clr/1994/1994_2_145.pdf

(1)(β)τονΝόμου. 10 Διατάγματακατεδάφισης — Εφαρμοστέες νομικέςαρχές για άσχηση τηςδιακριτικής ευχέρειαςτουΔικαστηρίου αναφορικά μεέκδοση τέτοιωνδιαταγμάτων σεπερίπτωσηπαραβίασης τωνόρων άδειας οικοδομής. 15 20 ^ ΕπαρχιακάΔικαστήρια —Δικαιοδοσία —Ηδιερεύνηση τηςνομψότ ψοζ διοικητιχήςπράξης απότοΠοινικόΔικαστήριο απαγορεύε­ ται ρητά από το Σύνταγμα— Η αρμοδιότητα αυτήανήκει απο­ κλειστικάστοΑνώτατοΔικαστήριο με βάσητο άρθρο 146.1του Συντάγματος. Το κατηγορητήριο στην έφεσηυπ'αρ. 5857,αφοράτρεις οικοδομέςπολυόροφων κτιρίων στην οδό Γλαδστωνος στηΛεμεσό και τοάλλοστηνέφεσηυπ'αρ.5858,δύο.Ηάδειαοικοδομήςεκδόθηκε το 1983καιανανεωνότανκάθεχρόνο μέχριτις 17/11/1988.Οι κα­ τηγορίες (μιαστοκάθεκατηγορητήριο)ήτανότιοκατηγορούμενος εντός του Μαΐου 1992 ανήγειρεήανέκτηκεήεπέτρεψετην ανέγερση οικοδομών χωρίς άδεια απότην αρμόδιααρχή,κατά παράβαση των άρθρων 2, 3(ΐχβ) και(στ)και20

(2)και

(3)τουΚεφ. 96 όπως τροποποιήθηκε μετοΝόμο 24/78.Οκατηγορούμενος παρα­ δέχτηκε ενοχήκαιτοπρωτόδικοΔικαστήριο εκτός απότην επιβο- 145 Σ«?.Top. ΑίζμαββόΔώ ν.ΔφΕβοΔομεσού

(1994)λήπροστίμου ΛΚΙΟΟ.- στηνκάβευπόθεση,εξέδωσεδιάταγμακα­ τεδάφισηςτωνπαράνομωνοικοδομώνμέσασεδύο μήνεςεκτόςαν στο μεταξύ εξασφαλιζότανηαναγκαίαάδεια οικοδομής από τον ΔήμοΛεμεσού. Οι εφεσείοντες είχανυποβάλει αίτησηστο ΔήμοΛεμεσούγια 5 ανανέωσητηςάδειαςοικοδομήςαλλάμέχριτηνημερομηνίαπαρα­ δοχήςστηνκατηγορίαδενπήραναπάντηση·ΟΔήμοςΛεμεσού αρ­ νήθηκεναανανεώσειτηνάδειαοικοδομήςμετάπουτοπρωτόδικο Δικαστήριοεπιφύλαξετηναπόφασητουγιασαβολήποινής. Σε έφεση του εναντίοντης πρωτόδικης απόφασηςο εφεσείων 10 ισχυρίστηκε ότι: Ηδιακριτική ευχέρειατουπρωτόδικουΔικαστηρίουαναφορι­ κάμετηνέκδοσητων διαταγμάτωνκατεδάφισηςασκήθηκε λανθα­ σμένα για τον λόγο ότι δεν υπήρχανόλα τα αναγκαίαδεδομένα ενώπιον του, λόγω παράλειψης της κατηγορούσας αρχής να πα- 15 ρουσιάσει στοιχεία από τα οποία φαίνεταιτο μέρος των οικοδο­ μών που κτίσττριε ενώ υπήρχεσε ισχύάδεια οικοδομής και αυτό πουπροστέθηκεότανδενυπήρχετέτοια άδεια.Ηπαράλειψη αυτή, κατάτον ισχυρισμό του εφεσείοντα,είχε επίσης σαν αποτέλεσμα τηνπρόκλησησύγχισης στην υπεράσπιση αναφορικάμε τηναντί- 20 μετώπισητωνκατηγοριών. Το Εφετείοαπέρριψετηνέφεσηκατάπλειοψηφία. Υπό ΑρτεμίδηΛ, συμφωνούντοςκαιτουΝικήταΔ.: 1. Το 'Αρθρο 5 του Νόμου προβλέπει ότι η άδειαοικοδομής είναιέγκυρηγιαέναχρόνοαπότηνέκδοσητης.Οτροποποιητικός 25 Νόμος 97

