1 Α.Α.Δ. 9 Ιουνίου,1994 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΓΓΗΣΗTOY BARRY EVANGELIΓΙΑ ΤΗΝΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΑΓΓΗ ΣΗ ΓΙΑΤΗΝΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ CERTIORARI, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΗΔΙΑΤΑΓ ΜΑ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ 7430/93,ΣΕΜΟΝΟΜΕΡΗ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΓΗΤΗ BARRY EVANGELI, ΓΙΑ ΤΗΝΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΝΑΠΑ ΓΟΡΕΥΤΙΚΩΝΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ. (ΑίτησηΑρ. 75/94) Προνομιακά Εντάλματα— Αίτηση γιαχορήγηση άδειας για καταχώριση αίτησης για έκδοση εντάλματοςcertiorari εναντίον απόφασης τον ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛεμεσούμε τηνοποίαδενεπέτρεψε τησυνέ χισησεισχύπροσωρινώνδιαταγμάτωνπου είχανεκδοθείμετάαπόμο νομερήαίτηση— Ισχυρισμός γιαυπέρβασηδικαιοδοσίας, διότι τοΔι καστήριο είχεαποφασίσει να επιληφθείτηςαίτησης γιατηδιατήρηση σεισχύτωνπροσωρινώνδιαταγμάτων, παρά τοότιεκκρεμούσανδύο αιτήσειςγιαπαρακοήτωνδιαταγμάτωνεκείνωναπότουςκαθ'ωνηαί τηση— Ισχυρισμός γιαπαραβίαση τωνσυνταγματικώνδικαιωμάτων τον αιτητή, διότιστηνακρόασητηςαίτησηςδενείχεεπιτραπεί στοναιτητήνααπαντήσει, έστω καιανοι Θεσμοίδενπροέβλεπαν για τέτοιο δικαύομα απάντησης— Κρίθηκεότι, στηνπςκοτηπερίπτωση ήτανθέ μα άσκησηςδιακριτικήςευχέρειας τουΔικαστηρίον, πον δεναποτελεί αντικείμενοελέγχουμετοπρονομιακόένταλμαcertiorari, ενώστηδεύ τερηπερίπτωση δενυπήρχε θέμα παραβίασης τωνσυνταγματικώνδι καιωμάτων τον αιτητή — Κρίθηκε ότι δεν υπήρχε εκπρώτης όψεως υπόθεσηπου ναδικαιολογείτηχορήγησητηςαιτούμενηςάδειας. Ο αιτητήςήταν ενάγων σεαγωγήενώπιον του Επαρχιακού Δικα στηρίουΛεμεσού,στην οποία,μετάαπόμονομελήαίτησητουαιτητή, είχανεκδοθεί στις 14.12.93, δύοπροσωρινά διατάγματα. Σιις 14.3.94, μετά απόακρόαση,τοΔικαστήριο αποφάσισεναμηνπαρατείνειτην ισχύτωνενλόγωπροσωρινών διαταγμάτων. Οαιτητήςζήτησε άδεια γιακαταχώρισηαίτησης γιαέκδοσηεντάλματοςcertiorariπουναακυ433
(1994)Evangeli ρώνει την εν λόγω απόφασητου Επαρχιακού Δικαστηρίου για τους εξής λόγους: (i) ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου εκκρεμούσαν και δύο αιτήσεις για παρακοή των προσωρινών διαταγμάτωνπου εί χανεκδοθεί στις 14.12.93. ΤοΔικαστήριο, παράτιςεπανειλημμένες αι τήσεις του αιτητού,δεν επιλήφθηκε των αιτήσεων για παρακοή,αλλά αποφάσισεναεπιληφθεί τηςκυρίως αιτήσεως, γεγονός που συνιστού σευπέρβαση εξουσίας,και(ii)οαιτητήςείχεστερηθεί των συνταγματι κών του δικαιωμάτωνκαιήδικαιωμάτωνδυνάμει τωνκανόνων φυσι κής δικαιοσύνης να ακουσθεί, διότι το Δικαστήριο δεν του είχε δώσει δικαίωμααπάντησης. 