(1994)28Νοεμβρίου, 1994 [ΚΟΥΡΡΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στές] ΖΗΝΩΝΑ ΜΕΡΚΗ,ΟΟΠΟΙΟΣ ΕΜΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΜΕΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ MERKIS GENERAL BONDED WAREHOUSE, Εφεσείων, v. YIANNOUKAS HOLIDAY INNSLIMITED ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσίβλητων. (ΠολιτικήΈφεσηΑρ. 8276) ΠολιτικήΔικονομία—Αίτησηγιαπαραμερισμό απόφασηςπον εκδόθηκε ερήμην, δυνάμει τηςΑ.17, θ.10τ(ονΘεσμώνΠολιτικήςΔικονομίας—Η αίτηση εκδικάζεταιμεβάση τιςένορκεςδηλώσεις τωνμερώνχα)ρίς να είναι ανάγκη ναπροσκομισθεί προφορική μαρτυρία, έστω καιαν ο καθ'ου ηαίτησηαρνείταιτους ισχυρισμούς τοναιτητή— Η υπόθεση Νεάρχου ν, Χαραλάμπους
(1991)1ΑΛΑ. 954 δενακολουθήθηκε—Οι υποθέσειςKrashiasShoeFactoryLimited v.AdidasAdiDasslerKG
(1989)1AAA. (E) 750και Vuitton v.Αέρμοσακ Λίμιτεδ και Αλλης
(1992)1ΑΛΑ. 1453διακρίθηκαν. Στις23.6.89το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσούεξέδωσε απόφαση ερήμην εναντίον του εφεσείοντα για ποσό £6.663,77αξία εμπορευμά των που κατά τον ισχυρισμό των εφεσίβλητων οεφεσείων είχεκατα κρατήσεικαι/ή ιδιοποιηθεί. Στις 12.12.89οεφεσείων καταχώρισεαίτη σηστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσούγιαπαραμερισμότηςπιο πά νω απόφασης ισχυριζόμενος ότι i)το κλητήριο ένταλμα είχεεπιδοθεί στηνθυγατέρατουηοποία,χωρίς νααντιληφθείτηνσημασίατου,και νομίζοντας ότι ήτανέγγραφοπουαφορούσε τις υποθέσεις της επιχεί ρησηςτουπατέρατης,τοκαταχώρισεσεκάποιοφάκελο,χωρίςναανα φέρει οτιδήποτε στον εφεσείοντα γι'αυτό, και ότιο εφεσείων έλαβε γνώση για την ύπαρξητης αγωγής καιτης ερήμην εκδοθείσας απόφα σης μόνο όταντον επισκέφθηκε οδικαστικός επιδότηςγιατην εκτέλε σηεντάλματοςκινητών πουείχεεκδοθεί δυνάμειτηςαπόφασης,ίί)ότι είχεκαλήυπεράσπισηστηνυπόθεση δηλαδήότικρατούσεταεμπορεύ ματα αρχικάπρος όφελος τρίτου προσώπου,πουείχεεκδώσει διατα- 736 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 MerkisGen.Bonded Wareh. v.Yiannoukas Ltd κτικύ για παράδοσητους στους εφεσίβλητους αλλά αργότερα με επι στολήτουείχεζητήσειναμηπαραδοθείμέροςαπόταεμπορεύματα,και ότιεύλογαπίστευεότιήτανυποχρεωμένοςνασυμμορφωθεί μετιςοδη γίεςτουτρίτουπροσώπουμετοοποίοείχεσυμβατικήσχέσηκαιμόνο. Οι καθ'ωνηαίτησηεφεσίβλητοιαρνήθηκανμετην ένσταση τουςτους ισχυρισμούς τουεφεσείοντα. Κατά τηνακρόαση,ταμέρη δενπαρου σίασαν οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία ούτε ανιεξέτασαν τους ενόρκους δηλώσαντες. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο, ακολουθώνταςτην υπόθεσηKrashiasShoeFactoryLtd v.AdidasAdi DasslerKG
(1989)1 Α.Α.Δ. (E)750αποφάσισεότι απότηνστιγμήπουοεφεσείωνδενεί χε προσκομίσει προφορικήμαρτυρίαγιαυποστήριξη των ισχυρισμών του,τους οποίους οιεφεσίβλητοιείχαναρνηθεί,ηαίτησητουείχε κα ταστείνομικάαβάσιμη,αναπόδεικτηκαιαδικαιολόγητη. Κατ' έφεση, οι εφεσίβλητοι αναφέρθηκανσε μεταγενέστερεςαπό την πρωτόδικηαπόφαση αποφάσειςτου Εφετείου πουείχανακολου θήσειτηναρχήτηςυπόθεσης KrashiasShoeFactoryLtdανωτέρω. Αποφασίσθηκε, κατάπλειοψηφία, ότι: 20 25 30 35 (α) Γιαναεπιτύχειοαιτητήςσεαίτησηγιαπαραμερισμόαπόφασης πουεκδόθηκεερήμην πρέπει νααποδείξει στο Δικαστήριο ότι έχεικαλή υπεράσπιση στην υπόθεση και ότιυπήρχε σοβαρός καιεύλογοςλόγοςπουδενπαρουσιάσθηκεστοΔικαστήριοκαι άφησεναεκδοθεί απόφαση εναντίον του. ΤοεκδικάζονΔικα στήριο οφείλειναμηνπροχωρήσει ωςθαέπραττεανεκδίκαζε την ουσία της υπόθεσης αλλά απλώς οφείλεινα ικανοποιηθεί ότιοαιτητήςέχειεκπρώτηςόψεωςυπεράσπιση. (β) Ημαρτυρίαπουπρέπειναπροσκομίσει οαιτητήςγιανααπο δείξειταπιοπάνωπρέπειναείναιυπότηνμορφήενόρκωνδη λώσεωνκαι οποιαδήποτεάλληέγγραφημαρτυρίασυνημμένη σ'αυτές. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοιόμίος έχουν τοδικαίωμανααντεξετάσουν οποιοδήποτε ομνύοντα επίτης ένορκης δήλωσηςτου, αφού δώσουν τηνσχετική ειδοποίηση σύμφωνα μετουςθε σμούς. (γ) Η υπόθεσηΝεάρχου ν.Χαραλάμπους
(1991)1Α.ΑΛ. 954 δεν ακολούθησετηνπροηγούμενηνομολογία καιτηνερμηνείαπου δόθηκεστιςαποφάσειςEvansv.Bartlam καιLandSecurities PLCκαιδενσυμφωνούμε μεαυτήν. (δ) Οι υποθέσεις Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas Adi 737 MerkisGen. BondedWareh. v.Yiannoukas Ltd
(1994)DasslerKG
(1989)ΙΑΑ.Δ. (E)750και Vuitton v. Αέρμοσακ Αίμιτεδκαι Άλλης
