clr/1994/1994_1_443.pdf

(1994)τα εμπορεύματα είχαν μεταφερθεί στο λιμάνι τηςΛεμεσούγιανα διαμετακομισθούν στην Βηρυτό,καιότιοιεναγόμενοι 7έωςΙΟείχανανα­ λάβειτηναποστολήτωνεμπορευμάτων στην Βηρυτό,καιήσανοιναυ­ λωτέςτουπλοίου. Περαιτέρωισχυρίσθηκανότιοιεναγόμενοι 1 έως6 ήσανοι ιδιοκτήτεςτουπλοίουήοιδιαχειριστές του,υπόσυνθήκες που 5 τους καθιστούσαν υπεύθυνους γιατηναπώλειατουφορτίου. Οι.ενάγοντες ισχυρίσθηκανότιταεμπορεύματαείχανφορτωθεί κατάλανθα­ σμένοτρόποκαι ότι είχεγίνειυπερφόρτωση τουπλοίου γιαναμετα­ φερθούνόλαταεμπορεύματαμεέναταξίδι,πράγμαπουοδήγησεστην βύθισητουπλοίου. Ισχυρίσθηκανεπίσηςότιείχανεφαρμογήοι Κανό- 10 νές της Χάγης, ότι οι εναγόμενοι, ήμερικοί απόαυτούςείχαν ευθύνη σανμεταφορείς,ήκοινοί μεταφορείς(commoncarriers),ήσανθεματο­ φύλακες του φορτίου. Ισχυρίσθηκαν,τέλος,τηνύπαρξηδόλου, προ­ σπάθειαςκαταδολίευσης,συνωμοσία καιναυταπάτη. Δενυπήρχεγρα­ πτόναυλοσύμφωνο,ούτευπήρχανφορτωτικές. 15 ΕνώπιοντουΔικαστηρίουπαρουσιάσθηκανδιάφορατηλέτυπακαι άλλαέγγραφαωςεπίσηςκαιπροφορικήμαρτυρία,γιανααποδειχθούν οι ισχυρισμοί των εναγόντων. Οι εναγόμενοι αρνήθηκανότι ήσαν οι ιδιοκτήτες ήδιαχειριστές τουπλοίου,ήοι ναυλωτές τουπλοίουαντί­ στοιχα,ήότι είχαν οποιαδήποτεευθύνησανκοινοί μεταφορείς ήσαν 20 θεματοφύλακες τωνεμπορευμάτων. Σχετικάμετααστικάαδικήματα που συνιστούσαν καιποινικά αδικήματαδεν αποδείχθηκε στο Δικα­ στήριο ότι πριναπότηνκαταχώρισητηςαγωγήςείχεδοθείγραπτήει­ δοποίησηστον ΓενικόΕισαγγελέα τηςΔημοκρατίας,όπως απαιτείται απότοάρθρο67τουπερίΑστικώνΑδικημάτων Νόμου,Κεφ.

1. 25 Αποφασίσθηκεότι: (α) Οι ενάγοντες είχαναποτύχεινααποδείξουνότιοι εναγόμενοι 1έως 6ήοποιοσδήποτε απόαυτούςήτανείτεοιδιοκτήτης,εί­ τεοδιαχειριστής,τουπλοίου,υπόσυνθήκες πουνατουςκαθι­ στούν υπεύθυνους γιατηνβύθισητουπλοίου καιτηναπώλεια 30 τουφορτίου. (β) Εφόσον δεν υπήρχε φορτωτική, δεν μπορούσαν να εφαρμο­ σθούν οι Κανόνες τηςΧάγηςστηνπαρούσαυπόθεση. (γ) Οι ενάγοντες είχαναποτύχεινααποδείξουνότι οι εναγόμενοι 7 έωςΙΟ, ήοποιοσδήποτε από αυτούς,ήσαν οι ναυλωτές του 35 πλοίου. (δ) Σαναποτέλεσμα των πιοπάνω,κανείςαπότους εναγόμενους δενμπορούσεναθεωρηθεί ότιείχεευθύνηείτεσανμεταφορέας 444 1 Α.Α.Δ. Hamadev.Α ΔημητρίουΛτδκ,ά. είτεσανκοινόςμεταφορέας. 5 10 (ε) Οιενάγοντεςδενείχαναποδείξειτηνύπαρξησύμβασης παρα­ καταθήκης ήότιοι εναγόμενοι ήοποιοσδήποτε από αυτούς ήτανθεματοφύλακεςτωνεμπορευμάτων, σύμφωναμετιςπρόνοιες του άρθρου 106 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149, καικατάσυνέπειαδενετίθετοθέμαευθύνηςσανθεματοφύλα­ κες. (στ)Σχετικάμεταισχυριζόμενααστικάαδικήματατηςκαταδολίευ­ σης, συνωμοσίας, ναυταπάτης κλπ, καμία μαρτυρία δεν είχε προσαχθείγιααπόδειξητους,καιενπάσηπεριπτώσειη αγωγή σχετικάμεαυτάδενμπορούσεναπροχωρήσει, εφόσονδεν είχε επιδοθείγραπτήειδοποίησηστονΓενικόΕισαγγελέατηςΔημο­ κρατίαςπριναπότηνκαταχώρισητηςαγωγής, σύμφωναμε το άρθρο67 τουπερίΑστικώνΑδικημάτωνΝόμου,Κεφ.
2. 15 Οι αγωγές απορρίφθηκανμε έξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: OrfanidesandMuratandJohn LatsisOwnersetcofM.S. Europa

(1969)1 C.L.R. 266, 20 Sehmaltzv. Avery[1851] 16Q.B. 655, Carrv. Jackson[1852] 7Exch 382, Adamsv.Hall[1887]37L.T. 70, Jankinsv. Hutchinson[1849] 13Q.B. 744, TheShipDama v. GeorghiadesSA

(1980)1 C.L.R. 368, 25 KounnasandSonsLtdv. Zim

(1966)1 CLR. 181, Malli v. Toumba

(1978)2J.S.C. 313, Eleftheriades v. Mavrellis

(1985)ICLR.436. ΑγωγέςΝαυτοδικείου. Αγαϊγές εναντίον τωνεναγομένων για αποζημιώσεις γιααπώ- 445 Hamade v. Α. ΔημητρίουΛτδ κ,ά.

(1994)λείαεμπορευμάτων ταοποίαφορτώθηκανστοπλοίο "Αγιοι Ανάρ­ γυροι"τοοποίοβυθίστηκε δεκαεπτά μίλιααπότις ακτέςτουΛιβάνου. Μ.Βασιλείουκαι Ε. Ευρυιίόου,γιατουςΕνάγοντες. Α. Ποιητής,γιατους Εναγόμενους 1-

1. 5 Α. Ανδρέου,γιατους Εναγόμενους 7-
2. Ουδεμίαεμφάνισηyuxτους Εναγόμενους
3. Cur. adv vult. ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση. Μετιςαγωγές αυτές πουσυνενώθησαν ύστερα απόδιαταγήτουΔικαστηρίου 10 οι ενάγοντες αξιοΰν εναντίον των εναγομένων αποζημιώσεις για απώλεια εμπορευμάτων, τα οποία φορτώθηκαν στο πλοίο "Αγίοι Ανάργυροι",τοοποίοβυθίστηκε δεκαεπτάμίλια απότις ακτέςτου Λιβάνουστις28Φεβρουαρίου1989,μετάπουαπέπλευσεαπότολι­ μάνιτηςΛεμεσού. Αξιώνουνεπίσηςαπώλειακερδώντηνοποίαθα 15 αποκόμιζαναπότηνπώλησητωνεμπορευμάτωναυτών. Οι βάσεις των αγωγώνόπως προκύπτει σαφώςαπότην παρά­ γραφο2,τουpetition,είναιοι εξής: "α. Σύμβασημεταφοράςηοποίαμαρτυρείταιαπότις φορτωτι­ κές ημερ.26/2/82καισυγκεκριμένα: 20 Στηναγωγή33/83ηφορτωτικήυπ' αρ. 1,2,3 και
4. Στηναγωγή34/83 ηφορτωτικήυπ'αρ.
5. Στηναγωγή35/83 ηφορτωτικήυπ'αρ.
6. β. Η ιδιότητα των εναγομένων 1-11 ως μεταφορέων(carriers). Ο ισχυρισμόςαυτόςπροβάλλεταικατάτέτοιοτρόποώστενα 25 συγκεκριμενοποιείται ότι οι εναγόμενοι 1-11 ενεργούσαν σαν μεταφορείς απόκοινού ή/καιο καθέναςξεχωριστά και συνήψαν σύμβασημετονκαθένααπότουςενάγοντεςγιαμε­ ταφοράτων εμπορευμάτωντους. γ. Διαζευκτικός ισχυρισμόςείναιότι οι εναγόμενοι παρουσία- 30 σαντους εαυτούςτους ωςτους ιδιοκτήτεςήκαιναυλωτές ή καιδιαχειριστέςτουπλοίουήκαιαντιπροσώπουςπουείχαν την κατοχή ή και πραγματικόσυμφέρον της ιδιοκτησίας ή 446 1 Α.Α.Δ. Hamadev.Α ΔημητρίουΛτδκ.ά. Αοΐζον,Π. καιπλήρηέλεγχοτουπλοίου. δ. Περαιτέρω ισχυρισμός των εναγόντων είναι ότι στις ρηθεί­ σες φορτωτικές ενσωματώθησαν ρητάτα"HagueRules". 5 10 15 20 25 ε. Περαιτέρωπροςταπιοπάνωοιενάγοντεςπροβάλλουντους ισχυρισμούς ότιμετους όρους και πρόνοιες της πιοπάνω συμφωνίας μεταφοράς οι εναγόμενοι ανέλαβαν ορισμένες συγκεκριμένες υποχρεώσεις όπως π.χ. νακαταστήσουντο πλοίο ικανόναπλέει,ναείναι σωστά επανδρωμένο,ναμε­ ταφέρουν τα εμπορεύματα ασφαλή μέχρι τηνπαραλαβή τους, να τα φορτώσουν, φυλάξουν, φορτοεκφορτώσουν ασφαλή καιναταπαραδώσουνστον παραλήπτηή αντιπρό­ σωπο που θακατονομάσουν στολιμάνι της εκφόρτωσης στην ίδιακαλή κατάσταση. στ. Περαιτέρωισχυρισμός των εναγόντων είναι ότιοιεναγόμενοιευθύνονταιδιαζευκτικάσανκοινοί μεταφορείς(common carriers), ήκαισυνήθεις θεματοφύλακες των εμπορευμάτων δυνάμειπροφορικήςσυμβάσεωςκαταρτισθείσηςμεταξύεκά­ στουενάγοντοςκαιτωνεναγομένωνήκαικαθ'ενόςαπόαυ­ τούςξεχωριστά. Κατάτονισχυρισμό τωνεναγόντωνοιεναγόμενοι παρέλειψαν ναεκτελέσουν τιςαναφερθείσες υπο­ χρεώσειςτους. ζ. Τέλοςοιενάγοντες ισχυρίζονται ότι μετις πράξειςήκαιπα­ ραλείψεις ήκαιαμέλεια των εναγόντων οιεναγόμενοι ή και καθέναςαπόαυτούςκατακρατούντοπιοπάνωφορτίοήκαι τομετατρέπουνσεδικήτουςπεριουσίαήκαιπεριουσίατρίτου προσώπουήκαιπροκάλεσαντηναπώλειατουή καισυνωμό­ τησαν να αποστερήσουν τους ενάγοντες απότην ιδιοκτησία τουφορτίουήκαινακαταδολιεύσουντουςενάγοντες." Σαν αποτέλεσμα των ανωτέρω είναι ο ισχυρισμός των εναγό30 ντων ότι υπέστησαν ζημίεςτις οποίεςαξιούνεναντίον τωνεναγο­ μένων οι οποίες είναιοιπιοκάτω: 35 "(α)Δολάρια ΗΠΑ253.674.000 και/ή το ισάξιον εις Κυπριακόν Νόμισμα κατά τον χρόνον της δημιουργίας της αιτίαςτης αγωγής, OLaζημίαςδιατηναπώλειανκαι^ήτηνμη παράδοσιν των ανωτέρω εμπορευμάτων και/ήτουφορτίου,εξ' αι­ τίαςτηςβυθίσεως τουενλόγωπλοίουοφειλομένης ειςαμέλειαν και/ή άλλως τωνεναγομένων τωνυπηρετών και/ή αντιπροσώπωνκαι^ήάλλωςπωςτούτων. 447 Λοΐζου, Π. Hamade ν.Α ΔημητρίουΛτδ κ.ά.

