clr/1994/1994_1_87.pdf

(1994)την μεταφοράτων αγωγών τους απόαναρμόδιοΔικαστήριο στοαρ­ μόδιοΔικαστήριο γιαεκδίκασητους. Στηνπρώτηαίτησηεπιζητείτοη μεταφοράαίτησης πτώχευσης απότο Επαρχιακό ΔικαστήριοΠάφου στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού,ενώ με τηνδεύτερηαίτησηεπι­ ζητείτο ημεταφοράαγωγήςγια εργατικό ατύχημααπότο Επαρχιακό 5 Δικαστήριο ΛεμεσούστοΕπαρχιακόΔικαστήριοΛάρνακας. Καιστις δύοπεριπτώσεις ολόγοςήτανδιότι εκτωνυστέρων είχεδιαπιστωθεί ότι τα ΕπαρχιακάΔικαστήρια σταοποίαείχεαρχικάκαταχωρηθείτο ένδικομέσοήσανκατάτόποναναρμόδιαναεκδικάσουντηνυπόθεση. Ηπρώτηαίτησηβασίσθηκε,εκτόςαπότοάρθρο61τουπερίΔικαστή- 10 ρίουΝόμουκαιστον Κανονισμό 14

(1)τωνπερί Πτωχεύσεως Κανονι­ σμών,όμως κατάτην ακρόασηενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν προβλήθηκε οποιαδήποτε επιχειρηματολογία για τον Κανονισμό αυτό. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο επιλήφθηκετουθέματοςκατάπόσοδυνά- 15 μει του άρθρου61 τουπερίΔικαστηρίων Νόμουπαρέχεται δικαιοδο­ σίαστοΑνώτατο Δικαστήριοναπαραπέμψειαγωγήήάλλοένδικομέ­ σοαπόαναρμόδιοσεαρμόδιοΔικαστήριο,ήκατάπόσοηδικαιοδοσία αυτήπαρέχεταιμόνο στιςπεριπτώσεις πουκαιταδυοΔικαστήρια εί­ ναιαρμόδια. Οι Καθ'ωνηαίτησηισχυρίσθηκαν ότιηορθήερμηνεία 20 του άρθρου 61 του περί Δικαστηρίων Νόμουείναι ότι μόνο σε περί­ πτωσηόπου καιταδύοΔικαστήρια έχουν συντρέχουσα αρμοδιότητα μπορεί να διαταχθεί ηπαραπομπή μιας υπόθεσης απότο έναΔικα­ στήριο στοάλλο. Υπέδειξαν δεότισεόλεςτιςπεριπτώσεις όπουείχε ασκηθεί αυτήηδικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου υπήρχε συ- 25 ντρέχουσα αρμοδιότητα των δύοΔικαστηρίων. Αντίθετα, οι αιτητές ισχυρίσθηκαν ότι δεν υπήρχε τίποτε στην διατύπωσητου άρθρου61 πουναπεριορίζει τηνδικαιοδοσίατουΔικαστηρίου μετοντρόποπου ισχυρίζονταν οι Καθ'ωνηαίτησηκαιότι,σεκατάλληλες περιπτώσεις, το Δικαστήριο μπορούσε να διατάξει την παραπομπήυπόθεσης από 30 αναρμόδιοΔικαστήριο σεαρμόδιοΔικαστήριογιαεκδίκασητης. Επι­ καλέσθηκαν δε και τα αναφερθέντα στην απόφαση Michaelidou ν. Gregoriou

(1988)1C.L.R.88 όπουτο Εφετείο, αφούαποφάσισε ότι εάν ΕπαρχιακόΔικαστήριο διαπιστώσει ότι είναι κατάτόπον αναρ­ μόδιοναεξετάσειμιαυπόθεσηδενέχειδικαιοδοσίανατηναπορρίψει, 35 αλλάοφείλειναδιατάξειτηνκαθήλωσητης(stay), ανάφερεότιυπήρ­ χε μηχανισμός στον περί Δικαστηρίων Νόμογιατην παραπομπήτης υπόθεσης στο κατάλληλο Επαρχιακό Δικαστήριο. Οι Καθ'ωνηαίτη­ σηανάφερανσε απάντησηότι αυτόήταναπλόobiterdictum,πουδεν ήτανδεσμευτικό καιδενέπρεπεναακολουθηθεί απότοΔικαστήριο. 40 88 1 ΑΛΛ. ΕλληνικήΤράπεζα Λτδ. Αποφασίσθηκε, κατάπλειοχίπγρία, ότι: 5 10 15 20 25 30 35 (α) Η δικαιοδοσίατουΑνωτάτου Δικαστηρίουβάσειτουάρθρου 61 τουπερίΔικαστηρίων Νόμουείναιπρωτογενής, διαχωρί­ ζεται δεκαι είναι λειτουργικά ανεξάρτητηαπότηνδευτεροβάθμιαδικαιοδοσίατουΑνωτάτου Δικαστηρίου. Η ορθή ερ­ μηνείατουάρθρου 61τουπερίΔικαστηρίων Νόμουείναιότι παρέχεται δικαιοδοσία στο Ανώτατο Δικαστήριο για παρα­ πομπήυπόθεσης απόέναΔικαστήριο σε άλλο μόνο σεπερι­ πτώσεις όπουκαιταδύοΔικαστήριαέχουν συντρέχουσαδικαιοδοσία. Ηερμηνεία αυτήπροκύπτει τόσο απότηνγραμ­ ματική ερμηνεία του κειμένου του Νόμου,όσο και απότην ύπαρξητηςπρόνοιαςστοάρθρο61μετηνοποίαδίνεταιηδυ­ νατότητα παραπομπής ολόκληρης της υπόθεσης, ή μόνο μέ­ ρουςτης. Δενήταντυχαίοτοότισεόλεςτιςπεριπτώσειςπου είχε ασκηθεί ηδικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυ­ νάμει τουάρθρου61,ηπαραπομπήείχεγίνειαπόένααρμό­ διοΔικαστήριο σεάλλο επίσης αρμόδιοΔικαστήριο. (β) ΕφόσονδενείχεπροβληθείεπιχειρηματολογίαγιατονΚανο­ νισμό 14

(1)τωνΘεσμών Πτωχεύσεως εθεωρείτο ότι οΚανονισμός αυτόςείχεεγκαταλειφθείσανβάσηγιατηνπροώθηση τηςπρώτηςαίτησηςκαιέτσιδενθαασχολείτο το Δικαστήριο με τυχόν θέματα προσαρμογής του Κανονισμού με το Σύ­ νταγμα (άρθρο 188.1)ήστο πλαίσιο καιτοπεδίοεφαρμογής του. Σύμφωνα με τον Κούρρη Δ., ο οποίος εξέδωσεξεχωριστές απο­ φάσειςγιατηνκάθε αίτηση, (i) αναφορικάμε την πρώτη αίτηση, θα εξέδιδε το αιτούμενο διάταγμα,δυνάμειτου Κανονισμού 14

(1)των ΘεσμώνΠτω­ χεύσεως,αφούθατονπροσάρμοζεδυνάμειτουάρθρου 188.1 του Συντάγματος,αντικαθιστώνταςτην αναφορά στον "Αρχιδικαστή" (Chief Justice)μετο"Ανώτατο Δικαστήριο", (ii) αναφορικάμε την δεύτερηαίτηση, το άρθρο61 του περί Δι­ καστηρίων Νόμουδεν περιορίζει την δικαιοδοσίατουΑνω­ τάτουΔικαστηρίου στις περιπτώσεις όπου ταδύοΔικαστήQWέχουνσυντρέχουσα δικαιοδοσία,αλλάδίδειτέτοιαδικαι­ οδοσίακαι στις περιπτώσεις όπουτο πρώτοΔικαστήριο εί­ ναιαναρμόδιο. Σεκάθεπερίπτωσηηάσκησητηςδιακριτικής ευχέρειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου εξαρτάταιαπόταγε- 89 ΕλληνικήΤράπεζα Λτδ.

