(1994)15 Νοεμβρίου, 1994 [ΠΙΚΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΛΓΓΑΡΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ.Δ/στίς] ΙΩΣΗΦ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ.5883). Αμελής Οδήγηση χατά παράβαση των άρθρων 8 και 19των περί Μη χανοκινήτων Οχημάτων χαι Τροχαίας Κίνησης Νόμων 1972-1987 — Ανακοπή της πορείας τον οχήματος τουπαραπονουμένου που ακολουθούσε το όχημα του εφεσείοντα, όταν ο τελευταίοςπου είχε σταματήσει στην αριστερή πλευρά του δρόμου ξεκίνησε απότομα 5 χωρίς ναδείξει μεπρόθεση ναστρίψει δεξιά—Αποδοχή τηςεχδο• χής τουπαραπονουμένου ηοποία υποστηριζόταν από τηνπρσγματιχή μαρτυρία (ζημιές των αυτοκινήτων) και επίσης λόγω της ύπαρξης αντιφάσεων μεταξύ της κατάθεσης του εφεσείοντα και τηςμαρτυρίας του ενώπιον τουΔικαστηρίου — Καταδίκη καιεπι- 1 " βολή ποινής προστίμου ΛΚ65 χαι εξόδων τηςδίκης ΛΚ69 — Επι κύρωση τηςπρωτόδικης απόφασης από τοΕφετείο. Αμελής Οδήγηση — Η οδήγηση συναρτάται με τηνπροσήκουσα προ σοχή — Η έλλειψη της θεμελιώνει το αδίκημα της αμέλειας το οποίο δημιουργεί ο Νόμος — Το μέτρο τηςπροσήκουσας προσο- 15 χής είναι εκείνο τουμέσου συνετούκαι σώφρονα οδηγού —Τοκρι τήριο της προσοχής λειτουργεί στο πλαίσιο των αντικειμενικών συνθηκών τηςσυγκεκριμένης περίπτωσης. Ταγεγονότατηςυπόθεσηςσκιαγραφούνταιαπόόσααναφέρο νταιπιοπάνω. 'ΕφεσηεναντίονΚαταδίκηςκαιΠοινής. Έφεση εναντίοντηςκαταδίκηςκαιτηςποινήςαπότον Ιωσήφ Βασιλείου ο οποίοςβρέθηκεένοχοςστις 3 Μαρ τίου, 1994 απότοΕπαρχιακόΔικαστήριοΛεμεσού (Αριθ μός ΠοινικήςΥπόθεσης 20575/93) στην κατηγορία της 25 αμελούς οδήγησηςκατά παράβαση των άρθρων 8 και 19 των νόμωνπερί ΜηχανοκινήτωνΟχημάτωνκαιΤροχαίας 202 20 2ΑΛΛ. Βασιλείουv.Αστυνομίας Κίνησης 1972 -1987 καικαταδικάστηκεαπό Βλαδίμηρου ΕΑ σε πρόστιμο £65.- και στην καταβολή των εξόδων ανερχομένων σε£69.-. Γ.Γεωργίου,γιατον εφεσείοντα. 5 Λ. Δημητριάδου (δΜζ), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Τηναπόφασητουδικαστηρίου θαδώσειο δικαστήςΣ. Νικήτας. 10 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Οκατηγορούμενος/εφεσείων καταδικά στηκεαπότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσούσε πρόστι μο £65 και στην καταβολήτων εξόδων της δίκηςανερχο μένων σε£69γιατοαδίκηματηςαμελούς οδήγησης,όπως προσδιορίζεται από τα άρθρα 8 και 19 των νόμων περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης 1972 έως 1987. Το δυστύχημα έγινε εν καιρώ νυκτός στο δρόμο Αγρού-Λεμεσούενώ καιτα δύο οχήματαταξίδευανπρος την ίδιακατεύθυνσηδηλαδήπροςΛεμεσό, παράτηνπάρο15 &οπουοδηγεί στοχωριό ΚάτωΜύλος. 'Οπωςσυμβαίνει συνήθως σεαυτέςτις περιπτώσεις το δικαστήριο είχε να αντιμετωπίσει δύο αντιφατικές εκδο χές. Ήτανηυπόθεσητηςκατηγορίαςότιοεφεσείωνσταμά20 τησε στην αριστερή πλευρά του δρόμου, οπόταν ο παραπονούμενος, που ακολουθούσε, προσπάθησε να τον προ σπεράσει, αλλάοπρώτοςξεκίνησεαπότομακαιχωρίςνα δείξει για ναστρίψει δεξιά προς τοχωριό. Στην προσπά θειατουαυτήανέκοψετηνπορείατουάλλουαυτοκινήτου 25 καιπροκάλεσε τησύγκρουση,ηοποίαήτανκαιτοαντικεί μενοτηςκατηγορίας. 203 Νικήτας»Δ. Βασιλείουν.Αστυνομίας
