clr/1994/1994_3_263.pdf

(1994)ΕυρωπαϊκήΣύμβαση yta τηνΠροάσπισητωνΑνθρωπίνωνΔικαιωμά­ των και Διεθνές Σύμφωνο, Οικονομικά, Κοινωνικά, Πολιτιστικά Δικαιώματακαι Αστικά καιΠολιτικάΔικαιώματα— Δεναλλοιώ­ νουν τηνπαρούσαυπόθεση όπουδενπαραβιάστηκε ηάσκηση του δικαιώματοςεκπαίδευσηςόπωςσυνταγματικάκατοχυρώνεται. 5 Τον Αύγουστο του 1990, ηπρώτηαιτήτριαηοποίαήταναπό­ φοιτος της Αμερικανικής Ακαδημίας Λευκωσίας υπέβαλεγραπτή αίτηση στο Υπουργείο Παιδείαςζητώνταςδικαίωμα συμμετοχής σε εξετάσειςγιαδιεκδίκησηθέσηςστηνΑνωτάτη ΣχολήΚαλώνΤε­ χνών Αθηνών ή στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τε- 10 χνών του Πανεπιστημίου θεσσαλονίκης. Κατάτην κατάθεσητης αίτησηςτηςοαρμόδιοςλειτουργός τηςδήλωσεπροφορικάότιδεν μπορούσε να παρακαθήσειστις εξετάσεις επειδήδεν κατείχεαπο­ λυτήριο εξατάξιου δημοσίου σχολείουήισοδύναμο προσόν όπως αναφέρεται ρητά στον οδηγό εξετάσεων που εκτυπώνεται κάθε 15 χρόνο. Στησυνέχεια ηαιτήτριαζήτησε γραπτώςτους λόγους για τουςοποίους δεν είχεδικαίωμασυμμετοχής στις πιοπάνωεξετά­ σειςαλλάδεντηςδόθηκαν. Οι αιτητέςυπ'αρ.2είναι ιδρυτέςκαι ιδιοκτήτες της Αμερικα­ νικής Ακαδημίας Λευκωσίας ηοποίαενεγράφη ωςσχολείο Μέσης 20 Εκπαίδευσηςτο 1936 μεβάση τονπερί Μέσης Εκπαίδευσης Νόμο, Κεφ. 169.Δεν αποτάθηκαννακαταστούνΔημόσια Σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης δυνάμειτηςσχετικής νομοθεσίας και λειτουργούσαν σαν Ιδιωτικά Σχολεία με βάση το άρθρο 28 του περί Ιδιωτικών Σχολείων Νόμουτου 1971 (Νόμος αρ.5 του 1971).Κατάτον Φε- 25 βρουάριοτου 1988 ηπροσφυγή τουςγιαπαροχήαναγνώρισηςαπό το Υπουργείο Παιδείαςτου Διπλώματος πουαπονέμεται απότη Σχολή τους για δικαίωμασυμμετοχής στις εισαγωγικές εξετάσεις της ΠαιδαγωγικήςΑκαδημίας Κύπρου και των Ελληνικών Πανε­ πιστημίων χωρίς προηγούμενη απόκτηση, κατόπιν εξετάσεων πι- 30 στοποιητικού ισοδυναμίας των απολυτηρίων τους,απορρίφθηκε λόγω τουότι εστρέφετο εναντίον μηεκτελεστήςπράξης.Εναντίον τηςπροσφυγήςεκκρεμεί Αναθεωρητική'Εφεση. Ηαπόκτησηπιστοποιητικού ισοδύναμουπροςτο Απολυτήριο Δημοσίων Σχολείων Μέσης ΠαιδείαςαπόαποφοίτουςΙδιωτικών 35 Σχολών Μέσης Παιδείας,καθιερώθηκεαπότηνΚΛ.Π.72/76. Οιαιτητέςισχυρίστηκαν ότι η ΚΛ.Π. 72/76 είναι Κανονιστική Διοικητική Πράξητου Υπουργικού Συμβουλίου όχι Νόμος όπως προβλέπειτοΑρθρο20

