1 Α.Α.Δ. 30Μαρτίου,1994 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΥΡΓΟΥΡΙΔΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗ, Εφεσείουσες, ν. ΘΕΜΙΔΟΣ ΒΑΣΟΥ ΜΕΖΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσίβλητων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8986) 5 10 15 20 Προσωρινό διάταγμα— Προϋποθέσεις γιατηνέκδοση του,δυνάμει του άρθρου32 τουπερί ΔικαστηρίωνΝόμου— Οαιτητήςζήτησεπροσω ρινόδιάταγμαπουναδιατάσσειτουςκαθ'ωνηαίτησηνασταματήσουν κάθεεπέμβαση σεδρόμοπου ο αιτητήςείχεκατασκευάσει διαμέσου κτημάτωντωνκαθ'ωνηαίτησηχωρίςοποιαδήποτεσυγκατάθεση τους ήάδεια τους—Οαιτητήςεπικαλέσθηκετοότιγιαέξιπερίπουχρόνια, ενώγνώριζαν γιατηνκατασκευή τουδρόμου, οι καθ'ωνδενείχανφέ ρειοποιαδήποτεένσταση— Κρίθηκεότιδενείχεκαταδειχθείπιθανό τηταότιοαιτητήςδικαιούτοσεθεραπείαέκδοσηςτελικούαπαγορευτικούδιατάγματοςκαι γι'αντόορθάείχεαπορριφθείηαίτηση τουπρω τόδικα. Ακίνητηιδιοκτησία — Κατασκευή δρόμουμέσαστοκτήμαιδιοκτήτηχω ρίς τησυγκατάθεσηήάδεια του—Εντύπωση ότιδενείχεένσταση,διό τι γιαέξιχρόνιαπερίπου,ενώγνώριζε γιατηνκατασκευή τουδρόμου, όενείχεπροβάλειένσταση—Κρίθηκε ότιδενυπήρχεορατήπιθανότη ταέκδοσηςτελικούαπαγορευτικούδιατάγματοςεναντίοντουιδιοκτή τηπουνατουαπαγορεύειναεπεμβαίνειστοδρόμο, καιγι' αυτόαπορ ρίφθηκεαίτηματουγιαέκδοσηπροσωρινούαπαγορευτικούδιατάγμα τος. Ακίνητηιδιοκτησία—Άρθρο4τουπερί ΑκινήτουΙδιοκτησίας(Διακατοχή, ΕγγραφήκαιΕκτίμησις)Νόμου — Εξαιρείρητάτιςπρόνοιες του Κοινοδικαίουκαι τουςΚανόνες τηςΕπιείκειαςαναφορικάμεακίνητη ιδιοκτησία στηνΚύπρο. Το 1986οι εφεσείουσες,που ήσαν ιδιοκτήτριεςενόςκτήματοςστο 201 Πουργονρίδη χ.ά. ν. Μέζου κ.ά.
(1994)χωρίο Αγιος Δημήτριος.Λεμεσού, κατασκεύασανδρόμοπουένωνετο κτήμα τους με τον δρόμο Κάτω Πλατρών-Λεμύθου, δαπανώνταςτο ποσό£2.
