clr/1994/1994_1_167.pdf

(1)α τουπερί ΕμπορικώνΣημάτωνΝόμου, Κεφ.268 — Προϋποθέσεις για τηνστοιχειοθέτηση της— Δεναποδείχθηκαν στην προκειμένηπερίπτωση. 5 10 15 20 ΕμπορικάΣήματα— Αίτηση για διαγραφήεμπορικούσήματος δυνάμει τουάρθρον33τονπερί ΕμπορικώνΣημάτωνΝόμον, Κεφ.268— Δεν μπορεί ναενσταθήσειχωρίςναγίνειεπίκλησηστασυγκεκριμέναάρθρα ήπρόνοιεςτουΝόμουπον, κατάτονισχνρισμό τωναιτητών, καταδει­ κνύουνότι ηεγγραφήέγινεχωρίςεπαρκή αιτία ήπως εσφαλμέναπα~ ραμένει στομητρώο εμπορικώνσημάτων. ΕμπορικάΣήματα— Αίτηση για διαγραφήεμπορικούσήματος δυνάμει του άρθρου 6

(1)δις τονπερί Συμβάσεωςεπί τηςΠροστασίας της Βιο­ μηχανικήςΙδιοκτησίας(κυρωτικού)Νόμου1965(Ν. 63/65)—Αποτελεί απαραίτητηπροϋπόθεση γιατηνστοιχειοθέτηση τηςαίτησηςηαπόδειξη ότι τοεμπορικόσήματωναιτητώνείναι "παγκοίνωςγνωστό"στη χώρα καταχώρησιγ;, δηλαδή στηνπροκειμένηπερίπτωση στηνΚύπρο — Δεναποδείχθηκεστηνπροκειμένηπερίπτοχτη. ΔιεθνείςΣυμβάσεις— Σύμβασηνομικής(τυνεργασίαςμεταξύτηςΚυπρια­ κήςΔημοκρατίας και τηςΕλληνικήςΔημοκρατίας σεθέματα αστικού, οικογεΛ'ειακού, εμπορικούκαιποινικού δικαίου(Νόμος55/84)— Δεν 167 Παπαδογκιννάκης κ.ά. v. Verona Shoe Ltd

(1994)δίδεισε ΈλληνεςυπηκόουςήνομικάπρόσωπαεγγεγραμμέναστηνΕλ­ λάδα οποιαδήποτεεπιπρόσθετα δικαιώματαή προνόμια στην περί­ πτωση υποβολής αίτησης για διαγραφή εμπορικού σήματοςεγγεγραμ­ μένου στην Κύπρο σεσύγκριση με οποιοδήποτε άλλο αιτητή είτεΚύ­ πριο είτεαλλοδαπό. Οι εφεσείοντες ήσαν εταιρεία εγγεγραμμένη σύμφωνα μετουςΝό­ μους της Ελληνικής Δημοκρατίας με έδρατην Αθήνα. Οι εφεσίβλητοι ήσαν Κυπριακή Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη σύμ­ φωναμετονπερί ΕταιρειώνΝόμο. Οιδιάδικοιασχολούντο μετηνκα­ τασκευήκαι εμπορία υποδημάτωνκαι ήσαν εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες 10 τουεμπορικού σήματος "Sea andCity", οι μεν εφεσείοντες στην Ελλά­ δαδυνάμειεγγραφήςμεαριθμό857Ϊ1ημερομηνίας 11.10.83,οιδεεφε­ σίβλητοι στην Κύπρο με αριθμό εγγραφής Β25532, ημερομηνίας 9.10.84. Με εναρκτήρια αίτηση στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας οι 15 εφεσείοντες ζήτησαντηνδιαγραφήτου εμπορικού σήματος των εφεσί­ βλητων, βασιζόμενοι σταάρθρα 28

(1)και 33τουπερί Εμπορικών Ση­ μάτων Νόμου, Κεφ.268, στο άρθρο 6

(1)δις του περί της Συμβάσεως επί της Προστασίας της Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (Κυρωτικού) Νό­ μου του 1965 (Ν.63/65) (Σύμβασητων Παρισίων)καιστον Κυρωτικό 20 της ΣύμβασηςΝομικήςΣυνεργασίας μεταξύτης ΚυπριακήςΔημοκρα­ τίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας σε θέματαΑστικού, Οικογενεια­ κού, Εμπορικού και Ποινικού Δικαίου Νόμοτου 1984 (Ν.55/84). Το πρωτόδικο Δικαστήριο βρήκε, (i) αναφορικά με το άρθρο 28

