(1994)30Δεκεμβρίου, 1994 [ΠΙΚΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗ, Εφεσείοντες, ν. ΣΤΑΥΡΟΥΛΛΑΣ Α. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσίβλητοι - Εναγόμενων. (ΠολιτικήΈφεσηΑρ. 8506) Απόφαση— Αίτησηαπό τρίτοπρόσωπο γιαπαραμερισμόαπόφασηςπου εκδόθηκεερήμην, καιπου κατά τον ισχυρισμό τον ηέκδοση τηςεπηρέ αζεδυσμενώςτασυμφέροντατου—Δ.26, 0.15τωνΘεσμώνΠολιτικής Δικονομίας— Αρχέςπου εφαρμόζονται— Στηνπροκειμένηπερίπτω ση ηαίτησηαπορρίφθηκε. Ηεφεσίβλητη 1 είχεεγείρειαγωγήεναντίοντουεφεσίβλητου 2για τηναποπληρωμή χρέους£16.800δυνάμει συναλλαγματικής ήκαιχρε ωστικού ομολόγου. Οεφεσίβλητος 2δενεμφανίσθηκεστηναγωγήκαι εκδόθηκε απόφασηερήμην του. Οι εφεσείοντες, με βάσηαπαιτήσεις τους εναντίον του εφεσίβλητου 2 για την αποπληρωμή ποσού που, 10 όπως ισχυρίσθηκαν, τουείχαν εμπιστευθεί γιακατάθεσησευποκατά στηματηςΤράπεζας Κύπρουκαιτοοποίοείχεκαταχραστεί, υπέβαλαν αίτηση,δυνάμειτηςΔ.26, θ.15 των Θεσμών ΠολιτικήςΔικονομίαςγια τον παραμερισμότηςαπόφασηςυπέρτηςεφεσίβλητης 1. Τοπρωτόδι κο Δικαστήριο απόρριψετην αίτηση, διότι έκρινε ότι δεν επληροΰντο 15 οιπροϋποθέσειςτηςΔ.26,θ.15τωνΘεσμώνκαιδιότιθεώρησετηνμαρ τυρίαγιατηνστοιχειοθέτηση τηςαπαίτησηςτωνεφεσειόντων εναντίον τουεφεσίβλητου2 σαναναξιόπιστη. Αποφασίσθηκεότι: Προϋπόθεσηγιατηννομιμοποίησητρίτουνααποταθείγιατονπα- 20 ραμερισμό απόφασης στηνοποία δεν είναι διάδικος,είναι ο άμεσος επηρεασμόςτουαπόαυτήτούτητηναπόφασησεβαθμόπουνα ταυτί ζονταιτασυμφέροντατουμεεκείνατουεναγομένουωςπροςτηνέκβα σητης υπόθεσης. Ημελλοντικήπροοπτικήεπηρεασμούτων δικαιω μάτωντρίτουναανακτήσει οφειλή μηοριστικοποιημένη μεδικαστική 25 842 5 1 Α Α.Δ. 5 Χριστοφή κ.ά: ν. Γεωργίου κ.ά. απόφασηαπότον εναγόμενοδεννομιμοποιείτηνεπίκληση τωνπρο νοιών τηςΔ-.26,θ.15 τωνΘεσμών,διότιστηναντίθετηπερίπτωσηκάθε διαδικασία εναντίον εναγομένου θατελούσεκατάκάποιο τρόπο υπό την επιτήρησηπροσώπων πουείχαναξιώσειςεναντίον του,θέση απαράδεκτη. Στηνπροκειμένηπερίπτωση,ορθάτοπρωτόδικο Δικαστήριο είχεαπορρίψειτοαίτημα. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Jacques v.Harrison[1883] 12Q.B.D. 136, 10 Windsorv. OiaIcraft[1938]2AURR..75h Birch v.Birth[1902]P. 62, Savva v. Christodoalo and'Saww v. Christodoullo^ ex. Raghib- Hafuz Hassan, ΠCLRl 31 Hassan v. YarimandFakki, XhCLRl 96: 15 Έφεση:. Έφεση.από'τουςαιτητέςκατά'τηςδιαταγής,τουΕπαρχιακού'Λι1καοτηρίουιΛευκωσία (ΝάθοΛ^^ στις 27.6.91' (Αρ: Αγωγής2781)1μετηνοποίααπορρίφθηκεη,αίτηση,τατνεφεσειόντων οι οποίοι-είνα^τρίταπρόσο^πα'σεσχέσηϊμε τηναγατγή'ί,για'. 201 τον•παραμερισμό'-απόφασης7πουιεκδόθηκε•υπέρ»της.εφεσίβλητηςενά'γουσαςκαι1εναντίον,τουεφεσίβλητου·- εναγομένου;λόγωπαραλειψης.τουτεΧ^αίου.να.^εΩασπιστεί'την υπόθεσηί Α: Χοβιαςκ%;.γιαίτονΈφεσείοντα.. Π: Χολ'ομαϊνίόης,για'Τους.Εφεσίβλητους: 25i Ciir.-adv: vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ:: Τττν'Ο^ιόφασηιτου'Δικαστηρίου.θα'οωσει ο>Λικαστής Τ\.Μ\ Πικής.. 1 ΠΙΚΗΣ;,Δν.: Το'θέμα'που'εγείρεταΐ'σΓαυτήίτην απόφασηiείναι . πρωτότυποσε-τοΰτο:: Φαίνεταΐ'είναι.ηποώτη.φορά που-τοΆνώτα305 το-Δικαστήριο)καλείται'διερμηνεύσει1.την·'Α£6*θ)15ίτανν'θεσμών.' 8431 Πικής,Δ. Χριστοφήκ.ά. ν.Γεωργίουκ.ά.
(1994)ΠολιτικήςΔικονομίαςκαινααποφασίσειωςπροςτηφύσητουσυμ φέροντος τρίτου προσώπουγια ναείναι παραδεκτή η παρέμβαση τουγιατονπαραμερισμόαπόφασηςπουεκδίδεταιυπέρτουΑενα ντίον τουΒλόγωπαράλειψηςτουτελευταίου ναυπερασπιστείτην υπόθεση. ΗΔ.26 θ.15προβλέπειότι τρίτοπρόσωποτοοποίοεπη- 5 ρεάζεταιδυσμενώς(injuriouslyaffected)απόαπόφασηπουεκδίδεται λόγωπαράλειψηςτουεναγόμενου ναεμφανιστεί σεαγωγήμπορεί να αξιώσει τονπαραμερισμότης μετηνυποβολήαίτησης μεκλήση στρεφόμενης τόσο εναντίοντουενάγονταόσοκαιτουεναγόμενου. Η ΣταυρούλλαΑ. Γεωργίου,ηεφεσίβλητη 1,ενήγαγε τον Τάκη 10 Μιχαήλ Λαζαρίδη, εφεσίβλητο 2, για την αποπληρωμή χρέους £16.800,- οφειλόμενου βάσει συναλλαγματικής ήκαι χρεωστικού ομόλογου. ΟΛαζαρίδηςστονοποίοεπιδόθηκεηαγωγήπαρέλειψε να εμφανιστεί καιεκδόθηκεαπόφασηστηναπουσίατου. ΟΑνδρέ ας καιη Ελένη Χριστοφή, οι εφεσείοντες, με έρεισμα απαιτήσεις 15 τους εναντίον του Λαζαρίδη,γιατηναποπληρωμήποσού πουτου εμπιστεύτηκαν,όπωςισχυρίστηκαν,γιακατάθεσησευποκατάστημα τηςΤράπεζας Κύπρουκαι τοοποίοκαταχράστηκευπέβαλαναίτη σηγιατον παραμερισμότηςαπόφασης υπέρτης Σταυρούλλας Γεωογίου. Η αίτησητουςστηρίχτηκε στιςδιατάξειςτηςΔ.26 θ.
