← Κύπρος

clr/1994/1994_2_183.pdf

2 ΑΛΛ. 27Οκτωβρίου, 1994 ΙΚΟΥΡΡΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΔΑπές] ΧΡΙΣΤΑΚΗΣΑΝΔΡΕΟΥΤΡΙΣΟΚΚΑΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5906). 5 Ποινή— Στρατιωτικά αδικήματα —Ανυποταξίαχατάπαράβαση τον άρθρον 22(a) τον περί Εθνικής Φρουράς Νόμου, Ν. 20/64, όπως τροποποιήθηκε — Κατηγορούμενοςμάρτυρας τον Ιεχωβά — Λή­ φθηκανυπόψη Π παρόμοιεςυποθέσειςγια τηνπερίοδο από το 1984-1993 — Λευκόποινικόμητρώο — Επιβολήποινήςφυλάκι­ σηςδώδεκαμηνών—Επικνρώθτριεαπό το Εφετείο. Ποινή— Επιμέτρηση — Αποτελείευθύνητον πρωτόδικουΔικαστη­ ρίου — Πότεδικαιολογείταιεπέμβαση τουΕφετείου. 10 15 20 Ο εφεσείων 32χρόνωνπαντρεμένοςμεδύο παιδιά, παρέλειψε ναπαρουσιαστείγιακατάταξη στηνΕθνική Φρουράμεταξύτης18.7.1993 ενώ είχεκληθεί προς τούτο. Είναι φιλήσυχοςάνθρωπος και χαίρει εκτίμησηςαπό τηνκοινότητα του. Εφεσίβαλε τηνεπι­ βληθείσα ποινή σαν έκδηλα υπερβολική και πρόβαλε επίσης τον ισχυρισμόότιτοπρωτόδικοΔικαστήριοώφειλενα μηδώσειβαρύτηταστις εκκρεμείςυποθέσεις πουτέθηκαν ενώπιοντου λόγωτης παρόδου μακρού χρόνου από τη διάπραξη τους. Επιπρόσθετα ισχυρίστηκε ότι δεν λήφθηκανυπόψηοι θρησκευτικέςτουπεποι­ θήσειςκαιότιτακίνητρατουδενήτανευτελή. Το ΑνώτατοΔικαστήριοαπέρριψε τηνέφεσηκατάπλειοψηφία xa t αποφάνθηκεότι: Α. Υπό ΧρυσοστομήΑ.,συμφωνούντοςκαιτουΑρτεμηΔ.: 1.Οιθρησκευτικέςπεποιθήσειςδεναποτελούνεύλογηαιτίαγια ανυποταξία. 25 2 . 0 εφεσείωνείχετηδυνατότηταναεκτελέσειάοπληστρατκοιιχήθητεία με βάσητο Ν.2/92αλλά αρνείταιπαράνομακαικατ1 εξακολούθησηνακαταταγείγιαπερίοδοδέκαχρόνων. 183 Τρισόκχας ν.Δημοκρατίας

(1994)3.Υπάρχουν δύοκατηγορίες υποθέσεωνπουαφορούν το αδί­ κηματηςανυποταξίας.Αυτές πουαφορούνανυποταξίαγιακατά­ ταξηγιαεικοσιεξάμηνη θητείακαιαυτέςπουαφορούνανυποταξία γιαεφεδρικήάσκησημερικώνημερών. 4.Τοείδοςκαιηέκταση τηςποινής είναι ανάλογημετηφύση 5 τηςκλήσεωςστηνκάθεπερίπτωση.
  1. Οι διαπραχθείσες υποθέσεις, μερικές απότις οποίες έστω καιανδιαπράχθηκανπριναπόαρκετόκαιρό, δενπρέπει να παρα­ γνωρισθούνγιατί αντικατοπτρίζουν τηνόληστάσητουεφεσείοντα προςτοΝόμο. 10 Β.ΥπόΚούρρηΔ.: 1.Οπρωτόδικος Δικαστής όφειλενααγνοήσει τις υποθέσεις εκείνεςπουεκκρεμούσανγιααδικαιολόγητο χρόνολόγωκαθυστέ­ ρησηςστηνκαταχώρησητους.