(1)του Κεφ.268,ότι οι εφεσίβλητοι χρησιμοποιούσαν τοεμπορικό τους σήμα 25 απότο 1979καιεντεύθενσεεμπορεύματαπουκατασκεύαζανκαιεμπο­ ρεύοντανοι ίδιοι,(ii)αναφορικάμετοάρθρο33του Κεφ. 268,ότιδεν μπορούσε να γίνει επίκληση στο άρθρο εκείνο, που προνοούσε για διόρθωση του μητρώου με την διαγραφήεμπορικών σημάτων που εί­ χανεγγραφείκατάπαράβασηάρθρουήάρθρωντουΝόμουχωρίςναγί- 30 νεται συγκεκριμένη αναφορά στα άρθραεκείνα, (in)αναφορικάμετο άρθρο 6

(1)δις της Σύμβασης των Παρισίων,ότι αποτελούσε απαραί­ τητη προϋπόθεση ηαπόδειξητου ότι το εμπορικό σήμα των αιτητών ήταν "παγκοίνως γνωστό" στην χώρα καταχώρησης ήχρήσης,δηλαδή στην Κύπρο,πράγμαπουοι αιτητέςδενείχαναποδείξει,και(iv) ανα- 35 φορικά με την ΣύμβασηΝομικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίαςκαιτης Ελληνικής Δημοκρατίας (Ν.55/84), ότι δενέδιδε σε Έλληνα υπήκοο ήσενομικό πρόσωπο εγγεγραμμένο στην Ελλάδα οποιαδήποτε επιπρόσθετα δικαιώματαήπρονόμια πέραν αυτώνπου έχει οποιοσδήποτε αιτητής γιαδιαγραφήεμπορικού σήματος είτε Κύ- 40 πριος είτεαλλοδαπός,καιαπόρριψετηναίτηση. 168 5 1 Α.Α.Δ. Παπαδογιαννάκης κ.ά. v. Verona Shoe Ltd Κατ' έφεση, οιεφεσείοντες προσέβαλαν τόσο την αξιολόγησητης μαρτυρίαςαπότοπρωτόδικοΔικαστήριο,όσοκαιτηνκαθοδήγησητου αναφορικάμετονΝόμο. Αποφασίσθηκεότι: 5 10 15 20 25 30 35 (α) Αναφορικά μετοάρθρο28

(1)ατουπερί ΕμπορικώνΣημάτα>ν Νόμου, Κεφ. 268, το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε μαρτυρία ενώπιον του μεβάσητηνοποία μπορούσε νααποφασίσει ότι οι εφεσίβλητοιχρησιμοποιούσαν το εμπορικό τους σήμααπό το 1979καιεντεύθενκαιουδείςλόγοςσυνέτρεχεγια επέμβαση απότο Εφετείο. (β) Αναφορικά μετοάρθρο 33του Κεφ.268, δεν μπορεί ναγίνει επίκληση του άρθρου33μόνο χωρίς ταυτόχρονηεξειδίκευση λόγουήλόγωνπουσύμφωναμεκάποιαήκάποιεςαπότιςδια­ τάξεις τουΝόμουθααποκάλυπτεπωςηεγγραφήέγινεχωρίς επαρκήαιτίαή πως εσφαλμένα παρέμενε στο μητρώο εμπορι­ κών σημάτων. Εφόσον,στην προκειμένη περίπτωση,οι εφε­ σείοντεςούτε στην αίτησητους ούτε κατάτην ακρόασηενώ­ πιοντουπρωτόδικουΔικαστηρίου είχανεξειδικεύσειτουςλό­ γους αυτούς και υποδείξει τα συγκεκριμένα άρθρα του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου που,κατάτονισχυρισμό τους, παραβιάζονταν από το εμπορικό σήμα τωνεφεσίβλητων, η απόρριψη της αίτησης τους πάνω στο άρθρο 33του Νόμου ήταναναπόφευκτη. (γ) Αναφορικά με το άρθρο 6

(1)δις της Σύμβασης επί της Προστασίας της Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (Ν. 63/65), αποτελεί αναγκαίαπροϋπόθεσηγιατηνεπιτυχίααίτησης για διαγραφή εμπορικού σήματος δυνάμειτουπιοπάνωάρθρουηαπόδειξη ότιτο εμπορικό σήματων αιτητώνείναι "παγκοίνως γνωστό" στην χώρακαταχώρησηςήχρήσης,πουστηνπροκειμένηπερίπτώση ήτανη Κύπρος. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθάείχε αποφασίσειότιοιαιτητέςείχαναποτύχεινααποδείξουντογε­ γονόςαυτό. (δ) Αναφορικά μετην ΣύμβασηΝομικής Συνεργασίας μεταξύτης Κυπριακήςκαιτης ΕλληνικήςΔημοκρατίας (Ν. 55/84), ησύμβάσηκατοχυρώνει ότι ηυπήκοοι τουκάθε Κράτουςθαέχουν στο έδαφοςτουάλλου Κράτουςτηνίδιανομικήπροστασίαμε τους υπηκόους τουόσο αφοράταπροσωπικά ή περιουσιακά τους δικαιώματασεθέματααστικού,οικογενειακού, εμπορι­ κούκαι ποινικού δικαίου. Δεν δίδει ησύμβασηοποιαδήποτε 169 Παπαδογιαννάκης κ.ά. v. Verona Shoe Ltd

