(1994)11Οκτωβρίου, 1994 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΑΠΗΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΓΙΑ ΑΔΕίΑ ΝΑ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙ ΑΙΤΗ ΣΗ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ CERTIORARI ΚΑΙ MANDAMUS, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 30/9/94ΠΟΥ ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝΑΙΤΗΣΗ ΜΕ ΑΡ. 1/
- (ΑίτησηΑρ. 148/94) Προνομιακά Εντάλματα — Αίτησηγιαχορήγηση άδειας για καταχώριση αίτησηςγιαέκδοσηενταλμάτωνcertiorariκαιmandamusεναντίοναπό φασης Επαρχιακού Δικαστηρίου με τηνοποίααρνήθηκε ναχορηγήσει αναβολή στην ακρόαση παραπομπής για αποζημίωση σεπερίπτωση επίταξηςκαιαρνήθηκεναακούσειεκείνητηστιγμή αίτησηγιασυνένω σητηςπαραπομπήςμεάλλεςδύο υποθέσεις,λόγωισχυριζόμενηςυπέρ βασηςδικαιοδοσίας,παράβασηςκανόνωνφυσικήςδικαιοσύνηςκαιέκ δηληςνομικήςπλάνης— Κρίθηκεότι τοθέμααναγότανστηνάσκηση τηςδιακριτικήςευχέρειαςτου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου καιδενχορη γήθηκε ηαιτούμενηάδεια. Σχετικάμετηνίδιαιδιοκτησίαστην Λακατάμιαστηνοποίαυπήρχε εργοστάσιο κατασκευής μπαταριών,η ΚυπριακήΔημοκρατία είχε εκ δώσει δυοδιατάγματαεπίταξηςκαιέναδιάταγμααπαλλοτρίωσης. Για το κάθε ένα από αυτά είχε καταχωρισθεί ξεχωριστή παραπομπή για αποζημιώσεις, πουανέρχονταν συνολικά σε£2.
- Στις30.9.94, που ήταν ορισμένη για ακρόαση η πρώτη από τις παραπομπέςπου αφορούσετοπρώτοδιάταγμαεπίταξης,οδικηγόροςτηςαπαλλοτριού616 1ΑΛΛ. 5 10 ΓενικόςΕισαγγελέας σαςαρχήςκαταχώρισεαίτησηγιασυνένωσητηςπαραπομπήςεκείνης με τις δύο άλλες παραπομπές, και ταυτόχρονα ζήτησε αναβολήτης ακρόασηςγιαναεπιληφθεί τοΔικαστήριο της αίτησης για συνένωση. Οδικηγόροςτωναπαιτητώνέφερεένστασητόσοστηναναβολήόσοκαι στο να επιληφθεί το Δικαστήριο της αίτησης για συνένωσηκατάτην ημερομηνία εκείνη. Το Δικαστήριο με αιτιολογημένη απόφασητου απέρριψετοαίτημααναβολής. ΜεαίτησητηςστοΑνώτατοΔικαστήριοηαπαλλοτριούσααρχήζή τησεάδειαγιακαταχώρισηαίτησης για έκδοσηενταλμάτωνcertiorari καιmandamus εναντίοντηςπιοπάνω απόφασηςτου ΕπαρχιακούΔι καστηρίου ισχυριζόμενηυπέρβασηδικαιοδοσίας,νομικόλάθος, παρά βασητωνκανόνωντηςφυσικήςδικαιοσύνης,καιπαράλειψηεκπλήρω σηςκαθήκοντοςαπότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο. Αποφασίσθηκεότι: 15 Η χορήγησηαναβολήςτηςακρόασηςυπόθεσης επαφίεταιστηνδια κριτικήευχέρειατουπρωτόδικουΔικαστηρίου στηνάσκησητηςοποί αςδενεπεμβαίνειτοΑνώτατο Δικαστήριοπαράμόνογιασυγκεκριμέ νουςλόγους πουδεν ίσχυανστηνπαρούσαπερίπτωση,καιγι*αυτόη αιτούμενηαίτησηδενμπορούσεναχορηγηθεί. 20 Ηαίτησηαπορρίφθηκε. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: RePapadopouUos