(1)/1992 προβλέπει ότι η περίοδος ισχύος της άδειας είναιτώρατρίαχρόνιαΚατά τονουσιώδηστιςκατηγορίεςχρόνο ηδιάρκειατης εγκυρότητας της άδειαςείναιέναςχρόνος μεβάση το 'Αρθρο 5 του Νόμου. Όταν ηάδεια οικοδομής δεν ανανεωθεί παύει ναυπάρχει.Τα κτίριαπουανεγείρονται, ενώυπάρχειάδεια 30 οικοδομής, καθίστανται στο σύνολο τουςπαράνομαανδενανανε­ ωθείη άδεια.Τα διατάγματακατεδάφισηςπου εκδόθηκαν από το πρωτόδικοΔικαστήριο είναιορθά. 2.Το αδίκηματης ανέγερσηςοικοδομήςχωρίςάδειαείναισυ­ νεχούς φύσεως και με βάσητο άρθρο 3(ΐχβ) του Νόμου ο χρόνος 35 διάπραξης του μπορεί να προσδιοριστεί στο κατηγορητήριο σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη ημερομηνία απότηνέναρξητων οικο­ δομικώνεργασιώνκαιμετά. 3. Σε περιπτώσεις έκδοσης διαταγμάτων κατεδάφισης, όπου υπάρχει άδειαοικοδομής, γιαπαράβασητων όρων της,σύμφωνα 40 μετησχετικήνομολογία,τοΔικαστήριοπροτούεκδόσειδιάταγμα κατεδάφισηςπρέπειναεξετάσεικατάπόσο ηπαρέκκλισηαπότους 146 2Α~Α*Δ. Σνν.Ταμ.ΛεμεσούΑτδ ν.ΔίκιουΛεμεσού όρουςτης άδειας αφοράασήμαντεςμικροπαραβάσειςήουσιαστι­ κές αποκλίσεις. Στην παρούσαπερίπτωση οι κατηγορίες που πα­ ραδέχτηκεοεφεσείωνείναιότιδενείχεάδειαοικοδομής. Υπό Νικήτα,Δ.: 5 ΊΑ 15 20 Αναφορικάμετονξεχωριστόλόγοτηςέφεσηςότι"τοδικαστή­ ριο δεν έδωσετηνπρέπουσα σημασίαστο γεγονός ότι ηαρμόδια αρχήπαρέλειψεναεξετάσειήαποφασίσει πάνωσε νόμιμηαίτηση τωνκατηγορουμένωνγιαανανέωσητηςάδειαςοικοδομής καιΛίνα πληροφορήσει όπως όφειλε τους κατηγορουμένους για την τύχη τηςαίτησηςτους",υποβλήθηκε εισήγησηότιηαρμόδιααρχήόφει­ λε ναπείσει ότι ηαίτησηδεν θαβοηθούσε τους εφεσείοντεςγιατί υπήρχενόμιμοκώλυμαγιατηναιτούμενηανανέωση.Η επισήμαν­ σητουπρωτόδικου δικαστηρίου ότι μιατέτοια αντίχρυσήτου θα ξέφευγε απότο δικαιοδοτικό πλαίσιο ενός ποινικού δικαστηρίου είναι ορθή.Αποκλειστικήδικαιοδοσία γιατον έλεγχοτηςνομιμό­ τηταςαποφάσεων,πράξεωνή παραλείψεωναρχώνήοργάνωντης ΔημοκρατίαςπουασκούνεκτελεστικήλειτουργίαέχειτοΑνώτατο Δικαστήριο.ΗαναθεωρητικήδικαιοδοσίατουΑνωτάτουΔικαστηρίουβάσειτουάρθρου 146.1 τουΣυντάγματοςδιαχωρίζεταιθεσμι­ κάαπότηνπολιτικήκαιποινικήδικαιοδοσία του Επαρχιακού Δι­ καστηρίου. Ο Δικαστής Κούρρης διεφώνησε με την απόφασητωνΔικα­ στώνΑρτεμίδηκαιΝικήτακαιαποφάνθηκεότι: 25 1- Οτιδήποτε ανεγέρθηκε κατάτηνπερίοδο που ίσχυε η άδεια οικοδομής είναινόμιμο,νοουμένου ότι υπάρχει συμμόρφωση με τους όρους της άδειας οικοδομής. Αυτό ισχύει και στιςπεριπτώ­ σεις πουηαρμόδιααρχή αρνείταιτηνανανέωσητηςάδειαςοικο­ δομήςγιατηναποπεράτωσητουκτιρίου. on 2.Όταν οσυνήγοροςτων εφεσειόντων ισχυρίστηκε ότιη οικο­ δόμησηάρχισεπριντηνλήξητηςάδειαςοικοδομής, η πρωτόδικος Δικαστής όφειλε να αλλάξει την απάντηση στην κατηγορία από παραδοχή σε μη παραδοχήκαι να εκδικάσει την υπόθεση γιανα εξακριβωθείη χρονικήπερίοδος οικοδόμησης τωνυποστατικών. 35 3.Σχηναπουσίακατηγορίαςή ισχυρισμούγιαπαράβασηπολε­ οδομικών κανονισμών στην ανέγερσητων επίδικων υποστατικών και για σκοπούς δημοσίου συμφέροντος διατάσσεται η ακύρωση της καταδίκης και της ποινής και η επανεκδίκαση της υπόθεσης από άλλο Δικαστή. Εκδίδεται διαταγή για πληρωμή των εξόδων τηςέφεσηςυπ'αρ.5858 απότον εφεσείονταλόγωτουτρόπουδιεξαγωγήςτηςυπόθεσηςενώπιοντουπρωτόδικουΔικαστηρίου. 40 Κατάπλειοψηφίαοιεφέσεις απορρίπτονταιμεέξοδα. 147 - Συν.Ταμ.ΛεμεσούΑτδ ν.ΔήμονΛεμεσού

(1994)Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Ηλία νΣυμβουλίου Βελτιώσεως Ξυλοφάγου

(1994)2Α.Α.Δ. 137Συμβούλιο Εγγραφής Αρχιτεκτόνων και Πολιτικών Μηχανικών ν Κωνσταντίνου & Άλλων