(1994)ιδιαίτερα προνόμια ή επιπλέον δικαιώματαστους υπηκόους τουενός Κράτουςστο έδαφος τουάλλουαπόαυτάπουέχουν οι υπήκοοιτου Κράτους εκείνου. Κατάσυνέπειαη απόφαση τουπρωτόδικουΔικαστηρίου ότι ησύμβασηδενέδιδε οποια­ δήποτεεπιπλέονδικαιώματαστους εφεσείοντες απόαυτάπου είχε οποιοσδήποτε άλλος αιτητής είτε Κύπριος είτε αλλοδα­ πός,ήτανορθή. 5 Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Μαχλονζαρίδηςν. Ιωαν\ίδηκαιΑλλων

(1990)1 Α.Α.Δ. 965, 10 ΕύρηκαΑτδ v.UnileverPLC

(1994)1 ΑΛΛ. 124. Έφεση. Έφεση από τους αιτητές κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που δόθηκε στις 26 Μαΐου, 1990 (Γεν. Αί­ τηση Αρ. 60/86) μετηνοποίακρίθηκεπωςαπέτυχανναθεμελιώσουν 15 οποιοδήποτε από τους διαζευκτικούς λόγους διαγραφήςτων καθ* ών ηαίτηση απότο Μητρώο. Χρ. Χριστοφίδης και Χρ. Χριστοδουλίδης, για τον Εφεσείοντα. Τ.ΧριοΎοδουλίδης και Αιμ. Μίτσιγγας, γιατον Εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. 20 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Γ. Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Οι διάδικοιασχολούνται μετηνκατα­ σκευή και εμπορία υποδημάτων. Έχουν εγγράψει, η κάθε πλευρά για λογαριασμό της,το εμπορικό σήμα "Sea and City". Οι εφεσειο- 25 ντες στην Αθήνα, στο Τμήμα Καταθέσεων Σημάτατν του Υπουργεί­ ου Εμπορίου της Ελληνικής Δημοκρατίας (Αρ. 85711 ημερομηνίας 11 Οκτωβρίου 1983). Οι εφεσίβλητοι που είναι Κυπριακήεταιρεία, στην Κύπρο, με τις συνοδευτικές λέξεις "By Verona Shoe Factory Ltd - Made in Cyprus" χο>ρίς δικαίωμααποκλειστικής χρήσης (Αρ. 30 Β25532 ημερομ. 9.10.1984). Με εναρκτήριααίτηση οι εφεσείοντες ζήτησαντηδιαγραφήαπό 170 1 Α.Α.Δ. Παπαδογιαννάκηςκ.ά.v. Verona Shoe Ltd Κωνσταντινί&ης, Α. το μητρώο τουσήματος των εφεσίβλητων. Εφεσίβαλαντηνπρωτό­ δικηαπόφασημετηνοποίακρίθηκεπωςαπέτυχαννα θεμελιώσουν οποιοδήποτε απότους διαζευκτικούς λόγους διαγραφήςπουπρό­ βαλαν κατ' επίκληση των άρθρων 28 και 33 του περί Εμπορικών 5 ΣημάτωνΝόμουΚεφ. 268,τωνάρθρων6δις,6πεντάκιςκαι 10του περί της Συμβάσεως επί της Προστασίας της Βιομηχανικής Ιδιο­ κτησίας(Κυρωτικού)Νόμουτου 1965 (Ν.63/65)καιτου Κυρωτικού της Σύμβασης Νομικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυπριακής Δημο­ κρατίαςκαιτης Ελληνικής ΔημοκρατίαςσεθέματαΑστικού, Οικο10 γενειακου, Εμπορικού και Ποινικού Δικαίου, Νόμουτου 1984 (Ν. 55/84). Οι εφεσείοντες εμφανίστηκαν απότους εφεσίβλητους να έχουν αντιγράψειοι ίδιοι τοσήμα. Οισχυρισμός τουςπωςτο εμπνεύστη­ κεοπρώτος απόαυτούς,παράτοότι δενγνώριζε καντην αγγλική 15 γλώσσαδενήτανσυμβιβάσιμος μετηδιαφήμισητουςπουέλεγε"τώ­ ρακαιστην ΕλλάδαταΑμερικάνικα παπούτσιαSeaandCity". Δεν θαμαςαπασχολήσει αυτότοζήτημα. Δεν αιτιολογήθηκε μεαναφο­ ράσ' αυτόηπρωτόδικη απόφαση. Θαπεριοριστούμε σε όσαεγεί­ ρονται μετους λόγους έφεσης. 20 Τοάοθοο28(ΐΧα) του Κεφ.268 Οι εφεσείοντες είχαν επικαλεστεί πρωτόδικα και ταδυοσκέλη τουάρθρου28