(1968)1C.LR. 496, RePanaretou
(1972)1CLR. 165, ReKakos
(1985)1CLR.250, 25 Γεωργίου v.ΑεωνίδακαιΆλλης
(1993)1 Α.ΑΛ. 499, Γρηγορίουν. ΤραπέζηςΚύπρουΛτδ
(1992)1 ΑΛΛ. 1222, Αεροπόρος
(1992)1 ΑΛΛ. 861, Τσουλόφταςν. Μιχαήλ (Αρ.2),
(1992)1 ΑΛΛ. 228, Αρέστη ν.Ηλία
(1991)1ΑΛΛ. 984. 617 Γενικός Εισαγγελέας
(1994)Αίτηση. Αίτησημετηνοποίαοαιτητήςζητάάδειαγιανακαταχωρίσειαί τησηγια ένταλμα της φύσεως Certiorari γιαπαραπομπήστοΑνώ τατοΔικαστήριοκαιακύρωσητηςενδιάμεσηςαπόφασηςτουΕπαρ χιακούΔικαστηρίου Λευκωσίαςημερομηνίας 30.9.94. 5 Γλ. Χ'Ώέτρον, ΑνώτεροςΔικηγόρος της Δημοκρατίας,μεΛ. Καοντζάνη(χα),ΔικηγόροτηςΔημοκρατίας,γιατονΑιτητή. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ. Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση. Μετηναί τηση αυτή, ο αιτητής ζητάάδειαγια έκδοση των ακόλουθων δύο προνομιακών ενταλμάτων: "(
- i)ΑδειαγιανακαταχωριστείΑίτησηγιαένταλματηςφύσεως Certiorari για παραπομπήστο Ανώτατο Δικαστήριο και ακύρωση της Ενδιάμεσης Απόφασης του ΕπαρχιακούΔι καστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 30.9.1994. Ηεν λόγω απόφασηεπισυνάπτεταιωςΠαράρτημα"Α". 10 15 (
- ii)ΑδειαγιανακαταχωριστείΑίτησηγιαένταλματηςφύσεως Mandamus με το οποίο να διατάσσεται το ΕπαρχιακόΔι καστήριο Λευκωσίαςν' ακούσει καιν' αποφασίσειτην Αί τησηγιασυνένωσηκαισυνεκδίκασητωνΑιτήσεωναρ. 1/92 και 1/93 μαζί μετην Παραπομπήαρ.46/93,ηοποίακατά- 20 χωρίστηκε στις 30.9.1994,προτού αρχίσει η ακρόαση της Αίτησηςαρ.1/92. (ΗΑίτησηεπισυνάπτεταιωςΠαράρτημα "Β")". Καθώςεπίσης: "(iii)Διάταγμαγιανασταματήσει ηπεραιτέρωεκδίκασητηςΑι- 25 τησης αρ. 1/92 μέχρι τηναπόφασητουΑνωτάτουΔικαστη ρίουστηνπαρούσαΑίτησηκαιτηναπόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρίου στην Αίτηση για ένταλμα της φύσεως Certiorari σεπερίπτωσηπουθαδοθείάδειανακαταχωριθεί ηενλόγωΑίτηση." 30 Τα γεγονότα της υπόθεσης, εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση πουκαταχωρίστηκε προςυποστήριξη τηςαίτησης καισε συντομία είναιταεξής: Η Κυπριακή Δημοκρατία με τις διοικητικές πράξεις ΑΛ.