(1994)16Μαρτίου, 1994 [ΠΙΚΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡ ΤΕΜΗΣ, Δ/στές] M/YACHT ALLAN, Εφεσείων, ν. ΝΙΚΟΥ ΜΠΙΛΛΙ, Εφεσίβλητου. (ΠολιτικήΈφεσηΑρ. 8055) Έφεση— Λόγοι έφεσης— Οκάθελόγοςέφεσηςπρέπει να συνάδειμε τις προϋποθέσεις τηςΔ.35, 0.4 τωνΘεσμώνΠολιτικήςΔικονομίαςδιαφο ρετικά είναιάκυρος— Άκυρος λόγος έφεσης δενμπορεί να διασωθεί συσχετιζόμενοςμεοποιοδήποτεάλλο λόγοέφεσης. Ηειδοποίηση έφεσης,πουστρεφότανεναντίονενδιάμεσης απόφα- 5 σης του Ναυτοδικείουπεριλάμβανεπέντε λόγους έφεσης. Το Εφετείο ζήτησε απότους δικηγόρους των διαδίκωννααγορεύσουν πάνωστο θέματου κατά πόσο υπήρχεενώπιον του Εφετείουέγκυρηέφεσηενό ψει τουότι καιοι πέντελόγοι έφεσης φαίνονταν ναμηνσυνάδουνμε τιςπρόνοιεςτηςΔ.35,θ.4τωνθεσμών ΠολιτικήςΔικονομίας. Οδίκη- 10 γύρος τουεφεσείοντα,ενώδέχθηκεότι οι λόγοι 1 και4 δεν συνιστού σανλόγους έφεσηςβάσειτηςΔ.35,θ.4, ισχυρίσθηκεότιοιλόγοι2,3και 5,κρινόμενοι ξεχωριστά ή σε συνάρτηση μεταξύ, τουςπληρούσαντις προϋποθέσειςτωνθεσμών. (Τοπλήρεςκείμενοτωνλόγων έφεσηςβρί σκεται στην απόφαση του Εφετείου). Ο δικηγόρος των εφεσίβλητων 15 ισχυρίσθηκε ότι όλοι οι λόγοιέφεσης ήσανάκυροικαικατάσυνέπεια δενυπήρχεενώπιον του Εφετείουέγκυρηέφεση. Αποφασίσθηκεότι: (α) Τασυστατικά στοιχεία λόγου έφεσης είναιδύο,(i)ηβάση της έφεσηςηοποίασυνίσταταιστονπροσδιορισμότωνλόγωνπου 20 καθιστούν την εκκαλούμενη απόφαση τρωτή,και (ϋ)η αιτιο λογία που υποστηλωνει τηνβάσητης έφεσης. Εφόσονπροσ- 162 Ι Α.Α.Λ. M/Yacht Allan ν. Μπίλλι διορίζονται περισσότεροι του ενός λόγοι έφεσης, κάθε λόγος στοιχειοθετείται μεαναφοράστασυστατικά στοιχείαπουσυν θέτουν έγκυρο λόγο έφεσης. Από τηννομολογία υποστηρίζε ταιότιηΔ.35,θ.4τωνΘεσμών εφαρμόζεταιαυστηρά. 5 10 (β) Στηνπροκειμένη περίπτωση,κανέναςαπότους πέντε λόγους έφεσης εξεταζόμενος αυτοτελώς καιξεχωριστά, δεν στοιχειο θετούσε έγκυρο λόγο έφεσης βάσει της Δ.35, θ.4καιδενήταν δυνατόάκυρος λόγος έφεσης ναδιασωθεί συσχετιζόμενος με οποιονδήποτε άλλο λόγο. Γι'αυτό η έφεση ήταν άκυρηκαι έπρεπενα απορριφθεί. Η έφεση απορρίφθηκε σαν άκυρη,με έξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Kyriakidcs v.Kynakides
(1969)1 C.L.R. 373, 15 CourtisandAnother(No.1) v.lasomdcs
(1972)1 C.L.R. 56, Τύφος v. Λψέρα
(1991)1 Α.Α.Δ 615, "ΑΛΗΘΕΙΑ" ΕκδοτικήΕταιρείαΛτδ ν.Κύρρη
