(1994)31 Μαρτίου,1994 [ΣΤΥΛ1ΑΝΙΔΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΜΑΡΙΟΣ ΣΙΑΤΗΣ, Εφεσείων-χρεώστης, ν. ΕΥΑΝΘΗ ΝΙΚΟΛΑ ΛΟΪΖΟΥ (ΑΡ.2), Εφεσίβλητον-πιστωτή. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 9027) Αίτηση πτώχευσης— Ένορκος δήλωση πον τηνσυνοδεύει — Δεν είναι ανάγκηνακαταχωρηθείπρώτα ηαίτησηκαιμετά ηένορκοςδήλωση— Είναιαρκετό νακαταχωρηθούνταυτόχρονα. Αίτησηπτώχευσης—Αναφοράστηνδιεύθυνσηκατοικίαςήεργασίαςτον οφειλέτη,σύμφωναμετονΚανονισμό44
(2)των ΘεσμώνΠτωχεύσεως — Αν ο οφειλέτης ισχυρίζεταιότιηαναφερθείσαδιεύθυνσηείναιλαν θασμένηοφείλεινατοαποδείξειοίδιοςμεμαρτυρία. Στις 8.10.92οεφεσίβλητος καταχώρισε αίτηση για έκδοση διατάγ ματοςπαραλαβήςτηςπεριουσίας τουεφεσείοντα. Ηαίτησηκαιηένορ κηδήλωσηπουτηνβεβαίωνε είχανυπογραφεί στηνπαρουσίατουπρω- 10 τοκολλητήτην προηγούμενη ήμερα7.10.92. Τοπρωτόδικο Δικαστήριο μετά απόακροαματικήδιαδικασία εξέδωσετοδιάταγμαπαραλαβής. Κατ' έφεση,οεφεσείωνισχυρίσθηκε ότιηαίτησηέπασχεδιότι έπρε πεναυπάρχει ένδειξηότι ηαίτησηείχεκαταχωριθεί προγενέστερα από την ένορκο δι'ιλωσηπου την βεβαίωνε. Επίσης, ισχυρίσθηκε ότικατά 15 παράβασητου Κανονισμού 44
(2)των Θεσμών Πτωχεύσεως δεν ανα γραφόταν στην αίτησηη ορθήδιεύθυνση τηςκατοικίαςή εργασίας του και ότι ηαναγραφόμενη διεύθυνση ήταν λανθασμένη. Αποφασίσθηκεότι: (α) Ηαίτηση πτωχεύσεως καιηένορκος δήλωσημπορούν νακα- 20 ταχωριθοΰν ταυτόχρονα, δεν είναι ανάγκηηένορκος δήλωση να φαίνεται ότικαταχωρίθηκε μετά από την αίτηση. Εκείνο 226 5 1 Α.Α.Δ. Σιάτηςν. Λοΐζον (Αρ.2) πουχρειάζεταιείναιηένορκοςδήλωσηναβεβαιώνειτοπεριε χόμενο τηςαίτησης. 5 (β) Εφόσονστηναίτησηαναγραφότανκάποιαδιεύθυνσητου εφεσείοντα,υπήρχεσυμμόρφωσημετονΚανονισμό44
(2)τωνΘεσμών-Πτωχεύσεως, καιεάνήτανηθέσητου εφεσείοντα ότι η διεύθυνση ήτανλανθασμένη τότε όφειλε ο εφεσείων να απο δείξει τούτοστηνπρωτόδικηδιαδικασία. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Έφεση. 10 Έφεση από τον Χρεώστη κατάτης απόφασηςτουΕπαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (Κρονίδης, Π.Ε.Δ. και Χατζηχαμπής, Α.Ε.Δ.)που δόθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου, 1993 (Αρ. Αίτησης34/92) μετην οποίατοΔικαστήριο εξέδωσεδιάταγμαπαραλαβήςτηςπερι ουσίας τουχρεώστη -καθ'ού ηαίτηση ΜάριουΣιάτηαπότη Λάρ^ 15 νάκα. Α. Μαθηκολώνης,για τον Εφεσείοντα-οφειλέτη. Α. Ποιητής, γιατον Εφεσίβλητο-πιστωτή. Cur. adv.vuli. 20 25 30 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θαδιαβάσει ο δικαστήςΧρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ: Στις 8.10.92ο εφεσίβλητος-πιστωτής καταχώρι σε αίτηση για έκδοση διατάγματοςπαραλαβήςτης περιουσίας του εφεσείοντος-οφειλέτη. Ηαίτησηαυτή,καιη ένορκηδήλίοσηπουτην βεβαιώνει, υπεγράφησαν