Π 386/92, (13.3.92)καιΑ.Δ.Π. 1226/92, (10.7.92),απαλλοτρίωσετοΤε- 35 618 1 AAA. ΓενικόςΕισαγγελέας Κούρρης, Δ. μάχιο με αρ. 1841 του Φυλ./Σχ.ΧΧΧ/4.Ε.2 εκτάσεως 7 δεκαριών και 312 τ.μ. Επίτουτεμαχίουαυτούβρίσκεται ΕργοστάσιοΚατα σκευής Συσσωρευτών (μπαταριώνοχημάτων). Σχετικάμετηνίδιαιδιοκτησία,η ΚυπριακήΔημοκρατίαεξέδωσε 5 δύοδιατάγματαεπιτόξεως. Τοπρώτοδημοσιεύτηκε μετην Α.Δ.Π. 23/91,(4.1.91),τοοποίοείχεισχύγιαέναχρόνο. Τοδεύτεροδιάταγ μαεπίταξηςδημοσιεύτηκε μετηνΑ.Δ.Π.624/92, (17.4.92)καιτούτο είχεισχύγιαπεραιτέρωπερίοδοενόςχρόνου. Τοδεύτεροδιάταγμα επίταξης,μετηνΑ.Δ.Π.560/93,(15.4.93),παρατάθηκεγιαπεραιτέρω 10 περίοδοενόςχρόνου,καιη ίδιαιδιοκτησίααπαλλοτριώθηκεμεδιά ταγμαστις13/3/92. Γιατονκαθορισμότηςκαταβλητέαςαποζημίωσηςμετηνπρώτη επίταξη,καταχωρίστηκεηαίτησηαρ. 1/92, γιατηδεύτερηεπίταξηη αίτησηαρ. 1/93, ενώγιατονκαθορισμότηςκαταβλητέαςαποζημίω15 σηςγιατηναπαλλοτρίωση,καταχωρίστηκεηΠαραπομπήαρ.46/93. Ηαίτησηαρ. 1/92 ήτανορισμένηγιαακρόασηστις 30/9/94. Κα τάτηνπιοπάνωημερομηνίαοδικηγόροςτηςΕπιτάσσουσαςΑρχής ζήτησεαναβολήγιαναμπορέσει ναπροωθήσει αίτησηπουείχεήδη καταχωρίσειστοσχετικό φάκελο,μετηνοποίαζητούσεδιαταγήτου 20 Δικαστηρίουγιασυνένωοηκαισυνεκδίκασητωντριών υποθέσεων. Ζητήθηκε η συνένωση και συνεκδίκαση των τριών υποθέσεων γιατί αφορούσαν την ίδια ιδιοκτησία και το ζητούμενο στις τρεις υποθέσειςήτανοκαθορισμόςτηςκαταβλητέαςαποζημίωσηςγιατις ζημιέςπουείχανυποστεί οι ιδιοκτήτεςτηςιδιοκτησίαςαυτής,λόγω 25 τηςαναγκαστικήςστέρησης τηςιδιοκτησίαςτουςκαιτου κλεισίμα τοςτηςεπιχειρήσεως τους. Υπάρχει ο ισχυρισμός στην ένορκηδή λωση ότι δεδομένου ότι μετιςτρεις υποθέσεις διεκδικούνταισυνο λικέςαποζημιώσεις ύψους Λ.Κ.£2.136.555,- καιότι η συνεκδίκαση της μιαςυπόθεσης θαεπηρεάσει αναπόφευκτατις άλλες,αλλάκαι 30 προςαποφυγή καταβλητέαςδιπλήςαποζημίωσηςκαιγια εξοικονό μησηδημόσιουχρόνουκαιχρήματος,είναιαπόλυταδικαιολογημέ νοτοαίτημαγιασυνένωσηκαισυνεκδίκασητωντριών υποθέσεων. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 30/9/94,απέρριψε το αίτημαγια αναβολή,χωρίς 35 ναεξετάσειτουςλόγουςγιατουςοποίουςζητήθηκεη αναβολή. Πε ραιτέρω,υπάρχειισχυρισμός στην ένορκηδήλωση,ότιτοΕπαρχια κόΔικαστήριο Λευκωσίας, μετηναπόφασητουαυτή,παρεμπόδισε την προώθηση της αίτησης για συνένωση και συνεκδίκαση των τριώνυποθέσεων καιτούτοοδηγείσεπασιφανήαδικία 619 Κούρρης, Λ. Γενικός Εισαγγελέας
