3 ΑΛΛ. 20Ιανουαρίου,1994 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΠΟΠΑΤΖΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ. ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/σιές] ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσείοντες ν. Γ. ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ ΚΑΙ ΣΙΑ, Εφεσίβλητων. (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 1060). 5 10 15 20 25 Τελωνειακοί Δασμοί και Φόροι Καταναλώσεως — Εισαγωγή εμπο ρευμάτων δυνάμει συμβάσεως πωλήσεως — Τρόπος καθορισμού της αξίας τους για σκοπούς επιβολής δασμού — Ο περί Τελωνείων και ΦόρωνΚαταναλώσεως Νόμος (Νόμος αρ. 82 του 1967) άρθρο 159
(1)— Δικαίωμα των Τελωνειακών Αρχων να απορρίψουν τον δασμό που προσφέρεται από τον εισαγωγέα και να προβούν σε έρευνα για διερεύνηση των ζητημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 159
(2)τον Νόμου82/67. Δέουσα έρευνα — Η έρευνα των Τελωνειακών Αρχών για διακρίβωση των γεγονότων για καθορισμό της δασμολογητέας αξίας εισαγομέ νων αυτοκινήτων ήταν ελλειπής, με αποτέλεσμα η απόφαση τους να κριθεί άκυρη λόγω έλλειψης νομιμότητας και ως προϊόν υπέρ βασης ήκατάχρησης εξουσίας. Οι Τελωνειακές Αρχές αρνήθηκαν να δεχθούν τον δασμό που είχε προσφερθεί πάνω στη δηλωμένη αξία εισαχθέντων αυτοκινή των από τους εφεσίβλητους, η οποία στηριζόταν στη συμβατική τιμή και,ως εκ τούτου, δεν στηρίχθηκαν στην επιφύλαξη του εδα φίου
(1)του άρθρου 159 του Νόμου 82/67 (ο Νόμος),για καθορι σμό της δασμολογητέας αξίας αλλά ακολούθησαν την διαδικασία του εδαφίου
(1)του άρθρου 159 σε συνδυασμό με το ΠρώτοΠα ράρτημα του Νόμου και προχώρησαν στη διεξαγωγή έρευνας για διακρίβωση των γεγονότων μ£ βάση τα οποία θα καθόριζαν την δασμολογητέα αξίατων πιοπάνωαυτοκινήτων. Κατά την διάρκειατης πρωτόδικης διαδικασίαςοι εφεσίβλητοι ισχυρίστηκαν ότι ηεπίδικηαπόφασηήταντρωτή λόγω τηςανεπάρ κειας της έρευνας των Τελωνειακών Αρχών που οδήγησε στη λήψη της,καιτης πλάνηςως προς ταγεγονότα και το νόμο κάτωαπότα οποία ενήργησαν οι εν λόγω Αρχές. Επίσης ισχυρίστηκαν ότι η επίδικηαπόφασηήταναυθαίρετη,προϊόν κατάχρησηςκαιυπέρβα- 17 Δημοκρατίαν.Γ. Μανρομμάτη&Σία
(1994)σης των εξουσιών της Διοίκησης, ιδιαίτερα ενόψει του γεγονότος ότι οιΤελωνειακές Αρχέςουδέποτε αμφισβήτησαντην γνησιότητα των εγγράφων αναφορικά μετηνσυμβατικήτιμήτων εισαχθέντων αυτοκινήτων, ΟιΤελωνειακές Αρχές ισχυρίστηκαν ότι η απόφασητουςοφεί- 5 λετοαποκλειστικά στηνυποψίαότι ηαγοραία αξίατωναυτοκινή τωνήτανψηλότερη απότηντιμήπουαποκτήθηκαν,δηλαδή,τη δη λωθείσα συμβατική τιμή. Ισχυρίστηκαν ότι η υποψία τους ήταν εύλογηενόψειτων σημαντικάψηλότερων τιμών στις οποίες τελώ νιζαν παρόμοια αυτοκίνητα οι εγκεκριμένοι αντιπρόσωποι των 10 κατασκευαστώντουςστηνΚύπρο. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχθηκετους ισχυρισμούς των αιτητών-εφεσιβλήτων καιακύρωσετηνεπίδικηαπόφαση. Κατά την διάρκ&ατης έφεσης οδικηγόρος των Τελωνειακών Αρχών δήλωσεότι απότην διεξαχθείσα έρευνα δεν ανακαλύφθη- 15 καν γεγονότα πουκαθιστούσαν εύλογα επιτρεπτήτην έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. ΗΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επικύρωσε τηνπρω τόδικηαπόφασηκαιαποφάνθηκεότι: 1) Σύμφωνα με την επιφύλαξη του άρθρου 159