(1994)(β)Την επιστροφήν του φορτίου και/ήτου αυτού ως ανωτέρω ποσού το οποίον αποτελεί τηναξίαντουφορτίου τοοποίον απωλέσθη και/ή κατεστράφηένεκα παραλείψεως και/ή απώ­ λειας και/ήυπαιτιότητος των εναγομένων, των υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων τωνκαι/ήάλλωςπως. 5 (γ)Τοαυτόανωτέρωποσόν υπότύπονζημιώνοφειλομένωνεις την παράλειψιν των εναγομένων να ασκήσουν την δέουσα επιμέλεια και/ήπροσοχήν (diligence)προ ήκατά τον πλουν (voyage)καιήνακαταστήσουντοενλόγωπλοίον αξιόπλουν και ήκαταλλήλως να επανδρώσουν με απαραίτητοπλήρω- 10 μα, να προμηθεύσουν και/ή εφοδιάσουν και/ή εξοπλίσουν τούτο και/ή κάμουν αποτελεσματικά ή αποδοτικά και/ή ασφαλή τα αμπάρια, μηχανοστάσιον και όλα τα άλλα μέρη τουπλοίου καιναδιατηρούνταύταεις καλήνκατάστασιν. (δ)Τοαυτόανωτέρωποσόν διαζημίαςένεκαπαραβάσεως συμ­ φωνίας μεταφοράς εμπορευμάτων και/ήπαραβάσεωςνομί­ μουκαθήκοντος και/ήυποχρεώσεως και/ήδι* αμέλειαν των εναγομένων των υπηρετών και/ή αντιπροσώπων αυτών εν σχέσει με την μηπαράδοσιν και ήαπώλειαν των ρηθέντων εμπορευμάτων,και/ή (ε) Τοαυτόανωτέρωποσόνωςζημίαςταςοποίαςυπέστηο ενά­ γων ένεκεν παρανόμουοικειοποιήσεως και/ήκατακρατήσεωςκαι/ή detinueκαι/ήάλλωςπωςυπότων εναγομένωνκαι/ή τωνυπηρετώνκαι/ή αντιπροσώπων αυτώνκαι/ήάλλως. (στ)Το αυτό ανωτέρω ποσόν δια παράβασιννομίμου καθήκο- 25 ντος (breach of duty) των εναγομένων τωνυπαλλήλων και/ή υπηρετών αυτών ως εμπεπιστευμένων και/ήbailees των εν λόγωεμπορευμάτων ωςήδηελέχθη. (ζ)Τοαυτόανωτέρωποσόν ως αποζημιώσεις και/ήάλλωςπως δια δόλον και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ή συνωμοσίαν 30 προς καταδολίευση (conspiracy)και/ήσυμπαιγνία και/ή άλ­ λως και/ή ναυταπάτηκαι/ήάλλωςπως. (η) Επιστροφή του Ναύλουκαι/ήοιουδήποτε ποσού το οποίον κατεβλήθηεις τουςεναγομένους και/ή εκάτεροντούτων,τού­ των,και/ή άλλως, (θ)Οιανδήποτεάλλην και/ή περαιτέρωθεραπείαν. 448 35 1 Α.Α.Δ. Hamadev. Α ΔημητρίουΛτδ κ,ά. Λοΐζον, Π. (ι) Τόκον επίτουωςάνωποσούπρος9% ετησίως. (κ)Ταέξοδα." Η βύθιση του πλοίου "Αγιοι Ανάργυροι" δεν αμφισβητείται. Προβάλλεται δεαπότους ενάγοντες ο ισχυρισμός ότι ταεμπορεύ5 ματακαιταεμπορευματοκιβώτια φορτώθησανπάνωστοπιο πάνω πλοίο κατάπλημμελή τρόποκαιότι υπήρξελανθασμένηκαιπλημ­ μελήςεξισορρόπηση τουπλοίου. Αυτά δεκατέστησαν τοπλοίο μή αξιόπλουν και μεβάσηαυτά,τηναπόδειξητων ισχυρισμών αυτών και την τεκμηρίωση των με τρόπο πουνα ικανοποιεί, όπωςπρο10 βάλλουν στο Δικαστήριο, με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, έγινε η εισήγηση ότι από αυτό το σημείο ολόκληρο το βάρος της αποδείξεως μεταφέρθηκεεπίτωνεναγομένων ωςμεταφορέων. Είναι ηθέσητων εναγόντων ότι σύμφωνα μετους κανόνες της Χάγης οι εναγόμενοι έφεραν τοβάροςτης αποδείξεως να πείσουν 15 το Δικαστήριο ότι είχαν ασκήσει τον πρέποντα έλεγχο ώστε το πλοίο ναείναι αξιόπλουν,τόσο απόαπόψεως τηςκατάστασηςτου sea-worthyόσο καιαπόαπόψεως της φόρτωσης τουcargo-worthy, ότιτοπλοίοήτανκαλάεπανδρωμένοκαιεξοπλισμένοκαιτααμπά­ ρια ασφαλήκαικατάλληλα για μεταφοράτων φορτίων καιότι εκ20 πλήρωσαν τοκαθήκοναφορτώσουν, ναχωριστούν, νατοποθετή­ σουν,ναμεταφέρουν,φυλάξουνκαιεκφορτώσουν ταεμπορεύματα των εναγόντων με τη δέουσα προσοχή και ότι οι εναγόμενοι δεν απέσεισαν το βάρος της αποδείξεως που ευρίσκετο επί των ώμων των. 25 Επιπλέον δεν παρουσίασανοποιαδήποτε μαρτυρίαπουναδεί­ χνειou αυτόπουοδήγησε στηναπώλειατουπλοίου καιτουφορτί­ ουεμπίπτει σαςπεριπτώσεις πουομεταφορέαςεξαιρείταιευθύνης. Προςυποστήριξητωνπιοπάνωέγινεπαραπομπή στονπερίΜε­ ταφορώνδιάΘαλάσσης Νόμο,Κεφ.263, ειδικάστις πρόνοιες των 30 άρθρωνIII, 1,2, καιIV, 1,2, και3 καιστηνυπόθεση Orfanidesand MuratandJohnLatsisOwners etc of M.S.Europa

(1969)1 CLR. 266. 35 Κύριος μάρυραςστηνυπόθεσηήτοοRogerDagherκαιβέβαια τα διάφορατεκμήρια,φορτωτικές στις οποίες αναγράφονταιωςφορτωτές οι εναγόμενοι 7,όπωςεπίσης καιτηνκατάσταση φορτώσεως του πλοίου export manifest Τεκμήριο 7(α)και τηδήλωση φορτίου Τεκμήρια 7(β),ταοποίαυπογράφουνοι εναγόμενοι 7,εμφανιζόμε449 Λοϊζου,Π. Hamade ν.Α. ΔημητρίουΛτδ κ.ά.