5 10 Αποφασίσθηκεότι: (α) Ηύπαρξηαίτησηςγιατιμωρία τουκαθ'ουηαίτησηγιαανυπα κοήδιατάγματοςτου Δικαστηρίου, δεν αποστερεί το Δικαστή ριοενώπιον τουοποίουεκκρεμεί, δικαιοδοσίαςναακούσει τον κατηγορούμενο γιαανυπακοήσεάλληδιαδικασία. Κατάσυνέπεια,δεν μπορούσε νατεθεί θέμαυπέρβασης δικαιοδοσίαςαπό το Επαρχιακό Δικαστήριο. 15 (β) Το κατάπόσο θαεπιτρέπετο στους καθ'ων ηαίτηση ναακου σθούν,ενόψειτουισχυρισμού γιαανυπακοήδιατάγματος,ήταν ζήτημαάσκησηςδιακριτικήςευχέρειας τουΔικαστηρίου,πράγ- 20 μαπουδεν ελέγχεται μετοπρονομιακό ένταλμα certiorari. (γ) Είχεπαρασχεθείστοναιτητήκάθεευκαιρίαναακουσθεί απότο Δικαστήριο σύμφωνα με τους Θεσμούς και δεν ετίθετο θέμα παραβίασηςτωνσυνταγματικών τουδικαιωμάτωνήτωνκανό νων της φυσικήςδικαιοσύνης. 25 Η αίτησηαπορρίφθηκε. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Smith v.PaphosStone C.EstatesLtdκαιΆλλων
(1989)1 ΑΛΛ. (Ε)499, Μαγκάκης
(1990)1 ΑΛΛ. 1068, Mouzouris v.XylophagouPlantationsLtd
(1977)1 C.L.R.287, Vuitton v. ΔέρμοσακΛίμιτεδ
(1992)1 ΑΛΛ. 1453, Re Kakos
(1985)1C.L.R.
- 434 30 1 ΑΛΛ. Evangeli Αίτηση. Αίτησηαπότον Bairy Evangeliγιατηνπαραχώρησηάδειας για να καταχωρίσει αίτηση για την έκδοση προνομιακού διατάγματος certiorari. 5 Χ. Στανράκης,γιατον Αιτητή. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Αναγνωσετηνακόλουθηαπόφαση. ΟBarryEvangeli εξαιτείταιτηνάδειατουδικαστηρίουγιανααποταθείγιατηνέκδοση προνομιακού εντάλματος CERTIORARI για την ακύρωσηενδιάμε10 σηςαπόφασηςτουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛεμεσούτης 15/3/94 με την οποία παραμερίστηκαν προσωρινά απαγορευτικά διατάγματα που είχαννωρίτερα εκδοθεί στις 14/12/93 στην Αγωγή7430/
- Τα προσωρινάδιατάγματαείχανεκδοθείμετάαπόμονομερήαίτησητου αιτητή,ενάγονταστηναγωγή. Μετάτηνεπίδοσηοεναγόμενος έφερε 15 ένστασηστηνπαροχήτωνπροσωρινών διαταγμάτωνκαιαξίωσετον τερματισμό τους. Αφούακούστηκανοι διάδικοιτοΔικαστήριο δεν ενέκρινετηνοριστικοποίησητωνδιαταγμάτωνκαιδιέταξετονπαρα μερισμότους.Η έκδοσηεντάλματοςCERTIORARI γιατηνακύρωση τηςενδιάμεσηςαπόφασηςτουΕπαρχιακούΔικαστηρίουεπιδιώκεται 20 γιαδυολόγους: (α) Υπέρβασηεξουσίας,και (β) Παραβίασησυνταγματικών δικαιωμάτων του αιτητήκαι/ή παραβίασητωνκανόνωντηςφυσικήςδικαιοσύνης. Ηαπόφασηδενεπισυνάπτεταιστηναίτηση. Στηνένορκηδήλωσητουδικηγόρουκ.Σπ. Ευαγγέλου,πουμαζίμετονκ. Χ.Σταυράκη εκπροσώπησε τον αιτητή στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο, ηοποία συνοδεύει τηναίτηση,εκτίθενταιταγεγονόταταοποίατηνυποστη ρίζουν. Από την έκθεση των γεγονότων προκύπτει ότι πριν την ακρόασητηςαίτησης(18/1/94) γιατηνοριστικοποίηση τωνπροσω30 ρινών διαταγμάτων,ο αιτητήςυπέβαλε δυο αιτήσεις στοδικαστή ριο, στις 15/1/94και 18/1/94,για ανυπακοήτου διατάγματοςτης 14/12/93απότονεναγόμενο. Πριντηνακρόασητηςαίτησηςγιατην οριστική παροχή ενδιάμεσης θεραπείας στις 18/1/94οι δικηγόροι του αιτητή επέσυραν την προσοχή του δικαστηρίου στην ύπαρξη 35 των δυοαιτήσεων γιαπαρακοήτουδιατάγματοςτης 14/12/93 από τον εναγόμενο,μετηνεισήγηση όπως επιληφθεί πρώτατωναιτήσε ων εκείνων πρινπροχωρήσει στην ακρόασητηςαίτησηςγιαενδιά- 25 435 Πικής, Α. Evangeli
