clr/1994/1994_3_253.pdf

(1994)κήςαπάντησηςκατάτην4/1/

1. Στις 16/1/1988 οεφεσείων καταχώρησεπροσφυγήεναντίοντης απόφασης των εφεσίβλητων να απορρίψουν το αίτημα του για πλήρηαπαλλαγήαπότουςδασμούς. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο απέρριψετηνπροσφυγήαφούκατέ- 5 λήξεστο συμπέρασμα ότι δεν είχεαποδειχθεί ότι έλαβανχώραοι δηλώσεις τηςβουλήσεως τουδιοικητικούοργάνου μέχριτηνημέρα που καταχωρήθηκεη προσφυγήκαι επομένως δενυφίστατο εκτε­ λεστή διοικητική πράξη ηοποία θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο προσφυγής. 1" Τα κρίσιμα ερωτήματαπου ήτανκαθοριστικάγια την έκβαση τηςυπόθεσης ήτανοπροσδιορισμός της επίδικηςαπόφασηςκαιο καθορισμός του νομικού πλαισίου βάσει τουοποίου εξετάστηκε η αίτησητουεφεσείοντακαιλήφθηκεη επίδικη απόφαση. Η Ολομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου απέρριψετην έφεση 15 καιαποφάνθηκεότι:
2. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έσφαλε ως προς τα συμβάντα μετάτηνυποβολήτηςαίτησης τουεφεσείοντα,ταοποίατεκμηριώ­ θηκαν,αφού δεν είχεαμφισβητηθεί ηαξιοπιστία τουκαι ηακρίβειατωνδηλώσεων του. 2.Το δίκαιοπουίσχυετην ημέραπουλήφθηκε ηεπίδικηαπό­ φασηήτανο περί Τελωνειακών Δασμών καιΦόρωνΚαταναλώσε­ ως (Τροποποιητικός) (Αρ.3) Νόμος του 1987 (Ν.309/87) (ο "Νόμος"),οοποίος προνοεί (άρθρο2

(5)) ότι ηαπαλλαγήαπότον «r καταβλητέοδασμόήκαιφόροκαταναλώσεωςδενθαυπερβαίνεισε Δ:> καμιάπερίπτωσητιςΛΚ7.

1. Η εφαρμογήτουΝόμου άρχισεστις 18/12/1987 και οι εφεσίβλητοι ήταν εκ των πραγμάτων δεσμευμέ­ νοι νατον εφαρμόσουνστηνπερίπτωσητου εφεσείοντα. 3.Οουσιώδης χρόνοςγιαεξέτασητηςαίτησηςτουεφεσείοντα . δενήτανοχρόνος εισαγωγής τουοχήματοςστην Κύπροήη ήμερο- ^ μιΐνία πουαποτάθηκεγιαπρώτηφοράστο Τελωνείο.
2. Ο εφεσείων δεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι υπέβαλε αίτηση για απαλλαγή στις 7/12/1987ούτως ώστε να επωφεληθεί τουάρ­ θρου2

(8)τουΝόμου. 5. Είναιγεγονός ότιηάρνησητηςαρμόδιαςλειτουργού ναδε- 35 χθεί την αρχική αίτηση του εφεσείοντα αποδείχθηκε ζημιογόνος γιατον εφεσείοντα εφ' όσον ταδικαιολογητικά στοιχεία πουζητή­ θηκαναπόαυτόνδεναπαιτούντανρητάαπότοΝόμο. Αποτέλεσμα ήταν να στερηθεί των ευεργετημάτων που υπό κανονικός συνθήκαςθατουπαρείχετοάρθρο2

(8)τουΝ.309/

1. 40
2. Ηπιο πάνωπράξητης αρμόδιαςλειτουργού δενυπόκαται σεδικαστικόέλεγχοκαιδεναποτελείαντικείμενο τηςπροσφυγής. 254 20 3ΑΛΛ. Κώσταν.Δημοκρατίας 7.Η απόφασητωνεφεσίβλητων νααπορρίψουντηναίτησηγια πλήρη απαλλαγή εγκρίνοντας απαλλαγή δασμών για ποσό ΛΚ7.000ήτανκαθόλανόμιμη. Ηέφεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 5 Per Curiam: Ενόψει τωνεκπρώτηςόψεωςζημιογόνωνσυνε­ πειώνπουυπέστηοεφεσείων λόγω τηςμη αποδοχήςτης αίτησης από την αρμόδια λειτουργό η οποία ήταν αδικαιολόγητηκαι εσφαλμένη,μη εκτελεστήόμωςπράξη,οεφεσείων ενδεχομένωςνα δικαιούταισεθεραπείαβάσειτουΆρθρου 172του Συντάγματος. 10 Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: YiaagouνRepublic

(1987)3CLR.27GeorghiouνAttorneyGeneral

(1982)1 C.LJi. 944Alexandrou νAttorneyGeneral

(1983)1 CLR.

