clr/1994/1994_3_145.pdf

(2). 5 10 ΠανεπιστήμιοΚύπρου — Διορισμοί — Προσωπικές συνεντεύξεις υποψηφίων— Ηκλήση σεπροσωπική συνέντευξη όλωντων υπο­ ψηφίωνδενείναιούτεαναγκαίαούτεεπιβεβλημένη—ΟιπερίΠα­ νεπιστημίουΚύπρουΚανονισμοί τον 1990, Καν. 8

(2). Πανεπιστήμιο Κύπρου — Διορισμοί — Προσόντα — Σχέδια υπηρεοίας—Ερμηνείακαιεφαρμογή—Αξιολόγησηπροσόντωνυποψη­ φίων—Διακριτική εξονσίατηςΠροσωρινήςΔιοικούσας Επιτρο­ πής. ΔιοικητικάΣυλλογικά Όργανα — Συνεδριάσεις — Υποχρέωση για γνωστοποίηση συνεδριάσεων γιαλήψηαποφάσεων— Σύνθεση — ic Πρόσωπαπουδενσυμπεριλαμβάνονται, σύμφωναμετοΝόμο, στη συγκρότηση τωνπιο πάνωΟργάνωνδενεπιτρέπεται ναπαρίστα­ νται κατά τη διάρκεια της διαλογικής συζήτησηςμεταξύ των μελώνκαιτηςψηφοφορίαςγιαλήψητηςσχετικήςαπόφασης. 20 Αναθεωρητική Έφεση — Το Δικαστήριο επανεξετάζει πλήρως την υπόθεση—Βασικό επίδικο θέμαεξακολονθεί ναείναι ηεγκυρότη­ τα τηςεπίδικηςδιοικητικήςπράξης Αναθεωρητική 'Εφεση—Απόδειξη—Αρχέςπουδιέπουντηνπροσα­ γωγήεγγράφωνκαιμαρτυριώνστιςαναθεωρητικέςεφέσεις. 25 Διοικητική Δικονομία— Τοδιοικητικόδικονομικόδίκαιο είναιουσιαστικάανακριτικό, ερευνητικό — Στηδιοικητική δίκη οΔικα­ στήςδιενθννει τηνέρευνα. 145 ΠανεπιστήμιοΚύπρου ν.ΚωνσταντίνουΧΛ.

(1994)Λέξειςκαι Φράσεις— "Συμμετέχει"στο Άρθρο33

(2)τουπερίΠανεπιστημίονΚύπρου Νόμου, 1989(Ν.144/89). Το ενδιαφερόμενο μέρος διορίστηκε στη θέση Προϊσταμένου Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας απότην Προσωρινή Διοικού­ σαΕπιτροπήτουΠανεπιστημίουΚύπρου(ηΕπιτροπή). Η νομιμότητα της πιο πάνω απόφασης προσβλήθηκε με τις προσφυγές τριών απότουςυποψηφίους πουδεν επιλέγηκαν,εφε­ σίβλητων στην παρούσαέφεση.Οιπροσφυγέςσυνεκδικάσθηκαν. Η επίδικηαπόφασηακυρώθηκεγιατουςπιοκάτωλόγους: 1.Η συγκρότηση τηςΕπιτροπήςήτανπλημμελής λόγω μηπρόσκλησηςκαι παρουσίαςστησυνεδρία πουλήφθηκεηεπίδικηαπό- 1" φάσητου εκπροσώπου της ΟΥΝΕΣΚΟ κατάπαράβασητου Άρ­ θρου 33

(2)των περί Πανεπιστημίου ΚύπρουΝόμων του 1989 και 1990, (Αρ. 144/89και 137/90),(ο Νόμος). 2.Δενκλήθηκανσεσυνέντευξη όλοιοιυποψήφιοιπουπληρού­ σαν τα Σχέδια Υπηρεσίας κατά παράβαση του Κανονισμού 8

(2)15 τωνπερί Πανεπιστημίου ΚύπρουΚανονισμών του 1990 (οιΚανο­ νισμοί). 3. Δεν έγινε η δέουσα έρευνα και σημειώθηκε πλάνη περί τα πράγματααναφορικάμετηνκατοχή απότοντρίτο εφεσίβλητο του προσόντος "πείρα"τουΣχεδίουΥπηρεσίας. 20 Μετάπαρέλευση δύοπερίπου μηνών απότηνπρωτόδικηαπό­ φαση οι εφεσείοντες -καθ' ων η αίτηση ζήτησαν με αίτηση με κλήσητο επανάνοιγματης υπόθεσης για την ακρόασηπεραιτέρω επιχειρηματολογίας. Συγκεκριμένα ζήτησαννακαταθέσουνέγγρα­ φα πουαποδείκνυανότι ο εκπρόσωπος της ΟΥΝΕΣΚΟ είχεκλη- 25 θεί ναπαρευρεθεί στησυνεδρία της Επιτροπής.Η αίτησηαπορρί­ φθηκε. Λόγοιέφεσης: 1.Ησυμμετοχή του εκπροσώπου της ΟΥΝΕΣΚΟ με βάσητο 'Αρθρο 33

(2)δεν είναι επιβεβλημένη αλλά επιτρεπτή.Ο εκπρόσωπος της ΟΥΝΕΣΚΟ προσκλήθηκε στη συνεδρία και δεν συμμετεί­ χε. 2. Ηκλήση σε συνέντευξη όλων των υποψηφίων πουκατέχουν τα απαιτούμεναπροσόντα δεν είναι απαραίτητη με βάσητονΚα­ νονισμό 8

(2). 5 10 3.0 τρίτος εφεσίβλητος πληρούσε τοΣχέδιο Υπηρεσίας. 4. Η Επιτροπήέκαμεεπαρκήέρευνα γιαναεπιλέξει τουςυπο­ ψηφίουςπουθακαλούσε σε συνέντευξη. Οι εφεσίβλητοι 1 και 2 κατεχώρησαν αντέφεση με τους πιο κάτωλόγους: 146 15 3 ΑΛΛ ΠανεπιστήμιοΚύπρουν.Κωνσταντίνουχ,α. (α)Το ενδιαφερόμενο μέρος δεν κατείχε τααπαιτούμενα προ­ σόντατουΣχεδίουΥπηρεσίας,και (β)Οι εφεσίβλητοι ήτανκαταφανώςυπέρτεροι του ενδιαφερό­ μενουμέρουςκαιέπρεπεναπροτιμηθούναπό αυτό. 5 10 15 20 25 30 35 4 0 Κατάτηνακρόασητης έφεσης ενώπιοντηςΟλομέλειας υπήρ­ ξαν διισταμένες απόψεις ως προς την ερμηνεία της παραγράφου