  2. Τα συνταγματικά δικαιώματα του πολίτη κάτω απότο 1* 'Αρθρο 30.2τουΣυντάγματος που προβλέπει γιαδικαίωμασε εύ­ λογοχρόνοδημόσιαςακροαματικήςδιαδικασίαςγιαποινικήκατη­ γορία πλήττονται λόγωτης παρόδου μακρού χρόνουαπότη διά­ πραξη τουαδικήματος.
  3. Στην επιμέτρησητηςποινής δενλήφθηκε υπόψη καταδίκη 20 τουεφεσείοντατο 1982σεφυλάκιση 14μηνώνγιά ανυποταξία. Ηέφεσηαπορρίπτεται. Ηδωδεκά­ μηνηποινήφυλάκισηςεπικυρώνεται. Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: Πιτσιλλίδης& Αλλοι νΔημοκρατίας
(1983)2ΑΛΛ. 384- 3 0 ΠέτρουνΔημοκρατίας
(1993)2ΑΛΛ. 372· Κωνσταντίνον νΔημοκρατίας
(1994)2ΑΛΛ.117ϊσώώροννΔημοκρατίας
(1987)3ΑΛΛ.167ΛοϊζίδηςνΔημοκρατίας
(1983)2ΑΛΛ. 140· ΚονρίδηςνΔημοκρατίας(5712 ημερ. 17.6.93, ηοποίαδενδημοσι- 35 εύτηκε)· ΓενικόςΕισαγγελέαςνΝεοφύτου
(1991)2ΑΛΛ. 5· ΓενικόςΕισαγγελέαςν Τέλλα
(1991)2ΑΛΛ. 71• ΓενικόςΕισαγγελέαςνΑβρααμίδη
(1993)2ΑΛΛ.355- 184 2 ΑΛΛ. Τρισόκκαςν.Δημοκρατίας ΈφεσηεναντίονΠοινής. Έφεσηεναντίοντηςποινήςαπότον ΧριστάκηΑνδρέου Τρισόκκα ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 20 Μαΐου, 1994 από το Στρατιωτικό Δικαστήριο Λάρνακας, (Αριθμός 5 Ποινικής Υπόθεσης 758/93) στηνκατηγορίατης ανυποτα­ ξίας κατάπαράβασητου άρθρου22 (α)του περί Εθνικής Φρουράς Νόμου αρ. 20/64 και καταδικάστηκε από Χρ. Τσέλιγκα Π.Σ.Δ. σεδωδεκάμηνη φυλάκιση. Στ.Χαραλάμπους,γιατον εφεσείοντα. 10 Π.Ιουλιανός, ΣτρατιοπιχόςΕισαγγελέας, γιατουςεφε­ σίβλητους. CUT. adv. vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.:- Η έφεση στρέφεται εναντίον της ποι­ νής δωδεκάμηνης φυλάκισης που επιβλήθηκε στον εφε15 σείοντα απότο Στρατιωτικό Δικαστήριο Λάρνακας,μετά από παραδοχήτου σε κατηγορία ανυποταξίας, κατά πα­ ράβαση του άρθρου 22(a) του περί Εθνικής Φρουράς Νόμου, αρ.20/64όπωςτροποποιήθηκε(Νόμοι1964-1992). Δώσαμε το αποτέλεσμα της έφεσης στις 20/10/94και 20 σήμεραπροχωρούμε ναδώσουμε τουςλόγους τηςέφεσης. Ταγεγονότα τηςυπόθεσης,όπωςτέθηκανενώπιοντου πρωτόδικουΔικαστηρίου,είναισεσυντομία ταεξής; \ Οκατηγορούμενος είναι32χρόνωνκαιενώήτανστρα­ τεύσιμος καικλήθηκε μεταξύ 1ηςκαι 8ης Ιουλίου 1993να 25 καταταγεί στις τάξεις της Εθνικής Φρουράς, στο KEN Λάρνακας, παρέλειψε να πράξει τούτο. Σε σχετική κατά­ θεση του ο εφεσείοντας μεταξύ άλλων ανέφερε ότι είναι ΜάρτυραςτουΙεχωβάκαιησυνείδηση τουδεντουεπιτρέ­ πεινακαταταγείστην ΕθνικήΦρουρά. 30 Στην επιμέτρηση της ποινής οσυνήγορος του εφεσείο­ ντα, που είναι άλλος από το συνήγορο που εμφανίζεται 185 Κονροικ,Δ. ΤρσόκΜαςν.Δημοκρατίας