(1994)νοι ως αντιπρόσωποι για κύριο που δεν αναγράφεται ούτε στις φορτωτικές αλλάούτεκαιστηνκατάσταση φορτώσεως τουπλοίου. Επιχειρηματολόγηθηκε από μέρους των εναγόντων ότι από τη δέσμη των εγγράφων πουκατατέθηκανωςΤεκμήρια που αναφέρο­ νται είτεστην περίοδο προτηςβύθισης τουπλοίου,Τεκμήριο 7Δ ή 5 στην περίοδο μετάτηβύθιση,Τεκμήριο 7Ε,φαίνεταιναυπήρχεσυ­ νεχής επικοινωνία και ανταλλαγή τηλετύπων μεταξύ των (α) NAKIS TLX No.2034 CY (ΚΥΠΡΟΣ) που προφανώς πρόκειται γιατους εναγομένους 7NAKIS BONDEDWAREHOUSECOLTD και/ή τον εναγόμενο 8,Νάκη Θεοχαρίδηκαι/ή τονεναγόμενο 9,Χα- 10 ράλαμπο Θεοχαρίδη και/ήτον εναγόμενο 10Χαρίδημο Θεοχαρίδη και (β)των L.T.T.TLX No.42023 LE (ΛΙΒΑΝΟΣ)πουπροφανώς πρόκειται για την εταιρεία Lebanese Transport and TradingSARL πουεκπροσωπείτο απότονRogerDagher μάρτυραεναγόντων 1. Τα άλλα έγγραφα, τεκμήρια που κατατέθηκαν και στα οποία 15 χρειάζεται να γίνει κάποιααναφορά είναι τα τηλέπυπα ημερομη­ νίας 21 Φεβρουαρίου 1982 από το μάρτυρα Roger Dagher προς NAKIS 2034CY μετο οποίοζητούνται πληροφορίες για έναπιθα­ νόταξίδιτουΑΥΙΙANARGIRI απότηνΜερσίνητηςΤουρκίαςστην Βυρητό. Γίνεται μνεία αυτούτου εγγράφουεδώαπλώςγιαναση- 20 μειωθεί ότι απότην μαρτυρίαφάνηκεότι αυτότοέγγραφοήταν τε­ λείωςάσχετο μετο επίδικοταξίδι μεταφοράςτων εμπορευμάτων. Τελικά τοάλλο έγγραφοπουκατατέθηκε Τεκμήριο Δ,ήτανένα πιστοποιητικό της Δημοκρατίας του Παναμά που φέρετο ν' ανα­ γράφει ότι κάποιο πλοίο AGHIOI ANARGIRI ανήκε σε κάποια 25 εταιρείαAGHIOIANARGIRI SHIPPINGCOS.A. Σημειώνεταιεδώ ότι ο τρόπος πουαναγράφεταιτόσο το όνομα τουπλοίου όσοκαι της προαναφερόμενης εταιρείας,στο εν λόγωπιστοποιητικό, είναι διαφορετικός απότον τρόποπουαναγράφεταιτοόνοματουεπίδι­ κουπλοίου στις φορτωτικές καιστ' άλλαέγγραφακαιτεκμήρια 30 Ταυτόχρονα με την αξιολόγηση και την αναφορά στο νομικό αποτέλεσμα τωνπιοπάνωεγγράφωντεκμηρίων, θαήθελανακάμω αναφορά και στην προφορική μαρτυρία που παρουσιάσθηκε στο Δικαστήριο σχετικά με την ιδιότητα,ευθύνηκαι σχέσητων διαφό­ ρων εναγομένων αναφορικά με το επίδικο ταξίδι μεταφοράς των 35 εμπορευμάτων. Οκ.RogerDagher μάρτυραςεναγόντων 1,πουήτανέντοναανα­ μεμιγμένος στηνόληυπόθεση έδωσεμετημαρτυρίατουτοτορόλο του ή αυτό της εταιρείας του Lebanese Transport and Trading 450 1 Α.Α.Δ. 5 Hamade v. Α ΔημητρίουΛτδ κ.ά. Λοΐζου, Π. S.A.R.L.τουΛιβάνουωςαντιπροσώπωντουπλοίουμόλιςθα έφθα­ νεστολιμάνιτηςΒηρυτού,ωςεκτελωνιστού τωνεμπορευμάτωνκαι ωςμεσάζοντοςγιαναδιευκολύνει τηνεπικοινωνίακαιπληρωμήμε­ ταξύ των παραληπτώντων εμπορευμάτων και των εναγομένων 7 μέχρι 10καιως μεσάζοντοςγιαναδιαβιβάζειμηνύματακαιενημε­ ρώνειτουςπαραλήπτεςτουφορτίουστο Λίβανο. Είναιγεγονός ότι μίασυμφωνίαναυλώσεως είναιεξ ίσουέγκυ­ ρηέστωκαιανγίνειπροφορικά. Στηνπαρούσαυπόθεσηδενυπήρ­ χεοποιοδήποτεναυλοσύμφωνο. Επομένωςτο εάνυπήρχεναύλω10 σηήόχι θαπρέπειναεξαχθεί απότοσύνολοτηςπροφορικής μαρ­ τυρίαςκαιεγγράφωνπουκατατέθησανστοΔικαστήριο. Ο πιοπάνωμάρτυραςυπεστήριξε ότιοι εναγόμενοι 7 μέχρι 10 ήσανοιναυλωτέςτουπλοίουΑΥΙΙANARGIRI. Προςενίσχυσητης θέσεωςτουέγινεαναφοράστοσχετικότηλέτυποπουαπέστειλανοι 15 NAKIS2034CY προςαυτόν(Αρ.Αναφοράςεπ'αυτού037-1112)με τοοποίοτονενημέρωναν,μεταξύάλλων,γιατηναναμενόμενηάφι­ ξητουπλοίουστηΛάρνακαστις 11 Φεβρουαρίου1982,γιατοότιη' συμφωνηθείσα τιμή για το ΑΥΙΙ ANARGIRI ήταν4000δολλάρια Αμερικής και ότι το πλοίο θαφορτώνετο στη Λεμεσόγια μείωση 20 τωνεξόδων. 25 30 35 40 Τοπεριεχόμενο του τηλετύπου ενισχύει κατά τους ενάγοντες τη μαρτυρίατουότιυπήρχεναύλωσηκαιότιοι εναγόμενοι 7μέχρι 10 ήσανοιναυλωτές τουΑΥΙΙANARGIRIγιατοσυγκεκριμμένο ταξί­ δικαιόχιοίδιοςομάρτυραςόπωςυπήρξεισχυρισμός απότουςεναγόμενους 7 μέχρι 10 καθότι παρά τη συνεχή αλληλογραφία και ανταλλαγήτηλετύπωνπουθενάδενφαίνεταιναερώτησεομάρτυρας αυτόςήναζήτησεπροσφοράήναδιαπραγματεύθηκετηντιμήήτους όρους γιατηνσύναψητου ενλόγω ναυλοσύμφωνου γιατοπλοίο, πράγμαπουοπωσδήποτεθαέπραττεκαιαυτόθακαταδεικνύετοκι απότην αλληλογραφία εάν αυτός ήταν πράγματιο ναυλωτής. Η μαρτυρίαπουυπάρχειγι αυτότοθέμαείναιτοαναφερόμενοτηλέ­ τυπο μετοοποίοαπλώςπληροφορείται ομάρτυραςκαιη εταιρεία τουL.T.T. SARLτογεγονός τηςναύλωσηςτουπλοίουγιατοπροα­ ναφερθέν ποσό ως κάτι πουήδηείχεγίνει. Εάν ο μάρτυρας ήταν ναυλωτής τότε σίγουρα θαυπήρχε μίαανταλλαγή τηλεμηνυμάτων (π£οσφοράπ^ιπρ(Χκΐορά-διαπρ^ πράγμαπου εγίνετο γιαπιο επουσιώδηθέματαπόσομάλλογιακάτιτόσοσημα­ ντικόόπωςηναύλωσητουπλοίου. Ηαναφοράπουγίνεταιστοεν λόγωτηλέτυπο στημείωσητων εξόδων εάνη φόρτωσηγινόταν στη Λεμεσόκαθώςκαιηαναφοράστοότι ησυμφωνηθείσα τιμήγιατη ναύλωση ήταν4.000δολλάρια Αμερικήςέγινεηεισήγησηότιήταν 451 Αοΐζου, Π. Hamade ν.Α. ΔημητρίουΛτδ κ.ά.

(1994)απλώς ενημερωτικής φύσεωςκαιαπλή πληροφόρησητωνπαραλη­ πτών πουέλαβε χώραμέσωτουαντιπροσώπου τους μάρτυρα. Το μόνοενδιαφέροντων ιδιοκτητών/παραληπτώντωνεμπορευμάτων ήταν ναπαραλάβουν τα εμπορεύματατους και να πληρώσουντα έξοδαπουείχανγίνει στην Κύπροωςκαι ταναύλαγιατημεταφο- 5 ράτων εμπορευμάτων στηΒηρυτό. Οι οποιεσδήποτε διευθετήσεις πουείχανκάνειοι εναγόμενοι 7μέχρι 10γιαναύλωσηπλοίουήάλ­ λες ενέργειεςγιατημεταφοράήτανθέματωνιδίων. Εξάλλουκατάτουςενάγοντεςπάντοτεφαίνεταικαθαράαπότη μαρτυρίαότι στόχος τωνήτανναανατεθείσεκάποιοστην Κύπρο, 10 και ηανάθεσηαυτήέγινετελικάστους εναγόμενους 7 μέχρι 10, να αναλάβουν το έργο της εκφόρτωσης των εμπορευμάτων πουθα έφθανανστην Κύπρο,υπόδιαμετακόμισηγιατηνΒηρυτό,τηνεκτε­ λώνισητουςκαιτηφόρτωσητουςστηνσυνέχεια σ' άλλο πλοίο με προορισμό τηΒηρυτό. Ήταν φυσικόότι θαδιευκολύνετο ταμέγι- 15 στα αυτός πουθ' αναλάμβανετο έργο και μειώνονταν τόσο η τα­ λαιπωρίαόσο καιταέξοδατουεάνη φόρτωσηόλων τωνεμπορευ­ μάτων με προορισμό τη Βηρυτό εγίνετο επί ενός και μόνο πλοίου σταπλαίσιαενόςκαιμόνοσυγκεκριμένου ταξιδιού. IV αυτόυπο­ βλήθηκεότιοιεναγόμενοι 7μέχρι 10έκρινανότιθαήτανευκολότε- 20 ροναναυλώσουν τοπλοίογι αυτότονσκοπό. Καιπράγματιναύ­ λωσαν τοΑΥΙΙ ANARGIRIγιατοποσότων4.000δολλαρίων. Οι εναγόμενοι 7 μέχρι 10ως ήτανφυσικό κι εξ όσων εξάγεται από τη μαρτυρίαθαπλήρωναντοποσό των 4.000δολλαρίωνγια την ναύλωση προς τους ιδιοκτήτεςκαι/ήδιαχειριστές και/ήάλλως 25 πως τουπλοίου. Στησυνέχειαοιεναγόμενοι 7μέχρι 10θαχρέωναν τους παραλήπτεςτου φορτίου στη Βηρυτό για όλα τα έξοδακαι υπηρεσίες τους στην Κύπρο(εκφόρτωση, εκτελώνισηφόρτωσηεπί του ΑΥΙΙ ANARGIRI και παρόμοια)καθώςκαι όλα ταέξοδαγια τηναποστολήτων εμπορευμάτωνστον προορισμό τουςσταοποία 30 έξοδαπεριλαμβάνετοκαιτοποσότων4.000δολλαρίωνωςκόστος. Οιεναγόμενοι 7μέχρι 10, ωςήτοφυσικό,πλέοντωνπραγματικών εξόδων θαεχρέωναν κάποιολογικό κέρδοςήποσόως αμοιβήγια τιςυπηρεσίεςτουςγιατημεταφοράτωνεμπορευμάτωνκαιασφαλή παράδοση τους στους δικαιούχους. Ταπιο πάνωενισχύονται και 35 από το άλλο τηλέτυπο πουείναι επίσης τεκμήριο ενώπιον τουΔι­ καστηρίου (Αρ. Αναφοράς επ*αυτού048-1644)που υπογράφεται από τον κ. Ανθιμο (Ανθιμο Δημητρίου Εναγόμενο 2)προσωπικά και απευθύνεται προς NAKIS 2034 CY για επιβεβαίωση ότι το πλοίο ναυλώθηκεγιατοποσότων4.000δολλαρίωνγιαέναταξίδι 40 Λεμεσός -Βηρυτός -Λεμεσός. Τοτηλέτυπο πουστέλλεται ταυτό­ χρονα στο LTT42027 LE και είναι ενσωματωμένο σ' αυτόεπιβε452 1 Α.Α.Δ. Hamadev.Α.ΔημητρίουΛτδ «.ά. Αοΐζου,Π. βαιώνει την ναύλωση προφανώςκαι πάλι για ενημέρωσηκαι στη συνέχεια αναφέρειπροςτους LTT(αντιπρόσωποτωνπαραληπτών του φορτίου)αυτόκαι μόνο πουθατους ενδιέφερε άμεσαδηλαδή ότιη φόρτωσηθαγίνειτοΣάββατοστις 20Φεβρουαρίου1982). 5 Επίσης στο τηλέτυπο (Αρ. Αναφοράς επ' αυτού060-4229)που στάληκε μετάτηβύθιση του πλοίου οιNAKIS 2034 CYανέφεραν στους L.T.T.42023LEότιπληροφορήθησαναπότουςιδιοκτήτεςτη βύθιση του πλοίου και επιχειρούν νααποποιηθούν ευθύνες ("we declineanyresponsibility"). Έγινεεισήγησηότι αυτόδείχνει ότι ετί10 θετό θέμαύπαρξηςήμηευθύνηςτων εναγομένων 7μέχρι 10. Εάν ήσαναπλώς εκτελωνιστές ήαντιπρόσωποι με ευθύνη μέχρι τοση­ μείο φορτώσεως (passtheship'srail)γιατίναανησυχούνγιατηνπι­ θανήευθύνητουςαπότηναπώλειατων εμπορευμάτων λόγωβυθί­ σεωςτουπλοίου. Γιατίναπροσπαθήσουννααρνηθούνκάποιαευ15 θύνη πουδενυπήρχεσ' αυτούςευθύςεξαρχής. Επίσηςστο ίδιοτη­ λέτυπο ενημερώνουν, απ' ότι φαίνεταιγια πρώτη φορά τους LTT ότι οκαπετάνιοςτουπλοίου είναιο LOUISCHAMOUN. Θαήταν πρωτάκουστοσταναυτιλιακάθέσμια έναςυποτιθέμενος ναυλωτής (δηλαδήο M.E.I Roger Dagher) ωςισχυρίσθησαν οιεναγόμενοι 7 20 μέχρι 10να μηνγνώριζε καντοόνοματουκαπετάνιουενός πλοίου που ναύλωσε και μετον οποίο θαέπρεπε να ερχόταν συνέχειασε επαφήγιαενημέρωση, οδηγίεςκαιπαρόμοια. ΟP.W.1 επίσηςανέ­ φερεότιηπρώτηφοράπουγνώρισετονΑνθιμοΔημητρίουήτανμε­ τάτηβύθισητουπλοίουκαιουδέποτευπήρξε επικοινωνία μεταξύ 25 τουκαιτουΑνθιμουΔημητρίου. ΤέλοςοίδιοςοΑνθιμοςΔημητρί­ ου,εναγόμενος2,ανέφερεότιοΝάκηςΘεοχαρίδηςείχεναυλώσει το πλοίογια4.000δολλάρια. Το ίδιο περιεχόμενο του ενλόγω τηλετύπουεπαναλαμβάνεται στο ίδιο τεκμήριο (Αρ. Αναφοράς επ' αυτού060-1238)μεκάποιες 30 προσθήκες ειδικά αναφέρεται ονομαστικά ο Ανθιμος Δημητρίου (εναγόμενος 2),ως ιδιοκτήτης του πλοίου). Γιατοποιος ήτανο ιδιοκτήτηςγίνεται εκτενέστερη αναφοράπιοκάτω. 35 40 Ειδικά ο εναγόμενος 8ΝάκηςΘεοχαρίδης καιοιεναγόμενοι 7 NAKIS BONDED WAREHOUSE Co Ltd, περισσότερο από τους εναγομένους 9και 10,φαίνεταιότι είχανσημαντικό ρόλοστην όλη διαδικασίαμεταφοράςτωνεμπορευμάτωνκαιλόγωτηςπαρουσίας των ονομάτωντους επί τωντεκμηρίων αλλάκι' απ'ότιπροκύπτει απότηνπροφορικήμαρτυρίαπουδόθηκε. Σημειώνεται εδώότιοκ.ΝάκηςΘεοχαρίδηςέλαβεενεργόμέρος καισυνέτεινεστην απόφασηγιαυπερφόρτωσηκαιπλημμελή φόρ453 Αοΐζου, Π. Hamade ν.Α.ΔημητρίουΛτδ«.ά.

