clr/1994/1994_2_65.pdf

(1). Ανάμειξη τροφίμων μεάλλασυστατικά ήουσία που τοκαθιστούν επ\• βλαβές στην υγεία, κατά παράβαση τον άρθρον 3

(4)\α) τνν περί ΠωλήσεωςΤροφίμωνκαι ΦαρμάκωνΝόμου Κεφ.261. 10 Απόδειξη — Μαρτυρία — Κατάθεση— Ομολογία — Είναι αποδαοτΐ μαρτυρία όταν δόθηκεθεληματικά— Το γεγονός ότι δεν εκφρά­ στηκε επιθυμία να δοθεί δεν τηνκαθιστάμη θεληματική— ΤοΔι­ καστήριο πρέπει να διαπιστώσει κατά πόσο το περιεχόμενο ΓΤ^; συνάδει με την αλήθεια των γεγονότων όπως αυτά έχουν διακρι15 βωθεί. Διωκτικές αρχές — Ποια η υποχρέωση των διωκτικών αρχών xant τη διερεύνηση αδικήματος. 20 25 Στις 30/1/1993ηεφεσείουσαεπισκέφθηκετηνυπεραγορά"Ορφανίδη" στη Λάρνακακαι προχώρησεστο τμήματροφίμωνδιαί­ της. Θεάθηκεαπό υπάλληλο τηςυπεραγοράς (ΜΚ1) νασύρει χαρροτσάκι μέσα στο οποίο υπήρχαν δύο τρία μπουκάλιαμε wholcearth sauceκαιναέχει στηντσέπη τηςπώματα φιαλών προϊόντων whole-earth.ΗΜΚ1είδετην εφεσείουσανααλλάζειτοπώμα απο μία φιάλησάλτσαςπουείχεστοκαρροτσάκι της,μεένααπο ανία πουκρατούσεστηντσέπητης,πουήτανπώματα μεληγμένη ημερο­ μηνίαχρήσεως,και επίσηςναβγάζει από τηντσέπητηςμιασύριγ­ γακαιμετάαπόλίγονατηνεπανατοποθετείστηντσέπητης. Μετά από έλεγχο τωνπροϊόντων διαπιστώθηκεότι αρκετά ήτανεμποτι- 65 Μάρτιν ν.Δημοκρατίας(Αρ. 2)

(1994)σμένα με κάκοσμο υγρό το οποίο σύμφωνα με τηνάποψηειδήμο­ νος χημικού ήταν οξικός αιθυλεστέρας. Τα προϊόντα στα οποία τοποθετήθηκε ήταν σοκολάτες μάρκας Jordan, ένα κουτί χάρτινο επίσης με προϊόντα Jordan και διαιτολογικα τρόφιμα μάρκας whole-earth. Ταπροϊόντα σταοποίαεμποτίσβηκετοπιοπάνωυγρόπροέρ­ χονταν απόέμπορα ανταγωνιστή των προϊόντων τα οποία προη­ γουμένως μονοπωλούσε η οικογενειακή επιχείρηση της εφεσείουσας και ελατήριο της εφεσείουσας ήταν η πρόκληση δυσφήμισης και ζημιάς σ' αυτά με σκοπό να πλήξει έμμεσα τον ανταγωνιστή 10 της. Η εφεσείουσα κρίθηκε ένοχη για τη διάπραξητων πιο πάνω αδικημάτων καιτης επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 1 χρόνουκαι3 μηνώνστιςκατηγορίες 1και

1. Στην έφεση ο δικηγόρος της εφεσείουσας εισηγήθηκε ότι ηκα- 15 τηγορούσα αρχήδεναπέδειξετις κατηγορίεςπέρανπάσης λογικής αμφιβολίας γιατί τα ευρήματα του Δικαστηρίου βασίστηκαν σε αναξιόπιστεςήανεπαρκείςμαρτυρίες.