(1994)ISΣεπτεμβρίου,1994 [ΠΙΚΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ. ΝΙΚΗΤΑΣ,ΔΑπές] ΓΕΝΙΚΟΣΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσείων, ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΤΑΤΑΡΗ, Εφεσίβλητου. (Ποινική ΈφεσηΑρ.5869.) Ποινή —Κλοπή κατά παράβαση των 'Αρθρων255και 262 τον Ποινι κού Κώδικα,Κεφ. 154— Λήφθηκαν υπόψη πέντε άλλα αδικήματα που αφορούσαν κυρίως επιθέσεις (περιλαμβανομένωνκαι επιθέσε ων κατά οργάνων της τάξεως), απειλές και διατάραξη της κοινής ησυχίας— Τέσσερις προηγούμενες καταδίκες για παρόμοια αδική- -> ματα με εκείνα που λήφθηκαν υπόψη — Επιβολή προστίμου ΛΚ800— Επικυρώθηκε από το Εφετείο. Ποινή — Η επιλογή και ο καθορισμός της ανήκουν στο πρωτόδικο Δικαστήριο — Εφαρμοστέες αρχές για παρέμβαση από το Εφε- . η τείο. ι υ Ο κατηγορούμενος έκλεψε απότο κατάστηματου παραπονουμένου,δερμάτινο σακκάκιαξίαςΛΚ105.-, κατάτηδιάρκειαπεριό δουαναστολής ποινήςφυλάκισηςγιαδιάπραξηπροηγούμενουπα ρόμοιου αδικήματος.Το πρωτόδικοΔικαστήριο δεν επέβαλε ποινή φυλάκισης ενόψει των περιστατικών της υπόθεσης και των ενδεί- 1* ξεων για αλλαγή στον τρόπο ζωής του κατηγορουμένου παρά το βεβαρυμένοποινικότου μητρώο. Η επιβληθείσα ποινήεφεσιβλήθηκε απότον Γενικό Εισαγγελέα ως εσφαλμένη ως θέμααρχήςκαιζητήθηκεη υποκατάστασητης με ποινήφυλάκισης. .j 20 Το Εφετείο απέρριψετηνέφεσηκαιαποφάνθηκεότι: 1.Παρέμβαση απότο Εφετείο στην επιλογή καιτονκαθορισμό της ποινής παρέχεται μόνο εφόσον ο τρόπος τιμωρίας του παρα βάτη έρχεται σε αντίθεση με αρχή δικαίου,ή η επιβληθείσα ποινή είναι έκδηλαυπερβολικήήανεπαρκής. " 2. Ηφυλάκιση δεν ήτανως θέμααρχήςο μόνος ενδεδειγμένος τρόπος τιμωρίας του εφεσίβλητου. Εφόσον η φυλάκιση αποκλεί στηκε το πρόστιμο που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο δενήταν ανεπαρκέςούτεκαιυποβλήθηκετέτοια εισήγηση. Η έφεσηαπορρίπτεται. 128 30 2ΑΛΛ. ΓενικώςΕισαγγελέαςν.Παταταρη Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Charalambous&Mother νPolice
(1989)2C.LR., 182· Χρνστοστόμον & 'ΑλλοινΔημοκρατίας
(1990)2ΑΛΛ., 18Χριστοδούλον νΑστυνομίας
(1993)2ΑΛΛ
- 5 Έφεσηεναντίον ανεπαρκούςποινής. Έφεση από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για ανεπάρκεια ποινής που επιβλήθηκε στον Χριστάκη Πέτρου Πατατάρη, ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 21 Δε κεμβρίου, 1993, απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού 10 (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 2305/92) στην κατηγορία της κλοπής κατάπαράβασητων Άρθρων 255 και262 του ΠοινικούΚώδικα, Κεφ.154καικαταδικάστηκεαπόΚορφιώτη,Α.Ε.Δ. σεπρόστιμο £800.-. Μ.Μαλαχτού-Παμπαλλή (χα)γιατον εφεσείοντα. 15 Ρ.Ερωχοχρίχσν,γιατον εφεσίβλητο. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οΔικαστής Γ.Μ. Πικής. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού κατα δίκασετον εφεσίβλητο σεπρόστιμο £800.- γιατο αδίκημα 20 τΤ|ζκλοπής κατάπαράβαση των 'Αρθρων 255 και262 του ΠοινικούΚώδικα, Κεφ.