(1994)γονότα της κάθε υποθέσεως. Στην παρούσα,περίπτωση θα ασκούσετηνδιακριτικήτουευχέρειαυπέρτουαιτητή. Οι αιτήσειςαπορρίφθηκανκατάπλειο­ ψηφίαχωρίςδιαταγήγιαέξοδα. 5 Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Πασχαλίδης καιΆλλοι ν. ΓιασεμίδηκαιΆλλων

(1992)1 AAA. 1330, Fresca Foods v. Guardian Royal ExchangeAssurance Ltd

(1994)1 AAA. 11, Michaelidou v. Gregoriou

(1988)1 C.L.R. 88, PhotosPhotiades& Co. v. JadranskaSlobodnaPlovidba

(1962)C.L.R. 107. 10 Constantinou v. Petrou

(1968)1 CLR. 200, Tsiakliv. Koudounas

(1968)1CLR. 408, Ioanmdes v. Kalotaris

(1969)1 CLR.287,. Prodromou v. Demetriou

(1974)1 CLR. 117, InthematterofAaions Nos. 539/70,54/71. 55/11,56/71,58/71 and59/71 15 before theDistrictCourtofLamaca

(1975)1 CLR.54, Θεοχάρονς v. Παστελλή

(1993)1 AAA. 240, ΈλληναςκαιΆλλος v. Χριστοδονλον

(1993)1 AAA. 485, GentogradeMinerals&MetalsA Gv.Πλοίον"Mogli"

(1993)IAAA. 781, Spyropoullos v. Transavia

(1979)1 CLR. 421, Demetriou v. Prodromou

(1983)1 CLR. 301\ Hadjichambis v. Attorney-General

(1986)1 CLR. 386, Tradex v. TerminalNavigation

(1988)1 CLR. 450, Μαχλονζαρίδηςv. ΙωαννίδηκαιΆλλων

(1990)1 AAA. 965, 90 20 1 Α.Α.Δ. Ελληνική Τράπεζα Λτδ. Αθανασιάδην.Αλεξάνδρον

(1991)1AAA.945, Κάκουλλονν. Ποχονζονρη(Αρ.2),

(1992)1AAA. 1503, Βίκτωροςν. Χριστοδονλον

(1992)1AAA.512, Evagorou v. Christodoulou

(1982)1 CLR.

1. 5 Αιτήσεις. Αιτήσεις απότους αιτητές για την παραπομπήτων υποθέσεων τουςαπόαναρμόδιοΔικαστήριο ενώπιοντουοποίουεκκρεμούν σε άλλοΔικαστήριο αρμόδιοναεπιληφθείτουαντικειμένου τους. 10 Ε.Νικολαΐδον (κα) γιαΠ. Σιβιτανίδη, γιατους Αιτητέςστην Αίτηση176/
2. Α. Πιερής,γιατην Καθ'ήςηαίτηση.στην Αίτηση176/
3. Π.Ονούφριου, γιατονΑιτητήστην Αίτηση210/
4. Χρ. Κληρίδης,γιατους Καθ'ωνηαίτησηστην Αίτηση 210/
5. Cur. adv. wit. 15 20 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Μετηναπόφαση πουθαεκδοθείσυμφωνούν οιΔι­ καστές Παπαδόπουλος, Χατζητσαγγάρης, Νικήτας, Αρτεμης και Κωνσταντινίδης. ΟΔικαστής Αρτεμίδης,οοποίος επίσης συμφο νεί με την απόφαση αυτή, θα εκδώσει ξεχωριστή απόφαση στην οποίαεκθέτεικαιάλλους λόγουςπουκατάτηνκρίσητουπαρέχουν επιπρόσθετο έρεισμα στηναπόφασηπουθαδοθεί. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Τοπρωταρχικόερώτημακαιστιςδύοαιτήσειςείναι ηδυνατότηταπαροχήςτης θεραπείαςτηνοποίαεπιδιώκουν οιαι^-τητές,παραπομπήτωνυποθέσεων τουςαπόαναρμόδιοδικαστήριο ενώπιοντουοποίουεκκρεμούν,σεάλλοδικαστήριοαρμόδιοναεπι25 ληφθεί του αντικειμένου τους - βάσει του Αρθρου 61 του περί Δι­ καστηρίων Νόμου,1960 (Ν. 14/60). Γιατολόγοαυτό,οι δυοαιτή­ σεις που ακούστηκαν διαδοχικά, θα αντιμετωπιστούν συγχρόνως στην ίδια απόφαση. ΒάσειτουΑρθρου61τουΝ. 14/60,ό,τι μπορείνααποτελέσειτο 30 αντικείμενο παραπομπήςείναιη "αγωγή"• όρος οοποίος ερμηνεύ­ εταιστο Αρθρο2του ίδιουνόμουκαιπεριλαμβάνει91 Πιχής, Δ. ΕλληνικήΤράπεζα Λτδ.

(1994)(α)πολιτικήδιαδικασίαπουεγείρεται μεκλητήριο ένταλμακαι (β)πολιτική διαδικασίατηςοποίας η έναρξη αρχίζει με άλλο τρόποοοποίοςπροβλέπεταιαπόδιαδικαστικόκανονισμό. Η αίτηση πτώχευσης πουαποτελεί τοαντικείμενο τηςΑίτησης 176/93,περιλαμβάνεται στον όρο "αγωγή",^δεδομένου ότιηδιαδικασίαπτώχευσηςσυνιστάπολιτικήδιαδικασίαηέγερσητηςοποίας προβλέπεταιαπότουςπερίΠτωχεύσεως Θεσμούς. Εξάλλου,δεχωρείαμφιβολίαότιτοαντικείμενοτηςΑίτησης210/93 (έγερσηαπαίτησηςμεκλητήριο ένταλμα)συνιστά"αγωγή". 5 ΗδικαιοδοσίατουΑνωτάτουΔικαστηρίουβάσειτουΆρθρου61, 10 είναι πρωτογενής,διαχωρίζεταιδεκαιείναιλειτουργικάανεξάρτη­ τη απότηδευτεροβάθμιαδικαιοδοσίατουΑνωτάτου Δικαστηρίουβλ. Πασχαλίδηςκαι Άλλοιν.Γιασεμίδηκαι Άλλων

(1992)1 Α.Α.Δ. 1330 και Fresca Foods v. Guardian Royal Exchange Assurance Lid.

(1994)1 Α.Α.Δ.

1. - 1 5 ΣτηνΑίτηση176/93 επιδιώκεταιη παραπομπήτηςαίτησηςπτώ­ χευσης Αρ. 13/93,απότοΕπαρχιακόΔικαστήριο ΠάφουστοΕπαρ­ χιακόΔικαστήριο Λεμεσού,μετάτηδιαπίστωσηότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στερείται κατάτόπον αρμοδιότηταναεπιλη­ φθείτηςαίτησηςλόγωτηςδιαμονήςτηςκαθ'ηςη αίτησηστηΛέμε- 20 σό,στοεπαρχιακόδικαστήριο της οποίας επαρχίαςεπιδιώκεταιη παραπομπήτηςαίτησης. Γιαόμοιους λόγους επιδιώκεταιηπαραπομπήτης ΑγωγήςΑρ. 3851/87απότοΕπαρχιακόΔικαστήριοΛεμεσού,ενώπιοντουοποί­ ουεκκρεμεί,στοΕπαρχιακόΔικαστήριοΛάρνακαςτοοποίοκεκτη- 25 ταιδικαιοδοσίαςναεπιληφθείτηςδιαφοράς. Πριντηνυποβολήτης αίτησης,τοΕπαρχιακόΔικαστήριοΛεμεσούδιαπίστωσεότιστερεί­ ταιδικαιοδοσίαςναεπιληφθεί τουαντικειμένου τηςαγωγής, εργα­ τικού δυστυχήματος τοοποίο επεσυνέβη στην επαρχίαΛάρνακος, καιγιατο λόγοαυτόδιέταξετηνκαθήλωση(stay)τηςδιαδικασίας 30 βασειτηςΔ.33θ.
2. Κοινός παρονομαστής και τωνδύο αιτήσεων είναι ηδιάσωση άκυρουδικονομικού μέτρου. Ταυτόσημηείναιηθέσητωναιτητών ότιτοΑρθρο61 τουΝ.14/60παρέχειδικαιοδοσίαγιατη μεταφορά αγωγήςαπό έναδικαστήριοσεάλλο,ανεξάρτητααπότοακροσφα- 35 λες τηςαγωγής, λόγω αναρμοδιότητας του δικαστηρίου ενώπιον τουοποίουεκκρεμεί να επιληφθεί τουαντικειμένου της. Έρεισμα 92 1 ΑΑ.Δ. 5 ΕλληνικήΤράπεζα Λτδ. Πιχής,Δ. γιατηθέση αυτήαντλείταιαπότιςπαρατηρήσειςτουΑνωτάτουΔι­ καστηρίου στηMichaelidou v. Gregoriou and Others

(1988)1 CLR.