(2)του Άρθρου 33του Νόμου.Οι εφεσείοντες υποστήριζανότι η Επιτροπήείχε μόνο υποχρέωση να γνωστοποιήσει τις συνεδρίες στον εκπρόσωπο της ΟΥΝΕΣΚΟ, ενώ οτρίτος εφεσίβλητος εισηγήθηκε ότι ηπαρουσίατου εκπροσώπου ήταναπαραίτητηγια τη νομιμότητατηςσυνεδρίας. ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίουανέφερεότι με βάση τη γενική αρχήπου διέπει τη σύνθεσητων συλλογικών οργάνων της Διοίκησης στην συνεδρία που λαμβάνεται απόφαση, δεν επιτρέπεταιναπαρίστανταικατάτηδιάρκαατηςδιαλογικήςσυζήτη­ σης μεταξύτων μελώνκαιτηςψηφοφορίαςγιαλήψη της σχετικής απόφασης,πρόσωπαπουδενσυμπεριλαμβάνονταισύμφωναμετο Νόμοστησυγκρότηση τους.Στη συνέχεια,μετάαπόεκτενήαναφο­ ρά στη σχετική νομολογία, επέτρεψε την έφεση καιαποφάνθηκε ότι: 1. Από ταπρακτικάτης ΣυνόδουτηςΕπιτροπής,είναιφανερό ότι ο εκπρόσωπος τηςΟΥΝΕΣΚΟ συμμετείχεστις συνεδρίες στις 20 και 21 Δεκεμβρίου, 1990. Αναφορικά με την Σύνοδοπουπρο­ γραμματίστηκε γιατις 8 μέχρι Π Φεβρουαρίου,1991 υπάρχειεπιστολήτουεκπροσώπου ημερ.5/1/1991,με την οποία εκφράζει τη λύπητουγιατηνμη αποδοχήτηςπρόσκλησης ναπαρευρεθείλόγω προηγούμενων υποχρεώσεων. Από τα πιο πάνω γεγονότα είναι φανερόότιυπήρξεσυμμόρφωσητηςΕπιτροπήςμετοΆρθρο33

(2)του Νόμου. 2.Τοαντικείμενο τηςπροσφυγήςείναιηνομιμότητατηςδιοι­ κητικήςπράξης.Τοαντικείμενο τηςαναθεωρητικήςέφεσης συνεχί­ ζει ναείναιτοίδιο. 3.Στηναναθεωρητική έφεσητο Δικαστήριο επανεξετάζειπλή­ ρως την υπόθεση. Ο διάδικος δικαιούται στη γνώμη της ΟλομέλείαςτουΔικαστηρίου. 4. Η προσαγωγήεγγράφωνκαιμαρτυριώνδενρυθμίζεται από τοδίκαιοτηςαποδείξεωςπουισχύειστις αστικές εφέσεις."Εγγρα­ φακαιάλλημαρτυρία σχετικάμεταεπίδικαθέματαγίνονται αποδεκτάσε όλαταστάδιατηςδίκηςτόσο πρωτοβάθμιαόσο καιδευτεροβάθμια. 5.Τοδιοικητικόδικονομικό δίκαιοείναι ουσιαστικάανακριτι­ κό,ερευνητικό καιστηδιοικητικήδίκηείναιοΔικαστήςκαιόχι οι διάδικοιπουδιευθύνουντηνέρευνα. 147 Πανεπιστήμιο Κύπρουν. Κωνσταντίνου %Λ.

(1994)6. Είναι φανερό από το πρακτικό της Επιτροπής ότι ο τρίτος εφεσίβλητος, αν καικατείχε τα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας, υστερούσε σε πείρασχετικά μετακαθήκοντατης θέσης έναντι των άλλων που κρίθηκαν καταλληλότεροι για επιλογή. Είναι για τον λόγο αυτό που δεν κλήθηκε σε συνέντευξη από την Επιτροπή. Η 5 πείρα σχετικά με τακαθήκοντατης θέσης ήταν μεταξύ των κριτη­ ρίων. Δεν παραβιάσθηκεο Κανονισμός 8

(2)των Κανονισμών από τη μηκλήση του πιοπάνωυποψηφίουσε συνέντευξη.

1. Ο ισχυρισμός των εφεσίβλητων 1και 2 ότι το ενδιαφερόμε­ νο μέρος δεν κατείχε το προσόν "Ενημερότης και ενδιαφέρον σε 10 θέματα παιδείας, αθλητικών, καλλιτεχνικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων" δεν ευσταθεί. Σύμφωνα με τα ενώπιον της Επι­ τροπής στοιχεία το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχε για επτά χρόνια τη θέση του Διοικητικού Λειτουργού του ΙΞΕΤ και πρωτοστάτησε στην αναδιοργάνωση της Ξενοδοχειακής Σχολής.Επίσης συμμετεί- 15 χε ενεργά στηδημιουργίατηςΑκαδημίαςΔημόσιας Διοίκησης.
2. Η ερμηνεία και εφαρμογή του Σχεδίου Υπηρεσίας ανήκει αποκλειστικά στη δικαιοδοσία της Διοίκησης. Ηκατοχήτων προ­ σόντων είναι θέμαπραγματικό.Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει ανη απόφαση τηςΔιοίκησης είναι εύλογα επιτρεπτή. 20
3. Το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί ότι οι εφεσίβλητοι έχουν έκδηληυπεροχήέναντι του ενδιαφερομένου μέρους. Η έφεση επιτρέπεται. Ηαντέφεση απορρί­ πτεται. Οπροσβαλλόμενος διορισμός επικνρώνεται. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. 25 Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Στεφάνου & Άλλος ν Τον Πανεπιστημίου Κύπρου. ημερ. 14/9/1992- Απόφαση HadjieftychiouνRepublic

(1985)3 C.L.R.921· Κυριαχίδης & Άλλοι ν Κυπριακής Δημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 30 6/4/1992Gaviiel vRepublic (Ministerof Education)

(1967)3 C.LR. 638Aiistides ν Republic

(1986)3 C.LM.466Πετρίδης ν Αρχής Βιομηχανικής Καταρτίσεως Κύπρου. Απόφαση ημερ. 22/4/1989Χ"Βασιλείον ν Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού. ημερ. 14/3/1991- Απόφαση Παναγιώτον ν Υπουργού Παιδείας & Άλλον

(1991)3Α.Α.Δ. 270. Republic (Council of Ministers) ν VassUiades

(1967)3 CL.R. 82- 148 35 3ΑΛΛ. Πανεπιστήμιο Κύπρουν.Κωνσταντίνουχ.α. PikisνRepublic (Minister of Interior &Mother)

(1968)3 C.L.R. 303Constantinides vRepublic(MinisterofFinance)

(1969)3CLJt. 523PapadopoulosvRepublic(CouncilofMinisters)

(1970)3C.L.R. 169· 5 Republic(MinisterofFinance)vPericleous

(1972)3 C.LJi. 63Republic (Public ServiceCommission) v. Georghiades

(1972)3 C.L.R. 594Othonos &Anotherν TheRepublic ofCyprus. Αναθ.Έφεση. Από­ φασηημερ. 19.4.1989- 10 Κνπριακή Δημοκρατία ν Χ'Ήαντελή. Αναθ. Έφεση.Απόφαση ημερ. 25/4/1989KyriakidesνTheRepublic(Ministerofinterior) 1R.S.C.C. 66Christou ν Republic (Public Service Commission)

(1969)3 C.L.R. 134- 15 ΚνπριακήΔημοκρατίαν Kassinos Construction Ltd., Αναθ. Εφέ­ σεις. Απόφαση ημερ. 16/11/1990· Μαλάης& Άλλοι νΔημοκρατίας

(1965)3Α.Α.Δ. 572ΑπόφασηΣυμβουλίουΕπικρατείας 1212/1963. Έφεση. 20 Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου Κύπρου (Χ'Τσαγγάρης, Δ.) που δόθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου, 1992 (Προσφυγές αρ.420/91 και422/91) με την οποία ακύρωσε την απόφαση των εφεσειόντων για διορισμό του ενδιαφερομένου μέρους στη θέση Προϊστα25 μένου Σπουδών καιΦοιτητικήςΜέριμνας. . Γ. Τριανταφυλλίδης, γιατους εφεσειοντες. Ε. Ευσταθίου με Κ. Ευσταθίου, για τους εφεσίβλητους Παύλο Κωνσταντίνου καιΖωήΣτεφάνου. . Α. Παντελίδης, γιατον εφεσίβλητο ΒραχίμηΧ" Χάννα. 149 Πανεπιστήμιο Κύπρουν.ΚωνσταντίνουΧΛ.

