(1994)13 Απριλίου, 1994 [ΠΙΚΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΤΟΥΒΛΟΠΟΙΟΑ ΠΑΛΑΙΚΥΘΡΟΥ ΓΙΓΑΣ ΛΤΔ., Αιτητές-Εφεσείοντες, ν. ΜΑΡΟΥΛΑΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ ΟΥΣΤΑ (ΑΡ.2), Καθ' ηςηαίτηση-Εφεσίβλητης. (Αιτήσειςστις Πολιτικές ΕφέσειςΑρ. 8185,8949) Αίτηση για επαναφορά έφεσης που απορρίφθηκεδυνάμει της Δ.35, 6.13 των ΘεσμώνΠολιτική Δικονομίας— Αποτελεί ενδιάμεσηαίτησηκαι υπόκειται στις πρόνοιεςτηςΔ. 48, θ.1 -4 που προβλέπουν ότι οι ισχυ ρισμοί τουαιτητήπρέπειναεκτίθενταιστηνένορκοδήλωσηήδηλώσεις που υποστηρίζουντηναίτησηκαι, αν υπάρχειάρνησηαπό τον καθ'ον 5 η αίτηση, ότι ο αιτητής οφείλεινααποδείξει τους ισχυρισμούς τουμε μαρτυρία που είναι αποδεκτήσύμφωνα με τους κανόνες του δικαίου τηςαπόδειξης. Μεαιτήσεις τους οι εφεσείοντες ζήτησαντην επαναφοράτωνεφέ σεωντουςπουείχαναπορριφθείδυνάμειτηςΔ.35,θ.13λόγωμηεμφά- 10 νισηςτουδικηγόρουτουςκατάτηνημερομηνίαπουήτανορισμένεςγια <ακρόαση. ·Οι αιτήσεις συνοδεύονταν απόένορκο.δήλωση δικηγόρου που εργαζότανστο γραφείοτουτότε δικηγόρουτων.εφεσειόντων. Η ιεφεσίβλητη έφερε ένσταση και αρνήθηκετους ισχυρισμούς των αιτητών. Κατά την αντεξέτασητης ενλόγω δικηγόρουδιαφάνηκεότι ένα 15 «ουσιαστικό ζήτημα,δηλαδήκατάπόσοηημερομηνίαακρόασηςείχεκα ταχωρηθεί στο γενικό ημερολόγιο του γραφείου του τότε δικηγόρου ,τωνεφεσειόντων,δενήτανστηνπροσωπικήτηςγνώσηστηνένορκο,της «δήλωση.ΤοΈφετείοείχεήδη αποφασίσειγιατηνύπαρξηήόχιδικαιο δοσίαςτουναδιατάξειεπαναφορά έφεσηςπουείχε απορριφθείδυνά- 20 μειτηςΔ.35,'θ.13. (Δεςσελίδα 109τουπαρόντοςνόμου). Αποφασίσθηκε ότι: ,Η αίτηση για επαναφοράέφεσης που απορρίφθηκε δυνάμει της Δ.35, θ.13 αποτελεί ενδιάμεση αίτηση και σαν τέτοια υπόκειται στις 262 1 Α.Α.Δ. 5 Τουβλ. Γίγας Λτδ ν. Ουστά (Αφ.2) πρόνοιεςτηςΔ.48,θ.1 -4τωνθεσμώνΠολιτικήςΔικονομίας,πουπρο'βλέπουν ότιταγεγονόταπουυποστηρίζουν μιααίτηση, ανδεν φαίνο νταιαπότονφάκελλοτουΔικαστηρίου,πρέπειναεκτίθενταισεένορ κοήενόρκουςδηλώσεις, πουσυνοδεύουν την αίτησηκαι,σε περίπτωσηάρνησης τουςαπό τον ΚαΟ'ουηαίτησηπρέπεινα αποδεικνύονται με μαρτυρία σύμφωνα μετους κανόνες τουδικαίουτης απόδειξης. Στην προκειμένηπερίπτωση,οικανόνες αυτοί δεν είχαν τηρηθεί και κατάσυνέπειαηαίτησητωναιτητώνπαρέμεινεμετέωρηκαιέπρεπενα απορριφθεί. 10 Οιαιτήσειςαπορρίφθηκανμεέξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: MarkidesEuropa v.Vassos Eliades Ltd
(1984)1 C.L.R. 189, Vuitton v. ΔέρμοσακΛίμιτεδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, Stylianou v.Stylianou