(1994)τωσητουπλοίου. Οκαπετάνιοςτουπλοίου Μ.Ε.2 ανέφερεότιδια­ πίστωσε τονκίνδυνοαπότοντρόποφορτώσεως τουπλοίουκαιτον υπέδειξε αλλά τον ανάγκασεοκ. Dimis (ΔημήτρηςΚαραπατάκης, εναγόμενος 3), ναφορτώσει τοπλοίο μετοντρόποπουφορτώθηκε αφούπροηγουμένως συνομίλησε με τον εναγόμενο 8ΝάκηΘεοχα- 5 ρίδη. Επίσης ο Μ.Ε.1 ανέφερεστημαρτυρίατουότι οκ.Dimis του είπε ότιτο πρόβλημα ήτανηφόρτωση τουπλοίου καιότι αυτό το είχε αναφέρει στον κ. ΝάκηΘεοχαρίδη. Εφάνηκε καθαράαπό τη μαρτυρία ότι ηυπερφόρτωση τουπλοίου μ'όλους τους κινδύνους πουσυνεπήγετο έγινεγιαν' αποφευχθείδεύτερο ταξίδιστοΛίβανο. 10 Εφόσο ηναύλωση ήτανγιαένασυγκεκριμένο ταξίδιγια4.000δολ­ λάριαοι ιδιοκτήτες τουπλοίουδενείχανκανέναλόγο ναμηθέλουν δεύτερο ταξίδι. Ακριβώς το αντίθετο γιατί έτσιπιθανόννακέρδι­ ζανάλλες4.000δολλάρια. Ούτεθαετίθετοθέμαή θαήτανλογικό ή θαεγίνετο αποδεκτόαπόαυτούςοιπαραλήπτεςτωνεμπορευμάτων 15 ναεπεβαρΰνοντο μεέναεπιπρόσθετο ποσό4.000δολλαρίων γιαένα δεύτερο ταξίδι κατάτο οποίο το πλοίο θα είχε ελάχιστο φορτίο. Στην ουσία οιπαραλήπτεςεπλήρωναν ναύλαγια τημεταφοράτου φορτίου (cargo freight) και όχι ναύλα για τη ναύλωση του πλοίου (charter freight). Εκείνου πουδεν συνέφερε τοδεύτερο ταξίδι ήταν 20 κάποιουπουήτανναυλωτής (δηλαδήστους εναγόμενους 7μέχρι10) γιατί,σε τέτοιαπερίπτωση,θαεπιβαρύνοντο μεδιπλάέξοδα χωρίς να έχουν κατ'ανάγκηταανάλογαεμπορεύματαγιαπλήρες φορτίο καιγιαταδύοταξίδια. Γιαυτόκαιη παρέμβασητουεναγόμενου8 που,πέραν αυτούδείχνει ότι είχεκαι λόγο και ίσως έλεγχογια το 25 πλοίο ειδικάστηνφόρτωσηαλλάκαιευθύνηγιατηνπλημμελήφόρ­ τωση και κατ' επέκταση,ευθύνη μαζί μετους άλλους εναγομένους 7,9και 10γιατηναπώλειατων εμπορευμάτων. Τελικά οεναγόμενος 3,Δημήτρης Καραπατάκηςανέφερε ότιο "ναυλωτής" ήταν υπεύθυνος για παράδοσητης λίστας των εμπο- 30 ρευμάτων στον καπετάνιο. Αυτόγια τοΑΥΙΙ ANARGIRI το είχε πράξειοΝάκηςΘεοχαρίδης καιOL εναγόμενοι 7. Απ' όλα ταπιο πάνωέγινεεισήγηση ότι υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρίαότι οι εναγόμενοι 7μέχρι 10ήσαν οι ναυλωτές του πλοί­ ου τουλάχιστο δε για τον εναγόμενο 7και κατάδεύτερο λόγο για 35 τους εναγόμενους 8δύναταιμεασφάλειαναεξαχθεί απότη μαρτυ­ ρίαότι ήσανοι ναυλωτές τουΑΥΙΙANARGIRI. Ως προς τηιδιοκτησία του πλοίου ο εναγόμενος μεαριθμό2 αναφέρεταιωςο ιδιοκτήτηςτουπλοίου. Η μαρτυρίααυτή ενισχύε­ ται κατά τους ενάγοντες από τημαρτυρία του μάρτυρα Πολάκη 40 ΣαρρήοοποίοςκατέθεσετοΤεκμήριο "Δ"καιοι εναγόμενοι 7-10 οι 454 1 Α.Α.Δ. Hamade v. Α ΔημητρίουΛτδ κ.ά. Λοΐζου, Π. οποίοι συμφώνησαν μαζί του για τη ναύλωση του πλοίου και οι οποίοι λένεότι ιδιοκτήτης του πλοίου ήτανο Ανθιμος Δημητρίου. Περαιτέρω υπάρχει μαρτυρίατουRogerDagher μάρτυρατωνενα­ γόντων 1 καιτουLoisChamoun,μάρτυραεναγόντων 2, ότι οκαπε5 τάνιοςτουπλοίουοοποίοςκατέθεσεότιοΑνθιμοςΔημητρίουήταν οιδιοκτήτηςτουπλοίου,τονείχεδιορίσει ωςκαπετάνιο,αυτόςπλή­ ρωνετουςμισθούςτουκαιαυτόςέδιδεοδηγίεςείτεπροσωπικάήμέ­ σω ασυρμάτου ήπροσωπικού τηλεφώνου ή μέσω του Δημήτριου Καραπατάκη,τον κάλεσε στην Κύπρο μετά τηβύθιση του πλοίου 10 γιαδιακανονισμότωνλογαριασμών τους, αυτούκαιτουπληρώμα­ τος και ότι αυτός ήτο υπεύθυνος για τα καύσιμα,προμήθειες του πλοίου και γενικά το πρόσωπο με το οποίο υπήρχε επαφήγια το πλοίο. Αναφορικά με τη εγγραφή του πλοίου και το Τεκμήριο Δ, που 15 παρουσιάστηκε καιπουήτανπιστοποιητικό προσωρινής εγγραφής κάποιουπλοίου"AyiiAnargyri"υπόΠαναμάική σημαίαπουανήκε στην εταιρεία Ayii Anargiri ShippingCo.,S.A., ηεγγραφήτου ονό­ ματοςτουπλοίουήτοδιαφορετικήαπόαυτόπουπαρουσιάζετοστα διάφορα άλλα τεκμήρια. Ο μάρτυρας Πακούτας, Επιθεωρητής 20 Πλοίων Α, στο Τμήμα Εμπορικής Ναυτιλείας, εκ μέρους τουνηολογείουέκαμεαναφοράσεκάποιοάλλοπλοίο μετοίδιοόνομαπου ανήκεστον ΑνθιμοΔημητρίου αλλάόπωςφάνηκεαπότημαρτυρία δεν ήταναυτόπουβυθίστηκε. 25 Έγινε εισήγησηνα μήγίνει δεχτή ημαρτυρίατου κ. Σαρρή και ότι ημαρτυρίααπόπλευράςτων εναγομένων 1-6 ήταναντιφατική. Ο εναγόμενος 2,ΑνθιμοςΔημητρίουανέφερεότι ιδιοκτήτης του "AyiiAnargyri", ήτανκάποιος Μιχάλης Βασιλάκης καιμετάτοθά­ νατοτουηγυναίκατουΒασιλάκη,παραδέχθηκεότι αυτόςείχενου- • λώσειτοπλοίο στοΝάκη Θεοχαρίδηκαιότι ενεργούσεωςαντιπρό- 30 σωπος του ιδιοκτήτη. Στηρίζουντηνόλητουςυπόθεση οι ενάγοντες ως προςτηναπό­ δειξη της ιδιοκτησίας τουπλοίουπουέφερεταεπίδικαεμπορεύμα­ ταότιήτανοΑνθιμοςΔημητρίου,εναγόμενος2,προσωπικάκαιαυ­ τόλόγωελλείψεωςάλλης μαρτυρίαςγιατην ιδιοκτησίαπουοιενά35 γοντες δενπαρουσίασανστο Δικαστήριο. Ασχετα όμως με την απόδειξη της ιδιοκτησίας προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότιοΑνθιμοςΔημητρίουενεργούσεγιακάποιομήαποκαλυφθέντακύριο (undisclosedprincipal) καιότι σαν επακόλουθοη προσωπικήευθύνητουΑνθιμουΔημητρίουως ιδιοκτήτηπαραμένει 455 Δοΐζου, Π. Hamade ν.Α.ΔημητρίουΑτδ κ.ά.