(1994)μέση θεραπεία. Ακολούθησεηακρόασητης κυρίως αίτησης και ακούστηκανοι διάδικοι σεσχέσημετην οριστικοποίηση του προσωρινούδιατάγ ματος. Εκμέρους του αιτητή (ενάγοντα) επαναλήφθηκεεισήγηση όπωςπρινεπιληφθεί τηςαίτησηςγιατηνοριστικήπαροχήενδιάμε- 5 σηςθεραπείαςτοδικαστήριοέπρεπεναλάβειγνώσητουπεριεχομέ νουτωνδυοαιτήσεωνγιαπαρακοήκαινααποφασίσειστοπλαίσιο της άσκησης τηςδιακριτικής τουευχέρειας κατάπόσο εδικαιολογείτο ηαντιμετώπιση τηςανυπακοής πριντην εξέταση τηςαίτησης για την παροχήθεραπείαςμέχρι την αποπεράτωσητης δίκης. Με 10 ενδιάμεση,όπως αναφέρεταιστην ένορκη ομολογία, απόφαση του δικαστηρίου απορρίφθηκε το αίτημα γιαλόγους που"πρέπεινα φαίνονται σταπρακτικάταοποίαδυστυχώς δεν μαςέχουν δοθεί". Εξηγείται ότιτοδικαστήριοαπέρριψετοαίτημαδιότιπήρετηθέση ότιδενισχύειοποιαδήποτεαρχήπουνααπαγορεύεισεπρόσωποτο 15 οποίο βρίσκεται σεπαρακοήαπότουναακουστεί σε διαδικασία ενώπιον τουδικαστηρίου. Ακολούθησεηακρόαση της αίτησης γιατα προσωρινάδιατάγ ματαη οποίααπέληξεστον παραμερισμότωνδιαταγμάτωνπουεί χαν εκδοθεί στις 14/12/93καιτηναπόρριψητηςαίτησηςγιατηνέκ- 20 δόση των υπόλοιπων διαταγμάτωνγια ταοποία είχε επίσης υπο βληθείαίτημα. Τοπρώτοπαράπονοτου αιτητήέγκειται στο ότιτο Επαρχιακό Δικαστήριο επελήφθη τηςκυρίως αίτησης χωρίς πρώτα ναλάβει γνώσητωναιτήσεωνγιατιμωρίατουεναγομένουγιαανυπακοή. Το 25 δεύτεροπαράπονο,μετοοποίοεπίσηςσυναρτάταιηαίτησητουγια την παροχήάδειας, σχετίζεται μετην άρνησητου Επαρχιακού Δι καστηρίου μετάτηνολοκλήρωσητωναγορεύσεων σχετικά με την έκδοσητωνπροσωρινών διαταγμάτωνναεπιτρέψει στοναιτητήνα απαντήσειήναδιευκρινίσει ορισμένα σημεία ταοποίαήγειρεοδι- 30 κηγόρος του εναγομένου. Τοπαράπονουποβάλλεται παράτο ότι αναγνωρίζεταιότιοιδιαδικαστικοίκανονισμοί δενπροβλέπουνδι καίωμααπάντησης. Κατάτησυζήτηση τηςαίτησης οκ. Σταυράκης αναγνώρισεότι υπό το φως των αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην 35 MarieTherese Smith v.PaphosStone C.Estates Ltd καιΆλλοι
(1989)1 ΑΛΑ (JB,)499mi ΑίτησηΜσγκάκη(\990) 1 Α.Α.Δ. 1068, δενμπορείνατεθεί θέμαυπέρβασηςδικαιοδοσίας. Η ύπαρξη αίτη σηςγιατιμωρίατουεναγομένουγιαανυπακοήδεναποστερείτοδι καστήριο, ενώπιον του οποίου εκκρεμεί, δικαιοδοσίαςνα ακούσει 40 436 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Evangeli Πιχης, Δ. τονκατηγορούμενο γιαανυπακοήσεάλλη διαδικασία. (Βλ. επίσης Antonis Mouzouris andAnother v.Xylophaghou Plantations Ltd.