(1)στην περί- 20 πτώση εμπορευμάτων που εισάγονται, όπως στην παρούσαπερί πτωση,δυνάμει συμβάσεως πωλήσεως και τα οποίαστηνκατατε θείσα διασάφηση δηλώνονται ότι προορίζονται για εσωτερική κατανάλωση, ο δασμός λογίζεται ότι καταβάλλεται πάνω στην αξία πουέχει καθοριστεί σύμφωνα μετο εδάφιο
(1),ανπροσφερ- 25 θεί και γίνει αποδεκτόςδασμός πάνωστην αξίαπουέχει δηλωθεί καιη οποίαβασίζεταιπάνωστηντιμήπουαναφέρεταιστησύμβα ση. 2) Στιςπεριπτώσεις πουκαλύπτονταιαπό την επιφύλαξητου εδαφίου
(1)του άρθρου 159,όπως είναι ηπαρούσα, οι Τελωνεία- 30 κέςΑρχέςέχουν δικαίωμαναμηναποδεχθούντονδασμόπουπρο σφέρει ο εισαγωγέας των εμπορευμάτων και να διερευνήσουν μ£ τηνδέουσα επάρκειαταζητήματαπουαναφέρονταιστοάρθρο 159 εδάφιο
(2)ιδιαίτεραστηνπαράγραφο(β) τουενλόγωεδαφίου. 3) Η δήλωση του δικηγόρου των Τελωνειακών Αρχών - η 35 οποία ήταν αναπόφευκτηόπως φαίνεταιαπόταστοιχεία πουτέ θηκαν τόσο ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου όσο και ενώ πιον της Ολομέλειας -στερεί την προσβαλλόμενη απόφασηαπό κάθε έρεισμα νομιμότητας και την καθιστά προϊόν κατάχρησης και υπέρβασης εξουσίας,όπωςακριβώς ήταντο εύρημα τουπρω- 40 τόδικου Δικαστηρίου. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδασεβάρος τωνεφεαειόντωνγιαέναδικηγόρο ταοποία ναυπολογιστούναπό τονΠρωτοκολλητή. 18 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Γ. Μαυρομμάτη &Σία Έφεση. Έφεσηεναντίον της απόφασης Δικαστήτου Ανώτατου ΔικαστηρίουΚύπρου(Πικής,Δ.)πουδόθηκεστις3Ιανου αρίου, 1990 (Προσφυγή αρ. 442/88) με την οποία έγινε 5 δεκτήηπροσφυγήτων εφεσίβλητων εναντίον της απόφα σηςτων εφεσειόντων ημερομηνίας5/3/88 για εκτελωνισμό αυτοκινήτωνπουεισήγαγανοι εφεσίβλητοι. Στ.Θεοδούλου, ΑνώτεροςΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας. 10 Χρ. Μανρέλλης και Γ. Σαββίδης, για τους εφεσίβλητους. Cur.adv. wit. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ:ΤηνομόφωνηαπόφασητουΔι καστηρίουθαδώσει οΔικαστής Ι. Πογιατζής. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ: Η έφεσηαυτήστρέφεται εναντίοντης 15 απόφασης ΔικαστήτουΑνωτάτου Δικαστηρίου οοποίος, κατάτηνάσκησητηςπρωτοβάθμιαςαναθεωρητικής δικαι οδοσίαςτου,δέχτηκετηνπροσφυγήτων Εφεσίβλητωνκαι ακύρωσετηναπόφασητων Εφεσειόντων,η οποίαπεριέχε ται στην πιο κάτω επιστολή που απεστάληστους Εφεσί20 βλητουςστις5/3/1988: "Αγ. Κύριοι, α) 5 αυτοκίνηταMAZDA πουτελωνίσατε μεχρηματι κήκαταβολήΤελωνείου Λεμεσού αρ.545/87ημερ. 6.11.87 25 30 β) 20 αυτοκίνητα MAZDA που αποθηκεύσατε με τη διασάφηση Τελωνείου ΛεμεσούΤελ.3αρ. Β46ημερ. 6.11.87 γ) 10αυτοκίνητα ISUZUπουτελωνίσατε μεχρηματική καταβολή Τελωνείου Λεμεσού αρ. 546787 ημερ. 6.11.87 19 Πογιατζής, Δ. Δημοκρατία ν.Γ. Μαυρομματη & Σία