(1994)Μ.Κυπριανού,γιατο Ε/ΜΑνδρέα Χριστοφίδη. Cur. adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ηέφεσηαυτήστρέφεται εναντίον Απόφασης Δικαστήτου Δικαστηρίου τούτου, που, στην άσκηση πρωτοβάθμιας * Αναθεωρητικής Δικαιοδοσίας, ακύρωσε την απόφαση της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Κύπρου, (η "Επιτροπή"),για διορισμό του Ανδρέα Χριστοφίδη(το "ενδιαφερόμενο μέρος"),στηθέση Προϊσταμέ­ J νου ΣπουδώνκαιΦοιτητικήςΜέριμνας. 0 Η Επιτροπή,με δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Αρ. 2549, ημερομηνίας 26 Οκτωβρίου, 1990, Αριθμός Γνωστοποίησης 3340, σελ. 1264 μέχρι 1266, προκήρυξε αριθμό κενών θέσεων, μεταξύ των οποίων Προϊσταμένου ΣπουδώνκαιΦοιτητικήςΜέριμνας. 15 Ηθέση είναιπρώτουδιορισμού και προαγωγής. Υποβλήθηκαν 34αιτήσεις. Η Επιτροπή ασχολήθηκε με τις αιτήσεις σε συνεδρίες της στις 18και 19 Δεκεμβρίου,

1. Αποφάσισε ότιεπτά αιτητές δεν κατείχαν τα προσόντα του Σχεδίου Υπηρε- 20 σίας. Από τους υπόλοιπους επέλεξεεννέα γιαπροσωπική συνέντευξη, μεταξύ των οποίων το ενδιαφερόμενο μέρος και τους εφεσίβλητους Παύλο Κωνσταντίνου και Ζωή Στεφάνου. Στις 12Φεβρουαρίου, 1991,δέχτηκε σεπροσωπικήσυ- 25 νέντευξη επτά υποψήφιους, γιατί ένας αποσύρθηκε και άλλος δεν προσήλθε. Η Επιτροπή,τελικά, επέλεξετο ενδιαφερόμενο μέρος ως τοκαταλληλότερο γιαδιορισμό στηθέση. Οι εφεσίβλητοι με τις Προσφυγές Αρ. 420/91,422/91 και451/91,αντίστοιχα,πρόσβαλαντηνομιμότητα τηςπιο 150 3 0 3ΑΛΛ* ΠανεπιστήμιοΚύπρουν.ΚωνσταντίνουΧΛ. Στυλιανής,Δ. πάνωαπόφασης. Οι προσφυγές συνεκδικάστηκαν απόΔικαστή του Δι­ καστηρίου τούτου,ο οποίος ακύρωσε την επίδικηαπόφα­ ση,γιατουςπιοκάτωλόγους:- 10
2. Πλημμελής συγκρότηση της Επιτροπής, γιατί ο εκπρόσωπος της ΟΥΝΕΣΚΟ, του οποίου ηπαρουσία είναι απαραίτητη,δενπροσκλήθηκε καιδεν παρευρέθη­ κεστησυνεδρία πουλήφθηκε ηεπίδικηαπόφαση, αντί­ θεταμετην πρόνοιατουΆρθρου 33

(2)τωνπερίΠανε­ πιστημίου ΚύπρουΝόμωντου 1989 και 1990, (Αρ. 144/ 89και 137/90), (ο"Νόμος"). 15 2. Παράλειψηκλήσης σε συνέντευξη όλων τωνυπο­ ψηφίων πουπληρούσαν ταΣχέδιαΥπηρεσίας, η οποία δεν είναι μόνο επιθυμητήαλλάκαιεπιτακτική,σύμφω­ να μετον Κανονισμό 8

(2)τωνπερί ΠανεπιστημίουΚύ­ πρου (Διοικητικό Προσωπικό) Κανονισμών του 1990, Κ.Δ.Π. 162/90,ΠαράρτημαΤρίτο, Μέρος Ι, Τόμος Π, σελ. 639, (οι "Κανονισμοί"). 20 3. Ανεπαρκής έρευνα και πλάνη περί τα πράγματα αναφορικά με την κατοχή από τον εφεσίβλητο Χ" Χάννα τουπροσόντος "πείρα"τουΣχεδίου Υπηρεσίας. Οι εφεσείοντες πρόβαλαν οκτώ λόγους εφέσεως, οι οποίοι,όμως,αναπτύχθηκανστις πιοκάτω ενότητες:- 25 30 1.Το Άρθρο 33

(2)τουΝόμουδεν επιβάλλει τησυμμετοχήτουεκπροσώπουτηςΟΥΝΕΣΚΟ στις συνεδρίες της Επιτροπής,αλλάτηνεπιτρέπει. Οεκπρόσωπος της ΟΥΝΕΣΚΟ προσκλήθηκε στη συνεδρία και δε συμμε­ τείχε. 2. Ο Κανονισμός 8

(2)δεν καθιστά απαραίτητη την κλήσησε συνέντευξη όλων των υποψηφίων πουκατέ­ χουντααπαιτούμεναπροσόντα. 151 ΣτνλιανΙ&ης, Δ. Πανεπιστήμιο Κνποονν.ΚωνσταντίνουΧΛ.

(1)και

(2)έχει:- 15 "33

(1)Το Υπουργικό Συμβούλιο διορίζει Προσωρι­ νή Διοικούσα Επιτροπή που αποτελείται από επτά μέχρι έντεκαμέλη μεακαδημαϊκήπροέλευση. Νοείται ότι ηιδιότητατου μέλους της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής είναι ασυμβίβαστη με το αξίω- 20 ματουΥπουργού ή του Βουλευτή.

(2)Στιςσυνεδρίες τηςΠροσωρινήςΔιοικούσαςΕπι­ τροπής συμμετέχει ως. σύμβουλος/παρατηρητής και ένας εκπρόσωπος της ΟΥΝΕΣΚΟ ο οποίος ορίζεται για το σκοπό αυτόαπότο Υπουργικό Συμβούλιο μετά 25 απόσυννενόηση μετην ΟΥΝΕΣΚΟ." Ο εφεσίβλητος Χ" Χάνναςπρόβαλεστηνπροσφυγήότι η συγκρότηση της Επιτροπής ήταν πλημμελής, γιατί δεν προσκλήθηκεκαιδενπαραβρέθηκεοεκπρόσωποςτης ΟΥ­ ΝΕΣΚΟ στις συνεδριάσεις κατά τις οποίες λήφθηκε η 30 προσβαλλόμενη απόφαση. 152 3ΑΛΛ. Πανεπιστήμιο Κύπρουν. Κωνσταντίνου κ.α. Στυλιανίόης,Δ. ΟπρωτόδικοςΔικαστήςυιοθέτησεκαιεφάρμοσετο πιο κάτω απόσπασμααπότην Απόφαση Ζωή Στεφάνου και Άλλος ν. Του Πανεπιστημίου Κύπρου, Υποθέσεις Αρ. 421/91και450/91,πουδόθηκεστις 14Σεπτεμβρίου, 1992, 5 καιδε δημοσιεύτηκε ακόμα και που εφεσιβλήθηκε μετην ΑναθεωρητικήΈφεση Αρ. 1646 -(σελ.5-6):- 10 15 20 25 30 "Το άρθρο 33