(1992)1 ΑΑΛ 1453βασίσθηκανσεδιαφο ρετικάγεγονότακαιδιακρίνονταιαπότηνπαρούσαυπόθεση (ε) Στηνπροκειμένηπερίπτωση,τοπρωτόδικοΔικαστήριο λανθα σμέναθεώρησεοτιημηπροσκόμισηπροφορικήςμαρτυρίαςεί- 5 χε καταστήσει τηναίτηση νομικά αβάσιμη,αναπόδεικτη και αδικαιολόγητη Αντίθετα,απότοπεριεχόμενοτηςένορκης δή λωσηςτουεφεσείονταδιαφαινότανότιαυτόςείχεκαλήυπερά σπισηεκπρώτηςόψεωςκαιοτιείχεκαταδειχθείσοβαρόςλόγος για την μη παρουσίαση του ενώπιον του Δικαστηρίου, και 10 γι'αυτοηαίτησηέπρεπεναείχεεπιτραπεί ΣυμφωνάμετονΧρυσοστομήΔ Αν και συμφωνώ μετηνπλειοψηφία αναφορικά μετιςαρχέςπου διέπουντηνέγκρισηηόχιαίτησηςγιαπαραμερισμόερήμηνεκδοθείσας απόφασης,δενσυμφωνώμετηναπόφασηαναφορικά μετηνμαρτυρία 15 που πρέπει ναπροσκομισθεί σεπερίπτωσηπουοιισχυρισμοίτουαι τητήτυγχάνουν άρνησηςαπό τον καθ'ουηαίτηση Η αίτησηγια πα ραμερισμόεκδοθείσας απόφασης είναιενδιάμεσηαίτησηπου διέπεται αποτιςπρόνοιεςτηςΔ48, Κ4τωνθεσμώνΠολιτικήςΔικονομίαςκαι κατά συνέπεια οι αρχές πουαναλύθηκαν στις υποθέσειςKrashias 20 Shoe FactoryLtd v. AdidasAdiDasslerKG
(1989)1 Α ΑΔ (Ε) 750 Vuitton v.ΑέρμοσακΑίμιτεδxatΆλλης(\992) 1 Α.Α.Δ 1453Νεάρχου ν.Χαράλαμπους
(1991)1 ΑΑΔ954καιMine&QuarryServicesLtd v.Γεωργίου
(1993)1 ΑΑΛ 26πρέπει ναεφαρμοσθούνκαιστηνπα ρούσαυπόθεση ΗαπόφασητουπρωτόδικουΔικαστηρίου ήτανορθή 25 καιηέφεσηπρέπεινα απορριφθεί Ηέφεσηεπιτράπηκεκατάπλειο ψηφίαμεέξοδα Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν 30 Evans ν Bartlam [1937]2AllΕΚ 646, IoanmsKotsapas& Sons Ltdv. TitanConstructions & Engineering Company
(1961)CLR 317, Krashias Shoe Factory Ltdv, AdidasΑώ DasslerKG
(1989)1 ΑΛΛ (Ε) 750, Vuitton ν ΑέρμοσακΑίμιτεδ καιΆλλης
(1992)1ΑΑΛ 1453, 738 35 1 Α.Α.Δ. Merkis Gen.Bonded Wareh.v.Yiannoukas Ltd Νεάρχουv. Χαραλάμπους
(1991)1 ΑΛΛ. 954, Mine &QuarryServices Ltdv. Γεωργίου
(1993)1 ΑΛΛ. 26, LandSecuritiesPLCv. ReceiverfortheMetropolitanPoliceDistrict[1983] I W.LR. 439, 5 AntJurgensMargarinefabrieken v.Dreyfus[1914]3K.B.
- Έφεση. Έφεση απότους εναγόμενους κατά της ενδιάμεσης απόφασης του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λεμεσού (Σταυρινίδης,Α.Ε.Δ.) που δόθηκε στις29.10.1990(Αρ. Αγωγής 1076/89)μετην οποίααπορρί10 φΟηκε αίτηση τωνεφεσειόντων γιαδιάταγμαπου ναπαραμερίζει την απόφασητου πρωτόδικουΔικαστηρίου. Χρ. Μελίδης με Χρ. Ραγονζαίον, γιατον Εφεσείοντα. Χρ. Κινάνης, γιατους Εφεσίβλητους. Cur. adv.vult. 15 20 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Τηναπόφασητηςπλειοψηφίας θαδώσει οΔι καστής Α. Κοΰρρης. ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ.: Μετηναπόφασηαυτήσυμφωνείκαιο Δικαστής Π.Αρτεμης. Ηέφεσηστρέφεταιεναντίοντηςενδιάμεσηςαπόφασης του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λεμεσού,μετην οποίααπέρριψε την αίτησητουεφεσείονταγιαδιάταγμαπαραμερίξοντηναπόφασητου πρωτόδικου Δικαστηρίου. Ταγεγονότα σεσυντομία είναι ταεξής: 25 Στις 4/3/89οι εφεσίβλητοι καταχώρισαναγωγή,στο Επαρχιακό ΔιπαστήριοΛεμεσού,υπ* αριθμό 1076/89, εναντίον του εφεσείοντα, μετηνοποία ζητούσαν διάταγματου Δικαστηρίου που να διατάσ σει την επιστροφή,ορισμένων προϊόντων ή την αξία τους σε κυ πριακές λίρες,δηλΐιδή Λ.Κ.6.663,77και αποζημιώσειςγια παράνο μη.κατακράτησηκαι/ήιδιοποίηση(conversion). Κατά ήπερί την22/3/89,ενώηθυγατέρατουεφεσείοντα, Χρι30· στιάνα Μερκή,βρισκόταν στις,αποθήκες τουπατέρατης, την.επι
- Κούρρης,Λ. Merkis Gen. BondedWareh. v.Yiannoukas Ltd
(1994)σκέφθηκε κάποιος Επιδότης ο οποίος της επέδωσε τοκλητήρα ένταλματο οποίο εξεδόθη στην πιο πάνωαγωγή. Λόγωτου ότιο πατέραςτης απουσίαζεαπότο Γραφείοτουκαιλόγωτηςσχέσεως την οποίααντελήφθηκε ότι είχετο έγγραφο που της επιδόθηκεμε εμπορικούςφακέλουςτουπατέρατης,μετονοποίοεργαζόταν,τον τοποθέτησε σεέναναπόαυτούς. Εκλάθουςκαιεπειδήδεναντελή φθηκε τηφύση,σημασία καισοβαρότητα του πιο πάνω εγγράφου, ούτεγνώριζε ποιες θαήτανοι συνέπειες του,αμέλησενατοαναφέ ρει καινατοδώσει στον πατέρατης. 5 Γιατουςπιο πάνωλόγους οεφεσείοντας δενκαταχώρισεεμφά- 10 νισηστοκλητήριο ένταλμακαιωςεκτούτουστις23/6/89εκδόθηκε απόφασηεναντίον του. Γιατηνεκτέλεσητου εκδοθέντος εντάλμα τοςκινητών,επισκέφθηκεταΓραφείατουεφεσείονταοΔικαστικός Επιδότης. Τότε,οεφεσείοντας ερεύνησετοόλο θέμακαιη θυγατέ ρατουμόνοτότετονπληροφόρησεγιατοέγγραφοτοοποίοτηςεπι- 15 δόθηκε στις 22/3/89και τουοποίου την ύπαρξηδεν είχεαναφέρει στον πατέρατης. Αμέσωςμετάκαισυγκεκριμένα στις 12/12/89, οεφεσείοντας κα ταχώρισε αίτηση ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λεμεσού, με την οποία ζητούσε διάταγμα τουΔικαστηρίου παραμερίζον 20 (settingaside)τηναπόφασητουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛεμεσού, ημερομηνίας 23/6/89,ηοποία εκδόθηκε εναντίον του. Επίσης, ζη τούσεδιάταγματουΔικαστηρίουγιατηνεπανεκδίκασητηςαγωγής. Ηαίτησητουβασίστηκε,μεταξύάλλων,στηνΔ.17θ.10καιστη Δ.26 θ.14. 