(1994)στην παρούσαέφεση, ζήτησε όπωςληφθούνυπόψηακόμα 17 υποθέσεις, καθώςκαι αδίκημαανυποταξίας το οποίο διέπραξε μεταξύ της 2ας και 15ης Ιανουαρίου
  1. Ο Στρατιωτικός Εισαγγελέας, συγκατατέθηκε στο αίτημα τουεφεσείοντακαιτοΣτρατιωτικόΔικαστήριο,επιβάλλο- 5 νταςποινή,έλαβευπόψητουτιςεκκρεμείςυποθέσειςενα­ ντίοντουεφεσείοντα. Περαιτέρω, το πρωτόδικο Δικαστήριο έλαβε υπόψη τηνέκθεσητουΓραφείουΕυημερίας,ηοποίααναφέρειότι ο εφεσείοντας αρνείται νακαταταγείστην ΕθνικήΦρου- 10 ρά, επειδήείναι Μάρτυρας του Ιεχωβά, τόσο ο ίδιος όσο καιη σύζυγος του. Επίσης,η έκθεσητουΓραφείουΕυημε­ ρίαςαναφέρειότιοεφεσείονταςείναιγεωργόςκαιησύζυ­ γοςτουτονβοηθάστιςγεωργικέςτουδουλειές. Οισχέσεις στην οικογένεια είναι θετικές και αρμονικές,όπωςκαιοι 15 σχέσεις της οικογένειας με την κοινότητα. Εκτιμούνται στο περιβάλλον τους γιατην εργατικότητα, τιμιότητακαι τον φιλήσυχο οικογενειακό τρόποζωής τους. Ο εφεσείο­ ντας είναι νυμφευμένος, με δύο παιδιά, 4 και 6 χρόνων αντίστοιχα, λόγω δε της άρνησης του νακαταταγείστην 20 ΕθνικήΦρουρά, καταδικάστηκεήδη σε 14μήνες φυλάκιση το 1982-
  2. Οδικηγόροςτουεφεσείοντα,προσβάλλει τηναπόφαση για το λόγο ότι ηποινήείναι έκδηλα υπερβολική,ενόψει των περιστατικών της υπόθεσης. Ο δικηγόρος του εφε- 25 σείοντα επιπλέον ^χυρίστηκε ότι το πρωτόδικο Δικαστή­ ριο έλαβε υπόψητου στην επιμέτρηση της ποινής,εκκρε­ μείςυποθέσεις πουσύμφωνα μεταγεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, διαπράχθηκαν απότο 1985 μέχριτο 1993.Από ταγεγονότατωνυπόθεσε- 30 ων αυτών,φαίνεται ότι ο εφεσείοντας κατηγορείτοκάθε χρόνο,δύοφορέςγιαανυποταξία,πουσυμπίπτουν μετις ημερομηνίες τηςκλήσεωςτων στρατευσίμων γιανα κατα­ ταγούνστηνΕθνικήΦρουράκαιοκατηγορούμενοςαρνείτο νακαταταγείεπικαλούμενος τις θρησκευτικές του πε- 35 ποιθήσεις. Τα αδικήματα πουαναφέρονταιστις υποθέσειςαυτές, 186 2ΑΛΛ. Τριοόκχαςν.Δημοκρατίας Κούρρ^ςΔ. όπως είπε ο δικηγόρος του εφεσείοντα,διαπράχθηκαν πολύ πριν την εκδίκαση της υπό κρίση υπόθεσης και ο πρωτόδικοςΔικαστής όφειλε ναμηνδώσει καμίαβαρύτη­ τα, καθότι η πάροδος μακρού χρόνου απότο χρόνο της διάπραξης του αδικήματος,μειώνει ουσιαστικά την αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο γιατονκατηγορούμενο(Βλέπε,ΓενικόςΕισαγγελέας ν.