(1994)δ)45 αυτοκίνηταISUZUπου αποθηκεύσατε με τηδια σάφηση Τελωνείου ΛεμεσούΤελ. 3 αρ. Β45 ημερ. 6.11.87 Επιθυμώ να αναφερθώστο πιο πάνω θέμα καινα σαςπληροφορήσωότιαπόέρευνες πουέχουνγίνει έχει 5 διαπισταϊθεί ότι οι τιμολογιακές τιμές των αυτοκινή των αυτών είναι ουσιωδώς χαμηλότερες από τιμές άλλων παρόμοιωναυτοκινήτωνκαιδεν μπορούνσυνε πώς να θεωρηθούν ότι είναι αυτέςπου μπορούσαννα αποκομίσουν σε πώληση στην ελεύθερη αγορά,μεταξύ !0 ενός πωλητήκαιενός αγοραστήπουείναιανεξάρτητοι μεταξύτους. Γι' αυτόέχουνδοθεί οδηγίες στον ΑνώτεροΤελώνη Λεμεσούναδιακανονίσει τις πιοπάνωχρηματικές κα ταβολές ή/καινα επιστρέφει τελωνισμό των αυτοκινή- 15 των που δεν έχουν ακόμη τελωνιστεί πάνω στις πιο κάτωβάσεις αξίας:
(1)55 αυτοκίνηταISUZU: Τιμολογιακές τιμές Σ.Ι.Φ. συν5%(πέντε)συντασχετικάδασμολογητέαεξόδα. (II) 10 αυτοκίνητα MAZDA 323/1300 EBF3P 20 5πορτα:τιμολογιακές τιμές Σ.Ι.Φ.συν 19%(δέκαεννιά) συντασχετικάδασμολογητέαέξοδα. (III) 15 αυτοκίνητα MAZDA 323/1300 EBF3P 4πορτα: τιμολογιακές τιμές Σ.Ι.Φ. συν 23.8% (είκοσιτρια και οκτώ δέκατα)συν τα σχετικά δασμολογητέα 25 έξοδα. Επιθυμώεπίσης νασαςπληροφορήσωότι απόστοι χείαπουέχουν ληφθείστογραφείοαυτό τα αυτοκίνητα αυτά φαίνεται να είχαν, σε κάποιο στάδιο, εγγραφεί στο εξωτερικό. Συνεπώς για να επιτραπεί τελωνισμός 30 τους πρέπει ναπροσκομισθεί κατάλληληάδεια εισαγω γήςαπότο Υπουργείο Εμπορίουκαι Βιομηχανίας." 20 3ΑΛΛ. Δημοκρατίαν. Γ.Μανρομμάτη&Σία Πογιανζής,Δ. Το μέρος της προσβαλλόμενης απόφασηςπου περιέχε ται στην τελευταία παράγραφοτης πιο πάνω επιστολής καιαφοράτηναπαίτησηπροςτους Εφεσίβλητους να προ σκομίσουν άδειαεισαγωγής απότο Υπουργείο Εμπορίου 5 και Βιομηχανίας, εγκαταλείφθηκε από τους Εφεσείοντες μετάτηνκαταχώρησητηςπροσφυγήςκαιπριν την έκδοση τηςεκκαλούμενης πρωτόδικηςαπόφασης. Ενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστηρίου οι Εφεσίβλητοι είχαν ισχυριστεί ότι ηεπίδικηαπόφασηήταντρωτή λόγω 10 της ανεπάρκειας της έρευνας των Τελωνειακών Αρχών που οδήγησε στηλήψη της καιτης πλάνηςως προς ταγε γονότακαιτονόμο,υπότοκράτοςτηςοποίαςενήργησαν οι εν λόγω Αρχές.Οι Εφεσίβλητοι χαρακτήρισαντην επί δικη απόφαση ως αυθαίρετη και ως προϊόν κατάχρησης 15 και υπέρβασης των εξουσιών της Διοίκησης, ιδιαίτερα εν όψει του γεγονότος ότι οι Τελωνειακές Αρχές ουδέποτε αμφισβήτησαντηγνησιότητα των εγγράφωνπουοι Εφεσί βλητοι είχαν εξ αρχής καταθέσει αναφορικά με την τιμή στηνοποίααπέκτησαντααυτοκίνηταπουείχαν εισάξει. 