25 Ο εφεσείοντας αναφέρειστην ένορκη δήλωσητου,ότι ηπαρά λειψη τουνακαταχωρίσει σημείωμα εμφανίσεως,δενοφειλότανσε ασέβειαήπεριφρόνηση τουΔικαστηρίου,αλλάσελάθοςκαι/ή λαν θασμένηεκτίμηση τωνγεγονότατναπότηθυγατέρατου. Η ένορκη δήλωσητου εφεσείοντα καθώςκαι ηένορκη δήλωση 30 της θυγατέραςτου,αφορούνταπιοπάνωγεγονότα. Στησυνέχεια ο εφεσείοντας ισχυρίστηκε στην ένορκηδήλακτή του,ότικατείχετα εμπορεύματαγιαφύλαξηκαιγιαλογαριασμό της ΕταιρείαςC& S Trading Co. Ltd., βάσει ορισμένων πιστοποιητικών, ηοποία στις 27/1/89εξέδωσεδιατακτικόγια ναπαραδοθούν αυτάστους εφεσί- 35 βλητους,αλλάαργότεραμεεπιστολήτηςηΕταιρείαστις 15/2/89ζή τησεαπόαυτόνναμηνπαραδώσεισεαυτούς325 χαρτόνιααπό τα εμπορεύματα,μεαποτέλεσμααυτόςνασυμμορφωθεί μετιςοδηγίες αυτές,καθότι πίστευε ότι είχεσυμβατικές υποχρεώσεις μόνο προς τηνΕταιρείαC&STradingCo. Ltd.καιόχιπροςτουςεφεσίβλητους, 40 740 1 Α.Α.Δ. Merkis Gen. BondedWareh. v.Yiannoukas Ltd Κοΰρρης, Δ. διότι αυτοίδενήτανοι ιδιοκτήτεςτων εμπορευμάτων αυτών, αλλά η Εταιρεία. Καταλήγειδε,ότι έχεικαλήυπεράσπισηστηναγωγή. 5 Οι εφεσίβλητοι καταχώρισαν ένσταση, ηοποία υποστηρίχτηκε απότην ένορκη δήλωσητου ΝίκουΓιαννουκάπουείναι ο Διευθύνων Σύμβουλοςτωνεφεσίβλητων 1, ισχυριζόμενος ότι ταγεγονότα σχετικάμετηνυπεράσπισητουεφεσείοντα,όπωςαναφέρονταιστην ένορκηδήλωσητου,δεν είναι αληθή. Παραθέτειταγεγονότα που έλαβανχώραμεταξύτουκαιτουεφεσείοντακαικαταλήγει στοσυ μπέρασμαότιοεφεσείονταςδενέχεικαλήυπεράσπισηστηναγωγή. 10 Κατάτηνημέρατηςακρόασης-τηςαίτησης,οπρωτόδικοςΔικα στής είχεενώπιον τουδύοένορκες δηλώσεις εκμέρους τουεφεσεί οντα,ωςεπίσηςκαιμιαένορκηδήλωσηεκμέρουςτων εφεσίβλητων. Οι εφεσίβλητοι επισύναψαν στην ένορκη δήλωσητους 8 Τεκμήρια πουείναιέγγραφαταοποίαεκδόθηκαναπότονεφεσείοντακαιτην 15 ΕταιρείαC &STradingCo.Ltd.. ΟπρωτόδικοςΔικαστής κατέληξε στηναπόφασηότιοι εφεσείοντεςδενεπέδειξανότι είχανκαλήυπεράσπισηστηναγωγήκαιστην άσκησητηςδιακριτικήςτουευχέρειαςαπέρριψετηναίτησηγιαπα ραμερισμό της απόφασης. Το σχετικό απόσπασματηςαπόφασης 20 τουπρωτόδικουΔικαστηρίου αναφέρειταεξής. 25 30 35 40 'Ό αιτητής εκτός από τιςένορκες δηλώσεις του καμμιά άλλη μαρτυρίαδενπαρουσίασεούτεοίδιοςέδωσεπροφορική μαρτυ ρίασχετικά μεταγεγονότα πουπεριέχονται στις ένορκεςδηλώ σειςπουσυνοδεύουντηναίτησητουούτεαντεξέτασετονκαθ'ου ηαίτηση πάνω στοπεριεχόμενο τηςένορκης δήλωσης του,ο οποίοςήτανπαρώνκατόπινσχετικής ειδοποίησης που επιδόθη κεστον συνήγορο τουγιατοσκοπόαυτό. Ταγεγονότααυτάέχουναμφισβητηθείαπότηνπλευράτωνκαθ' ωνηαίτησημετηνένστασηκαιτηνένορκηδήλωση τωνκαιέτσι έθεσαν στον εναγόμενο-αιτητή την αυστηρήαπόδειξητων ισχυ ρισμώντου,τοδεβάροςαπόδειξηςήτανπλέονστουςώμουςτου καιοφείλεινατοκαταρρίψειμεικανή μαρτυρία. Ηδεεκμέρους τουπαράλειψηνακαλέσειπροφορικήμαρτυρίαγιανα αποδεικνύει τους ισχυρισμούς του και τα αμφισβητούμενα γεγονότα καιναυποβάλεισεαντεξέτασηταπρόσωπαπουορκίστηκαναπό τηναντίθετηπλευράαλλάαπλώςπαρέμεινεμόνον σης ένορκες δηλώσεις τουτοΔικαστήριο είναιτηςγνώμηςότιβάσειτης Δ.48 Κ.4 τωνΠερίΠολιτικής Δικονομίας Θεσμώνκαθιστάτηναίτησητουνομικάαβάσιμη, αναπόδεικτηκαιαδικαιολόγητη(Βλέπε 741 Κούρρης,Δ. Merkis Gen.Bonded Wareh.v.Yiannoukas Ltd
(1994)υπόθεσηKrashiasv.ADIDASανωτέρω)καιέτσιτοΔικαστήριο απορρίπτειαυτή. Το Δικαστήριο περαιτέρω κρίνει ότιοι ισχυρισμοί του αιτητή στην ένορκη του δήλωση δεν προβάλλουν λόγους υπεράσπισης διότιμετάτηνεκμέρουςτηςεταιρείαςC&STradingCo.Ltd.έκ- 5 δόσηδιατακτικού(deliveryorder)προςτουςκαθ'ωνηαίτηση αυ τοί απέκτησαν αμέσως τίτλο ιδιοκτησίας τωνεμπορευμάτων (documentoftitle)καιεπομένως οαιτητήςόφειλενασυμμορφω θεί μεαυτό και επομένως εμποδίζεται ναισχυρισθεί οτιδήποτε άλλο(ΒλέπεAnt JurgensMargarineFabriekenv.LouisDreyfus 10 &Co.[1914] 3K.B.D.)καιεπομένωςηαίτησηπάσχεινομικάκαι τοΔικαστήριοδενμπορείναασκήσειπροςόφελοςτουαιτητήτην διακριτικήτουεξουσία." OLλόγοιεφέσεως είναιοι εξής: "
- ΟεκδικάζωνΔικαστής δεν έλαβευπ' όψιν τουτονβαθμόν 15 απόδειξηςπουχρειάζεταισετέτοιες περιπτώσεις ότιδηλα δήοαιτητήςπαράλληλαμετοναεξήγησητην μηεμφάνιση του απλώς χρειάζεται να δείξει εκπρώτης όψεως υπερά σπιση.