(1994)3ΑΛΛ. 453" 5 Efstathiou ν ThePolice

(1957)22 CLR. 191· Attorney General of toe Republicν Sidki Mahmout

(1962)CLR. 181· Polykarpou ν ThePolice

(1967)2 CLR. 152Lytxidesv Municipalityof Famagusta

(1973)2 C.L.R. 119- 10 Kefalosν ThePolice

(1972)2 CLR. V Philaktidcs ν TheRepublic

(1979)2 C.L.R. 157. Εφέσεις εναντίον Ποινής. Εφέσεις εναντίον της καταδίκης από το Συνεργατικό ΤαμιευτήριοΛεμεσούΛτδ,οιοποίοιβρέθηκανένοχοι στις 8/11/93 απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού(Αριθμός 15 Ποινικής Υπόθεσης 7680/92)στην κατηγορίατηςανέγερ­ σης οικοδομής χωρίς άδειααπότην Αρμόδια Αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2, 3(ΐχβ) και (στ) και 20

(1),

(2)και

(3)τουΠερίΡυθμίσεως ΟδώνκαιΟικοδομώνΝόμου, Κεφ.96καικαταδικάστηκε απόΔ. Μιχαηλίδου (κα),ΕΛ. 20 σε πρόστιμο £100.-καιεκδόθηκεεπίσης διάταγμακατεδά­ φισης των παράνομωνοικοδομών σε δύο μήνες εκτόςαν εξασφάλιζανάδεια. Π.ΠαύλουμεΚ. Στιβαρού(δ/νίς), γιατους εφεσείοντες καιστις δύοεφέσεις. 25 Χρ. Μελίδης, για τους εφεσίβλητους και στις δύοεφέ­ σεις. Cur. adv. vult 148 1ΑΛΛ. Συν. Ταμ.ΛεμεσούΛτδν.ΔήμονΛεμεσού ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ. Έφεση αρ.5857 Η κατηγορούμενη Εταιρεία βρέθηκε ένοχη κατόπιν 5 δικήςτηςπαραδοχήςστηνκατηγορίατηςανέγερσηςοικο­ δομής χωρίς άδειατης αρμόδιαςΑρχής,κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(β) και (στ) και 20

(1),

(2)και

(3)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, όπωςέχεισχετικάτροποποιηθεί. 10 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο επέβαλεστηνΕταιρείαπρό­ στιμο £100.=καιέκδοσεδιάταγμακατεδάφισηςτωνπαρά­ νομων οικοδομών, όπως περιγραφότανστοκατηγορητή­ ριο μέσα σε δύο μήνες, εκτός αν στο μεταξύ εξασφάλιζε οποιαδήποτεαναγκαίαάδειααπότηναρμόδιαΑρχή. 15 Η έφεσηστρέφεταιεναντίοντουδιατάγματοςμόνογια τηνκατεδάφισητωνπαράνομωνοικοδομών. Οι λεπτομέρειες της κατηγορίαςόπως περιγράφονται στοκατηγορητήριο,είναιοιεξής: ^" Μ "Οικατηγορούμενοι 1 και2εντόςτουΜαΐου,1992και σε ημερομηνία άγνωστη στην Κατηγορούσα Αρχή, στη Λεμεσό, της επαρχίαςΛεμεσού,ανέγειρανήεπέτρεψαν ή ανέχθηκαν την ανέγερση οικοδομών ήτοι: 3 (τριών) πολυόροφων κτιρίων (τωνκτιρίων Α, ΓκαιΔ) επίτου ακινήτουμεαρ. εγγραφής34660, Τεμ.20/1/1,στη Λεμεσό,οδόΓλάδστωνος,χωρίςάδειαοικοδομήςτουΔήμου Λεμεσού.". Επισημαίνεται ότι ηΚατηγορούσα Αρχήαπέσυρετην κατηγορία εναντίον του δεύτερου κατηγορουμένου που ήταν Διευθυντής της κατηγορουμένης Εταιρείας 1 και ο κατηγορούμενος2 απαλλάχτηκε. 30 Ταγεγονότα σεσυντομία είναιταεξής:Οι εφεσείοντες είχαν απότο 1983 εξασφαλίσει άδειαγια οικοδομές στα αναφερόμεναστοκατηγορητήριοτεμάχιακαιηάδειατους 149 KoUQQt&Δ. S w . ΤΓαμ.Λεμεσού AuO ν.Δ&οβυΛεμεσού