1. Έφεση. 15 Έφεση εναντίον της απόφασηςτου Προέδρουτου Ανώ­ τατου Δικαστηρίου Κύπρου (Α. Λοΐζου, Π.) που δόθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου, 1989 (Προσφυγή αρ. 33/88) με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή του εφεσείοντα εναντίον της απόρριψης του αιτήματος του για πλήρη απαλλαγή 20 από τον δασμό του αυτοκινήτου που εισήγαγε μετά τον επαναπατρισμό του, εγκρίνοντας απαλλαγή μόνο για ποσό£7,
2. Κ. Ευσταθίου, γιατον εφεσείοντα. 25 Στ. Θεοδούλου,Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους εφεσίβλητους. Cur. adv. wit. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θαδώσει ο Δικαστής κ. Χατζητσαγγάρης. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ: Ο Εφεσείων επέστρεψε από 30 την Αγγλία στην Κΰπρο για μόνιμη εγκατάσταση στις 10 Οκτωβρίου,
3. Την ίδια ημερομηνία εισήγαγεαυτοκίνη255 Χ'Τσαγγάρης,Δ. Κώσταν.Δημοκρατίας

(1994)τοτύπουMercedes 300D. Όπως ο ίδιος ανάφερεσε ένορκηδήλωση του ημερ.27 Απριλίου, 1989, στις 7 Δεκεμβρίου, 1987 μετέβηκε στο ΤμήμαΤελωνείων στηΛευκωσία μαζίμετον Κ.Κυριακίδημετηβοήθειατουοποίουσυμπλήρωσε ειδικόέντυπομε 5 το οποίο ζητούσε απαλλαγή από την καταβολήδασμών για το πιο πάνωόχημαως επαναπατριζόμενος Κύπριος, σύμφωνα με τιςπρόνοιες του Διατάγματος του Υπουργι­ κού Συμβουλίου που εκδόθηκε με βάση το άρθρο 11

(2)των ΠερίΤελωνειακών ΔασμώνκαιΦόρων Κατανάλωσε- 10 ως Νόμων 1978-1981(ΚΔΠ 188/82).Τοπιο πάνωέντυπο (Τεκμήριο 1) δεν είναι υπογραμμένοούτε φέρειημερομη­ νία. Ο εφεσείων ανάφερε επίσης ότι αρμόδια λειτουργός του Τμήματος Τελωνείων δεν δέχθηκε το σχετικό έντυπο 15 επειδή υπολείπονταν ορισμένα πρόσθεταδικαιολογητικά έγγραφα. Συγκεκριμένα στην παρ.6 της ένορκης δήλωσης του αναφέρειεπίλέξειταεξής: "