(1)αλλάεγκατέλειψαν τηνέφεσητουςωςπροςτοάρ­ θρο28

(1)(β). Αποτελείπροϋπόθεσηγιατηδιαγραφήεμπορικούσή­ ματοςδυνάμει τουάρθρου28

(1)(α) 25 (α)η εγγραφήτουχωρίς καλόπιστη πρόθεσηχρήσης τουσε σχέ­ σημεταεμπορεύματαως προςταοποία ενεγράφη (β)ημηκαλόπιστη χρήση του στην πράξησε σχέσημεταεμπο­ ρεύματααυτάμέχρις έναμήναπριναπό τηνυποβολήτης αί­ τησηςγιαδιαγραφή. 30 35 Ηαίτησηκαταχωρίστηκε στις24 Ιουλίου 1986. Οι ίδιοιοιαιτητές, με την ένορκη δήλωση του πρώτου από αυτούς, εμφανίζουν τους εφεσίβλητους ναχρησιμοποιούν τοσυζητούμενο σήμασεσχέ­ σημευποδήματαπουδιέθετανπροςπώληση στην Κυπριακήαγορά τόσοπρινόσοκαιμετάτηνεγγραφήτουστο μητρώο,μέχρι καιτην καταχώρισητης αίτησητους. Προςτην ίδιακατεύθυνση έτεινεκαι η προφορικήμαρτυρίατηςκαςΛ. Γρηγορίου πουκάλεσανπροςθε­ μελίωσηδιαζευκτικών ισχυρισμών τουςενώ,σύμφωναμετηνένορ­ κηδήλωση καιτηνπροφορικήμαρτυρίατουΔιευθυντή τωνεφεσι171 Κωνσταντινίδης, Δ. Παπαδογιαννάκηςκ.ά. v. Verona Shoe Ltd

(1994)βλήτων,οιτελευταίοι χρησιμοποιούσαν τοσήμααπότο 1979 χωρίς διακοπήσεσχέσημευποδήματαδικήςτους κατασκευήςπουδιέθε­ τανπροςπώληση. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο αποδέχθηκετημαρτυρίατουΔιευθυ­ ντήτων εφεσίβλητων η οποία, όπωςσημείωσε, δενείχεουσιαστικά 5 αντικρουσθεί, διαπίστωσε συνεχή καλόπιστη χρήση του σήματος και απέρριψε το αίτημαγιαδιαγραφήδυνάμει του άρθρου28. Οι εφεσείοντες εισηγούνται πως εσφαλμένα θεωρήθηκε πως η μαρτυ­ ρίατουΔιευθυντή των εφεσίβλητων δενείχεουσιαστικάαντικρου­ στεί. Στην πραγματικότητα,όπως είναι ηθέσητους,"υπήρξε λε- 10 πτομερής αντεξέταση επί τουσημείου αυτού". Υποστηρίζουν, δια­ ζευκτικά,πωςεσφαλμένα θεωρήθηκε'ότι υπήρξεκαλόπιστηχρήση. Δεν διαπιστώνουμε λάθος ως προς την καθοδήγηση τουΔικα­ στηρίου αναφορικάμε τη μαρτυρίαπου είχεπροσαχθεί ούτε λόγο ανατροπήςτηςαξιολόγησης της. Η αναφοράσεμήαντίκρουσητης 15 μαρτυρίαςτουΔιευθυντή τωνεφεσίβλητων σαφώςαναφερότανόχι στηναμφισβήτησηκατάτηναντεξέτασηαλλάστηνανυπαρξίααντί­ θετης ή διαφορετικής μαρτυρίας πάνω στο θέμα. Από την άλλη, όπως ορθά εισηγήθηκαν οι εφεσίβλητοι, εντοπίζεται σφάλμα ως προς την έννοια που αποδίδουν οι εφεσείοντες στην προϋπόθεση 20 του άρθρου28