- Οεκδικάζων Δικαστής λανθασμένα, καιβασιζόμενος επί 20 των γεγονότων ως επί των ενόρκων δηλώσεων τωνδιαδί κων επροχώρησε στο να αποφασίσητην ουσία τηςυποθέ σεωςαντίαπλώςναδιαπίστωσηανοαιτητήςείχεεκ πρώ τηςόψεωςυπεράσπιση.
- ΟεκδικάζωνΔικαστήςεσφαλμένααποφάσισεότιλαμβανο- 25 μένων υπ' όψιντωνπεριστατικώντηςυποθέσεως εχρειάζετοπροφορικήμαρτυρίαγιαενίσχυσητων ισχυρισμών που ευρίσκονται ειςτηνένορκο δήλωση τουαιτητού.". Είναι γνωστές οιαρχές πάνω στις οποίες βασίζεται έναΔικα στήριοότανέχειενώπιοντουμιαναίτησηγιαπαραμερισμόαποφά- 30 σεωςδικήςτου. Οιαρχέςαυτέςαναφέρονταισε σωρεία αποφάσε ων. Ηκλασσική απόφασηεπίτουσημείου τούτου,είναιηEvansν. Bartlam [1937]2AllE.R.646 ή[193η A.C.
- Η απόφαση αυτή υιοθετήθηκε στην υπόθεσηIoannisKotsapas &SonsLtd. v. Titan Constructions &Engineering Company [1961]C.L.R.
- Στην 35 τελευταίααυτήυπόθεση, αναφέρθηκεότιοικυπριακοίδικονομικοί Κανόνες (Δ.26 θ.14) είναι ουσιωδώς όμοιοι μετους αντίστοιχους αγγλικούς δικονομικούς Κανόνες (Δ.27 θ.15) των παλαιώναγγλι742 1 Λ.Λ.Δ. 5 Merkis Gen.Bonded Wareh. v.Yiannoukas Lid Κούρρης,Δ. κών δικονομικών Κανόνων και υιοθετήθηκε απότο Εφετείοπλή ρως ηπιο πάνωαγγλική απόφαση,ηοποία κατ' επανάληψη ακο λουθήθηκε σεαριθμό υποθέσεων τόσο στην Αγγλία όσο και στην Κύπρο,ωςκαθοδηγητική επίτουθέματοςαυτού,δηλαδή όπουεγείρεταιθέμαακύρωσηςδικαστικής απόφασηςληφθείσας ερήμηντου εναγομένου. Στην αγγλικήαυτήυπόθεση αναφέρεταιότιηαίτησηγιαπαρα μερισμό αποφάσεως είναι θέμα τοοποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρειατουΔικαστηρίουκαιπρωταρχικήςσημασίαςείναιτοκατά 10 πόσοοαιτητήςέχειπράγματικαλή υπεράσπιση. Βέβαια,εγείρεται και το θέμα τουναπείσει ο αιτητής τοΔικαστήριο ότιυπάρχει πράγματισοβαρόςκαιεύλογος λόγος γιατίδενπαρουσιάστηκε στο Δικαστήριο καιάφησεναεκδοθεί απόφασηεναντίον του. Η αρχή, όπως λέχθηκε στην υπόθεση εκείνη,είναι ότιτοΔικαστήριο εκτός 15 ανκαι μέχριναεκδώσει απόφασηεπίτηςουσίαςτηςυπόθεσηςήτη συναινέσει των δύοπλευρών, έχειτηδυνατότητακαιτην ευχέρεια ναπαραμερίσειτηναπόφαση του. Η απόφασηστηνπιοπάνωυπό θεση,έθεσειδιαίτερηβαρύτηταστηνύπαρξηυπεράσπισηςστηνυπό θεση,αλλάλέχθηκε επίσηςότιτοΔικαστήριο δενπρέπειναπροχω20 ρήσειωςθαέπραττεανεκδίκαζετηνυπόθεσηκαινααποφασίσειότι υπάρχει ήδενυπάρχειυπεράσπιση. Τοβάρος είναι σίγουραπάνω στον αιτητή, όχι όμως γιανα αποδείξει την υπεράσπιση, αλλά απλώςγιαναδείξει στοΔικαστήριο ότι έχεικαλήυπεράσπισηπά νω στην ουσία της υπόθεσης. Αυτόείναι αρκετόγιανα παραμερι25 στείηαπόφασηκαιναεπανεκδικαστεί ηυπόθεση ενώπιον τουΔι καστηρίουεπίτηςουσίας. Σχετικό μετοβάροςτηςαπόδειξηςότι οαιτητήςέχεικαλήυπε ράσπιση πάνωστην ουσία της υπόθεσης, είναι τοακόλουθο από σπασματουLordWrightαπότηνEvansv. Bartlam(πιοπάνω)στη 30 σελίδα 489,που υιοθετήθηκε και αναφέρεται στησελίδα 322 της ioannisKotsapas&SonsLtd.v.TitanConstruction&Engineering Company(πιοπάνω): 35 40 'The appellant herehasanexplanation, thetruthofwhichisindeed deniedbytherespondent, butatthisstage Isee noreason why he shouldbe disbelievedonwhatappears tometobeamere conflict on affidavits". To Εφετείο στην υπόθεση IoannisKotsapas & Sons Ltd.v. TitanConstruction&Engineering Company (πιο πάνω)επικύ ρωσε την απόφασητου πρωτόδικου Δικαστηρίου να παραμερίσει τηναπόφασηυπόόρουςκαιστησελίδα 323κατέληξε ως εξής: 743 Κοΰοοης,Δ. Merkis Gen.Bonded Wareh.v.Yiannoukas Ltd
(1994)"The question before usis whether anyreason exists forholding that the judge exercised his discretion otherwise than rightly. Having read andconsidered theevidence andcorrespondencein thecase,wefindthatnogroundisshowntojustify interferencewith the judge's discretion, and we think that the appeal should be 5 dismissedwithcosts.". Από τοπιοπάνωαπόσπασμαεμφαίνεταιότιτόσο τοπρωτόδι κοΔικαστήριοόσοκαιτοΕφετείοστηνκατάληξητουςκατάπόσοο αιτητής είχεκαλή υπεράσπιση,έλαβανυπόψη μαρτυρίαμόνουπό μορφή ενόρκων δηλώσεων καιάλλη έγγραφη μαρτυρία,υιοθετώ- 10 νταςτοπιοπάνωαπόσπασματουLordWrightστηνυπόθεσηEvans v.Bartlam (πιοπάνω). Ο συνήγορος των εφεσίβλητων υποστήριξε ότιορθάτο πρωτό δικο Δικαστήριο έκρινε ότι εφόσον ταγεγονότα πουπεριέχονταν στην ένορκη δήλωση του εφεσείοντα είχαναμφισβητηθείαπότους 15 εφεσίβλητους μετηνένσταση καιτηνένορκη δήλωση τους,οεφε σείονταςοοποίοςέφερετοβάροςτηςαπόδειξης,όφειλε νακαλέσει προφορική μαρτυρίαγια να αποδείξει τους ισχυρισμούς του- και ότι ηπαράλειψηναπαρουσιάσει προφορική μαρτυρίακατέστησε τηναίτησητουνομικάαβάσιμη, αναπόδεικτηκαιαδικαιολόγητη. 20 Ο συνήγορος των εφεσίβλητων βασίστηκε στην υπόθεση KrashiasShoeFactory Ltd. also tradingas "K"Shoes v. Adidas SportschuhfabrikenAdi DasslerKG