(1988)1 C.L.R. 520, 15 Krashias Shoe Factory Limited v.Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 750. Αιτήσεις. 20 Αιτήσεις από τους εφεσείοντες για επαναφοράτων εφέσεωνμε αρ. 8185και 8949οιοποίες είχαν απορριφθείγια τολόγο ότιοδικηγόρος τους δεν εμφανίστηκε κατάτηδικάσιμο. Κ. Ταλαρίδης, για τους Αιτητές-εφεσείοντες. Μ.Πιερίδης και Α. Ιωαννίδης,γιατην Καθ' ήςηαίτηση-εφεσίβλητη. Cur. adv.vult. 25 30 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Τηναπόφασητουδικαστηρίουθαδώσειοδικαστής Σ. Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Εκκρεμούν ενώπιον μαςδύο αιτήσεις,ταυτόση μουπεριεχομένου,γιαεπαναφοράτων παραπάνωεφέσεαϊν. Οιεφέ σειςείχαναπορριφθείγιατολόγοότι οκ.Χρ. Τριανταφυλλίδης,δι κηγόρος των αιτητών/εφεσειόντων, δενεμφανίστηκε κατάτηδικάσιμό. Ηπρώτη έφεσημε αρ. 8185προσέβαλλεαπόφασητου Επαρ χιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας μετην οποία επιδικάστηκε αποζη263 Νικήτας, Δ. Τουβλ. Γίγας Λτδ ν. Ουστά (Αρ.2)
(1994)μίωσηστηνκαθήςηαίτηση-εφεσίβλητη γιατραύματαπουυπέστησε εργατικόατύχημα. Τούτοσυνέβη στηδιάρκειατηςεργασίαςτηςσαν εργάτριας στο εργοστάσιο των εφεσειόντων. Ηάλληέφεσηστρά φηκε κατά μεταγενέστερης απόφασης του ίδιου δικαστηρίου, το οποίο αρνήθηκε να τροποποιήσει τα πρακτικά της δίκης που θα 5 αποτελούσαν το πλαίσιο εκδίκασης της κύριας έφεσης. Ας σημειωθεί ότι σεκάποιοστάδιοείχεδιακοπείη ακρόασητηςέφεσηςγιανα δοθεί η ευκαιρία στους εφεσείοντες να αποταθούν για διόρθωση τωνπρακτικών. Μαςαπασχόλησε ήδητοθέμακατάπόσονυφίσταταιδικαιοδοσία επαναφοράς δεδομένου ότι ο περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικα στικός Κανονισμός δενπαρέχειρητάτέτοιαεξουσία σε περιπτώσεις, όπωςηπαρούσα,πουηαπόρριψηείχεσανστήριγματηνΔ.35 θ.13. Η απόφαση, πουδόθηκεεκμέρουςτου ΕφετείουαπότοΔικαστή Πική, προσδιόρισε το δικαιοδοτικό πλαίσιο γιαεπαναφοράστο προκείμε νο. Κρίθηκε ότι οι πρόνοιες τουΔιαδικαστικού Κανονισμού πρέπει να προσαρμοσθούν, όπως ορίζει το άρθρο 188.1 τουΣυντάγματος, έτσιώστενασυνάδουν μετο άρθρο 30
(3)(β), που εξασφαλίζει στον καθέναδικαίωμαπρόσβασηςστοδικαστήριοκαιπροβολήςτωνισχυ ρισμών του: 'Ή προσαρμογή αυτή περιορίζει την εξουσία για επαναφορά έφεσης η οποίααπορρίπτεταιβάσειτηςΔ.35 θ.13στιςπεριπτώ σεις πουηεπαναφορά έχει ως λόγοτηδιασφάλιση τουδικαιώ ματοςτου διαδίκουπουκατοχυρώνει το άρθρο 30.3(β)τουΣυ ντάγματος. Αυτό είναιτοθεμέλιοτηςδικαιοδοσίας μαςκαιμε- 25 σασ' αυτότοπλαίσιο θαεξετάσουμε τοεγερθέν θέμα." Οι αιτήσεις επαναφοράς συνοδεύτηκαν απόένορκη δήλωση της Ρίας Χαραλάμπους, δικηγόρου στογραφείο ΧρίστουΤριανταφυλ λίδη,ηοποίααντεξετάστηκε σεβάθοςαναφορικάμετο περιεχόμε νο της. θα μπορούσε ναλεχθεί εδώ ότι οι εφέσεις ορίστηκαν σας 14/9/93 γιατοαπόγευματης21/10/