στην παρουσία του Πρωτοκολλητή την προηγούμενηημέρα,7.10.92. Ο οφειλέτης καταχώρισεένσταση στις 9.11.92καιτοπρωτόδικοΔικαστήριο προχώρησε,στις 31.5.93,στην ακρόαση. Οι επτάλόγοιπουυποστηρίζουντηνένστασηστηναίτηση, όπα>ς διατυπώθηκαν, είναι γενικοί και αόριστοι. Το μόνο που αντιλαμβάνεταικανείς όταντους διαβάσει προσεκτικά είναι πως ο οφειλέ της προσπαθεί να πλήξει την επίδικηαίτησηγια νομοτυπικούς μό νο λόγους, πουδεν έχουν όμως ουσιαστικό περιεχόμενο. Ενδεικτι κά αναφέρουμεπως ο εφεσείων διατείνεταιότι η πτωχευτική αίτη ση δεν συμμορφώνεται με τους κανονισμούς 44 ειος 50 τουΠτο>- 227 Αρτεμίδης, Δ. Ιιάτηςν.Λοΐζου (Αρ.2)
(1994)χευτικού Κανονισμού, δίχως να εξειδικεύονται οι λόγοι. Γι' αυτό, καιπολύ ορθά,αφούτο πρωτόδικοΔικαστήριο σχολίασετογεγο νός αυτόπροχώρησε καιεξέτασετις εισηγήσειςτουδικηγόρουτου οφειλέτη, όπως αυτές περιορίστηκαν αναφορικάμε τους κανονι σμούς46και50. Συγκεκριμένα,ισχυρίστηκεοσυνήγορος τουοφει- 5 λέτη,στοπρωτόδικοΔικαστήριοκαιενώπιονμας,πωςηπτωχευτι κήαίτησηδεν μπορεί ναθεωρηθεί ότι συνοδεύεται απόένορκη δή λωση, όπως προβλέπεται στον Κανονισμό 50
(1),γιατί αυτήυπε γράφημιαμέραπριναπότηνκαταχώρισητηςπτωχευτικήςαίτησης. Υποδείξαμεστο συνήγορο πωςαπλήαναφοράστο φάκελοτου 10 Δικαστηρίου,πουήταντεκμήριο ενώπιον του,καταδεικνύειπωςη αίτηση και η ένορκηδήλωσηυπεγράφησαντην ίδια μέρα, δηλαδή 7.10.92, καικαταχωρίστηκαντην επομένη. Παράτηνυπόδειξηαυ τήοδικηγόροςεπέμεινεστοεπιχείρηματου,πουδιαφοροποίησεκά πως λέγοντας πωςθαέπρεπεναφέρουνταέγγραφακάποιαένδει- 15 ξηότιηένορκηδήλωσηέγινεκαιυπογράφτηκεμετάτηνπρωτοκόλ λησητηςπτωχευτικήςαιτήσεως,δοθέντοςότιηένορκηδήλωσηεπι βεβαιώνειτοπεριεχόμενο της. Ηπιοπάνωεπίμονηεισήγησητουδικηγόρουτουεφεσείοντα εί ναι ανεδαφική. Σίγουρατασχετικά έγγραφαμπορούν νακαταχω- 20 ριστούν καιπρωτοκολληθούν ταυτόχρονα. Εκείνοπουχρειάζεται είναι ηένορκη δήλωσηνα επιβεβαιώνει τηνπτωχευτικήαίτηση. Αλλη παρατυπία,σύμφωνα με τον δικηγόρο του εφεσείοντα, είναι ημηαναφοράστην πτωχευτικήαίτησητηςδιεύθυνσηςκατοι κίας ήεργασίαςτουοφειλέτη,στην οποίαδιέμενεότανδημιουργή- 25 θηκετο χρέος,κάτιπου ρητάπροβλέπει οκανονισμός 44
(2). Συμ φωνούμε καιεπί τουσημείουαυτούμε τοπρωτόδικοΔικαστήριο, όταν παρατηρείπως αναγράφεται στην πτωχευτικήαίτησηηοδός τουοφειλέτη (Ταρσή2). Δεν προσκομίστηκε καμιάμαρτυρίαπου νακαταδεικνύειπωςαυτήηοδόςδενήτανοτόποςκατοικίαςήερ- 30 γασίαςτουεφεσείοντα κατάτοχρόνοπουδημιουργήθηκετοχρέος. Τέτοια μαρτυρία μπορούσε να προσκομιστεί μόνον από τον ίδιο τον εφεσείοντα. Έγινεεπίσης εισήγησηπωςηπτωχευτικήαίτηση,πουαφοράδυο εξαποφάσεωςχρέη,πάσχειγιατίτοένααπόαυτάδενπεριγράφεται 35 ορθά,εφόσον το ποσό που αναφέρεταιείναι £6.600, ενώ τοπραγ ματικό εξ αποφάσεωςείναι £5.