(1994)Ηπαρούσααίτησηστηρίζεταισταακόλουθανομικάσημεία: "(α)Η ενδιάμεσηαπόφασηημερομηνίας30.9.1994στηρίχτηκε σε. αναληθή ήλανθασμέναγεγονότα. (β)Ηενλόγω απόφασηείναιτοαποτέλεσμαλανθασμένηςδια δικασίαςκαι/ήδιαδικασίαςπέραντηςδικαιοδοσίαςκαιτων εξουσιών τουΔικαστηρίου. 5 (γ)Ηενλόγω απόφασηείναινομικάλανθασμένη. (δ)ΟπρωτόδικοςΔικαστήςλανθασμέναπαρέλειψεναεξετάσει και/ή αγνόησε την αίτηση για συνένωση και συνεκδίκαση πουείχεκαταχωριστεί στις 30.9.1994. 10 (ε)Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με την ενδιάμεση απόφαση του στην Αίτηση αρ. 1/92 ημερομηνίας 30.9.1994 ουσιαστικάπαρεμπόδισετηνπροώθησηΑιτήσεωςγιασυνέ νωση και συνεκδίκαση της Αίτησης αρ. 1/92 με δύο άλλες σχετικές υποθέσεις (επισυνάπτεται ως Παράρτημα "Β" η 15 σχετική Αίτηση)καιτούτοσυνιστάπαράβασητωνκανόνων τηςφυσικήςδικαιοσύνης". Στο παρόνστάδιο,το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία τηςαιτήσεως. Είναι ικανοποιητικόγιατηνπαραχώρηση άδειαςγια καταχώρισηαιτήσεως για έκδοση εντάλματος Certiorari ως επίσης 20 καιMandamus,ναφαίνεταιστηναίτησηκαιστιςενόρκουςδηλώσεις πουτηνυποστηρίζουν καιγενικάτουλικότωνπρακτικώνπουτην συνοδεύει, ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση για συζήτηση ώστεναδοθείάδεια[ΒλέπεCostasPapadopoullos(ExParte)
(1968)1 C.L.R. 496, In re NinaPanaretou
(1972)1C.L.R. 165 και In re 25 Kakos(\9S5) 1 C.L.R. 250]. Οι λόγοι για τους οποίους εκδίδονται εντάλματα της φύσεως Certiorari για ακύρωση απόφασηςκατώτερου Δικαστηρίου, περι λαμβάνουνυπέρβασηήέλλειψηεξουσίας,έκδηληπαρανομία (error of law on theface of the record),προκατάληψηήσυμφέρον απότα 30 πρόσωπαπουλαμβάνουντηναπόφαση,δόλο ήψευδορκίαστηλή ψητηςαπόφασηςκαιπαραβίασητωνκανόνωντηςφυσικήςδικαιο σύνης. Στην υπό κρίση αίτηση ο δικηγόρος της Επιτάσσουσας Αρχής ισχυρίστηκε ότι ο πρωτόδικοςΔικαστής τονπαρεμπόδισεαπότου 35 620 1 AAA Γενικός Εισαγγελέας Κούρρης,Δ. να προωθήσει τηναίτησηγιασυνένωσητων τριών υποθέσεων και συνεπώς επηρεάζειτοδικαίωματωναιτητώνγιαδίκαιη δίκη. Επίσης,ο δικηγόρος της Επιτάσσουσας Αρχής ισχυρίστηκε ότι και ανακόμαδεδοθεί άδειαγιακαταχώρισηαίτησηςCertiorari,το 5 ΔικαστήριοπρέπειναδιατάξειτοΕπαρχιακόΔικαστήριο ναακού σει την αίτησηγιασυνένωσητων υποθέσεων,γιατί ηαίτησηκατα χωρίστηκε νομότυπα. Ηαίτηση 1/92 καταχωρίστηκεστις 19/10/92 γιακαταβολήαποζημιώσεωνγιαεπίταξηακίνητηςιδιοκτησίαςκαι ηυπεράσπιση καταχωρίστηκε στις 22/9/93και στη συνέχεια, μετά 10 από απάντηση στην υπεράσπιση ημερομηνίας 14/10/93, η αίτηση ορίστηκε γιαακρόασηστις 7και8/4/94 καιστησυνέχειααναβλήθη κεγιαακρόασηστις 30/9/94,ως επίσηςκαιστις3/10/