- 20 Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο απέρριψετηναίτησηγιαδυο βασικά λόγους, (α)Απουσία τωνπροϋποθέσεων γιαεπίκληση (εκ μέρουςτων εφεσειόντων) τωνπρονοιώντηςΔ.26 θ.15,και (β)Το αναξιόπιστο της μαρτυρίας γιατηνστοιχειοθέτηση της 25 απαίτησηςτωνεφεσειόντων εναντίοντουΛαζαρίδη. Η προσαχθείσα μαρτυρίαθεωρήθηκε αόριστη ενώ ηαπόκρυψη γε γονότων τηνκατέστησεαναξιόπιστη. Τοπρωτόδικοδικαστήριοενδιέτριψε τόσοστο ιστορικό όσοκαι στις προϋποθέσεις για τηνεπίκληση τηςΔ.26θ.
- Όπως υποδη- 30 λώνειοπλαγιότιτλος τηςδιάταξηςαυτήςηαρχήπου ενσωματώνει πηγάζει απότην απόφασητουαγγλικού εφετείου στην Jacquesν. Harrison[1883]12Q.B.D.
- Οιαρχέςτηςδικαιοσύνηςεπιβάλ λουν, όπως εξηγείται, τηνπαροχή μέσου σε άμεσα επηρεαζόμενα ποόσωπααπόδικαστικήαπόφασηναεπιδιώξουντονπαραμερισμό 35 τηςμετηνυιοθέτησηπρόσφορωνδικονομικών μέσων. ΣτηνΑγγλία ηαρχήτηςJacquesτυγχάνειεφαρμογήςωςθέμαπρακτικήςτουδι καστηρίου (βλ.Annual Practice, 1958, p.616), ενώστην Κύπροθε σμοθετήθηκε μετηνυιοθέτησητηςΔ.26 θ.
- ΣτηνJacquesέγινεδε844 1 Λ.Α.Δ. Χριστοφή κ.ό. ν. Γεωργίου κ.ά. Πικής, Δ. κτήαίτησητωνενυπόθηκωνδανειστώνκατάτοδίκαιοτηςεπιείκιας (equitable mortgagees) για τον παραμερισμό απόφασηςυπέρ των ιδιοκτητώνγιατηνανάκτησηγης απότονκάτοχο-ενοικιαστή,ενυ πόθηκοχρεώστη.Οτελευταίος παρέλειψε ναυπερασπίσει τηναγο> 5 γηγια ανάκτησηκατοχής λόγω παραβίασηςόρων της ενοικίασης. Τασυμφέροντατων εφεσειόντωνπλήγηκανάμεσαγιατίαπώλεσαν μετηναπόφασηπουεκδόθηκετηνασφάλειατουςγιατηναποπλη ρωμήτουχρέους. Στηναπόφασηυποδεικνύεται ότι ηπρώτηεπι λογήτου τρίτου προσώπου για τον παραμερισμό απόφασηςστην 10 οποίαδενείναιδιάδικος,είναιναζητήσειτηνάδειατουεναγομένου καιναυποβάλειαίτησηγιατονπαραμερισμότηςαπόφασηςεξονό ματοςτου. Εάναρνηθείτότεπαρέχεταιη ευχέρειαγιαυποβολήαί τησηςεναντίονκαιτωνδυοδιαδίκωνγιατονπαραμερισμότηςαπό φασηςκαιτηνυποβολήυπεράσπισης. Ηδεύτερη επιλογή αντανα15 κλάταιστιςπρόνοιεςτηςΔ.26 Θ.