(1992)1 Α.Α.Δ. 130, ΈλληναςκαιΑλλος ν.Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 485. Έφεση. 20 25 Έφεση από τον εναγόμενο κατά της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Παπαδόπουλος,Δ.) που δόθηκε την 14 Φεβρουαρίου, 1990 (Αγωγή Ναυτ. Αρ. 109/89)με την οποία απορρίφθηκεαίτηση τουγια διαγραφήτου Κλητηρίου εντάλματος, ως ανυπόστατου και ενοχλητικού και ως διαβήματοςπου συνιστά κατάχρησηδικαιοδοσίας. Μ.Πελίδης, για τον Εφεσείοντα. Β. Βασιλειάδης,για τον Εφεσίβλητο. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφασητου Δικαστηρίου θαδώσει ο Δι καστής Γ. Μ.Πικής. 163 Μ/YachtAllan v.Μπίλλι
(1994)ΠΙΚΗΣ,Δ.: Τοαντικείμενο τηςέφεσης είναι ενδιάμεσηαπόφα σητου Ανωτάτου Δικαστηρίου μετην οποίααπορρίφθηκεαίτηση τουεφεσείοντα γιαδιαγραφήτουκλητηρίου εντάλματοςωςανυπό στατουκαιενοχλητικού (frivolous andvexatious)καιωςδιαβήματος συνιστώντος κατάχρηση δικαιοδοσίας. 5 Ηειδοποίηση έφεσης συνιστά τοδικονομικό μέσογιατην άσκη σηέφεσηςκαιπροσδιορισμό τουαντικειμένου. Στηνπαρούσαυπό θεσηη ειδοποίηση εκθέτει πέντελόγους πουκατ' ισχυρισμόδικαιο λογούντηνανατροπήτηςπρωτόδικηςαπόφασης,τουςακόλουθους: "
- Η απόφασιςτουΕντίμουΔικαστούότιηβάσιςτηςΑγω- 10 γης Ναυτοδικείουυπ' αριθμόν 109/89 είναιδιαφορετική από τηνβάσιν τηςαγωγής Ναυτοδικείου υπ' αριθμόν 165/86 είναι λανθασμένη και/ή αδικαιολόγητος και/ή αντίθετος προς την προσαχθείσαν μαρτυρίανκαι/ήτον Νόμον. 15
- Η απόφασιςτουΕντίμουΔικαστούότιηδιαταγήτουΔι καστηρίου εις την υπόθεσιν αρ. 165/86 ημερομηνίας 15.9.86,13.10.86και7.12.87δενήτοεπιτακτικήείναιλαν θασμένηκαι/ήαντίθετοςπροςτηνσχετικήν Νομολογίαν.
- Η απόφασιςτουΕντίμουΔικαστούότιηδιαταγήτουΔι- 20 καστηρίου ειςτην υπόθεσιν 165/86 ημερομηνίας 15.9.86 και/ή 13.10.86και/ή7.12.87ήτο "απλήοδηγίαπουμπο ρούσε να ακολουθηθή ή όχι από το μέρος το οποίον απευθύνετοτοΔικαστήριο"είναικατάΝόμονλανθασμέ νηκαι/ήαδικαιολόγητος. 25
- Ηαπόφασις του Εντίμου Δικαστού ότι είναι προςτο συμφέρον της δικαιοσύνης ν' απόρριψητην αίτηση των αιτητών είναι λανθασμένη και/ή αδικαιολόγητος και/ή νομικώς αστήρικτη.
- Η απόφασιςτουΕντίμουΔικαστούότιηυπόθεσιςJanor 30 V.Morris 1981 1 C.L.R. 1389 πρέπειναδιαφοροποιηθή από τηνπαρούσαν υπόθεσιν είναι λανθασμένη και/ή η δοθείσα ερμηνεία είναι αδικαιολόγητος και/ή νομικώς αστήρικτη." Εφόσον κανέναςαπότουςλόγους έφεσης δεφαίνεταινα συνά- 35 δει μετιςπρόνοιες τηςΔ.35 θ.4τωνΘεσμώνΠολιτικής Δικονομίας ζτττήσαμεαπότο δικηγόρο τωνεφεσειόντων να επιχειρηματολογή164 1 Α.Α.Δ. M/Yacht Allan v. Μπίλλι Πικής,Δ. σει ωςπροςτηνυπόστασηενόςεκάστουτωνλόγων έφεσηςκαιτης εγκυρότηταςτηςέφεσηςστοσύνολο της. Οκ.Πελίδηςαναγνώρισε ότιοιλόγοι 1 και4δενσυνιστούν λόγουςέφεσηςβάσειτηςΔ.35 θ.