Επίσηςεισηγήθηκε ότιηκα­ τάθεση της δεν ήτανθεληματική γι' αυτόκαι δεν έπρεπε να γίνει αποδεκτή απότο Κακουργιοδικείο. Σχετικά μ' αυτό το θέμα ανα- 20 φέρθηκε ότι η κατάθεση ήταν προϊόν υποσχέσεων που δόθηκαν στην εφεσείουσα που αφορούσαν ειδικά την απελευθέρωση χωρίς συνέπειες του γυιού της ο οποίος συνελήφθη ως συνεργός στην εκτέλεσητων υπό εκδίκασηαδικημάτων.Προβλήθηκε επίσης ισχυ­ ρισμός ότι οι συνθήκες πουλήφθηκεηκατάθεσηήτανκαταπίεση- 25 κές λόγω της ώραςπουκλήθηκε να τηδώσει ηεφεσείουσα και της ψυχολογικής της αστάθειας αποτέλεσμα των περιστάσεων σύλλη­ ψης της. 'Αλλα επιχειρήματα που προβλήθηκαν ήταν ότι το Κα­ κουργιοδικείο έσφαλε: (α)στην κρίση του αναφορικάμε το απο­ δεικτικό βάροςπουπροσέδωσε στην κατάθεση και (β)στην νομική 30 προσέγγιση σε σχέση με την απόδειξηόλων των συστατικών στοι­ χείων που συνθέτουν τις κατηγορίες αφούημαρτυρίαδεναπέδει­ ξε πως ηποσότητα οξικού αιθυλεστέρα πουβρέθηκεσταπροϊόντα μπορούσεναπροκαλέσει βλάβηήπαρενόχληση. ότι: Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκε 35
2. Όπωςαποδεικνύεταιαπότασχετικά γεγονότα η εφεσείουσα 1 συνελήφθη επ αυτοφόρω να διαπράττει τα αδικήματα για τα οποία κατηγορήθηκε.Το δεύτερο στοιχείο γιατεκμηρίωση των κα- _ τηγοριών δηλ.ηαπόδειξηπρόκλησης βλάβηςηπαρενόχλησης στον 4 U άνθρωπο από το υλικό με το οποίο εμποτίστηκαν τα προϊόντα διαπιστώθηκεαπότη μαρτυρίαειδήμονοςχημικού. 2.Ηκατάθεσητηςεφεσείουσας λήφθηκεστις7.45 μ.μ. στογρα­ φείο του ερευνητή της υπόθεσης χωρίς να εκφράσει η (διαεπιθυ­ μία να δώσει κατάθεση.Αυτό τογεγονός απόμόνο τουδεν οδηγεί 45 66 5 2ΑΛΛ. Μάρτιν ν.Δημοκρατίας(Αρ. 2) στο συμπέρασμα ότι ηκατάθεσηδόθηκεχωρίς τηθέλησητης. 5
3. Καθήκον τωνδιωκτικών αρχών είναι ηχρησιμοποίηση του χρόνου,κατάτη διάρκειατου οποίου ένας ύποπτος βρίσκεται υπό κράτηση με διάταγμαΔικαστηρίου για εξυχνίαση τηςυπόθεσης,με τον πιο γρήγορο καιαποτελεσματικό τρόπογιανα μηνκρατείταιο ύποπτος περισσότερο χρόνο απ'όσοακριβώς χρειάζεται γι'αυτό το σκοπό. 10
4. Ηκαθιερωμένη νομολογιακή αρχή πωςέστω καισε περί­ πτωση που ηκαταθεση-ομολογία δίδεται θεληματικά το Δικαστήριοεξετάζει κατά πόσο το περιεχόμενο της συνάδει μετην αλήθεια των γεγονότων, έχειακολουθηθεί και εφαρμοστεί ορθάαπότο Κακουργιοδικείο. 15
