1 ΑΛ.Δ. 10Φεβρουαρίου, 1994 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/σιές] ΝΙΚΟΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ, Εφεσείων, ν. ΛΑΪΚΗ ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΚΛΑΠ ΔΙΑ ΤΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ ΑΥΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΕΡΓΑΤΟΥΔΗ ΚΑΙ/Η ΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΠΡΟΣΩ ΠΟΥ ΑΣΚΟΥΝΤΟΣ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Εφεσίβλητων, (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7983) Σχέση δικηγόρου πελάτη — Χειρισμοί δικηγόρου κατά την ενώπιον τον Δικαστηρίου διαδικασία— Μείωσητηςκλίμακας αγωγήςαπό τον δι κηγόροτου ενάγοντα μεαποτέλεσμα η υπόθεσηνα παραπεμφθεί από τοΠλήρεςΕπαρχιακόΔικαστήριο στο ΜονομελέςΔικαστήριο —Με ταγενέστεροαίτημαγιαεπαναφοράτηςκλίμακαςστηναρχικήκλίμακα — Κατάπόσοέπρεπεναεπιτραπεί—Εκτός σεπεριπτώσεις όπουέχει δημιουργηθείκώλυμαμε τηνέννοιατου εξ υποσχέσεως κωλύματος,ο ενάγωνείναιελεύθεροςνακαθορίσει τηνκλίμακατηςαγωγήςτου, ανε ξάρτητα από τοανπροηγούμενα τηνείχεμειώσει. Αγωγή — Κλίμακα αγωγής— Δεναποτελείμέροςτωνεγγράφωνπροτά σεωναλλάσυνέπειατους— Οενάγωνμπορεί νααυξομειώνει τηνκλί μακα τηςαγωγής του, εκτόςσεπεριπτώσεις όπου έχειδημιουργηθείεξ υποσχέσεως κώλυμαήόπου υπάρχει κατάχρησητηςδιαδικασίαςτον Δικαστηρίου. Στις 17.187 ο εφεσείων καταχώρισε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αγωγήεναντίον των εφεσίβλητων για ισχυριζόμενη παρά νομηαπόλυση. Ηαρχικήκλίμακατηςαγωγής,όπωςαναγραφότανστο κλητήριοένταλμαήτανπέραντων£10.000, καιέτσιηαγωγήπαραπέμ φθηκεγιαεκδίκασηστοΠλήρες ΕπαρχιακόΔικαστήριο. Στις27.10.88 ο τότεδικηγόροςτουεφεσείοντα μεπροφορικόαίτημα πουεγκρίθηκε απότοΔικαστήριο μείωσε τηναξίωσηκάτωαπότις£3.000. Σαναπο τέλεσμα η αγωγή παραπέμφθηκε για εκδίκαση από το Μονομελές 69 Σοφοκλέουςν. ΛαϊκήΣπορτ. Κλαπ χ.ά.
(1994)ΕπαρχιακόΔικαστήριο. Στις 18.2.89οτότεδικηγόροςτουεφεσείοντα και πάλι με προφορικό αίτημαζήτησε να αυξηθεί η κλίμακα μεταξύ £3.000και£5.000αφούαπέδωσετηνπροηγούμενηδήλωσησεπαραδρο μή,αίτημαπουεπίσηςέγινεαποδεκτό. Κατάτηνακρόασηοιεφεσίβλη τοι ήγειραν ένστασηότι το ΕπαρχιακόΔικαστήριο στερείτοδικαιοδο- 5 οίας εφόσονηαπαίτησηείχεμειωθείκάτωαπότοποσό που αντιπρο σώπευετιςαπολαβέςτουεφε^ίονταγια2έτη,γεγ την νομολογία, έδιδεαποκλειστική δικαιοδοσίαγιαεκδίκασητηςδια φοράςστοΔικαστήριο ΕργατικώνΔιαφορών. Ενόψειαυτήςτηςθέσης ο νέος δικηγόρος του εφεσείοντα ζήτησε να αυξήσει την κλίμακατης 10 αγωγήςεπαναφέρονταςτην στοαρχικόεπίπεδο. Τοπρωτόδικο Δικα στήριοθεώρησετοαίτημααυτόσανπροσπάθειαγιαεπίτευξηαναβολής καιτοαπέρριψε. Στησυνέχειααποδέχθηκετηνένστασητωνεφεσίβλη τωνκαιαπόρριψετηναγωγήλόγωέλλειψηςδικαιοδοσίας. Κατ' έφεση, ο εφεσείωνισχυρίσθηκεότιοιενέργειεςτουτότεδικηγόρουτουναμει- 15 ώσειτηνκλίμακατηςαγωγήςδενείχανδημιουργήσει οποιοδήποτεκώ λυμαήκατάστασηπουδενμπορούσεναμεταβληθείμεταγενέστερα. Οι εφεσίβλητοιισχυρίσθηκανότι μείωσητηςκλίμακαςδέσμευετονεφεσεί οντακαιδενμπορούσεκατάτοδοκούννααυξηθείξανά. 