(1)τουΣυντάγματος.Επίσης ισχυρίστηκαν ότιηΚΛ.Π. 72/76θαμπορούσεναεκδοθείμόνοκάτωαπότηνπα- 40 ράγραφο(ζ)τουΑρθρου 54 τουΣυντάγματοςδηλ.κατ'εξουσιοδό­ τησηνόμου. Αντίθετα οι καθ'ων ηαίτηση ισχυρίστηκαν ότι ηΚΛ.Π. 72/76 περιέχει αυτοτελείς Κανονιστικές πράξειςδιοικητικού περιεχομέ­ νου και εκδόθηκαναπότο Υπουργικό Συμβούλιο δυνάμει τηςγε- 45 νικήςεξουσιοδότησης τουΣυντάγματος πουπεριέχεταιστις παρα- 264 3ΑΛΛ. Τοψίδουκ.α.ν.Δημοκρατίας γράφουςα)καιδ)καιόχι τηςπαραγρ.(ζ)του Άρθρου54 του Συ­ ντάγματος και επομένως δεν απαιτείτοοποιοσδήποτε νόμοςκατ1 εξουσιοδότησητουοποίουναεκδίδετο,όπωςισχυρίζοντο οι αιτηχές- 5 10 15 20 25 .30 35 40 ΗΟλομέλειατουΑνωτάτου Δικαστηρίουαποφάνθηκεότι: 1.ΤοΆρθρο20τουΣυντάγματοςδενέχεικαμμίασχέσημετην παρούσαυπόθεση διότι το θέμαπουεξετάζεται δεν αφορά περιο­ ρισμό του δικαιώματος εκπαίδευσης, αλλά την κατοχή των απα­ ραίτητωνπροσόντων γιασυμμετοχήκαισετελευταία ανάλυσηγια εισδοχήστα Πανεπιστήμια της Ελλάδας. Ηαναφορά του δικηγό­ ρου των αιτητών στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση τωνΑνθρωπίνων Δικαιωμάτων πουκυρώθηκεαπότοΝόμοαρ.39 του 1962 καιτοΔιεθνέςΣύμφωνο, Οικονομικά, Κοινωνικά, Πολι­ τιστικά Δικαιώματακαι Αστικάκαι Πολιτικά Δικαιώματα,όπως κυρώθηκε απότο Νόμο αρ.14 του 1969 δεν αλλοιώνει την κατά­ στασηγιατί δενπαραβιάσθηκεμεοποιοδήποτετρόποηαίτησητου δικαιώματοςεκπαίδευσης.

1. Η υπόθεσηπουεπικαλέσθηκαν οι εφεσείουσεςόπουσυσχετί­ ζονταιταΆρθρα 20και28τουΣυντάγματοςδιαφοροποιείταιαπό τηνπαρούσαυπόθεση. 3.Ηπαράγραφος(ζ)τουΆρθρου54 πρέπει ναερμηνευθεί ότι παρέχειστο Υπουργικό Συμβούλιο τηνεξουσία εκδόσεως οποιου­ δήποτε διατάγματος ή κανονισμού προς εκτέλεση οποιουδήποτε Νόμουως οι Νόμοι ορίζουσιν. Η παράγραφος (ζ)του Άρθρου 54 προβλέπει τηνυπότου Υπουργικού Συμβουλίου άσκησηκατά νο­ μοθετικήεξουσιοδότησηνομοθετικής λειτουργίας παρόλοπου έχει περιληφθείσταθέματαάσκησηςαπόαυτόεκτελεστικήςεξουσίας.
2. Οι πιο πάνω Κανονισμοί είναι Κανονιστικές πράξεις οι οποίες θέτουνκανόνες δικαίουκαιδημιουργούν γενικάαπρόσκοπτεςκαιαντικειμενικές καταστάσειςτις οποίες χαρακτηρίζειηεν­ νοιολογική και αφηρημένη γενικότητα η οποία προσδίδει στην πράξητον Κανονιστικό τηςχαρακτήρα. 5.Οι Κανονισμοί αυτοί είναι άκυροι εφόσον εκδόθηκανχωρίς νομοθετική εξουσιοδότηση προς εκτέλεση οποιουδήποτε Νόμου καιωςεκτούτουη επίδικηαπόφαση στερείται νομικού ερείσματος και ηάρνηση των καθ' ων ηαίτηση να επιτρέψουν στην αιτήτρια αρ. 1να παρακαθήσει στις εξετάσεις είναι άκυρη σε όση έκταση μόνο στηρίχθηκε σ' αυτούςτους Κανονισμούς καιόχι όπωςζητεί­ ται στο αιτητικό 1, ως αντίθετη στην πραγματικήαξία της αιτήτριας,πράγμαπουδενέχειαποδειχθεί. Τοαιτητικόαρ.2γιαδήλωσητουΔικαστηρίου ότι ηπαράλειψη εξέτασης και απάντησηςτουαιτήματοςτηςαιτήτριαςείναιάκυρη για παράβαση του Άρθρου 29 του Συντάγματος, αποτυγχάνει λόγωτουότι εδόθηεντωμεταξύαπάντηση επίτηςουσίαςκαι μά- 265 Τοφί6ον ΚΛ. ν.Δημοκρατίας