(2)του περί Πανεπιστημίου Κύπρου Νόμου, 1989 (Ν 144/89) προβλέπει τη συμμετοχή υπό συμβουλευτική ιδιότητα,εκπροσώπουτης ΟΥΝΕΣΚΟ ωςσυμβούλου/παρατηρητή. Ηρηματικήδιατύπωση για την αναγκαιότητατης συμμετοχής του, ' συμμετέχει', καθιστά την παρουσίατου στοιχείο απαραίτητο γιατη συγκρότηση της Επιτροπήςκαι εξισώνει τη συμμετοχή του, για τους σκοπούς συγκρότησης του σώματος,με εκείνητων μελών του.Ηγνωστοποίησητωνσυνεδριά­ σεων συλλογικού οργάνουστα μέληαποτελεί απαρέγ­ κλιτη υποχρέωση,παρέκκλιση απότην οποία καθιστά τη συγκρότηση του πλημμελή. Η υποχρέωση γιαγνω­ στοποίηση επεκτείνεταικαιστα μέληπουσυμμετέχουν υπό συμβουλευτική ιδιότητα, [βλ. Hadjieftychiou ν. Republic

(1985)3 C.L.R.921,καιΥπόθεση 1212/63 - Ευρετήριον Νομολογίας Συμβουλίου της Επικρατείας 1961-1970,Τόμος2, σ.60,παρ.329]. Όχι μόνο το γράμμαεπιβάλλει ρητάτη συμμετοχή του αντιπροσώπου τηςΟΥΝΕΣΚΟ,αλλάκαιτο πνεύ­ ματουνόμουκατατείνει προςτην ίδιακατεύθυνση ενό­ ψει τηςσημασίαςτηςσυμβολής πουμπορείνα παρέχει για την άρτιαστελέχωση των υπηρεσιών τουΠανεπιστημίου." Κατάτηδιάρκειατηςπρωτόδικηςδιαδικασίας,οδικη­ γόρος του εφεσίβλητου Χ" Χάννα ισχυρίστηκε ότι δεν προσκλήθηκε ο εκπρόσωποςτης ΟΥΝΕΣΚΟ, ενώ ο δικη­ γόρος των εφεσειόντων ισχυρίστηκε ότι ο εκπρόσωπος 35 τηςΟΥΝΕΣΚΟ προσκλήθηκε, αλλάδενπαραβρέθηκε. 153 Στνλιανίδης, Δ. Πανεπιστήμιο Κνποονν.Κωνσταντίνουκ.α.

(1994)ΗΑπόφαση τουπρωτόδικουΔικαστηρίουεπιφυλάχθη­ κεστις 16Ιουλίου, 1992. Στις 18 Σεπτεμβρίου, 1992, οι εφεσείοντες - καθ' ων η αίτηση ζήτησαν, με αίτηση με κλήση, το επανάνοιγματης υπόθεσης για την ακρόαση περαιτέρω επιχειρηματολο- 5 γίας. Κατά την ακρόασητης αίτησης, ο δικηγόρος των εφε­ σειόντων είπε ότι ζητούσε να επιτραπεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης γιανακαταθέσει έγγραφαπου αποδείκνυαν ότι ο εκπρόσωπος της ΟΥΝΕΣΚΟ είχε κληθεί να πάρα- 10 βρεθεί στησυνεδρίατηςΕπιτροπής. ΟπρωτόδικοςΔικαστής απέρριψετηναίτηση. Στηνεκκαλούμενη Απόφαση είπεότιτοπιοπάνω από­ σπασμααπότηνΑπόφασηστις ΥποθέσειςΑρ. 421/91 και 450/91 αντανακλούσε και τις δικές του απόψεις επί του 15 θέματος. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων εισηγήθηκε ότι η παρά­ γραφος

(2)του Άρθρου 33τουΝόμου,απλώςδίδειδικαί­ ωμα στον εκπρόσωπο της ΟΥΝΕΣΚΟ νασυμμετέχει στις συνεδρίες της Επιτροπής και ημόνη υποχρέωση της Επι- 20 τροπής είναι να γνωστοποιήσει τις συνεδρίες σ' αυτό.Η πραγματική συμμετοχή του, όμως, δεν είναι απαραίτητη γιατηνομιμότητα τηςσυνεδρίας. Οδικηγόρος τουεφεσίβλητου Χ"Χάνναεισηγήθηκε ότι η ορθή ερμηνεία της επίδικης παραγράφου του Νόμου 25 είναι ότι η παρουσία του εκπροσώπου της ΟΥΝΕΣΚΟ είναι απαραίτητη για τη νομιμότητα της συνεδρίας. Πρέ­ πει να παρίσταταικάποιος εκπρόσωπος της ΟΥΝΕΣΚΟ, όχιαπαραίτηταο ίδιος.ΤοδεΥπουργικό Συμβούλιοπρέ­ πει ναορίζει καιαντικαταστάτεςτουπουναπαραβρίσκο- 30 νται, αν το οριζόμενο άτομο ασθενεί ή κωλύεται για οποιοδήποτε λόγο. Γιαυποστήριξη της θέσης τουπαρέθεσε τοΣύγγραμμα 154 3 ΑΛΛ. Πανεπιστήμιο Κύπρουν.Κωνσταντίνουκ.α. Στυλιανίοης, Δ. "Σύστηματου ΣυνταγματικούΔικαίου της Ελλάδος" Ν.Ν. Σαριπόλου,Τόμος Γ,Τετάρτη Έκδοση,Ανατύπωση 1987, σελ. 325-326.Στις σελίδες αυτές ο συγγραφέας παραθέτει το κείμενο του Άρθρου του Καταστατικούτης Ιεράς Συ5 νόδου νόμου του 1852. Αυτό είναι ειδικό νομοθέτημακαι καμιάεπιρροήδενασκείστηνπαρούσαυπόθεση. Στην Υπόθεση Αρ. 419/91 -ΑνδρέαςΚυριαχίδης χαι Άλλοι ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας, (Απόφασηδόθηκε στις 6 Απριλίου, 1992, δε δημοσιεύτηκε ακόμα)-άλλος Δικα10 στης, ερμηνεύοντας την επίδικη παράγραφο, είπε ότι η γραμματική διατύπωση αυτής και ηαπλήχρήση του ενε­ στώταδεδημιουργεί οποιαδήποτεσαφή επιταγήήυποχρέ­ ωση της Διοίκησης για θετική ενέργεια. Ο ρόλος του εκ­ προσώπου της ΟΥΝΕΣΚΟ, όπως γίνεται φανερό απότο 15 ίδιο κείμενο, είναι καθαρά συμβουλευτικός. Ηκλήση και συμμετοχή του εκπροσώπου της ΟΥΝΕΣΚΟ στις συνε­ δρίες της Επιτροπής δεν είναι υποχρεωτική, αλλά είναι "θέμα το οποίο αφέθηκε στη διακριτική ευχέρεια τουαρ­ μοδίουοργάνου". 20 Η συγκρότηση της Επιτροπήςπροβλέπεταιστηνπρώτη παράγραφοτουΆρθρου 33του Νόμου. Μετηδεύτερη παράγραφο νομιμοποιείται η συμμετο­ χή του εκπροσώπου της ΟΥΝΕΣΚΟ στις συνεδρίες της Επιτροπής,ωςσυμβούλου/παρατηρητή,οοποίος ορίζεται 25 για το σκοπό αυτό από το Υπουργικό Συμβούλιο, μετά απόσυνεννόηση μετην ΟΥΝΕΣΚΟ. Σύμφωνα μετηγενική αρχή πουδιέπειτησύνθεση των συλλογικών οργάνων της Διοίκησης, στη συνεδρία - σύ­ σκεψη πουλαμβάνεταιαπόφασηδενεπιτρέπεται να παρί30 στανταικατάτηδιάρκειατηςδιαλογικής συζήτησης μετα­ ξύ των μελών και της ψηφοφορίαςγιαλήψητης σχετικής απόφασης, πρόσωπα που δε συμπεριλαμβάνονται στη, σύμφωνα με το Νόμο, συγκρότηση τους - (βλ., μεταξύ άλλων,Andreas Gavriel v. Republic(MinisterofEducation) 35