(1994)είχεεπανηλειμμένα ανανεωθεί καιείχε ισχύ μέχρι και τις 17/11/

1. Οιεφεσείοντες, εντόςτουΜαΐου 1992,σύμφωνα μεταγεγονότα ως αναφέρονταιστις λεπτομέρειες της κα­ τηγορίας, ανήγειραν τρία πολυόροφα κτίρια που είναι αυτά που αναφέρονται σαν Α, Γ και Δ στο τεμάχιο που 5 αναφέρεται στο κατηγορητήριο, χωρίς να υφίσταται πλέον άδεια οικοδομής από το Δήμο Λεμεσού, η οποία είναι ηαρμόδιαΑρχή γιατην έκδοσητων αδειώνοικοδο­ μής. Οι εφεσείοντες υπέβαλαν αίτηση στο Δήμο Λεμεσού 10 για την ανανέωση της άδειας οικοδομής, αλλά μέχρι την ημερομηνία της παραδοχής στην κατηγορία από μέρους των εφεσειόντων, ο Δήμος Λεμεσού δεν είχε απαντήσει στην αίτηση των εφεσειόντων. ΟΔήμος Λεμεσού αρνήθη­ κεναανανεώσει τηνάδειαοικοδομής μετάπουτοπρωτό- 15 δικό Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφασητουγια επιβολή ποινής. Ηθέσητουσυνηγόρου τωνεφεσειόντων είναιότιοιοι­ κοδομές, που ήταν πολυόροφες, υπόγειο με τρεις ορό­ φους,δεν μπορεί νακτίστηκαν μέσασεέναμήνακαιότιη 20 ΚατηγορούσαΑρχήείχευποχρέωσηνααποδείξειπότεάρ­ χισεκαι πότε συμπληρώθηκε ηανέγερση των οικοδομών, γιαναμπορέσει τοπρωτόδικοΔικαστήριο ναδιατάξεικα­ τεδάφιση του μέρους της οικοδομής - κατόπιν άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας -που είχε κτιστεί μετά τη 25 λήξη της άδειαςοικοδομής,καθότιτο μέρος που κτίστηκε κατάτηδιάρκειαπουίσχυε η άδειαοικοδομής,ήταννόμι­ μοκαιδεν είχεεξουσία τοπρωτόδικο Δικαστήριο ναδια­ τάξει την κατεδάφιση τουκατάτην άσκηση τηςδιακριτι­ κήςτουευχέρειας. 30 Αυτήτηθέση ο συνήγορος των εφεσειόντων είχεθέσει και ενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστηρίου, ισχυριζόμενος ότι μέρος των οικοδομών είχε κτιστεί όταν ηάδειαοικο­ δομήςήτανσε ισχύ. Κατ' αρχήν, συμφωνώ με τη θέση του δικηγόρου των 35 εφεσειόντων, ότι οτιδήποτε ανεγέρθηκε κατάτην περίοδο 150 ΖΑΛΛ. Συν.Ταμ.ΛεμεσούΑτο ν.Δήμοι»Λεμεσού Κούο,ρικ,Δ. πουίσχυεηάδειαοικοδομής είναι νόμιμο,νοουμένου ότι υπάρχει συμμόρφωση με τους όρους της άδειαςοικοδο­ μής. Αυτό ισχύει και στις περιπτώσεις που η αρμόδια 5 Αρχή αρνείται την ανανέωση της άδειας οικοδομής για τηναποπεράτωσητουκτιρίου. ΗπρωτόδικοςΔικαστής επέσυρετηνπροσοχήτουσυ­ νηγόρουστοότιηαγόρευσητουέρχετοσεαντίθεσημετην παραδοχήτωνκατηγορουμένων,οπότανοσυνήγοροςτων εφεσειόντων απάντησεωςεξής: 10 ._ »τ ο ν Μάιο εγίνονταν, εγώ δεν λέω ποτέ πράγματα ασυμβίβαστα μετην παραδοχή, είμαι πάντα προσεκτι­ κόςτι λέω,τον Μάϊογίνεται παραδοχήότι εγίνετο οι­ κοδόμηση και εκείνητην ώραπου εγίνετο οικοδόμηση παραδεκτήκαμεότι δεν υπήρχε εν ισχύ άδειαοικοδο­ μής. Η οικοδόμηση άρχισε από προηγουμένως, από πρινναλήξειηάδεια.". Δεν έχωκαμιάαμφιβολίαότι ηαγόρευσητουσυνηγό­ ρουτων εφεσειόντων ήτανασυμβίβαστημετηνπαραδοχή, καθότι οι εφεσείοντες κατηγορούντοότι εντός τουΜαΐου 2 0 του 1992 ανήγειρανταυποστατικάχωρίςάδεια,ενώοσυ­ νήγοροςτων εφεσειόντων ισχυριζότανότι μέροςτωνυπο­ στατικών είχε κτιστεί όταν η άδεια οικοδομής ήταν σε ισχύ καικατάσυνέπεια, μέρος της οικοδομής ανεγέρθηκε „ νόμιμα καιδεν μπορούσαννααποτελέσουν μέροςτηςκα­ τηγορίας.Τοδιάταγμαδετηςκατεδάφισης,έπρεπεναπε­ ριοριστεί στο μέρος της οικοδομής που ανεγέρθηκε μετά τηλήξητηςάδειαςοικοδομήςκαισυγκεκριμένα στο μέρος τηςοικοδομήςπουανεγέρθηκεμέσαστοΜάϊοτου
2. 'Οτανοσυνήγορος των εφεσειόντων ισχυρίστηκε ότιη οικοδόμησηάρχισεαπόπροηγουμένως,απόπρινναλήξει η άδεια,όφειλε η πρωτόδικος Δικαστής νακαταχωρήσει σε απάντησητης κατηγορίας ότι η κατηγορούμενη Εται­ ρεία δεν παραδέχεταικαι να προχωρήσει προς εκδίκαση 35 τηςυπόθεσηςγιαναεξακριβωθείηχρονικήπερίοδοςκατά την οποίαοικοδομήθηκανταυποστατικά (Βλέπε, Ioannis Efstathiou v.ThePolice