- Πρόσθετα δεν αναγράφεταιο αριθμόςτηςαγωγής,στην οποίαεξεδόθηησχετική απόφαση. Οίδιοςοεφεσίβλητοςδίδονταςμαρτυρίαενώπιοντουπρωτόδι228 1 ΑΛΛ. Σιάτης ν.Αοΐζου (Αρ.2) Αρτεμίδης,Δ. κουΔικαστηρίου ανέφερεπως ηυπέρτου απόφαση,όπως αναφέ ρεται στο πρακτικότουΔικαστηρίου,είναι γιαποσό £5.
- Από γραφικόόμως λάθοςστησυνταγμένηαπότοπρωτοκολλητείοαπό φασηαναγράφεται £6.
- Έχουμετηγνώμη πως δίδεταιπλήρης 5 καιλεπτομερής περιγραφήτωναπλήρωτωνχρεών τουεφεσείοντα, που συνάδει απόλυταμετις εκδοθείσες αποφάσειςτουΔικαστηρί ουκαιτους Κανονισμούς44 έως46τουΠτωχευτικούΚανονισμού, οιοποίοικαιαναγράφονταιστηνΠτωχευτικήΑίτηση. Δενκρίνουμεσκόπιμοναασχοληθούμε μεόλεςτιςαιτιάσειςτου 10 δικηγόρουτουεφεσείοντα εναντίοντουεπίδικουδιατάγματοςτου πρωτόδικουΔικαστηρίου,γιατί είναιαβάσιμες. Ισως θα πρέπεινα λεχθεί μόνοπωςκαιο ίδιοςοσυνήγορος τουεφεσείοντος θεώρησε σκόπιμο ναμαςπληροφορήσει πωςηαντιδικία του εφεσείοντα με τον εφεσίβλητο είναι σκληρή και ότι απασχόλησανταΔικαστήρια 15 πολλές φορές. Γιατολόγο αυτόο ίδιος έκρινε πωςείχεαυξημένο καθήκονναπροωθήσειτηνυπόθεσητουπελάτητου. 20 Είναι μεεπιείκειαπουασχοληθήκαμε,έστωκαιμε μερικέςαπό τιςεισηγήσεις τουδικηγόρουτουεφεσείοντα,γιατίοιλόγοιέφεσης, όπωςείναιδιατυπωμένοι,δενσυμμορφώνονται μετον Κανονισμό 35
(4)τουΚανονισμούΠολιτικήςΔικονομίαςκαιτησχετικήεπίτου θέματος νομολογία, εφόσον δεν δίδεταιγι' αυτούςκαμιά αιτιολο γία. Τέλος, αςυποδείξουμε τον κανονισμό 2 του ΠτωχευτικούΚα νονισμού,πουέχειωςεξής: 25 30 "2. Non-compliance with any of these rules, or with any ruleof practice for thetimebeinginforce,shallnotrenderanyproceeding voidunlessthecourtshallsodirect,butsuchproceedingmaybeset aside,eitherwhollyorinpart,asirregular,oramendedorotherwise dealt with in such manner and upon such terms as the court may think fit." Σεμετάφραση: 35 "Μη συμμόρφωση με οποιοδήποτεαπότους παρόντεςκανονι σμούςήμεοποιοδήποτεκανόναπρακτικήςπουτώραισχύει,δεν καθιστάοποιαδήποτεδιαδικασίαάκυρηεκτόςαντοΔικαστήριο έτσι αποφασίσει, αλλάηδιαδικασίααυτήδυνατό να παραμερι στεί,καθολοκληρίανήμερικώς,ωςαντικανονική,ή τροποποιη θεί ήάλλως πωςαντιμετωπισθεί κατάτρόποκαιυπόόρουςως τοΔικαστήριοήθελεκρίνειορθό." 229 Λρτεμί&ης, Δ. Σιάτηςν. Λοΐζου (Αρ.2)
(1994)Η προδικαστική ένσταση του δικηγόρου του εφεσίβλητου, που συνίστατο στην εισήγησηπωςτοάρθρο92
(2)τουπερί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5,δεν επιτρέπει έφεσηεπί θέματος που αφοράαμιγές ζήτηματύπουή διαδικασίαςήεξόδων,αποσύρθηκε,καιπολύορθά, όταν υπεδείχθηκαν από το Δικαστήριο οι πρόνοιες του άρθρου 5 25
(1)τουπερίΔικαστηρίων Νόμου14/60,οοποίοςπροβλέπει: "τη ρουμένου τουδιαδικαστικούκανονισμού πάσα απόφασηΔικαστη ρίου ασκούντος πολιτική δικαιοδοσία,θαυπόκειται εις έφεσηστο Ανώτατο Δικαστήριο". (Αντιπαράβαλετηνπιοπάνωδιάταξημετο εδάφιο2τουίδιουάρθρου,πουαφοράστις ποινικέςυποθέσεις και 10 όπου διαφυλάσσονται οι διατάξεις του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου). Η έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 230