1. Ακολούθως παραδώσαμεν τηναίτηση μαζί μετα 20 σχετικά δικαιολογητικάεις τηνυπάλληλον τουΑρχιτελωνείου κ. ΜαίρηΜιτσίδου ηοποίααφούταεξήτασεν μου εζήτησε ακόμηδύο δηλαδήμία βεβαίωση απότην Αγγλική Πρεσβεία για μερικές ασάφειες πουυπήρχαν εις τα διαβατήριακαι μία βεβαίωση από το Λογιστή 25 μου στην Αγγλία ότι πλήρωνα όλους τους φόρους εις τηνΑγγλία. Ακολούθως δενεδέχτηκε ηκα.Μιτσίδουτηναίτηση μουκαι μαςείπενα τηνξαναπάρουμεότανέχομεν όλα 30 ταδικαιολογητικάκαι/ήστοιχεία." Η εκδοχή του εφεσείοντα βεβαιώνεται και από την ένορκηδήλωσητης 11Απριλίου 1989,του προαναφερόμε256 3ΑΛΛ. Κώσταν. Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάρης,Δ. νου Κ.Κυριακίδη. Στησυνέχεια ο εφεσείων ανάφερεότι,αφούεξασφάλι­ σε τα έγγραφα που του ζητήθηκαν τα παρουσίασε στους εφεσίβλητους οι οποίοι όμως του ζήτησαν να συμπληρώ5 σει άλλο έντυπο επειδή στο μεταξύ είχε επέλθει αλλαγή στη σχετική Νομοθεσία. Ο εφεσείων όντως συμπλήρωσε νέο έντυποτοοποίο υπέγραψεκαιφέρει ημερομηνία 4 Ια­ νουαρίου
2. Ο εφεσείων στην ένορκη δήλωση του (παρ.9 και 10) 10 υποστήριξε ότι οι εφεσίβλητοι του απάντησαν προφορικά την ίδια μέρα ότι εγκρίνεται το αίτηματου γιααπαλλαγή πληρωμής δασμών του εισαχθέντος οχήματος αλλά μόνο γιατοποσότων£7.000καιόχι γιαπλήρηαπαλλαγήκαθό­ τι άλλαξε οΝόμος. Εδώθαπρέπει νααναφερθείότι σύμ15 φωναμετοπρογενέστερο νομικό καθεστώς (ΚΔΠ 188/82) που καταργήθηκε ο εφεσείων θα απαλλασόταν πλήρως απότηνκαταβολή δασμών. Στις 16 Ιανουαρίου 1988 ο εφεσείων καταχώρησε την προσφυγή με αρ. 33/88με την οποίαπρόσβαλλε την από20 φάσητων εφεσίβλητων να απορρίψουν το αίτηματουγια πλήρηαπαλλαγήαπότους δασμούς,εγκρίνονταςαπαλλα­ γήμόνογιαποσό£7.
3. Ο πρωτόδικος δικαστής αποδέχθηκετην εισήγησητου δικηγόρου τηςΔημοκρατίαςότι μέχρι την ημερομηνίακα25 ταχώρησης της προσφυγής, δηλαδή μέχρι τις 16.1.88, οι εφεσίβλητοι δεν είχαν εξετάσει την αίτηση του εφεσείοντα και δεν είχαν λάβει οποιαδήποτεαπόφασηαναφορικάμε την αίτηση,και απέρριψε την προσφυγή. Συγκεκριμένα ο πρωτόδικος δικαστής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν 30 είχεαποδειχθείότι έλαβανχώραοι δηλώσεις της βουλήσε­ ως του διοικητικού οργάνου και επομένως δεν υφίστατο εκτελεστήδιοικητική πράξηηοποία θαμπορούσε να κα­ ταστεί τοαντικείμενο προσφυγής. Οι λόγοι έφεσης που προβλήθηκαν από το δικηγόρο 35 του εφεσείοντα επικεντρώνονται βασικά στο ότι, μεβάση 257 Χ'Τσαγγάρης,Δ. Κώσταν.Δημοκρατίας