- Ο δικηγόρος της Επιτάσσουσας Αρχήςκαταχώρισε αίτησηδιά κλήσεωςστις30/9/94 μετηνοποίαζητούσεσυνένωσητηςαίτησηςμε 15 τηναίτησηαρ. 1/93 καιτηναίτηση46/
- Οιδικηγόροι που εμφα νίζοντανγιατουςαπαιτητές,έφερανένστασηότι ηεξέταση τηςαί τησηςείναιπρόωρηδιότιδενκαταχώρισανένστασηστηναίτησηγια συνένωση,καθότικαταχωρίστηκετηνημέρατηςακρόασηςκαιοδι κηγόροςτηςΕπιτάσσουσαςΑρχήςυπέβαλεστησυνέχειααίτησηγια 20 αναβολή τηςακρόασητηςκυρίως αίτησης,γιανακαταστείδυνατή η συμπλήρωση των απαιτούμενων διαδικασιών για συνεκδίκαση καιτωντριώνπροαναφερθεισώναιτήσεων. 25 Οι δικηγόροι των απαιτητώνέφεραν ένσταση στην αίτηση για αναβολή,γιατολόγοότιη ΕπιτάσσουσαΑρχήείχεπολύχρόνο στη διάθεσητηςαπότηνημερομηνίαπουορίστηκε ηαίτησηγιαακρόα σηγια ναυποβάλει την αίτηση της για συνένωσητων υποθέσεων, πράγματοοποίοδενείχεπράξει. Επίσης,ισχυρίστηκαν ότιάσχετα μεαυτήτηθέση,κανέναςσκοπόςδεν θαεξυπηρετηθεί μετη συνεκ δίκασητωνυποθέσεωναυτών. 30 ΟπρωτόδικοςΔικαστής στην ενδιάμεσηαπόφασητουεπισήμα νε ότιηβασική αρχήτηνοποίατοΔικαστήριο λαμβάνειυπόψη κα τά την εξέταση αίτησης για αναβολή, συνίσταται στο ότι τοΔικα στήριοοφείλειναλάβειυπόψητασυμφέροντατηςδικαιοσύνης. Η θέση αυτήέχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεωντου Ανωτάτου Δι35 καστηρίουκαιαποφασίστηκεότιανάγεταιστηδιακριτικήευχέρεια τουΔικαστηρίου,ηοποίαπρέπειναασκείταιδικαστικά. ΟπρωτόδικοςΔικαστήςαφούεξέτασετιςνομικέςαρχέςπουπε ριέχονται στην ΓεωργίουΜαρία Δημητρίου, χογένοςΑνδρέα Ιω άννου Αντωνίου ν. Χαράλαμπου Ευαγόρα Λεωνίδα καιΆλλης 621 Κοΰρρης,Δ. Γενικός Εισαγγελέας
(1994)
(1993)1 Α.Α.Δ.499,Γρηγορίονν. ΤραπέζηςΚύπρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 1222,Χαράλαμπου Αεροπόρου,
(1992)1 Α.ΑΑ 861, Τσουλόφταςν. Μιχαήλ (Αρ.2),
(1992)1 Α.Α.Δ.228καιΑρέστη ν.Ηλία
