1 Α.Α.Λ. 12Απριλίου, 1994 [ΚΟΥΡΡΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ Μ. ΣΚΑΠΟΥΛΛΑΡΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗ, Εφεσείοντες, ν. ΕΥΣΤΑΘ1ΑΣ Κ. ΣΚΑΠΟΥΛΛΑΡΟΥ, Εφεσίβλητης. (Πολιτική ΕφεσηΑρ.8301) 5 10 15 20 25 Απαγορευτικό διάταγμα — Έκδοση διατάγματοςπου απαγόρευε στην εφεσίβλητηναεπεμβαίνεισετμήματον κτήματος τον εφεσείονταμεσυ γκεκριμένεςπράξεις, και όχι μεγενικόαπαγορευτικό διάταγμα, ενόψει του ότι στο συγκεκριμένοχώροείχεισχυριζόμενο δικαίωμα διάβασης ο σνζνγοςτηςεφεσίβλητηςσαν ιδιοκτήτης τον σπιτιούτονς— Κρίθη κεότι ορθά τοπρωτόδικοΔικαστήριο δεν είχεεκδώσει γενικό απαγο ρευτικό διάταγμα, ενόψει τουότι ο σνζνγοςτης εφεσίβλητηςδεν ήταν διάδικος στηνυπόθεση και κατάσυνέπεια δενμπορούσε να αποφασι σθείηέκτασητον δικαιώματοςδιαβάσεωςτον στηναπουσίατου. Μεαγωγήτου ο εφεσείων είχεζητήσει την έκδοση γενικού απαγο ρευτικού διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στην εφεσίβλητη να επεμβαίνει με οποιοδήποτε τρόπο στο κτήμα του στο Παραλίμνι. Ειδικότερα, ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι η εφεσίβλητη επενέβαινε σε τμήματουκτήματοςτουόπουσφογγάριζεκαιάφηνενεράκαιαπορρυπαντικάμέσα σ'αυτό. Στοτμήμαεκείνο τουκτήματοςτου εφεσείοντα, υπήρχε εγγεγραμμένο δικαίωμαδιαβάσεως υπέρτουκτήματος τουσυ ζύγου της εφεσίβλητης. Υπήρχεαμφισβήτηση ως προςτην έκτασηδι καιώματοςδιάβασηςκαι ειδικότερα ανπεριλάμβανε διάβασημεαυτοκίνητο ήόχι. Οσύζυγος τηςεφεσίβλητης δεν ήτανδιάδικοςστηναγωγή. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο δενέκανεοποιαδήποτεευρήματασχετι κά με την έκταση του δικαιώματος διάβασης του συζύγου της εφεσί βλητης, διότι αυτό θα επηρέαζε τα δικαιώματα του συζύγου ενώ δεν ήτανδιάδικος,αλλάέκρινε ότιανεξάρτητααπότοδικαίωμαδιάβασης, ηεφεσίβλητη δενείχεδικαίωμαναεπεμβαίνει στο κτήμα του εφεσείοντα σφουγγαρίζοντας και αφήνοντας νερά και απορρυπαντικά μέσα σ'αυτόκαιγι'αυτόεξέδωσεειδικόαπαγορευτικόδιάταγμαπουαπαγό249 Σκαπούλλαρος κ.ά. ν. Σκαπούλλαρου
(1994)ρεύετις συγκεκριμένες πράξειςστηνεφεσίβλητη. Κατ' έφεση,ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότιτοπρωτόδικοΔικαστήριο όφειλε ναείχεεκδώσει γενικό απαγορευτικόδιάταγμα,πουνααπαγο ρεύει στην εφεσίβλητηναεπεμβαίνειμεοποιοδήποτετρόποστοκτήμα τουεφεσείοντα. 5 Αποφασίσθηκεότι: Εφόσον οσύζυγοςτης εφεσίβλητης,πουήτανιδιοκτήτηςτουκτή ματοςυπέρτουοποίουυπήρχετοισχυριζόμενοδικαίωμαδιάβασηςδια μέσου τουκτήματοςτουεφεσείοντα,δενήτανδιάδικοςστην αγωγή, η έκδοση γενικού απαγορευτικούδιατάγματοςπιθανόννα επηρέαζετο δικαίωμα διάβασης, πράγμα που δεν ήταν επιτρεπτό να γίνει στην απουσίατουσυζύγου. IVαυτό,ορθάτοπρωτόδικοΔικαστήριοείχεεκ δώσει ειδικόαπαγορευτικόδιάταγμα,πουαπαγόρευεμόνοτις συγκε κριμένες επεμβάσεις που ο ίδιος ο εφεσείων είχε κατονομάσει στην αγωγήτου. 