20 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έκρινε ότι ηέρευνατωνΤε λωνειακών Αρχών ήταν ελλειπής και η επίδικηαπόφαση τους αυθαίρετηκαι προϊόν κατάχρησης εξουσίας. Έκρινε ακόμα ότι, κάτω απότις περιστάσεις της παρούσας υπό θεσης, "δεν μπορούσε να αμφισβητηθεί ότι τα τιμολόγια 25 καιγενικότερα η συμβατικήτιμήτωνεμπορευμάτωναντα νακλούσαν επακριβώς την αγοραίατους αξίαστην Ιαπω νία. Συνεπώς οι τελωνειακές Αρχές ήταν υπόχρεες να τη δεχτούν και να δασμολογήσουν τα εμπορεύματα με βάση τηντιμήπουαναγράφεταισ'αυτά." 30 Σύμφωνα με την εκδοχή του ευπαίδευτου δικηγόρου τους, η άρνηση των Τελωνειακών Αρχών να δεχτούν τη συμβατική τιμή των εισαχθέντων αυτοκινήτων και νατα δασμολογήσουν μεβάση τηντιμήαυτή,οφείλεται αποκλει στικά στην εύλογη υποψίατωνΤελωνειακών Αρχών ότι η 35 αγοραία αξία τους ήταν ψηλότερη από την τιμή στην οποία αποκτήθηκαν, δηλαδή, τη δηλωθείσα συμβατική τιμή. Ηυποψίααυτή τωνΤελωνειακών Αρχώνβασίστηκε, 21 Πογιατζής, Δ. Δημοκρατία ν.Γ. Μαυρομμάτη & Σία
(1994)αφ' ενός, στις τιμές στις οποίες τελώνιζαν αυτοκίνητα Mazda καιIsuzuοι εγκεκριμένοι αντιπρόσωποι τωνκατα σκευαστών τους στην Κύπρο, οι οποίες ήταν σημαντικά ψηλότερες, αλλά αφορούσαν αυτοκίνητα νεώτερης κατα σκευής καιμεπερισσότερα πλεονεκτήματααπόταεπίδικα 5 τα οποία ήταν παλιά μοντέλα, και,αφ'ετέρου, στο γεγο νός ότι σε προηγούμενη περίπτωση εισαγωγής από τους Εφεσίβλητους ενός όμοιου αυτοκινήτου (MAZDA 1300 H/BACK), οι Εφεσίβλητοι είχανδεχθεί τονκαθορισμότης δασμολογητέας αξίαςτου αυτοκινήτου σε ποσόκατά26% 10 ψηλότερο από τη συμβατική τιμή που είχε δηλωθεί. Εν όψειτων πιοπάνω,οιΤελωνειακές Αρχές,λέγειοκ.Θεο δούλου, δεν αποδέχθηκαν το δασμό που είχε προσφερθεί πάνω στη δηλωμένη αξίατων αυτοκινήτων, ηοποίαστη ριζότανστησυμβατικήτιμήκαι, κατάσυνέπεια,δενστηρί- 15 χθηκαν στην επιφύλαξη του εδαφίου
(1)του άρθρου 159 του περί Τελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου (Νόμος αρ. 82 του 1967) γιατον καθορισμό της δασμολο γητέαςαξίαςτων αυτοκινήτων,αλλάακολούθησαντη δια δικασία τουεδαφίου
(1)τουάρθρου 159,σεσυνδυασμό με 20 το Πρώτο Παράρτημα του Νόμου και προχώρησαν στη διεξαγωγή έρευνας προς διακρίβωση των γεγονότων με βάση τα οποία θα καθόριζαν τη δασμολογητέα αξία των αυτοκινήτων. Οι σχετικές μετηνπαρούσαυπόθεσηνομοθετικές πρό- 25 νοιες περιέχονται στο Νόμο αρ. 82/67 πριν την τροπο ποίηση του με το Νόμο αρ.98/89.Σύμφωνα μετο εδάφιο
(1)του άρθρου 159 τουΝόμου 82/67, (εφεξής ο "Νόμος"), για τους σκοπούς επιβολής δασμού κατ' εκτίμηση της αξίας εισαγωμένων εμπορευμάτων,η αξίααυτήκαθόριζε- 30 ται μεβάσητουςκανόνεςτουΠρώτουΠαραρτήματοςτου Νόμου,ο δεδασμόςκαταβάλλεταιπάνωστην ως άνω κα θορισθείσααξία. Το Πρώτον παράρτημα περιέχει, μεταξύ άλλων, τον κανόνα
(1)οοποίοςπρονοεί ότι: 35
(1)- Ως αξία οιωνδήποτε εισαγομένων εμπορευμά των λογίζεται η συνήθης αυτώντιμή,ήτοιη τιμή,ην δυ22 3 ΑΛΛ. 5 Δημοκρατίαν.Γ. Μανοομμάτη&Σία Πογιατζής, Δ. νατόν να αποκομίσωσι, καθ'ον χρόνον κατατίθεταιη περί τούτων διασάφησις προς εσωτερικήν κατανάλωσιν (ή εάν δεν κατατεθήτοιαύτηδιασάφησις κατά τον χρόνον της εισαγωγής των),πωλούμενα εντη ελευθέρα αγορά μεταξύ αγοραστού και πωλητού ανεξαρτήτων αλλήλων.