1. Σ'εκείνητηνυπόθεσητοΕφετείοέκρινεότιηέλλειψηκα­ τάτόποναρμοδιότηταςτουδικαστηρίου ενώπιον τουοποίου εγείρεταιη αγωγή,δενοδηγεί στηναπόρριψηαλλάστηνκαθήλωσητης (stay),βάσειτηςΔ.33 θ.
2. Επομένωςυποκατέστησετηδιαταγήτου πρωτόδικουΔικαστηρίουγιατηναπόρριψητηςμεδιαταγήγιατην καθήλωσητης,βάσειτηςΔ.33 θ.
3. Στησυνέχεια,τοΕφετείοέκαμετις εξήςπαρατηρήσειςαναφορι10 κάμετημελλοντικήτύχητηςαγωγής: "Mechanism isprovidedintheCourts ofJusticeLaw 14/60forthe transfer ofthecasetotheappropriate District Court.". ΜετάφρασησταΕλληνικά: "Μηχανισμόςπροβλέπεταιστονπε­ ρίΔικαστηρίων Νόμο14/60γιατη μεταφοράτηςυπόθεσης ενώπιον 15 τουκατάλληλου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου." 20 Αφήνεται μετη δήλωση αυτήηεντύπωση ότιοιπρόνοιεςτου Αρθρου61 τουΝ.14/60παρέχουντη δυνατότηταπαραπομπήςυπό­ θεσηςαπόαναρμόδιοσεαρμόδιοδικαστήριοκαιτηδιάσωσητηςμε τοντρόποαυτό. OLπαρατηρήσειςτουΔικαστηρίουστηMichaelidou (ανωτέρω),δεναποτελούσαν μέρος τουλόγου τηςαπόφασηςδεδο­ μένουότιδεναπέβλεπανστηνεπίλυσητουεπίδικουθέματος. Ηνο­ μολογιακήτους υπόσταση είναι εκείνηπουενέχουν οικρίσεις του δικαστηρίουπουδεν είναι συνυφασμένες μετηλύση τηςδιαφοράς (obiter dicta)καιδεδημιουργούν δέσμευση. ΗMichaelidou (ανωτέρω),είναιημόνηαπόφαση,όπωςεπεσή­ μανεοκ. Κληρίδης,στην οποίααφήνεταινανοηθεί ότι παρέχεται δυνατότηταδιάσωσης υπόθεσης βάσει του Αρθρου 61 τουΝ.14/60 μετηνπαραπομπήτηςαπόαναρμόδιοσεαρμόδιοδικαστήριοπρος εκδίκαση. Σειρά άλλων αποφάσεων,υπέβαλε,αποκαλύπτει ότι η 30 εξουσία τουδικαστηρίου, βάσει τουΑρθρου 61, περιορίζεται σε υποθέσεις όπουτοδικαστήριοενώπιοντουοποίουεκκρεμεί ηαγω­ γή και εκείνο ενώπιον του οποίου επιδιώκεται ηπαραπομπήτης, έχουν συντρέχουσαδικαιοδοσία. 25 35 ΣτηνπρώτηυπόθεσηστηνοποίατοΑνώτατο Δικαστήριοασχολήθηκε μετοδικαιοδοτικό πλαίσιο του Αρθρου 61 του Ν.14/60PhotosPhotiades &Co. v.Jadranska Slobodna Plovidba

(1962)C.L.R. 107- το δικαστήριοδιετύπωσε (απόφασηπλειοψηφίας)σο­ βαρά ερωτηματικάγιατηδυνατότηταπαραπομπής προς εκδίκαση 93 Πικής,Δ. ΕλληνικήΤράπεζα Λτδ.

(1994)αγωγήςαπό τοαναρμόδιοδικαστήριο ενώπιον τουοποίουηγέρθη, σεάλλο δικαστήριο αρμόδιονατηνεκδικάσει. Καιδυνατότητα αν παρεχόταν παραπομπής υπόθεσης από αναρμόδιοσεαρμόδιο δι­ καστήριο προς εκδίκαση, επεσήμανε το Ανώτατο Δικαστήριο, θα ήταναπρόθυμοναασκήσειτηδιακριτικήτουευχέρειακαιναεγκρί- 5 νει τοαίτημα. Αντίθετηάποψηυιοθετήθηκε από τοΔικαστή Βασι­ λειάδη(όπωςήταντότε),οοποίοςεξέδωσεξεχωριστή απόφασημει­ οψηφίας. Όλες οι μεταγενέστερες αποφάσεις στις οποίες έγινε επιτυχής επίκληση του Αρθρου 61,αφορούσανυποθέσεις συντρέχουσας δι- 10 καιοδοσίας. ΣτηNicolaConstantinouandAnother v.Christina5. Petrouand Another

(1968)1 CLR. 200,διατάχθηκεη παραπομπή υποθέσεων που είχανπροκύψει απόοδικόδυστύχημααπό ένα αρ­ μόδιο σεάλλο αρμόδιοδικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμού­ σανοιυπόλοιπεςυποθέσειςχάριντηςσυγκέντρωσης όλωντωνσυγ- 15 γενικών υποθέσεων στο ίδιο δικαστήριο χάριν των επακόλουθων δικονομικών ευεργετημάτων (περίσωση χρόνου καιδαπάνης). Για παρόμοιους λόγους και μετο ίδιο πνεύμαεγκρίθηκε η παραπομπή στη NicolasTsiakliv. Takis Koudounas

(1968)1C.L.R.408, και Christodoulos loannides and Others v. Stelios Kalotaris and 20 Others

(1969)1CLR. 287. Αντίθετα, στηνAnthimosProdromou v.DemetriosDemetriouand Others

(1974)1 C.L.R.117τοαίτημα απορρίφθηκε μετάαπόστάθμισητων πλεονεκτημάτων και μειονε­ κτημάτωνταοποίαθαπροέκυπταν απότηνπαραπομπή. Εξάλλου, στην In thematter of Section61of the Courts of 25 JusticeLaw, 1960and Inthe matterofActionsNos. 539/70,54/71, 55/71,56/71,58/71and 59/71 beforetheDistrictCourtofLarnaca

(1975)1 C.L.R. 54,κρίθηκεότιδεδικαιολογείταιη παραπομπήυπό­ θεσηςαπόέναεπαρχιακόδικαστήριοσ'άλλο,όπουμετατίθεταιοδι­ καστήςπουεπιλαμβάνεταιτηςυπόθεσηςχάριντηςευκολίαςτουδι- 30 καστή, έστωκαι αν αυτήσυμπίπτει μ' εκείνητων δικηγόρων των διαδίκων. Ο κ. Κληρίδης υπεστήριξε ότι δεν είναι τυχαίοαλλάαπόρροια των προνοιών του Αρθρου 61 τουΝ.14/60 ότι διατάχθηκε ηπαρα­ πομπήυποθέσεων απόέναδικαστήριοσε άλλο, μόνο σευποθέσεις 35 συντρέχουσας δικαιοδοσίας. Αυτό επιβάλλεται, όπως εισηγήθηκε απότοκείμενο τωνδιατάξεωντουΑρθρου61 τουΝ.14/60πουπρο­ βλέπει: "61. Οιαδήποτεαγωγή δύναταικαθ' οιανδήποτεστιγμήν καιεις οιονδήποτεστάδιονταύτηςκαικατόπιναιτήσεωςήάνευτοιαύ- 40 94 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 ΕλληνικήΤράπεζα Λτδ. Πικής,Δ. της οιουδήποτε των διαδίκωνναπαραπεμφθήυπό τουΑνωτά­ τουΔικαστηρίου εξοιουδήποτεδικαστηρίου εις οιονδήποτεάλ­ λο δικαστήριον αρμοδίας δικαιοδοσίας και τοιαύτη αγωγή δύ­ ναται να παραπεμφθήείτεεξολοκλήρουείτεσχετικώς προςεν μόνον μέροςταύτηςήτης εν αυτήδιαδικασίαςτο οποίον είναι ανάγκηναπαραπεμφθήεις τούτο" Θέση τουκ. Κληρίδη είναι ότι οόρος "αρμοδίαςδικαιοδοσίας" προσδιορίζει όχι μόνο το δικαστήριο στο οποίο ηυπόθεση μπορεί να παραπεμφθεί αλλά και το δικαστήριο απότο οποίο μπορεί να παραπεμφθείηυπόθεση. Η ορθότητατης εισήγησης εξαρτάται κα­ τάπρώτο λόγοαπότηγραμματικήερμηνεία της φράσης "... εξοι­ ουδήποτε δικαστηρίου εις οιονδήποτε άλλοδικαστήριον αρμοδίας δικαιοδοσίας ....". Δεν υπάρχει οτιδήποτε στο κείμενο αυτό το οποίοναδιαφοροποιείτο"δικαστήριο"ενώπιον τουοποίουεκκρεμεί ηυπόθεση απότο "δικαστήριο" ενώπιον τουοποίου μπορείνα παραπεμφθείμεαναφοράστηναρμοδιότητατωνδυοδικαστηρίων. Αντίθετα, τοδεύτεροδικαστήριοενώπιον τουοποίουμπορείναπα­ ραπεμφθείηυπόθεση καιτο οποίο προσδιορίζεται με τηναντωνυ­ μία"άλλο",ανήκειστην ίδιακατηγορίαμετοδικαστήριοπουπροσδιορίζεται με την αντωνυμία "οιουδήποτε". Ό,τι προσδιορίζεται και με τις δυο αντωνυμίες είναι οόρος "δικαστήριο" οοποίος ερ­ μηνεύεται στο Αρθρο2τουΝ. 14/60 καισημαίνει "...οιονδήποτε δι­ καστήριον έχονδικαιοδοσίαν...". Οόρος "αρμοδίαςδικαιοδοσίας" στοκείμενοπουαπαντάται,προσδιορίζειτόσοτοπρώτοόσοκαιτο δεύτερο δικαστήριο. Ηερμηνείααυτήενισχύεται καιαπότιςπρόνοιεςτουΑρθρου61 πουακολουθούν: 30 "... και τοιαύτηαγωγήδύναταινα παραπεμφθήείτε εξ ολοκλή­ ρουείτεσχετικώςπροςενμόνον μέροςταύτηςή τηςεναυτή διαδικασίαςτοοποίον είναιανάγκη ναπαραπεμφθήεις τούτο." Η δυνατότηταεκδίκασηςμέρουςυπόθεσηςαπότοπρώτοκαιμέ­ ρουςαπόδεύτεροδικαστήριο,προϋποθέτει τησυντρέχουσα δικαιο­ δοσίατωνδυοδικαστηρίων. Η κατάτόποναρμοδιότητατουεπαρ­ χιακού δικαστηρίου συνιστά προϋπόθεση για την ανάληψη και 35 άσκηση δικαιοδοσίας για την επίλυσηδιαφοράςηοποία εγείρεται ενώπιον επαρχιακού δικαστηρίου, όπως επαναβεβαιώθηκε στην πρόσφατη απόφασηθεοχάρονς ν. Παστελλή