- Η ημερομηνία ακρόασης δό θηκεστην παρουσίατης μάρτυρος,ηοποίαεμφανίστηκε γιατον κ. Τριανταφυλλίδη. Καιη οποίατησημείωσε, όπως είπε,στο φάκελο τηςυπόθεσης: Σεαντεξέταση υποβλήθηκεκαιοτότεδικηγόρος της εφεσίβλητης πουκατέθεσε καιτην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει τηνέφεση. Οι ένορκες αυτές βεβαιώσεις αποκαλύπτουν αντιθετικές θέσεις αναφορικά με την παράλειψη του δικηγόρου των εφεσειόντων να εμφανιστεί. Καιτοχάσμαδιευρύνθηκε μετηνπροφορική μαρτυρία πουείχε προκύψει απότην αντεξέταση. Ολόγος που προβλήθηκε 40 264 1 Α.Α.Δ. 5 Τουβλ. Γίγας Λτδ ν. Ουστά (Αρ.2) Νικήτας, Δ. γιατημηπαράστασηείναιότιοκ.Τριανταφυλλίδηςδενέλαβεγνώ σητης παραπάνωδικασίμου. Κι αυτόγιατί ηχρονολογίαακρόα σης δεν καταχωρήθηκεαπότην υπεύθυνηυπάλληλο, στην οποίαη μάρτυς παρέδωσε το φάκελο, στο γενικό ημερολόγιο ακροάσεων, στο οποίο ηπρώτηπερνάτις υποθέσεις καιτων 6 δικηγόρων που απασχολείτο Γραφείο αυτό. Ημάρτυςδεθεώρησε σκόπιμοναγνωστοποιήσει η ίδιατηνημε ρομηνίαστονκ.Τριανταφυλλίδηγιατίτηνπροτεραίατηςακρόασης το πρωτοκολλητείο του δικαστηρίου ειδοποίησε ότι δύο εφέσεις 10 τους,πουήτανορισμένεςκατάτηνπρωινήσυνεδρίασητης21/10/93, αναβλήθηκαν. Ολόγοςγιαυτόήτανησυμμετοχή των δικαστών σε τελετήμετην ευκαιρίατης Κοινοπολιτειακής Διάσκεψης Κορυφής καιη μάρτυςυπέθεσε ότιτοίδιοθαίσχυεκαιγιατιςεφέσεις-αντι κείμενο των αιτήσεων - πουήτανπρογραμματισμένες για το από15 γεύματης ίδιας ημέρας. Ο δικηγόρος της εφεσίβλητης Ρένος Σχίζαςανέφερε - και είναι δεκτόν καιαπότηνάλληπλευρά - ότι την επομένη τηςαπόρριψης τηςέφεσης συνάντησε τημάρτυραστην αυλήτωνδικαστηρίωνκαι μίλησανγιατοθέμα. ΗεκδοχήτουείναιότιηκαΧαραλάμπουςτου 20 αποκάλυψε ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο ο φάκελος της υπόθεσης ' βρισκότανπάνωστογραφείοτουκ. Τριανταφυλλίδη. Καιμάλιστα ότι προ μερικών ημερών οι εφεσείοντες συζήτησαν μαζί του την υπόθεσηκαικατέβαλανκαιποσό εξόδων πουο ίδιοςκαθόρισε. Η μάρτυς αρνήθηκε πως αυτό ήταν το αντικείμενο της συνομιλίας 25 τους. Ηδικήτηςεκδοχήείναιότιείπεστοσυνάδελφοτηςπωςαγνο ούσετολόγογιατονοποίοδενεμφανίστηκεοεργοδότηςτηςκαιότι μετάείχεεπικοινωνήσει μετο Γραφείογιανακατατοπιστεί. Η ου σίατηςυπόλοιπης μαρτυρίαςτουκ.