(1989)1 Α.Α.Δ.(E)750,κα θώςκαι,μεταξύάλλων,στιςυποθέσειςLouisVuitton ν.Αέρμοσακ Λίμιτεδ και Αλλης,
(1992)1Α.Α.Δ. 1453καιΠανικόςΝεάρχου ν. 25 ΓεωργίονΣ.Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 954. ΤαγεγονότατηςKrashiasv.Adidas(πιοπάνω),στηνοποίαβα σίστηκε ο πρωτόδικος Δικαστής γιανακαταλήξει στηναπόφαση του,είναιδιαφορετικάαπόταγεγονότατηςπαρούσαςέφεσης.Στην υπόθεσηKrashiasv.Adidas, μεενδιάμεσοδιάταγμαπουεκδόθηκε 30 μετάαπόαίτησητωνκατασκευαστώντωναθλητικώνειδώνAdidas, είχεαπαγορευθείστηνΕταιρείαKrashiasνακατασκευάζει,παράγει, πωλεί,διανέμειήπροσφέρειπροςπώληση, αθλητικάυποδήματατα οποίαναφέρουντρειςγραμμέςπουαποτελούσαντο εμπορικό σή ματωνAdidas.Μεμεταγενέστερηαίτησητης,ηΕταιρείαAdidasζή- 35 τησεαπότο ΕπαρχιακόΔικαστήριοΛευκωσίας τηνέκδοση διατάγ ματοςπουναεξαναγκάζειτην ΕταιρείαKrashiasσευπακοή. Η αί τησηβασίστηκεστις πρόνοιεςτουάρθρου42τουπερίΔικαστηρίων Νόμου1960(Νόμος 14/60)καιεκείνεςτηςΔ.48Θ.4.ΤοΕφετείοστην 744 1 Λ.Λ.Δ. Mcrkis Gen. BondedWareh.v.Yiannoukas Ltd Κούρρης, Δ. υπόθεση εκείνη κατέστη αναγκαίο να ερμηνεύσει τηΔ.48Θ.4,η οποίαπροβλέπει: 5 " Ifthere isaconflict between the applicant and any person givingnotice ofopposition in regardto thefacts,the applicantor such person must,atthehearingoftheapplication, beprepared to provethefacts he relies upon inso faras theburden ofproof lies uponhim.". Σεπρόχειρημετάφρασηστα ελληνικά: 10 15 20 25 "Εάν υπάρχει σύγκρουση μεταξύ του αιτητήκαιοποιουδήποτε προσώπουτοοποίοενίσταταιστηνέκδοσηδιατάγματοςαναφο ρικάμεταγεγονότα,οααητήςήτοτοιούτοπρόσωποπρέπει,κα τάτηνακρόασητηςαίτησης,ναείναιέτοιμοςνααποδείξειταγε γονότα πάνωσταοποίαβασίζεταιστην έκτασηστην οποία βα ρύνεται μετοβάροςτηςαπόδειξης.". ΤοΕφετείο έκρινεότικατάτηνακρόασητηςαίτησηςαπαιτείται προφορική μαρτυρίαγιατηναπόδειξητωναμφισβητούμενωνγεγο νότων: "Η παράλειψη των διαδίκων να υποβάλουν σεαντεξέταση τα πρόσωπαταοποίαείχανπροβείσεένορκες δηλώσεις,σύμφωνα με τηΔ.39 Κ.1,δεν απαλλάττει το διάδικοπουφέρει τοβάρος τηςαπόδειξης, απότηνυποχρέωσηνααποδείξειταγεγονότατα οποία αμφισβητούνται στην ένσταση και τιςένορκες δηλώσεις πουτηστηρίζουν. Συνεκτίμησητουπεριεχομένου των ενόρκων δηλώσεων πουκατατέθηκανεκ μέρους των εφεσειόντων, συνιστούσεάρνησητων ισχυρισμών για παρακοήτου διατάγματος. Τοβάροςγιατηναπόδειξητηςπαρακοήςέφερανοι εφεσίβλητοι. Τοβάροςαυτόαποσύεται,όπωςκαιστις ποινικέςυποθέσεις με απόδειξηπέρανπάσηςλογικήςαμφιβολίας". Επισημαίνεται ότι στην υπόθεση εκείνηηαίτησηβασίστηκε πά30 νω στο άρθρο42 του περί Δικαστηρίων Νόμουπουπρονοεί πρό στιμοή/καιφυλάκισηγιαναεξαναγκάσεισευπακοήτουαπαγορευ τικούδιατάγματος. Οαιτητήςέπρεπενααποδείξειπέρανπάσηςλο γικήςαμφιβολίαςότιοκαθ'ουη αίτησηήτανένοχοςγιαπαράβαση τουδιατάγματος. 35 Υπόαυτές τιςσυνθήκες, ορθάαποφάσισε το Εφετείο ότιείχε εφαρμογήηΔ.48 θ.4,καθότιτο βάροςγιατηναπόδειξητης παρα κοήςήτανόπωςκαι στις ποινικέςυποθέσεις,δηλαδή πέρανπάσης 745 Κούρρης, Δ. Mcrkis Gen. Bonded Wareh. v. Yiannoukas Ltd
(1994)λογικήςαμφιβολίας. Οαπητήςστοείδοςτωναιτήσεωναυτών,πρέ πεινααποδείξειτην ουσία τηςαίτησηςτουκαιαυτόγίνεταιβεβαί ως μεπροφορική μαρτυρία. Η υπόθεση Louis Vuitton (πιοπάνω),είχεως επίδικοθέματην έκδοσηαπαγορευτικού διατάγματος. Στιςσελίδες 12και 13 αναφέρονται ταεξής: 5 "Εφόσον αμφισβητούνταιταγεγονότα ταοποία στοιχειοθετούν τηναίτηση,επιβάλλεται ηαπόδειξητουςαπότοδιάδικοοοποί οςφέρειτοβάροςτηςαπόδειξης,όπωςορίζεταιστηΔ.48 θ.4. Το αποδεικτικό μέσο,όπωςκαισεκάθεάλλη περίπτωση πουδεγί- 10 νεται πρόνοιαπερί τουαντιθέτου,είναιηπροφορική μαρτυρία, όπωςαποφασίστηκεστηνKrashiasShoeFactoryLimited,also tradingas "K" Shoesv.AdidasSportschuhfabrikenAdiDassler KG
(1989)1 Α.Α.Δ.(E)750]. Ημαρτυρίαηοποία προσάγεται, πρέπει ναείναι αποδεκτήβάσειτουδικαίουτηςαπόδειξης. Δεν 15 περιορίζονται όμως οι μάρτυρες οι οποίοι μπορεί να κληθούν γιανααποδείξουντααμφισβητούμεναγεγονότασ' εκείνοή εκεί νουςπουκατέθεσανένορκηδήλωση. Μόνομαρτυρίαπαραδεκτή κατά τους κανόνες της απόδειξης μπορεί ναθεμελιώσει τα αμ φισβητούμεναγεγονόταγιατηνπαραδοχήενδιάμεσης θεραπείας 20 [ηαπόφαση στη Stylianou v.Stylianou