(1994)λίσταπροσεβλήθη μετηνπαρούσαπροσφυγή. Τοαιτητικόαρ.3αποτυγχάνειγιατους ίδιουςλόγουςγιατους οποίουςαποτυγχάνειτοαιτητικό αρ.1. Για τουςπιο πάνωλόγουςηπροσφυγή επιτυγχάνει ενμέρει όπωςαναφέρεταιπιο πάνω. Δενεκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα ^ Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Kyriakides ν TheRepublic, 1R.S.C.C. 66· Alpha andtheOmegaEvangelical EducationalFoundation LtdνΔη- „ ι υ μοκρατίας. Απόφασηημερ. 26/6/1990· Christoforou&Others νTheRepublic

(1985)3C.L.R. 272· TheRepublicν Christoforou

(1986)3CLJi. 1523Malbotis ν The MunicipalityofNicosia

(1965)3CLJi.75· InrePolice&Chontrou&Another, 3R.S.C.C.

1. Προσφυγή. 15 Προσφυγήεναντίον της απόφασηςτων καθ' ων ηαίτη­ ση να μην επιτρέψει στην αιτήτρια αρ. 1νασυμμετάσχει στιςγραπτέςεξετάσειςγιαεξασφάλιση θέσηςστιςΑνώτα­ τες ΣχολέςΚαλών ΤεχνώντηςΕλλάδας. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατουςαιτητές. 20 Ρ. Πετρίδον (χα),Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τουςκαθ'ωνη αίτηση. Cur.adv. vuit. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση.Με 2 5 την προσφυγή αυτήοι αιτητές ζητούν τις πιο κάτωθεραπείες: "
2. Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι ησιωπηρήαπόφα­ ση και/ή πράξη των καθ' ων η αίτηση να μην επιτρέ­ ψουν στην αιτήτριααρ. 1νασυμμετάσχει στιςγραπτές 266 3 ΑΛΛ. Τοφίδουκ.α,ν.Δημοκρατίας Α,Λοΐζρν, Π. εξετάσεις για εξασφάλιση θέσης στις Ανώτατες Σχολές Καλών Τεχνών Ελλάδας λήφθηκε παράνομακαι αντί­ θετα στην πραγματικήαξία της αιτήτριας, γι' αυτόθα πρέπεινακηρυχθείάκυρη. 5 10
3. ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότι ηπαράλειψηεξέτα­ σης και απάντησηςτουγραπτούαιτήματοςπου υπέβα­ λε στους καθ'ων η αίτησηη αιτήτρια 1 από9.8.90 είναι άκυρη, ωςαντίθετηστοΆρθρο 29του Συντάγματος. 3.Δήλωση τουΔικαστηρίου ότιηαπόφασηναμη θεωρηθεί το απολυτήριο τουσχολείου των αιτητών αρ.2 σανισοδύναμοπροςδημόσιουσχολείου μεσυνέπειανα αποκλειστεί απόφοιτοςτους είναιάκυρη." Πριν προχωρήσουμε θα πρέπει να υποδείξουμε εδώ ότι σύμφωνα μετηνομολογία (IoannisPhediasKyriakides 15 v. The Republic, 1R.S.C.C. 66) όταν ο αιτητής προσβάλει τηνουσίατηςαναπάντητης αίτησης τουτοδικαίωμα προ­ σφυγής για απάντησηκάτωαπότο Άρθρο 29 ενσωματώ­ νεται στην τέτοια προσφυγήγιατί δεν έχει πλέον ενεστώς έννομο συμφέρον για την παράλειψη της διοίκησης να 20 απαντήσει. Στις 9Αυγούστου 1990 η πρώτηαιτήτριαυπέβαλε στο Υπουργείο Παιδείας γραπτήαίτηση μετηνοποίαζητούσε να της επιτραπεί ναπαρακαθήσειστις εξετάσεις γιαδιεκ­ δίκηση θέσης στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθη25 νών ήστο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Προς υποστήριξη της αίτησης της η αιτήτρια κατέθεσε το Απολυτήριο, "Diploma", που της χορηγήθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Λευκωσίας. Κατά την κατάθεση της πιο πάνω 30 αίτησης αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Εξετάσεων του Υπουργείου δήλωσε προφορικάσ* αυτήν ότι μεβάση τους ισχύοντες Κανονισμούς δεν μπορούσε να παρακαθή­ σει στις εξετάσεις επειδήαυτή δενήτανκάτοχος απολυτη­ ρίου εξατάξιου δημόσιου σχολείου ή ισοδύναμου προσό35 ντος όπως αναφέρεται ρητά στον οδηγό εξετάσεων που εκτυπώνεται κάθε χρόνο και μπορούσαν οι ενδιαφερόμε267 Α. Λοΐζου, Π. Τοφίδονχ.α.ν.Δημοκρατίας