20 Αποφασίσθηκεότι: (α) Ισχυρισμοί και δηλώσεις δικηγόρου για λογαριασμό πελάτη τουσε δικαστικήδιαδικασία μπορούνμεταγενέστερα ναανα κληθούνκαιδενείναιδεσμευτικοίγιατονπελάτηεκτόςανστο μεταξύέχειδημιουργηθείεξυποσχέσεως κώλυμα. (β) Ηκλίμακατηςαγωγήςδενείναι μέροςτων εγγράφωνπροτά- 25 σεωναλλά συνέπεια αυτώνκαιγΓαυτόηκλίμακα μπορείνα αυξομειώνεται χωρίς να χρειάζεταιάδειατροποποίησης της έκθεσηςαπαιτήσεως. (γ) Στηνπροκείμενηπερίπτωση,εφόσονδενείχεδημιουργηθεί εξ υποσχέσεως κώλυμα,οεφεσείωνήτανελεύθεροςναπροσδιο- 30 ρίσει το ύψος της απαίτησηςτου παρά τις προηγούμενεςδη λώσειςκαιαιτήματατουτότεδικηγόρουτου. Πέραν τούτου, καιανακόμαμπορούσεναγίνειδεκτήηθέσητουπρωτόδικου Δικαστηρίου ότι το αίτημαγια αύξησητης κλίμακαςαποτε λούσεπροσπάθειαεπίτευξης αναβολής,ηαπόρριψη τουαιτή- 35 ματος που είχε σαν συνέπεια την απόρριψηκαι τηςαγωγής ολόκληρηςγιαέλλειψη δικαιοδοσίας,ήτανυπερβολικό μέτρο γιανααντιμετωπισθείητυχόνπροσπάθειακωλυσιεργίαςτου. Ηέφεσηεπιτράπηκεχωρίςέξοδα. 70 1 ΑΛΛ Σοφοκλέουςν. ΛαϊκήΣπορτ. Κλαπ κ.ά. Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: Thoma v.Hambou
(1986)1 C.L.R. 68, ΒασιλειάδηςκαιΑλλοι ν.ΠετρολίναΑτδ
(1994)1ΑΛΔ. 16, 5 TheCyprus Phassouri Plantations Co. Ltd v.Georghiou
(1982)1 CLR. 766, Kapsou v.Middle EastAuimesAiriiban
(1988)1 CLR. 152, CentralLondonProperty TrustLtdv. High TreesHouseLtd[1956] 1All E.R. 256, H.Clark Ltdv.Wilkinson[1965] 1 All ER.934, 10 ΓενικόςΕισαγγελέαςv. ΕταιρείαΤεχνικώνΈργωνΑτδ
(1993)1ΑΛΛ. 94. Έφεση, 15 Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Φωτίου,Ε Α ) που δόθηκε στις23 Σεπτεμ βρίου, 1989 (Αρ. Αγωγής 737/87)με την οποία απόρριψε την αγωγή του γιατί το Δικαστήριο δεν είχεαρμοδιότητα να την εξετάσει. Κ. Ευσταθίου, για τον Εφεσείοντα. Ν. Παπαενσταθίου για Τ. Παπαδόπουλο, για τους Εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. 20 25 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Την απόφασητου δικαστηρίου θαδώσει ο δικαστής Σ.Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Οπρωτόδικος δικαστής απέρριψε τηναγωγή του εφεσείοντα. Κατέληξε σε συμπέρασμα πως δεν είχε καθ' ύλην.αρμοδιότητα να την εξετάσει. Προτού αρχίσει η ακροαματική διαδι κασία ο δικηγόρος των εφεσιβλήτα^-εναγομένων έθεσεθέμα έλλειψης δικαιοδοσίας. Μιά και η εισήγηση του έγινε δεκτή η αγωγή απορρίφθηκε in limine. Ο δικαστής προβληματίστηκε αν έπρεπε να αναστείλει απλώς τη διαδικασία όπως προβλέπει ο θ.10 της Δ.33 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού. Έκρι νε όμως, για τους λόγουςπουεκθέτει,πως δεν συνέτρεχαν οι προϋ- 71 Νικήτας, Δ. Σοφοκλέουςν.Λαϊκή Σπορτ. Κλαπ κ.ά.