- Οδρόμοςαυτόςπερνούσε μέσααπόκτήματατων εφεσιβλήτα>ν,οι οποίοι ουδέποτε έδωσαν άδειαήσυγκατάθεση για τηνκα τασκευήτουδρόμου. Οι εφεσείουσες πίστευαν ότι οι εφεσίβλητοι δεν 5 είχαν ένσταση διότι,όπως ισχυρίσθηκαν γνώριζανγιατηνκατασκευή του δρόμου και δεν είχαν φέρει οποιαδήποτε ένσταση μέχρι το 1992, όταν έστειλαν επιστολή με την οποίαδιατύπωνανένσταση. Τον ίδιο χρόνο μετέφεραν άχρησταυλικά καιτατοποθέτησαν μέσαστακτήμα τα τους μπλοκάροντας τοδρόμο. Οι εφεσείουσες κίνησαν αγωγήζη- 10 τώντας απαγορευτικάδιατάγματα πουνα εμποδίζουν τους εφεσίβλη τους απότουναεπεμβαίνουνστονδρόμοκαιάλλες θεραπείες. Ταυτό χρονα,ζήτησαν έκδοση προσωρινού απαγορευτικούδιατάγματος, δυ νάμειτουάρθρου32τωνπερίΔικαστηρίων Νόμων. Ενώπιοντουπρω τόδικου Δικαστηρίου, οι εφεσίβλητοι αρνήθηκανότι δενείχαν υποβά- 15 λει οποιαδήποτεένστασηκατάτηνπερίοδο 1986 έως
- Το πρωτό δικοΔικαστήριο έκρινε ότιοι εφεσείουσες δενείχανκαταδείξειοποια δήποτεορατήπιθανότηταεπιτυχίας στην έκδοσητελικών απαγορευτι κών διαταγμάτων, όπα>ς ζητούσαν με την αγωγή τους, και γι'αυτό απόρριψε την αίτηση. Κατ' έφεση, οι εφεσείουσες ισχυρίσθηκαν ότι, 20 παράτογεγονός ότι δενείχαντηνάδειαή συγκατάθεσητων εφεσίβλη των,ησιωπηρήανοχήτουςγιαέξι χρόνια περίπουτουςείχεδημιουρ γήσειδικαιώματασύμφωνα μετουςκανόνεςτις επιείκειαςκαιτηναρ χήτουproprietary estoppel. 25 Αποφασίσθηκεότι: Εφόσον η είσοδος καιη επέμβαση στα κτήματα των εφεσιβλήπον ήταναπότην αρχήπαράνομη,και εφόσον ήτανδεδομένο ότι ουδεμία άδειαήσυγκατάθεσηείχεποτέδοθείαπότουςεφεσίβλητους γιατηνκα τασκευήτουδρόμου,καιενόψειτωνπρονοιών τουάρθρου4τωνπερί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμίον, 30 πουεξαιρεί ρητάτιςπρόνοιες του Κοινοδικαίουκαιτων Κανόνωντης Επιείκειας αναφορικά με ακίνητη ιδιοκτησία στην Κύπρο, δεν μπο ρούσε να λεχθεί ότι υπήρχε οποιαδήποτε ορατήπιθανότητα έκδοσης υπέρ των εφεσειουσών τουτελικού απαγορευτικούδιατάγματος που ζητούσαν,και γι'αυτό ορθάτοπρωτόδικο Δικαστήριο είχεαπορρίψει 35 τηναίτησηγιαέκδοσηπροσωρινού απαγορευτικούδιατάγματος. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Odysseos v.PierisEstatesandOthers
(1982)ICL.R. 557, 202 1 Α.Α.Δ. Πουργουρίδηκ.ά. ν. Μέζουκ.ά. Hadjiyiannis v. Attorney-General
(1970)IC.L.R. 32, Millingion-Wardv. Roubina
(1970)IC.L.R. 88. Έφεση. 5 Έφεσηαπότις ενάγουσες κατά της απόφασης τουΕπαρχιακού ΔικαστηρίουΛεμεσού(Ερωτοκρίτου,Ε.Δ.)πουδόθηκετην ΙηνΙου λίου, 1993 (Αρ. Αγωγής 1757/93) με την οποίαακυρώθηκετοπρο σωρινό διάταγμαημερ.29.9.93 πουεκδόθηκε έπειτααπό μονομερή αίτησητων εναγουσιόν. Ε.Ευσταθίου,γιατις Εφεσείουσες. 10 Ν.Νεοκλέους,γιατους Εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου,θαδώσει οΔικαστής Α. Κούρρης. 15 20 ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Η έφεση στρέφεται εναντίον απόφασης του ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛεμεσού,μετηνοποίααπορρίφθηκεηαί τηση των εφεσειουσών για παρεμπίπτον διάταγμα που εκδόθηκε έπειτααπό μονομερήαίτησητων εφεσειουσών. ΜετηνΈκθεσηΑπαίτησης τους, OLεφεσείουσεςισχυρίζονται ότι οι εφεσίβλητοι παράνομαεπενέβησαν σε δρόμο πουχρησιμοποιούσανοιεφεσείουσεςσανδιάβαση,τοποθετώνταςδιάφοραυλικάοικο δομής,ώστεναμηνμπορούνOLεφεσείουσεςνατονχρησιμοποιούν. Οι εφεσείουσεςμετηναγωγήτουςζητούσαντιςεξήςθεραπείες: "(Α)Γενικές Αποζημιώσεις. 25 (Β)Λ.Κ. 245,-ως ανωτέρωκαιστηνπαράγραφο5ως λεπτομεοώςαναφέρεται. (ΠΔιάταγμα που να διατάσσει τους εναγόμενους και/ήτους υπηρέτεςκαι/ήτουςαντιπροσώπουςτουςόπωςκαθαρίσουν καιεπαναφέρουντον ρηθένταδρόμοστηνπροτηςπαρανό μουεπεμβάσεωςκατάσταση. 203 Κούρρης, Δ. Πουργουρίδηκ.ά. ν. Μέζου κ.ά.