(1957)22 CLR 191,TheAttomey151 KovgQtis,Δ. Συν.Ταμ.ΛεμεσούΛν& ν.ΔήμονΛεμεσού

(1990)Generalof theRepublicv. SidkiMahmout

(1962)CLR181, Polykarpou v. ThePolice

(1967)2 CLR 152, Iacovos Lytddes v. Municipality of Famagusta

(1973)2 CLR 119, Kefalosv. ThePolice

(1972)2 CLR 1καιRenos Christou Philaktides v.TheRepublic

(1979)2CLR157). 5 Επειδήδενυπάρχεικατηγορίαή ισχυρισμόςότιταεπί­ δικα υποστατικά ανεγέρθηκαν ενάντια στους πολεοδομι­ κούς κανονισμούς ή ενάντια στους όρους οικοδομής, είμαι της γνώμης ότιείναι προςτο συμφέρον της δικαιο­ σύνης ναακυρώσωτηνκαταδίκηκαιτην ποινή,συμπερι- 10 λαμβανομένουκαιτουπροστίμουκαιναδιατάξωεπανεκ­ δίκασητηςυπόθεσης ενώπιονάλλουΔικαστή. Έφεση αρ.5858 Ταγεγονότα σεσυντομίαείναιταεξής:Οι εφεσείοντες είχαν απότο 1983εξασφαλίσει άδειαγιαοικοδομές στα15 αναφερόμεναστοκατηγορητήριοτεμάχιακαιηάδειατους είχε επανηλειμμένα ανανεωθείκαιείχε ισχύ μέχρι και τις 17/11/88.Οιεφεσείοντες,εντόςτου Ιουνίου 1992,σύμφω­ να μεταγεγονότα ωςαναφέρονταιστις λεπτομέρειες της κατηγορίας, ανήγειραν δυοπολυόροφα κτίρια πουείναι 20 αυτάπουαναφέρονταισανΒκαιΕστοτεμάχιοπουανα­ φέρεται στο κατηγορητήριο, χωρίς να υφίσταται πλέον άδεια οικοδομής απότοΔήμοΛεμεσού,οοποίος είναιη αρμόδιαΑρχήγιατηνέκδοσητωναδειώνοικοδομής. Οιλόγοιέφεσηςείναιοιίδιοιμετουςλόγουςτης'Εφε­ σης αρ.5857και επίσης ηεπιχειρηματολογία ήταν πανο­ μοιότυπη. Για τους λόγους που αναφέρωστην Έφεσηαρ. 5857, ακυρώνωτηνκαταδίκηκαιτηνποινή,συμπεριλαμβανομέ­ νου καιτουπροστίμου καιδιατάσσω επανεκδίκαση της30 ΈφεσηςενώπιονάλλουΔικαστή. Σχετικά μεταέξοδα, θαακολουθήσω τηδιαταγή για έξοδαόπωςστηνυπόθεσηIacovosLytddes v. Municipality ofFamagusta(πιοπάνω),στηνοποίαταγεγονόταήτανπε152 25 2ΑΛΛ , Συν.Ταμ.ΛεμεσούΑτό ν.ΔήμουΛεμεσού ρίπουτα ίδια μετις υπόκρίσηΕφέσεις, όπουτοΕφετείο διέταξεταέξοδατηςΈφεσηςναπληρωθούναπότονεφεσείοντα, παρόλο που το Εφετείο διέταξε επανεκδίκαση της υπόθεσης,λόγωτου τρόπου με τον οποίο η υπόθεση είχεδιεξαχθείενώπιοντουπρωτόδικουΔικαστηρίου. Υπό τις περιστάσεις, ακυρώνωτην καταδίκηκαιτην ποινή,συμπεριλαμβανομένων καιτωνπροστίμωνκαι δια­ τάσσω επανεκδίκασητων υποθέσεων ενώπιον άλλου Δι­ καστή.Οεφεσείονταςναπληρώσειταέξοδα. 10 Κατάπλειοψηφία,οιεφέσειςαπορρίπτονταιμεέξοδα. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Είχατην ευκαιρίαναδιαβάσωεκτων προτέρωντηναπόφασητουαδελφούδικαστή Αρτεμίδη με την οποίακαι συμφωνώ. Θασταθώ μόνο στο επιχείρημα 15 ίων εφεσειόντων^ατηγορουμένων ότιτοπρωτόδικοδικα­ στήριο αγνόησεολότελατηνπαρεμβολήτουπερίΡυθμίσε­ ως Οδών και Οικοδομών (Τροποποιητικού) Νόμου του 1992 αρ.97

(1)/92 καιτις επιπτώσεις τουενόσωηυπόθεση εκκρεμούσεστοδικαστήριοεκείνο. 2ο Τοάρθρο5τουνόμου (Κεφ.96),όπως τροποποιήθηκε απότο άρθρο3τουνόμου του 1992, προβλέπει για άδεια οικοδομής τριετούς διάρκειαςυπό την αίρεση της παρα­ γράφου (proviso) της διάταξης, η οποία περιορίζει την ισχύ της άδειας στα χρονικά όρια της πολεοδομικής 25 άδειας,πουχορηγείταισύμφωναμετοάρθρο 23τωνπερί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμων 1972 έως 1991. Σύμφωναμετιςδιατάξειςτουάρθρου5

(2)(β)ηάδειαμπο­ ρεί ναανανεωθεί σεπερίπτωσηπουείχαν αρχίσει ουσια­ στικέςοικοδομικές εργασίες αλλάκατάτηλήξητηςάδειας δεν είχαν συμπληρωθεί και ήταν ακόμη στο στάδιο της εκτέλεσης. Ηκρίσιμηπρόνοιαπουεπικαλέστηκε οδικηγόροςτου εφεσείονταείναιτοάρθρο5