- ΗμεταγενέστερηαπόφασητουαγγλικούεφετείουστηνWindsor v.Chalcraft[1938]2All E.R.751 είναιεξ ίσουκαθοδηγητικήγιατη φύσητουσυμφέροντος τρίτουγιατην αποδοχήαιτήματοςτουγια τον παραμερισμό απόφασηςστην οποίαδεν είναι διάδικος. Στην 20 υπόθεση εκείνηεγκρίθηκε (κατά πλειοψηφία) αίτηματων ασφαλι στώνγιατον παραμερισμόαπόφασηςπουεκδόθηκευπέρτουενά γοντοςγιαζημίαγιαπροσωπικέςβλάβεςεναντίοντουεναγομένου, τουασφαλιζόμενου,τηνοποίαοιασφαλιστέςείχαννομικήυποχρέ ωσηναικανοποιήσουν. (RoadTraffic Act, 1934). 25 Ηαρχήηοποίαπροκύπτεικαιηοποίαεμπεριέχεται στην Δ.26 θ.15 είναι ότι προϋπόθεσηγιατηννομιμοποίηση τρίτουνααποτα θεί γιατονπαραμερισμό απόφασηςστην οποίαδεν είναιδιάδικος είναι οάμεσος επηρεασμόςαπόαυτή τούτητηναπόφασησεβαθμό που ναταυτίζονταιτα συμφέροντα του μ* εκείνα του εναγομένου 30 ωςπροςτηνέκβασητηςυπόθεσης. Κατάτηνακρόασηοκ. ΧαβιαράςεισηγήθηκεότιηΔ.26 θ.15εύ λογαποιραλληλίζεται μετηνΔ.33 θ.15 η οποίαπαρέχειτοδικαίωμα σε οποιοδήποτε πρόσωπο να εγείρει αγωγή για τον παραμερισμό λόγωδόλουαπόφασηςσεδιαδικασίαστηνοποίαδενείναιδιάδικος. 35 Η αρχή τηςΔ.33 θ.15 θεμελιώνεται, όπωςυποδηλώνει οπλαγιότιτλος,στηναγγλικήαπόφασηBirch v.Birch[1902] Ρ,62καιευρίσκει έρεισμασετουλάχιστον δυοκυπριακέςαποφάσειςστιςοποίεςμας παρέπεμψε ο κ. Χαβιαράς. (Sawa v. Christodoulo and Savvaγ. Christodoulo ex RaghibHafuzHassan, IIC.L.R. 3καιHassan v. 40 YarimandFakkiandAnother,XI C.L.R. 96). Δεθαμας απασχο λήσειηερμηνείατηςΔ.33 θ.15εφόσοδεναποτελεί επίδικοθέματης 845 Πικής, Δ. Χριστοφή κ.ά. ν. Γεωργίου κ,ά.
(1994)παρούσαςδιαδικασίας. Θέλουμεόμως ναεπισημάνουμε ότιυπάρ χουνορατέςδιαφορέςμεταξύτηςΔ.33 θ.15 καιΔ.26 θ.15,οι εξής: Η Δ.26 θ.15 έχει,ως λόγο την παράλειψη του εναγομένου ναεμφανι στεί και την έκδοση απόφασης στην απουσία του,ενώ ηΔ.33 θ.15 σκοπεί στον παραμερισμό αποφάσεωνπουεκδίδονταιως αποτέλεσμαδόλου. Η δεύτερηδιαφοράείναι ότιη Δ.33 θ.15 δεν περιορίζει ταπρόσωπα ταοποία μπορεί ναεπικαλεστούν τιςδιατάξειςτηςσε εκείνα ταοποία επηρεάζονται άμεσα απότην απόφασητον παρα μερισμότης οποίας επιδιώκουν. 5 Κρίνουμε ότι ορθάδιαπιστώθηκεαπότοπρωτόδικοδικαστήριο 10 ότι η αίτησητων εφεσειόντων στο Επαρχιακό Δικαστήριο δενμπο ρούσεναβρειέρεισμαστηνΔ.26θ.15. Ημελλοντικήπροοπτικήεπη ρεασμού των δικαιωμάτων τρίτου ναανακτήσει οφειλή μη οριστι κοποιημένη με δικαστική απόφασηαπό τον εναγόμενο δε νομιμο ποιείτηνεπίκληση τωνπρονοιών τηςΔ.26 θ.15. Αν τούτοσυνέβαι- 15 νε κάθεδιαδικασία εναντίον του εναγόμενου θατελούσεκατά κά ποιο τρόπουπότην επιτήρηση προσώπων πουείχαν αξιώσεις ενα ντίον του,θέση απαράδεκτη. Η έφεση απορρίπτεταιμεέξοδα. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξο- 20 δα. 846