← Κύπρος

clr/1994/1994_3_215.pdf

3 ΑΛΛ. 14Απριλίου. 1994 [ΠΙΚΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ.ΝΙΚΗΤΑΣ. ΑΡΤΕΜΗΣ. Δ/στές] ΜΙΧΑΗΛ ΖΑΧΑΡΟΥΔΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες-Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσιβλήτων-Καθ' ων η αίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1047). Αναθεωρητική έφεση — Ειδοποίηση έφεσης — Προσδιορισμός επίδι­ κου θέματος — Διαδικαστικοί Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θ.4 — Ανοτηρή εφαρμογή όπως και στο αντίστοιχο πεδίο της πολιτικής δικαιοδοσίας. 5 10 Οι δύο λόγοι της έφεσης δεν αποκάλυπταν τους λόγους για τους οποίους επροσβάλλετο το επίμαχομέρος της απόφασης.Οδικηγό­ ρος των εφεσειόντων συμφώνησε ότι αυτό ίσχυε μόνο για τον πρώτο λόγο της έφεσης καιυποστήριξε ότι ο δεύτεροςλόγος αποκαλύπτετο με έμμεσο τρόπο από τον προσδιορισμό τουσφάλματοςπουκαθιστούσετρωτήτην απόφαση. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέρριψετην έφεση και αποφάνθηκεότι: 15 20

  1. Η Δ, 35 θ.4 τωνθεσμών ΠολιτικήςΔικονομίαςπρονοείκαι η νομολογία βεβαίωνα ότι επιβάλλεται η θεμελίωση και των δύο πόλων της έφεσης, δηλαδή, ο καθορισμός του σφάλματοςπου κα­ θιστά την απόφαση ή μέρος της πλημμελές και των λόγων που αποκαλύπτουν ήσυνθέτουν το σφάλμαπουμπορεί να είναιπραγ­ ματικό ή νομικό. Στην παρούσα υπόθεση ο δεύτερος λόγος της έφεσης δενεκτείνεται πέραντουπροσδιορισμού του σφάλματος.
  2. Ειδοποίησηέφεσης πουδεν στηρίζεται σε έγκυρολόγο ήλό­ γους είναιθνησιγενής. Άκυροι λόγοι πουυποβάλλονται παράλλη­ λα μεέγκυρους λόγους έφεσηςαγνοούνται. Η έφεση απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. 215 Ζαχαοουδιονtea. ν.Δημοκρατίας