(1994)την ενώπιον του μαρτυρία και τα άλλα περιστατικά της υπόθεσης, το πρωτόδικο δικαστήριο εσφαλμένα κατέληξε στοσυμπέρασμαότιδενείχεαποδειχθείότι έλαβανχώραν οι δηλώσεις της βουλήσεως του διοικητικού οργάνουκαι επομένως δεν υφίσταται εκτελεστή διοικητική πράξη η 5 οποίαθαμπορούσε νααποτελέσει τοαντικείμενο της προ­ σφυγής. Το πρώτο θέμα που χρήζει εξέτασης είναι κατά πόσο το εύρημα του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε κοινοποίηση εκτελεστής διοικητικής απόφα- 10 σης την ημέρα που ισχυρίζεται ο εφεσείων, είναι ορθό, έχοντας πάντα υπόψη τα στοιχεία που βρίσκονταν ενώ­ πιον του.Το πρωτόδικοδικαστήριο απέρριψε την εκδοχή του εφεσείοντα που περιέχεται στην ένορκο δήλωση του 27.4.89 παρά το γεγονός ότι η ένορκος δήλωση του δεν 15 είχε αμφισβητηθεί για τρεις βασικάλόγους: Επειδήηεπί­ δικηαπόφασηλήφθηκε την ημέρα πουκατατέθηκεηαίτη­ ση, (β) δεν κατονομάζεται ο λειτουργός που εξέδωσε την επίδικη απόφαση και (γ) του εξ αντικειμένου αφύσικου τηςεκδοχής του. Σύμφωναμετις εκτιμήσεις τουπρωτόδι- 20 κουδικαστηρίου ήτανπαράδοξονααποφασισθεί τοαίτη­ ματην ίδιαημέρα. Στηναπουσίαοποιασδήποτεαμφισβήτησηςτηςαξιοπι­ στίας του εφεσείοντα και της ακρίβειας των δηλώσεων τουτεκμηριώνεται ηύπαρξητων γεγονότων πουπροβάλ- 25 λονται έστω και αν φαίνονταινα είναι κάπως παράδοξα. Επομένως έσφαλε το πρωτόδικο δικαστήριο ως προς τα συμβάντα μετά την υποβολή της αίτησης του εφεσείοντα. Ό,τι παραμένει είναι η απόφαση μας για τις επιπτώσεις ανατροπήςτουευρήματοςαυτού. 30 Οι λόγοι για ακύρωση πουπροβλήθηκαναπότοδικη­ γόρο του εφεσείοντα ενώπιον του πρωτόδικου δικαστη­ ρίουείναι ότι ηζημιάτηνοποίανυπέστηοεφεσείων οφεί­ λεται στο γεγονός ότι αυτός καλόπιστα έδωσε εμπιστοσύνη στις επαγγελίες του Κυπριακού Κράτους 35 όπως διατυπώνονται στην ΚΔΠ 188/82 και με βάση την καλή πίστη προέβηκε στην αγορά και την εισαγωγή του 258 3ΑΛΛ. Κώσταν.Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάρης,Δ. αυτοκινήτου του στην Κύπρο όπου ήλθεγια μόνιμη εγκα­ τάσταση.Συνεπώς, συνεχίζει, μεβάσητηναρχήαυτή οκρί­ σιμοςχρόνος γιατονκαθορισμότουδικαιώματοςτουεφε­ σείοντα είναι ο χρόνος εισαγωγής του οχήματος στην 5 Κύπρο δηλαδή 10 Οκτωβρίου 1987. Γιαστήριξη της θέσης του αυτής επικαλέστηκε την υπόθεση Yiangou v. Republic

(1987)3 C.L.R.

1. Ενπάσηπεριπτώσει καταλήγει,οι εφε­ σίβλητοι θα έπρεπε να είχαν αποφασίσει ευθύς ως ο εφε­ σείωντους παρουσίασε την υπόθεσητουκαιόχιαργότερα 10 απότις 7Δεκεμβρίου,
2. Τα κρίσιμα κατά την άποψημαςερωτήματαπου είναι καθοριστικάγιατηνέκβασητηςυπόθεσης είναι οπροσδιο­ ρισμός τηςεπίδικης απόφασηςκαιοκαθορισμός του νομι­ κού πλαισίου βάσει του οποίου εξετάστηκε η αίτηση του 15 εφεσείοντα καιλήφθηκεη επίδικηαπόφαση.Η προσβαλλό­ μενη απόφασηόπως αυτήεκτίθεται στο αιτητικότηςπρο­ σφυγής είναι η απόρριψητης αίτησης του εφεσείοντα για πλήρηαπαλλαγή απότους δασμούςκαιοπεριορισμός της απαλλαγής σε ποσό£7.000μόνο. Ηεπίδικηαπόφασηείναι 20 τοαποτέλεσμα τηςδεύτερης ενυπόγραφηςαίτησηςτουεφε­ σείοντα μεημερομηνία 4 Ιανουαρίου,
3. Ηπρώτηαίτη­ σηεγκαταλείφθηκε. Το γεγονός ότι αποσύρθηκε ωςαποτέ­ λεσμα της εσφαλμένης υπόδειξης της Διοίκησης δεν την διασώζει παρόλοπου μπορεί ναπαρέχειάλλα δικαιώματα 25 στα οποίαθααναφερθούμεπιοκάτω. Ενπάσηπεριπτώσει ηπρώτη αποσυρθείσα αίτησηκαι κάθεπράξηπου σχετίζε­ ται μεαυτή δεναποτελεί αντικείμενο τηςπροσφυγής. Η επίδικη απόφασηλήφθηκε στις 4 Ιανουαρίου,
4. Το δίκαιο που ίσχυε την ημέρα εκείνηήταν ο περί Τελω30 νειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως (Τροποποιητικός)(Αρ. 3)Νόμοςτου 1987 (Ν.309/87) οοποίος προνοεί (άρθρο2