ΣωκράτηΑβρααμίδη(\99$)2ΑΛΛ. 355). Ο συνήγορος του εφεσείοντα ανέφερεότι το πρωτόδι10 κοΔικαστήριοδενέλαβεόσοέπρεπευπόψητιςθρησκευτι­ κέςπεποιθήσειςτου εφεσείοντακαιότι οεφεσείονταςδιέ­ πραξε το αδίκημαλόγω θρησκευτικής πεποίθησηςκαιότι τα κίνητρατου δεν ήτανευτελή.Ανέφερεστο Δικαστήριο υποθέσεις στις οποίες το Εφετείο μείωσετις ποινές σε 4 15 και6μήνες,αντίστοιχα,απόεφέσεις εναντίοντωναποφά­ σεωντουΣτρατιωτικούΔικαστηρίου. Ο Στρατιωτικός Εισαγγελέας στην αγόρευση τουμας κάλεσεναδιαφοροποιήσουμετιςεφέσεις εκείνες οιοποίες αναφέρονταν σε ανυποταξία όπου ο εφεσείοντας δεν πα2 0 ρουσιάστηκε για εφεδρία, αφού είχε ήδη εκτελέσει τη στρατιωτική του θητεία,απότις υποθέσειςανυποταξίας στις οποίες ο εφεσείοντας δεν είχε κάνει τη στρατιωτική του θητεία. Επέσυρε την προσοχή μας στις υποθέσεις όπου το ΣτρατιωτικόΔικαστήριο επέβαλε ένα χρόνοφυ25 λάκιση,στιςπεριπτώσεις όπουοκατηγορούμενοςκλήθηκε για να καταταγείστην Εθνική Φρουρά και παρέλειψε να πράξει τούτογια λόγους θρησκευτικής συνείδησης καιτο Εφετείο δεν επενέβηκε ναμειώσειτην ποινή. Επίσης,μας 30 ανέφερετηνΠοινικήΈφεση57121.Κουρίδηςν. Δημοκρα­ τίας,ημερομηνίας 17/6/93,η οποία δεν έχει δημοσιευθεί στους τόμουςτου 1993,στην οποίαοεφεσείονταςκαταδι­ κάστηκεγιαπαράλειψηνακαταταγείστην ΕθνικήΦρουρά σε 15 μήνες φυλάκιση και το Εφετείο τη μείωσε σε 10 35 μήνες φυλάκιση. Εισηγήθηκε,ότι ηποινήφυλάκισης στην υπόκρίση έφεση δεν είναι έκδηλαυπερβολική,αλλάμέσα σταπλαίσιατωναποφάσεωντουΕφετείου. 187 Κοΰρρης,Δ. Τριοόχχαςν.Δημοκρατίας
(1994)Επισημαίνεται ότι τόσο για το αδίκηματηςανυποτα­ ξίας για κατάταξηστην Εθνική Φρουρά,όσο και για το αδίκηματηςανυποταξίαςγιαπαρουσίασηστηνεφεδρία, η ποινήπουπροβλέπεται είναιη ίδια.Τοανώτατοόριοποι­ νήςκαιγιαταδύοαδικήματα,είναι δύοχρόνια φυλάκιση 5 ή £1.500πρόστιμοήκαιταδύο. Έχεινομολογιακάκαθιερωθείότιτοέργο επιμέτρησης της ποινής,αποτελεί,κατά κύριο λόγο, ευθύνη τουΔικα­ στηρίου που εκδικάζει την υπόθεση. Ένας από τους λό­ γουςπουδικαιολογεί τηνεπέμβασητουΕφετείουστηδια- 10 μόρφωσητηςποινής,είναιη διαπίστωσηότι η ποινήείναι έκδηλαυπερβολική,η οποίαπρέπειναδιαφαίνεταιαπότο μέγεθος της ποινής σε συσχετισμό με τη σοβαρότητα του αδικήματοςκαιτωνγεγονότωντηςεκάστοτευπόθεσης.