(1)(α) γιακαλόπιστη χρήση. Ηπροϋπόθεσητης καλοπιστίας αποτελεί επιθετικόπροσδιορισμό τηςχρήσης σεαντιδια­ στολή προς τη μή χρήση- όπως ακριβώς υποδηλώνει και ο τίτλος τουμέρους τουΝόμουστο οποίοέχειυπαχθείτοάρθρο28 (useand non-use) αλλά και ο παράτιτλος στο ίδιο άρθρο, (removal from 25 register and imposition of limitations onground of non-use). To άρ­ θρο28 αποβλέπει στην αντιμετώπισητηςκαταχρηστικήςεγγραφής και δέσμευσης εμπορικού σήματος όταν αυτήδεν συνδέεται προς πραγματικήεμπορικήχρήση,προτιθέμενη στημιαπερίπτωση,ή εκδηλούμενη στην πράξη στην άλλη,σεσχέσημεταεμπορεύματαγια 30 ταοποίαγίνεται ηεγγραφή ή,ενδεχομένως, μεβάσητηνεπιφύλαξη στοάρθρο,σεσχέσημεεμπορεύματατης ίδιαςπεριγραφής. Γι' αυ­ τό και σύμφωνα με τη νομολογία πουσυνοδεύει την ανάλυσητου θέματος στο Σύγγραμμα Kerly's Law of Trade Marks and Trade Names 12η έκδοση σελ. 192 κ. επ.γίνεται αναφοράαπότη μια σε 35 πραγματική εμπορική χρήση πάνωσε ουσιαστική κλίμακα,γνήσια δηλαδήμεβάσηεμπορικάκριτήριακαιαπότηνάλλη σε απλή κατ' επίφαση χρήση. Δεν χρειάζεται να επεκταθούμε σε ιδιαίτερες εκ­ φάνσεις του ζητήματος ως προς οριακές καταστάσεις. Οι εφεσί­ βλητοι, όπως διαπίστωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο, χρησιμοποι- 40 ούν τοεμπορικό σήμασεσχέσημευποδήματαπουεπί σειράν ετών κατασκευάζουνκαιδιαθέτουνπροςπώληση στηναγοράκαθόλητη 172 1 Α.Α.Δ. Παπαδογιαννάκης κ.ά. v. Verona Shoe Ltd Κώνσταντινίδης,Δ. διάρκειατηςκρίσιμης περιόδουκαιδεν μπορούμε ναδιακρίνουμε αιτία παρέμβασηςμαςείτεως προςτοστοιχείο τηςχρήσης είτεως προςτοστοιχείο τηςκαλοπιοτίας. Τοάοθοο33του Κεφ.268 5 Τοάρθρο33παρέχειστοΔικαστήριο (καιστον ΈφοροΕμπορι­ κώνΣημάτωνυπότουςόρουςτουάρθρου51)ό,τιπεριγράφεταιως γενική εξουσία προςδιόρθωση εγγραφώνστο μητρώο. Ενδιαφέρει γιατουςσκοπούς τηςδιαδικασίαςαυτήςηπαρεχόμενηεξουσίαγια διαγραφήεγγραφήςπουέγινεχωρίςεπαρκή αιτίαήπουεσφαλμένα 10 παρέμεινε στο μητρώο. Σύμφωνα μετονKerly's (ανωτέρω)σελ. 183, παράγραφος 11-16, τοαντίστοιχο άρθρο 32του αγγλικού Trade Marks Actτου 1938 καθιερώνει διαδικασίαδιόρθωσης στις περιπτώσεις που δυνάμει κάποιουάλλου άρθρουτου Νόμου ορι­ σμένηεγγραφή εσφαλμέναδιατηρείταιστο μητρώοή είναιπαράνο15 μη. Επομένως, επιχειρηματολόγησαν οι εφεσίβλητοι, η επίκληση μόνο τουάρθρου33 χωρίς παράλληληπαραπομπήσε άλλοάρθρο τουΝόμου,δενοδηγείπουθενά. Ηαίτησηθαέπρεπενααπορριφθεί γιατίδενστοιχειοθετήθηκαν ταπροαπαιτούμεναγιατην ενεργοποί­ ησητηςδιαδικασίαςπουπροβλέπειτοάρθρο33. ΤοπρωτόδικοΔι20 καστηριουιοθέτησε αυτήτηνπροσέγγισηκαιεφόσονοι εφεσείοντες δεν είχανεπικαλεστεί μετηναίτησητουςοποιοδήποτεάλλοάρθρο τουΝόμουκατέληξε πως το άρθρο33 μόνο του δεν μπορούσε να αποτελέσει υπόβαθρογιατηνπροώθησητηςαίτησης. Ενώπιον μαςοιεφεσείοντες αλλάκαι OLεφεσίβλητοι προσέγγισαν το ζήτημαως εάννα αφορούσε στον τύπο της αίτησης. Ανα­ πτύχθηκαν,επομένως,επιχειρήματαωςπροςτιςεπιπτώσειςτηςπα­ ράλειψης εξειδίκευσης στην αίτηση των άρθρων του Νόμουπάνω σταοποίαστηρίζεται απότηνάποψητης εγκυρότηταςτης μεανα­ φοράστην Μαχλονζαρίδηςν. Ιωαννίδηκαι Αλλων