(1993)1 Α.Α.Δ. 240. Όχι μόνο ηγραμματική ερμηνεία αλλά και οι άλλες πρόνοιες του Μέρους 7τουΝ. 14/60πουαναφέρονταιστην "ΠαραπομπήΔικίόν" 40 στοβαθμόκαιέκτασηπουείναιαποκαλυπτικέςτωνσκοπ<ί)ντουνο95 Πιχής, Δ. ΕλληνικήΤράπεζα Λτδ.

(1994)μοθέτησε σχέσημετην εξουσία για τηνπαραπομπήυπόθεσηςαπό έναδικαστήριο σε άλλο,συνάδουν μετηγραμματικήερμηνεία του Αρθρου 61, όπως αυτήέχει προσδιοριστεί πιο πάνω. Η εξουσία ακύρωσης διατάγματος παραπομπής που προβλέπεται από το Αρθρο 62 του νόμου, προϋποθέτει τη δυνατότητα εκδίκασης της 5 υπόθεσης απότοδικαστήριοαπότοοποίοείχεπαραπεμφθεί. Δια­ φορετικά,θαερχόμαστε αντιμέτωποιμετοενδεχόμενοαπομάκρυν­ σης τηςυπόθεσης απόαρμόδιοκαιτην επαναφοράτηςσε αναρμό­ διοδικαστήριο. Το διάταγμαπαραπομπής επιφέρει τηνανακοπήτης εκδίκασης 10 της υπόθεσης από το δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί, εξουσία ηοποίαδιακρίνεταιαπόεκείνηηοποίαπροβλέπεταιαπό τηΔ.33 θ.10. Τέλος,επισημαίνεται ότιείναινομολογιακάθεμελιωμένοότι αγω­ γή εξυπαρχής άκυρηδεν ενεργοποιεί τηδιαδικασία τουδικαστηρίου 15 αλλά, αντίθετα,είναιθνησιγενήςκαιδενμπορείναδιασωθείβάσατης Δ.64 Θ.1 των ΘεσμώνΠολιτικήςΔικονομίας [βλ.επίσης Έλληναςκαι Αλλοςν. Χριστοδονλον

(1993)1 ΑΛΛ. 485,GentogradeMinerals& MetalsA G v. Πλοίον"Mog/i'"

(1993)1 ΑΛΛ. 781,Spyropoullos v. Transavia

(1979)1 CLR.421,DemetriouandOthersv.Prodromou 20

(1983)1 CLR.301,Hadjichambisv.Attorney-General

(1986)1 C.L.R. 386,Tradexv.TerminalNavigation

(1988)1 CLR.450,Μαχλονζαρί· δης v. Ιωαννίδη και Άλλων

(1990)1ΑΛΛ 965,Αθανασιάδην. Αλε­ ξάνδρου

(1991)1ΑΛΛ 945, Κάκονλλον ν.Ποχονζονρη καιΑλλης (AQ.2),

(1992)1ΑΛΛ. 1503 και Βίκτωροςν. Χριστοδονλον

(1992)1 25 ΑΛΛ 512]. Στην Evagorou v. Christodoulou and Another

(1982)1CLR. 771,διακηρύχθηκεότι αγωγήη οποίαπλήττει τοθεμέλιοτης διαδι­ κασίας είναι εξυπαρχήςάκυρηκαιδεν εγείρειθέμαπρος εκδίκαση ενώπιον τουδικαστηρίου. 30 Γιατους λόγους πουέχουμε εκθέσειπιοπάνω,καταλήγουμεότι δενπαρέχεταιδυνατότητα παραπομπής,βάσειτουΑρθρου 61, από το αναρμόδιοδικαστήριο ενο')πιον του οποίου εκκρεμούν, σε άλλο δικαστήριο μεαρμοδιότηταναεπιληφθεί,είτε (α)τηςαίτησης πτώχευσης στην Αίτηση 176/93 ή (β)τηςαγωγήςστην Αίτηση210/

1. 96 35 1 Α.Α.Δ. ΕλληνικήΤράπεζα Λτδ. ΣτοκείμενοτηςΑίτησηςοισαητέςστην 176/93 επικαλούνταικαι άλλη δικονομική πρόνοιαυπέρτουαιτήματοςγια παραπομπή, τον Κ.14 θ.1 των ΘεσμώνΠτωχεύσεως, οοποίοςπροβλέπει ότιπαρέχε­ ταιεξουσίακάτωαπόσυνθήκες πουδεθαμαςαπασχολήσουνγιατη 5 μεταφορά διαδικασίας ηοποία ηγέρθη ενώπιον εσφαλμένου δικα­ στηρίουσεάλλοδικαστήριοαρμόδιονατηςεπιληφθεί. Κατάτησυ­ ζήτησητηςαίτησης ενώπιον μας,η επιχειρηματολογία τωναιτητών επικεντρώθηκε στο Αρθρο61 χωρίς ναγίνει καμιάαναφοράστον Κ.
2. Ούτε ηκαθ'ης η αίτηση έκαμε οποιαδήποτε αναφοράστον 10 Κ.
3. Κρίνουμε ότιοΚ.14 εγκαταλείφθηκεωςνομικόβάθρογιατην Αίτηση. Γι' αυτόδεθαμαςαπασχολήσει ηπροσαρμογήτου μετο Σύνταγμα(Αρθρο188.1)ή τοπλαίσιοκαιτοπεδίοεφαρμογήςτου. Ηαίτησηαπορρίπτεταιχωρίς έξοδα. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Συμφωνώ με την απόφασηπου μόλις έχει 15 διαβαστεί απότονδικαστήΠική. Θέλωμόνο ναπροσθέσω πως, η κατάτηγνώμη μουορθήπροσέγγιση, πουβασίζεταιστηγραμματι­ κή ερμηνεία του άρθρου 61 του Περί Δικαστηρίων Νόμου,14/60, υποστηρίζεται καιαπότο μηχανισμό πουπροβλέπεται σ' αυτόγια τηνπαραπομπή υποθέσεως απόέναΔικαστήριο πουέχει δικαιοδα20 σία,σεάλλο μεπαράλληληδικαιοδοσία. Το αρμόδιο Δικαστήριο που εκδίδει τέτοια διαταγή,παρεμβαί­ νοντας στο σοβαρότομέατηςυπότουνόμου καθοριζόμενηςδικαι­ οδοσίας των Δικαστηρίων, δεν είναι άλλο απότην Ολομέλειατου Ανωτάτου Δικαστηρίου,πουασκείπάνωστοζήτημαπρωτογενήδι25 καιοδοσία. Τοθέμα, ανέναΔικαστήριο κέκτηταιδικαιοδοσίαςνα επιληφθεί υποθέσεως, ανάγεται στην πρωτόδικη δικαιοδοσία του ιδίου. Η απόφαση τουπάνωσ' αυτόελέγχεται τελεσιδίκου απότο Ανώτατο Δικαστήριο, στην άσκησητηςδευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας τουως 30 εφετείο, ή βεβαίως με τα προνομιακά εντάλματα που εκδίδονται από το Ανώτατο Δικαστήριο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 155.4 τουΣυντάγματος. Δεναποδίδεται,μετοάρθρο61,στηνΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου εξουσία ναδιορθίόνει πρωτογεν<όςτην υπόδιαδίκουεσφαλμένη επίκληση δικαιοδοσίας εις αναρμόδιο κα35 τώτερο Δικαστήριο. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Με την αίτηση αυτήοι αιτητές ζητούν απότο Ανώτατο Δικαστήριο,διάταγμαγιατη μεταφοράτηςΑίτησης Πτ<ι>χεύσεωςεναντίον τηςκαθ'ηςη αίτηση,απότο Επαρχιακό Δικαστή­ ριοΠάφου,στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. 97 Κούρρης, Δ. Ελληνική Τράπεζα Λτδ.