(1994)(Δ)Διάταγμαπουνααπαγορεύειστους εναγόμενους και/ήτους υπηρέτεςκαι/ήτουςαντιπροσώπουςτουςαπό τουναεπεμ βαίνουνμεοποιοδήποτετρόποπάνωστορηθένταδρόμο.". Ταγεγονότα όπως περιγράφονταιστην Έκθεση Απαίτησης και στην ένορκη δήλωσητου ΧρήστουΠουργουρίδη,συζύγου της εφε- 5 σείουσας 1,είναι ότι οι εφεσείουσεςείναιδικαιούχεςναεγγραφούν σαν συνιδιοκτήτριες ενός κτήματος στο χωριό Αγιος Δημήτριος. Επειδήτοκτήμαήτανπερίκλειστο, το 1986 οι εφεσείουσεςπροέβη σανστηδιάνοιξηδρόμου μήκους 1-1 1/2 χιλιομέτρων, ώστετοκτή ματουςναενώνεται μετονκύριοδρόμοΚ.Πλατρών-Λεμύθου. Πα 10 τηδιάνοιξηαυτή,δαπανήθηκετοποσότων£2.
- Γιατουπόλοι πο ιστορικό,παραθέτωαυτούσιοτοπεριεχόμενο τωνπαραγράφων 7-11 της ένορκης δήλωσης τουΧρήστουΠουργουρίδη: "
- Πρινπροχωρήσω στηδιάνοιξητουδρόμουεζήτησακαιπή ρατησυγκατάθεσηόλων τωνπροσώπωνπουγνώριζακαι/ή 15 πίστευαότιήσανοιιδιοκτήτεςκτημάτωνμέσααπόταοποία θαδιήρχετο οδρόμος.
- Εγνώριζακαι/ήμάλλονεπίστευαότιηεναγόμενη 1 ήτανσυνιδιοκτήτρια μαζίμετηνπενθεράμουκαιάλλους ενόςκτή ματος μέσααπό τοοποίοθαδιήρχετο οδρόμος καιδενζή- 20 τησατησυγκατάθεσητηςγιατίήμουν σίγουρος πωςανείχε ένστασηθαμεεμπόδιζεαπότουναπροβώστηδιάνοιξητου δρόμου.