- Τοαντικείμενο τηςκλοπής ήτανέναδερμάτινο σακκάκι αξίας £105.- το οποίο ο εφεσείων υπεξαίρεσε από το κατάστημα του παραπονουμένου. Στην επιμέτρηση της 25 ποινήςλήφθηκανυπόψη,μετάαπόαίτησητουκατηγορου μένου και συγκατάθεση της Κατηγορούσας Αρχής, πέντε άλλα αδικήματαπου διαπράχθηκαν μετά την κλοπή.Τα αδικήματααυτάαφορούσανκυρίωςεπιθέσεις (περιλαμβα νομένων και επιθέσεων κατάοργάνων της τάξεως),απει30 λες και διατάραξητης κοινής ησυχίας. Το μητρώο του εφεσίβλητου είναι βεβαρυμένο με τέσσερις προηγούμενες 129 UresisΔ. ΙΓον黣ςΙ&σαγγαλιίβεν.KHewOT6$q
(1994)καταδίκες για αδικήματα όμοιας φύσης με εκείνα τα οποία λήφθηκανυπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Στη δεύτερη και τρίτη καταδίκηεπιβλήθηκε ποινή φυλάκισης στον εφεσίβλητο καιστην τέταρτηφυλάκιση μεαναστολή. Το αδώημα της κλοπής διαπράχθηκε κατά την περίοδο 5 της αναστολήςκαιεπομένως τοδικαστήοιοεξέτασετοεν δεχόμενο ενεργοποίησης τηςγια νατο απορρίψει,καθώς και την επιλογήτης φυλάκισης ως μέσογια την τιμωρία τουεφεσίβλητου ενόψειενδείξεωνγιααλλαγήστον τρόπο της ζωήςτου.Ηδημιουργία δικήςτου επιχείρησης καιοι ίο προοπτικές επιτυχίας της κρίθηκε ότι δημιουργούσαν προϋποθέσεις γιααλλαγήτρόπουζωήςπουδεν έπρεπενα ανατραπούνμετηνεπιβολήποινήςφυλάκισης. ΟΓενικόςΕισαγγελέας άσκησεέφεσημετηνοποίαεπι διώκει παραμερισμό της ποινής ως εσφαλμένης ως θέμα 15 αρχήςκαιεπιζητεί τηνυποκατάστασητης μεποινήφυλά κισης που σύμφωνα με την εισήγηση της δικηγόρου της Δημοκρατίας που τον εκπροσώπησε, καθίσταταιτο μόνο παραδεκτό μέσο τιμωρίας του εφεσίβλητου. Στην ειδο ποίηση έφεσης ηποινήπουεπιβλήθηκεχαρακτηρίζεταιως 20 παντελώς ανεπαρκήςγιατί δεν ικανοποιεί την ανάγκη (α) για τιμωρία του εφεσίβλητου, και (β)δεν συμβάλλει στην αναμόρφωσητου,ούτε και (γ)στην αποτροπή διάπραξης παρόμοιωναδικημάτωναπόάλλους. Κατά την ακρόασηηδικηγόρος της Δημοκρατίας μας 25 εξήγησεότι ηποινήδεν κρίνεται εσφαλμένη ως αποτέλε σμαάμεσουσυσχετισμούτηςεπιβληθείσας ποινής, αφενός και της σοβαρότητας του αδικήματος,όπως καθορίζεται στο νόμο, και των περιστατικών που το στοιχειοθετούν, αφετέρου.