(1994)Ηαίτησηβασίζεταιστοάρθρο61τουπερίΔικαστηρίωνΝόμου, αρ. 14/60, στον περί Πτωχεύσεως Νόμο,Κεφ.5,άρθρα 87, 88

(2), 102

(1)καιτουςπερίΠτωχεύσεως Κανονισμούς, Καν.2,14

(2),15 και

1. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση, εμφαίνονται 5 στην επισυνημμένη ένορκηδήλωσητουδικηγόρουΠανικούΣ. Σιβιτανίδη,απότηνΠάφο,τηνοποίαπαραθέτωαυτούσια: "
2. Είμαι οδικηγόρος τηςαιτητρίαςεις τηνυπότον άνω αριθ- - μόν και τιτλον αίτησιν,κατέχωτον φάκελλον και ταγεγο­ νότατηςυποθέσεως,καιλόγωτουότιτουπόκρίσινθέμαει- 10 ναι νομικόν φρονώότι είμαι αρμόδιοςναορκισθώ τηνπαρούσαν ένορκη ομολογία.
3. Την 8/7/1991 ελήφθηαπόφαση εναντίον της Αντρης Κολοκασίδου εκ Πάφου διάποσόν Λ.5000,-πλέον τόκους προς 9%από 15/1/1988ωςκαιΛΚ.113,-δικηγορικάέξοδα. 15
4. Επειδήηενλόγωεξαποφάσεωςοφειλέτιςδενεπλήρωσετους ενάγοντας,έλαβαοδηγίες νακαταχωρήσωΑίτησινΠτωχεύ­ σεωςεναντίοντηςκαικατεχώρησαΕιδοποίησινΠτωχεύσεως αρ.5/93ηοποίαεπεδόθηειςαυτήντην30/3/1993.Ακολούθως εγένετοηαίτησιςυπότηςαιτητρίαςαρ. 13/93διατηςοποίας 20 εζητείτοΔιάταγμαΠαραλαβής,η οποίαεπεδόθηειςτηνοφειλέτιδατην6/5/
6. Η οφειλέτις δι*ενστάσεως καιενόρκουδηλώσεως τηςισχυ­ ρίζεται ότι κατά τατελευταία 3 έτη διαμένει εις Λεμεσόν. Διά τούτο ζητείταιόπως ησχετική διαδικασίαπτωχεύσεως 25 εναντίον τηςωςάνωοφειλέτιδος μεταβιβασθείειςτοΕπαρχιακόνΔικαστήριονΛεμεσούκαιΠρωτοκολλητείο Λεμεσού που έχουν δικαιοδοσίαβάσει του Νόμου.
7. Πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης και προς αποφυγήνκαθυστερήσεων και εξόδων ναδιατάξει το 30 Ανώτατον Δικαστήριον την μετάθεσιν τηςωςάνωΔιαδικα­ σίας ειςτοΠρωτοκολλητείον και Επαρχιακόν Δικαστήριον Λεμεσού,και δι' αυτόντον λόγον γίνεται ηπαρούσαένορ­ κος δήλωσις μου προς υποστήριξιν της σχετικής αιτήσεως της εξαποφάσεωςδανείστριαςΤραπέζης.". 35 98 1 Α.Α.Λ. ΕλληνικήΤράπεζα Λτδ. Κούρρης, Α. Η καθ'ηςηαίτησηκαταχώρησεένστασημέσωτουδικηγόρουτης. Η ένστασηδενυποστηρίζεταιαπόένορκηδήλωσηούτεκαιοι λόγοι επίτουςοποίουςβασίζεταιη ένστασηπαρατίθενταιστηνένσταση. 5 Όπωςανάφεραπροηγουμένως,ηαίτησηβασίζεταιόχι μόνοστο άρθρο61 τουπερίΔικαστηρίωνΝόμου,αρ. 14/60,αλλάκαιστασχε­ τικάάρθρατουπερίΠτωχεύσεως Νόμου,Κεφ.5,καθώςκαιστους περίΠτωχεύσεως Κανονισμούς 14

(2). Κατάτηνακρόασητηςαίτησης,ηδικηγόροςτωναιτητώνπεριο­ ρίστηκεστο άρθρο 61 τουπερίΔικαστηρίωνΝόμου,χωρίςνα επι10 σύρει την προσοχή του Δικαστηρίου στους περί Πτωχεύσεως Κα­ νονισμούςπουείχεωςσυνέπειαεπιχειρηματολογίααπόμέρουςτων δικηγόρωντωνδιαδίκων,μόνοαναφορικάμετοάρθρο61. Το σχετικό άρθρο 88

(1)και

(2)του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5,προνοείταακόλουθα: 15 20 "88.

(1)Abankruptcy petitionagainstadebtorshallbepresentedto theDistrict Courtfor thedistrict inwhich thedebtorhasresided or carried on business for the longest period during the six months immediately preceding thepresentation of thepetition.

(2)Nothing in this section shall invalidate a proceeding by reason of itsbeingtakeninawrongCourt.". Σεδικήμου μετάφραση: 25 "88.

(1)Αίτηση πτωχεύσεως εναντίον οφειλέτη θαυποβάλλεται στο ΕπαρχιακόΔικαστήριοτης Επαρχίαςστηνοποίαοοφειλέ­ τηςκατοίκησεήάσκησεεπιχειρηματικήδραστηριότηταγιατημεγαλύτερηχρονικήπερίοδο κατάτηδιάρκειατωνέξι μηνώνπου αμέσωςπροηγούνταιτηςυποβολήςτηςαιτήσεως.

(2)Τίποτα απόταδιαλαμβανόμεναστοπαρόνάρθροθα κα­ θιστά διαδικασία άκυρη για το λόγο ότι άρχισε σε λανθασμένο Δικαστήριο.". 30 ΟΚανονισμός 14

(1)και

(2)τωνπερίΠτωχεύσεως Κανονισμών, έχειωςεξής: "14.-

(1)Where any bankruptcy has been commenced in awrong CourtorinawrongregistryofaCourt,theChiefJusticemayatany time order the proceedings to be transferred to any other Court 99 Κούρρης,Δ. ΕλληνικήΤράπεζα Λτ6.

(1994)having jurisdiction under the Law or to any other registry prescribedby theserules.

(2)The Chief Justice may at any time order the wholeor any portion of the proceedings in any matter under the Law to be transferred from any Court to any other Court of competent jurisdiction,orfrom oneregistrytoanotherregistryof theCourt.". 5 Σεδικήμου μετάφραση: "14.-

(1)Όπου πτώχευση άρχισε σε λανθασμένο Δικαστήριο ή λανθασμένο πρωτοκολλητείο Δικαστηρίου, ο Αρχιδικαστής δύ­ ναταιοποτεδήποτεναδιατάξειτημεταφοράτηςδιαδικασίαςσε 10 οποιοδήποτε άλλο Δικαστήριο πουέχει αρμοδιότηταβάσει του Νόμουήσεοποιοδήποτεάλλοπρωτοκολλητείο πουκαθορίζεται μετουςπαρόντεςκανονισμούς.

(2)Ο Αρχιδικαστής δύναταιοποτεδήποτε να διατάξειόπως ολόκληρη ήμέρος της διαδικασίαςμεβάση τοΝόμομεταφερθεί 15 από οποιοδήποτεΔικαστήριο σεοποιοδήποτεάλλο Δικαστήριο αρμοδίας δικαιοδοσίας, ή από ένα πρωτοκολλητείο σε άλλο πρωτοκολλητείο τουΔικαστηρίου.". Προτης Ανεξαρτησίας της Κύπρου, το 1960, μεβάσητοάρθρο 69τουπερίΔικαστηρίων Νόμου, Κεφ. 8,εξουσίαγιαναακούσειαι- 20 τήσεις για μεταφοράαγωγώναπό οποιοδήποτεΔικαστήριο σεαρ­ μόδιοΔικαστήριο, είχεο Αρχιδικαοτής. Μετάτην εγκαθίδρυση της ΚυπριακήςΔημοκρατίας,οΝομοθέ­ της μετοάρθρο61 τουπερίΔικαστηρίων Νόμου,Αρ. 14/60,γιατη μεταφοράαγωγών απόοποιοδήποτεΔικαστήριο σεαρμόδιοΔικά- 25 στήριο υιοθέτησε τηφρασεολογία τουάρθρου69του Κεφ.8,αλλά αντικατέστησε τηλέξη"Αρχιδικαστής" με τις λέξεις "Ανώτατο Δι­ καστήριο". Δηλαδή,οΝομοθέτης έδωσε εξουσία στο Ανώτατο Δι­ καστήριο, να επιλαμβάνεται αιτήσεων για μεταφοράαγωγών από οποιοδήποτεΔικαστήριο στοαρμόδιοΔικαστήριο. 30 Στην προκειμένη περίπτωση, ο Κανονισμός 14 αναφέρει ότι εξουσίαγιαναεπιλαμβάνεταιτωνσχετικών αιτήσεωνέχειο"Αρχιδικαστής". Με τη διάρθρωση των Δικαστηρίων, σύμφωνα με τον περίΔικαστηρίων Νόμο,Αρ. 14/60,ηθέσητουΑρχιδικαστή καταρ­ γήθηκε. 100 35 1 Α.Α.Δ. 5 10 Ελληνική Τράπεζα Λτδ. ΕπειδήοΝομοθέτηςμεβάση τοάρθρο61τουπερί Δικαστηρίων Νόμουέδωσε εξουσία στο Ανώτατο Δικαστήριο ναεπιλαμβάνεται των σχετικών αιτήσεων,κρίνω ότι με βάσητο Αρθρο 188 του Συ­ ντάγματοςδύναμαιναπροσαρμόσωτον Καν. 14τωνπερίΠτωχεύσεως Κανονισμών, προς το Σύνταγμα,με την αντικατάστασητης λέξης"Αρχιδικαστής" μετις λέξεις "Ανώτατο Δικαστήριο", ούτως ώστετο Ανώτατο Δικαστήριο να επιλαμβάνεταιτων αιτήσεων για μεταφοράτωναιτήσεωνπτωχεύσεως απότολανθασμένοΔικαστή­ ριοστοαρμόδιοΔικαστήριο. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει διακριτικήευχέρεια να εκδώσει ή να αρνηθεί την έκδοση διατάγματοςγια μεταφοράαναλόγως των περιστατικώνκάθεαίτησης. Στηνυπόκρίσηαίτηση,ηκαθ'ηςηαίτησηισχυρίστηκε ότιτατε­ λευταίατρίαχρόνιαπριντηνκαταχώρησητηςΑίτησηςΠτωχεύσε­ ι5 ως,διέμενεστη Λεμεσό. 20 Έχωτηγνώμηότιηέκδοσηδιατάγματοςμεταφοράςείναιδικαιο­ λογημένη,προςαποφυγήκαθυστερήσεωςκαιεξόδωνκαιγιαναδιευ­ κολύνωτηνπορείατηςδικαιοσύνης[Βλέπε,PhotosPhotiades&Co, v.JadranskaSlobodnaPlovidba