(1994)νοι νατονπρομηθευτούναπότα βιβλιοπωλεία. Στησυνέχεια ηαιτήτριαζήτησε καιγραπτώςτους λό­ γους γιατους οποίους δεν είχεδικαίωμανα παρακαθήσει στις εξετάσεις επισυνάπτοντας και τον ειδικό τύπο αίτη­ σης συμμετοχής στιςεξετάσεις. 5 Είναιπαραδεκτό στην ένσταση ότι "στην αιτήτριαδεν δόθηκεγραπτήαπάντησηγιατίτηςεξηγήθηκανπροφορικά μεκάθελεπτομέρεια οι λόγοιγιατους οποίουςδενείχετο δικαίωμα να παρακαθήσει στις εξετάσεις. Τυχόν γραπτή απάντηση δεν θαπροσέθετε οτιδήποτε νεότερο στην υπό- 10 θέσητηςαιτήτριας.". Οι αιτητές αρ. 2 είναι ιδρυτές και ιδιοκτήτες της εν λόγω Αμερικάνικης Ακαδημίας Λευκωσίας, η οποία ενε­ γράφη ωςσχολείο Μέσης Εκπαίδευσηςστις 18 Αυγούστου 1936 με βάση την τότε ισχύουσα νομοθεσία του περί 15 Μέσης ΕκπαίδευσηςΝόμου,Κεφ. 169. ΜεβάσητονπερίΚοινοτικών Σχολείων ΜέσηςΕκπαι­ δεύσεως Νόμοτου 1961,(Νόμος αρ. 6του 1961) επροβλέπετο στο άρθρο 3

(1)η δυνατότητα των διοικούντων σω­ μάτων των μέχρι τότε λειτουργούντων, δυνάμει του Κεφ. 169, σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης να αποταθούν στην Ελληνική Κοινοτική Συνέλευση καιναζητήσουν απόαυτή την ανάληψη της ευθύνης της διοίκησης και διαχείρισης των σχολείων τους. Δημιουργήθηκαν έτσι τα κοινοτικά σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης όπως ορίζονταιστο άρθρο2 του πιο πάνωΝόμουκαιταοποία μετονομάστηκαν μετο άρθρο 3(γ) του περί Μέσης Εκπαίδευσης (Τροποποιητι­ κού)Νόμουτου 1970 (Νόμοςαρ. 60 του 1970) σε Δημόσια Σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης την ευθύνη της διοίκησης καισυντήρησης τωνοποίων φέρειη Δημοκρατία. Οι αιτητές αρ. 2 στην προσφυγήαυτή δεναποτάθηκαν δυνάμει των πιο πάνω νομοθετικών διατάξεων να κατα­ στούν Κοινοτικά και στη συνέχεια Δημόσια Σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης. Αντίθετα, στο άρθρο 28 του περί Ιδιωτικών Σχολείων Νόμου του 1971 (Νόμος αρ. 5 του 35 268 20 25 30 3ΑΛΛ. Τοφίδουχ,α.ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. 1971) και στον Πίνακα βλέπουμε ότι ήσαν μεταξύ των Ιδιωτικών Σχολείων πουλειτουργούσαν κατάτην έναρξη τηςισχύος τουΝόμου αυτού. Οι αιτητές αρ.2ζήτησαν τον Φεβρουάριοτου 1988 με 5 επιστολή τους την αναγνώριση από το Υπουργείο Παι­ δείας του διπλώματος το οποίο απονέμει η σχολή τους στους αποφοίτους της και σχετική στο θέμααυτό είναι η απόφασηστην Προσφυγήαρ.46/89 Alpha andThe Omega Evangelical Educational Foundation Ltd v. Της Δημοχρα10 τίας, που δόθηκε στις 26 Ιουνίου