(1988)1C.L.R.520κα τατείνειπροςτηνίδιακατεύθυνσηόπωςκαιηKrashiasωςπρος την ερμηνείατηςΔ.48 θ.4].". ΣτηνέφεσηΠανικόςΝεάρχουν.ΓεωργίουΣ,Χαραλάμπους(πιο πάνω), το Εφετείο εξέτασε απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου 25 Ενοικιάσεων Λεμεσού,μετηνοποίααπέρριψεαίτησητου εφεσείο νταπουζητούσετονπαραμερισμόκαι/ή ακύρωσητου διατάγματος εξώσεωςπουεκδόθηκεεναντίοντου. Οεφεσίβλητοςκαταχώρισεει δοποίησηένστασηςκαιστηνένορκηδήλωσητουαμφισβήτησεταγε γονότα που περιέχονταν στην υποστηριχτική ένορκη δήλωση του 30 εφεσείοντα. Επειδήυπήρξεσύγκρουση ισχυρισμών ωςπροςταγε γονότα, το πρωτόδικο Δικαστήριο άκουσε μαρτυρία την οποία αξιολόγησε καταλήγονταςστοσυμπέρασμα ότι οεφεσείων δενείχε εκπρώτηςόψεωςυπεράσπισηκαιαπέρριψετηναίτησηγιαπαραμε ρισμό και/ή ακύρωσητηςαπόφασηςτου. 35 Ο εφεσείοντας παραπονέθηκε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμέναπροέβησεευρήματαεπίτηςουσίαςτηςυποθέσεως, ανα φορικά μετηνπληρωμή τωνκαθυστερημένων ενοικίων καιεσφαλ μέναάσκησε τηδιακριτικήτουεξουσία γιατηναπόρριψητηςαίτη σηςτου. Το ΕφετείοβασιζόμενοστηΔ.48 θ.4 αποφάσισεως εξής: 40 746 1 Α.Α.Δ. 5 Merkis Gen. Bonded Wareh. v.Yiannoukas Ltd Κούρρης,Δ. 'Ένας αιτητήςγιαναεπιτύχει πρέπεινα ικανοποιήσει τοΔικα στήριο ότι υπάρχει λόγος επανανοίξεως της διαδικασίας.Εάν υπάρχει σύγκρουση μεταξύ του αιτητή και οποιουδήποτε προ σώπου,τοοποίοδίδειειδοποίηση ένστασης σεσχέση μεταγεγονότα,οαιτητήςήεκείνο τοπρόσωπο πρέπει,κατάτηνακρόαση της αίτησης, να είναι έτοιμος νααποδείξει ταγεγονόταστα οποία βασίζεται,στο βαθμόπου φέρει το βάροςτης απόδειξης (Δ.48 θ4).". ΣτηνυπόθεσηMine&QuarryServicesLtd. v.ΑνδρέαΓεωργί10 ov(Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26,το Εφετείοεξέτασεαίτησηγιαπα ραμερισμό απόφασηςη οποίαέγινεδεκτήκαιαπότο Εφετείο.Στη σελίδα 3αναφέρονταιταεξής: 15 20 25 30 35 "Σε τέτοια ζητήματα,όπως ορθά διαπίστωσε οπρωτόδικος δι καστής,ηεξουσία τουδικαστήέχειδιακριτικόχαρακτήρα. Η γενικήαρχή τουδικαίουείναι ότιγιαναανοίξει εκνέουη υπόθε ση,μετάτηλήψηαπόφασης,οαιτητήςοφείλειναπείσει πωςέχει εκπρώτηςόψεως υπεράσπιση στην προβαλλόμενη εναντίον του απαίτηση. Όπως εξήγησεο δικαστής SirRobert Megarryστη LandSecuritiesP.L.C., ανωτέρω,πρέπειναπροκύπτει εκ πρώτηςόψεως υπεράσπισηχωρίς ναπροχωρεί κανείς σε αξιολόγη σηοποιασδήποτε μαρτυρίαςπουπροσάγεταιγια σκοπούςαντί κρουσης. Γι'αυτόάλλωστε, συνεχίζει, οδικαστής Diplockστη Sidneilv. Wilson [1966]'2Q.B. 67, συνδέει το δικαίωμα μετην ύπαρξηκαλήτηπίστησυζητήσιμης υπόθεσης.". Η υπόκρίσηαίτησηβασίζεταικαιστιςΔιατάξειςτηςΔ.48 θ.1,2, 3,4και 9-που φέρνουν στο προσκήνιο τιςπιο πάνωαποφάσεις. Στιςυποθέσεις LouisVuittonκαιKrashias,αποφασίστηκεότιο αιτητής είναι επιφορτισμένος μετοβάροςτηςαπόδειξηςτων γεγονό των, όταναμφισβητούνται ήότανο.ισχυρισμός τουαντιδίκουτου είναι ότι δεν-έχουν-συμβεί ταπραγματικάγεγονότα ταοποία επι καλείται οαιτητής. Όπωςαναφέρεταιπιοπάνω,το Εφετείο στις εφέσεις αυτέςεξέ τασε αιτήσεις-διαφορετικές απότηνυπόκρίση αίτηση. Όπωςσυ νάγεταιαπότην,υπόθεσηEvans v.Bartlam,τοΔικαστήριο δενπρέπειναακούσει προφορική μαρτυρίακαινατην αξιολογήσει ωςθα έπραττε ανεκδίκαζε την υπόθεση,και να αποφασίσει κατά πόσο, υπάρχει ήδεν>υπάρχει υπεράσπιση. Τοβάροςείναι σίγουραπάνω στον-αιτητή, όχι όμως γιαν' αποδείξει την-υπεράσπισή του,αλλά απλώς να δείξει,στο.Δικαστήριο ότιέχει καλή υπεράσπιση πάνω 747 Κούρρης,Δ. Merkis Gen. Bonded Wareh.v.Yiannoukas Ltd
(1994)στηνουσίατηςυπόθεσης. Επίσης,το LOLOαποςχισίστηκε στηνυπό θεση Land Securities P.L.C. v. Receiver for the Metropolitan PoliceDistrict[1983]1 W.L.R.439,πουυιοθετήθηκε στην υπόθεση Mine & QuarryServices Limited(πιο πάνω). ΣτηνέφεσηΠανικόςΝεάρχουν,ΓεωργίουΣ.Χαραλάμπους(πιο 5 πάνω) που αποφασίστηκε προγενέστερα της Mine & Quarry Services Ltd., το Εφετείο έκρινε διαφορετικά,ότι σε θέματα που ρυθμίζουν την αποδεικτικήδιαδικασίαμε τη μέθοδο των ενόρκων δηλώσεων, το Δικαστήριο πρέπει ναακούσει προφορικήμαρτυρία καινατηναξιολογήσει εφαρμόζονταςτηΔ.48 θ.4. 10 Αφού εξετάσαμε προσεκτικά τις πιο πάνω αποφάσεις, είμαστε τηςγνώμης ότι στις αιτήσεις πουαφορούνπαραμερισμό αποφάσε ωνγιαμηεμφάνισηενώπιον τουΔικαστηρίου εφόσοναμφισβητού νται ταγεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την αίτηση,δεν επιβάλ λεται ηαπόδειξητους απότοδιάδικοοοποίος φέρει τοβάροςτης 15 απόδειξης, όπως προνοεί η Δ.48 θ.4, σύμφωνα με την υπόθεση Evans v.Bartlam (πιοπάνω)ηοποίακατ' επανάληψηακολουθή θηκεσε αριθμόυποθέσεων στην Κύπρο,όπως αναφέρεικαιο πρω τόδικος Δικαστής. Η υπόθεση ΠανικόςΝεάρχου (πιο πάνω),δεν ακολούθησε την 20 ερμηνεία που δόθηκε στις αποφάσεις Evans v.BartlamκαιLand SecuritiesP.L.C. (πιοπάνω)καιδενσυμφωνούμε με αυτήν. Από το σκεπτικό τηςEvansv.Bartlam, συνάγεται ότι:
(1)Ηαίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια τουΔικαστηρίου και πρω- 25 ταρχικής σημασίας είναι το κατάπόσο ο αιτητής έχειπράγ ματικαλήυπεράσπιση.