(1991)1 Α.Α.Δ.984, κατέληξε στοσυμπέρασμαότι δενσυνέτρεχαν οιλόγοι εκείνοιγιατους οποίουςτοΔικαστήριο έπρεπεναασκήσει τη δια- 5 κριτικήτουευχέρειακαινααναβάλειτηνυπόθεση. Όπουηεπίλυση επίδικουθέματος επαφίεταιστηδιακριτική ευ χέρεια του Δικαστηρίου, κριτής τηςάσκησης τηςεξουσίας είναι ο πρωτόδικος Δικαστής. Ηάσκηση τηςδιακριτικής ευχέρειαςτου πρωτόδικουΔικαστηρίου δεν αναθεωρείταιμεγνώμονατην ορθό- 10 τητατης απόφασηςκατάτηνκρίση τωνμελώντουΕφετείου, αλλά μεαντικειμενικάκριτήριαπουπεριορίζουντηνευχέρειαεπέμβασης σεδύο μόνο περιπτώσεις. Όπως λέχθηκε στην υπόθεσηΑρέστη ν. Ηλία (πιοπάνω): "(α) Όπου διαπιστώνεται ότιηδιακριτική ευχέρεια ασκήθηκε 15 έξωαπότοπλαίσιοπουπαρέχεταιαπότονόμο,όπωςόταν διαπιστώνεται ότιυπεισήλθαν στην άσκηση της εξωγενείς παράγοντες,και (β)όπου ηάσκηση τηςδιακριτικής ευχέρειας οδηγεί σε πασι φανή αδικία, όπως είναι η περίπτωση απόφασης στην 20 οποίαδενθαμπορούσε ναπροέλθει απόκανέναΔικαστή ριο.". Κανέναςαπότους λόγους αυτούςδενσυνέτρεχεστηνπροκειμέ.νη περίπτωση. Ηδιακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκήθηκε μέσαστασωστά πλαίσιαμεκριτήριο τηναποτελεσματικήαπονομή 25 τηςδικαιοσύνης. Κάθεεπέμβασηεκμέρουςμουθασυνιστούσευπο κατάστασητουρόλουτουπρωτοβάθμιουΔικαστηρίουστηνάσκηση τωναρμοδιοτήτωντου. ΗΕπιτάσσουσαΑρχήείχεστηδιάθεσητης αρκετό χρόνο απότηνημερομηνία κατά τηνοποία ορίστηκεγια ακρόασηηαίτηση 1/92γιαναυποβάλειτηναίτησητηςγιασυνένω- 30 σητωναιτήσεων στις οποίεςανεφέρθηοδικηγόροςτηςΕπιτάσσου σαςΑρχής,πράγματοοποίοδενέπραξε. Για όλους τους πιοπάνω λόγους, έχωκαταλήξει ότιδενέχει στοιχειοθετηθεί εκπρώτηςόψεως υπόθεσηγιαπαραχώρησηάδειας στον αιτητηγιανακαταχωρίσειαίτησηγιαέκδοσητουεντάλματος 35 Certiorari. Σχετικά μετοαίτημαγιαναδοθεί άδειαγια τηνκατα χώριση αιτήσεως για διάταγμα Mandamus, δεν συμφωνώ με τον ισχυρισμό τουδικηγόρουτηςΕπιτάσσουσαςΑρχήςότι αφούηαί τησηγιασυνένωσητωνυποθέσεων καταχωρίστηκενομότυπα,τότε 622 1 \ΛΛ Γενικός Εισαγγελέας Κούρρης,Δ. το Ανώτατο Δικαστήριο πρέπει να διατάξει το ΕπαρχιακόΔικα στήριο νατηνακούσει. Όπωςαναφέρθηκεπιοπάνω,ηαίτησηγια συνένωσηδενήτανστοστάδιοτηςακρόασηςκαιοπρωτόδικοςΔι καστήςαρνήθηκεναακούσειτουςενδιαφερόμενουςδικηγόρους. 5 Ηαίτηση για συνένωσητων υποθέσεων ήταν συνυφασμένη με την ακρόαση της αίτησης 1/92 και για τους λόγους πουανέφερα, βρίσκω ότι ορθάο πρωτόδικοςΔικαστής δεν παραχώρησετηναι τούμενηαναβολήτηςακρόασηςτηςαίτησης 1/92. Υπό τιςπεριστάσεις,δενπαραχωρώάδειαγιακαταχώριση δια10 τάγματοςMandamus. Ηαίτησηγιαπαραχώρηση άδειαςστοναιτητηγιανακαταχωρί σει αίτησηγια έκδοσηενταλμάτων Certiorari και Mandamus,απορ ρίπτεται. Η αίτησηαπορρίπτεται. 623