clr/1994/1994_3_219.pdf

(1994)2.Δεν διεξάχθηκεδέουσαέρευναγιαναδιαπιστωθεί: (α)αν ο αιτητής ήταν ιδιοκτήτης σχολής οδηγών σύμφωνα με τηνπρόνοιατουάρθρου3Α τουΝόμου112/68όπωςτροποποιήθηκεοπότοΝόμο20?72, j (β)ηφύσηκαιοιανάγκεςτηςδουλειάςτουκαι (γ)ανηαίτησηυποβλήθηκεγιαεξυπηρέτησητης σχολής. ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου επικύρωσε την πρω­ τόδικηαπόφασηκαιαποφάνθηκεότι: JQ 1.Όπως προκύπτειαπότοσύνολο τουΝόμουείναιαρκετόνα απασχολείταιοαδειούχοςεκπαιδευτήςυπόαδειούχουσχολήςοδη­ γών χωρίς απαραίτητα να είναι ιδιοκτήτης της. Αυτό σημαίνει πως,ανάλογαμετιςκατάπερίπτωσηδιευθετήσεις, έναςεκπαιδευ­ τής οδηγών μπορεί ναείναι είτε εργοοοτούμενος σε σχολή οδηγών είτε αυτοεργοδοτούμενος. " 2. Εφόσον είναι δυνατόναλειτουργεί σχολή οδηγών έστωκαι αν ο κάτοχος της άδειαςγιααυτήείναι ο μόνος εκπαιδευτήςοδη­ γός της,ηαναζήτησητου ανοενδιαφερόμενος είναι ήόχιαυτοεργοδοτούμενος δικαιολογείται μόνο εφόσον δεν είναι κάτοχος 20 αδείαςσχολής οδηγών γιαλογαριασμό της οποίαςζητείται δεύτε­ ροαδασμολόγητοαυτοκίνητο. Η έφεσηαπορρίπτεται με έξοδανπέρ τουεφεσίβλητου. 'Εφεση. 25 Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου Κύπρου (Σαββίδης, Δ.) που δόθηκε στις 22 Δεκεμβρίου, 1989 (Προσφυγή αρ. 610/88) με την οποία ακυρώθηκε η απόφαση των εφεσειόντων να απορρίψουν αίτημα του εφεσίβλητου για εισαγωγή δεύτερου αδασμο- 30 λογήτου εκπαιδευτικού οχήματος ως ιδιοκτήτη σχολής οδηγών. Δ. Παπαδοπούλου(χα) ΑνώτερηΔικηγόροςτηςΔημο­ κρατίας,γιατουςεφεσείοντες. Στ. Στυλιανού, γιατον εφεσίβλητο. Cur.adv. vult. 220 3 ΑΛΛ. Δημοκρατίαν.Μελινιώτη ΠΙΚΗΣ,Δ.: Τηναπόφασητου Δικαστηρίου θαδώσειο Δικαστής Γ. Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Το άρθρο 11 του περί Τελω­ νειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου του 5 1978 (Ν. 18/78) όπωςτροποποιήθηκεαπότοΝόμο 309/87, επιτρέπει την ατελή εισαγωγή δυο εκπαιδευτικών οχημά­ των στην περίπτωση σχολής οδηγών και ενός.στην περί­ πτωσηαυτοεργοδοτούμενου εκπαιδευτήοδηγών. Οεφεσί­ βλητος υπέβαλε αίτηση για εισαγωγή δεύτερου 10 αδασμολόγητου εκπαιδευτικού οχήματος ως ιδιοκτήτης σχολής οδηγών. Ο διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων τηναπέρριψεμετηνακόλουθηαιτιολογία. 15 "Όπως με πληροφορεί ο ΑνώτεροςΤεχνικός Επιθε­ ωρητής Γραφείου Εξεταστών Οδηγών ο πελάτης σας είναι αυτοεργοδοτούμενος και σύμφωνα με τησχετική Νομοθεσία('Αρθρο 11

(7)τουΝόμουαρ.309/87)η χορη­ γούμενη απαλλαγήσε αυτοεργοδοτούμενους εκπαιδευ­ τές οδηγών ισχύειμόνογιαέναεκπαιδευτικόόχημα." Μετην πρωτόδικη απόφασηακυρώθηκε ηπροσβαλλό20 μένη απόφασηγιατί (α) δεν έγινε δεκτή η εισήγηση πως κατά το νόμο είναι επιτρεπτή ηεισαγωγή δυοαδασμολό­ γητων εκπαιδευτικών οχημάτων μόνο όταν η σχολήοδη­ γών έχει πέραν του ενός εκπαιδευτές οδηγών και (β) δεν διεξάχθηκε έρευνα για να διαπιστωθεί αν ο αιτητήςήταν 25 ιδιοκτήτηςσχολήςοδηγώνκαιανναίωςπροςτηφύση και τις ανάγκες της και ακόμαως προς το αν ηαίτηση υπο­ βλήθηκε για λογαριασμό και εξυπηρέτηση τηςσχολής.