- Διά τον καθορισμόν της συνήθους τιμής εισαγο μένων εμπορευμάτωνπροϋποτίθενταιταακόλουθα: 10 15 (α)ότι τα εμπορεύματα παρεδόθησαντω αγοραστή εντωλιμένιήτόπωεισαγωγής·και (β) ότι ο πωλητής φέρει τας δαπανάς του ναύλου, ασφαλίσεως, προμηθείας ως καιπάσαςταςλοιπάςδα πανάς και επιβαρύνσεις, ταςσυναφείς προς τηνπώλησιν και παράδοσιν των εμπορευμάτων εν τω λιμένι ή τόπω εισαγωγής, αίτινες ως εκ τούτου περιλαμβάνο νταιεντη συνήθειτιμή· (γ) ο αγοραστής βαρύνεται διά παντός δασμού ή φόρου επιβαλλομένου υπό της Δημοκρατίας, όστις ως εκτούτουδενπεριλαμβάνεταιεντησυνήθειτιμή." 20 Στο εδάφιο
(1)του άρθρου 159 υπάρχει η επιφύλαξη σύμφωνα με την οποία στην περίπτωση εμπορευμάτων, αναφορικά μεταοποίαγίνεται δήλωσηστηνκατατεθείσα διασάφηση ότι προορίζονται για εσωτερική κατανάλωση, τωνοποίων η εισαγωγήγίνεται δυνάμεισυμβάσεωςπωλή25 σεως, όπως συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση,ο δασμός λογίζεται ότι καταβάλλεται πάνωστην αξίαπου έχεικα θοριστεί σύμφωνα με το εδάφιο
(1), αν προσφερθεί και γίνει αποδεκτόςδασμόςπάνωστην αξίαπουέχειδηλωθεί καιη οποίαβασίζεταιπάνωστηντιμήπουαναφέρεταιστη 30 σύμβαση. Οκ. Θεοδούλου λέγειότι οι Τελωνειακές Αρχές έχουν δικαίωμα να μην κάμουν αποδεκτό το δασμό που προσφέρει οεισαγωγέας εμπορευμάτων πουταεισάγει δυ νάμει συμβάσεως πωλήσεως. Συμφωνούμε ότι στηνεπιφύ λαξη του εδαφίου
(1)του άρθρου 159 καθορίζονται δυο 35 προϋποθέσεις, δηλαδή, (α) της προσφοράς του δασμού 23 Πογιατζής, Δ. Δημοκρατίαν.Γ. Μανρομματη&Σία
(1994)από τον εισαγωγέα και (β) της αποδοχήςαπό τις Τελω νειακέςΑρχέςτουπροσφερόμενου δασμού. Απόλυτα σχετική μετηνπιοπάνωεπιφύλαξη του εδα φίου
(1)του άρθρου 159 είναικαιηπρόνοιατουεδαφίου
(2)τουίδιουάρθρου,η οποίαέχειωςεξής: 5 "
(2)Διατους σκοπούςτηςτεθειμένης τωπροηγούμε να) εδαφίω επιφυλάξεως(α) δεδηλωμένη αξία οιωνδήποτε εμπορευμάτων είναι ηαξίατούτων,ως θέλει δηλωθήυπό ήδιαλογαριασμόν του εισαγωγέως κατάτην κατάθεσινδια- 10 σαφήσεως προς εσωτερικήν κατανάλωσιν περί τα εμπορεύματαταύτα* (β) η αξίααύτηλογίζεται εδραζομένηεπί της εν τησυμβάσει τιμής,εφ'όσονκαιμόνον εφ'όσον αύτη παριστά την ενλόγωτιμήν προσηκόντωςπροσαρμο- 15 σθείσαν προςταςπεριστάσεις,ταςδιακρινούσας την συναφθείσαν σύμβασιν εκ τηςσυμβάσεως πωλήσεως