(1994)καιδεν μπορεί νατηναποποιηθεί. Προς υποστήριξη τηςθέσεως αυτής έγινεαναφορά στιςυποθέ­ σεις Sehmaltz andAvery [1851] 16Q.B655, 658, 663, Carrand Jackson[1852]7Exch 382,385,AdamsandHall[188η 37L.T.70, Jankinsand Hutchinson[1849]13Q.B 744 (namedprincipal). 5 Ο Roger Dagher μάρτυραςενάγοντος 1, κατέθεσε αναφορικά με το ρόλο του ήτο ρόλο τηςεταιρείαςLebaneseTransport andTrade S.A.R.L. του Λιβάνου ως αντιπροσώπων τουπλοίου, μόλις θα έφθανεστο λιμάνι της Βηρυτού ως εκτελωνιστού των εμπορευμά­ τωνκαιως μεσάζοντος γιαναδιευκολύνει τηνεπικοινωνίακαιτην 10 πληρωμήμεταξύτωνπαραληπτώντωνεμπορευμάτωνκαιτωνενα­ γομένων 7μέχρι

1. Προςενίσχυσητηςμαρτυρίας αναφέρθηκεστο τηλέτυπο πουαπέστειλαν οι Νάκης2034CYμετοοποίοενημέρω­ νανμεταξύάλλων γιατηναναμενόμενηάφιξητουπλοίουστηΛάρ­ νακα στις 11Φεβρουαρίου 1982για τοότιησυμφωνηθείσα τιμή 15 ήταν4.000δολλάρια Αμερικής καιότι τοπλοίο θαφορτώνετο στη Λεμεσό για μείωση των εξόδων. Και ότιαυτοί ήσαν οιναυλωτές και όχιο μάρτυρας,όπως υπάρχει ισχυρισμός απότους εναγόμε­ νους 7μέχρι
2. Ο στόχος ήτανναανατεθείσεκάποιοστην Κύπροκαι αυτότο 20 έργο ανατέθηκεστους εναγόμενους αυτούςνααναλάβουντοέργο της εκφόρτωσης των εμπορευμάτων πουθαέφθανανστην Κύπρο υπόδιαμετακόμισηγιατηΒηρυτό,τηνεκτελώνιση τουςκαιτηφόρ­ τωσητους σεάλλο πλοίο μεπροορισμό τηΒηρυτό. Επιπλέον οι εναγόμενοι αυτοίθαεπλήρωναντοποσότων4.000 25 δολλαρίων γιατηναύλωσηπροςτους ιδιοκτήτεςήδιαχειριστέςτου πλοίου,θαχρέωναντουςπαραλήπτεςστηΒηρυτόγιαόλαταέξοδα καιυπηρεσίες τους στην Κύπροκαιθαπροσέθεταν σεαυτόλογικό κέρδος. Ωςπροςτην ιδιότητατωνάλλων εναγομένων είναιοισχυ­ ρισμός των εναγόντων ότι μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα από 30 τηνπροσαχθείσαμαρτυρίαότιοιεναγόμενοι 1,3,4,5,6ήσανοιδια­ χειριστές τουπλοίου (ship-managers)καιότι υπότην ιδιότητατους αυτή εφαίνοντο ναείχαν κατοχήκαι έλεγχο του πλοίου καικατ' επέκταση ευθύνη, μεταφορά και τελικά απώλεια τωνεμπορευμά­ των. 35 Έγινε ηεισήγηση ότι τηνευθύνηγιατηναπώλειατων εμπορευ­ μάτων στην παρούσαυπόθεση τηφέρει ομεταφορέας, είτεο μετα­ φορέας είναι ο εναγόμενος 2ωςιδιοκτήτης του Ayii Anargiri ή οι εναγόμενοι 1,3,4,5 και6ως διαχειριστές τουενλόγω πλοίου ή οι 456 1 Α.Α.Δ. Hamade v. Α ΔημητρίουΛτδ κ,ά. Λοΐζου, Π. εναγόμενοι 7μέχρι 10ωςναυλωτέςτουπλοίου. Πιο συγκεκριμμένα στηνπαρούσαυπόθεσηείναιυπεύθυνοιήσυνυπεύθυνοι γιαπληρω­ μήαποζημιώσεωνκαι/ήγιαικανοποίησηαξίωσηςτωνεναγόντων οι ιδιοκτήτεςκαι/ήοιδιαχειριστέςκαι/ήοιναυλωτέςτουπλοίου. 5 Στιςσχετικές φορτωτικέςστο εμπρόσθιοκάτωμέρος αναφέρεται ότι "In witness whereof the Master of the saidvessel has signed the number — void." Παράτηρητήαναφοράότι οι φορτωτικέςυπε­ γράφησαναπό τονκαπετάνιοτουπλοίου στηνπραγματικότητααυ­ τοίπουυπέγραψανήσανοιεναγόμενοι7"As Agents". To"Asagents" 10 πρέπει να ερμηνευθεί ως αντιπρόσωποι του καπετάνιου (Master). Εδώ σημειώνεται ότι ο εναγόμενος ΝάκηςΘεοχαρίδης, στην προ­ σπάθειατουναυποστηριχθεί ότιδηλαδή το"As Agents"σήμαινε ως αντιπρόσωποι του Μ.Ε.
3. Οκαπετάνιοςτουπλοίου στηνπαρούσα περίπτωση εκπροσωπεί το μεταφορέαδηλαδήτους ιδιοκτήτεςκαι/ή 15 διαχειριστέςκαι/ήναυλωτέςτου"AyiiAnargiri". Επομένως οιεναγόμενοι 7φαίνεταιότιυπέγραψαντιςφορτωτι­ κές πράγματιυπότηνιδιότητατουςωςαντιπρόσωποιτου μεταφο­ ρέα ως επεξηγείται ανωτέρω. Ειδικάοι εναγόμενοι 7, όμως ενερ­ γούσανστην παρούσαυπόθεσηκαιυπόάλλεςιδιότητεςδηλαδήως 20

(1)Προωθητές του φορτίου (Forwarding agents) εκ μέρους των παραληπτών.

(2)Αντιπρόσωποι φορτώσεως (LoadingBrokers)εκμέρουςτων πλοιοκτητών. 25

(3)Φορτωτές(Shippers)ωςαναγράφεταιρητάστιςενλόγωφορτοπικές.

(4)Εκτελωνιστές τουφορτίουστην Κύπρο.

(5)Ναυλωτές του πλοίου (πουως είναι η εισήγησηπροκύπτει απόταέγγραφακαιτη μαρτυρία). Επομένωςτοερώτημαπουανακύπτειείναιυπόποίαιδιότηταοι 30 εναγόμενοι 7,ειδικάφέρουν ευθύνηγιατην απώλειατουφορτίου. Έγινε εισήγηση ότι η απάντηση πρέπει να είναι ότι θεωρούνται υπεύθυνοιυπότην ιδιότητατουςωςναυλωτές τουπλοίου. Στουςόρουςπουαναγράφονταιόπισθεντηςφορτωτικήςοόρος 4 λέγει ότι ο μεταφορέαςήοαντιπρόσωπος τουδεν είναιυπεύθυ35 νος γιατηνπερίοδοπριντηφόρτωσηκαι μετάτην εκφόρτωση. Ο 457 Λοΐζου, Π. Hamade ν.Α. ΔημητρίουΛτδ κ,ά.