5. Ηποσότητα τουχορηγουμένου πράγματοςδεν έχει σημασία στην περίπτωση κατηγορίας γιααπόπειρα διάπραξηςτων αδικημάτων που προβλέπονται στα άρθρα233 και 234(β)του Ποινικού Κώδικα. Η έφεση απορρίπτεται. Έφεσηεναντίον Καταδίκηςκαι Ποινής. Έφεση εναντίον της καταδίκηςκαιτης ποινής από την 20 Μαρία Μάρτιν η οποία βρέθηκε ένοχη, στις 12 Αυγού­ στου, 1993 απότο Κακουργιοδικείο Λάρνακας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 4997/93) στην κατηγορίααπόπειρας κακόβουλης χορήγησης επιβλαβούς πράγματος κατάπα­ ράβασητων άρθρων233,366 και368 τουΠοινικού Κώδι25 κα, Κεφ. 154, στην κατηγορία χορήγησης επιβλαβούς πράγματος κατάπαράβασητων άρθρων 234 (β),366 και 367 του Ποινικού Κώδικα, στην κατηγορία κακόβουλης βλάβηςκατάπαράβασητουάρθρου324

(1)καιστηνκατη­ γορία ανάμειξης τροφίμων με άλλα συστατικά με ουσία 30 που το καθιστούν επιβλαβές στην υγεία κατάπαράβαση του άρθρου 3

(4)(α) του Περί Πωλήσεως Τροφί­ μων και ΦαρμάκωνΝόμου, Κεφ. 261 καικαταδικάστηκε από Καλλή, Π.Ε.Δ., Κραμβή,Α.ΕΑ και Πασχαλίδη Ε.Δ. σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης ενός έτους και 3 35 μηνών στις κατηγορίες 1και 3 χωρίς να επιβληθούν ποι­ νές στις άλλες κατηγορίες. 67 Μάρτινν.Δημοκρατίας(Αρ. 2)

(1994)Α. Ευτυχίου και Χρ. Παπανδρέου(κα),για την εφε­ σείουσα. Π. Κληρίδης, ΑνώτεροςΔικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατηνεφεσίβλητη. Cur. adv. vuit 5 ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θα δια­ βάσειοδικαστήςΧρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ: Ηεφεσείουσα-κατηγορουμένη αντι­ μετώπισε ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λάρνακας τις πιο κάτωκατηγορίες, βασισμένες στον Ποινικό Κώδικα, 10 Κεφ.

1. (α) Απόπειρα κακόβουλης χορήγησης επιβλαβούς πράγματος με σκοπό την πρόκληση σωματικήςβλάβης ήπαρενόχλησης κατά παράβαση των άρθρων233, 366 και
2. (β) Απόπειρα χορήγησης επιβλαβούς πράγματος κατάπαράβαση τωνάρθρων234(β),366και
3. (γ) Κακόβουλη βλάβη κατά παράβασητου άρθρου 324

(1)και, (δ) Ανάμειξητροφίμων με άλλα συστατικά ή ουσία 2 0 που το καθιστούν επιβλαβές στην υγεία,κατάπαράβα­ σητουάρθρου3

(4)(α)τουπερί Πωλήσεως Τρο­ φίμωνκαιΦαρμάκωνΝόμουΚεφ.261. Για την απόδειξη του κατηγορητηρίου η εισαγγελική αρχήπροσκόμισε αποδεικτικόυλικό,πουαποτελείτο από 25 τις καταθέσεις αυτόπτων μαρτύρων, αναφορικά με την πράξητης χορήγησης του επιβλαβούς υλικού,καιειδημό­ νων χημικών γιατηναπόδειξητου είδους τουυλικούκαι της βλάβης ήπαρενόχλησης πουπροκαλεί στονανθρώπι­ νο οργανισμό.Πρόσθετοστοιχείο εις βάροςτης εφεσείου- 30 σας ήταν και η ομολογία της, που έγινε αποδεκτήμετά 68 15 2ΑΛΛ. Μάρτινν.