Το κριτήριοδενείναιυποκειμενικό,αλλάαντικειμενικό. 15 Το τελικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατάπόσοη έκτασητηςποινής, 12 μηνών φυλάκιση, ήταν δικαιολογημένη, λαμβάνοντας υπόψητα περιστατικάτης υπόθεσηςκαιτιςπροσωπικέςσυνθήκες τουεφεσείοντα. Συμφωνώ με τον ευπαίδευτο πρωτόδικο Δικαστή ότι 20 το αδίκημαείναι σοβαρό καιότι ηεκπλήρωση τωνστρα­ τιωτικών υποχρεώσεων εκ μέρους όλων των πολιτών της Δημοκρατίαςσυνιστά καθήκονυψίστης σημασίας, ιδιαίτε­ ρασήμεραπουη πατρίδα μας αντιμετωπίζειπρόβλημαεισβολής και κατοχής. Είμαι της γνώμης ότι ο πρωτόδικος Δικαστής έσφαλε όταν έλαβε υπόψητουαδικήματα παρόμοιαςφύσεωςπου εκκρεμούσαν εναντίον του εφεσείοντα και που διαπρά­ χθηκαν από το 1985. Ο πρωτόδικος Δικαστής όφειλε να αγνοήσει τις υποθέσεις εκείνες που εκκρεμούσαν γιααδι- 30 καιολόγητο χρόνο λόγω καθυστέρησης στην καταχώρηση τους. Συνεπώς,ηπρωτόδικηαπόφασηπάσχει γιατολόγο τούτο. Ηπάροδος μακρούχρόνου απότο χρόνο τηςδιά­ πραξηςτουαδικήματος,πλήττει τασυνταγματικάδικαιώ- ~ s ματα τουπολίτη,κάτω απότοΆρθρο30.2 του Συντάγμα­ τος που προβλέπει ότι δικαιούται μέσα σε εύλογο χρόνο 188 2 ΑΛΛ. Τρισόκχαςν.Δημοκρατίας δημόσιας ακροαματικήςδιαδικασίαςγια ποινική κατηγο­ ρία. Επίσης, ο πρωτόδικος Δικαστής στην επιμέτρηση της ποινής δεν έλαβε υπόψηότι οεφεσείοντας το 1982 είχε κα5 ταδικαστεί για το αδίκημα της ανυποταξίαςνακαταταγεί στην Εθνική Φρουρά σε 14 μήνες φυλάκιση, καθότι στα πρακτικά της υπόθεσης αναφέρεταιότι ο εφεσείοντας έχει λευκό ποινικό μητρώο και το γεγονός αυτό εμφαίνεται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία ήταν ενώ10 πιον τουπρωτόδικουΔικαστή. Ενόψει αυτών των παραγόντων,είμαι της γνώμης ότι ηποινή ήταν έκδηλα υπερβολική. Επιτρέπω την έφεση και ελαττώνω την ποινήτου εφεσείοντα σε 6μήνες φυλάκιση. Κατάπλειοψηφία ηέφεσηαπορρίπτεται. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Κατά την ακρόαση τηςπαρού­ σας έφεσης, το Δικαστήριο κατά πλειοψηφία αποφάσισε πως ηποινή που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα δεν ήτανέκ­ δηλα υπερβολική και στις 20.10.94 απέρριψε την έφεση. Με την απόφασηαυτή συμφώνησαν οι Δικαστές Γ. Χρυ20 σοστομής και Π. Αρτεμης. Ο αδελφός Δικαστής Α. Κούρρης διαφώνησε. Οι λόγοι της απόρριψης της έφεσης δεν δόθηκαν με την έκδοση της απόφασης και το Δικαστήριο επεφυλάχθη να τους