(6)(β).Η διάταξηέδωσετη δυ­ νατότητα ανανέωσης οικοδομικής άδειαςσε περιπτώσεις, 35 όπωςηκρινόμενη,πουείχανπεράσειτρίαχρόνιααπότην έκδοση της υπό τον όρο ότι είχαν εκπληρωθεί εκτός 153 Νυφα&Δ. Σνν.Ταρ.ΛεμεσούΛτο ν.ΔήμουΛεμεσού

(1994)άλλων και οι προϋποθέσεις του αρθρ.5

(2)(β).Το ευεργέ­ τημα μπορούσε να διεκδικήσει κάθεενδιαφερόμενος που θα υπέβαλλε σχετική αίτηση μέσα στην προθεσμία που έτασσε ονόμος δηλαδήσετρεις μήνεςαπότην έναρξη της ισχύος του.Σετελικήανάλυσημέχρι26/2/

1. 5 Οι εφεσείοντες κινήθηκανεμπρόθεσμα -υπέβαλαν αί­ τησηστις 16/2/93 - αλλάτοδιάβηματους, όπως διαπιστώ­ νει η εκκαλούμενη απόφαση, δεν έτυχε απάντησης. Με αποτέλεσμανακαταθέσουνπροσφυγήστοΑνώτατοΔικα­ στήριο γιαπαράλειψητουεφεσίβλητου ναανανεώσει την 10 άδεια. Τελικά, όπως μαςπληροφόρησε ο συνήγορος των εφεσειόντων, η αίτησητης 16/2/93απορρίφθηκεαπότον εφεσίβλητο Δήμοστις19/10/
2. Οι εξελίξεις αυτές,πουσημειώθηκαν μετά τηντέλεση των αδικημάτων,αποτέλεσανξεχωριστό λόγο έφεσης ότι 15 "το δικαστήριο δεν έδωσετην πρέπουσα σημασία στο γε­ γονός ότιηαρμόδιααρχήπαρέλειψε ναεξετάσει ή αποφα­ σίσει πάνω σε νόμιμη αίτηση των κατηγορουμένων για ανανέωση της άδειας οικοδομής και/ήνα πληροφορήσει όπωςόφειλε τουςκατηγορουμένουςγιατηντύχητηςαίτη- 20 σηςτους".Σύμφωνα μετηνεισήγησηπουέγινεστοπρωτό­ δικο δικαστήριο και τη συζήτηση της έφεσης ηαρμόδια αρχήόφειλε να πείσει ότι ηαίτηση δε θαβοηθούσε τους εφεσείοντες γιατίυπήρχενόμιμοκώλυμαγιατηναιτούμε­ νηανανέωση. 25 Το θέμα απασχόλησε το πρωτόδικο δικαστήριο που έκρινε ότι μιάτέτοιααντίκρυσήτουθαξέφευγε απότοδικαιοδοτικόπλαίσιο ενός ποινικούδικαστηρίου. Ηεπισή­ μανσηείναισωστή. Στοσημείο αυτόθαμπορούσεναγίνει αναφορά στην απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 5763 -*0 Ηλίας Αδάμον Ηλία ν.ΣυμβουλίουΒελτιώσεωςΞυλοφά­ γου

(1994)2 Α.Α.Δ.

1. Μεαφορμήτησυζήτηση παρό­ μοιουθέματος(τηνομιμότηταόρουαδείαςπουαφορούσε στην παραχώρηση γης τον οποίο έθεσεηδιοίκηση) τοδι­ καστήριοθεώρησε αναγκαίοναπροβείσεμιάγενικήυπό- " μνησηπουείναιχρήσιμηκαιγιαόλεςτιςπεριπτώσειςπου εκκρεμούνδιοικητικάδιαβήματα: 154 2ΑΛΛ Συν.Ταμ.ΛεμεσούΛτδν.Δήμου Λεμεσού "Η εισήγησηπροϋποθέτει την ύπαρξη δικαιοδοσίας στο ποινικό δικαστήριο ναδιερευνήσει τηνομιμότητα διοικητικήςπράξηςπράγμα πουρητάαποκλείεται από το Σύνταγμα. 10 15 Αποκλειστικήδικαιοδοσίαγιατον έλεγχοτης νομι­ μότηταςαποφάσεων,πράξεωνή παραλείψεωναρχών ή οργάνων της Δημοκρατίας που ασκούν εκτελεστική ή διοικητική λειτουργία έχει το Ανώτατο Δικαστήριο. ΜόνοτοΑνώτατο Δικαστήριο είναιαρμόδιοναπροβεί ^ ^ αναθεώρηση πράξεων.της Διοίκησης και να τις ακυρώσει για λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 146.
2. Ηαναθεωρητική δικαιοδοσίατου Ανωτάτου Δι­ καστηρίουβάσειτουάρθρου 146.1,όπωςκαιπρόσφατα επαναλάβαμε,διαχωρίζεται θεσμικά απότην πολιτική δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου (βλ. ΣυμβούλιοΕγγραφήςΑρχιτεκτόνων και Πολιτικών Μηχα­ νικών ν.Κωνσταντίνου& 'Αλλων

(1994)3Α.Α.Δ.453. Το ίδιοισχύεικαισεσχέσημετηνποινική δικαιοδοσία τουΕπαρχιακούΔικαστηρίου." 20 Οιεφέσειςαπορρίπτονται. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Το ΣυνεργατικόΤαμιευτήριοΛεμε­ σού αντιμετώπισε ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου τηςπόληςδύοκατηγορητήρια,μεμιακατηγορίαστοκαθέ­ να,γιατοότιανήγειρεήανέκτηκεήεπέτρεψε τηνανέγερ25 ση οικοδομών χωρίς άδειααπότην αρμόδιααρχή, κατά παράβασητων άρθρων2, 3