Δημοκρατίας(Αρ.2) Αρτέμιοης,Δ. από δίκη εντός δίκης. Είχε προηγουμένως προσβληθεί η αποδοχήτηςως μαρτυρία,μετον ισχυρισμό πωςδενήταν προϊόν τηςελεύθερης βούλησης τηςεφεσείουσας γιατί δό­ θηκε μετάπουτης έγιναν ορισμένες υποσχέσεις και,επι5 πλέον, πως επικρατούσαν τέτοιες πιεστικές συνθήκες κατά τη λήψη της, που έθεταν την κατάθεση κάτωαπό πέπλουποψίας. Ταγεγονότατηςυπόθεσηςόπωςταδιαπίστωσετοκακουργιοδικείο, σύμφωνα με τη μαρτυρία που έκρινε ως 10 αξιόπιστη, είναι συνοπτικά τα πιο κάτω. Στις 30.1.93 η εφεσείουσα επισκέφθηκε την υπεραγορά "Ορφανίδη"στη Λάρνακα και προχώρησε στο τμήμα τροφίμων διαίτης, όπου υπεύθυνη ήταν η Μαρία Κωνσταντίνου (ΜΚ9).Η Κωνσταντίνου καιΧριστόφορου, (ΜΚ3),επίσηςυπάλλη15 λος της υπεραγοράς, πρόσεξαν πως η διακίνηση και εν γένει συμπεριφορά της εφεσείουσας ήτανύποπτη.Ανέφε­ ραν δε την παρατήρηση τους αυτή στην συναδέλφισσά τουςΑντρη Θεοδώρου(ΜΚ1), πουάρχισενα παρακολου­ θεί την εφεσείουσα. Σαναποτέλεσμα ητελευταία πρόσεξε 20 πως ηεφεσείουσα είχεμέσαστην τσέπητηςπώματα φυαλών προϊόντων Whole-earth, ενώ μέσα στο καρροτσάκι που έσυρε υπήρχαν δυο τρία μπουκάλια με Whole-earth sauce.Η Θεοδώρου γνώριζε τηνεφεσείουσα γιατί τηνείχε συναντήσει στην υπεραγοράδυο τρίαχρόνιαπροηγουμέ25 νως. Η Θεοδώρου είδε την εφεσείουσα να αλλάζει το πώμα από μια φιάλη σάλτσας, που είχε στο καρροτσάκι της, με ένααπόαυτάπουκρατούσε στην τσέπητης. Είδε επίσης την εφεσείουσα να βγάζει από την τσέπη της μια σύριγγα και μετά απόλίγο να την επανατοποθετεί στην 30 τσέπη της. 'Οτανηεφεσείουσαπροχώρησε στοταμείοειδοποιήθη­ κε ο διευθυντής της υπεραγοράςκ. Ορφανίδης ο οποίος, με πρόφασηπως ήθελε να της μιλήσει για την εμπορική συνεργασίατους,τηνκάλεσεστο ιδιαίτερογραφείοτου. Η 35 Θεοδώρου επέστρεψε στο τμήμα των τροφίμων διαίτης. Εκεί διαπίστωσε πως αναδιδόταν μια έντονη άσχημημυ­ ρωδιά, που η ίδια προσδιόρισε ως ασετόν ή χλωρίνη. Μαζί με την ΜαρίαΚωνσταντίνου άρχισαντότε ναελέγ­ χουν τα προϊόντα,οπότανκαι διαπίστωσαν πωςαρκετά 69 Agv εμΙοΐ£, Δ. Μάρτιν ν.Δημοκρατίας(Αρ. 2)

(1994)ήσαν εμποτισμένα με κακοσμο υγρό. Τα μάζεψαν καιτα μετέφερανστογραφείοτουκ.Ορφανίδη. Τα προϊόντα, που είχαν εμποτιστεί με το υγρό που ανέδιδε την κακοσμία, καθορίστηκε από τον μετέπειτα έλεγχοειδήμονος χημικού πωςήτανοξικός αιθυλεστέρας. 5 Είχε δε τοποθετεί σε σοκολάτες μάρκας Jordan, σε ένα κουτί χάρτινο επίσης μεπροϊόνταJordan καισε διάφορα μπουκάλιαμεδιαιτολογικάτρόφιμαμάρκαςwhole-earth. Από τογραφείοτουκ.