τηςπροβλεπομένηςεντωΠαραρτήματι* (Υ) η χρησιμοποιηθησομένη τιμή συναλλάγματος προς καθορισμόντου ισοδυνάμουοιουδήποτεάλλο- 20 δαπούνομίσματος ειςστερλίνας θαείναιη τρέχουσα τιμήπωλήσεως αυτούεντηΔημοκρατία,ως αύτη το τελευταίον εγνωστοποιήθη προ της καταθέσεως της περί ταεμπορεύματαταύταδιασαφήσεωςπροςεσω τερικήνκατανάλωσιν." 25 Στιςπεριπτώσειςπουκαλύπτονται απότηνεπιφύλαξη τουεδαφίου
(1)τουάρθρου159,όπωςείναιηπαρούσα,οι Τελωνειακές Αρχές έχουν, ασφαλώς, δικαίωμα να μην αποδεχθούν το δασμό που προσφέρει ο εισαγωγέας των εμπορευμάτων και να διερευνήσουν με τη δέουσα επάρ- 30 κειαταζητήματαπουαναφέρονταιστοεδάφιο
(2)του άρ θρου 159, ιδιαίτερα τηςπαραγράφου (β) του ενλόγω εδα φίου, το περιεχόμενο της οποίας έχουμε ήδηπαραθέσει αυτούσιο. 24 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Γ. Μανρομμάτη & Σία Πογιατζής, Δ. Στη διάρκειατηςακρόασηςτηςέφεσης,οκ. Θεοδούλου ρωτήθηκε απότοΔικαστήριο ποιαστοιχεία έφερε σεφως η έρευνα που διεξήγαγαν οι τελωνειακές Αρχές καικατά πόσο,σύμφωνα μετηδικήτου εκτίμηση, τα στοιχεία που 5 ήλθαν σε φως κατέστησαν εύλογα επιτρεπτή τη λήψητης επίδικηςαπόφασηςή όχι. Η απάντηση πουέδωσε ήτανότι η έρευνα, όπως διεξήχθηκε από τις Τελωνειακές Αρχές στην περίοδοπουμεσολάβησε απότηνκατάθεσηαπότους Εφεσίβλητους τωντελωνειακών εγγράφωνγιατον τελωνι10 σμό των αυτοκινήτων στις 27/10/1987 μέχρι τη λήψητης επίδικης απόφασηςστις 5/3/1988,δεν είχε φέρει σε φως γεγονόταπουθακαθιστούσανεύλογα επιτρεπτήτηνέκδο σητηςπροσβαλλόμενης απόφασης. Θεωρούμε ότιη δήλωσηαυτή,στην οποίαοκ.θεοδού15 λου είχε το θάρρος και την ειλικρίνεια να προβεί,στερεί τηνπροσβαλλόμενη απόφαση απόκάθεέρεισμα νομιμότη τας και την καθιστά προϊόν κατάχρησης και υπέρβασης εξουσίας, όπως ακριβώςήταντο εύρημα τουπρωτόδικου Δικαστηρίου. Θαπρέπει επίσης να αναφέρουμε ότι,από 20 τα στοιχεία που τέθηκαν τόσο ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου όσο και ενώπιον μας, φαίνεται ότι η πιο πάνωδήλωσητουκ.Θεοδούλου ήταναναπόφευκτη. Για τους πιο πάνω λόγους, η έφεση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Εφεσειόντων, τα οποία να υπολογι25 στούν γιαέναδικηγόροαπότονΠρωτοκολλητή. Η έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα σεβάροςτωνεφεσειόντων. 25