(1994)9Νοεμβρίου, 1994 [ΚΟΥΡΡΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΔΛπές] ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α. ΠΑΤΤΙΧΗ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5804). Ποινή — Δήμευση — Διακριτική ευχέρεια — Εφαρμοστέα κριτήρια για άσκηση της — Ηποινή τηςδήμευσηςδεν πρέπει να είναιδυσα νάλογημε τηβαρύτητα τον αδικήματος. Ο κατηγορούμενος παραδέκτηκεκατηγορία εγκατάστασης μη χανής παιγνίου χωρίς άδεια, κατά παράβασητων άρθρων 6Β
(1), 5
(2)(α),
(4)και 6Δ του περί Οίκων Στοιχημάτων και Κυβείας Νόμου, Κεφ. 151 όπως τροποποιήθηκε.Το Δικαστήριο του επέβα λε πρόστιμο ΛΚ50.-και διέταξε επίσης την κατάσχεση δύο μηχα νών παιγνίου. Η έφεση αφοράμόνο το διάταγμα κατάσχεσης των . ~ πιο πάνωμηχανών. Το Εφετείο επέτρεψε τηνέφεσηκαιαποφάνθηκεότι:
- Όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί, κριτήρια για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας της ποινήςτης δήμευσης, είναι ησοβα ρότητα του αδικήματος,τα περιστατικά της υπόθεσης και ηαξία τουαντικειμένου. Ηποινήτηςδήμευσης δενπρέπειναείναιδυσα- 15 νάλογη με τη βαρύτητατου αδικήματοςκαι πρέπει να εξετάζεται ως μέρος της συνολικής ποινής. Η έλλειψηστοιχείων,αναφορικά μετην αξίατων αντικειμένων γιαταοποίαηδήμευση επιβάλλεται μπορεί ναοδηγήσει στην ακύρωσητης.
- Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έδωσε κανένα λόγο για την 20 κατάσχεση των δύο μηχανών παιγνίου ούτε και είχε ενώπιον του την αξία των μηχανών αυτών για να μπορέσει να αποφασίσει ως μέρος της συνολικής ποινήςκατά πόσο ηποινήήτανδυσανάλογη μετηβαρύτητα του αδικήματος. Η έφεσηεπιτρέπεται. Η ποινή της κάτασχε- 25 σης τωννπό κρίση αντικειμένων ακυρώνεται. 198 2ΑΛΛ. Παττίχην.ΑστννομΙος Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: , ΖΛΥΟΙ yThePolice
(1963)1CLR. 57· ΠαναγιωτίόηςνΑστυνομίας
(1991)2ΑΛΛ. 78. ΈφεσηεναντίονΠοινής. 5 Έφεσηεναντίον της καταδίκηςκαιτηςποινής απότον ΓεώργιοΑ. Παττίχη,ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 9Ιου λίου, 1993 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 8134/93) στην κατηγορία της εγκατάστασης παιγνίου χωρίς άδεια κατά παράβαση 10 των άρθρων 6Β
(1),
(2)(α),
(4)και 6Δ του Περί Οίκων Στοιχημάτωνκαι ΚυβείαςΝόμου,Κεφ. 151,όπωςτροπο ποιήθηκεαπότοΝόμο23/65και 17/78 καικαταδικάστηκε από Ε.Παπαδοπούλου(κα)Α.Ε.Δ.σε £50.-πρόστιμο και διαταγήγιακατάσχεσηδύομηχανώνπαιγνίου. 15 Α.Νίαθηχολώνης,γιατον εφεσείοντα. Μ. Μαλαχτού- Παμπαλλή (κα), Ανκττγόρος της Δημο κρατίας,γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Η 20 έφεση στρέφεται αποκλειστικά εναντίον τηςποινής μετην οποία το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας διέταξε την κατάσχεση δύο μηχανών παιγνίου, μετά από παραδοχή του εφεσείοντα σε κατηγορία εγκατάστασης μηχανής παι γνίουχωρίς άδεια,κατάπαράβαση των άρθρων6Β
(1),
(2)25 (α),
(4)και6Δ του περί Οίκων Στοιχημάτων και Κυβείας Νόμου,Κεφ. 151όπωςτροποποιήθηκε απότοΝόμο23/65 και 17/78. Στον εφεσείοντα επιβλήθηκε στην ίδιαυπόθεση καιποινήπροστίμου £50, αλλάοεφεσείοντας εγκατέλειψε τηνέφεση εναντίοντηςποινήςτουπροστίμου. 30 Οι λόγοι εφέσεως που αναπτύχθηκαν ενώπιον μας, απότοσυνήγορο τουεφεσείοντα,είναιότιηποινήτηςκα τάσχεσης τωνμηχανώνπαιγνίου,είναιέκδηλαυπερβολική 199 ΚούΟβςς,Δ. Oewljcqν.AOTwraptae