(1962)CLR. 107καιChristodouios loannides and Others v. Steiios Kalotarisand Others

(1969)1 CL.R.287]. Οι αιτητέςναπληρώσουν ταέξοδατηςαίτησης. ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ.: Μετηναίτησηαυτήοαιτητήςζητάμεβάσητο άρθρο61 τουπερίΔικαστηρίων Νόμου, αρ. 14/60, ταεξής: 25 30 "Α. Διάταγμα διά του οποίου να διατάττεταιη μεταφοράτης υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον Αγωγής απότοΕπαριακό Δικαστήριο Λεμεσού εις το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Β. Διάταγμαδιάτουοποίουναδιατάττεταιηεκδίκασητηςυπό τονωςάνωαριθμόνκαιτίτλον Αγωγήςεξαρχής(DeNovo) απότοΕπαρχιακόΔικαστήριοΛάρνακας.". Ταγεγονότα επί των οποίων στηρίζεται ηαίτηση, εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκηδήλωση τουΧριστάκηΛαζάρου, απότη Λεμεσό, τηνοποίαπαραθέτωαυτούσια: 101 Κούρρης, Δ. Ελληνική ΤράπεζαΛτδ.

(1994)"

1. ΕίμαιοΕνάγωνειςτηνυπότονωςάνωαριθμόνκαιτίτλον ΑγωγήκαιοΑιτητήςστηνπαρούσααίτησηκαιορκίζομαιτα κατωτέρω τόσο εξ ιδίαςγνώσεως όσο και από συμβουλές και πληροφορίες τωνΔικηγόρων μουτις οποίες θεωρώορ­ θέςκαιαληθείς.
2. Την 18/7/87 ήγειραειςτο Ε.Δ.Λεμεσούτηνυπότονωςάνω αριθμόνκαι τίτλον Αγωγήεναντίον των εναγομένωναξιώ­ νοντας αποζημιώσειςδιάσωματικές βλάβεςκαιάλλαέξοδα και απώλειες συνεπεία εργατικούατυχήματοςκαθ' όνχρό­ νο ήμουνυπότηνεργοδοσίατων. 5 10
3. Ο τόπος του εργατικού ατυχήματος ευρίσκεται πολύπλη­ σίον της διαχωριστικής γραμμής των διοικητικών περιφε­ ρειών Λεμεσού και Λάρνακας πλην όμως υπάγεται στην Λάρνακα.
4. Λόγωαβλεψίαςκαικακήςσυνεννόησης μετουςΔικηγόρους 15 μου δημιουργήθηκε σ' αυτούς ηλανθασμένη εντύπωση ότι τοεργοστάσιο Τσιμεντοποι'ιας Βασιλικού όπουκαιοτόπος του ατυχήματος ευρίσκετο στην διοικητική περιφέρεια Λε­ μεσούκαι έτσι θεώρησαν ως το κατάτόπο αρμόδιοΔικα­ στήριο της Λεμεσού όπου και εν τέλει καταχώρησαν την 20 ανωτέρω Αγωγή.
5. Οι εναγόμενοι γνωρίζοντας όμως την πραγματικότητα πα­ ρέλειψαν επιμελώς ναθέσουν υπ'όψητουΔικαστηρίουπα­ ρά τις πολλαπλές προς τούτο εμφανίσεις θέμακατάτόπον δικαιοδοσίαςπαράμόνοτην21/9/93 ότεμετάαπόαλλεπάλ- 25 ληλεςαναβολέςπουκυρίως οφείλοντο σεσχετικάαιτήματα των εναγομένων άρχισεηακρόασητηςυπόθεσης.
6. Κατάτην ίδιαημερομηνία και ενώ είχετελειώσειη μαρτυ­ ρίαμουστηνκυρίωςεξέτασηκαιθ'άρχιζεηαντεξέτασημου απότονΔικηγόρο των εναγομένων ήγειρε τοθέματηςκατά 30 τόποναρμοδιότηταςτουΔικαστηρίου.
7. ΤοΣεβαστόλικαστήριο ανέβαλετηνυπόθεσηγιατην7/10/93 με σκοπόναμελετηθείτοεγερθέν θέμακαινααποφασιστεί ηπεραιτέρωπορείατηςυπόθεσης.
8. Την7/10/93τοΣεβαστόΔικαστήριο απεφάσισεότι εφ'όσον 35 ο τόπος τουατυχήματοςευρίσκετο στην διοικητική περιφέ­ ρειαΛάρνακαςκαιηδιεύθυνσητωνεναγομένων ειςΛευκο 102 1 Α.Α.Δ. 5 Ελληνική Τράπεζα Λτδ. Κούρρης, Δ. σία στερείται κατάτόπο αρμοδιότητας να προχωρήσει με την περαιτέρω συνέχιση της εκδίκασης της υπόθεσης και ανέστειλετην περαιτέρωδιαδικασία,σημειώνοντας ταυτό­ χρονα ότι δύναμαινα κινήσω τον σχετικό μηχανισμό που προβλέπει ο Περί Δικαστηρίου Νόμος για μεταφορά της υπόθεσηςστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακας.
9. Επισυνάπτωωςτεκμήριαπιστάαντίγραφα: 10 15 (α) Γενικού οπισθογραφημένουκλητηρίου εντάλματος. (β) Εμφάνιση εναγομένων. (γ) ΈκθεσηΑπαιτήσεως. • (δ) Έκθεση Υπερασπίσεως. (ε) ΠρακτικότουΔικαστηρίου ημερομηνίας7/10/
11. ΕξαιτούμαιόπωςτοΣεβαστόΔικαστήριοεκδώσειδιάταγμα διάτουοποίουναμεταφέρεταιηυπότονωςάνωαριθμόκαι τίτλονΑγωγήειςτοΕ.Δ.Λάρνακαςκαιόπωςηακρόασητης αρχίσει εξυπαρχής(DeNovo).
12. Ευσεβάστωςπιστεύωότιείναιορθόκαιδίκαιοναεκδοθούν τααιτούμεναδιατάγματα.". Οι καθ'ωνηαίτησηκαταχώρησανένσταση στην αίτηση, ισχυρι20 ζόμενοι κυρίωςότι εφόσον οαιτητήςείχεαμφιβολίεςγιατοσεποια περιφέρεια υπάγεται διοικητικά το Βασιλικό, θα μπορούσε να το πληροφορηθεί είτε απόαστυνομικές, ταχυδρομικές,τελωνειακές ή και οποιεσδήποτεάλλεςΑρχές. Επίσης,ισχυρίζονται ότι δενμπο­ ρεί το Ανώτατο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 61 του Νόμου 25 14/60,κάτωαπότιςπεριστάσεις ναασκήσει οποιαδήποτεδιακριτι­ κήευχέρειαπροςόφελοςτουαιτητήκαιενπάσηπεριπτώσειδενέχει τέτοιαδικαιοδοσίαδυνάμειτουάρθρου61 γιαναμεταφέρειαγωγές απόαναρμόδιοΔικαστήριο σεάλλο πουέχειαρμοδιότητα. Τοσχετικό άρθροπρονοεί τα ακόλουθα: 30 35 "
13. Οιαδήποτεαγωγή δύναταικαθ' οιανδήποτεστιγμήνκαι εις οιονδήποτεστάδιονταύτηςκαικατόπιναιτήσεως ήάνευτοιαύ­ της οιουδήποτε των διαδίκωνναπαραπεμφθήυπότου Ανωτά­ τουΔικαστηρίου εξ οιουδήποτεδικαστηρίουειςοιονδήποτεάλ­ λο δικαστήριον αρμοδίας δικαιοδοσίας και τοιαύτηαγωγή δύναταιναπαραπεμφθήείτε εξ ολοκλήρου είτεσχετικώς προςεν μόνον μέρος ταύτηςήτης εν αυτήδιαδικασίαςτο οποίον είναι ανάγκηναπαραπεμφθήειςτούτο.". 103 Κούρρης, Δ. Ελληνική Τράπεζα Λτ6.