1. Οι αιτητέςζητού­ σαντηνπαροχή αναγνώρισης απότοΥπουργείο Παιδείας του Διπλώματος το οποίο απονέμει ηΑμερικανική Ακα­ δημία Λευκωσίας έτσι ώστε οι απόφοιτοι της Σχολής να μπορούνναπαρακάθονταιστις εισαγωγικές εξετάσεις της 15 Παιδαγωγικής Ακαδημίας Κύπρου και των Ελληνικών Πανεπιστημίων χωρίς να χρειάζεται προηγουμένως από­ κτηση, κατόπιν εξετάσεων, πιστοποιητικού ισοδυναμίας των απολυτηρίων των. Ηπροσφυγή αυτήτων αιτητών 2 απορρίφθηκεωςστρεφόμενη εναντίον μηεκτελεστής πρά20 ξεως. Ας σημειωθεί ότι εναντίον της απόφασηςαυτήςεκ­ κρεμεί ηΑναθεωρητική Έφεση Αρ.
2. Το Υπουργικό Συμβούλιο εξέδωσεΚανονισμούς όπως περιγράφονται στην ίδιατηνπράξημετους οποίουςρυθ­ μίζονται τα της απόκτησης Πιστοποιητικού Ισοδύναμου 25 προςτοΑπολυτήριο Δημόσιων Σχολείων Μέσης Παιδείας από αποφοίτους Ιδιωτικών Σχολών Μέσης Παιδείας. Οι Κανονισμοί αυτοίοι οποίοι αναφέρονταιως οι περί Εξε­ τάσεωνπροςΑπόκτηση Πιστοποιητικού Ισοδύναμουπρος το Απολυτήριο των εν Κύπρω Δημοσίων Σχολών Μέσης 30 Γενικής καιΤεχνικής Εκπαιδεύσεωςτου 1976 δημοσιεύθη­ καν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας της 30ης Απριλίου 1976 στο Παράρτημα ΙΙΙ(Ι) Κ.Δ.Π. 72/
3. Ως προςτηνομικήβάση πάνω στην οποίαστηρίχθηκε η έκδο­ ση των Κανονισμών αυτών, αναφέρεται στη δημοσίευση 35 ότι: "Το Υπουργικό Συμβούλιο ενασκούν τας εις αυτό χορηγουμένας εξουσίας διάτηνάσκησιν τηςεκτελεστι269 Α. Αοΐζου, Π. Τοφίόουκχι.ν.Δημοκρατίας

(1994)κήςεξουσίαςεκδίδειτουςακολούθουςΚανονισμούς:" Είναιηθέση τωναιτητώνότι τονομικόθέματοοποίο εγείρεται στην υπό εξέταση υπόθεση, αφοράτην ΚΛ.Π. 72/76μετηνοποίακαθιερώνεταιτοπιστοποιητικόισοδυ­ ναμίας που πρέπει να έχουν τα απολυτήρια των ιδιωτι- 5 κών έναντι των δημόσιων σχολών. ΗΚ.Δ.Π. 72/76είναι κατά τους αιτητές Κανονιστική Διοικητική Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου όχι Νόμος όπως προβλέπει το Άρθρο20