(1994)και το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν εδικαιολόγησε την επι βολήτηςποινήςαυτής,ούτε καιείχεενώπιον τουτηναξία των μηχανώνπουκατασχέθηκαν. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως τέθηκανενώπιον του πρωτόδικουΔικαστηρίου,είναισε συντομία ταεξής: 5 Στις 9/3/93 ηΑστυνομία έλεγξετο Αθλητικό Σωματείο ΑΠΟΠ Προδρόμου,Λάρνακας,όπου βρήκανδύο μηχανές παιγνίου τύπου ΠΟΚΕΡ οι οποίες είναι απαγορευμένες. Οι μηχανές αυτές είναι ιδιοκτησία του εφεσείοντα, ο οποίος έδωσε μια κατάθεση στην Αστυνομία στην οποία ίο παραδεχόταν ότι το Μάρτητου 1993 αγόρασε 30 μηχανές τύπου ΠΟΚΕΡ και υπέβαλε αίτηση στον Έπαρχογια να εξασφαλίσει άδειαλειτουργίας των μηχανών αυτών,μετά που βεβαιώθηκε ότι υπήρχαν πάρα πολλές τέτοιες μηχα νές εγκατεστημένες στη Λάρνακα. Δεν πρόσεξε όταν συμ- 15 πλήρωσε τη φόρμα για άδεια λειτουργίας των μηχανών ότι απαγορεύονταιοι μηχανέςτύπουΠΟΚΕΡ. Ηκατάσχεση μηχανώνπαιγνίουμεβάσητοΝόμο,απο τελεί ποινή και η ποινή δεν πρέπει να είναι δυσανάλογη με τη βαρύτητα του αδικήματος.Το Δικαστήριο έχει δια- 20 κριτική ευχέρεια να επιβάλλει ποινή κατάσχεσης των μη χανών και το Δικαστήριο πρέπει να δώσει λόγο για την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας είτε υπέρ, είτε ενα ντίον τηςκατάσχεσης. 'Οπως λέχθηκε στην υπόθεση Zavos v. The Police 25
(1963)1 CLR 57 και στην έφεση Παγαγιωτίδης ν. Της Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ. 78 , κριτήρια για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας της ποινής της δήμευσης, είναι η σοβαρότητα του αδικήματος, τα περιστατικά της υπόθε σης και η αξία του αντικειμένου. Η ποινή της δήμευσης 30 πρέπει να εξετάζεται ως μέρος της συνολικής ποινής,που δεν πρέπει να είναι δυσανάλογη με τη βαρύτητατου αδι κήματος.Αν δεν τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκή στοιχεία, τότε είναι επιθυμητό το Δικαστήριο να καλέσει την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει τα αναγκαία 35 στοιχεία και την Υπεράσπιση να αγορεύσει για το θέμα 200 2ΑΛΛ. Παττίχην.Αστυνομίας Κούρφΐ&Δ. τούτο. Ηέλλειψηστοιχείων, αναφορικάμε την αξίατων αντικειμένων για τα οποία επιβάλλεται δήμευση, μπορεί ναοδηγήσει στηνακύρωσητηςποινής. 5 Η δικηγόρος της εφεσίβλητης πολύ ορθά, κατά τη γνώμη μας, ανέφερε στο Δικαστήριο ότι δεν μπορούσενα υποστηρίξει την απόφασητου πρωτόδικου Δικαστηρίου για τηνκατάσχεσητων μηχανώνπαιγνίου,καθότιη πρω τόδικοςΔιχαστής δενείχεενώπιοντηςστοιχείααναφορι κάμετηναξίατωνδύομηχανώνπαιγνίου. 20 Το πρωτόδικο Δικαστήριο στην απόφαση του δεν έδωσεκανένα λόγογια την κατάσχεσητων δύομηχανών παιγνίου, ούτε και είχε ενώπιον του την αξίατων μηχα νών αυτώνγια να μπορέσει να αποφασίσει ως μέρος της συνολικής ποινήςκατάπόσοη ποινήήτανδυσανάλογημε 15 τη βαρύτητα του αδικήματος.Λόγω έλλειψης στοιχείων αναφορικά με την αξίατων αντικειμένων, καθώςκαι έλ λειψης λόγων για την κατάσχεση των δύο μηχανών παι γνίου,αποφασίσαμενα ακυρώσουμε τηνποινή τηςκατά σχεσηςτωνδύομηχανών. ™ Ηέφεση επιτρέπεταικαι ηποινήτης κατάσχεσηςτων υπόκρίσηαντικειμένωνακυρώνεται. Ηέφεσηεπιτρέπεταικαι ηποινή τηςκατάσχεσηςακυρώνεται, 201