(1994)ποθέσεις για έκδοση διατάγματοςανακοπήςτης αγωγής,αλλά ενδεικνυότανη απόρριψη χης. Τοζήτημαγεννήθηκε απόμιάσειράγεγονότων, πουαποτελούν την ιστορική βάση της αγωγής και που πρέπει νακαταγράψουμε. Απότιςέγγραφεςπροτάσειςσυνάγεταιότιοιεφεσίβλητοι προσέλαβαντονενάγοντασανδιευθυντήτηςλέσχηςτουςπουβρίσκεται στο Γέρικοντά στηΛευκωσία. Την εργοδότηση διείπε γραπτή συμφω νία που συνήψαν μεταξύτους οι διάδικοι. Οι απολαβές τουεφε σείοντα συμφωνήθηκανσε£530τομήνα. 5 Η έναρξη της διαδικασίας έγινε με γενικά οπισθογραφημένο 10 κλητήριο ένταλμα,όπωςπροβλέπει ήΔ.2,θ.
- Καταχωρήθηκεστις 17/1/
- Ο εφεσείων αξίωσε απότους εναγόμενους ειδικές καιγε νικές αποζημιώσεις γιαπαράνομο τερματισμό τωνυπηρεσιών του που,κατάτους ισχυρισμούς του, έλαβεχώραστις 24/9/
- Διαζευ κτικά ζήτησε αποζημιώσεις για παράβασητης συμφωνίας εργοδό- 15 τησης. Ακολούθησε στις 2/6/87η έκθεσηαπαίτησης στην οποίαν εξειδίκευσε τα κονδύλια ειδικής ζημίας. Δεν είναι άσχετο ναση μειωθεί ότι συμποσούνται σε£6.664,
- Πρόσθεταυπέβαλεαίτημα για επιδίκασηποσού πέραντων£10.000γιαγενικές αποζημιώσεις καιγιααπώλειασταδιοδρομίας. 20 Ας σημειωθεί εδώδιευκρινιστικά ότιστοκλητήριοαναφέρεταιότι ηαξίωσηξεπερνά τις£10.
- Η αναγραφήτουποσούτηςεπίδικης διαφοράςείναιαπαραίτητηπρωτίστωςγιατονπροσδιορισμό τηςδι καιοδοσίαςτου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου,σύμφωναμετιςδιατάξεις τουάρθρου22 τουπερίΔικαστηρίων Νόμουαρ. 14/60, όπωςτρόπο- 25 ποιήθηκε. Καθώςεπίσηςκαιγιατηνείσπραξητωνδικαστικώντελών ήτονυπολογίσμόν τωνδικηγορικώνεξόδων. Δεδημιουργείόμωςστε γανόπουεμποδίζει τηναυξομείωση:AndreasThoma ν,Anastasias Chambou
(1986)1 C.L.R.68. Όπωςπαρατήρησεεύστοχατοδικαστή ριο στηνυπόθεσηΑθηνόδωροςΒασιλειάδη;και Αλλοι ν. Πετρολίνα 30 Ατδ.