(1967)3C.L.R. 638,646,647·Aristides v.Republic

(1986)3 C.L.R. 466,474-ΚώσταςΠετρίδης v.ΑρχήςΒιομηχανικής 155 Στυλιανίδης, d. Πανεπιστήμιο Κύπρουν. Κωνσταντίνουtea.

(1994)Καταρτίσεως Κύπρου, Υπόθεση Αρ. 392/85, (Απόφαση δόθηκε στις 22 Απριλίου, 1989, δε δημοσιεύτηκεακόμα)* ΑνδρέαςΧ"Βασιλείου ν.Κυπριακού ΟργανισμούΑθλητι­ σμού, Υπόθεση Αρ. 295/88, (Απόφαση δόθηκε στις 14 Μαρτίου,1991,δεδημοσιεύτηκεακόμα)). 5 Χωρίςτηνπρόβλεψητηςπαραγράφου

(2)του Άρθρου 33, η παρουσία εκπροσώπου της ΟΥΝΕΣΚΟ στις συνε­ δρίεςτηςΕπιτροπής θακαθιστούσετηνοποιαδήποτεαπό­ φαση άκυρη - (βλ., μεταξύ άλλων, ΝίκοςΠαναγιώτουν. Υπουργού Παιδείαςκαι Άλλου

(1991)3Α.Α.Δ. 270). 10 Ο εκπρόσωποςτηςΟΥΝΕΣΚΟ συμμετέχει μεσυμβου­ λευτική ιδιότητα μόνο. Ηπαρουσίατου είναι χρήσιμη σε ένα ίδρυμα όπως το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Δεν είναι μέλοςτηςΔιοικούσας Επιτροπής.Απλώς εξουσιοδοτείται η παρουσίατου. 15 Η φυσική έννοια των λέξεων και ητελεολογικήερμη­ νείαυποστηρίζουντηνπιοπάνω θέση. Η επιφύλαξηστο Άρθρο 4

(2)του περί Δημοσίας Εκ­ παιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμουτου 1969, (Αρ. 10/69), πρό­ βλεπε ότι:"Νοείται ότι ο Διευθυντής Εκπαιδεύσεως,οΔιευθυ­ ντής του Τμήματος Προσωπικού της Δημοκρατίας και ο οικείος Τμηματάρχης του Υπουργείου δικαιούνται όπως παρίστανταικατάτας συνεδριάσεις τηςΕπιτρο­ πήςκαιεκφέρουνταςγνώμαςαυτώναλλάάνευδικαιώ- 25 ματοςψήφου." Στην υπόθεση HadjiEftychiou v. Republic

(1985)3 C.L.R. 921, στη σελ. 925 ειπώθηκε ότι συμμόρφωση προς την επιφύλαξη του Άρθρου 4

(2)του Νόμου 10/69 ικανοποιείτο μεκοινοποίηση της συνεδρίας της Επιτροπήςστο 30 Διευθυντή του Τμήματος Προσωπικού και εναπόκειτο στον ίδιονααποφασίσει, σεκάθεπερίπτωση,εάνθαπαρί­ στατογιαναεκφέρειτηγνώμητου.Στηνίδιασελίδααναφέρεται:156 2 0 3 ΑΛΛ. Πανεπιστήμιο Κύπρουν.ΚωνσταντίνουΧΛ. Στνλιανίοης, Δ. "It is, in my opinion, clear that even a member of a collectiveorgan who does nothavetherighttovoteat its meetings has to be duly notified about them so that he may attendthemifhesowishes..." 5 10 15 20 25 ΣτηνΥπόθεση 1212/1963 του Συμβουλίου της Επικρα­ τείας διαβάζουμε:"Επειδήκατάτοάρθρο4 παραγρ. 5 εδ. 1τουΚατα­ στατικού του Ταμείου (εγκριθέντος διάτης υπ'αριθμ. 52521 της 27.9/14.10.1939 αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας,κυρωθείσης διάτουάρθρου 1 τουΝ.Δ.4096/ 1960), εις τας συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβου­ λίου του Ταμείου παρίσταται άνευ ψήφου Κυβερνητι­ κός Επίτροπος,κατάδετοεδαφ.8του αυτούάρθρουο Κυβερνητικός Επίτροπος και ο αναπληρωτής τουδιορίζονται διάπράξεωςτου Υπουργού Εργασίαςκαι κα­ λείται πάντοτεεπίποινήακυρότητοςτης συνεδριάσεως εις πάσας τας συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβου­ λίου. Επειδήεκτων ανωτέρω υπότουΤαμείου παρεχομέ­ νων στοιχείων δεν αποδεικνύεται ότι εγένετο επίδοσις της προσκλήσεως κατάνόμιμον τρόπον εις τον μη παραστάντα αναπληρωτήν κυβερνητικόν επίτροπον και κατ' ακολουθίαν η προσβαλλόμενη πράξις δέον όπως ακυρωθή λόγω ακυρότητος της συνεδριάσεως, καθ'ήν εξεδόθη αύτη,συμφώνως προς την ανωτέρω παραταθείσαν διάταξιν." Στην πρωτόδικη διαδικασία υπήρχαν συγκρουόμενοι ισχυρισμοί, αναφορικά με την πρόσκληση του εκπροσώ30 που της ΟΥΝΕΣΚΟ. Στην ενώπιον μας διαδικασία ο κ. Τριανταφυλλίδης παρουσίασε δύο έγγραφα:Τα πρακτικά της Στ' Συνόδου της Επιτροπής,που έγινε μεταξύ 15και 21 Δεκεμβρίου, 1990 -(Τεκμήριο 1) -και επιστολή του κ. Sylvain Lourie, Εκπροσώπου της ΟΥΝΕΣΚΟ, ημερομη35 νίας 5 Ιανουαρίου, 1991, που απευθύνθηκε στον κ. Νίκο 157 Στυλιανίδης, Δ. Πανεπιστήμιο Κύπρου ν. Κωνσταντίνου HA.