(1994)όρος 17"Identidy of the Carrier", κατ' αρχήλέει καθαρά ότι αυτοί που υπέγραψαντις φορτωτικές ως αντιπρόσωποι του καπετάνιου δενέχουν ευθύνη. Δηλαδήοιεναγόμενοι 7δενείναιυπεύθυνοιυπό τηνιδιότηταυπότηνοποίαυπέγραψαντιςφορτωτικές. Περαιτέρω οόρος 17λέειότιησύμβασηπουμαρτυρείταιαπότη φορτωτικήεί- 5 ναι μεταξύ των ιδιοκτητών του πλοίου και των "ιδιοκτητών του φορτίου-εμπόρων"γι αυτόκαι μόνοοι ιδιοκτήτεςτουπλοίουμπο­ ρούν ναθεωρηθούν υπεύθυνοι. Στη συνέχεια όμως γίνεται εισήγη­ σηότι "εάν παρά ταανωτέρωαποφασισθείαπότοΔικαστήριο ότι κάποιος άλλος είναι ο μεταφορέας τότε αυτόςθ' απολαμβάνειτις 10 ίδιες εξαιρέσεις και περιορισμούς απότην ευθύνηπουαπολαμβά­ νουν οι ιδιοκτήτες". Έχειυποστηριχθεί ότιηφορτωτικήπρονοείγιατηνπρωταρχική ευθύνητων ιδιοκτητώνως μεταφορέωναλλάαφήνειπεριθώριογια κάποιους άλλους να θεωρηθούν ως μεταφορείς πλην των πλοίο- 15 κτητών. Κιαυτοίοιάλλοι,σύμφωναμετηνεισήγηση, είναιοιναυ­ λωτέςήδιαχειριστές τουπλοίου. Ειδικάοιναυλωτέςθαήτανυπεύ­ θυνοι εάνυπήρχε demisecharterparty ήτέτοιου είδουςναύλωση με την οποία ο έλεγχος και κατοχήτου πλοίου μετεβιβάζετο κατά τη διάρκεια της ναύλωσης προς τους ναυλωτές. Επίσης οι διαχειρι- 20 στέςθαήσανυπεύθυνοι εάνανελάμβαναντη διαχείρισηυπότέτοι­ εςσυνθήκες πουνατουςκαθιστούνυπεύθυνουςγιατονέλεγχοτου πλοίουκαιτουταξιδιούμεταφοράς. Από ταανωτέρωπροκύπτει ότι στην παρούσαυπόθεσητίθεται θέμαναείναιυπεύθυνοι ήσυνυπεύθυνοι γιατηναπώλειατουφορ- 25 τίου τόσο οι πλοιοκτήτες όσοκαιοι διαχειριστές και OLναυλωτές. Απότη μαρτυρίαυποβλήθηκεότιυπεύθυνοικαι/ήσυνυπεύθυνοιγια τιςζημίεςκαι^ήαπώλειαπουυπέστησαν οι ενάγοντες καιοιεναγό­ μενοιυπότιςωςάνωιδιότητες τουςωςέχεικαταδειχθείκαιαπότη μαρτυρίαπουπαρουσιάστηκε ενώπιον τουΔικαστηρίου. 30 EivaLκαθαρόότιδενυπήρχεγραπτόναυλοσύμφωνο μεταξύτων πλοιοκτητών ήδιαχειριστών του πλοίου και των ναυλωτών. Εάν υπήρχεθαμπορούσε ναγίνειαναφοράσ' αυτόγιανα εξακριβωθεί σε ποίους ανήκε η ευθύνη δηλαδήεάν ανήκε στους πλοιοκτήτες ή διαχειριστές ήναυλωτές. Επίσης δεν είναι εύκολο νασυμπεράνει 35 κάποιοςαπότηνπροφορικήμαρτυρία πουδόθηκεσεποιουςανήκε συμβατικάήάλλως πωςη ευθύνη. Θαήτανόμωςκατάτηνάποψητωνεναγόντωντελείωςάδικογια τους δικαιούχους του φορτίου δηλαδήτους ενάγοντες νααποστε­ ρηθούντωννομίμωνδικαιωμάτωντουςαπλώςκαιμόνογιατίοιμε- 40 458 1 Α.Α.Δ. 5 Hamade v.Α.ΔημητρίουΛτδ κ.ά. Λοΐζου, Π. ταφορείςεπέλεξανναμηνκαταγράψουντουςόρουςτηςσυμφωνίας τουςσ' ένα ναυλοσύμφωνο. Ακόμαπερισσότεροόπωςσ'αυτήτην περίπτωση πουτοβάρος της απόδειξης μεταφέρθηκε καθαρά στο μεταφορέανααποδείξειότιδεν είναιυπεύθυνοςή ότιδεναπολαμβάνει τωνυπαρχουσών εξαιρέσεων εκ τηςευθύνης δυνάμειτων "Κανόνων τηςΧάγης". Φυσικάοι εναγόμενοι οι ίδιοι είχαν την ευχέρεια εάν,δυνάμει των όρωντηςπροφορικήςτουςσυμφωνίαςγιατηναύλωση,πουοι ίδιοι μόνογνώριζαναισθανοντοότιηευθύνηανήκεσεοποιοδήπο10 τεάλλοεναγόμενο εκτόςαπόαυτούςτους ιδίουςνατο ισχυρισθούν ήνατοεπικαλεσθούν σταπλαίσιατηςδιαδικασίαςτηςπαρούσαςή άλληςυπόθεσηςκαιναπροσαγάγουνκαιτηνανάλογη μαρτυρίαγια νααποδείξουντους ισχυρισμούςτους. Αυτόουδείς απότουςενα­ γόμενουςτοέπραξε. 15 20 25 Έγινε εισήγησηστοΔικαστήριο ότιδύναται,εάν φυσικάγίνει κατ*αρχήδεκτόότιοιενάγοντες απέδειξανότιυπάρχειευθύνηεπί του μεταφορέα,να αποφασίσειότιοιεναγόμενοι δεναπαλλάσσο­ νταιευθύνηςαπλώςκαιμόνογιατίδενυπάρχεισαφήςμαρτυρίαως προςτοκατάπόσοηευθύνητουμεταφορέαπρέπεινατοποθετηθεί επίτωνπλοιοκτητώνήτωνδιαχειριστώνήτωνναυλωτών. Εφόσον τοβάροςτηςαποδείξεως μεταφέρθηκεεπί τουμεταφο­ ρέα,οκάθεέναςαπόαυτούςπουαποδεικνύεταιότι ήταν μεταφο­ ρέαςέγινεηεισήγησηότιέχειτοβάροςνααποδείξει,είτεότιαυτός δεν ήτανο μεταφορέαςήεάνήταν, ότι δεν είναι αυτόςπουυπείχε ευθύνηαλλάκάποιοςάλλος. Γι' αυτόέγινεη εισήγησηότιτοΔικα­ στήριοέχειτηνευχέρειανααποφασίσειότιόλοιοιεναγόμενοιήσαν συνυπεύθυνοι για την απώλεια τωνεμπορευμάτων ή τουλάχιστο αυτοί εκτωνεναγομένων γιατους οποίους έχει καταδειχθείότι ήσανμεταφορείς. 30 Σετελευταίαανάλυσηοιενάγοντες πουήσανοιδικαιούχοιτων επιδίκων εμπορευμάτων, ανέθεσαν μέσωτου αντιπροσώπου τους Μ.Ε.1, στους εναγόμενους 7μέχρι 10,πουστη συνέχεια ανέθεσαν και/ήανέλαβαν μαζί μετους εναγόμενους 1μέχρι 6τημεταφορά των ενλόγωεμπορευμάτων από τηΛεμεσόστο Λίβανο. Τα εμπο35 ρεύματα, των οποίων ηαξίαέχει αποδειχθεί,φορτώθησαν σεφαι­ νομενικάκαλήκατάστασηστοπλοίο"AyiiAnargiri"πουβυθίστηκε και τελικά ταεμπορεύματαδεν παρεδόθησανστουςενάγοντες. Οι εναγόμενοι, έγινεεισήγησηότιδεν έπεισαν μετημαρτυρίατουςτο Δικαστήριο ότιδεν ήσανοιμεταφορείςκαι/ή ότι δεν είχαν ευθύνη 40 γιατηνμηπαράδοσηήότιητέτοιαευθύνηανήκεσεέναήπερισσό459 Λοΐζου, Π. Hamade ν.Α. ΔημητρίουΛτδ κ.ό.

(1994)τερους απόαυτούςκαι όχι σεόλους, καιότι δεν απέσεισαν το βά­ ρος της αποδείξεως εκτωνώμων τουςγι' αυτότοΔικαστήριο έχει όλητηνευχέρειαναεκδώσει απόφασηυπέρτωνεναγόντωνκαιενα­ ντίον τωνεναγομένων ωςηαξίωση,πλέονταέξοδατηςδικαστικής διαδικασίας. 5 Καταλήγονταςλοιπόν έγινε εισήγηση

(1)Σεπερίπτωσηπουήθελεγίνειαποδεκτόαπότο Δικαστήριο ότιοι εναγόμενοι 1 μέχρι 6ήοποιοσδήποτεαπόαυτούςήταν οι πλοιοκτήτες ή OLδιαχειριστές του πλοίου (υπό συνθήκες πουνακαθιστούν τουςδιαχειριστές υπεύθυνους)καιότιοι 10 εναγόμενοι 7 μέχρι 10ήοποιοσδήποτε απόαυτούςήσανοι ναυλωτές έγινε η εισήγηση ότι οι εναγόμενοι 1μέχρι 10ή εκείνοι απ' αυτούς πουήθελε αποδειχθεί ότι είχαν ή ενερ­ γούσανυπότιςωςάνωιδιότητες,ήσανσυνυπεύθυνοιγιατην απώλειατων εμπορευμάτων. 15

(2)Σεπερίπτωσηπουδενήθελεγίνει αποδεκτόon οι εναγόμε­ νοι 1 μέχρι 6ήοποιοσδήποτεαπόαυτούςήσανοιπλοιοκτή­ τες ήοι διαχειριστές (υπόσυνθήκες πουνακαθιστούν τους διαχειριστέςυπεύθυνος)καιεπίσηςδενήθελεγίνειαποδεκτό ότι οι εναγόμενοι 7 μέχρι 10 ή οποιοσδήποτε από αυτούς 20 ήσανοιναυλωτέςτουπλοίου,τότεηυπόθεσητωνεναγόντων δύναται ναβασιστεί επίτης ιδιότηταςκαι ευθύνης τωνενα­ γομένων 1 μέχρι 10ήοποιωνδήποτεαπόαυτούςωςθεματο­ φυλάκων,ωςσυνάγεταιαπότιςπεριστάσειςκαιτημαρτυρία και τις πρόνοιες των άρθρων 106 μέχρι 129 του Περί Συμ- 25 βάσεωνΝόμουΚεφ.

1. Τααγαθάστηνπαρούσαυπόθεση, ήτοι τα εμπορεύματα,παραδόθηκαν απότους δικαιούχους τους (τους ενάγοντες) μέσωτου αντιπροσώπουτους Μ.Ε.1 στους εναγόμενους 7μέχρι 10πουστησυνέχεια ταπαρέδω­ σανστους εναγόμενους 1μέχρι
2. Οι εναγόμενοι 1μέχρι 6 30 δύναται να συναχθεί ότι ενεργούσαν ως κύριοι καιθεματο­ φύλακεςπουσυνεβλήθησαναπευθείαςμετουςενάγοντεςμέ­ σωτωναντιπροσώπωντουςεναγομένων 7μέχρι 10οπότεεί­ χανκαιτηναπόλυτηευθύνηωςθεματοφύλακες. Επίσηςεάν ταπροαναφερθένταδενγίνουναποδεκτάαπότοΔικαστήριο 35 διαζευκτικά δύναταινα συναχθεί ότι οι εναγόμενοι 7 μέχρι 10ήσανοικύριοικαιθεματοφύλακεςμεαπευθείαςσυμβατι­ κήσχέσημετους ενάγοντες καιυπόαυτήτους τηνιδιότητα είχαναναθέσειτημεταφοράσευπεργολάβους (sub-contractors), ήτοιτους εναγομένους 1 μέχρι 6οπότεσετέτοιαπερίπτωση 40 είχανκαιτηναπόλυτηευθύνηωςθεματοφύλακες. Οσκοπός 460 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Hamadev.Α.ΔημητρίουΛτδ κ.ά. Λοΐζου, Π. τηςπαραδόσεωςήτανη μεταφοράτωναγαθών (άρθρο 116ε Κεφ. 149) απότηΛεμεσόστην Βηρυτό όπου με τηνεκπλή­ ρωσητου σκοπού της παρακαταθήκης ήτοι την άφιξη των εμπορευμάτωνστην Βηρυτό οιθεματοφύλακεςείχανευθύνη ναταπαραδώσουνσύμφωναμετις οδηγίες των εναγόντων, παρακαταθετών. Οιθεματοφύλακες είχαν τις υποχρεώσεις πουπρονοούνταιαπότοάρθρο 109του Κεφ. 149καιτο βά­ ροςτηςαποδείξεωςευρίσκετοεπίτωνώμωντουςναπείσουν το Δικαστήριο ότιεπέδειξαν την επιμέλεια πουπρονοείται στοπροαναφερθένάρθροπράγμαπουαπέτυχανναπράξουν στην παρούσαυπόθεση. Τα αγαθά δεν παρεδόθησανλόγω του ότι δεν επεδείχθηηδέουσα επιμέλεια και/ήλόγωπαρά­ βασης τωνκαθηκόντων των θεματοφυλάκων (άρθρο 118 Κεφ. 149)καιέτσι οι θεματοφύλακες ευθύνονται για την απώλειατωνεμπορευμάτων(άρθρο 119 Κεφ.149)είτεαυτοί ήσανοι εναγόμενοι 1 μέχρι 6ήοι εναγόμενοι 7μέχρι10.