Θε­ ωρήθηκε ως ανεπαρκές στήριγμα η πληροφορία στην οποία παρέπεμψε η προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση 30 που,ενπάσηπεριπτώσει,χαρακτηρίστηκεως ελλειπής. Συνοψίζουμε την εισήγηση των εφεσειόντων: Δεν αρ­ κούσε να ήταν ο αιτητής ιδιοκτήτης σχολής οδηγών, αδειούχου κατάτις διατάξεις του άρθρου 3του περίΜη­ χανοκινήτων Οχημάτων (Εκπαίδευσις Οδηγών) Νόμου 35 του 1968 (Ν.112/68) όπωςτροποποιήθηκεκαιτωνομώνυ­ μων Κανονισμών του 1972 (Κ.Δ.Π. 189/72).Στο πλαίσιο 221 Κώνσταντινίδης,Δ. Δημοκρατίαν.Μελινιώτη

(1994)του Νόμου καιτων Κανονισμών, ιδιαίτερατου άρθρου3 του Νόμου 112/68όπως τροποποιήθηκε απότο Νόμο20/ 72, η εκπαίδευση οδηγών είναι νόμιμη μόνο εφόσον ο αδειούχος εκπαιδευτής που την παρέχει έχει σχολή οδη­ γών. Επομένως, η διαπίστωση ότι ο αιτητής έχει σχολή 5 οδηγών δεν μπορεί να είναι αποφασιστικής σημασίας. Από το συνδυασμό τουάρθρου 11τουΝόμου 18/78 όπως τροποποιήθηκεαπό τοΝόμο309/87 καιτουάρθρου3του Ν. 112/68 όπωςτροποποιήθηκεαπότοΝόμο20/72 προκύ­ πτειπως είναι επιτρεπτήηατελής εισαγωγήδυοαυτοκινή- 10 των μόνο στην περίπτωσησχολήςοδηγώνπουέχει περισ­ σότερους από ένα αδειούχους εκπαιδευτές οδηγών. Ο εφεσίβλητος ήταναυτοεργοδοτούμενος όπωςορθάτονχα­ ρακτήρισε ο Ανώτερος Τεχνικός Επιθεωρητής αφού στη σχολήδεν υπήρχε εκπαιδευτής άλλος απότον ίδιο.Αντε- 15 τάξε ο εφεσίβλητος πως τέτοια προσέγγιση θα οδηγούσε σε διαφοροποίηση της σαφούς νομοθετικής διάταξηςπου διέπει το ζήτημα. Εφόσον διαπιστωνόταν ότι ήταν ιδιο­ κτήτης σχολής οδηγών και ότι η αίτηση του υποβλήθηκε για λογαριασμό τηςσχολής,η απόφαση τουΔιευθυντή δεν 20 μπορούσε να ήταν απορριπτική.Ηπροσβληθείσα διοικη­ τική απόφασηορθάκρίθηκε απότο πρωτόδικο Δικαστή­ ριοωςπαράνομηγιατουςλόγουςπουδόθηκαν. Εκπαιδευτήςοδηγών μπορεί ναείναι φυσικόπρόσωπο που συγκεντρώνει ταπροαπαιτούμενατουΝόμουκαιτων 25 Κανονισμών. (Βλ. Ν. 112/68όπως τροποποιήθηκε απότο Νόμο20/72και 15/86*και Κ.Δ.Π. 189/72). Ασκείτοεπάγ­ γελμα εφόσον του χορηγηθεί ηπροβλεπόμενη άδεια.Σύμ­ φωναμετοάρθρο3Α τουΝόμου "Απαγορεύεται η υπό αδειούχου εκπαιδευτού οδη- 30 γών παροχήεκπαιδεύσεως οδηγών εκτός αν ούτος είτε απασχολήται υπ' αδειούχου σχολής οδηγών είτε είναι ωσαύτως κάτοχος εγκύρου αδείας λειτουργίας σχολής οδηγών έστωκαιανείναι ομόνος εν αυτή εκπαιδευτής οδηγών". 35 Μεν αναφέρονται οι μεταγενέστεροι τροποποιητικοίΝόμοι 132/89 και 18(Ι)/92. 222 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Μελινιώτη Κωνσταντινίδης,Δ. Άδεια σχολής οδηγών εκδίδεται υπό τους όρους του πιο πάνωΝόμουκαι των Κανονισμών σε φυσικόπρόσω­ πο ή σε οργανισμό με ή χωρίς νομική προσωπικότητα. Προϋπόθεση για τη χορήγηση άδειας σχολής οδηγών σε 5 φυσικόπρόσωποείναιη άσκησηαπόαυτότουεπαγγέλμα­ τος τουεκπαιδευτήοδηγώνγιατρίαχρόνιακαιη συμπλή­ ρωσητου24ουέτους τηςηλικίας του.