ΟρφανίδηειδοποιήθηκεηΑστυ­ νομία που έφθασε στην υπεραγοράκαισυνέλαβε την εφε- 10 σείουσα. Περισυνέλεξε επίσης τα διάφοραπροϊόντα στα οποία η εφεσείουσα διοχέτευσε οξικό αιθυλεστέρα, ήτο­ ποθέτησε πώματα με ληγμένη ημερομηνία χρήσεως, τα οποίακαιπαρουσιάστηκανωςτεκμήριαστο Δικαστήριο. Το ελατήριο της εφεσείουσας για τη διάπραξη,των ** πραγματικά σοβαρών αδικημάτων, ήταν η πρόκληση ζη­ μιάςκαι δυσφήμισης των προϊόντων, πουπεριγράφονται πιο πάνω,γιατί η οικογενειακή επιχείρηση της εφεσείου­ σαςέχασετο μονοπώλιο τους,ότανμπήκεστηναγοράκαι άλλος ανταγωνιστής έμποραςτων ειδών αυτών. 20 Το Κακουργιοδικείο, όπως φαίνεται απότα πρακτικά της δίκης και την απόφασητου, ανίχνευσε σε βάθος την υπόθεση αφού ασχολήθηκε εμπεριστατωμένα με όλες τις πτυχές της,που αφορούντόσο στα πραγματικάγεγονότα αλλάκαιστανομικάζητήματαπουηγέρθηκαν. 25 Στην ενώπιον μας αγόρευση του ο συνήγορος της εφε­ σείουσας δεν πρόβαλε κανένα απολύτως λόγο που ναδι­ καιολογεί τη συζήτηση πιθανής έστω διαφορετικής άπο­ ψης από αυτήπου εξέφρασε το κακουργιοδικείο. Επειδή δε η επιχειρηματολογία που ανέπτυξε, αναφορικά με τα 30 γεγονότα της υπόθεσης ήταν,σε μερικά σημεία τουλάχι­ στο, παραπλανητική,δημιουργεί και στη διατύπωση των δικών μαςαπόψεωνκάποιαδυσκολία. θα μπορούσαμε επί τουπροκειμένου να υιοθετήσουμε, 70 r 2 AAA. Μάρτινv. Δημοκρατίας(Αρ. 2) ΑρτεμίΑης,Δ. χωρίς τίποτε άλλο, την απόφασητου κακουργιοδικείου. θα προσπαθήσουμε όμως να καταπιαστούμε με τα πιο καίριασημείαπουέθιξεοδικηγόροςτης εφεσείουσας. Ηβασικήεισήγησητου είναι πωςη κατηγορούσααρχή 5 δεναπέδειξετις κατηγορίεςπέρανπάσηςλογικήςαμφιβο­ λίας γιατί τα ευρήματα του Δικαστηρίου βασίστηκαν σε αναξιόπιστες ή ανεπαρκείς μαρτυρίες. Σε συνδυασμό με αυτό τον ισχυρισμό είναι και η θέσηπου ανάπτυξε, ότι εσφαλμένα τοκακουργιοδικείο αποδέκτηκετηνκατάθεση10 ομολογία της εφεσείουσας. Και αυτόγιατίτο Δικαστήριο όφειλε να καταλήξει στο συμπέρασμα, από τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε στη δίκη εντός δίκης, αλλά και από αυτήστην κυρίως δίκη,πως ηκατάθεσηδεν ήτανθελημα­ τική και, εν πάση περιπτώσει, η αποδεικτική της αξία 15 μι*ρή· Έχουμετηγνώμη,πως αυτάπουδιατείνεται οδικηγό­ ρος της εφεσείουσας είναι παντελώς ατεκμηρίωτα.