(1994)Ο συνήγορος των καθ'ωνηαίτησηπροέβαλε το επιχείρημα ότι η ερμηνεία πουπρέπει ναδοθεί στηφράσητουπιοπάνωάρθρου "να παραπεμφθή υπό του Ανωτάτου Δικαστηρίου εξ οιουδήποτε δικα­ στηρίου εις οιονδήποτε άλλο δικαστήριον αρμοδίαςδικαιοδοσίας", είναι ότι το Ανώτατο Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να μεταφέρει 5 από οποιοδήποτε αρμόδιο Δικαστήριο σε οποιοδήποτε άλλο Δικα­ στήριο αρμοδίας δικαιοδοσίας, δηλαδή από ένα αρμόδιο Δικαστή­ ριο σε άλλο αρμόδιο Δικαστήριο. Προς υποστήριξη της επιχειρηματολογίας του,υπέβαλε στο Δι­ καστήριο ότι εάν δοθεί διαφορετική ερμηνεία που να επιτρέπει στο 10 Ανώτατο Δικαστήριο να παραπέμπει αγωγές από οποιοδήποτε Δι­ καστήριο σε οποιοδήποτε άλλο Δικαστήριο αρμόδιαςδικαιοδοσίας, τότε το Ανώτατο Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευ­ χέρειας θα δύναται να μεταφέρει αγωγές που καταχωρήθηκαν στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών και στο Δικαστήριο Ελέγχου 15 Ενοικιάσεων, στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο. Αυτό, είπε, θαήταν πα­ ράδοξο,γιατί αγωγές πουκαταχωρήθηκανστο Δικαστήριο Εργατι­ κών Διαφορών και στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων,καταχω­ ρούνται με βάση διαφορετικούς Θεσμούς και προνοούν διαφορετι­ κά δικόγραφααπόεκείνα πουπρονοούν οι Θεσμοίσχετικά μεαγω- 20 γές ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Αναφορικά μετοάρθρο61,το Ανώτατο Δικαστήριο,έχειασχολη­ θεί σε σειράαιτήσεων. Μεταξύαυτών είναι:Photos Photiades & Co. v. Jadranska Slobodna Plovidba

(1962)C.L.R. 107,

1. Nicolas Constantinou,
2. SalamisAlevromili Ltd. v.
3. Christina S.Petrou, 25 infant, through her father and/ornatural guardian Spyros Petrou,
4. Maroulla Petrou

(1968)1 C.L.R. 200, Nicolas Tsiakli v. Takis Koudounas

(1968)1 C.L.R.408,Christodoulos loannides and Others v. Steiios Kalotaris and Others 1969) 1 C.L.R. 287, Anthimos Prodromou v.Demetrios Demetriou and Offers

(1974)1 C.L.R.117 30 και In the matter of Section 61 of the Courts of Justice Law, 1960 and In the matter of actions nos. 539/70, 54/71, 55/71, 56/71, 57/71, 58/71and 59/71before the District Court of'Larnaca(\915) 1CL.R. 54. Επίσης,έγινεαναφοράστηδικαιοδοσίατου Ανωτάτου Δικαστή- 35 ρίου, στην Έφεση Michaelidou v. Gregoriou and Others

(1982)1 C.L.R.88 και στην Πασχαλίδης και Αλλοι ν.Γιασεμίδη και Αλλων,

(1992)1Α.Α.Δ. 1330. 104 1 Α.Α.Δ. Ελληνική ΤράπεζαΛτδ. Κούρρης,Δ. ΣτηνυπόθεσηPhotiades &Co.(πιοπάνω),Αγωγή Ναυτοδικεί­ ουκαταχωρήθηκεστοΕπαρχιακόΔικαστήριο Αμμοχώστου. Οενά­ γονταςκαταχώρησε αίτηση μεβάσητοάρθρο61 ζητώνταςαπό το Ανώτατο Δικαστήριο διάταγμαγιαμεταφοράτηςπιοπάνωαγωγής 5 ενώπιοντουΝαυτοδικείου. ΗπλειοψηφίατουΑνωτάτουΔικαστη­ ρίουαποφάσισεναμηνεκδώσει τοδιάταγμαγιατολόγοότιταπε­ ριστατικάτης υπόθεσης δεν ήταντέτοια πουναδικαιολογούντην άσκησητηςδιακριτικήςτους ευχέρειας υπέρ τουαιτητή. Η ερμη­ νεία,όμως, του άρθρου61 παρέμεινε ανοικτή. ΟΔικαστής Βασι10 λειάδης(όπωςήταντότε)εξέδωσεδιισταμένηαπόφαση. Συμφώνη­ σεμετοαποτέλεσμα,αλλάείχετη γνώμηότιτο Ανώτατο Δικαστή­ ριοστηνάσκησητηςδιακριτικήςτουευχέρειας δύναταιναμεταφέ­ ρει ΑγωγήαπόΔικαστήριο πουδεν έχει αρμοδιότητα,σεάλλοΔι­ καστήριοπουέχειαρμοδιότητα. Ηυπόθεση Constantinou andSalami'sAlevromili(πιο πάνω), αφορούσε Αγωγή που καταχωρήθηκεστοΕπαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστουγια αποζημίωσηγιασωματικές βλάβες,ωςαποτέλε­ σμα τροχαίου ατυχήματος μεταξύ δύο οχημάτων καιτο Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε τημεταφοράτης ΑγωγήςστοΕπαρχιακό Δι20 καστηριο Λευκωσίας, ενώπιον τουοποίου εκκρεμούσε καιάλλη αγωγήμεταξύτουεναγομένουκαιτρίτουπροσώπου,αναφορικάμε το ίδιοατύχημα. Σεεκείνη τηνυπόθεσηκαιταδύο ΕπαρχιακάΔι­ καστήριαείχαναρμοδιότητα(concurrentjurisdiction)(Βλέπεσελίδα 201). 15 Στηνυπόθεση Tsiakliv. Koudounas(πιοπάνω) οαιτητής ζήτη­ σεαπότοΑνώτατο Δικαστήριο τη μεταφοράτης Αγωγήςπου κα­ ταχώρησε στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας, για αποζημιώ­ σεις γιασωματικές βλάβες,ωςαποτέλεσμα τροχαίουατυχήματος, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο 30 εξέδωσε διάταγμαγιατημεταφοράτηςαγωγής,λαμβάνονταςυπό­ ψηότιδενυπήρξεένστασηστηναίτηση. 25 35 Στην υπόθεση loannidesandOthers v.Kalotaris andOthers (πιοπάνω),τοΑνώτατο Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμαγιαμεταφο­ ρά Αγωγών απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακας στοΕπαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού,όπου εκκρεμούσαν και άλλες αγωγές γιατο ίδιοθέμα. Οιαγωγέςαφορούσαναποζημιώσειςγιασωματι­ κέςβλάβεςωςαποτέλεσματροχαίουατυχήματος. Η υπόθεση Prodromouv. Demetriou andOthers(πιο πάνω), αφορούσεαγωγές πουκαταχωρήθηκανγιασωματικέςβλάβες, ενα40 ντίον διαφόρων εναγομένων. Πέντε αγωγές καταχωρήθηκαν στο 105 Κούρρης,Δ. Ελληνική ΤράπεζαΛτδ.