(2)Οαιτητήςπρέπει ναπείσει τοΔικαστήριο ότι υπάρχει πράγ ματι σοβαρόςκαιεύλογοςλόγοςπουδενπαρουσιάστηκε στο Δικαστήριο καιάφησεναεκδοθεί απόφαση εναντίον του. 30
(3)Το Δικαστήριο δεν πρέπει ναπροχωρήσει ως θαέπραττεαν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει ότι υπάρχει ήδεν υπάρχειυπεράσπιση.
(4)Τοβάροςτηςαπόδειξηςείναισίγουραπάνωστον αιτητή,αλ λά όχι γιαν' αποδείξει τηνυπεράσπιση,απλώςγιαναδείξει 35 στο Δικαστήριο ότι έχεικαλήυπεράσπιση πάνωστην ουσία 748 1 Λ.Α.Δ. Merkis Gen. BondedWareh. v.Yiannoukas Ltd Κονρρης, Δ. τηςυπόθεσης. 5 10
(5)Σχετικά μετη μαρτυρίατην οποίαπρέπει ναπροσκομίσει ο αιτητήςγιανααποδείξειότιέχεικαλήυπεράσπισηεπίτηςου σίαςτης υπόθεσης,καιότι υπήρχε σοβαρός καιεύλογοςλόγος πουδενπαρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, αυτή πρέπεινα είναιυπότημορφήενόρκωνδηλώσεων καιοποιασδήποτεάλ λης έγγραφης μαρτυρίας,συνημμένης στις ενόρκους δηλώ σεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτεάλληπροφορική μαρ τυρία. Οιδιάδικοιόμωςέχουντοδικαίωμανααντεξετάσουν οποιονδήποτεομνύοντα επίτης ένορκηςδήλωσης του, αφού δώσουντησχετικήειδοποίησησύμφωναμετους Κανόνεςτης Πολιτικής Δικονομίας. Τοθέμαπουτίθεταιενώπιον μας,είναικατάπόσοοπρωτόδικος Δικαστήςλανθασμέναέχειεξασκήσει τηδιακριτικήτουευχέρειαγια 15 νααπορρίψειτηναίτηση. Μεβάσητιςπιοπάνωαρχές,είμαστετης γνώμης ότι οπρωτόδικοςΔικαστής έσφαλε στην απόφασητου. Ο πρωτόδικοςΔικαστήςεσφαλμένααποφάσισεότιεφόσονταγεγονό τατηςένορκηςδήλωσηςτουεφεσείονταείχαναμφισβητηθείαπότην πλευρά των εφεσίβλητων μετην ένσταση και την ένορκη δήλωση 20 τους, έθεσαν τον εφεσείοντα στην αυστηρή απόδειξη των ισχυρι σμώντουκαιon ηεκμέρουςτουπαράλειψηνακαλέσειπροφορική μαρτυρίαγιανα αποδείξει τους ισχυρισμούς τουκαιτα αμφισβη τούμεναγεγονότα καιναυποβάλει σεαντεξέτασηταπρόσωπαπου ορκίστηκαν απότηναντίθετηπλευράκατέστησε τηναίτησητουνο25 μικάαβάσιμη. Ο πρωτόδικος Δικαστής έσφαλε όταν έκρινε ότι το γεγονός ότιο εφεσείοντας απλώς παρέμεινε μόνο στις ενόρκους δηλώσεις του; καθιστάτηναίτησητουνομικάαβάσιμη,αναπόδεικτηκαιαδικαιο λόγητη,μεβάση τηΔ.48 θ.4. 30 Αφού εξετάσαμε τις ένορκες δηλώσεις καθώςκαι την έγγραφη μαρτυρία,είμαστετηςγνώμηςότιοεφεσείονταςαπέδειξεότιείχεεκ πρώτης όψεως καλήυπεράσπισηήυπεράσπιση επί της ουσίαςτης υπόθεσης. Ο πρωτόδικος Δικαστής επίσης, έκρινε ότιοι ισχυρισμοί του 35 εφεσείοντα στην ένορκη τουδήλωση,δενπροβάλλουν λόγους υπε ράσπισης,διότιμετάτηνεκμέρουςτηςΕταιρείαςC&STradingCo. Ltd.έκδοσηδιατακτικούπροςτους εφεσίβλητους,αυτοίαπέκτησαν αμέσως τίτλο ιδιοκτησίας εμπορευμάτων και επομένως οαιτητής όφειλενασυμμορφωθεί μεαυτόκαισυνεπώς εμποδίζεταιαπότου 40 ναισχυριστείοτιδήποτεάλλο. ΟπρωτόδικοςΔικαστήςγιατηνκα749 Merkis Gen. Bonded Wareh. v.Yiannoukas Ltd
(1994)τάληξή του αυτή βασίστηκε στην υπόθεση Ant. Jurgens Margarinefabrieken v.LouisDreyfus [1914]3 K.B. 40. Ο πρω τόδικος Δικαστής προφανώςέχει αποφασίσειεπίτου σημείουαυ τού, εκδικάζονταςτην ουσίατηςυπόθεσης ενώ έπρεπε ναπεριορι στεί στο κατάπόσο οαιτητήςείχεεκπρώτης όψεως υπεράσπιση ή 5 καλήυπεράσπισηεπί τηςουσίαςτηςυπόθεσης. Ο πρωτόδικοςΔικαστής επίσηςπαρέλειψενααποφασίσειτοση μείο κατά πόσο ο εφεσείοντας έπεισε το Δικαστήριο ότι υπήρχε πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος πουδεν παρουσιάστηκεστο Δικαστήριο καιάφησενα εκδοθεί απόφασηεναντίοντου. 10 Από ταστοιχεία ενώπιον μας,ταοποίαεμφαίνονταιτόσο στην ένορκη δήλωση του εφεσείοντα όσο καιτηςθυγατέραςτου,έχουμε τη γνώμη ότιπράγματιυπήρχε εύλογος λόγος που δεν παρουσιά στηκε στοΔικαστήριο καιάφησεναεκδοθείαπόφασηεναντίοντου. Αφού εξετάσαμε τη μαρτυρία καιτην έγγραφη μαρτυρία που 15 ήταν συνημμένη στις ενόρκους δηλώσεις, βρίσκουμε ότιλανθασμέ ναοπρωτόδικοςΔικαστήςδενέχειασκήσειτη διακριτικήτουευχέ ρειαυπέρτου εφεσείοντα. Συνεπώς,κατάπλειοψηφία,ηέφεσηεπιτυγχάνει καιηαπόφαση τουπρωτόδικουΔικαστήακυρώνεταιμεέξοδαειςβάροςτουεφεσί- 20 βλητου. Ο εφεσείοντας να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης εντός 10 ημερών απόσήμερα. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Είχατηνευκαιρίαναμελετήσω τηναπό φασητηςπλειοψηφίας,πληνόμως αδυνατώνασυμφωνήσω μεαυ- 25 τή. Τοθέματηςδιαφωνίαςμουδεναφοράτιςαρχέςπουδιέπουντον παραμερισμό απόφασης που λαμβάνεται ερήμην τουεναγομένου. Οι αρχές αυτές έχουν διατυπωθεί μεσαφήνεια απότηνομολογία και ορθάδιατυπώνονται στην απόφασητηςπλειοψηφίας. Ηδια- 30 φωνία μουεπικεντρώνεταιστηναποδεικτική διαδικασίαπουκαθο ρίζει ηαπόφασητηςπλειοψηφίας. Στοντρόπο, δηλαδή,απόδειξης των ισχυρισμών του αιτητήότιέχει καλήήεκπρώτης όψεως υπε ράσπισηήσυζητήσιμοζήτημα,μιακαιυπάρχειαμφισβήτησητωνγε γονότων απότηνάλληπλευρά. 