(1)(β) και20

(2)και

(3)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.96, όπως έχει τροποποιηθεί με το Νόμο 24/78. Ο εφεσείωνκατηγορούμενος, μέσω του δικηγόρου του,παραδέκτηκε 30 ενοχή. Τοκατηγορητήριο,έφεση5857, αφοράτρεις οικοδομές πολυόροφωνκτιρίων στην οδό Γλάδστωνος, καιτοάλλο, έφεση 5858,δύο.Το 1983 εκδόθηκε άδειαοικοδομής στα ,,ς πιοπάνωακίνητατουεφεσείοντα,πουανανεωνότανκάθε 155 Α^τεμίοης,Δ. Συν.Ταμ.ΛεμεσούΛ«ο ν.ΔήμονΛεμεσού

(1994)χρόνο μέχρι της 17.11.88. Έκτοτεόμωςηάδειαδενανανε­ ώθηκε, κατάσυνέπεια οι επίδικες οικοδομές κατέστησαν παράνομεςεφόσονδενυφίσταταιγι*αυτέςάδεια. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο επέβαλεστον κατηγορούμε­ νοποινήπροστίμου £100,στηνκάθευπόθεση,καιεξέδωσε 5 διάταγμακατεδάφισηςτωνπαράνομωνοικοδομών, όπως αυτές περιγράφονται στα κατηγορητήρια, μέσα σεδύο μήνες, εκτός ανστο μεταξύ εξασφάλιζαν την αναγκαία άδειαοικοδομής απότηναρμόδιααρχή. Στην αιτιολόγηση τουδιατάγματοςκατεδάφισηςηΔι- ίο καστής,αφού συζήτησε σεέκτασηδύοζητήματαπουήγει­ ρε ο δικηγόρος του εφεσείοντα, απέρριψε τη θέσητου πάνω σ' αυτά.Ταίδια ζητήματα επανέλαβε ενώπιονμας στις εφέσεις πουκαταχώρισεεναντίοντηςποινής,πουπε­ ριορίζονταιόμωςστοδιάταγμακατεδάφισης. 15 Εισηγείται ο δικηγόρος τουεφεσείοντα πωςηΔικα­ στής δεν έπρεπε να εκδώσει το διάταγμα κατεδάφισης γιατί δεν είχε ενώπιον τηςόλατααπαραίτητα στοιχεία για να ασκήσει ορθάτη διακριτικήτηςευχέρεια. Πιο συ­ γκεκριμένα, είπε πως ηκατηγορούσα αρχήόφειλε να πα- 20 ρουσιάσει στοιχεία από ταοποία να φαίνεται το μέρος των οικοδομών πουείχεκτιστεί ενώυπήρχεσε ισχύάδεια οικοδομής,καιαυτόπουπροστέθηκε ότανδενυπήρχετέ­ τοια άδεια. Ταδεδομένα αυτάήσαν αναγκαία,συνέχισε ο συνήγορος, γιαναμπορέσει ηδικαστής ναασκήσει ορθά 25 τηδιακριτικήτης ευχέρεια γιατην έκδοσηήμη διατάγμα­ τος κατεδάφισης. Καιστην περίπτωση εκδόσεως διατάγ­ ματοςκατεδάφισηςαυτόνααφοράμόνο το μέρος των οι­ κοδομώνπουκτίστηκε ενώδενυπήρχεισχύουσαάδεια. Ένα άλλο παράπονοπου εξέφρασε ο δικηγόρος του30 εφεσείοντα, είναι πως οι κατηγορίες αναφέρονται στο μήνα Μάϊοκαι Ιούνιοτου 1992, καιδεν αποδείχτηκεπως οι παράνομες οικοδομές κτίστηκαν μέσα σε ένα-δύο μήνες. Ηυπεράσπισηωςεκτούτου,ισχυρίστηκε οσυνήγο­ ρος,βρισκόταν σε σύγχυση αναφορικά μετηναντιμετώπι- 35 ση των κατηγοριών, που μολονότι παραδέκτηκε, γιατί 156 %ΑΛΛ. Σνν.Ταμ.ΛεμεσούΛτΑ ν.ΔήμονΛεμεσού ΑφτεμΙοης Λ πράγματιμέσαστοΜάιοκαιΙούνιοέγινανκάποιεςεργα­ σίες στις οικοδομές και δεν υπήρχε άδεια, παρέμεινε η υποχρέωση στην κατηγορούσα αρχήναπροσδιορίσει στο Δικαστήριο το μέρος της οικοδομής πουανηγέρθηχωρίς 5 άδειακαιαυτόπουκτίστηκε ενώυπήρχεάδειασεισχύ. Όπωςείπαμεπιοπριν,η δικαστήςσυζήτησεδιεξοδικά στηναπόφασητηςταπιοπάνωζητήματα, καιεξέφρασετη γνώμη,μετην οποίασυμφωνούμε,πως οι εισηγήσειςτου δικηγόρουτουεφεσείονταδενευσταθούν. 10 15 20 25 Η άποψη μας είναι πως η σκέψητου δικηγόρου του εφεσείοντα λειτουργεί πάνωσενομικήπλάνη.Τοάρθρο 5 τουΝόμουπροβλέπειταεξής: (υιοθετούμε τημετάφραση τηςαρμόδιαςυπηρεσίας). "5.Άδεια είναιέγκυροςεπίενέτοςαπότηςημερομηνιαςεκδόσεως ταύτης:Νοείταιότι,εάνη εργασίαή έτε­ ρονζήτημαδενσυμπληρούταιεντόςτηςπεριόδου ταύ­ της, η άδεια είναι ανανεώσιμος καθ' οιονδήποτε μεταγενέστερον χρόνον εάν δεν συγκρούηται προς οιουσδήποτε κανονισμούς εν ισχύϊ κατά τον χρόνον "HISτοιαύτηςανανεώσεως,επίτηκαταβολήτουδικαιώ­ ματοςτουκαθοριζομένουδιατηναρχικήνάδειανήδύο λιρών, οιουδήποτε των δύο τούτων είναι το μικρότερον.Άδεια ούτωανανεωθείσαείναιέγκυροςεπίενέτος απότηςημερομηνίαςτηςανανεώσεως." (Σημειώνουμε πωςη περίοδος ισχύος τηςάδειαςείναι τώρα τρία χρόνια, σύμφωνα με το άρθρο 3 του τροπο­ ποιητικούΝόμου97