δώσει αργότερα. Σήμεραπαραθέτου­ με τους λόγους τηςαπόφασηςτηςπλειοψηφίας. ' 15 25 ο εφεσείων μετά απόδικήτου παραδοχή βρέθηκε ένο­ χος ανυποταξίας, κατά παράβαση του άρθρου 22(a) του περί Εθνικής ΦρουράςΝόμου,Ν.20/64,όπωςτροποποιή­ θηκε (Ν. 1964-1992)και το Στρατιωτικό Δικαστήριο που συνεδρίαζε στη Λάρνακα, του επέβαλε, στις 20.5.94,δωδε30 κάμηνηφυλάκιση. Οι λεπτομέρειες του αδικήματοςπουαναφέρονται στο κατηγορητήριο είναι ότι, ο εφεσείων μεταξύ της 1-8.7.93, ενώ ήτανστρατεύσιμος καιενώκλήθηκε δεόντως νακατα­ ταγεί κατά τις προαναφερθείσες μέρες στις τάξεις της 189 Χβνσοατομήΰ, Δ. TgMPteneν.Δημοκρατίας
(1994)Εθνικής Φρουράς,παράλειψε χωρίς εύλογη αιτία να το πράξει. Γιασκοπούς επιμέτρησης τηςποινήςο εφεσείωνζήτη­ σεκαιτοΣτρατιωτικόΔικαστήριο,μετάαπόσυγκατάθεση της Εισαγγελικής Αρχής, έλαβε υπόψηκατάτην επιβολή 5 της ποινήςκαιάλλες 17 εκκρεμούσες υποθέσεις τηςίδιας φύσης,καθώςκαι άλλο αδίκημαανυποταξίας πουοεφε­ σείων διάπραξεμεταξύτης2-15.1.
  1. Οιυποθέσειςπουλήφθηκανυπόψηκαταχωρήθηκαντο 1993, εκτός από δύο υποθέσεις που καταχωρήθηκανκαι ίο εκκρεμούσαν απότο
  2. Οι υποθέσεις αυτές κάλυπταν τηνπερίοδοαπότο1984-
  3. Οι λόγοι της έφεσης στρέφονται εναντίον τηςποινής, οιοποίοιστηνουσίατηνχαρακτηρίζουνυπερβολική. Ο εφεσείων είναι 32 χρονών,παντρεμένος μεδυοπαι- 15 διά και επαγγέλλεται τον γεωργό. 'Οπως αναφέρεται στα πρακτικά της υπόθεσης, δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες.Τόσο ο ίδιοςόσοκαιη γυναίκατουείναιμάρ­ τυρες του Ιεχωβά και οι σχέσεις τους είναι αρμονικές. Από τηνκοινότητατουςτοΛιοπέτρι,εκτιμούνταιγιατην 20 εργατικότητα και την τιμιότητα τους και το φιλήσυχο τρόποζωήςπουδιάγουν. Το ΣτρατιωτικόΔικαστήριο κατάτην επιμέτρηση της ποινής έλαβε, μεταξύάλλων, υπόψητις προσωπικές συνθήκεςτου εφεσείοντα καιτησοβαρότητατωναδικημάτων που διάπραξεκαιχαρακτήρισε την εκπλήρωσητωνστρα­ τιωτικών υποχρεώσεων από μέρους όλων των πολιτών της Δημοκρατίας, σαν ένα καθήκο ύψιστης σημασίας, ιδιαίτερα σήμερα που ηπατρίδαμας αντιμετωπίζει πρό­ βλημα εισβολής και κατοχής και απειλή ολοκληρωτικής ^ κατάληψης. Ακόμα ανάφερεπως δεν αποτελεί δικαιολο­ γία γιατους μάρτυρεςτουΙεχωβά, σαναντιρρησίεςσυνει­ δήσεως, να μηκατατάσσονταικαι να μηπροσφέρουν τις υπηρεσίες τουςκαιαναφέρθηκεστηνυπόθεσηΠιτσιλλίδης κ.α. ν.Δημοκρατίας
(1983)2Α.Α.Δ.