35 EivaL ηθέση της πλειοψηφίας πουαντλεί καθοδήγησηαπό την 750 1 Α.Α.Δ. Merkis Gen. Bonded Wareh. v. Yiannoukas Ltd Χρυσοστομής, A. Evans v. Bartlam [1937] 2 All E.R. 647, ότι στις περιπτώσεις αυτές τοΔικαστήριο βασίζεταιστις ενόρκους δηλώσεις καιδεν προσκομί ζεται άλλη προφορική μαρτυρία. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κατάτηνάποψημουολόγος (ratio)τηςEvans (ανωτέρω),δεν είναι ο καθορισμός της αποδεικτικής διαδικασίας,αλλά των αρχών που διέπουν τον παραμερισμό της απόφασηςπου λαμβάνεται ερή μην του εναγομένου, με τις οποίες και συμφωνώ. Είναι το ίδιο θέ μα που απασχόλησε και το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ioannis Kotsapas and Sons Ltd v. Titan Constructions and Engineering Company
(1961)C.L.R.317 και όχι το θέμα της απο δεικτικής διαδικασίαςκαι ηυπόθεση Evans (ανωτέρω) υιοθετήθηκε ως προςτις αρχέςαυτέςπουκαθορίζει και όχι τηναποδεικτικήδια δικασία,που στην Αγγλία εξάλλου διαφέρει. Το θέμα της αποδεικτικής διαδικασίας παίρνει στην Κύπρο μια ιδιαίτερη διάσταση,ενόψει των προνοιών της Δ.48, θ.4, των Κανό νων Πολιτικής Δικονομίας πουκαθορίζουν OXL οποτεδήποτε υπάρ χει αμφισβητήσιμο γεγονός στηδιαδικασίααίτησης μεκλήση, τααμ φισβητούμενα γεγονότα αποδεικνύονται απότο διάδικο που φέρει το αποδεικτικόβάρος. ΗΔ.48, θ.4 έτυχε ερμηνείας στις υποθέσεις , Krashias ShoeFactory Limited v.Adidas
(1989)1 Α.Α.Δ.(E) 750, Πανικός Νεάρχου v. Γεωργίου Συμεού Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 954, Louis Vuitton ν. Αέρμοσακ Ατό και Αλλης
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1Α.Α.Δ.
- Η ερμηνεία που δόθηκε στις υποθέσεις αυτές είναι η ίδια-και στην υπόθεση Vuitton (ανωτέρω),επα ναλαμβάνεται και δίνεται περισσότερη καθοδήγηση, θ α αναφέρω τα ακόλουθα απότις σελ. 12και 13: "Εφόσον αμφισβητούνται ταγεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την αίτηση,επιβάλλεται ηαπόδειξητους απότο διάδικοο οποίος φέρει το βάροςτης απόδειξης,όπως ορίζεται στηΔ.48 θ.
- Το αποδεικτικό μέσο, όπως και σεκάθεάλλη περίπτωση που δεν γί νεται πρόνοια περί του αντιθέτου,είναι ηπροφορική μαρτυρία, όπως αποφασίστηκε στην Krashias ShoeFactory Limited, also tradingas "K" Shoes v.AdidasSportschuhfabrikenAdi Dassler KG
(1989)1Α.Α.Δ.(Ε) 750). Η μαρτυρία η οποία προσάγεται, πρέπει να είναι αποδεκτήβάσει του δικαίουτης απόδειξης. Δεν περιορίζονται όμως οι μάρτυρες οι οποίοι μπορεί να κληθούν γιανααποδείξουντααμφισβητούμεναγεγονότα σ' εκείνο ήεκεί νους πουκατέθεσαν ένορκηδήλωση. Μόνο μαρτυρίαπαραδεκτή κατά τους κανόνες της απόδειξης μπορεί να θεμελιώσει τααμ φισβητούμενα·γεγονότα γιατηνπαροχήενδιάμεσης θεραπείας(η 751 Χουσοστομής,Δ. MerkisGen. BondedWareh. v.YiannoukasLtd
(1994)απόφασηστη Stylianou v.Stylianou
(1988)1 C.L.R.520 κατα τείνει προς την ίδιακατεύθυνση όπως και ηKrashias ως προς την ερμηνεία τηςΔ.48, θ.4). Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, το αίτημα των εφεσειόντων για παροχή ενδιάμεσης θεραπείας, παρέμεινε μετέωρο ενόψει της απουσίας παραδεκτής μαρτυρίας για την απόδειξη των αμφι σβητούμενων γεγονότων, διαπίστωση που καθιστά την έφεση απορριπτέα". 5 Είναιαυτή τηνπροσέγγιση πουυιοθετώκαιη οποίααφοράόλες τις περιπτώσεις όπουυπάρχειαμφισβήτησηγεγονότων καιδενδια- 10 φοροποιείται εάν η περίπτωση αφορά διαδικασία παρακοής δια τάγματος,όπως αναφέρειη απόφασητης πλειοψηφίας, ή διαδικα σίαπαραμερισμούαπόφασης πουλήφθηκεερήμηντου εναγομένου. ΤοΔικαστήριο σετέτοιες περιπτώσεις θαπρέπειναακούειπροφο ρικήμαρτυρίαγιανααποφασίζεικατάπόσουπάρχειήδενυπάρχει 15 καλήυπεράσπισηή συζητήσιμο ζήτημα,χωρίςναπροχωρεί σεαξιο λόγηση οποιασδήποτε μαρτυρίας που προσάγεται, για σκοπούς αντίκρουσης. Ενόψει τωνπρονοιών τηςΔ.48, θ.4καιτηςνομολογίας πουανα φέρθηκε, ηαγγλική νομολογία και πρακτικήεπί του προκειμένου, 20 θαπρέπει νααγνοηθεί. Γιατους πιοπάνωλόγους συμφωνώ μετοπρωτόδικοΔικαστή ριο,μιακαιδενπροσήχθημαρτυρίαενώπιον του,πωςη αίτησηγια παραμερισμό της απόφασης κατέστηνομικά αβάσιμη, αναπόδεικτη καιαδικαιολόγητη. Μετά από την κατάληξη αυτή, το θέμα του αν και κατά πόσο προβλήθηκε απόμέρους τουαιτητήκαλήυπεράσπιση δεν εγείρεται καιηεξέταση τουαπότοπρωτόδικοΔικαστήριο δενανατρέπειτη διατυπωθείσαθέση τουωςπροςτηντύχητηςαίτησης. Για τους πιο πάνω λόγους, ηέφεσηαπορρίπτεται με έξοδα εις 30 βάροςτου εφεσείοντα. Ηέηχσηεπιτρέπεται,κατάπλει οψηφία,μεέξοδα 752 25