- Ηεναγόμενη 1 και οσύζυγος της εναγόμενος 2 είναι πολύ καλάγνωστοί στο χωριό και τηνγύρω περιοχή ότι αντίδι- 25 κούν μετους πάντεςγιακτηματικάζητήματακαιήμουνσί γουρος ότι θαέφερνανσφοδρήαντίρρησηανείχαν ένσταση στηδιάνοιξητουδρόμου. Καμιάένστασηδενέφερανόμως ούτεκατάτηδιάνοιξητουδρόμουαλλ' ούτεκαιστααμέσως επόμεναχρόνια. 30
- Το μόνο ζήτημαπουοι εναγόμενοι ήγειραν μετάτη διάνοι ξη του δρόμου ήτανηκαταστροφήενός τμήματος τουλά στιχου που μετέφερε νερό στο κτήμα τους και εζήτησαν όπως τους καταβληθεί σχετική αποζημίωσηήγίνειαντικα τάστασητουκαταστραφέντοςαπότηδιάνοιξητουδρόμου 35 λάστιχου. Προςτούτοη εναγόμενη 1 απέστειλε σχετικήεπι στολήχωρίςνααναφέρειοτιδήποτεγιατοδρόμο.
- Επαναλαμβάνωότι οι εναγόμενοι δεν ήγειραν καμιά απο204 1 Α.Α.Δ. Πουργουρίδη κ.ά.ν. Μέζου κ.ά. Κούρρης, Δ. λύτως ένσταση κατάτηδιάνοιξητουδρόμουκαθώςκαιτα αμέσως επόμεναχρόνια παρόλοπουπαρακολούθησαντην διάνοιξη του με μεγάλη προσοχή και παρόλο που η χρήση τουδρόμουήτανπολύσυχνή.". 5 Στη συνέχεια οενόρκως δηλώνανέφερεότι απότηδιάνοιξητου δρόμουτο 1986 η εφεσίβλητη στις 16/9/92 τουέστειλεεπιστολήκαι για πρώτη φορά ήγειρε θέμα δρόμου. Απάντησε στην επιστολή ισχυριζόμενος ότι άνοιξετοδρόμο μερητήσυγκατάθεσηόλων των κληρονόμων εκτός της ίδιαςτης εφεσίβλητης, οπεθερός όμως,της 10 οποίαςήτανπαρώνκαιδενέφερε ένσταση.Τελειώνοντας τηναπα ντητικήεπιστολή του,αφούαμφισβήτησετην ιδιοκτησίατηςεφεσί βλητης στο επίδικο τεμάχιο,της επέσυρε την προσοχή της στο ότι εκτός εάν εξασφάλιζε δικαστικό διάταγμα,δεν είχε δικαίωμα να αποκόψει το δρόμο. Στις 25/3/93οι εφεσίβλητοι μετέφεραν στον 15 επίδικοδρόμοάχρησταυλικάκαιτοναπέκοψανσεμιαπροσπάθεια ναεμποδίσουντιςεφεσείουσεςνατονχρησιμοποιούν. Λόγωαυτής τηςενέργειαςτωνεφεσίβλητων,οιεφεσείουσεςκαταχώρισαναγωγή στις 29/3/93μαζί με αίτησηζητώνταςτα συντηρητικά διατάγματα που είναι σχετικά μετιςπαραγράφουςΓκαιΔτηςΈκθεσης Απαί20 τησης. Ο Χρήστος Πουργουρίδης κατάθεσε ενόρκως στο Δικαστήριο καιαφούυιοθέτησε τοπεριεχόμενο τηςπιοπάνωένορκης δήλωσης του,ανέφερε ότι είναι σύζυγος της εφεσείουσας 1 καιγαμπρόςεπί θυγατρίτης εφεσείουσας
- Στησυνέχεια εξήγησεότιτοκτήματων 25 εφεσειουσών ήτανπερίκλειστο καιεξυπηρετείτο μόνο απόέναμο νοπάτιπουδενήτανικανοποιητικόγιατηνκαλλιέργεια τουκτήμα τος,επειδήδεν χωρούσε αυτοκίνητο ήτράκτορνα περάσει γιανα φτάσειμέχριτοκτήμα. Έτσιαναγκάστηκεναδιανοίξειτονεπίδικο δρόμογιαλογαριασμόκαιμετηνεξουσιοδότηση των εφεσειουσών, 30 ώστεναδημιουργηθεί πρόσβασησεκύριοδρόμο. Η διάνοιξηέγινε σεδύοφάσεις. Η πρώτηπροςτοτέλοςτου 1986 καιηδεύτερη στις αρχέςτου
- Ομάρτυραςανάφερεότικαιστιςδύοφάσειςοπε θερόςτηςεφεσείουσας 1 καιπατέραςτουεφεσίβλητου,ήτανπαρών καιπαρακολούθησετηδιάνοιξηαπόκάποιούψωμαχωρίςναφέρει 35 οποιαδήποτεένσταση. Στις 16/9/92ηεφεσίβλητηέστειλεεπιστολή στηνεφεσείουσα 1 με τηνοποίαπαραπονείτογιατηναυθαίρετηδιάνοιξητουδρόμου. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυραςανέφερεότι οδρόμος πουάνοιξε περνά μέσααπότατεμάχια465/1,935/1καιτοτεμάχιο
- Όταν 40 πήρετηναπόφασηναανοίξει τοδρόμο,αναζήτησεόσους ιδιοκτή205 Κούρρης, Δ. Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.