  1. Τέλοςκατάληξε 35 190 2 ΑΛΛ. Τρισόκκαςν.Δημοκρατίας Χρνσοοτομής,Δ. πως δεν μπορούσε ναπαραβλέψει τογεγονός πωςγια 10 χρόνιαπερίπουο εφεσείων αρνιότανεπίμονανα κατατα­ γεί. Έχουμετη γνώμηπωςηπροσέγγιση του Στρατιωτικού 5 Δικαστηρίου είναιορθή.Πράγματιοιθρησκευτικέςπεποι­ θήσεις δεν αποτελούν εύλογη αιτία για ανυποταξία. Πέραν τούτου και μετά την τροποποίηση του περί Εθνι­ κήςΦρουράςΝόμουαπό το Ν. 2/92, πουδίδει τη δυνατό­ τητα στους αντιρρησίες συνειδήσεως να εκτελούν άοπλη 10 στρατιωτική υπηρεσία, χωρίς στρατιωτική στολή, εκτός στρατιωτικού χώρου ή άοπλη στρατιωτική υπηρεσία με στρατιωτικήστολήκαι μέσα σε στρατιωτικό χώρο,χωρίς να ανατίθενταισε αυτούςκαθήκονταπου να σχετίζονται άμεσα με τη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων, το 15 πρόβλημα τους έχει επιλυθεί και οποιαδήποτεδικαιολο­ γία προς το ενάντιο στερείται οποιασδήποτε καλόπιστης αντίρρησης. Ο εφεσείων όχι μόνο δενδιεκδίκησε άοπληστρατιωτι­ κήθητεία,αλλά τουναντίον, αρνείται παράνομακαικατ' 20 εξακολούθηση,γιαπερίοδο 10χρόνωννακαταταγεί, παρά τηνκατανόησηπουεπέδειξε σεαυτόνη Πολιτεία μετονα μη προσάψει νωρίτερακατηγορίες εναντίοντου. Ηστάση του εφεσείοντα αποτελεί αντιπαράθεση με το Νόμο που ισοδυναμεί μεπεριφρόνηση. 25 Η προνοούμενηαπότονόμοποινήγιατοαδίκημα της ανυποταξίας,είναιφυλάκισημέχρι δύοχρόνιαήχρηματι­ κήποινήπουναμηυπερβαίνειτις£
  2. Έχει νομολογηθεί από τοΑνώτατο Δικαστήριο σε πα­ ρόμοιες υποθέσεις, πως η ποινή -το είδος και ηέκταση 25 τχ& "πρέπει ναείναιανάλογημετοείδοςκαιτηφύση της κλήσεωςστηνκάθεπερίπτωση(βλ.,Ποιν.Έφεση αρ. 5796, Τΐώρνιος Ανάσταση Πέτρου ν. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 372, Όμηρος Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας,
(1994)2ΑΛΑ 117. 30 Η διαφοροποίηση αυτή, δημιούργησε δύο κατηγορίες 191 Χρυσοστομής,Δ. . Τριοόκκαςν.Δημοκρατίας
(1994)υποθέσεων που αφορούν το αδίκημα της ανυποταξίας. Αυτέςπουαφορούνανυποταξίαγιακατάταξηγιαεικοσιεξάμηνη θητεία και αυτές που αφορούν ανυποταξίαγια εφεδρικήάσκηση μερικών ημερών.Στηνπρώτη κατηγορία οι ποινές που επιβλήθηκαν και κρίθηκαν ορθές από το 5 Ανώτατο Δικαστήριο, κυμαίνονταιαπό9 μέχρι 12 μήνες φυλάκιση, ενώ για την δεύτερη κατηγορία υποθέσεων η φυλάκισηκυμαίνεταιπέριξ των 6έως 9μηνών (βλ.,μετα­ ξύ άλλων, Σιδερής Ισιδώρου ν. Δημοκρατίας