Γιανα εκφραστούμε ευθέως, κατά την άποψη μας η εφεσείουσα συνελήφθη επαυτοφόρω να διαπράττει τα αδικήματα με 20 ταοποίακατηγορήθηκε. Ηουσιαστικά αδιάσειστημαρτυ­ ρία της αυτόπτουμάρτυρας Θεοδώρου, αναφορικάμετις κινήσεις τηςεφεσείουσας, πουπεριγράψαμεπιοπάνω,και η περισυλλογή των προϊόντων που είχαν εμποτιστεί με οξικό αιθυλεστέρα, μόλις η εφεσείουσα απομακρύνθηκε 25 από τα ράφια στα οποία εκτίθεντο τα προ'ίόντα,για να πάει στο ταμείο, αποδεικνύει τη διαπίστωση αυτή. Με αυτά ταγεγονότα δεδομένα, εκείνο πουυπολοιπότανγια τηθεμελίωσητων κατηγοριών ήταντοδεύτερο στοιχείο,η απόδειξηδηλαδήπωςτουλικό, μετο οποίο εμποτίστηκαν τα 30 προ'ίόντα,θα μπορούσε να προκαλέσει βλάβηή παρε­ νόχληση στον άνθρωπο. Αυτό δε διαπιστώθηκε από τη μαρτυρίατης ειδήμονος χημικού πουανέφερεπωςη λήψη οξικού αιθυλεστέρα, έστω και σε μικρήποσότητα, μπορεί ναπροκαλέσει φλεγμονή ήκάψιμο στο στόμα καιτονλά35 ρυγγα ήστομαχικές διαταραχές. Και σε μεγαλύτερη δόση πολύπιοσοβαρέςκακώσεις,μέχρικαιτο θάνατο. Ο συνήγορος αφιέρωσε αρκετό χρόνο της αγόρευσης 71 v Αρτεμίδης,Δ. Μάρτινν.Δημοκρατίας(Αρ. 2)

(1994)του για ναασχοληθεί μετην κατάθεση-ομολογία τηςεφε­ σείουσας. Όπως αναφέραμε ήδη στο κακουργιοδικείο προβλήθηκε ο ισχυρισμός πως η κατάθεση της ήταν το προϊόν ορισμένων υποσχέσεων που της δόθηκαν, ειδικά δεαφορούσαντηνάνευσυνεπειών απελευθέρωσητουγιου 5 της,πουείχεεπίσης συλληφθεί ωςσυνεργός στηνεκτέλεση των υπό εκδίκαση αδικημάτων.Ο ισχυρισμός των κατα­ πιεστικών συνθηκών σχετιζόταν μετηνώραπουεκλήθηη εφεσείουσα ναδώσει κατάθεση καιηεξ αντικειμένουψυ­ χολογική αστάθειαπουβρισκόταν,αποτέλεσμα των περί-JQ στάσεων της σύλληψης της. Επίσης επισημάνθηκε συγκε­ κριμένος ισχυρισμός πως ο ερευνών την υπόθεση αξιωματικόςύψωσεσε μιαστιγμήτοντόνοτηςφωνήςτου και κτύπησε θυμωμένα το χέρι του στο τραπέζι, για να εξαναγκάσειτηνεφεσείουσα ναδώσει κατάθεση.Παραπο- 15 νέθηκε επίσης ο συνήγορος πωςδεν είχεδοθείγεύμα στην εφεσείουσα, που ήταν νηστική. Μαςυποδείχθηκε,απότο δικηγόροτηςΔημοκρατίας, καιέγινεαποδεκτόκαιαπότο συνήγορο της εφεσείουσας, πως οι ισχυρισμοί που αφο­ ρούσανστην έκρηξηθυμούτουεξεταστήτηςυπόθεσηςκαι 20 πως την άφησανχωρίς τροφή,είχαν αποσυρθεί κατάτη δίκηεντόςδίκης. Αναφορικά μετηνώραπουελήφθηη κατάθεση ο συνή­ γορος της εφεσείουσας μας έδωσετηνεντύπωσηστηναγό­ ρευσητου,πως αυτήαφυπνίσθησε προχωρημένο στάδιο 25 της νύκταςκαι με μυαλό θολωμένο απότο ξύπνημα οδη­ γήθηκε στον ανακριτή για να δώσει κατάθεση. Όμως, καθώς σημειώνεται στηγραπτήκατάθεση,και είναιδεκτό γεγονός, αυτή λήφθηκε η ώρα 7.45 το βράδυ,η δε εφε­ σείουσα δεν κοιμόταν για να αφυπνιστεί.