(5)) ότι ηαπαλλαγήαπότον καταβλητέο δασμόή και φόροκαταναλώσεως σε καμιά περίπτωση δενθα υπερ­ βαίνει τις £7.000. Ο πιο πάνωτροποποιητικός νόμος επέ35 φέρε αλλαγή στο προηγούμενο νομικό καθεστώς (ΚΔΠ 188/82) σύμφωνα μετοοποίοη απαλλαγήαπότηνκαταβο­ λή δασμών ήταν πλήρης. Ο Ν. 309/87 δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας στις 18 Δεκεμβρίου, 259 Χ'Τσαγγάρης,Δ. Κώσταν.Δημοκρατίας

(1994)1987, καιοιεφεσίβλητοι ήτανεκτων πραγμάτων δεσμευ­ μένοι να εφαρμόσουν τις πρόνοιες τουτροποποιητικού Νόμου. Στην προκειμένη περίπτωση ακόμα και αν γινόταν δεκτό ότι ο εφεσείων υπέβαλε τηναίτηση τουστις 7Δε- 5 κεμβρίου 1987,ημερομηνία κατά τηνοποία ίσχυε η ΚΔΠ 188/82 βάσει τηςοποίαςθαπαραχωρείτο στον εφεσείοντα πλήρης απαλλαγή, τοδιάστημαπου μεσολάβησεαπό την ημερομηνία υποβολής της αίτησης μέχρι τηνημερομηνία λήψης της επίδικης απόφασης δεν μπορεί να θεωρηθεί *" υπερβολικό γιαναδικαιολογεί εξέταση τηςαίτησηςσύμ­ φωνα με το προγενέστερο καικαταργηθέννομικό καθε­ στώς.Τοθέμαόμως είναι ουσιαστικάθεωρητικόδεδομέ­ νουότιημη αποδοχή τηςαίτησηςτης7.12.87 δεναποτελεί αντικείμενοτηςπροσφυγής. 15 Ηαίτησητουεφεσείοντακρινόμενηυπότοπρίσματου νομικού καθεστώτος που ίσχυε κατά τοχρόνο λήψηςτης επίδικηςαπόφασης ικανοποιήθηκεπλήρως. Δεσυμφωνούμε μετοδικηγόροτουεφεσείοντα ότιου­ σιώδης χρόνος αναφορικάμετηνεξέτασητηςαίτησηςτου 20 εφεσείοντα ήταν ο χρόνος εισαγωγής τουοχήματος στην Κύπρο ήη ημερομηνία πουαποτάθηκεγια πρώτηφορά στο Τελωνείο. Ηυπόθεση Yiangou (ανωτέρω)που επικα­ λέστηκε ο δικηγόρος του εφεσείοντα δεν υποστηρίζει τη θέσηαυτή. Εκείνο πουαποφασίστηκεστην Yiangou είναι 25 ο ορισμός (definition)τουόρου"εισαγωγή". Ούτετοάρθρο2

(8)τουΝ.309/87στοοποίο αναφέρθη­ κε ο δικηγόρος τουεφεσείοντα στην γραπτή απαντητική τουαγόρευσηβοηθάτονεφεσείοντα. Τοσχετικό άρθροέχειωςεξής: "