(1990)1 Α.Α.Δ. 30 965. Αν.αυτή ήταν η περίπτωση,η πρωτόδικη απόφασηθαήταν λανθασμένη. Οκαθορισμός του νομικού βάθρουως απαράβατος όρος για την εγκυρότητα δικονομικού μέτρου,όπως έχει εξηγηθεί στην πιο πάνωυπόθεση,αφοράσε ενδιάμεσες αιτήσεις που διέπο­ νται απότηΔ.48 Θ.1 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας και 35 όχι σε εναρκτήριες,όπωςη παρούσα. Η ουσία όμως τηςπρωτόδι­ κης απόφασης συνίσταται στηδιαπίστωση του ατελέσφορουτης επίκλησης του άρθρου33 μόνο χωρίς ταυτόχρονη εξειδίκευσηλό­ γουοοποίος,σύμφωναμεκάποιααπότιςδιατάξειςτουΝόμου,θα αποκάλυπτεπωςηεγγραφή έγινεχωρίς επαρκή αιτίαήπωςεσφαλ40 μένα παραμένει στο μητρώο. Από αυτήτην άποψη,η πρωτόδικη απόφασηήταν αναπόφευκτη. Οιεφεσείοντες ούτεεξειδίκευσανού- 25 173 Κωνσταντινίδης, Δ. Παπαδογιαννάκης κ.ά.v. Verona Shoe Ltd

(1994)τεανέπτυξανκατάτηνακρόασητηςαίτησηςτουςγιατίκαικατ'επί­ κλησηπιούάρθρουσυμβαίνει είτετοέναείτετοάλλο. Περιορίστη­ καν στη γενική θέσηπως το εμπορικό σήματων εφεσειόντων"πα­ ράνομα ή και χωρίς αιτία εξακολουθεί να ευρίσκεται εις το μη­ τρώο". Οι εφεσείοντες υποστήριξανπωςτοπρωτόδικοΔικαστήριο 5 είχε εξουσία διαγραφήςδυνάμει του άρθρου 33 εφόσον είχεγίνει επίκλησητωνπρονοιώντων συμβάσεωνπουκύρωσεη Κύπρος.Το ζήτημαόμωςδεναναφερότανστοανυπήρχεεξουσίαγιαδιαγραφή. Αυτήήτανδεδομένη. Τοζήτημααναφερότανστο αν στοιχειοθετή­ θηκεκατάνόμο αιτίαδιαγραφής. Η απόφασητουπρωτόδικουΔι- 10 καστηρίουπωςδενήταναρκετήηαπλήεπίκλησητουάρθρου33χω­ ρίςδηλαδήκανπρότασηωςπροςτογιατίήτανχωρίς επαρκή αιτία πουενεγράφητοεμπορικόσήματωνεφεσίβλητων ήωςπροςτογια­ τί εσφαλμένα παραμένειστο μητρώο,είναι ορθή. Τοκατάπόσοτο σήμα θαέπρεπε να διαγραφείκατ' εφαρμογήτων συμβάσεων στις 15 οποίες έγινεαναφορά,θατοεξετάσουμε ξεχωριστά. Οι εφεσίβλητοι θέλησαν ναδουντοθέμακαιδιαζευκτικά. Ανέ­ πτυξαν στην πρωτόδικη διαδικασίααπόψεις ως προς αριθμόάρ­ θρωντουΚεφ.268 γιαναεισηγηθούν πωςσεκαμιάπερίπτωσηήταν δυνατό να θεωρηθεί ότι, ως εκ των προνοιών τους,καταφαινόταν 20 αιτίαδιαγραφήςσύμφωναμετοάρθρο33. ΤοπρωτόδικοΔικαστή­ ριοακολούθησετηνίδιαπορείασεσχέσημετοάρθρο 13τουΝόμου. Κατέληξε πωςκαιανπροσέγγιζε τηνυπόθεσηκάτωαπό τοπρίσμα των προνοιών του,θααπέρριπτετηναίτησηγιαδιαγραφή. Με ξεχωριστό λόγο έφεσης οι εφεσείοντες ισχυρίζονται πως η 25 καθοδήγησητουΔικαστηρίου ως προςτο άρθρο 13ήτανεσφαλμέ­ νη. Δεν δικαιολογείταιναμαςαπασχολήσει κατ' έφεσητοθέμααυ­ τό. Δεν ήτανμεκανένατρόποη θέση των εφεσειόντων πωςτοάρ­ θρο 13 μπορούσε να αποτελέσει έρεισμα για την επιδειχθείσα δια­ γραφή. Ηεπικύρωση τηςαπόφασηςτουπρωτόδικουΔικαστηρίου 30 ωςπροςτοανεπαρκέςτηςαπλήςγενικής επίκλησης τουάρθρου33, γιατους λόγους πουεξηγήσαμε,τοκαθιστάεντελώς ακαδημαϊκό. Ο περί της Συμβάσεως επί της Προστασίας της Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας(Κυρωτικός)Νόμοςτου 1965 (Ν.63/65). Είχαμετηνευ­ καιρίανααναφερθούμεστοβασικόσκοπότηςσύμβασηςπολύπρο- 35 σφατα στην υπόθεση ΕνρηχαΛτδ v. UnileverPLC