Πράγματι,ελή- 30 φθηστογραφείοτου ερευνητήτηςυπόθεσης όταντην κά­ λεσεοίδιοςσ*αυτό.Δεν είχεεκφράσειη ίδιατηνεπιθυμία ναδώσει κατάθεση.Τογεγονός όμως αυτό,απόμόνοτου, δεν σημαίνει τίποτεκαι πολύπερισσότερο δεν οδηγεί στο συμπέρασμαπωςηκατάθεσηήτανακούσια. 35 Ο εξεταστής της υπόθεσης, με δικήτουπρωτοβουλία, μπορεί να έχει συνέντευξη με ύποπτοκαι να του ζητήσει να δώσει, αν ο τελευταίος θέλει, κατάθεση. Διαφορετικά 72 2ΑΑΛ. Μάρτινν.Δημοκρατίας(Αρ. 2) ΑρτεμΙοης,Δ. δυνατόνα μην συμπληρώνεται ηέρευνα με τις απαραίτη­ τες καταθέσεις της υπό εξέταση υπόθεσηςΓΚαθήκον των διωκτικών αρχών είναι η χρησιμοποιήστε" του χρόνου, κατάτηδιάρκειατουοποίουέναςύποπτοςβρίσκεταιυπό 5 κράτηση μεδιάταγμαΔικαστηρίου, ώστεναπροωθείταιη εξιχνίαση της υπόθεσης με το πιο γρήγορο και αποτελε­ σματικό τρόπο,έτσιπου να μηνκρατείταιο ύποπτοςπε­ ρισσότερο χρόνο απόόσο ακριβώςχρειάζεταιγι' αυτότο σκοπό. Στην υπό συζήτηση όμως υπόθεση, όπωςπροκύ10 πτει από ταευρήματατουΔικαστηρίου, είναιηδικηγόρος τηςεφεσείουσας πουτοπρωΐ τηςημέραςεκείνης,ανέφερε στην Αστυνομία ότιη εφεσείουσα θαέδιδετοβράδυκατά­ θεση. Και είναι μετά απόαυτήτην εξέλιξηπου ο εξετα­ στής της υπόθεσης κάλεσε την εφεσείουσα στο γραφείο 15 του. θεωρούμε καθολοκληρίαν ατεκμηρίωτους τους ισχυρι­ σμούς τουδικηγόρουτηςεφεσείουσας,πωςηκρίση καιτα συμπεράσματα του Κακουργιοδικείου, στην δίκη εντός δίκης,ήσανεσφαλμένα. *0 Αλλοεπιχείρημα πουπρόβαλε ενώπιον μαςο συνήγο­ ρος της εφεσείουσας, καισ' αυτόδήλωσεπως έδιδε ιδιαί­ τερηβαρύτητα, ήτανπως έσφαλε τοκακουργιοδικείο στην κρίσητουαναφορικάμετοαποδεικτικόβάροςπουπροσέ­ δωσεστηνκατάθεση. 25 Είναι καθιερωμένη νομολογιακή αρχή πως, έστω και αν μια κατάθεση-ομολογία, δόθηκε θεληματικά, το Δικα­ στήριο προχωρεί ναβεβαιωθεί κατά πόσο το περιεχόμενο της συνάδει με την αλήθεια των γεγονότων, όπως αυτά έχουν διακριβωθεί. Ηυιοθέτηση της αρχής αυτής γίνεται 30 για αυταπόδεικτους λόγους προκειμένου η καταδίκηνα ακολουθεί πάντοτετη διαπίστωση απότοΔικαστήριο πως η ενοχή αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας απότοσύνολοτηςπροσαχθείσαςμαρτυρίας. Το Κακουργιοδικείο ακολούθησε και εφάρμοσε ορθά 35 την πιο πάνωαρχή.Υπέβαλετην κατάθεση της εφεσείου­ σαςστηβάσανοτηςσύγκρισης τουπεριεχομένου της μετο 73 ΑρτεμΙοης,Δ. Μάρτιν ν.Δημοκρατίας(Αρ. 2)