(1)/1992). Τόσοτογράμμαόσοκαιτοπνεύματης συγκεκριμένης διάταξης του Νόμου, αλλάκαιτων υπόλοιπων προνοιών 30 χου, οδηγούν στο συμπέρασμα πως η άδεια οικοδομής είναιέγκυρημόνογιατοχρονικόδιάστημαπουπροβλέπει ο νόμος, ένα έτος κατά τον ουσιώδη στις κατηγορίες χρόνο,τρίατώρα.Ότανή άδειαοικοδομήςδενανανεωθεί παύειναυπάρχει.Τακτίρια,πουανεγείρονται,ενώυπάρ35 χει άδειαοικοδομής,καθίστανταιστο σύνολοτουςπαρά" 157 Α^τεμΙοης,Δ. Συν.Ταμ.ΛεμεσούΛτΑ ν.ΔήμουΛεμεσού

(1994)νομα ανδενανανεωθεί ηάδεια.Έχουμε τηγνώμη πως, οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία του Νόμου θα απέληγε σε πλήρη ανατροπήτων βασικών τουσκοπών μεαποτελέ­ σματα αντίθετα τωνεπιδιώξεων του. Ηάδειαεκδίδεται και ισχύει για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα που 5 προβλέπει ο Νόμος, γιατί κατά καιρούς μεταβάλλονται και τροποποιούνται οι κανονισμοί που αφορούν στην ανέγερση οικοδομών. Ηαρμόδιααρχήκατάτηνανανέωση της άδειας,όπως ρητάπροβλέπεταιστο άρθρο που παρα­ θέτουμε πιο πάνω, επιβάλλει όρους μεσκοπό την τήρηση 10 των κανονισμών που ισχύουν κατάτοχρόνοτης ανανέω­ σης. Ηνομολογία, στην οποίαέγινεαναφοράστοπρωτόδι­ κοΔικαστήριο,καιενώπιον μας, σχετικά μετη διακριτική ευχέρεια τουΔικαστηρίου κατάτηνέκδοση διατάγματος15 κατεδάφισης,ασχολείται μευποθέσεις στις οποίεςυπήρχε άδεια οικοδομής καιπαραβιάστηκαν οιόροι της.Σ' αυτές τις περιπτώσεις ηνομολογία θέλειτοΔικαστήριο,προτού εκδώσει διάταγμα κατεδάφισης,ναεξετάσει κατάπόσοη παρέκκλιση απότους όρους της άδειαςαφοράσεασήμα-20 ντες μικροπαραβάσεις ή ουσιαστικές αποκλίσεις.Οικατη­ γορίες, που παραδέκτηκεεδώο εφεσείων, είναι πως δεν είχε άδεια οικοδομής. Απλώς γιανασυμπληρώσουμε τα γεγονότα, αναφέρουμε πωςόταν εκδόθηκε ηπρωτόδικη απόφασηηαρμόδιααρχήείχε ήδηαπορρίψει αίτησητου ^5 εφεσείοντα για άδεια,προφανώςγιατί οιοικοδομές είναι ενστάσιμες. Φυσική συνέπεια αυτού ήταν το αίτημα της κατηγορούσαςαρχήςγιαδιάταγμακατεδάφισης. Αναφορικά μετο χρόνο διάπραξηςτου αδικήματος, όπωςκαθορίζεταιστακατηγορητήρια,επισημαίνουμε πως 30 το αδίκημαπου παραδέχθηκεο εφεσείων είναι συνεχούς φύσεως.Τοάρθρο3

(1)(β)τουΝόμουλέγει: "ουδέν πρόσωπον δύναταιναανεγείρει ήνα ανέχε­ ταιή ναεπιτρέπειναανέχεταιοικοδομή " 35 Ο χρόνος διάπραξηςτου αδικήματοςμπορεί ναπροσ­ διοριστεί στο κατηγορητήριοσεοποιαδήποτε συγκεκριμέ158 2 ΑΛΛ Συν.Ταμ.ΛεμεσούΛτον.ΔήμονΛεμεσού Λ(ρεμΙΑΐΚ, Λ νη ημερομηνία, απότην έναρξη των οικοδομικών εργα­ σιώνκαιμετά. Γιατουςλόγους πουαναφέρουμεστην απόφαση μας, οιεφέσειςαπορρίπτονται. Οιεφέσειςαπορρίπτονται. 159