Σχίζαείναιότιπριντηνακρό ασηείχεσε 2-3 περιπτώσεις την ευκαιρίανασυναντήσει καισυζη30 τήσει την υπόθεση με τον ίδιο τον κ. Τριανταφυλλίδη στον οποίο ανέφερεκαιτηνημερομηνίατηςακρόασης. Η υπεισέλευση σε άλλες λεπτομέρειες των εκατέρωθεν ισχυρι σμώνδενθαμαςχρειαστεί. ΣτηναντεξέτασητηςκαςΧαραλάμπους διευκρινίστηκε, έξωαπόκάθε αμφιβολία,ότιη ίδιαδενείχεπροσω35 πικήγνώσητουγεγονότοςότιηημερομηνίαδενκαταγράφηκεστογε νικό ημερολόγιο. Αποκάλυψε ότι αυτό που αναφέρει στην παρά γραφο 3της ένορκης βεβαίωσης ότι,δηλαδή, δενενημερώθηκε τοεν λόγωημερολόγιο απόλάθοςή παραδρομή,τηςτοείπεοκ.Τριαντα φυλλίδης. Επισημαίνεται ότι στηβεβαίωσητηςδεδήλωσετηνπηγή 40 τηςγνώσης τηςγιατοστοιχείο αυτό,όπωςεπιτάσσει ηΔ.39 Θ.
- 265 Νικήτα;, Δ. Toif λ. ΓίγαςΑτδ ν. Ουοτά (Αρ.2) (19*4) Ο κ. Ιωαννίδηςπροώθησε τηνάποψη,από μέρους τηςεφεσίβλη της,ότι ηαμέλεια ήπαράλειψηδικηγόρουδενσυνιστάαποχρώντα λόγογια παροχήθεραπείας. Καιάντλησε υποστήριξη κυρίωςαπό τη νομολογία που διέπει θέματα παράτασηςτων προθεσμιών για υποβολή έφεσης. Τηνομολογία καικυρίωςτηνυπόθεσηMarkides 5 Europav.Vassos Eliades Ltd.
(1984)1C.L.R. 189,198,επιστρά τευσεκαιοκ.Ταλαρίδης. Αλλάγιανα πείσει ότι μόνο στην περί πτωσηπουτοδικαστήριοικανοποείταιότιοι εφεσείοντες έπαυσαν ναενδιαφέρονταιγιατηνυπόθεσητους μπορούνναστερηθούντου δικαιώματοςακρόασης,πουπροστατεύει το ίδιοτοσύνταγμα. 10 Η καρδιάτου προβλήματος βρίσκεται αλλού. Θα εξηγήσουμε γιατί. Οιαιτήσεις βασίζονται εκτός άλλων και στις διατάξειςτης Δ.48, θ.θ.1-4, πουφέρνουν στο προσκήνιο την απόφασηLouis Vuittonν. Αέρμοσαχ Αίμιτεδ καιΆλλης(\99Σ) 1Α.Α.Δ. 1453.Η απόφαση επικύρωσε τηνεομηνεία που δόθηκε από προγενέστερη 15 νομολογία σεθέματαπουρυθμίζουντηναποδεικτικήδιαδικασίαμε τημέθοδοτωνενόρκων δηλώσεων: Stylianouv. Stylianou
(1988)1 C.L.R.520και KrashiasShoeFactory Limited, also trading as "K" Shoesv.AdidasSportschuhfabrikenAdi DasslerKG
(1989)1Α.Α.Δ.(Ε)
- Οαιτητήςέχειυποχρέωση στις περιπτώσεις που 20 ταγεγονότα,πουείναι θεμελιωτικά τουεπίδικουδικαιώματος,δεν προκύπτουναπότοφάκελοτηςδιαδικασίας,ναταπαρουσιάσει με ένορκηδήλωσητου(Δ.48 θ.θ. 1,2 και 3). Περαιτέρωείναιεπιφορ τισμένος με το βάροςαπόδειξηςτων γεγονότων αυτώνόταν αμφι σβητούνται ήόταν ο ισχυρισμός του αντιδίκου του είναι ότιδεν 25 έχουνσυμβείταπραγματικάγεγονόταταοποίαεπικαλείταιο αιτητής. Και ταδύοαυτά σημεία πραγματεύεται και επιλύει ηLouis Vuitton, ανωτέρω. "Η μαρτυρίαηοποίαυποστηρίζειτηναίτησηπαρέχεταιμεένορ- 30 κηδήλωση,όπωςπροβλέπεταιστηΔ.