(8)Το εδάφιον 19τηςκλάσεως01τουΤετάρτου Πίνακος τουβασικούνόμου διάτουπαρόντος καταργεί­ ται άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των προσώπων άτινααπετάθησανπροςτονΔιευθυντήν αιτούμενοιτην 260 30 3ΑΛΛ. Κώστα ν.Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάρης,Δ. ειςτο ενλόγω εδάφιον προβλεπομένην απαλλαγήν προ της ενάρξεως της ισχύος του περί Τελωνειακών Δα­ σμών και Φόρων Καταναλώσεως (Τροποποιητικού) (Αρ.3)Νόμουτου1987." 5 Οδικηγόρος του εφεσείοντα ανάφερεότι ο πιοπάνω τροποποιητικός Νόμος δεν επηρεάζει τα δικαιώματα του εφεσείοντα εφόσον δημοσιεύθηκε στις 18 Δεκεμβρίου, 1987 δηλαδήμετάπουο εφεσείων απετάθηστο Διευθυντή αιτούμενοςαπαλλαγή. 'Οπωςπιοπάνωαναφέρεται, οεφε10 σείων δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπέβαλε αίτηση για απαλλαγή στις 7 Δεκεμβρίου 1987, για τους λόγους που έχουμεαναφέρει. Είναιγεγονός ότιη πράξη τηςαρμόδιαςλειτουργούνα μηδεχθεί την αρχικήαίτηση του εφεσείοντααποδείχθηκε 15 ζημιογόνος για τον εφεσείοντα καιλαμβανομένων υπόψη όλων των γεγονότων πουτέθηκαν ενώπιον μας κρίνουμε ότι ηάρνησηστερείται νομικού ερείσματος. Τα δικαιολο­ γητικά στοιχεία που ζητήθηκαν από τον εφεσείοντα δεν απαιτούνταν ρητάαπότοΝόμο.ΟΝόμοςδενεπέβαλλενα 20 συνοδεύεται ηαίτησηκατά την υποβολήτης απότααπο­ δεικτικάστοιχεία που ζήτησεη αρμόδιαλειτουργός. Τα εν λόγω στοιχεία ζητήθηκανεπειδή η λειτουργός πουπαρέ­ λαβε την αίτηση έκρινε ότι ήταν αναγκαία για νατεκμη­ ριωθούν ισχυρισμοί τουεφεσείονταπουπεριέχοντανστην 25 αίτηση του, και θα ήταν υποβοηθητικάστην εξέταση της αίτησης. Ηαρμόδιαλειτουργός όφειλε κατά τηνάποψημαςνα κρατήσειτηνπρώτη αίτησητουεφεσείοντα καινα προχω­ ρήσει στην εξέταση της όταν και εφόσον ο εφεσείωνπα30 ρουσίαζεταστοιχεία εκείναπουκατάτηνάποψη της ήταν αναγκαίαγιατηνεξέτασητης αίτησης. Η άρνηση της να αποδεχθεί την αίτηση στις 7Δεκεμ­ βρίου, 1987 στέρησετον εφεσείοντα απόταευεργετήματα που υπόκανονικάςσυνθήκας θατου παρείχετο άρθρο2 35

(8)τουΝ. 309/87. 261 Χ'Τσαγγάρης,Δ. Κώσταν.Δημοκρατίας

(1994)Όμως ηπράξηαυτήτηςαρμόδιας λειτουργού δενμπο­ ρεί να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικού ελέγχου στην παρούσαυπόθεση. Όπωςαναφέραμεπιοπάνωο εφεσείων με την προσφυγήτου πρόσβαλε την απόφασητων εφεσί­ βλητωννατουαπορρίψουντηναίτησηγιαπλήρη απαλλα- 5 γή εγκρίνοντας απαλλαγήδασμών για ποσό £7.000και η οποία γιατους λόγους πουεξηγήσαμε πιοπάνωήταν καθόλανόμιμη. Ηδεύτερηαίτησητου εφεσείοντα έγινεστην ουσία δεκτή και του παραχωρήθηκεαπαλλαγήσύμφωνα μετο δίκαιοπουίσχυε κατάτο χρόνουποβολήςτης αίτη- 10 σης και έγκρισης της. Η μη αποδοχή της αίτησης της 7.12.87 δεν είναι το αντικείμενο της προσφυγής. Είναι όμως δίκαιο να αναφέρουμε ότι φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι (α)η μηαποδοχήτης αίτησης ήταν αδικαιολό­ γητη, μηεκτελεστήόμως πράξη,και(β)ηεσφαλμένη αυτή 15 ενέργεια προκάλεσε όπως φαίνεται και πάλι εκ πρώτης όψεως ζημιάστον εφεσείοντα ο οποίος είναι ενδεχόμενο, χωρίς να αποφασίζεται,να δικαιούταισε θεραπείαβάσει του Αρθρου 172 του Συντάγματος. Είναι δυνατόν ο εφε­ σείων να δικαιούται σε θεραπεία βάσει του Αρθρου 172 20 υπό το φως των αποφάσεων στις Geoighiou v.Attorney General

(1982)1 C.L.R. 944, Alexandrouv. Attorney Genera/

(1983)1C.L.R.41). Για όλους τους πιοπάνωλόγους ηέφεση απορρίπτε­ ταιχωρίς έξοδα. Ηέφεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 262 25