Το λάθοςπουανάγεταισε σφάλμααρχήςπρο- 30 κύπτει, όπως εισηγήθηκε, μετάαπόσυσχετισμό του συνό λου των περιστατικών της υπόθεσης περιλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τον εφεσείοντα και το παρελθόν του. Η αδυναμία του να αντιδράσει στα σωφρονιστικά μέσαπουυιοθετήθηκανστοπαρελθόνπροοιωνίζει καιτην 35 αποτυχία της ποινής του προστίμου στην προκείμενη πε ρίπτωση. Έγινε αναφοράσεσειρά αποφάσεωνπροςυπο στήριξητωνθέσεωνότι (α)δικαιολογείται σταδιακάαύξη σητηςποινήςκαιότι (β)η εξατομίκευση τηςδενπρέπεινα οδηγεί σεεξουδετέρωσητωνσκοπώντηςποινήςήτηςχρή- 40 130 2ΑΛΛ ΓενικόςΕισαγγελέαςν.Παταταρη Πιχής,Δ. σηςτηςως μέσου αποτροπήςτουεγκλήματος.(Έγινεανα φορά μεταξύ άλλων στην Charalambous & Another v. Police
(1989)2 C.L.R. 182, καιΧρυσοστόμου& 'Αλλοι ν. Δημοκρατίας
(1990)2Α.ΑΛ.18). 5 Η δικηγόρος της Δημοκρατίας επεσήμανε ότιδενμπο ρεί ναενεργοποιηθεί ποινή φυλάκισης εάνδενεπιβληθεί ποινή φυλάκισης στην υπόθεση πουαποτελεί το άμεσο αντικείμενο τηςποινής σύμφωνα μετηνΧριστοδούλουν. Αστυνομίας
(1993)2Α.Α.Δ.443. Ηαναφοράτου πρωτό10 δικού Δικαστή στο ενδεχόμενο ενεργοποίησης αποκαλύ πτει,σύμφωνα μετηδικηγόροτηςΔημοκρατίας,τοσφάλ μακάτωαπότοοποίολειτούργησεωςπροςτην μεταβολή τουτρόπουζωήςτουεφεσίβλητου,γεγονόςτοοποίοαπο τιμήθηκεθετικάκαιεπενήργησε υπέρτου. Όπως υπέδειξε 15 οΝικήτας, Δ.κατάτησυζήτησηοιδιαπιστώσειςτου δικα στηρίου γιατις θετικές προοπτικέςγιαμεταβολήτου τρό που ζωής τουεφεσίβλητου καιη σημασία τους για την μελλοντική τουπορεία δεναναιρούνται απότογεγονός της διάπραξης των αδικημάτων τα οποία λήφθηκαν 20 υπόψηκατάτηνεπιμέτρηση τηςποινής.Τοπρωτόδικοδι καστήριο υπότοπρίσμα του συνόλου των περιστατικών τηςυπόθεσηςκαιεκτιμώνταςτιςενδείξειςγιατηναλλαγή στοντρόποζωήςτουεφεσίβλητου μπορούσε νακαταλήξει στην απόφαση ότι η φυλάκιση δεν ήταναναπόφευκτος 25 τρόπος αντιμετώπισης τουπαρά το βεβαρυμένο του μη τρώο καιτηναποστέρηση ως εκτούτου ερεισμάτωνγια επιείκια. Ηεπιλογήκαιοκαθορισμός της ποινής ανήκαν στο πρωτόδικο δικαστήριο.Πεδίο για παρέμβασηαπό το Εφετείο παρέχεται μόνο εφόσον ο τρόπος τιμωρίαςτου 30 παραβάτη έρχεται σε αντίθεση με αρχήδικαίου,ήηεπι βληθείσαποινήείναιέκδηλαυπερβολικήή ανεπαρκής. Καταλήγουμε ότι ηφυλάκισηδενήτανωςθέμααρχής ο μόνος ενδεδειγμένος τρόποςτιμωρίαςτου εφεσίβλητου. Εφόσον αποκλείστηκε η φυλάκιση το πρόστιμο που του 35 επιβλήθηκε δενήταν ανεπαρκές ούτε καιυποβλήθηκετέ τοια εισήγηση. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 131