(1994)Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφουκαι επτάστοΕπαρχιακό Δικαστή­ ριο Λευκωσίας. Καταχωρήθηκε αίτηση στοΑνώτατο Δικαστήριο για μεταφοράτωνΑγωγών τουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΠάφου στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής τουευχέρειας αρνήθηκεναεκδώσει 5 διάταγμαγια μεταφορά. Στην υπόθεση In the matter of Section61of the Courtsof Justice Law, 1960and Inthematterofactionsnos. 539/70, 54/71, 55/71, 56/71, 57/71, 58/71 and59/71 beforetheDistrictCourt of Larnaca (πιοπάνω),οιαιτητέςζήτησαντη μεταφοράεπτάσυνενω- 10 μένων υποθέσεων απότοΕπαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακαςστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας.Ό ι αγωγές είχανακουστείμε­ ρικώς απόΔικαστή τουΕπαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας,ο οποίος μετατέθηκε στοΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας και οι αιτητέςζήτησαντησυνέχισητηςακρόασηςενώπιον τουίδιουΔικά- 15 στή. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο αρνήθηκεναεκδώσει διάταγμα, κα­ θότι μπορούσε ναείχεγίνειδιευθέτηση ναπηγαίνειοΔικαστήςστη Λάρνακαγιασυμπλήρωση τηςακρόασηςτωνυποθέσεων. Στην έφεσηMichaelidou v.Gregoriou andOthers(πιο πάνω), το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισεότι δενείχεεξουσία τοΕπαρ- 20 χιακό Δικαστήριο Λάρνακαςνααπορρίψει τηνΑγωγήλόγω έλλει­ ψης αρμοδιότητας,αλλά νααναστείλει τηδιαδικασία, μεβάση τη Διαταγή 33,θ.10. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο ανάφερε,παρόλο που δενήτανεπίδικοθέμα,ότιυπάρχει μηχανισμός στονπερίΔικαστη­ ρίων Νόμο, 14/60,γιατη μεταφορά υπόθεσης στοαρμόδιο Δικά- 25 στήριο. Ο συνήγορος τωνκαθ'ωνηαίτηση,επιπρόσθεταεπιχειρηματο­ λόγησεότιαπότιςπιοπάνωυποθέσεις είναι έκδηλοότιστις περι­ πτώσεις πουτο Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε τημεταφορά των Αγωγών,καιταδύοΔικαστήρια είχαναρμοδιότητα. 30 Ηαπόφαση,όμως,Inthematterof Section 61of the Courtsof JusticeLaw, 1960andInthematterofactionsnos. 539/70, 54/71, 55/71, 56/71, 57/71, 58/71 and59/71 beforetheDistrictCourt of Larnaca (πιοπάνω), αναφέρεταισεαίτησηπουταγεγονότα όπως αναφέρθηκανπιοπάνωδενφανερώνουνότικαιταδύοΔικαστήρια 35 είχαναρμοδιότητα. Επανερχόμενος στην επιχειρηματολογία του συνηγόρου των καθ'ων ηαίτηση,δενσυμφωνώ ότιηφράση"να παραπεμφθήυπό τουΑνωτάτου Δικαστηρίου εξοιουδήποτεδικαστηρίουειςοιονδή106 1 Α.Α.Δ. Ελληνική Τράπεζα Λτδ. Κούρρης, Δ. ποτε άλλο δικαστήριον αρμοδίας δικαιοδοσίας",πρέπει ναερμη­ νευθεί ότι το Ανώτατο Δικαστήριο έχει δικαιοδοσίανα μεταφέρει Αγωγήαπό.ένααρμόδιοΔικαστήριο σεάλλο αρμόδιοΔικαστήριο. ΕάνοΝομοθέτηςήθελεναπεριορίσει τηδικαιοδοσίατου Ανωτάτου 5 Δικαστηρίου όπως εισηγήθηκε ο συνήγορος των καθ'ων ηαίτηση, θα χρησιμοποιούσε τηφράση: "εξ οιουδήποτε αρμοδίουΔικαστη­ ρίουεις οιονδήποτεάλλοδικαστήριον αρμοδίαςδικαιοδοσίας". Ο Νομοθέτης χρησιμοποίησε τις λέξεις "οιουδήποτε δικαστηρίου", χωρίς κανένα άλλο προσδιορισμό, χαρακτηρισμό ή περιορισμό. 10 Κατάτηγνώμη μου,ηορθή ερμηνεία είναι ότι το Ανώτατο Δικα­ στήριο στην άσκησητηςδιακριτικήςτου ευχέρειας δύναταιναμε­ ταφέρειαγωγέςαπό αρμόδιοήαναρμόδιοΔικαστήριο,σεαρμόδιο Δικαστήριο. ΣτηνυπόθεσηPhotiades&Co.v. Jadranska SlobodnaPlovidba 15 (πιοπάνω),τοΔικαστήριο ανέφερεότι οσκοπόςτουάρθρου61εί­ ναι να δώσει εξουσία στο Ανώτατο Δικαστήριο να εξοικονομήσει χρόνο και έξοδα."Επίσης, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε στην υπόθεσηloannidesand Othersv.KalotarisandOthers(πιοπάνω) ότιοσκοπόςτουάρθρου61είναιναδιευκολύνει τηνπορείατηςδι20 καιοσύνης. Κατάτηγνώμη μου,οαντικειμενικόςσκοπόςτουάρθρου61 που είναιηεξοικονόμηση χρόνουκαιεξόδωνκαιηδιευκόλυνση τηςπο­ ρείας της δικαιοσύνης,ουσιαστικά καταργείταιεάνηδικαιοδοσία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου περιοριστεί στοναεκδίδειδιατάγματα 25 γιαμεταφοράΑγωγώναπόένααρμόδιοΔικαστήριο σεάλλοαρμό­ διοΔικαστήριο. Αναφορικά με την επιχειρηματολογία του συνηγόρου των καθ'ων ηαίτηση,ότι στις περιπτώσεις Αγωγών που καταχωρήθη­ κανστο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων καιστοΔικαστήριοΕρ30 γατικώνΔιαφορών,οιΘεσμοίκαιταδικόγραφατους είναιδιαφο­ ρετικάαπόεκείνα τουΕπαρχιακούΔικαστηρίου,ηαπάντησηείναι ότι δυνατότο Ανώτατο Δικαστήριο, στην άσκηση τηςδιακριτικής του ευχέρειας, να αρνηθεί να εκδώσει διάταγμα μεταφοράς της Αγωγής,ή,έχονταςυπόψητιςπεριστάσεις μιαςΑγωγήςναδιατάξει 35 τημεταφοράτης στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο με τον όρο νακατα­ χωρηθούν δικόγραφααπό τους διαδίκους,σύμφωνα με τους Θε­ σμούς πουδιέπουντιςαγωγέςενώπιον Επαρχιακών Δικαστηρίων. 40 Γιαόλους τους πιο πάνωλόγους, έχωκαταλήξει στο συμπέρα­ σμαότι ηορθήερμηνείατουάρθρου61 είναιναδώσει στο Ανώτατο Δικαστήριο δικαιοδοσίανα εκδίδει διατάγματα για μεταφορά 107 Κούρρης,Δ. ΕλληνικήΤράπεζα Λτδ.

(1994)Αγωγών από οιονδήποτε Δικαστήριο, συμπεριλαμβανομένου και αναρμόδιου Δικαστηρίου, στο αρμόδιο Δικαστήριο, εάν τα περι­ στατικά της υπόθεσης το δικαιολογούν. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχειδιακριτικήευχέρειαγιαέκδοσητέτοιωνδιαταγμάτων. Εξασκεί τηδιακριτικήτου ευχέρειααναλόγωςτων περιστατικώνκάθευπό- 5 θέσης. Στην προκειμένη περίπτωση,ταπεριστατικά εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, το περιεχόμενο της οποίαςπαρέθεσαπιοπάνω. Η Αγωγή αφοράσωματικέςβλάβεςως αποτέλεσμα εργατικού ατυχήματοςκαι καταχωρήθηκε στο Επαρ- 10 χιακόΔικαστήριο Λεμεσούστις 18/7/87. Η ακρόασητηςυπόθεσης άρχισεστις21/9/93,6χρόνιαμετάαπότηνκαταχώρησητηςΑγωγής και οι καθ'ών ηαίτησηήγειρανθέμααρμοδιότηταςτου Επαρχια­ κούΔικαστηρίουΛεμεσούτηνημέρακατάτηνοποίαοαιτητήςέδι­ δε μαρτυρία. Οι καθ'ων ηαίτηση είχαντοδικαίωμακαι την ευχέ- 15 ρειαναεγείρουν τοθέματηςαρμοδιότηταςτουΔικαστηρίουσταδι­ κόγραφα,πολύπριντηνακρόασητηςυπόθεσηςκαιδεντοέπραξαν. Κάτωαπόαυτέςτιςπεριστάσεις,στην άσκησητηςδιακριτικήςμου ευχέρειας θα εξέδιδα το διάταγμαμεταφοράςτης Αγωγής απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσούστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρ- 20 νάκας. Ταέξοδαναείναι έξοδαδίκης. ΕάνκατέληγαστοσυμπέρασμαότιτοΑνώτατο Δικαστήριοέχει δικαιοδοσίαναεκδίδειδιατάγματα μεταφοράςΑγωγώναπό αρμό­ διοΔικαστήριο σεαρμόδιοΔικαστήριο μόνο, θααπέρριπτατηναί­ τηση λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με 25 αποτέλεσμαναμηνδιευκολύνωτηνπορείατηςδικαιοσύνηςούτενα εξοικονομήσω χρόνο και έξοδαόπωςλέχθηκε απότο Ανώτατο Δι­ καστήριο στις υποθέσεις πουανέφεραπιο πάνω,καθότιοαιτητής θαπρέπεινακαταχωρήσεινέαΑγωγήστοαρμόδιοΔικαστήριο. Οι αιτήσεις απορρίπτονται κατά 30 πλειοψηφίαχωρίςέξοδα. 108