(1994)1 Α.Α.Δ.16στησελ.23: "Ηκλίμακατηςαγωγήςδεναπο τελείμέροςτηςγραπτήςπρότασηςαλλάσυνέπειατης". Αρχικά,τηνυπόθεσηανέλαβετοπλήρες ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας, πουέχειαπεριόριστηδικαιοδοσίαναακούειπρωτόδι κακαι αποφασίζεικάθεαγωγή [άρθρο22
(1)]. Στησυνέχεια, όπως 35 προκύπτει απότο σχετικό πρακτικό,ηυπόθεση παραπέμφθηκεσε μονομελέςδικαστήριο. Ο λόγοςγιαυτό ήτανότι ο δικηγόροςπου εκπροσωπούσε τότε τον εφεσείοντα προέβη σε δήλωση, που είναι καταγραμμένη,ότι μειώνειτηναπαίτησηστηνκλίμακααγωγώνμε ταξύ£3.000-5.
- 40 72 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Σοφοκλέουςν.Λαϊκή Σπορτ. Κλαπκ.ά. Νικήτας,Α. Γιαναείμαστε ακριβέστεροι έγινανδύοδιαβήματααπότον τότε δικηγόροτουεφεσείοντα. Στις27/10/88 υπέβαλεπροφορικήαίτηση ενώπιον τουΠλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου γιαμείωση της αξίωσης κάτωαπότις £3,000η οποίακαι εγκρίθηκε. Σε μεταγενέστερηδικάσιμο στις 18/2/89 ζήτησε (απότομονομελές δικαστήριο πουανέλαβεστομεταξύτηνυπόθεση)νααυξηθείηκλίμακαμεταξύ £3,000 και£5,000 αφούαπέδωσε την προηγούμενη δήλωση σε "πα ραδρομή". Τοδικαστήριο δέχθηκετοαίτημα(πουπάλινέγινε προ φορικά) καικαθόρισετηνκλίμακαανάλογα. Κατάτην ακρόασηοδικηγόρος των εφεσίβλητων πρόβαλε τον ισχυρισμό, πουανέπτυξε και στοδικαστήριο αυτό,ότιη διαφορά τωνδιαδίκωνήτανστηνπραγματικότηταεργατικήδιαφοράγιατην οποίαν έχει αποκλειστική αρμοδιότητατοΔικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Παρατηρούμεότιτηδικαιοδοσίατουενλόγωδικαστηρίου ρυθμίζει τοάρθρο 30του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμουαρ.24/67 (όπως διαμορφώθηκε απότον τροποποιητικόνό μο6/73) σεσυνδυασμό μετις διατάξειςτουάρθρου
- Έχει διευκρινιστεί απότηνομολογία ότι ηπρόσβαση σεΕπαρ χιακόδικαστήριο είναιδυνατήμόνοστηνπερίπτωσηπουη απαίτησηεργοδοτουμένου ξεπερνάτηναποζημίωσηπουμπορείναδιεκδι κήσεισταπλαίσιατωνδιατάξεωντηςειδικήςαυτήςνομοθεσίας. Σε περίπτωση πουοιδιεκδικήσεις υπερβαίνουν το παραπάνωποσόη δικαιοδοσία ανήκει πιαστοΕπαρχιακόΔικαστήριο: The Cyprus PhassouriPlantations Co. Ltd.v.Georghiou
(1982)1C.L.R. 766, Eleni Constantouri Kapsou v. Middle East Airlines Airiiban
(1988)1 C.L.R.152. Γιαναολοκληρωθεί η νομικήθέση που αφορά στοδικαιοδοτικόπλαίσιο είναι απαραίτητοναλεχθείότι τοάρθρο 3 σεσυνδυασμό με τον Πρώτο Πίνακα(όπως έχουν τροποποιηθεί απόταάρθρα9(β)τουν.92/87)βάζουνωςοροφήτων διεκδικήσεων εργοδοτουμένου τις απολαβέςδύομόνον ετών. Έγινε αρχικάπροσπάθειααποτοδικηγόροτωνεφεσειόντων να πείσει τον πρωτόδικο δικαστή ότι με τη δήλωση του περιόρισε απλώς την έκτασητων ειδικών ζημιών χωρίς ναπεριλαμβάνονται οι γενικές αποζημιώσεις. Η προσπάθειαεπαναλήφθηκεαπότονκ. Κ.Ευσταθίου στοΕφετείο. Μας παρότρυνε ναδεχθούμε ότιπε ριορισμός της κλίμακας δεσημαίνει κατ*ανάγκηπεριορισμό της απαίτησης, όπως διατυπώθηκε στα δικόγραφατου εφεσείοντα. Ο πρωτόδικος δικαστής διαφώνησε μετην εισήγηση, θεωρώνταςότι υποβιβάστηκεηαπαίτηση. Έχονταςυπόψητοκείμενο των δηλωσεωνδενυπάρχειαμφιβολίαότι τοσυμπέρασματουείναιορθό. Και 73 Νικήτας, Δ. Σοφοκλέουςν. Λαϊκή Σπορτ. Κλαπ κ.ά.