(3)Σεπερίπτωση πουδενήθελεγίνει αποδεκτόότι οιεναγόμε­ νοι 1μέχρι 6ήσανοιπλοιοκτήτες ήδιαχειριστές (υπόσυν­ θήκεςπουνακαθιστούν τους διαχειριστές υπεύθυνους)αλλάήθελεγίνειαποδεκτόότιοιεναγόμενοι 7μέχρι 10ήσανοι ναυλωτές τουπλοίου έγινεεισήγησημαςότιη μαρτυρίακαι οι περιστάσεις καταδεικνύουν ότι υπήρχε ναύλωση By demise(Charter bydemise)ήναύλωση υπό συνθήκες πουο έλεγχοςκαιηκατοχήτουπλοίουκαιτης μεταφοράςπεριήλθεστους εναγομένους 1 μέχρι 7. Έτσικατ' επέκτασηοιενα­ γόμενοι 1μέχρι 7(ήεκείνου εξαυτώνπουθαικανοποιηθεί τοΔικαστήριο ότι ήσανοιναυλωτές) είχανκαι όλη τηνευ­ θύνηκαιπρέπειναυποστούν τις συνέπειες γιατηναπώλεια των εμπορευμάτων. Αυτό ενισχύεται και απότηνέντονη ανάμειξητωνεναγομένων 7μέχρι 10ειδικάτων εναγομένων 7και8στηνόληδιαδικασίαμεταφοράς(Βλέπετεπαρέμβαση του εναγομένου 8πουείχεως αποτέλεσμαοΔημ. Καραπα­ τάκηςΕναγόμενος3νααλλάξειτιςοδηγίεςτουπροςτονκα­ πετάνιοτουπλοίουκαι, παράτιςαντιρρήσεις τουκαπετάνιου, ναγίνειη πλημμελής φόρτωση πουοδήγησε τελικά, απ' ότι φαίνεται,στηβύθισητουπλοίουκαιαπώλειατωνεμπο­ ρευμάτων.)

(4)Σεπερίπτωσηπουδενήθελεγίνει αποδεκτόότι οιεναγόμε­ νοι7μέχρι 10ήσανοιναυλωτέςτουπλοίουαλλάήθελεγίνει αποδεκτόότιοι εναγόμενοι 1μέχρι 6 (ή εκείνου εξαυτών πουθαικανοποιηθείτοΔικαστήριο ότι ενεργούσαν υπότέ­ τοια ιδιότητα)ήσανοιπλοιοκτήτες ήδιαχειριστές (υπόσυν461 Λοΐζου, Π. Hamade ν.Α. ΔημητρίουΛτδ χ.ά.

(1994)θήκεςπουνακαθιστούντουςδιαχειριστές υπεύθυνους)τότε έγινε εισήγηση ότι οι εναγόμενοι 1μέχρι 6 υπέχουνκαθαρά ευθύνηωςμεταφορείςειδικάένεκατωνπρονοιών τωνόρων των σχετικών φορτωτικώνκαιτων"Κανόνων της Χάγης". Αναφορικά μετους εναγόμενους 1-6, αυτοίουδεμίασχέση είχαν μετις φορτωτικέςτιςοποίεςέλαβανοι ενάγοντες απότονεναγόμε­ νο

(7),οοποίοςτις έδωσε καιτουοποίουτοόνομαφαίνεταιπάνω σεαυτές. 5 Σε ότι αφοράτους πρώτους έξι εναγόμενους δεν έχει σημασία εάνοέβδομοςεναγόμενος υπέγραψεωςαντιπρόσωποςείτεόχι,και 10 είτεενεργούσε αυτόςως αντιπρόσωποςτουRogerDagherείτεόχι, το γεγονός παραμένει ότι δεν φέρουν πουθενάτην υπογραφήτων εναγόντων αυτώνκαι σύμφωνα μετον Roger Dagher με τον οποίο έγινε η ισχυριζόμενη συμφωνία για τη μεταφορά, εκείνος με τον οποίο έγινε η συμφωνία για τη μεταφοράήταν ο εναγόμενος 7 ο 15 οποίοςισχυρίστηκε στημαρτυρίατουότιNakis Bonded Warehouse καιΝακηςΘεοχαρίδηςεναγόμενοι 7και8,όπωςκαιοΧαράλαμπος Θεοχαρίδης και Χαρίδημος Θεοχαρίδης,εναγόμενοι 9και 10ήσαν οι ναυλωτές του πλοίου. Υποστηρίχθηκε δε ότι υπάρχει telex το οποίοτουστάληκε απότουςπιοπάνωπουεναύλωσαντοπλοίο. 20 Ο ίδιοςδεRoger Dagherλέγειότι ουδέποτε συνεβλήθη μετονκ. Ανθιμοκαιουδέποτε το συνάντησε πριντηβύθισητουπλοίου, ού­ τε και γνώριζε αν ήταν ο εναγόμενος 2, ο ιδιοκτήτης του πλοίου, πράγμαπουάκουσε μόνο απότονκαπετάνιοτουπλοίου. • ·Ως προς"τονισχυρισμό ότιοι εναγόμενοι 1-6 ήσανεκείνοι μετά- 25 φορείς σύμφωνα μετον Carver Carriageby Sea 12th edition volume 1, παράγραφος251 "carrier includesthe owneror the charterer who enters intoacontract of carriagewithashipper". Στηνυπόεξέτασηυπόθεσηοι εναγόμενοι 1-6 δενέκαμανοποια­ δήποτεσύμβαση μεταφοράςείτεδυνάμειφορτωτικήςείτεπροφορι- 30 κάμετουςενάγοντεςκαιενπάσηπεριπτώσειδενέχειαποδειχθείότι ήσαν ιδιοκτήτες ήναυλωτές του βυθισθέντος πλοίου. Η προσπά­ θεια να παρουσιαστεί ο δεύτερος εναγόμενος ως ιδιοκτήτης του πλοίου, στηρίζετο πάνω σε εξ ακοής μαρτυρίαγιατί ο μάρτυρας Roger Dagher αναφέρθηκεσε έγγραφασταοποίααναφέρετοοενα- 35 γόμενος2Ανθιμος Δημητρίουωςοιδιοκτήτηςαλλάταέγγραφααυ­ τάποτέδενπαρουσιάσθησανστοΔικαστήριοκαιεπομένως είναιεξ ακοήςμαρτυρίαη οποίαδενμπορείναγίνει αποδεχτή. 462 1 Α.Α.Δ. 5 Hamade v.Α. ΔημητρίουΛτδ κ.ά. Λοΐζου,Π. Ωςπροςδετηναναφοράστους πρώτους εναγόμενους καιότι υπήρχεσφραγίδατων στο cargomanifest,οισχυρισμός αυτόςτους παρουσίαζε ως διαχειριστές καιόχιωςιδιοκτήτες του πλοίου και επίσης θαπρέπεινασημειωθεί ότι στοcargodeclaration αναφέρεται μόνοτοόνομαΑνθιμοςΔημητρίου,αλλάότι είναιshipping agents. Το γεγονός ότι μετάτηβύθιση του πλοίου οιενάγοντες επισκέ­ φθηκανταγραφείατων εναγομένων 1 και2μαζί μετον εναγόμενο 8,ημαρτυρία αυτήδεν βοηθάγιατί δεν μιλούν Ελληνικά καιέτσι δεν αντελήφθησαν το περιεχόμενο της συνομιλίας. Τογεγονόςότι 10 εξεπλήρωσαν τιςυποχρεώσεις του πλοίου δεναποτελεί απόδειξη οποιασδήποτεευθύνης. Αντίθετα οι πράξειςτων εναγομένων 1 και 2 συνάδουν μετον ισχυρισμό τους ότιήσαν απλώς αντιπρόσωποι τουπλοίου. ΗμαρτυρίατουκαπετάνιουΣιαμούνπουαπέβλεπεστονααπο15 δειχθεί, ότιοι εναγόμενοι 1 και2 ήσαν ιδιοκτήτες του πλοίου, ότι έδιδανοδηγίες ότι πλήρωναν μισθούς καιότι τουυπέδειξαν ναμε­ τακινήσει τησαβούρατουπλοίουκαιότιοεναγόμενος 2τουέδωσε οδηγίεςναυπακούειτιςοδηγίες τουεναγόμενου 3, δεν αποδεικνύει τίποτετοσυγκεκριμένο διότι μπορούσε ναενεργούσαν καιωςαντι20 πρόσωποι. Από τημαρτυρίατων εναγόντων 2και3 προκύπτει ότι οιεναγόμενοι 2και3 ενεργούσαν πάντοτεγιαλογαριασμό τηςπρώ­ της εναγόμενης εταιρείας,οιοποίοι ήσαν αντιπρόσωποι του πλοί­ ου. Δεν φάνηκεαξιόπιστος ομάρτυραςαυτός, οΣιαμούνκαιαντί­ θεταυπάρχει μαρτυρία του εναγόμενου 2,οοποίος αρνείται τους 25 ισχυρισμούς τουμάρτυρα. Τομόνο στοιχείο πουπροέκυψε από το μάρτυρααυτόείναι ότι το πλοίο αυτόλεγόταν "Ayii Anargiri"και είχεΠαναμάική σημαία. Στοσημείοαυτόθαπρέπει ναγίνει αναφορά στη μαρτυρίατου μάρτυραεναγομένων 1, Π.Σαρρή,οοποίος παρουσίασε πιατοποι- ' 30 ητικό τουπλοίου στο οποίο αναφέρεταιότι ιδιοκτήτης του πλοίου "Ayii Anargiri'* υπό Παναμαϊκή σημαία είναι η εταιρεία "Ayii AnargiriShippingS.A"πουσεσυνδυασμό μετη μαρτυρίατουκαπε­ τάνιουδείχνει τηνταυτότητατουπλοίου. Τοπλοίο που βυθίστηκε ήτοΠαναμαϊκόκαιόχι Κυπριακό,όπωςκαταβλήθηκεπροσπάθεια 35 νααποδειχθεί απότους ενάγοντες. 40 Πέραν όμως από αυτά,υπάρχει ημαρτυρία του εναγόμενου 2, ότι ο ίδιοςκαιοεναγόμενος 3ήσαναπλώςΔιευθυντές και μέτοχοι τηςπρώτηςεναγόμενης εταιρείαςοιοποίοι ήταναντιπρόσωποι της "Ayii AnargiriShippingS.A.". ΟΠ.Σαρρήςαπέκλεισε τηδυνατότηταύπαρξηςπαράλληληςνηολόγησης τουπλοίου,αλλάεφόσο ο κα463 Λοΐζου, Π. Hamadeν.Α. ΔημητρίουΛτδ κ.ά.