(1994)Βάκη, Secretariat University of Cyprus, λήφθηκε απότο Πανεπιστήμιο στις 11Ιανουαρίου, 1991,όπως φανερώνει η σφραγίδαπου τέθηκε,και μονογραφήθηκεαπότον κ. Βάκη στις 13Ιανουαρίου,1991- (Τεκμήριο2). Από ταπρακτικά-Τεκμήριο 1-είναιφανερό ότι οκ. 5 Lourie συμμετείχε στις συνεδρίες στις 20 και 21 Δεκεμ­ βρίου,

1. Η7ηΣύνοδοςπρογραμματίστηκε, σύμφωναμεταπρα­ κτικά,γιατις8μέχρι 11Φεβρουαρίου,
2. Ηεπιστολήτης5ηςΙανουαρίου,1991, έχει:- 10 "Thank you for your phone call renewing your invi­ tation to attend the next session of the Interim Governing Boardfrom 8through 12February
3. Although I am aware of the importance of some of the agenda items to be handled, and in particular the 15 interviews andselection of theadministrative staff ofthe University, I am obliged most regretfully to decline this invitation. The dates of previous commitments were switched andthesecoincidenowwiththeBoard Session. Please transmitmy apologies toourChairperson and 20 theotherBoardmembers. I certainly will make sure that I am present at the nextsession." Οκ.Παντελίδηςισχυρίστηκε ότιταέγγραφααυτάδεν είναιαποδεκτά,γιατί,ενώήτανστηνκατοχήτωνεφεσειό- 25 ντων κατά την πρωτόδικη διαδικασία, δεν παρουσιάστη­ καν και, ως εκ τούτου,δεν μπορούν να παρουσιαστούν στην έφεση.Περαιτέρω,ισχυρίστηκεότιπρέπεινα αποδο­ θεί μηδενικήσημασίαστην επιστολή, γιατίδενπαρουσιά­ στηκε στην πρωτόδικηδιαδικασία,καιυπέβαλεότι ηεπι- 30 στολήαυτήμπορείναστάληκεκαιεκτωνυστέρων. 158 3ΑΛΛ. Πανεπιστήμιο Κύπρουν. ΚωνσταντίνουΧΛ. Στνλιανίδης, Δ. Οκ.Τριανταφυλλίδηςεισηγήθηκε ότι στηναναθεωρητι­ κήέφεσηγίνεται επανεξέταση της υπόθεσης, αντικείμενο της έφεσης είναι ηνομιμότητα της προσβαλλόμενης από­ φασης, τοσύστημα είναι μάλλον ερευνητικό καιταέγγρα5 φααυτά μπορούνναπαρουσιαστούνως αποδεκτή μαρτυ­ ρία. Η φύση της αναθεωρητικής έφεσης είναι διαφορετική από τη φύση της έφεσης σε αστικές υποθέσεις, λόγω της διαφοράς μεταξύ των δύο δικαιοδοσιών - (βλ. Republic 10 (Council of Ministers) v. Christakis Vassiliades

(1967)3 C.L.R. 82). To αντικείμενο προσφυγής είναι η νομιμότητα της διοικητικής πράξηςήαπόφασης.Τοαντικείμενο της ανα­ θεωρητικής έφεσης συνεχίζει να είναι η νομιμότητα της 15 ίδιας πράξης ή απόφασης -(βλ. Costas Pikisv. Republic (Ministerof InteriorandAnother)

(1968)3CL.R.303,305, 306- George Constantinides v. Republic (Minister of Finance)

(1969)3 CL.R. 523* Miltiades Papadopoullos v. Republic (Councilof Ministers)

(1970)3 CL.R. 169· 20 Republic (Ministerof Finance) v. SawasPericleous

(1972)3CL.R. 63,στησελ. 68). To Δικαστήριο στην αναθεωρητική έφεση προσεγγίζει το θέμα με πλήρη επανεξέταση τηςυπόθεσης,αναφερόμε­ νο στα θέματα που εγείρονται από τον εφεσείοντα στην 25 έφεση, ή στην έκταση που δεν είχαν αποφασιστεί απότο πρωτόδικοΔικαστήριο,ή σταθέματα πουεγείρονται στην αντέφεση. Ο διάδικος δικαιούται στη γνώμη της Ολομέ­ λειας του Δικαστηρίου - (βλ., μεταξύ άλλων,Republic (Public Service Commission) v. LefkosGeorghiades

(1972)30 3CL.R.594·StavrosOthonosandAnotherv.TheRepublic of Cyprus, Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 720, (Απόφαση δόθη­ κε στις 19 Απριλίου, 1989, δε δημοσιεύτηκε ακόμα)· Κυ­ πριακή Δημοκρατία ν. Παντελή Χατζηπαντελή,Αναθεω­ ρητική Έφεση Αρ. 827, (Απόφαση δόθηκε στις 25 35 Απριλίου, 1989,δεδημοσιεύτηκε ακόμα)). Ηπροσαγωγή εγγράφωνκαι μαρτυριών δερυθμίζε159 Στυλιανίοης,Δ. ΠανεπιστήμιοΚύπρουν. ΚωνσταντίνουΧΛ.

(1994)ται από το δίκαιο τηςαποδείξεως πουισχύει στιςαστικές εφέσεις. Το Δικαστήριο,στην Αναθεωρητικήτου Δικαιοδοσία, έχει ευρεία εξουσία να δεχθεί μαρτυρία για οποιοδήποτε σημείοήζήτημα,πουκρίνεισχετικήκαιαναγκαία γιατην 5 απόφαση των θεμάτωνπου εγείρονται στην προσφυγήή την έφεση,αναφορικά μετηνομιμότητατηςπροσβαλλόμε­ νηςπράξηςήαπόφασης. Στην υπόθεση Phedias Kyriakides and The Republic (Minister of Interior) 1 R.S.CC 66,ειπώθηκεστησελ. 69:- 10 "With regard to the law and rules of evidence, in particular, this Court, of course, will first look for guidance to the law and rules of evidence applicable in Cyprus in respect of other courts but whenever it deems it necessary for theproperfulfilment of its mission under 15 the Constitution it will not hesitate to relax or even depart from suchlaw andrules of evidence." Στην υπόθεση Costas Chnstou v. Republic (Public ServiceCommission)