(1994)δενχρειάζεταιναπείκανείςπερισσότερα. Είναι γεγονός ότι ανηαπαίτησηπαρέμενεκάτωτων £5.000το ΕπαρχιακόΔικαστήριο δενθαείχεπλέον δικαιοδοσίαστηνυπόθε ση. Μέχρι το ποσό των£12.720(530X24) ηδιαφορά θαυπαγόταν στοΔικαστήριο ΕργατικώνΔιαφορών. Ωστόσοοσυνήγορος ζήτησε να αυξήσει το ποσό τηςεπίδικηςδιαφοράςστο αρχικότουεπί πεδοότανκινήθηκε ηαγωγή. Τοπρωτόδικοδικαστήριο απέκλεισε ένατέτοιο ενδεχόμενο γιατίθεώρησε τηναίτησησανπαρελκυστική τακτικήπουαποσκοπούσεσεαναβολήτηςακρόασης. Αναφέρεισχε τικά: "Δεν βρίσκωκανέναβάσιμολόγογιαναεπιτρέψωξανάτηναύ ξησητηςκλίμακαςκαιτημεταφοράτηςαγωγήςαυτήςενώπιον τουΠλήρους ΕπαρχιακούΔικαστηρίου καθότιείναι σαφέςαπό τα πιο πάνωότι δεν πρόκειται περί λάθους αλλά τακτικήςγια αναβολέςτηςακρόασηςτηςυπόθεσης " 5 10 15 Αναπόφευκτη συνέπεια ήταννα ευσταθήσει ηένστασηαναρμοδιό τηταςκαινααπορριφθείη αγωγή. Ο δικηγόροςτουεφεσείονταυπέβαλεότι μιακαιη έκθεση απαι τήσεως δεν τροποποιήθηκε η δήλωση υποβιβασμού της κλίμακας δεν είχε επιπτώσεις στο αντικείμενο της αγωγής,το οποίον παρέ- 20 μείνεαλώβητοπέραντων £10.
- Υποστηρίζοντας τηνεκκαλουμένηαπόφαση,ο δικηγόρος των εφεσίβλητων είπεν ότι ο τότε εκ πρόσωπος του εφεσείοντα τον δέσμευσε με την πράξητου εκείνη γιατίενεργούσεμέσαστησφαίρατωνεπαγγελματικώντουκαθηκό ντων σανδικηγόρος. Καιπαρόλοπουδενχρειαζόταντροποποίη- 25 σηγιατημείωση,ακριβώςδιότιέγινεηδήλωση,εντούτοιςοεφεσεί ωνέπρεπεναπροσφύγει στιςδιατάξειςτηςΔ.25 γιαναεπιτύχειτην επανατοποθέτηση της υπόθεσης του στην αρχική κλίμακα,όταν ασκήθηκε η αγωγή. Όμωςδεν υπέβαλε τέτοια αίτηση,όπωςπρο βλέπουν οι διατάξειςτηςΔ.