- Η ένορκηδήλωσηπρέ πεινασυνάδει μετουςκανόνεςπουδιέπουντονκαταρτισμότης καιπροβλέπονταιστηΔ.
- Οομνύωνυπόκειταισε αντεξέταση εφόσον κρίνει τούτοαναγκαίοτοΔικαστήριο ή κατόπιναιτήσε ως τουαντιδίκου(Δ.39 θ.1). Τοπεριεχόμενο της ένορκηςδήλω- 35 σης πρέπει να έχει ως πηγήτην προσωπικήγνώσητων γεγονό τωναπότονομνύοντα-σεενδιάμεσες αιτήσειςη ένορκηδήλωση μπορείνααναφέρεταικαισεγεγονόταγιαταοποίαδενέχειπρο σωπικήγνώσηομάρτυρας,νοουμένου ότι αποκαλύπτειτηνπη γήαπότηνοποίααντλείται ηπληροφόρησητου. 40 266 1 Α.Α.Δ, 5 10 Τουβλ. ΓίγαςΛτ6 ν. Ουστά (Αρ.2) Νικήτας,Δ. Εφόσον αμφισβητούνται ταγεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τηναίτηση,επφάλλεται ηαπόδειξητουςαπό τοδιάδικοοοποί οςφέρειτοβάροςτηςαπόδειξης,όπωςορίζεταιστηΔ.48θ.
- Το .αποδεικτικό μέσο,όπωςκαισεκάθεάλλη περίπτωση πουδεγί νεταιπρόνοιαπερί τουαντιθέτου,είναιηπροφορική μαρτυρία, Η μαρτυρίαηοποίαπροσάγεται,πρέπει ναείναιαποδεκτή βά σειτουδικαίουτηςαπόδειξης. Δενπεριορίζονται όμωςοΐιμάρτυρες οι οποίοι μπορεί νακληθούν γιανααποδείξουν τα αμφισβητοΰμενα γεγονότα σ' εκείνο ήεκείνους πουκατέθεσαν,ένορκηδήλωση. Μόνο μαρτυρίαπαραδεκτήκατάτους κανόνες της απόδειξης·μπορεί να θεμελιώσει ταιαμφισβητούμενα γεγονότα γιατηνπαροχήενδιάμεσηςθεραπείας." Στηνπροκείμενηπερίπτωση, εφόσονηεφεσίβλητηπροέβησεάρ15 νησητωνγεγονότων σταοποίαστηρίζεται η αίτηση,οι εφεσείοντες (βαρύνονται να τα αποδείξουν. Όμως ό,τι είπε στη μάρτυρα ο κ. Τριανταφυλλίδης γιατο επίμαχοθέμαείναι μαρτυρίαεξακοήςκαι •σαν τέτοιαδενέχει καμιάαποδεικτικήαξία. Ας σημειωθεί ότι δεν υπήρχεάλλη μαρτυρίαπουναθεμελιώνειτολόγοεπαναφοράςπου 20 αποτελεί καιτηνπροϋπόθεσηγιαναπροχωρήσει τοδικαστήριονα ασκήσει.τη δικαιοδοσίατουόπωςφυσικάτηνέχειοριοθετήσει στην ιαπόφασητης 18/2/
- .Οπροβαλλόμενος λόγος,επαναφοράςπαρέμεινεσε επίπεδο.ιοχυρισμών. 25 Γιαυτόκαιοιδύοαιτήσειςαπορρίπτονταιμεέξοδασεβάροςτων ιαιτητών./,εφεσειόντων. Οι αιτήσειςαπορρίπτονταιμε έξοδα 267