(1994)υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό, και αφού επεσήμανε και απαρίθμησεταστοιχεία πουτηνκαθιστούναληθινή, κατέ­ ληξε στο συμπέρασμα πως αυτή πρόσθετε στα στοιχεία ενοχής της εφεσείουσας. Συμφωνούμε απόλυταμετη θέση του Δικαστηρίου. Συμπληρώνουμε, επαναλαμβάνοντας 5 αυτόπουείπαμε πιοπριν,ότι δηλαδή ηεφεσείουσα συνε­ λήφθη στην πραγματικότητα επ'αυτοφόρωναδιαπράττει τααδικήματαταοποίααντιμετωπίζει. Άλλη βασικήεισήγησητουδικηγόρουτης εφεσείουσας, είναι πως το κακουργιοδικείο έσφαλε στη νομική προσέγ- 10 γιση αναφορικά με την απόδειξη όλων των συστατικών στοιχείων που συνθέτουν τις κατηγορίες. Εισηγείται πως από τημαρτυρίατων ειδημόνων χημικών αποδείχτηκεότι ο οξικός αιθυλεστέρας σε μικρή ποσότητα δεν προκαλεί βλάβη στον άνθρωπο. Ιχυρίστηκε δε πως η μαρτυρία που 15 προσήχθη δεν απέδειξε πως ηποσότητα του οξικού αιθυ­ λεστέρα που βρέθηκε στα τεκμήρια-προϊόντα, μπορούσε να προκαλέσει βλάβη ή παρενόχληση σε κάποιον πουθα τακατανάλωνε. Τις ίδιες εισηγήσειςέκαμεκαιενώπιον τουκακουργιο- 20 δικείου,τοοποίοασχολήθηκε επί μακρόνπάνωστο ειδικό αυτό ζήτημα και τη νομική πτυχή του. Δεν πρόκειται να επαναλάβουμε αυτάπου σε έκταση συζητάτοκακουργιο­ δικείο στην απόφασητου,γιατί συμφωνούμε απόλυτα με την προσέγγιση καιτασυμπεράσματατου,πουεξήχθησαν 25 μετάαπόεκτεταμένη αναφοράστηνομολογία.Συνοπτικά, διαπιστώνουμε πως αποδείχθηκε η πράξη της τοποθέτη­ σης του οξικού αιθυλεστέρα στα προ'ίόντα,πουπεριγρά­ φουμε πιο πάνω, καθώς επίσης και η πρόθεση της εφε­ σείουσας να προκαλέσει σωματική βλάβη ή ενόχληση σε 30 αυτούς που θα τα αγόραζαν.Αποδείχθηκε επίσης πως ο οξικός αιθυλεστέρας, έστω καισε μικρήποσότητα,προκα­ λεί κάποια βλάβηήενόχλησηστον ανθρώπινο οργανισμό. Η ποσότητα τουχορηγουμένου πράγματοςδεν έχεισημα­ σία στην περίπτωση, όπως η παρούσα, κατηγορίας για 35 απόπειρα διάπραξηςτων αδικημάτων που προβλέπονται στα άρθρα233και234(β) τουΠοινικού Κώδικα.Η οποια­ δήποτε ποσότητα, σε συνάφεια με την ποιότητα,αποκτά 74 2 ΑΛΛ, .-"'.., Μάρτιν ν.Δημοκρατίας (Αρ. 2) Αρτεμίοης,Δ. σημασία όταναντιμετωπίζεται κατηγορίατου συμπληρω­ μένου αδικήματος'με αποτελέσματα στον ανθρώπινο ορ­ γανισμό όπωςαυτάκαθορίζονταιστοάρθρο233. Για τους λόγους που συζητούμε πιο πάνω, η έφεση 5 απορρίπτεται. Ηέφεσηαπορρίπτεται.