(1)του Συντάγματος.Η δεαναφοράστοΆρθρο αυτότο Συντάγματοςγίνεταιγιατίσύμφωναμεαυτόανα- 10 γνωρίζεταιτοδικαίωματηςεκπαίδευσηςσεέκαστο άτομο ήτης παροχής εκπαίδευσης "τηρουμένων τωνδιατυπώσε­ ωνόρωνκαιπεριορισμών τωνεπιβαλλομένων υπότουοι­ κείου Κοινοτικού νόμου των αναγκαίων μόνο προς το συμφέρον της ασφάλειαςτης Δημοκρατίας ήτης συνταγ- ^ ματικήςτάξεως ή τηςδημόσιαςασφάλειαςήτης δημόσιας τάξεωςήτηςδημόσιαςυγείας ή των δημόσιωνηθώνή του βαθμούκαιτηςποιότηταςτηςπαιδείαςή προςπροστασία τωνδικαιωμάτωνκαιελευθερίαςτωνάλλων,συμπεριλαμ­ βανομένου και του δικαιώματος των γονέων, όπως δια- 2 0 σφαλίζωσιν υπέρ των τέκνων αυτών εκπαίδευσιν συνάδουσανπροςταςθρησκευτικός αυτώνπεποιθήσεις". Είναιηθέση τωνκαθ'ωνη αίτησηότιτα ιδιωτικά σχο­ λεία εγγράφονταιμεναπότοΥπουργείοΠαιδείαςαλλάο Νόμος δεν προβλέπει ούτε καθιστά με την εγγραφήτους 25 άμεσηκαιτηναναγνώρισητουςωςσχολείωνισοδύναμων μεταδημόσιασχολεία Μέσης Εκπαίδευσης. ΟΝόμος περί Ιδιωτικών Σχολείων προβλέπει μόνο την ίδρυσηκαιλει­ τουργίακαιόχιαναγνώριση. Κατάτους καθ'ων ηαίτησητο Κράτος,στην προσπά- 30 θειατουγιαπαροχήίσων ευκαιριώνστους διοικούμενους αφ' ενός και αφ'ετέρου για κατοχύρωση του ενιαίου μέ­ τρου στη σύγκριση προσόντων για περιπτώσεις υποψη­ φίωνπουδιεκδικούνσυγκεκριμένεςθέσεις, προέβηκεστην καθιέρωση μιας διαδικασίαςτην οποία μπορεί να χρησι- 3 5 μοποιήσει κάθε άτομο που ενδιαφέρεται. Η διαδικασία αυτήκαθορίζεταιστην Κ.Δ.Π. 72/76.Αυτήπεριέχει,κατά 270 3 ΑΛΛ. Τοφίδουχ.α.ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. τους καθ'ων ηαίτηση,αυτοτελείς Κανονιστικές πράξεις διοικητικού περιεχομένου και εξεδόθησαν απότο Υπουρ­ γικό Συμβούλιο δυνάμει της γενικής εξουσιοδότησης του Συντάγματος που περιέχεται στις παραγράφους (α) και 5 (δ)και όχι της παραγράφου (ζ)του Άρθρου 54 τουΣυν­ τάγματος. Επομένως δεν απαιτείτο οποιοσδήποτε νόμος κατ"εξουσιοδότηση του οποίου να εκδίδετο η ΚΛ.Π. 72/ 76 όπωςοιαιτητές ισχυρίζονται στηγραπτήτουςαγόρευ­ ση. 10 Ησυμμετοχή σε εξετάσεις, όπωςπροβλέπεται απότον Κανονισμό 4της Κ,Δ.Π. 72/76, αποτελεί τηνπαροχή, από το Κράτος,ενός δικαιώματοςσταάτομαπου αποφοιτούν από μη Ιδιωτικά Σχολεία Μέσης Παιδείας,νααποκτούν ένα πιστοποιητικό ισοδυναμίας προς τα Δημόσια, ούτως 15 ώστε να μην αποκλείονται από εξετάσεις ή από του να είναιυποψήφιοιγιαθέσεις γιατιςοποίες απαιτείταιη κα­ τοχή απολυτηρίου δημόσιου σχολείου Μέσης Εκπαίδευ­ σης. Τούτο δε δεν αποτελεί άνιση ή δυσμενή διάκριση. Διότι ταπραγματικά δεδομένα είναι αφ' εαυτώνδιαφορε20 τικά. Το απολυτήριο της αιτήτριας προέρχεται σαφώςαπό ιδιωτικό σχολείοκαιοπωσδήποτε ηισοδυναμίατου με τα τωνδημοσίων σχολείων πρέπειναελεγχθεί μέσω κάποιας διαδικασίαςη οποίακαιεισήχθηδιατηςΚ.Δ.Π. 72/76. 25 Στο στάδιο αυτό θα παρατηρήσουμε ότι με βάση την ισχύουσα νομοθεσία δεν καθορίζεται θέμα ισοδυναμίας μεταξύ της σχολής των αιτητών αρ.2 και των δημοσίων σχολείων Μέσης Παιδείας.Δεν υπάρχουν δε άλλα στοι­ χεία,ούτεκαιτέθηκανενώπιον τουαρμοδίουοργάνουτέ30 ιοια που να υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο από εμάς. Ισοτιμία είναι ζήτημα εκπαιδευτικών προγραμμάτων,δι­ δασκαλίας και τόσων άλλων θεμάτων εκτός εάν ο νόμος άλλως ρητάτηνορίζει. Είναι φανερό από τη διατύπωση της παραγράφου1 35 του Άρθρου 20 του Συντάγματος το οποίο κατοχυρώνει τοδικαίωμαεκπαιδεύσεως όπωςκαιαπόταγεγονότα της 271 Α.Λοΐζον, Π. Τοφίδουκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1994)υπόθεσης ότιουδεμία σχέσηέχει το Άρθρο τούτο με την υπό εξέταση υπόθεσηδιότι εδώδενπρόκειται περίπεριο­ ρισμού τουδικαιώματοςεκπαίδευσης,αλλάπερίτωναπα­ ραίτητωνπροσόντων γιασυμμετοχή καισετελευταίαανά­ λυσηγια εισδοχή στα πανεπιστήμια μιας άλλης κρατικής 5 επικράτειας από εκείνη της Κυπριακής της οποίας το δι­ καίωμαεκπαίδευσης ρυθμίζεται απότο Άρθρο 20του Συ­ ντάγματος. Και μιακαιασχολούμεθα μετοθέμααυτό, θα πρέπει ναλεχθείότι ηεκτεταμένη αναφοράτου ευπαίδευτου δικηγόρου τωναιτητώνστην ΕυρωπαϊκήΣύμβασηγια 10 την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που κυ­ ρώθηκε απότοΝόμοαρ. 39 του 1962 καιτοΔιεθνές Σύμ­ φωνο, Οικονομικά, Κοινωνικά, Πολιτιστικά Δικαιώματα και Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα, όπως κυρώθηκε απότο Νόμο αρ. 14του 1969 δεναλλοιώνει τηνκατάστα- 15 ση, γιατί δενυπάρχει καμιά παράβαση στην άσκηση του δικαιώματος εκπαίδευσης,είτελήψεως είτεπαροχής.Ούτε καιοιπεριορισμοί οι οποίοι τίθενται ωςπρος τα απαραί­ τητα προσόντα για συμμετοχή στις εξετάσεις για εισδοχή στα Ελληνικά Πανεπιστήμια είναι θέμα περιορισμού του 20 δικαιώματοςεκπαίδευσης,μεοποιοδήποτετρόπο. Η υπόθεση Christoforou and othersv. The Republic