10 Ηέφεσηαπορρίφθηκε. Έφεση. Έφεσηαπότον ενάγοντα 1 κατάτουδιατάγματοςτου Επαρχια κούΔικαστηρίου Αμμοχώστου (Σ. Νικολαΐδης,Α.Ε.Δ.)πουδόθηκε στις 24 Νοεμβρίου, 1990 (Αρ. Αγωγής277/88)με το οποίο ηεναγό- 20 μένη εμποδίζετο να επεμβαίνει στο κτήμα των εναγόντων και να σφουγγαρίζει με απορυπαντικά,νερά ήάλλα υλικά. Γ.Φ.Πιττάτζιης,για τον Εφεσείοντα. Καμιά εμφάνιση, για τον Εφεσίβλητο. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Την απόφασηθαδιαβάσειο δικαστής ΧρΛρτε- 25 μίοης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ: Ο εφεσείων-ενάγων έχει ιδιόκτητο σπίτι στο Παραλίμνι. Στην αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστουυπήρχε καιδεύτερη ενάγουσα,ηοποία όμως δεν εφεσιΙ'ϊαλλει τηναπόφαση. ΗενάγουσαέχειεπίσηςτοσπίτιτηςστοΠα- 30 οαλίμνι. Ο εφεσείων και ηενάγουσα είναι συνιδιοκτήτες κατά 1/2 uVrvixo μερίδιο σε αυτάταακίνηταπουκαλύπτονταιαπότουςτίτ λοι); εγγραφής 1088/5/1 και 1088/6/1 αντίστοιχα. Το σπίτι του συΌ'νον της εφεσίβλητης-εναγομένης είναι στατεμάχια 1088/5/2/2 και 250 15 1'Λ.Α.Δ. Σκαπούλλαροςχ.ά.ν.Σκαπούλλαρου Αρτεμίδης, Δ. 1088/6/2/1. Όπως συνήθως συμβαίνει, και κυρίως στα χωριά της Κύπρου,τοκάθεσπίτι1δενέχειξεχωριστή.και απευθείαςπρόσβαση σεκύριοδρόμο. Σ' αυτέςτιςπεριπτώσεις ηπρόσβασηγίνεταιμέσω ομόρωνκτημάτωνμετηνύπαρξη,ή απόκτηση,δικαιώματος διαβά5 σεως. Ο σύζυγος της εφεσίβλητης έχει τέτοιο δικαίωμαδιάβασης προςτοσπίτι του,,πουείναι μάλιστα εγγεγραμμένο στον τίτλοτου. Οι ακίνητες ιδιοκτησίες των διαδίκων,το μέρος του κτήματος επί τουοποίου υφίσταταιτοδικαίωμαδιάβασηςτουσυζύγου τηςεφε σίβλητης και αυτό στο οποίο γίνεται η ισχυριζόμενη παράνομη 10 επέμβασητηςτελευταίας,καιπουανήκειστην ιδιοκτησίατουεφεσείοντος, σημειώνονται στο σχεδιάγραμμα που κατατέθηκε στο πρωτόδικοΔικαστήριο απότονκτηματολογικό λειτουργό. Στην έκθεσηαπαιτήσεωςαναφέρεταιπως,στις αρχές Απριλίου 1988η εφεσίβλητη άρχισεναεπεμβαίνει αυθαίρετακαιτακτικάστο 15 κτήματουεφεσείοντος. Η επέμβασησυνίστατο στηναπομάκρυνση τωνσκυβαλοδοχείων πουτοποθετούσε οεφεσείων σε συγκεκριμένο σημείο της αυλής του. Στην ακρόαση προβλήθηκε ο ο πρόσθετος ισχυρισμός πωςη εφεσίβλητη παρενοχλούσε τον εφεσείοντα μετο σφουγγάρισμα της διάβασης,όπου λίμναζαν τααπόνερακαι απο20 ρυπαντικά. Στηναγωγήτουςοεφεσείων καιη ενάγουσαζητούσανδιάταγμα του1δικαστηρίουυποχρεώνον την εφεσίβλητη ναμηνεπεμβαίνει με οποιοδήποτετρόποστηνακίνητηιδιοκτησίατους. Νααναφέρουμε σ' αυτότοσημείοπωςοι ενέργειεςτης εφεσίβλητης, που συνιστού25 σαντηνπαράνομηεπέμβαση, αφορούσανστο χώρο,σημειωμένομε μπλε και πράσινες ραβδώσεις στο τεκμήριο - σχεδιάγραμμα,που αδιαμφισβήτηταπεριλαμβάνεταιστοντίτλο ιδιοκτησίαςτουεφεσεί οντα. Η εφεσίβλητη ισχυρίστηκε όμωςπωςαπότοχώροαυτόοσύ ζυγοςτηςέχειδικαίωμαδιάβασηςμεαυτοκίνητοστοσπίτιτους,κά30 τιπουοσύζυγοςτηςενάγουσας,καιαδελφόςτουσυζύγουτηςεφε σίβλητης, δεναμφισβήτησε. Τοδικαίωμααυτό,μολονότι δεν είναι εγγεγραμμένο,υφίσταταικατ' ισχυρισμόν δυνάμεισυμφωνίας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο άφησε ανοικτό στην απόφασητου, καιπολύορθάκατάτηγνώμημας,τοζήτημαανυπάρχειτοπιοπά35 νωδικαίωμαδιάβασηςτουσυζύγουτηςεφεσίβλητης. Καιαυτόγια τί ο σύζυγος τηςδεν ήτανδιάδικοςστην υπόθεσηκαι το ισχυριζό μενοδικαίωμαδενήτανεπίμαχοστηναντιδικία. ΤοπρωτόδικοΔι καστήριοικανοποιήθηκεόμωςαπότηνπροσαχθείσαμαρτυρίαπως, έστωκαιανοσύζυγος της εναγομένης είχεαυτότοδικαίωμα,η τε40 λειπαία,μετιςπράξειςτηςδεν έκαμνεχρήσητουδικαιώματοςαυ τού,αλλάπαράνομαεπενέβαινεστο κτήματουεφεσείοντος καιτης 251 Αρτεμίδης, Δ. Σκαπούλλαρος κ.ά. ν.Σκαπούλλαρου
(1994)ενάγουσας. Δεν μπορούσε, δηλαδή,ναχρησιμοποιεί τοδικαίωμα γιαάλλοσκοπό,παράμόνοωςδιάβαση.Αυτήόμωςέριχνενεράκαι απορυπαντικά για να σφουγγαρίζει, προκαλώντας έτσι οχληρία στον εφεσείοντα καιτην ενάγουσα. Κατάσυνέπεια τοΔικαστήριο εξέδωσεειδικό διάταγμα μετοοποίοεμποδίζεταιηεφεσίβλητη να 5 επεμβαίνειστοκτήματουεφεσείοντος καιενάγουσαςκαινασφουγ γαρίζει μεαπορυπαντικά,νεράήάλλαυλικά. Ηυπόθεσησυζητήθηκεενώπιονμαςστηναπουσίατηςεφεσίβλη της,ηοποίαμολονότι έλαβεέγγραφη ειδοποίησητηςακρόασηςτης -έφεσηςδενεμφανίστηκεστοΔικαστήριο. Τοπαράπονοτουδικηγό- 10 ρουτουεφεσείοντος εναντίοντηςπρωτόδικηςαπόφασηςείναιγια τί τοΔικαστήριο δεν εξέδωσεγενικό καισυνεχέςδιάταγμαπου να απαγορεύει στην εφεσίβλητηναεπεμβαίνει στοκτήματου εφεσείο ντος. ΑντίαυτούτοΔικαστήριοπεριόρισε καικαθόρισετοαπαγο ρευτικό διάταγμασε ό,τι αφοράμόνο τιςπράξειςτης εφεσίβλητης, 15 πουκαθορίζονταισ' αυτό,καιαναφέρουμεπιοπάνω. Δεν συμφωνούμε μετην εισήγησητου δικηγόρου του εφεσείο ντος. Ηγνώμη μας είναι πως ηαπόφασητου Δικαστηρίου είναι απόλυταορθή. ΤοΔικαστήριοδενμπορούσεναεκδώσειγενικόδιά ταγμα εναντίον της εφεσίβλητης, μετοοποίονααπαγορεύεταιου- 20 σιαστικάη χρήσητουχώρουδιάβασηςπουέχειοάντραςτης, σύμ φωνα με τον ισχυρισμό της,και μηαμφισβήτησητου συζύγου της ενάγουσας2. Αν έκαμνεκάτιτέτοιοτοΔικαστήριοθαεπενέβαινεσε πιθανάδικαιώματατρίτου,τουσυζύγουδηλαδήτηςεφεσίβλητης,ο οποίοςδενήτανδιάδικοςστηνκρινόμενηυπόθεσηκαιτοδικαίωμα 25 τουδεν ήταν αντικείμενο σ' αυτή. ΤοΔικαστήριο ορθά ενήργησε και περιόρισε τοδιάταγμαπροςτηνεφεσίβλητηστις συγκεκριμένες πράξεις. Εξάλλουκαιοίδιοςοεφεσείων υποστήριξε στοΔικαστή ριο πωςαυτέςαποτελούσαντηνπαράνομηεπέμβασηστηνακίνητη ιδιοκτησία του. 30 Η έφεσηαπορρίπτεται. 252