(1987)3 ΑΛΑ 167,Λο'ϊζίδης ν.Δημοκρατίας
(1983)2Α.Α.Δ. 140, 10 Πέτρου ν.Δημοκρατίας (ανωτέρω), Κωνσταντίνουν. Δη­ μοκρατίας(ανωτέρω),Πιτσιλλίδης ν. Δημοκρατίας (ανω­ τέρω), Ποιν. Έφεση αρ.5712, ΙωσήφΚουρίδηςν. Δημο­ κρατίας,ημερ.17.6.93). Κάτωαπότοσύνολο τωνπεριστατικώντηςπαρούσας ^ υπόθεσηςκαιενόψει τηςνομολογίας τουΑνωτάτουΔικα­ στηρίου,δεν μπορούμεναδεχθούμεκαμιά απότις εισηγή­ σεις του δικηγόρου του εφεσείοντα για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως ηποινήπου επεβλήθηκε ήταν έκδη­ λα υπερβολική. Τουναντίον ηπροσέγγιση και η εκτίμηση 20 τουΣτρατιωτικού Δικαστηρίουήτανορθήκαιδενπαρέχο­ νται περιθώριαεπέμβασης. Τογεγονός ότι στην απόφαση του το ΣτρατιωτικόΔικαστήριο φαίνεταιναεπηρεάστηκε από τογεγονός ότι για 10χρόνιαοεφεσείων αρνιόταν να καταταγεί στην Εθνική Φρουρά, δεν είναι λανθασμένο. 25 Έστωκαιανλάβουμευπόψηπωςηπάροδοςαρκετούχρό­ νου από τη διάπραξη του αδικήματος επενεργεί κατά τρόποπουναμηνεπιβάλλεταιποινήφυλάκισης,εκτόςαν η ποινή αυτή είναι απολύτως αναγκαία (βλ. μεταξύ άλλων, Γενικός Εισαγγελέας ν.Νεοφύτου
(1991)2Α.Α.Δ. 30 5 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλας
(1991)2 Α.Α.Δ.71), εντούτοις θαπρέπει ναδιευκρινίσουμε πωςτοπρωτόδικο Δικαστήριο είχε ενώπιον του προς εκδίκαση την υπό κρίσηυπόθεσηκαιμετάαπόαίτησητου ιδίουτουεφεσείο­ 35 ντα, κλήθηκε να λάβει υπόψη του κατά την επιβολή της ποινής και τις προαναφερθείσες υποθέσεις, μερικές των οποίων, έστω και αν διαπράχθηκαν πριν από αρκετό χρόνο,δεν είναι κατά τηγνώμη μας,ορθόνα παραγνωρι­ σθούν, γιατί αντικατοπτρίζουν την όλη στάση του εφε192 2ΑΛΛ. Τρισοκκαςν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής,Δ. σείοντα προς το Νόμο και κάτω απότις συνθήκες αυτές δεν προσφερόταν ηδικαιολογία στο πρωτόδικο Δικαστή­ ριο να επιβάλει επιεικέστερηποινή ήστο Ανώτατο Δικα­ στήριο νατημειώσει. 5 Γιατους πιοπάνωλόγους, ηέφεση,όπωςέχουμε ανα­ φέρει,απορρίφθηκε. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 193

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.