- Επομένως σωστάενήργησεοπρω- 30 τόδικος δικαστήςαπορρίπτονταςτην αγωγήγιαέλλειψη δικαιοδο σίας. Είναιβέβαιοότιηδέσμευση απότουςχειρισμούς τουδικηγόρου τουεφεσείοντα δενπροκάλεσε εξυποσχέσεως κώλυμα(promissory estoppel)σεβαθμόπουπαρεμποδιζότανναζητήσειαναθεώρησητου 35 ύψους τηςαπαίτησης. Μετηνέννοιαπουηαρχή αυτήτουδικαίου της επιείκειας, όπως τη συστηματοποίησε ο Λόρδος Denning στη CentralLondonProperty TrustLtd. v. HighTreesHouseLtd. [1956]1 All E.R.256,εφαρμόζεταικαιστηνΚύπροστιςπεριπτώσεις 74 1 Α.ΑΛ. Σοφοκλέουςν. Λαϊκή Σπορτ. Κλουτ κ.ά. Νικήτας, Δ. πουσυντρέχουν OLπροϋποθέσεις πουεξειδικεύει ηυπόθεσηαυτή. ΣτηνΗ. ClarkLtd. v.Wilkinson[1965] 1 All E.R.934,κρίθηκεότι η παραδοχήδικηγόρουπουέγινεεκμέρουςπελάτητουσεδικαστική διαδικασίαμπορούσεμεταγενέστεραναανακληθείανδενείχανδημι5 ουργηθεί στο αναμεταξύ οι προϋποθέσεις λειτουργίας της αρχής estoppel σε βάροςτου αντιδίκου. Ηαπόφασηέτυχε επιδοκιμασίας στην ΓενικόςΕισαγγελέας τηςΔημοκρατίαςν. ΕταιρείαΤεχνικών ΈργωνΑτδ.
(1993)1 Α.ΑΛ. 94. Σχετικέςείναικαιάλλεςαγγλικέςαυ θεντίεςπουαναφέρονταιστηνίδιααπόφασηκαισχετίζονταιμετηδε10 σμευτικότητα τωνχειρισμών καιδηλώσεων δικηγόρουγιαλογαρια σμόπελάτηπουαντιπροσωπεύειστοδικαστήριο. Έτσι ο εφεσείων ήτανελεύθερος να προσδιορίσει το ύψος της απαίτησης τουκαι μετάτον αυτοπεριορισμό στον οποίο προέβηο δικηγόρος του. Διατηρούμε τις αμφιβολίες μαςγιατη βασιμότητα 15 τουευρήματοςότιοεφεσείωνεπεδίωκεαναβολήτηςακρόασης,που ήτανκαιηαιτίατηςπρωτόδικηςαπόφασης. Δεν ήτανόμως αντι κείμενοτηςέφεσης. Τοεκλαμβάνουμελοιπόνσανδεδομένοπωςεί χεσανστόχο τηναναβολή. Ωστόσοηκωλυσιεργία τουθαμπορού σενααντιμετωπιστείδιαφορετικάπ.χ.μετηνκαταδίκητουσταέξο20 δαπαράμετοέσχατο μέτρο τηςαπόρριψηςτηςυπόθεσης του. Θα ήτανδύσκολονασκεφθεί κανείςπεριπτώσειςπουοενάγωνπρέπει να στερηθεί του δικαιώματοςνακαθορίσει ο ίδιος το μέγεθος της απαίτησηςτου. Εκτόςφυσικάανμετησυμπεριφοράτουκαταχρά ταιτιςδιαδικασίες. 25 Δεν θαμαςαπασχολήσει το θέματης αναγκαιότηταςυποβολής γραπτής αίτησης κάτωαπότηΔ.25, όπως εισηγήθηκε ο δικηγόρος τωνεφεσίβλητων. Εδώ,όπωςυποδείξαμεκαικατάτησυζήτηση,τό σο το κλητήριο όσο και η έκθεσηαπαιτήσεωςήτανεν πλήρητάξει απότησκοπιάαυτή. Θαήτανεπομένως,υπότιςπεριστάσεις,αχρεί-, 30 άστη η χρήση της Δ.25, αν υποθέσουμε ότι ηπαρούσα περίπτωση υπάγεταισ' αυτή. Ηπρωτόδικηαπόφασηπαραμερίζεταισανεσφαλ μένη. ΔιατάσσεταιηεκδίκασητηςυπόθεσηςστοΠλήρεςΕπαρχιακό Δικαστήριο. Τοπρωτόδικοδικαστήριοδενεπιδίκασεέξοδαλόγωτηςκαποι35 αςκαινοτομίαςπουπαρουσιάζειηυπόθεση. Πατον ίδιολόγοεπι τρέπουμετηνέφεσημετοπαραπάνωαποτέλεσμαχωρίςέξοδα. Η έφεσηεπιτρέπεταιχωρίςέξοδα 75