(1977)1C.L.R. 287). Παρέχεταιόμως διακριτικήευχέρεια στο Δικαστήριο ν' αρνηθείν' ακούσει πρόσωπο πουβρίσκεται σεανυπακοή. Η άσκησητηςδιακριτικήςαυτήςευχέρειαςδενυπόκειταισε έλεγχομέσω τουεντάλματος CERTIORARI. Ηεσφαλμένη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας τουδικαστηρίου δεν το εκτρέπει από τα όρια της δικαιοδοσίας του. Μόνο στο πλαίσιο έφεσης μπορεί να αναθεωρηθείη άσκησητηςδιακριτικήςευχέρειας τουδικαστηρίου. Όσοναφοράτονάλλο λόγογιατονοποίο επιδιώκεται άδεια εί ναιπρόδηλοαπό τηνέκθεση τωνγεγονότων ότι οαιτητήςδεναπο στερήθηκε τουθεμελιώδους δικαιώματοςναθέσειτηνυπόθεση του ενώπιον τουδικαστηρίου. Σεερώτηση τουδικαστηρίου γιαδιευκρίνιση τουαιτήματοςγια παροχήάδειαςσεσχέσημε την παραβίασηθεμελιωδών δικαιωμά των του αιτητήοκ. Σταυράκηςεξήγησεότι το αίτημα εντοπίζεται στην άρνησητου δικαστηρίου να λάβειγνώσητων γεγονότων των δυοαιτήσεωνγιαανυπακοήκαιναασκήσει τη διακριτικήτουευχέ ρεια υπό το φως εκείνης της γνώσης. Επομένως εισηγήθηκε ότιη παρούσαυπόθεσηδιακρίνεταιαπότηνMarieThereseSmith(ανω τέρω). Προκύπτει απότηνδιευκρίνιση η οποίαδόθηκεότιδενεγεί ρεται θέμαπαραβίασηςοποιουδήποτε δικαιώματοςτου αιτητή. Η εισήγησηότιταγεγονότα της παρούσας διακρίνονται από εκείνα τηςMarieThereseSmithκαιτολόγοπουτηνστοιχειοθετεί δενευσταθεί. Η παράλειψητουδικαστηρίουναλάβειγνώση τωνγεγονό τωνπουάπτονταιτηςευχέρειαςπουτουπαρέχεταιαπολήγεισεκα κήάσκησητηςδιακριτικήςτουευχέρειαςκαιδεδιακρίνεταιαπότην περίπτωση όπου το δικαστήριο λαμβάνει γνώσητων σχετικών γε γονότων αλλάασκεί τηνευχέρειατου εσφαλμένα. Και στις δυο περιπτώσεις ηαπόφασηκαταλήγει σε εσφαλμένη άσκηση διακριτικής ευχέρειας μέσα στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας τουδικαστηρίουη οποίαδενυπόκειταισεαναθεώρησημεένταλμα CERTIORARI. Ηορθότητα της μπορεί ναελεχθεί μόνο μετάαπό έφεση στοπλαίσιοτηςδευτεροβάθμιαςδικαιοδοσίαςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου.Ηκατ' ισχυρισμόν κακήάσκησητηςδικαιοδοσίαςτου δικαστηρίουδεναποστέρησε τοναιτητήοποιουδήποτε δικονομικού ή άλλου δικαιώματος ούτε έθεσεπεριορισμούς στην παρουσίαση τηςυπόθεσης τουγιατηνοριστικοποίηση τωνπροσωρινών διαταγ μάτωνταοποίαείχανληφθεί μετάαπόμονομερήαίτησηστηναπουσίατουεναγομένου. Όπωςτονίζεται στηνLouisVuittonν.ΑέρμοσαχΛίμιτεδκαιΆλλης
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453,διατάγματατα οποία 437 Πικής,Δ. Evangeli
(1994)εκδίδονται στην απουσία του αντιδίκου συνιστούν εξαιρετικά μέ τρα,είναι εξ αντικειμένου προσωρινά και ηδιάρκειατους συναρ τάταιμετηνπαροχή ευκαιρίαςστηνάλληπλευράναεμφανιστείκαι να εκθέσει τις απόψειςτης. Καταλήγω ότι δεν έχει αποκαλυφθεί εκ πρώτης όψεως In re Kakos
(1985)1 C.L.R. 250 λόγος πουναδικαιολογεί τηνπαραχώ ρησηάδειαςγιατηνυποβολήαίτησηςγια CERTIORARI. 5 Η αίτησηαπορρίπτεται. 438