Ακολουθείότι είναι νοητή η παροχή εκπαίδευσης οδηγών χωρίς ο αδειούχος εκπαιδευτήςναείναι οίδιοςυποχρεωτικά ιδιοκτήτης σχο10 λής οδηγών. Η αντίθετη άποψη των εφεσειόντων προ­ σκρούει και στις ίδιες τις διατάξεις του άρθρου 3Α του Νόμου 112/68που επικαλέστηκαν. Ενώ είναι ορθό πωςη νόμιμη παροχήεκπαίδευσης προϋποθέτει αδειούχοσχολή οδηγών είναι εσφαλμένη η προέκταση του επιχειρήματος 15 όπως το συνοψίσαμε. Δεν θαλέγαμε ότι η χρησιμοποίηση της φράσης "απασχολήται υπ'αδειούχου σχολής οδηγών" στο άρθρο 3Α του Νόμου αποτελεί την επιτυχέστερη των επιλογών. Θαμπορούσε εκπρώτηςόψεως ναεκληφθεί ως υπονοούσα σχέση εργοδότη - εργοδοτουμένου. Σε τέτοια 20 όμως περίπτωση θα αποδιδόταν στο νομοθέτη, αντίθετα προς ό,τι προκύπτει απότο σύνολοτου Νόμου,πρόθεση να καταστήσει υποχρεωτικό να είναι κάποιος εργοδοτούμενος ανπρόκειται νααρχίσει ναασκεί το επάγγελμα του εκπαιδευτή οδηγών. Επίσης τέτοια προσέγγιση θα παρα25 γνώριζε το γεγονός ότι μπορεί να χορηγηθεί άδεια λει­ τουργίας σχολής οδηγών και σε οργανισμό χωρίς νομική προσωπικότητα. Είναι αρκετό νααπασχολείται οαδειού­ χος εκπαιδευτής υπό αδειούχου σχολής οδηγών χωρίς απαραίτηταναείναι 'Ιδιοκτήτης"της.Αυτόσημαίνειπως, 30 ανάλογα με τις κατάπερίπτωση διευθετήσεις, έναςεκπαι­ δευτής οδηγών μπορεί να είναι είτε εργοδοτούμενος σε σχολή οδηγών είτε αυτοεργοδοτούμενος. Άλλη ερμηνεία θαεξαρτούσε τοανκάποιοςείναιή όχι αυτοεργοδοτούμε­ νος για τους σκοπούς του Νόμου, από το αν έχει ή δεν 35 έχει υπαλλήλους. Αυτό θα ήταν παράλογο και, ούτως ή άλλως, θα παρέκαμπτε τη σαφή αναφορά το άρθρου 11 του Νόμου 18/78 όπως τροποποιήθηκε, σε σχολήοδηγών απότημιακαισεαυτοεργοδοτούμενο απότηνάλλη. Αν οαιτητής έπρεπε οπωσδήποτε ναέχειο ίδιοςσχολή 223 Κωνσταντινίδης,Δ. Δημοκρατία ν.Μελινιώτη

(1994)οδηγών και αν ο νομοθέτης ήθελε ως κριτήριο το κατά πόσο εργοδοτούνται σ' αυτήέναςή πέραντου ενός εκπαι­ δευτές οδηγών, η διατύπωση της σχετικής διάταξης θα έπρεπε να ήτανεντελώςδιαφορετική.Το ανθαέπρεπενα ήταν αυτότο κριτήριο δεν είναι ζήτημαπου μπορούμε να 5 ερευνήσουμε. Ο Νόμος αντιδιαστέλλει τη σχολή οδηγών προς τον αυτοεργοδοτούμενο εκπαιδευτή οδηγό. Εφόσον είναι δυνατό να λειτουργεί σχολήοδηγών έστωκαι αν ο κάτοχος της άδειαςγια αυτή είναι ο μόνος εκπαιδευτής οδηγός της,ηαναζήτησητου ανοενδιαφερόμενος είναι ή 10 όχι αυτοεργοδοτούμενος δικαιολογείται μόνο εφόσον δεν είναι κάτοχος αδείαςσχολής οδηγών για λογαριασμό της οποίαςζητείταιδεύτεροαδασμολόγητοαυτοκίνητο. Ο Διευθυντής, όντας σε πλάνη ως προς το Νόμο,δεν διεξήγαγε την απαιτούμενηέρευνα,πλανήθηκεωςπροςτα 15 ουσιώδη γεγονότα και ορθάθεωρήθηκε άκυρηη απόφαση του. Η έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρτου εφεσίβλητου. Η έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 224