(1994)τες είχεπληροφορίες OTLεπηρεάζονταν,πλην των εφεσίβλητων. Ο μάρτυρας ρωτήθηκε αν εξασφάλισε τη συγκατάθεση της εφεσίβλη τηςκαιαπάντησεαρνητικάκαιότιδενέκανεοποιαδήποτεενέργεια στο Κτηματολόγιο γιαναδιαπιστώσει τους ιδιοκτήτες τουτεμαχί ου 935/
- Επισημαίνεται ότι η εφεσίβλητη είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτή τρια του κτήματος με αριθμό εγγραφής 709, τεμάχιο 935/1, έκταση 35 σκαλών στο χωριό Αγιος Δημήτριος και συνιδιοκτήτρια κατά 1/12 μερίδιο στο τεμάχιο465/1,έκτασης 8σκαλών,στο ίδιοχωριό. Οιεφεσίβλητοι στην ένστασητουςαναφέρουνότιοιεφεσείουσες 10 χωρίς τη συγκατάθεση τους άνοιξαν τον επίδικο δρόμο,διαμέσου των πιοπάνωκτημάτωντηςεφεσίβλητης καιπροέβαλαντον ισχυ ρισμό ότιουδέποτεαποδέχθησανναπαραμείνειοδρόμοςανοικτός και ότι πολλέςφορέςκάλεσαντις εφεσείουσεςνακλείσουντο δρό μο. Στησυνέχεια, ισχυρίστηκαν ότιτο 1987 ειδοποίησαντηλεφωνά 15 κώς τηναστυνομίαΠλατρώνκαιαργότεραεπανειλημμένωςζητού σαν τηλεφωνικά από τις εφεσείουσες να πάψουν να επεμβαίνουν στο κτήματους. Επειδήοι εφεσείουσεςδεν ανταποκρίνοντανστις εκκλήσειςτους,στις 16/9/92ηεφεσίβλητηέστειλεεπιστολήστηνεφεσείουσα 1 καιστοσύζυγοτηςκαιτουςκαλούσεναπάψουνναεπεμ- 20 βαίνουνστοκτήματης. Από ταπιο πάνω, είναι παραδεκτό ότι οι εφεσείουσεςάνοιξαν το δρόμο, χωρίς τη γραπτήή προφορική συγκατάθεση της εφεσί βλητης. Ηδιαφοράμεταξύτων δύομερών προσδιορίζεται στο ότι οι μεν εφεσείουσες ισχυρίζονται ότι από τη διάνοιξη του δρόμου 25 από το 1986-1992, ουδέποτε ενοχλήθησαν από τους εφεσίβλητους καιως εκτούτουθεώρησανότι είχαντησυγκατάθεσηή ανοχήτους στηχρήση τουδρόμου. Από την άλλη,ηπλευράτων εφεσίβλητων ισχυρίζεταιότιπολλέςφορέςήγειραντοθέματουδρόμου,όμωςδεν παρουσίασανκανέναγραπτόστοιχείο ήάλλη μαρτυρίαγιαναυπο- 30 στηρίξουν τον ισχυρισμό τους. Προσωρινάδιατάγματαεκδίδονταιμεβάσητοάρθρο32τουπε ρί Δικαστηρίων Νόμου,αρ. 14/
- Οι αρχές βάσει των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει,ερμηνεύτηκαν σεσωρείααποφάσεων,όταν τοΔικαστήριο κρίνει πωςη παροχήτέτοιαςθεραπείαςείναι δίκαιη 35 και ευχερής. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις είναι ηύπαρξη σοβα ρού ζητήματοςγια εκδίκαση,ηύπαρξηορατήςπιθανότητας επιτυ χίαςκαιότι θαείναι δύσκολο ή αδύνατο νααπονεμηθείπλήρηςδι καιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. ΣτοτελικόστάδιοτοΔικαστή- 206 5 1 Α.Α.Δ. Πουργουρίδηκ.ά.ν.Μέζου κ.