(1985)3 C.L.R 272 τηνοποία επικαλείται καιη οποίαεπι­ κυρώθηκε στην υπόθεση TheRepublicv. Chnstoforou

(1986)3 C.L.R. 1523 και στην οποία συσχετίζεται το 25 Άρθρο 20με τοΆρθρο 28διαφοροποιείται απότην υπό εξέταση υπόθεση. Έχει προβληθεί ο ισχυρισμός από μέρους τηςαιτήτριας ότιτοΥπουργικό Συμβούλιο δεν είχεαρμοδιότητα κάτωαπότον περί Μεταβιβάσεως της Ασκήσεωςτων Αρ- 30 μοδιοτήτων τηςΕλληνικής Κοινοτικής Συνελεύσεως και περί Υπουργείου Παιδείας, Νόμοτου 1965 (Νόμος αρ.12 του1965). Είναι η θέσητων αιτητών ότιη Κ.Δ.Π. 72/76θαμπο­ ρούσε μόνο να εκδοθεί κάτωαπότο Άρθρο 54, παράγρα- 35 φος (ζ) τουΣυντάγματος ηοποία προβλέπει τηνέκδοση Κανονιστικών καιεκτελεστικών τωνΝόμωνδιαταγμάτων 272 3 ΑΛΛ. Τοφίδουχ.α.ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζον, Π. ως οι Νόμοιορίζουσιν. Καιότι δεν μπορούσε να δικαιο­ λογηθεί ηέκδοσητηςκάτωαπότατηςπαραγράφου (α) ή (δ) τουίδιουΆρθρου οιοποίεςπροβλέπουν: 5 (α)τηνγενικήν διεύθυνσιν καιτον έλεγχον τηςδιακυβερνήσεως τηςΔημοκρατίαςκαιτηνδιεύθυνσιντης γενικήςπολιτικής, (δ)τονσυντονισμόν καιτηνεποπτείανπασώντωνδη­ μοσίωνυπηρεσιών. Μιακαιγίνεται αναφοράστηνπαράγραφο (ζ) καλό θα 10 ήτανναυποδειχθεί ότι το αγγλικό και τουρκικό κείμενο τηςπαραγράφουαυτήςσυμπίπτουνκαιτοαγγλικόκείμε­ νοπροβλέπει: (g) making of any order or regulation for the carrying intoeffect of any law asprovidedby such law; 15 Ενώ το ελληνικό κείμενο προβλέπει στην παράγραφο