(1994)πετάνιος κ. Σιαμούν μαρτύρησε ότι το πλοίο ήτανΠαναμάικό δεν μπορεί ναθεωρηθεί ότι ικανοποιείτοβάροςτηςαποδίξεωςωςπρος τηνιδιοκτησία τουπλοίουτοοποίο έφερανοι ενάγοντες. Μια άλλη προσπάθεια απόδειξης της ιδιοκτησίας του πλοίου ήταν ο μάρτυρας Πακούταςο οποίος κατέθεσε ότι το πλοίο "Ayii 5 Anargiri" υπό Κυπριακή σημαία ανήκεκατάπάντακρίσιμο χρόνο στον εναγόμενο

1. Παραδέχθηκεομάρτυραςαυτόςστην αντεξέτασηότι το πλοίο αυτόδιαγράφηκεαπότο Κυπριακόνηολόγιο στις 26 Σεπτεμβρίου 1985,όχι μετάπουβυθίστηκε αλλάαφούδιαλύθηκε στη μαρίνα στη Λάρνακα, όπου είχε παραμείνει για αρκετό καιρό 10 εκτεθειμένο. Είναιφανερόότιτοπλοίοαυτόδενείναιτοαναφερό­ μενο στην αγωγήότι βυθίστηκε. Ωςπροςτον ισχυρισμό τωνεναγό­ ντων ότι οι εναγόμενοι παρουσίασαν τους εαυτούς τους ως ιδιο­ κτήτες ή/και ναυλωτές ή/και διαχειριστές του πλοίου ή/καιαντι­ προσώπουςπουέχουντηνκατοχήή/καιπραγματικόσυμφέρο,ή^αι 15 ιδιοκτησία ή^αι πλήρη έλεγχο του θα μπορούσε να λεχθεί ότι δεν φαίνεταισεκανέναέγγραφοτίποτεαπόταπιοπάνω,ότιοιεναγό­ μενοι 1,2,3 ήσαναντιπρόσωποι τωνιδιοκτητώντουπλοίουκαικα­ μιάμαρτυρίαδενυπάρχειπουνασυνδέει μεοτιδήποτετουςεναγο­ μένους 4,5,
2. Υπάρχει δεστην οπισθογράφηση των φορτωτικών 20 και συγκεκριμένα στην παράγραφο 18, πρόνοια ότι "it is hereby expressly agreed that no servant or agent of the carrier (including every independent contractor from time to time employed by the carrier) shall in any circumstances whatsoever be under any liability whatsoever to the merchant for any loss,damageor delay arising or 25 resulting— . " Δεν υπάρχει ικανοποιητικήμαρτυρίαότι ήσανναυ­ λωτές,κάτοχοι ήιδιοκτήτες,ήείχαντον έλεγχοτουπλοίου. Ως προςτους εναγόμενους 7-10 γιανααποδείξουν τηνυπόθε­ σητουςοι ενάγοντες κάλεσαν πέντε μάρτυρες. Είναι γεγονός ότι τα Hague Rules ενσωματώθησαν στις φορτω- 30 τικές. Ανεξαρτήτως τουότι οι εναγόμενοι 1-6 δεν έχουν καμιά ευ­ θύνησύμφωνα μεταπιοπάνωπρέπει νααναφερθούνταεξής: ΤαHagueRulesεφαρμόζονταιστην ΚύπροδυνάμειτουΚεφ.263 και του πίνακαστο αρ.2,[Βλέπε The ShipDama v. Georghiades SA

(1980)1 CLR. 368, Kounnas and Sons Ltd v. Zim

(1966)1 35 C.L.R. 181],στηνοποίααναφέρεταιότι "The HagueRulesapplyonly wherethere is abillof lading". Τέτοια συμφωνία στηφορτωτικήδεν υπάρχει μετους εναγομένους 1-

1. Ούτε κανφορτωτικήτων εναγομένων 1-6 δενυπάρχει. 464 1 ΑΛΛ. 5 Hamade ν. Α. Δημητρίου Λτδ κ.ό. Λοΐζου,Π. Τα HagueRulesόμως δεν μπορούν ναεφαρμοσθούν καιγιατο λόγοότιοιεναγόμενοι 1-6δενείναιιδιοκτήτες(Αρθρο 1ακαιβ),και δεν υπάρχει οποιαδήποτεσυμφωνία με τους εναγόμενους αυτούς όπωςυποδείχθηκεπιοπάνω. Επομένωςοποιαδήποτεαναφοράστα HagueRules, όσοναφοράτους εναγομένους 1-6 στην παρούσα πε­ ρίπτωσηείναιάνευαντικειμένου. Ο επόμενος ισχυρισμός των εναγόντων είναι ότι οι εναγόμενοι ευθύνονται σαν κοινοί μεταφορείς ή και θεματοφύλακες δυνάμει προφορικήςσυμφωνίας. 10 15 20 25 α) Σύμφωναμέτημαρτυρίατων ιδίωντων εναγόντωνκαμμιά προφορικήσυμφωνίαδενέγινεμετους εναγόμενους 1-
2. β) Κοινόςμεταφορέας: Από όσααναφέρθησανπιοπάνωείναι φανερό ότι οι εναγόμενοι 1-6 δεν ήσαν μεταφορείς δεδομέ­ νουότιούτειδιοκτήτεςτουπλοίουήτανούτεναυλωτέςούτε οποιαδήποτεσυμφωνία είχανκάμειμετους ενάγοντες. γ) Συνήθηςθεματοφύλακας: Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίαςότι OL εναγόμενοι 1-6 ήτανθεματοφύλακεςοποιωνδήποτεεμπο­ ρευμάτων των εναγόντων. Για να υπάρξει παρακαταθήκη χρειάζεταινααποδειχθείότιυπάρχειπαράδοση εμπορευμάτωναπόκάποιοπρόσωπο σεκάποιοάλλογιακάποιο σκο­ πόμετησυμφωνίαότι,ότανεκπληρωθείοσκοπόςαυτός,τα εμπορεύματαθατου επιστραφούνήθαδιατεθούνσύμφωνα μετις οδηγίες τουπαρακαταθέτη(άρθρο106 του Κεφ. 149). Είναιφανερόκαιπάλιότιγιατη δημιουργίααυτήςτηςσχέσηςχρειάζεταισυμφωνίαπου,στηνπαρούσαπερίπτωση,δεν ' υπάρχει μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων 1-6 ή οποιουδήποτεαπόαυτούς. Ενπάσηπεριπτώσειοι εναγόμε­ νοι 1-6 δενήσανιδιοκτήτες τουπλοίου. Οτελευταίος ισχυρισμόςτωνεναγόντων είναιότιμετιςπράξεις 30 ήκαιπαραλείψειςή καιαμέλειεςτων εναγομένων οι εναγόμενοι ή καικαθέναςαπόαυτούςκατακρατούντοπιοπάνωφορτίοήκαιτο μετέτρεψαν οι ίδιοι σεπεριουσίατουςήκαιπεριουσίατρίτουπρο­ σώπουήκαιπροκάλεσανσ' αυτόαπώλειες. Ούτείχνος μαρτυρίαςδενεδόθηαπότους ενάγοντες προςαυτή 35 τηνκατεύθυνση. Απλώςοι ενάγοντες πρόβαλαντον ισχυρισμόαυ­ τόμετονοποίοτομόνοπουκατάφερανήταννασυσκοτίσουνταδι­ κόγραφα και να.προσπαθήσουν να μειώσουν τους εναγόμενους. Όμωςωςεκ περισσούμπορείνααναφερθείότιαναυτήήτανηυπό465 Λοΐζου, Π. Hamade ν.Α. Δημητρίου Λτδ χ.ά.

(1994)θέσητων εναγόντων, θαεπέρριπτανστους εναγόμενους καιποινι­ κή ευθύνη. Δεδομένου λοιπόν ότι το αδίκημα στο οποίο αναφέρονται οι ενάγοντες θααποτελούσε κακούργημα (Κεφ. 154,άρθρο262 καιη αγωγή θαέπρεπενααπορριφθείγιατίδενδόθηκεησχετικήέγγραφη ειδοποίηση προςτο ΓενικόΕισαγγελέα τηςΔημοκρατίας,Κεφ. 148, άρθρο 67, Νόμος 77/73 Malli v. Toumba

(1978)2 J.S.C. 313, Eieftheriades v. Mavrellis

(1985)1C.L.R.436, στις σελ. 441 και

1. 5 Αν καιμεταπιοπάνωδενχρειάζεταιναυπεισέλθει κανείςστις 10 λεπτομέρειες των ισχυριζόμενων ζημιώνθαμπορούσεναλεχθείότι δεν υπάρχει οποιαδήποτεαπόδειξηενώπιον τουΔικαστηρίου που να αποδεικνύει τους ισχυρισμούς των εναγόντων ότι επλήρωσαν οποιαδήποτεαπόταποσάτων τιμολογίων ήκαιότι αυτά τα ποσά είναιπραγματικά. 15 Ο μάρτυραςDagher ανέφερεότι αυτά ταποσάταπλήρωσαν οι ενάγοντες αλλάοι ενάγοντες δεν είχανμαζίτουςναπαρουσιάσουν καμμιάαπόδειξηπρος τις τράπεζεςανκαι ήλθαν στην Κύπρογια ναδώσουν μαρτυρίαγιατηνυπόθεσηαυτή. Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους οι αγωγέςεναντίοντωνεναγο- 20 μένων 1-6αποτυγχάνουν. Ως προςτο θέματουανήσανναυλωτές ήόχι,δόθηκεμαρτυρία από τον Roger Dagher ο οποίος σε σχετική ερώτηση απάντησεότι ναυλωτές ήτανοι εναγόμενοι 7και 8καιογιος τους Χαράλαμπος Θεοχαρίδηςεναγόμενος 9καιοεναγόμενος
2. 25 Επομένωςοι εναγόμενοι 1-6 δενμπορούννακριθούνυπεύθυνοι υπότην ιδιότητατωνκαιωςναυλωτών. Αναφορικά μετους εναγόμενους 7-10 όπως έχει ήδη αναφερθεί οι ενάγοντες εισηγήθηκανότι ήτανοι ναυλωτές τουπλοίου. Αφού εξέτασα προσεκτικά τη σχετική μαρτυρίατην θεωρώ αναξιόπιστη 30 καιδεντηδέχομαι. Πέρααπότογεγονός ότιησχετικήμαρτυρίαεί­ ναι αναξιόπιστηέχωτηγνώμηότι δενθαήταναρκετήγιαναθεμε­ λίωσητονισχυρισμό τωνεναγόντωνότιοι εναγόμενοι ήτανοιναυ­ λωτές. Σεσχέσημετουςάλλουςλόγουςγιατουςοποίουςοιενάγο­ ντες επεδίωκαννααποδώσουνευθύνηστους εναγόμενους 7-10 για 35 τη ζημιά που έχουν υποστεί, αφούεξέτασα την σχετική μαρτυρία βρίσκωότιδεν είναιαρκετήγιατηναπόδοσηστους εναγομένους7466 1 Α.Α.Δ. Hamade v. Λ. Δημητρίου Λτδ κ.ά. Λοΐζου, Π. 10, οποιασδήποτεάλλης ευθύνης και ηυπόθεση αποτυγχάνεικαι εναντίοντους. 5 Ωςπροςτουςεναγομένους 11δενφαίνεταιναέχειγίνει ηδέου­ σαεπίδοση,καιδενέχειγίνει οποιαδήποτεεμφάνισηεκμέρουςτων, ωςεκτούτουη αγωγήδεν μπορείναπροχωρήσει εναντίοντων. Γιαόλους τουςπιοπάνω λόγους οιαγωγέςεναντίονόλων των εναγομένωναπορρίπτονταιμεέξοδα. Οι αγωγέςαποορίπτονιαιμε έξοδα. 467