(1969)3CL.R. 134,στις σελ. 150-151 ειπώθηκε:"... the parties to revisional jurisdiction proceedings, under Article 146 of the Constitution,are at liberty to adduce proof in support of their contentions.But, it is absolutely clear, on the other hand, that the ultimate responsibility for, and control of, the reception of 25 evidence in such proceedings, lies with the trial Judge,in the discharge of his inquisitorial function in relation to the validity of the administrative action, or omission, which is sub judicebefore the Court. A trial Judge has quite a wide discretion in this 30 respect, but such discretion has to be exercised in a manner which is, inter alia, compatible with the paramount object of the existence of the revisional jurisdiction under Article 146, namely, to ensure good 160 20 3ΑΛΛ Πανεπιστήμιο Κύπρουν. Κωνσταντίνουκ,α. ΣτυλιανΙοης, Δ. administration; therefore, such discretion cannot be exercised in a manner which will be inconsistent with good administration." Στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία v. C. Kassinos 5 Construction Ltd., Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 982 και 983, (Απόφασηδόθηκεστις 16Νοεμβρίου, 1990, δε δημο­ σιεύτηκε ακόμα),η Ολομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου είπεστιςσελ. 8-9:10 15 20 25 "Ο ρυθμιστικός ρόλος του δικαστηρίου σεθέματα διαδικασίας και απόδειξης στη διοικητική δίκη είναι διάφορος και ευρύτερος από αυτόν που επιτρέπει το δικονομικόσύστημαπουεπικρατείστηνπολιτική δίκη. Η διαφορά εκπηγάζει από την ύπαρξηκαι εαχχρμογή ™1ζ αρχής της νομιμότητας σε συνδυασμό με τη φύση τουανακριτικού συστήματος. Σεαντίθεσημετοσύστη­ μα της αντιδικίας,που διέπει την πολιτική δίκη και πουηευθύνη γιατηνεισαγωγήμαρτυρίαςβαρύνειτους διαδίκους, στο ανακριτικό σύστημα η πρωτοβουλία ανήκεικαι στο δικαστή.Οι αρχές αυτές είναιδιάχυτες στο διαδικαστικόκανονισμό του 1962. Στον Γ. Παπαχατζή'Μελέται επί του Δικαίουτων Διοικητικών Δια­ φορών'στησελ. 136 συναντούμε τηνακόλουθηεύστοχη παρατήρηση επίτου θέματος. ' Ο δικαστής, ουχί δ' οι διάδικοι, διευθύνει την έρευναντουπραγματικούμέρουςτηςυποθέσεως'" Αφού παρέθεσε απόσπασμααπότην υπόθεση Phedias Kynakides(ανωτέρω),είπεστησελ. 9:- 30 "Απηχώντας την αρχήπου εγκαινίασε ηπαραπάνω υπόθεση, η κατοπινή υπόθεση Ανδρέας Μαλάης και Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1965)3Α.Α.Δ.572, 574 αναφέρει:* Forthe purposes of this Rulingit would be useful toremember that inthiskindof proceedingstheCourt has both the power and responsibility to regulatethe 161 Στυλιανίδης,Δ. Πανεπιστήμιο Κύπρουν.Κωνσταντίνουκ.α.

(1994)production of evidence in accordance with the requirements of the due discharge of its competence under Article 146.This is so because of the nature of such competence."' Ηδιοικητικήδίκηπροορίζεταιναεξασφαλίσει ταυπο- ^ κειμενικά δικαιώματατων ιδιωτών καιτον αντικειμενικό έλεγχοτηςνομιμότηταςτηςδιοικητικήςδράσεως. Το διοικητικό δικονομικό δίκαιο είναι ουσιαστικά ανακριτικό, ερευνητικό. Ηαναζήτησηλύσεωνστηδικονο­ μίατηςπολιτικής δίκηςπεριπλέκει ενδεχομένως ταπράγ- 10 ματα. Στη διοικητική δίκη ο Δικαστής, και όχι οι διάδικοι, διευθύνει την έρευνα.Έγγραφα καιάλλη μαρτυρίασχετι­ κήμεταεπίδικαθέματαείναι αποδεκτάσε όλατα στάδια της δίκης,τόσο στην πρωτοβάθμια εξέτασητης νομιμότη- *' τας της διοικητικήςαπόφασης ήπράξης,όσοκαιστη δευ­ τεροβάθμια. Ο Δικαστής στη διοικητικήδίκηδεν περιορίζεταιστα στοιχεία που παρουσιάζουνοι διάδικοι,αλλά,γιαπληρέ­ στερηέρευνα,μπορείναδώσει οδηγίεςγιαπροσκόμιση εγ- 20 γράφωνπουκρίνει ότιείναισχετικάκαιασκούνοποιαδή­ ποτεεπιρροήστην απονομήτηςδιοικητικής δικαιοσύνης. Μεβάση ταπιοπάνω,ταΤεκμήρια 1 και2είναιαποδε­ κτή μαρτυρία και το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην αξιολόγηση τους. Απορίπτουμε τους ισχυρισμούς του δικηγόρου του εφεσίβλητου Χ"Χάννα. Τα έγγραφα αυτά είναι γνήσια. Είναι αδιανόητο να φανταστούμε ότι ο κ. Lourie, τέως Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της ΟΥΝΕΣΚΟ, θα απέστελλε εκτωνυστέρωντηνεπιστολήΤεκμήριο2. 30 Από το πιο πάνωέγγραφο,είναι φανερόότι οεκπρό­ σωπος της ΟΥΝΕΣΚΟ ειδοποιήθηκε, προσκλήθηκε, αλλά, γιαλόγους πουανέφερεο ίδιοςστην επιστολήτουτης5ης 162 25 3 ΑΛΛ. Πανεπιστήμιο Κύπρουν.Κωνσταντίνουχ.α. Στυλιανίοης, Δ. Ιανουαρίου, 1991, δε συμμετείχε στις συνεδρίες που λή­ φθηκεηπροσβαλλόμενη απόφαση. Η απαίτησητης παραγράφου

(2)του Άρθρου 33ικα­ νοποιείταιπλήρως. 5 ΟπρωτόδικοςΔικαστής αποφάσισεότι ο Κανονισμός 8

(2)των Κανονισμών καθιστά την κλήση σε συνέντευξη όλων τωνυποψηφίωνπουκατέχουντααπαιτούμεναπρο­ σόντα από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης απαραίτητη και επιτακτική. 10 Τοουσιαστικό μέροςτουΚανονισμού αυτούέχει:"Κανένας δε διορίζεται, εκτός αν κληθεί σε προσω­ πική συνέντευξη." Η ερμηνεία του πρωτόδικου Δικαστηρίου δε μαςβρί­ σκει σύμφωνους. Το λεκτικό του Κανονισμού δεν πάσχει 15 απόασάφεια.Ο νομοθέτης περιόρισε την ανάγκη κλήσης σε προσωπική συνέντευξη. Μετον Κανονισμό, ούτε ανα­ γκαίαείναι,ούτε επιβάλλεταιηκλήση σεπροσωπικήσυνέ­ ντευξη όλων των υποψηφίων. Ο Κανονισμός είναι διατυ­ πωμένος με αρνητικό τρόπο. Αποκλείει διορισμό 20 υποψηφίουπουδενκλήθηκεσεπροσωπική συνέντευξη. Στην παρούσα περίπτωση κλήθηκαν σε συνέντευξη 9 από τους 27 υποψήφιους που κατείχαν τα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας, μεταξύ των οποίων το ενδιαφερόμε­ νο μέρος καιοι εφεσίβλητοι Κωνσταντίνου και Στεφάνου. 25 Δενκλήθηκε οεφεσίβλητος Χ"Χάννας. Η Επιτροπή αποφασίζει ποιους θα καλέσει σε συνέ­ ντευξη. Η προπαρασκευαστική απόφαση της Επιτροπής ενσωματώνεται στην τελικήπράξηκαι υπόκειται σεδικα­ στικό έλεγχο, ανπροσβληθεί απόυποψήφιοπουδενπρο30 σκλήθηκε σε συνέντευξη. Η Επιτροπήαποφάσισε ότι επτάαιτητές δενκατείχαν τα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας. Ο Χ"Χάννας, σύμ163 Στυλιανίδης,Δ. Πανεπιστήμιο Κύπρουν.Κωνσταντίνουκ.α.