(1994)1 Α.Α.Δ. 124. Στην παρούσαυπόθεση,μετάτην εγκατάλειψη απότουςεφε­ σείοντες αριθμού εισηγήσεων σε σχέσημε άλλα άρθρα,ενδιαφέρει τοάρθρο6

(1)δις: "Αι χώραι της Ενώσεως υποχρεούνται όπως απορρίψωσιν ή 40 174 1 Α.Α.Δ. Παπαδογιαννάκηςκ.ά. v. Verona Shoe Ltd 5 10 Κωνσταντινίδης, Δ. ακυρώσωσι,τηνκαταχώρησινήαπαγορεύσωσιντηνχρήσιν,είτε αυτεπαγγέλτως, αφ' όσον η εσωτερική νομοθεσία της Χώρας επιτρέπει τούτο,είτετηαιτήσει του ενδιαφερομένου,εμπορικού καιβιομηχανικούσήματος,όπεραποτελείαναπαράοτασιν, απομίμησιν ή μετάφρασιν,δυναμένας να δημιουργήσωσι σύγχυσιν σήματος,όπερηαρμοδίαΑρχήτηςΧώραςκαταχωρήσεωςήχρή­ σεωςήθελεκρίνει,ότι τυγχάνει παγκοινωςγνωστόν εναυτή,ως ανήκονήδηειςπρόσωπονδυνάμενονναεπικαλεσθήτηνπαρούσαν Σύμβασηκαιχρησιμοποιούμενον διατααυτά ή παρόμοια προϊόντα. Τοαυτόισχύεικαι όταντο ουσιώδες μέρος τουσή­ ματος αποτελή αναπαράοτασιν ενός τοιούτου παγκοίνωςγνω­ στούσήματος,ήαπομίμησιν,δυναμένηνναδημιουργήσησύγχυ­ σιν μετάτούτου.". ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο διέκρινε ως ελάχισταπροαπαιτούμε15 ναγιατηνενεργοποίηση τηςυποχρέωσης,μεταξύάλλων,προςακύ­ ρωσηεμπορικού σήματος από χώρατηςΈνωσης,ναείναι τοσήμα τουπροσώπουπουεπικαλείταιτη σύμβασηπαγκοίνωςγνωστόκαι ναχρησιμοποιείται γιαταίδιαήπαρόμοιαπροϊόνταστηνχώρατης καταχώρησης,ενπροκειμένωστηνΚύπρο. Διαπίστωσεέλλειψημαρ20 τυρίαςως προςοποιοδήποτε απόταδυοκαι θεώρησε πωςδενδικαιολογείτο ηακύρωση της εγγραφήςκατ' εφαρμογήτουάρθρου. Οι εφεσείοντες δεναμφισβήτησαντηνανάγκηστοιχειοθέτησης των δυοπροαπαιτούμενωνπουαναφέρθηκαν. Ανέπτυξαν ωςλόγοέφε­ σηςτηνάποψητουςπωςτοσυμπέρασματουπρωτόδικουΔικαοτη25 ρίου ως προς την επάρκειατης μαρτυρίαςπου προσάχθηκε, ήταν λανθασμένο. Μας παρέπεμψαν στη μαρτυρία για εισαγωγή στην Κύπρουποδημάτωντους προςπώληση από το 1985 καιγιαδαπά­ νηποσού ενός εκατομμυρίου δραχμώνγιαδιαφήμισηστηνελληνι­ κήτηλεόρασηκαισεελληνικά περιοδικάκαιεφημερίδεςμερικάαπό 30 ταοποίακυκλοφορούν καιστην Κύπρο. Μελετήσαμε τη μαρτυρία που προσάχθηκε. Κάθε άλλο παρά έδειχνεπωςτοεμπορικόσήματωνεφεσειόντων κατέστηπαγκοίνως γνωστό, δηλαδή πασίγνωστο στην Κύπροοποτεδήποτε. Ούτε ηει­ σαγωγήκαιπώληση μέσωενόςκαταστήματοςστηΛευκωσίαούτεη 35 περιορισμένηκαιόχιευθέωςστηνΚύπροδιαφήμισηστηνοποίαέγι­ νεαναφοράικανοποιούντηνψηλή απαίτησηναείναιτοσήμαγνω­ στόπαγκοίνως. Υποστηρίχθηκε απότους εφεσίβλητους μεαναφο­ ρά στον Bodenhausen -Guide to Paris Convention και στο Keriy's (ανωτέρω)πως,ούτωςήάλλως,καιηαποδειχθείσαχρήσηαπότους 40 εφεσείοντες εφόσον αναφερόταν σε χρόνο μεταγενέστερο της εγ­ γραφής και τηςχρήσης του σήματος στην Κύπρο απότους εφεσί­ βλητους,είναι άσχετηγιατους σκοπούς τουάρθρου6δις. Η απο175 Κωνσταντινίδης, Α. Παπαδογιαννάκης κ.ά. v. Verona Shoe Ltd