(3)τηνέκδοσηκανονιστικώνκαιεκτελεστικών τωννόμων διαταγμάτωνωςοινόμοιορίζουν. Ηπαράγραφος (ζ)του Άρθρου 54 πρέπειναερμηνευ­ θείότιπαρέχειστοΥπουργικό Συμβούλιοτηνεξουσίαεκ20 δόσεως οποιουδήποτε διατάγματος ή κανονισμού προς εκτέλεσηοποιουδήποτεΝόμουως οι Νόμοι ορίζουσιν.Η παράγραφος αυτή διέπει την κατ' εξουσιοδότηση έκδοση νομοθετικού περιεχομένου πράξεων απότην εκτελεστική εξουσίαγιατηνεκτέλεσηή καλύτερηεφαρμογή ενόςνομο25 θετήματος πάντοτε όμως μέσα στα υπό του Νόμουπρο­ βλεπόμενα πλαίσια. Η παράγραφος(ζ) του Άρθρου 54 προβλέπει την υπό του Υπουργικού Συμβουλίου άσκηση κατά νομοθετική εξουσιοδότηση νομοθετικής λειτουργίας παρόλο που περιλήφθηκε στα θέματατα οποίαασκείται 30 από αυτό εκτελεστική εξουσία. (Βλέπε In re Police& Theodoros Nicolas Chnontrou andanother, 3 R.S.S., page 82,στησελίδα 85.) Οι Κανονισμοί αυτοίκατάτηνκρίσημας είναιΚανονι273 Α,Αοΐζου, Π. Τοφίόουχα. ν.Δημο>φατίας

(1994)στικαί πράξεις οι οποίες θέτουν κανόνες δικαίουκαι δη­ μιουργούν γενικά απρόσκοπτες και αντικειμενικές κατα­ στάσεις, τις οποίες χαρακτηρίζει η γενικότητα η οποία όμως όπως αναφέρει ο Στασινόπουλος στο Δίκαιο των Διοικητικών Πράξεων, σελ. 103,όχι ηκατ'ανάγκη αριθμη- 5 τικήγενικότητα,αλλάη εννοιολογικήκαιαφηρημένηγενι­ κότητα ηοποίαπροσδίδει στην Πράξητον Κανονιστικόν της χαρακτήρα (Βλέπε Malliotis v. The Municipality of Nicosia

(1965)3C.L.R. σελ. 75,στησελ. 84). Επομένως μια και οι Κανονισμοί αυτοί εκδόθηκαν 10 χωρίς νομοθετική εξουσιοδότηση προς εκτέλεσηοποιου­ δήποτε Νόμου είναι άκυροι και ως εκ τούτου η επίδικη απόφασηδεν έχει νομικό έρεισμα και ηάρνηση τωνκαθ' ων ηαίτηση να επιτρέψουν στην αιτήτριααρ. 1 ναπαρα­ καθήσει στις εξετάσεις είναι άκυρη,σε όση έκταση μόνο 15 στηρίχθηκε σ* αυτούςτους Κανονισμούς και όχι όπως ζη­ τείται στο αιτητικό με αριθμό 1,"ως αντίθετηστηνπραγ­ ματική αξία της αιτήτριας"πράγμαπου δεν έχειαποδει­ χθεί μεοποιονδήποτετρόποόπωςέχουμεήδηαναφέρει. Τοαιτητικόαρ.2αποτυγχάνειδιότι εδόθηεντωμετά- 20 ξύ απάντηση επί της ουσίας και μάλιστα προσεβλήθη με τηνπαρούσα προσφυγή. Το αιτητικόαρ.3αποτυγχάνειδιάτους ίδιους λόγους γιατουςοποίουςαποτυγχάνειτοαιτητικόαρ.1. Για τους πιο πάνωλόγους ηπροσφυγήεπιτυγχάνει εν 25 μέρεικαιαποτυγχάνειενμέρειόπωςέχειπροεκτεθεί. Δεν γίνεται διαταγή γιαέξοδα. Ηπροσφυγή επιτυγχάνειμερι­ κώςχωρίςδιαταγήγιαέξοδα. 274