1ΑΛΛ. [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΚΩΝΓΓΑΝΠΝΙΔΗΣ,Δ/σιές] ΜΙΧΑΛΗΣΑΝΔΡΕΟΥΨΥΛΛΟΥ, Εφεσείων, ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης, ι (Ποινική ΈφεσηΑρ.5766). / Παράλειψηχρήσης ζώνηςασφαλείας χατά παράβαση των άρθρων15
(1), 17
(2)και IS τον περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου τον 1986 (Ν. 174/86)καιτηςΚΛΠ210/
- 5 Δικαιώματα κατηγορουμένου—Δικαίωμα για κλήσημαρτύρων — Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος Κεφ.
- Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψετηνεισήγηση τουκατηγο ρουμένου για αντισυνταγματικότητα του πιο πάνω Νόμου. Σαν μόνο λόγο έφεσης ανέπτυξε ισχυρισμό του ότι στερήθηκατου δι καιώματος αποδείξεως της αιτίας που του δίνει το δικαίωμα να in - αμφιβάλλειγιατηνορθότητατουΝόμου. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψετην έφεσηκαιαποφάνθηκε ότιταδικαιώματατουκατηγορουμένου συμπεριλαμβανομένουκαι τουδικαιώματος γιακλήσημαρτύρωνεπεξηγήθηκαν σ1αυτόνόταν αποδείχτηκε εκπρώτηςόψεωςυπόθεση εναντίοντουγιανακληθεί νακάμειτηνυπεράσπισητου,καιο Ιδιος δήλωσεότιδενθακατέ θετεούτε θα καλούσε μάρτυρες σ' εκείνο το στάδιο της δίκης που είχε τη δυνατότητα με βάσητον περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 155νατοπράξει. Η έφεση απορρίπτεται. 20 Υπόθεση πουαναφέρθηκε: Αντωνίου νΑστυνομίας
(1989)2ΑΑΔ 229. 'Εφεσηεναντίον Καταδίκης καιΠοινής. Έφεση εναντίοντης καταδίκης και της ποινής από τον Μιχάλη Ανδρέου Ψύλλου ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 101 Ψύλλονν.Αστυνομίας
(1994)30Απριλίου, 1993 απότοΕπαρχιακό Δικαστήριο Λάρνα κας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 15642/92) στηνκατηγο ρία για παράλειψη χρήσης ζώνης ασφαλείας κατάπαρά βαση των άρθρων 15
(1), 17
(2)και 18 του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμουτου 1986 (Νόμος 174/86)καικαταδικά- 5 στηκε απόΜαυρονικόλα,ΕΛ. σε£20.-πρόστιμο. Οεφεσείων παρουσιάστηκε αυτοπροσώπως. AM. Αγγελίδης, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, για τους εφεσίβλητους. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου 1 0 θαδώσει οΔικαστής Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων αμφισβητεί την ορθότητατηςπρωτόδικηςαπόφασηςμετηνοποίαβρέθηκε ένοχος σε κατηγορία για παράλειψηχρήσης ζώνηςασφά λειας κατάπαράβασητων άρθρων 15
(1), 17
(2)και 18του 15 περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου του 1986 (Ν. 174/86) και της ΚΔΠ210/87. Ταγεγονότα ήτανπαραδεκτάκαιη συζή τηση είχεωςαντικείμενο τηνάποψη τουεφεσείοντα πωςο νόμος είναι αντισυνταγματικός. Το πρωτόδικο Δικαστή ριο, με αναφοράστην υπόθεση AYVCJVCOV ν. Αστυνομίας 20
(1989)2ΑΑΔ 299,απέρριψετην εισήγηση. Ο εφεσείων ανέπτυξε ωςμόνολόγοέφεσης τον ισχυρι σμό του ότι στερήθηκε "δικαιώματος αποδείξεως της αι τίας,πουμουδίνει τοδικαίωμανααμφιβάλλωγιατηνορ θότητα του Νόμου". Χειρίστηκε την υπόθεση του αυτό- 25 προσώπως αλλά μπόρεσε να μας εξηγήσειτί ακριβώς εν νοεί. Ενώ θεωρούσε απαραίτητητην προσαγωγή μαρτυ ρίαςγιαθεμελίωση των ισχυρισμών τουωςπροςτηναντι συνταγματικότητα του Νόμου,το πρωτόδικο Δικαστήριο παρέλειψε νααναλάβειτηνπρωτοβουλία γιακλήσηεμπει- 30 ρογνώμονα ή έστω ναεπιτρέψει στον ίδιονακαλέσειμάρ τυρες. Στερήθηκεέτσιτηςδυνατότηταςναδείξει πώς στην πραγματικότηταηχρήσηζώνηςασφάλειαςείναιεπικίνδυ νη και πως ηποινικοποίηση της παράλειψης χρήσης της συνιστά είτεπαραβίασητουδικαιώματος ζωήςκαι σώμα- 35 102 2ΑΛΛ. Ψύλλουν.Αστυνομίας ΚονστανηνΙοης,Δ. τικής ακεραιότηταςπουκατοχυρώνει τοάρθρο7είτετης αρχήςτηςισότητας πουκατοχυρώνει τοάρθρο28τουΣυ ντάγματος. Κρίναμετηνέφεσηωςεντελώςαβάσιμηκαιδενθεωρή5 σαμε αναγκαίονα ακούσουμε τον εκπρόσωπο των εφεσί βλητων. 'Οπωςαναφέρεταιστοπρακτικότουπρωτόδικου Δικαστηρίου, αφούπάνωστηβάσητωνπαραδεκτώνγεγο νότων θεωρήθηκε ότι αποδείχθηκεεκπρώτης όψεωςυπό θεση επαρκώςγιανακληθεί οεφεσείων νακάμειτηνυπε10 ράσπισή του, του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του. Ανάμεσα σ' αυτάήταν,όπως ρητάσημειώνεται, καιτοδι καίωμα του να καλέσει μάρτυρες. Ακολουθεί η δήλωση του εφεσείοντα πως δεν θακατέθετε ο ίδιος,πως δενθα καλούσε μάρτυρες καιπως θααγόρευε ως προςτην αντι15 συνταγματικότητα του Νόμου. Η αναφοράτου κατάτην ανάπτυξη των επιχειρημάτων του στο διαθέσιμο μαρτύ ρωνπουθατατεκμηρίωναν,δενεπέβαλλε στο Δικαστήριο οποιοδήποτε καθήκον ούτε συνιστούσε οποιασδήποτε μορφής δικονομικό διάβημα. Ούτως ή άλλως, το στάδιο 20 της προσαγωγής μαρτυρίας είχε ξεπεραστεί αφούδόθηκε στον εφεσείοντα κάθε δυνατότητα να ασκήσει τα δικαιώ ματαπουπαρέχει σε κατηγορούμενο ο περί Ποινικής Δι κονομίας Νόμος,Κεφ.155. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 103