(1994)Η άλλη εκδοχή ήταν ότι το δυστύχημα έγινε μόλις ο εφεσείων σταμάτησε στην αριστερή λωρίδακυκλοφορίας και ενώ το αυτοκίνητο του ήταν ακινητοποιημένο. Ο λόγος που δεν υλοποίησε την πρόθεση του να εισέλθει στον πλαγιόδρομο,σύμφωναμετοσήμαπουέδωσε,ήταν 5 γιατί αντιλήφθηκε πως ο άλλος οδηγός επέμενε να τον προσπεράσει.Ας σημειωθεί ότιοδρόμοςστο μέρος εκείνο έχει πλάτος 6 μέτρακαι60 εκατοστάκαιδιαχωρίζεταισε δύολωρίδεςκυκλοφορίαςαπόάσπρηγραμμή. Η ειδοποίηση έφεσης περιέχει αρκετούς λόγους αλλά 10 ουσιαστικά περιορίστηκε στον πρώτο ότι το πρωτόδικο δικαστήριο,παρά την ανυπαρξίαυλικού,βρήκεότι υπήρ χε αντίφαση μεταξύ της κατάθεσης του κατηγορουμένου στην αστυνομία και της προφορικής του μαρτυρίας στο δικαστήριο, θα πρέπει να πούμε ότι το δικαστήριο είχε 1 5 απορρίψει την εκδοχήτουκατηγορουμένουκαι σαναντί θετη μετηνπραγματική μαρτυρία.Το σημείο σύγκρουσης ήτανστηδεξιάπλευρά,έναμέτροαπότοκέντροτουδρό μου. Επίσης και οι ζημίες στα αυτοκίνηταυποστηρίζουν την εκδοχή του παραπονουμένου,που έγινεπιστευτή και 20 οδήγησεστην καταδικαστική απόφαση.Τοαυτοκίνητοτου τελευταίου έπαθε ζημία στο μπροστινό αριστερό του μέροςενώεκείνοτουεφεσείονταστο μπροστινόδεξιό. Τοπρωτόδικοδικαστήριο είχε επίσης ενδιατρίψεικαι στη νομική όψη της υπόθεσης αναφέρονταςτις αρχές οι 25 οποίεςδιέπουναυτάταθέματα,θα είναινομικήκοινοτο πία αλλά πρέπει να το πούμε, η οδήγηση συναρτάται με την προσήκουσα προσοχή. Η έλλειψη της θεμελιώνει το αδίκημα της αμέλειας, το οποίο δημιουργεί ο νόμος. Το μέτρο της προσήκουσας προσοχής είναι εκείνο του μέσου 30 συνετού και σώφρονα οδηγού.Παρεμπιπτόντως,ο Πλά των θεωρούσε τη σωφροσύνη σαν αρετή,την οποίανδεν έχουν όλοι οι άνθρωποι.Σύμφωναμε τα νομολογηθέντα, το κριτήριο της προσοχής λειτουργεί στο πλαίσιο των αντικειμενικών συνθηκώντηςσυγκεκριμένης περίπτωσης. 35 Δεν έχει καταδειχθείβάσιμος λόγοςγια ανατροπήτης εκκαλούμενης απόφασης.Είναι γεγονός, όπωςδιαπίστω204 2 ΑΛΛ. Βασιλείουν.Αστυνομίας Νικήτας,Α. σεοπρωτόδικος δικαστής,ότι εκείνο πουείπεο εφεσείων στην κατάθεσητουδιαφέρει απότηνπροφορικήτουμαρ τυρίαστοδικαστήριοκαιακόμηαπότηνπραγματικήμαρ τυρία, που ήταν αμοιβαία αποδεκτή. Στην κατάθεση του 5 στην αστυνομία είπε πως σταμάτησε στην αριστερήλωρί δα,στο δικαστήριο ότι κατάτον κρίσιμο χρόνοκαταλάμ βανε 6 περίπου ίντζες απότη δεξιά του πλευρά. Υπήρχε επομένως υλικό γιαναστηρίξει το συμπέρασμα της αντι φατικότητας. Πέραν τούτου η πράξη του εφεσείοντα να 10 προβεί στον παραπάνωελιγμό τη στιγμή που τον προ σπερνούσε άλλο αυτοκίνητοαφίσταταικατάπολύτου κα θήκοντοςεπιμέλειας όπωςτοέχουμεδιαγράψει. Ηέφεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Ηέφεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 205