ά. Κούρρης,Δ. ριοπρέπειπρόσθετανααποφασίσεικατάπόσοείναιδίκαιοκαι εύ λογοναεκδώσει τέτοιοδιάταγμα. Σχετικά μετην πρώτηπροϋπόθεση,οπρωτόδικος Δικαστής δι καιολογημέναανέφερεστηναπόφασητουτηδυσκολίανακαθορίσει 5 ποιαείναιηακριβήςβάσητηςαγωγήςκαιανέφερεότιο ισχυρισμός πουπροβάλλεταικάπωςαόρισταστηνΈκθεσηΑπαίτησης,είναιότι παραβιάσθηκεκάποιοαγώγιμοδικαίωμα.Εντούτοις,έκρινεότιπα ράταπροβλήματαπουυπήρχανστοντρόποσύνταξηςτηςΈκθεσης Απαίτησης καιπαράτονχαλαρότρόποπουδιατυπώνονταιταγε10 γονότα ότι υπάρχουν κάποιες πιθανότητες για να τεθεί θέμα proprietaryestoppel. Έκρινεαπότοσύνολοτων στοιχείων που εί χε ενώπιον του και παρά τιςαδυναμίες που παρατηρούνταιστην ΈκθεσηΑπαίτησης,ότιέχεικαταδειχθείηύπαρξημιαςσυζητήσιμης τουλάχιστον υπόθεσηςκαιβρήκεότι εγείρεται κάποιοσοβαρό θέμα 15 προςεκδίκαση. Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότιέχουνπιθανότηταεπιτυχίας. Όπωςέχειαποφασισθείστηνυπό θεσηOdysseosv.PierisEstatesand Others
(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια τηςπιθανότηταςπερικλείει κάτιπερισσότερο απόαπλή δυ20 νατότητα, αλλάκαικάτιπολύ λιγότερο από το ισοζύγιο τωνπιθα νοτήτωνπουείναιτομέτροαπόδειξηςστιςαστικέςυποθέσεις. ΣύμqxuvaμετηνOdysseos(πιοπάνω),στησελίδα569ηπιθανότηταστα πλαίσιατηςεπιφύλαξηςτουάρθρου32
(1)τουΝόμου14/60,απαιτεί απότις εφεσειουσεςναδείξουν ορατόενδεχόμενο επιτυχίας. 25 Απότημαρτυρίαπουείχεενώπιον τουοπρωτόδικοςΔικαστής, ήταν παραδεκτό ότι οιεφεσείουσεςουδέποτε ζήτησαντηγραπτή ή προφορική συγκατάθεση της εφεσίβλητης προτού εισέλθουνστο κτήματηςγιαναανοίξουντοδρόμο. Οίδιοςήτανσίγουρος ότιαν είχε ένσταση θατον σταματούσε. Όμως, κατάτον ισχυρισμό του, 30 τελικάδενυπήρξεένσταση. Υπάρχει βεβαίωςαμφισβήτησηαπότην άλληπλευράστοότι δενυπήρξεένσταση. EivaLέκδηλο ότιοι εφε σίβλητοι θεωρούντηνπιοπάνωπράξητωνεφεσειουσών σανπαρά νομη επέμβασηστις περιουσίες τουςκαιισχυρίζονται ότι δενδημι ουργείταικανέναδικαίωμαπροςόφελοςτωνεφεσειουσών,ανεξάρ35 τητα απότοεάναντέδρασανή όχι. Οσυνήγορος των εφεσειουσών, όμίος,υποστήριξε ενώπιον του πρωτόδικουΔικαστηρίου καιενώ πιον του Εφετείου,ότιηέλλειψη οποιασδήποτε αντίδρασης από πλευράς εφεσίβλητης, ισοδυναμεί μεσιωπηρή συγκατάθεση εκ μέ ρουςτηςπουείχεσαναποτέλεσματη δημιουργίακάποιων δικαιω40 μάτων προς όφελος τωνεφεσειουσών. Ηεισήγηση δενείναιότι απέκτησαν δικαιώματαδυνάμειτου Νόμου,αλλάότι ενδεχομένως 207 Κούρρης,Λ. Πουργουρίδη κ.ά. ν.Μέζου κ.ά.