(1994)φωνα με το πρακτικό της Επιτροπής,κατείχε ταπροσό­ ντα του Σχεδίου Υπηρεσίας. Ο λόγος πουδεν κλήθηκε σε προσωπικήσυνέντευξη καταγράφεταισταπρακτικά. Το σχετικό πρακτικό της Επιτροπής, αναφορικά με την κατοχήτων προσόντων και την επιλογή γιακλήσησε 5 συνέντευξη, αναφέρει:"Δεν πληρούν τασχέδια υπηρεσίας καιδενθακληθούν σεσυνέντευξη" επτάκατονομαζόμενοι υποψήφιοι. Στιςσελ. 15και 16τωνπρακτικών,ΠαράρτημαΓστην ένσταση,διαβάζομε:- 50 "Η Επιτροπή αφού μελέτησε προσεκτικά όλα τα στοιχεία πουυποβλήθηκανμαζίμετηναίτησητουκάθε υποψηφίουκαιαφούέλαβευπόψηταπροσόντακαιτην πείρα όλων των υποψηφίων σε σχέσημε τα καθήκοντα της κάθε θέσης και αφούμελέτησεόλες τις άλλες πλη- 15 ροφορίες που οι ίδιοι οι υποψήφιοι ανέφερανστην αί­ τηση τους αποφάσισε να καλέσει σε προσωπική συνέ­ ντευξη μόνο τους υποψηφίους που έκρινε ως καταλληλότερους καιοι οποίοικατάτηνκρίσητηςυπε­ ρείχαντων άλλων υποψηφίωνκαιείχαντηδυνατότητα 20 να επιλεγούν και οι οποίοι πληρούν τα υπό του Σχε­ δίου Υπηρεσίας απαιτούμενα προσόντα. Τα ονόματα των επιλεγέντων για προσωπική συνέντευξη αναφέρο­ νται πιο κάτωγια την κάθεθέση. Αναφέρονται επίσης το δικαιολογητικό καθώςκαι ταονόματα εκείνων που 25 δεν επιλέγηκαν γιαπροσωπικήσυνέντευξη. Η Επιτροπή έκρινε ότι οι πιο κάτωδεν έχουν την απαραίτητηπείραγιατην παρούσαθέση καιδεν επιλέ­ γηκανγιαπροσωπικήσυνέντευξη:" Στο τέλος του πρακτικούκατονομάζονται 18υποψή­ φιοι απότους 27 πουκρίθηκαν ότι πληρούσαν το Σχέδιο Υπηρεσίας. Μεταξύ αυτών είναι και ο εφεσίβλητος Χ" Χάννας. 164 30 3ΑΛΛ. Πανεπιστήμιο Κύπρουν.Κωνσταντίνουκ.α. Στυλιανίδης,Δ. Η Επιτροπή είχε ενώπιον της το Σχέδιο Υπηρεσίας, στο οποίο καθορίζονται τακαθήκοντακαι οι ευθύνες της θέσης και τα απαιτούμενα προσόντα. Είχε, επίσης, ενώ­ πιον της τις αιτήσεις των υποψηφίων με όλα τα στοιχεία 5 πουοι ίδιοι οιαιτητέςέθεσανενώπιοντης Επιτροπής. Τοπρακτικό πουέχειπροεκτεθεί, παρόλοπουδενέχει τηνκαλύτερηδυνατή διατύπωση,δεν επιδέχεταικαμιάπα­ ρερμηνεία. Η Επιτροπή εξέτασε ποιοι υποψήφιοι κατεί­ χαν και ποιοι δεν κατείχαν τα προσόντα του Σχεδίου 10 Υπηρεσίας. Επτά δεν τα κατείχαν. Αυτό αναφέρεται με σαφήνεια.Από τους υπόλοιπους, αφούερεύνησετα στοι­ χείαπουτέθηκαν ενώπιον της,επέλεξεεννέα υποψήφιους για κλήση σε συνέντευξη, ως τους καταλληλότερους, οι οποίοι,κατάτηνκρίση της,υπερείχαντων άλλωνυποψη15 φίωνκαι είχαντηδυνατότηταναεπιλεγούν,λαμβάνοντας υπόψηκαιτην έκτασητηςπείραςτους. Το πρακτικό της Επιτροπής, διαβαζόμενο ως ένα ενιαίο σύνολο, φανερώνει ότι ο Χ"Χάννας κατείχε τα προσόντατουΣχεδίουΥπηρεσίας, αλλάυστερούσε έναντι 20 των άλλων, που κρίθηκαν ως καταλληλότεροι για επιλο­ γή,σεπείρα σχετικά μετακαθήκοντατης θέσης. Η πείρα, σχετικά μετακαθήκοντατηςθέσης, ήταν μεταξύτων κρι­ τηρίων. Οι αιτήσεις του εφεσίβλητου και του ενδιαφερομένου 25 μέρους είναι ενώπιον τουΔικαστηρίου - (βλ.σελ. 133-149 του Χ"Χάννα και σελ. 150-165 του ενδιαφερομένου μέ­ ρους). Το Δικαστήριο διεξήλθε ταπιο πάνωέγγραφακαικα­ τέληξε ότι ηπροπαρασκευαστικήαυτήαπόφασητης Επι30 τροπήςήτανεύλογα επιτρεπτήσ'αυτή. Οι εφεσίβλητοι Κωνσταντίνου και Στεφάνουπρόβα­ λαν ότι το ενδιαφερόμενο μέρος δεν κατείχε το προσόν "Ενημερότης και ενδιαφέρον σε θέματαπαιδείας,αθλητι­ κών,καλλιτεχνικών καιπολιτιστικών δραστηριοτήτων". 165 Στυλιανίοης, Δ. Πανεπιστήμιο Κύπρουν.ΚωνσταντίνουΧΛ,

(1994)Το ενδιαφερόμενο μέρος, σύμφωνα με τα ενώπιον της Επιτροπής στοιχεία, εκτός απότα ακαδημαϊκά τουπρο­ σόντα,υπηρέτησε απότο 1977 μέχρι το 1978 Διοικητικός Λειτουργός στο Υπουργείο Εργασίας.Από το 1979 μέχρι το 1986 ήταν ο Διοικητικός Λειτουργός του Ινστιτούτου 5 Ξενοδοχειακών καιΕπισιτιστικώνΤεχνών,ΙΞΕΤ,μια από τις λίγες Ανώτερες Σχολές της Δημοκρατίας. Πρωτοστά­ τησε στην αναδιοργάνωση της Ξενοδοχειακής Σχολής. Συμμετείχε ενεργά στη δημιουργία της ΑκαδημίαςΔημό­ σιαςΔιοίκησης. Ηερμηνεία καιεφαρμογή τουσχεδίου υπηρεσίαςείναι στην αποκλειστική δικαιοδοσίατης Διοίκησης και το Δι­ καστήριο επεμβαίνει μόνο ότανυπάρχειπαράβασηνόμου ή πλάνη περί τα πράγματα. Η κατοχή των προσόντων είναι θέμαπραγματικό.Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει αν 15 η απόφασητηςΔιοίκησης είναιεύλογα επιτρεπτή. ΤοΔικαστήριο,αφούεξέτασεμεπροσοχήτην επιχειρη­ ματολογία των δικηγόρων και τα ενώπιον του στοιχεία, κατέληξε να μην επέμβει στην απόφαση της Επιτροπήςότι τοενδιαφερόμενομέροςκατείχεταπροσόντατουΣχε- 20 δίου Υπηρεσίας. Οι εφεσίβλητοι δεν έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχουν έκδηλη υπεροχήέναντι του ενδιαφερομένου μέ­ ρους. Γιαόλουςτουςπιοπάνωλόγους,η έφεση επιτρέπεται. 25 Ηαντέφεσηαπορρίπτεται. Οπροσβαλλόμενοςδιορισμόςεπικυρώνεται. Καμιάδιαταγή για έξοδα. Ηέφεσηεπιτρέπεταικαι ηαντέ­ φεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 166 10