεση είναι διαφορετική. Η καθυστέρη­ ση των 11 μηνών που παρατηρήθηκεκαι το γεγονός ότι άρχισε η ακρόασητης υπόθεσης,όπως ορθάδιαφαίνεται και απότην πραν τόδικηαπόφαση,δενήτανπαράγοντεςπουαπόμόνοιτουςθαείχαν, αποφασιστική σημασία. Οι εφεσείοντες είχαν εξ αρχής αξιώσει 15 αποζημιώσεις με βάσητις συνέπειες απότην καθυστέρηση ενόψει της σύμβασης γιαανέγερση κτιριακούσυγκροτήματος πουπρονοώ ούσεκαιδική τους αντιπαροχήκαι ηπροταθείσατροποποίηση,η αναφερόμενηδηλαδή στην κατ' ισχυρισμό επιπρόσθετηζημιάτους των£1.136 μηνιαίως,δενήτανξένηπροςτηνπιο,πάνωβάση. 20 Γιατουςπιοπάνωλόγους-ηέφεσηεπιτυγχάνει μερικώς. Ηπρωτ τόδικη απόφαση παραμερίζεται και αντικαθίσταται με απόφαση εγκριτική των τροποποιήσεων που προσδιορίσαμε πιο πάνω. Οι εφεσείοντες υπέβαλανκαιξεχωριστό αίτημαγια την τροποποίηση τηςκλίμακαςτουκλητηρίου εντάλματοςκαι της εκθέσεως απαιτή25 σεως. Η κλίμακατηςαγωγήςδεναποτελεί μέροςτηςγραπτήςπρό^ τάσηςαλλάσυνέπειατης. (Βλ. Thoma v.Chawbou
(1986)1 C.L.R. 68). Μεγνωστήτηναξίωσητων εφεσειόντων ηκλίμακαθα προκύ-. ψει ωςζήτημααριθμητικούυπολογισμού καιθα εναπόκειταιστους εφεσείοντες αλλά και στο Πρωτοκολλητείο να βεβαιωθούν ότι θα 30 έχουνκαταβληθείταπροβλεπόμενατέλη. Οιεφεσείοντες μπορούννακαταχωρίσουντροποποιημένηέκθε­ σηαπαιτήσεωςεντός 15ημερών. Τροποποιημένηυπεράσπισημπο­ ρείνακαταχωριστεί μέσασεπεραιτέρω 15μέρες. Ταέξοδατηςαί­ τησης γιατροποποίησηκαι όσα έξοδαθαχαθούνθατα επιβαρυν35 θούν οι εφεσείοντες. Επιδικάζονταιυπέρτων εφεσειόντων τα2/3 τωνεξόδων τηςέφεσης. Η έφεση επιτρέπεται εν μέρει. Οι εφεσίβλητοινα πληρώσουν τα2/3 τωνεξόδων. 23

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.