(1994)απέκτησαν δικαιώματαδυνάμει τωνΚανόνων τηςεπιείκειας. Ο συνήγορος τωνεφεσειουσών συνέχισε και είπε ότιπρέπει να λη φθούν υπόψη δυνάμει τουδικαίου τηςεπιείκειας οι προεκτάσεις απότην ισχυριζόμενη κατοχήτων εφεσειουσών έναντιτωνδικαιω μάτων της εγγεγραμμένης ιδιοκτήτριας όπως ακριβώς έγινε και 5 στην υπόθεσηOdysseos. Ο πρωτόδικοςΔικαστήςανέφερεότιδενέχειικανοποιηθεί έστω και στο χαμηλό επίπεδοπουαρμόζει στη διαδικασία για εκδίκαση συντηρητικού διατάγματοςότιοιεφεσείουσες έχουν οτιδήποτεπα ραπάνω από κάποιες απλές δυνατότητες να αποδείξουν ότιαπέ- 10 κτησαννόμιμαδικαιώματαέναντιτηςεφεσίβλητης πουήτανηεγγε γραμμένη ιδιοκτήτριαενός τεμαχίουκαισυνιδιοκτήτρια στο άλλο. Επίσης,απέρριψετηνεισήγηση τωνεφεσειουσών ότιστηνυπόκρί σηυπόθεσηεφαρμόζεταιηαρχήτηςυπόθεσης Odysseos. Είπε,ότι στην υπόθεση εκείνη οκάτοχοςεισήλθενόμιμα στην περιουσία δυ- 15 νάμει συμβολαίου πουείχεαργότεραακυρωθεί,ενώ στην υπόκρί σηυπόθεσηδεν φαίνεταιναυπάρχεινόμιμη είσοδος. Μεβάση τημαρτυρίαπουείχεενώπιοντουοπρωτόδικοςΔικα στής,κατέληξε ότιανοιεφεσείουσες υπερπηδήσουντις αδυναμίες στον τρόπο σύνταξηςτηςΈκθεσηςΑπαίτησης τους,έχουν κάτιπε- 20 ρισσότερο απόδυνατότητεςεπιτυχίαςναεξασφαλίσουναποζημιώ σεις. Δενείχε όμως ικανοποιηθεί ότιοι εφεσείουσες είχανπέραν από απλές δυνατότητες να εξασφαλίσουν τα δύο διατάγματα που ζητούνκαικατέληξε στο συμπέρασμα ότιοιεφεσείουσες απέτυχαν νααποδείξουνορατόενδεχόμενο επιτυχίας. 25 Ό συνήγορος των εφεσειουσών εισηγήθηκε ότι στην προκειμένη περίπτωσηέχουν εφαρμογήοικανόνες τηςεπιείκειαςκαιιδιαίτερα έχειεφαρμογήτοproprietary estoppel, καθότιοαντιπρόσωποςτων εφεσειουσών πίστευε, ανκαι λανθασμένα,ότιοδρόμος περνούσε από τακτήματαπου ήτανσυνιδιοκτητα μετις εφεσείουσες και ότι 30 δεν γνώριζε σεκανένα στάδιο ότιο δρόμος περνούσε από κτήμα που ανήκε αποκλειστικά στους εφεσίβλητους. Περαιτέρω,εισηγή θηκεότιέχουν εφαρμογήοικανόνες επιείκειας,επειδήηεφεσίβλη τηδενήγειρετοθέματουδρόμου,παράμόνοτο 1992καιότιδενπή ρεοποιαδήποτεμέτραγιανααποκαταστήσειταδικαιώματαεπίτης 35 περιουσίαςτης,α<ρήνονταςτιςεφεσείουσες μετηνεντύπωσηότιδεν είχεένστασηγιατηνκατασκευήτουδρόμου. Δεν συμφωνούμε μετηνεισήγηση τουσυνηγόρου των εφεσειου σών. Ταγεγονότα τηςπαρούσαςέφεσηςδιαφέρουναπόταγεγονό τατηςυπόθεσης Odysseos(πιοπάνω)καθώςκαιαπόταγεγονότα 40 208 1 Λ.