- Υποστήριξεόμωςότιοι λόγοι2,3 και5κρινόμενοι ξεχωριστάήσε 5 συνάρτηση μεταξύ τους πληρούν τις προϋποθέσεις που τίθενται απότηνπροαναφερθείσαδικονομικήδιάταξηγιατηνέγκυρηστοι χειοθέτηση των λόγων έφεσης. Σεπαράκλησητουδικαστηρίου να επισημάνει τους λόγους που στοιχειοθετούν τοσφάλματοοποίο επικαλούνταιοιεφεσείοντες στουςλόγους2,3 και5δενδόθηκεσα10 φήςαπάντηση. Υποστηρίχθηκε όμως,ιδιαίτερασεσχέσημετολό γο2,ότιτομόνοτοοποίοθαμπορούσεναπροστεθείείναιότιηδια ταγήτουδικαστηρίουήτανεπιτακτική. Ανδεκριθεί ολόγος 2και 3 σεσυνάρτηση μετολόγο 5οτελευταίος εύλογα μπορεί ναπλη ρώσειτοκενόπουμπορείναυπάρχειαπότηνέλλειψη επαρκούςaL15 τιολόγησης στουςλόγους2και
- Ο δικηγόρος τουεφεσίβλητου, κληθείς ναεκθέσει τιςαπόψεις τουεπίτουιδίουθέματος,υποστήριξεότικανέναςαπότουςλόγους έφεσηςδενείναι έγκυροςοπότανη ακυρότηταεκτείνεται στοσύνο λο τηςέφεσης. 20 Η Δ.35 θ.4 επιβάλλει όπωςηειδοποίησηέφεσηςπροσδιορίζει, (α) Όλουςτουςλόγους έφεσης. (Allthegroundsofappeal),και 25 (β) Εκθέτει πλήρωςτουςλόγους τους οποίουςοεφεσείων επι καλείται προς θεμελίωση τωνκαθοριζόμενων λόγων έφε σης. (Setforth fully thereasons relied upon for theground stated). Τασυστατικάστοιχείαλόγου έφεσηςείναι δύο, (α) Ηβάσητηςέφεσης ηοποίασυνίσταται στον προσδιορισμό των λόγων πουκαθιστούντηνεκκαλούμενη απόφαση τρω τή,και 30 (β) Ηαιτιολογία που υποστηλώνει τηβάση τηςέφεσης.Και εφόσον προσδιορίζονται περισσότεροι τουενός λόγοι έφε σηςκάθελόγος στοιχειοθετείται μεαναφοράστασυστατικά στοιχεία πουσυνθέτουνέγκυρολόγο έφεσης. ΗνομολογίατουΑνωτάτουΔικαστηρίουυποστηρίζειότιηΔ.35 35 θ.4εφαρμόζεταιαυστηρά.[Βλ.Kyriakides v. Kyriakides
(1969)1 C.LR.373,OmirosCourtisandAnother(No.1)v.PanosKIasonides 165 Πικής, Δ. M/Yacht Allan ν. Μπίλλι
(1994)
(1972)1 C.L.R. 56, Μάϊκ ΤύμβιοςκαιΆλλοςν. ΔημητρίουΠ.Αφέρα
(1991)1Α.ΑΑ 615, "ΑΛΗΘΕΙΑ"Εκδοτική Εταιρεία Ατδ. και Άλλοςν.ΚώσταΚνρρη(\992) 1 Α.ΑΛ. 130,και ΈλληναςκαιΆλλος ν. Χριστοδούλον
(1993)1 Α.Α.Δ. 485. Ούτε μπορεί ναγίνειλόγος για χαλάρωση κατάτην εφαρμογή,των προνοιών της Δ.35 θ.4,δε- 5 δομένου ότι οι λόγοι έφεσης προσδιορίζουν και συνθέτουν ταεπί δικα θέματατης έφεσης καισυγχρόνως γνωστοποιούν στουςαντι δίκους το αντικείμενο τηςέφεσης και τηνυπόθεση στην οποία κα λούνται νααπαντήσουν. Η έγκυρη στοιχειοθέτηση της έφεσης συνιστά προϋπόθεση για 10 τηνενεργοποίηση τηςδευτεροβάθμιαςδικαιοδοσίαςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ειδοποίησηέφεσηςη οποίαδενστοιχειοθετείται από έγκυρο λόγο ή λόγους έφεσης είναι θνησιγενής- ενώ άκυροι λόγοι πουυποβάλλονταιπαράλληλαμεέγκυρους λόγους έφεσηςαγνοού νται. Λόγος έφεσης οοποίος προσδιορίζεταιαυτοτελώς,κατάκα- 15 νόνα προσδιορίζεται με ξεχωριστή αρίθμηση,κρίνεται αυτοτελώς παρόλο που μπορεί κατά τη συζήτηση της έφεσης νααναπτυχθεί επιχειρηματολογία συγχρόνως σεσχέση μεδύοήπερισσότερους λό γουςέφεσης. Λόγοςέφεσηςοοποίοςδεσυνάδειμετιςπρόνοιεςτης Δ.35 θ.4 είναιάκυροςκαιδεμπορείναδιασωθείσυσχετιζόμενος με 20 οποιοδήποτεάλλο λόγο. Στην προκείμενη περίπτωση κανένας απότους τρεις εναπομεί ναντεςλόγους έφεσης δενείναι έγκυρος. Η συνεκτίμηση τωντριών λόγων όχι μόνοαποκλείεταιωςθέμααρχήςαλλάούτεθαήτανπρα κτικά εφικτή στην απουσία οποιουδήποτε συνεκτικού συνδέσμου 25 μεταξύτους. Διαπιστώνεται ότιηέφεση είναι άκυρηκαι απορρίπτεται. Δικαστήριο ποοςκ. Βασιλειάδη: Εγείρετε αξίωσηγιαέξοδα; κ. Βασιλειάδης: Ζητώταέξοδαμου. Δικαστήριο: Επιδικάζονται έξοδαυπέρτουεφεσίβλητου. Η έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 166 30