(1994)τυχία των εφεσειόντων ναστοιχειοθετήσουν τηνπρώτηπροϋπόθε­ σησφραγίζει την τύχη τουδιαβήματοςτους καιδεν θαεπεκταθού­ με. Ο Κυρωτικός της Σύμβασης Νομικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας καιτης Ελληνικής Δημοκρατίας σε θέματαΑστικού,-Οικογενειακού, Εμπορικού καιΠοινικού ΔικαίουΝό­ μοςτου 1984 (Ν. 55/84). 5 Η (ρύσητων επιχειρημάτων πουαναπτύχθηκανδεν δικαιολογεί εκτεταμένη αναφορά στη Σύμβαση. Σύμφωνα με το άρθρο 1της Σύμβασης, μεταξύ άλλων, οι υπήκοοι του κάθε ενός από τα δυο 10 Κράτηαπολαμβάνουνστοέδαφοςτουάλλου "την ίδιανομικήπρο­ στασία μετουςυπηκόουςτουόσον αφοράταπροσωπικάή περιου­ σιακάτους δικαιώματασεθέματααστικού,οικογενειακού, εμπορι­ κούκαιποινικούδικαίου". Διευκρινίζεται ότι^οιδιατάξειςτηςσύμ­ βασης έχουν εφαρμογή,προσαρμοζόμενες κατάλληλα, και στα νο- 15 μικάπρόσωπα που έχουν την έδρατους στο έδαφοςτου ενός από τα συμβαλλόμενα μέρηήταοποία ιδρύθηκανκαιεγκαταστάθηκαν σ' αυτάσύμφωναμετηνομοθεσία τους. Οιεφεσείοντες εισηγούνται πως θαέπρεπε,κατ' εφαρμογή αυτούτου άρθρουναδιαγραφείτο σήμα των εφεσίβλητων. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε πως η 20 σύμβαση δεν παρέχει ιδιαίτερα προνόμια στους άλλους υπηκόους αναφορικά μετηδιεκδίκηση των δικαιωμάτωντουςγιατη διαγρα­ φήενός εμπορικού σήματος. Είναι φανερό πως η σύμβαση δεν βοηθά τους εφεσείοντες στη διαδικασία αυτή. Ηάποψητους πωςηεγγραφήτου σήματος στην 25 Ελλάδα επιβάλλει, χωρίς άλλο, ως εκ της Σύμβασης τηδιαγραφή του σήματος που ενέγραψαν οι εφεσίβλητοι στην Κύπρο, δεν βρί­ σκειέρεισμα στις πρόνοιες τηςΣύμβασης. Εκείνοπουκατοχυρώνει τοάρθρο2 της Σύμβασης είναι η υποχρέωση για"εθνική μεταχείρι­ ση"όπως άλλωστεκαι ηβασικήπρόνοια τουάρθρου2της Σύμβα- 30 σης τωνΠαρισίωνπουκυρώθηκε μετοΝ. 63/65. [Βλ. επίσηςτοάρ­ θρο 2 του Κυρωτικού της Σύμβασης του Παρισιού για Προστασία τηςΒιομηχανικής ΙδιοκτησίαςΝόμουτου 1983 (Ν.66/83)]. Θαμπο­ ρούσεδε να λεχθεί πως ήτανήδηθεσμοθετημένη ηδυνατότηταγια διαγραφήσήματος ανεξάρτητααπότην υπηκοότητατουαιτητήως 35 εκτων διατάξεων του ίδιουτου Κεφ.268. Εν πάσηπεριπτώσει οι εφεσείοντες είχαν απρόσκοπτη πρόσβαση στα Δικαστήρια της Κύ­ προυκαικάθεευκαιρίαγιαπροώθηση των θέσεων τουςόπωςκάθε Κύπριοςαλλάκαικάθεάλλος. Ηυπόθεσηεξετάστηκε πάνωστηβά­ ση των νομοθετικών διατάξεων που οι ίδιοι επικαλέστηκαν και 40 απορρίφθηκεγιαλόγους εντελώςασύνδετους μεο,τιδήποτε θαμπο176 1 Α.Α.Λ. Παπαδογιαννάκηςκ.ά.v. Verona Shoe Ltd Κωνσταντινίδης,Δ. ρούσε νασυσχετισθεί προς το ότι δεν ήταν Κύπριοι υπήκοοι ή νο­ μικόπρόσωπο μεέδρατην Κύπρο. Γιατουςπιοπάνωλόγους,η έφεσηαποτυγχάνεικαι απορρίπτε­ ται μεέξοδαυπέρτων εφεσίβλητων. 5 Ηέφεση απορρίπτεται μεέξοδα. 177