Α.Δ. 5 Πουργουρίδηκ.ά. ν. Μέζου κ.ά. Κούρρης, Δ. της υπόθεσης Georghios Hadjiyiannis ν.The Attorney- General of theRepublic
(1970)1 C.L.R. 32,όπουτο Εφετείοέκρινεότιείχε εφαρμογήτοpromissoryestoppel. Καιστις δύοεκείνεςαποφάσεις, οι εφεσείοντες εισήλθαν στην ακίνητη περιουσία, δυνάμει συμβολαίου,ενώστηνπροκειμένηπερίπτωσηοιεφεσείοντες εισήλθανπα ράνομαστοκτήματων εφεσίβλητων. Συνεπώς, δεν έχουνεφαρμο γήοικανόνεςτηςεπιείκειας. ΣτηνυπόθεσηAspasiaMillington-Wardv.ChloiRoubina
(1970)1C.L.R. 88,στησελίδα 103λέχθηκε ότιδενέχουνεφαρμογήτοΚοι10 νοδίκαιοκαιοικανόνεςεπιείκειαςόσον αφοράτηνακίνητηπεριου σία. Στηνυπόθεσηεκείνη,τοΕφετείο,μεταξύάλλων,ανέλυσετοάρ θρο4 του Κεφ. 224,όπωςτροποποιήθηκεμετοάρθρο3τουΝόμου 8/53 καιμεταγενέστερα μετοΝόμο3/60καιστησελίδα 103ανέφερε ταεξής: 15 "We havenodoubt whatsoeverinourmindthattheonlyintention of thelegislatureinenactingthepresentsection4ofCap.224was to exclude expressly the provisions of the common law and the doctrines ofequity asfarasimmovablepropertywas concerned.". Σε μετάφραση: 20 "Δεν έχουμεκαμιάαμφιβολίαότιομόνοςσκοπόςτουΝομοθέτη • στηθέσπισητουάρθρου4τουΚεφ.224 ήτανναεξαιρέσει ρητώς τις πρόνοιες τουκοινοδικαίου καιτους κανόνες της επιείκειας όσον αφορούσετηνακίνητηπεριουσία.". Περαιτέρω,δενμπορούμεναδεχθούμετονισχυρισμό ότιοαντι25 πρόσωποςτωνεφεσειουσών πίστευε λανθασμέναότιοδρόμοςπερ νούσεαπόκτήμαπουήτανσυνιδιόκτητο, καθότι δενκατέβαλε κα μιά λογικήπροσπάθειαγια να πληροφορηθεί τους ιδιοκτήτες του κτήματος. Δηλαδή,δεν έκανε έρευνα στο Κτηματολόγιο ούτεκαι ρώτησε τον Κοινοτάρχητηςκοινότητας. 30 Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους,ηέφεση απορρίπτεταιμεέξο δαεις βάροςτων εφεσειουσών. Η έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 209