(1994)19Απριλίου, 1994 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. ΚΩΝΓΓΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/σιές] ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΣΟΥΠΟΥΡΗΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ.5876). Ποινή — Οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς ασφαλιστήριο υπέρ τρίτον, κατά παράβαση ίων άρθρων2και 3 τον ΠερίΜηχα νοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλεια Υπέρ Τρίτον) Νόμου, Κεφ.333 και Νόμων 7/60και 158/87—Λευκό ποινικό μητρώο — Το μοτο ποδήλατο άνηκε σε φίλο τον εφεσείοντα και το οδήγησε με την 5 άδεια του χωρίς να ελέγξει αν υπήρχε η απαραίτητη ασφαλιστική κάλυψη — Αμεση ομολογία — Ανάγκη για οδήγηση μοτοποδηλά του για μετάβαση στο Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο από το σπίτι του εφεσείοντα στο Γέρι— Στέρηση τον δικαιώματος κατο χής ήαπόκτησης αδείας οδηγού για περίοδο 8μηνών— Επικνρώ- 10 θηκεαπό το Εφετείοπαρά τηνύπαρξη των ελαφρυντικών και της επιβολής της ίδιας ποινής στο φίλο του ο οποίος δεν είχε τα ίδια ελαφρυντικά. Ποινή — Επιμέτρηση — Αποτελεί έργο τουπρωτόδικου Δικαστηρίου — ΤοΕφετείοεπεμβαίνει αν ηποινή είναι αποτέλεσμα σφάλματος 15 αρχής ήαν είναι έκδηλανπερβολική. Τα γεγονότατηςυπόθεσης προκύπτουν από όσααναφέρονται πιο πάνω. Έφεση εναντίον Ποινής. Έφεση εναντίοντης ποινής απότον ΜιχαλάκηΣου-^0 πουρήοοποίοςβρέθηκεένοχοςστις9Φεβρουαρίου,1994 από το ΕπαρχιακόΔικαστήριοΛευκωσίας(Αριθμός Ποι νικής Υπόθεσης 28716/93) στην κατηγορία οδήγησης μη χανοκινήτου οχήματοςχωρίς ασφαλιστήριο υπέρ τρίτου κατά παράβασητωνάρθρων 2και3τουΠερίΜηχανοκι- 25 νήτων Οχημάτων(ΑσφάλειαΥπέρ Τρίτου)Νόμου,Κεφ. 333 και καταδικάστηκε απότον Μεττοΰρη, Ε.Δ. σε £25.58 2ΑΛΛ, Σουπονρήςν.Αστυνομίας πρόστιμο και στέρησητου δικαιώματος να κατέχει ήνα αποκτήσειάδειαοδηγούγιαπερίοδοοχτώμηνών. Γ.Γιάλλονρος,γιατονεφεσείοντα 5 Λ. Δημητριάδου(Δ/νίς), Δικηγόροςτης Δημοκρατίας, γιατηνεφεσίβλητη. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσειοαδελφόςΔικαστής Γ.Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλεστον εφεσείοντα ποινήπροστίμου £25καιστέρη1 0 σητου δικαιώματοςτου νακατέχει ήνααποκτήσει άδεια οδηγούγιαπερίοδο οχτώ μηνών,γιατοαδίκηματηςοδή γησης μηχανοκινήτου οχήματος, χωρίς ασφαλιστήριο υπέρτρίτου,κατάπαράβασητωνάρθρων2και3του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλεια Υπέρ Τρίτου) 15 Νόμου,Κεφ. 333καιΝόμων7/60και158/87. Το παράπονοτου εφεσείοντα αναφέρεται στο μέρος τηςποινής μετοοποίοτουστερήθηκετοδικαίωμανα κα τέχειήνααποκτήσει άδειαοδηγού.Εισηγείται πως υπήρ χανπεριθώρια,ανόχι γιααποφυγήεπιβολήςτέτοιαςποι20 ^ζ» τουλάχιστονγιαπεριορισμότηςέκτασηςτης. Το μοτοποδήλατοανήκεσε φίλο τουκαι μετην άδεια του το οδήγησε χωρίς να ελέγξει αν καλυπτόταν από ασφαλιστήριο. Είχε λευκό ποινικό μητρώο, ομολόγησε ενοχήαμέσως, δε δημιουργήθηκε οποιοσδήποτε κίνδυνος 25 από την οδήγηση του μοτοποδηλάτου και το κυριότερο, χρειαζόταν ναοδηγεί μοτοποδήλατογιαναμπορείναμε ταβαίνειαπότοσπίτι τουστοΓέριστοΑνώτεροΤεχνολο γικό Ινστιτούτοστοοποίοφοιτάκαιστοεργαστήριοηλεκ τρολογίας στην Παλλουριώτισσα, στο οποίο έκαμνε 30 πρακτική εξάσκηση. Κατάτην εισήγησητου ενδεικτικότουσφάλματοςτου Δικαστηρίου κατά την αξιολόγηση των ελαφρυντικών είναι και το γεγονός ότι επέβαλε την ίδια ποινή και στο 59 Κων/δης,Δ. Σουκονρήςν.Αστυνομίας
(1994)φίλοτουπουτουεπέτρεψεναοδηγήσειτομοτοποδήλατο, παρά το ότι εκείνος δεν είχε τα ίδια ελαφρυντικάήτους ίδιουςειδικούς λόγους. Αφού μελετήσαμε ταεπιχειρήματαπουαναπτύχθηκαν εκ μέρους του εφεσείοντα,καταλήξαμεπως ηέφεση πρέ- 5 πει νααπορριφθείκαιπωςδεδικαιολογείταιναακούσου μεεπιχειρηματολογία εκμέρουςτων εφεσίβλητων. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο καθοδηγήθηκε ορθά όταν έκρινε ενδεδειγμένη την επιβολήτης ποινής πουεπέβαλε, ενόψει της σοβαρότητας του παραπτώματος, όπως αυτή ίο προσδιορίζεται απότο μέγεθος των κινδύνων που συνε πάγεταιηδιάπραξητου. Αποτελεί κατ' εξοχήν έργο του πρωτόδικουΔικαστη ρίου η επιμέτρηση της ποινής. Το Ανώτατο Δικαστήριο επεμβαίνει όχι όταν απλώς κρίνει ότι ενδεχομένως η 15 ποινή θα μπορούσε να είναι επιεικέστερη, αλλά όταν κα ταφαίνεται ότι ήταν το αποτέλεσμα σφάλματος αρχής ή ότανείναιέκδηλαυπερβολική. Απότηνεξέτασητωνστοιχείων πουυπάρχουνδενδια κρίνουμε οτιδήποτε από τα δύο,ούτε και έχουμε ικανό- 20 ποιηθεί ότι ο συσχετισμόςτων δύοπεριπτώσεων, εκείνης του εφεσείοντα και εκείνης του τότε συγκατηγορουμένου του,θαέπρεπεοπωσδήποτεναοδηγήσει σε επιβολήεπιει κέστερης ποινήςστον εφεσείοντα. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 60