(1994)Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: ΔημοκρατίανΚόμματοςΦιλελευθέρων
(1993)3ΑΛΛ. 585βΛ*. Estates LtdνΔημοκρατίας.
(1991)3ΑΛΛ. 449M/YatcbAllan ν Μπίλλυ. (Πολ. Έφεση)ημερ. 16/3/
  1. 5 Προδικαστικήένσταση. Προδικαστική ένσταση απότον Δικηγόρο των καθ' ων ηαίτησηότι οιλόγοιέφεσηςπουπροσδιορίζονταιστην ει­ δοποίηση έφεσης αντίκεινται προςτις πρόνοιες τηςΔ. 35, θ. 4καιείναιάκυροι. 10 Ν.Παπαενσταθίον, γιατους εφεσείοντες.
  2. Χ" Δημητρίου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α\ για τους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Ηαπόφασητου Δικαστηρίου θαδοθεί 15 απότονΠική,Δ. ΠΙΚΗΣ,Δ.: ΗΔ.35 θ.4 των θεσμών Πολιτικής Δικο­ νομίας ορίζει και ηνομολογία βεβαιώνει ότι για τηστοι­ χειοθέτηση βάσιμουλόγου έφεσης επιβάλλεται η θεμελίω­ ση και των δύο πόλων της έφεσης, δηλαδήο καθορισμός 20 του σφάλματος που καθιστά την απόφαση ή μέρος της πλημμελέςκαιτωνλόγωνπουαποκαλύπτουνήσυνθέτουν το σφάλμα,πραγματικόή νομικό. Στηναπουσίατηςδιπο­ λικής αυτήςβάσηςδεστοιχειοθετείται έγκυρος λόγοςέφε­ σηςκαιεφόσον κανέναςαπότουςλόγους έφεσης δενείναι 25 έγκυρος ηέφεσηστην ολότητα της είναι θνησιγενής καιη ειδοποίηση δενενεργοποιεί τηδευτεροβάθμια δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στη Δημοκρατία ν.Κόμμα­ τος των Φιλελευθέρωνκαι Άλλον
(1993)3 Α.Α.Δ. 585, αποφασίστηκε ότι στο πεδίο της δευτεροβάθμιας αναθεω- 30 ρητικής δικαιοδοσίαςσυντρέχουν οι ίδιοι λόγοι όπωςκαι στο αντίστοιχο πεδίοτης πολιτικής δικαιοδοσίας γιατην 216 3ΑΑ.Δ. Ζαχαρουδιού κ,α.ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. αυστηρήεφαρμογήτηςΔ.35Θ.4. "Ούτεσυντρέχει οποιοσ­ δήποτελόγος αρχήςγιαελαστικότερη εφαρμογήτης Δ.35 Θ.4 στον τομέατων αναθεωρητικώνεφέσεων. Καισ' εκεί­ νο τοπεδίο,όπωςκαισε κάθεάλλη έφεση,συντρέχουν οι 5 ίδιοι λόγοι για τον προσδιορισμό του επίδικου θέματος της έφεσης". Στην G.A.P. Estates Limited ν. Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ.449 διαπιστώνεται ότι δεν παρέχεται δυ­ νατότητα αναβίωσης θνησιγενούς έφεσης ήτροποποίησης της· 10 Στηνπρόσφατη απόφασημαςστην M/YACHTALLAN ν.Μπαλί, (Π.Ε.8055 16.3.1994)επισημαίνεται ότι "Ειδο­ ποίηση έφεσης η οποία δεν στοιχειοθετείται από έγκυρο λόγοήλόγους έφεσης είναιθνησιγενής* ενώάκυροιλόγοι πουυποβάλλονται παράλληλαμεέγκυρους λόγους έφεσης 15 αγνοούνται". Οδικηγόροςτωνκαθ'ωνηέφεσηυπέβαλεότι οιλόγοι έφεσης που προσδιορίζονται στην ειδοποίηση έφεσης αντίκεινται προς τις πρόνοιες της Δ.35 Θ.4 και είναι για τουςπροαναφερθέντεςλόγους πουαναγνωρίζειηνομολο20 γίαάκυροι.Οιλόγοιαυτοίέχουνωςεξής: "
(1)Το Πρωτόδικον Δικαστήριον εσφαλμένως απεφάσισεν ότι η ερμηνεία του Σχεδίου Υπηρεσίας της θέσης Νοσοκόμου επί του Προσωπικού 1ηςΤάξηςπου δόθηκεαπότηνΕΔΥ ήτανλογικήκαι επιτρεπτή. 25 30
(2)Το Πρωτόδικον Δικαστήριον εσφαλμένως απεφάσισεν ότι ηερμηνεία πουδόθηκεαπότην ΕΔΥ κατά την πλήρωση θέσεων Νοσοκόμου επί του Προσωπικού 1ηςΤάξηςστοΤμήμαΙατρικώνΥπηρεσιών δενήτανδε­ σμευτική ή/καιεφαρμόσιμηκαι στην παρούσαυπόθεση ή/και εν πάσηπεριπτώσει δεν δημιουργούσε άνισηκαι δυσμενήδιάκρισησεβάροςτων Εφεσειόντων." Ο δικηγόρος των εφεσειόντων αναγνώρισε έστω σιω- 217 Πικής,Δ. Ζαχαρουδιοΰ κ.α.ν.Δημοκρατίας
(1994)πηρά στην απάντηση του ότι ο λόγος
(1)πράγματι δεν αποκαλύπτειτους λόγους γιατουςοποίουςπροσβάλλεται το επίμαχομέρος της απόφασης και επομένως είναιάκυ­ ρος.Διαφώνησε όμωςωςπροςτολόγο
(2).Καιυποστήρι­ ξε ότι οι λόγοι αποκαλύπτονται έστω έμμεσα από τον 5 προσδιορισμό αυτούτούτου του σφάλματοςπου καθιστά τηναπόφαση τρωτή. Εξέταση του κειμένου του λόγου 2 της ένστασης απο­ καλύπτει ότι όπως και στην περίπτωση του λόγου 1 το κείμενο δεν εκτείνεται πέραν του προσδιορισμού του 10 σφάλματοςπουσυνιστά τον έναπόλοτηςέφεσης,τη βάση (ground). Ηδιάζευξηπου εισάγεται με το "ή" αναφέρεται στους λόγους πουστοιχειοθετούν την πρωτόδικηαπόφα­ ση, καθένας από τους οποίους προσβάλλεται ως λανθα­ σμένος. Γιατί είναιεσφαλμένος δενπροσδιορίζεται. 15 Όπως υποδείξαμε κατά τη συζήτηση, προσδιορισμός τουσφάλματοςστηνεκκαλούμενηαπόφασηδεν υποδηλώ­ νει ούτε εξυπακούειότι το αντίθετοτου σφάλματοςείναι σωστό ήότι το αντίθετο είναι ο λόγος γιατον οποίοεπι­ διώκεται ηανατροπήτης απόφασης.Το κείμενο τηςΔ.35 20 Θ.4 είναισαφές. Η ειδοποίηση έφεσης πρέπει να εκθέτει πλήρως "set forth fully" τους λόγους που θεμελιώνουν το σφάλμακαι καθιστούν την πρωτόδικη απόφασητρωτή και κατ' επέ­ κτασηυποκείμενησεπαραμερισμό. 25 Ενόψει των ανωτέρω η ειδοποίηση έφεσης κρίνεται άκυρη.Η έφεσηαπορρίπτεται. κ. Χ"Δημητρίου προς το Δικαστήριο: Δε διεκδικούμε έξοδατηςέφεσης. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ:Δενεκδίδεταιδιαταγή γιαέξοδα. 30 Έφεσηαπορρίπτεται χωρίςδιαταγή γιαέξοδα. 218

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.