clr/1994/1994_3_283.pdf

(2)— Η αναστολή τηςπληρωμής φόρονέχειτηνίδια φύσημετην αναστολή εκτέλεσης πρωτοβάθμιας χρηματικήςαπόφασης μέχριτην εκδίκαση έφεσης — Ηυποχρέωση τον φορολογσύμενον συμπερι­ λαμβάνει και τηνυποχρέωση γιακαταβολή τόκουεπί του οφειλο­ μένουφόρονπον κατά τηνκρίσητουΔικαστηρίουορθά επιβλήθη­ κε. 10 Λέξειςκαι Φράσεις— "Τόκος"στονπερί ΤόκουΝόμοτον 1977, (Αρ. 2/77), άρθρο2καιστουςΦορολογικούςΝόμους. ΠράξειςήαποφάσειςμέσαστηνέννοιατουΆρθρου 146τον Σνντάγματος— ΦόροςΕισοδήματος—Ειδοποιήσεις Επιβολής Φορολο­ γίας ταυτόσημες με Ειδοποιήσεις Τελικής Φορολογίας πον απο15 στάληκαν από τον Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων προς τον εφεσείοντα, δυνάμειτον Άρθρου 20

(5)των περί Βεβαιώσεως και ΕισπράξεωςΦόρων Νόμων 1978-1979 — Είναι πληροφοριακού χαρακτήρα και δεν συνιστούν εκτελεστή διοικητική πράξημέσαστηνέννοιατον Άρθρον 146τον Σνντάγ20 ματος. ΣυνταγματικόΔίκαιο— Σύνταγμα Άρθρο 146.4 — Ποια η εξουσία τονΑνωτάτουΔικαστηρίονσεδιοικητικέςπροσφυγές. 25 Οι φορολογίες τουεφεσείοντα γιαταπιοπάνω φορολογικά έτη βεβαιώθηκαν απότον Διευθυντή τσυ Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, (ο "Διευθυντής") με επιστολή ημερoμηvCας 12.1.1985, εκτός του φορολογικού έτους 1978 πουβεβαιώθηκε μεεπιστολή 283 Λαρτίδηςν.Δημοκρατίας

(1994)ημερομηνίας 272.

1. Στην απόφαση του Διευθυντή ζητήθηκε επίσηςτόκος προς6%/9%ετήσιαλόγωαδικαιολόγητηςπαράλει­ ψης,πληρωτέος από 1ηΔεκεμβρίου τουφορολογικού έιουςγιατα φορολογικά έτη 1975, 1976, 1977, 1978, 1979/78και από 1η Ιου­ λίουτουεπόμενουχρόνουγιαταφορολογικάέτη1979,1980,1981 5 και
2. Καταχωρήθηκε προσφυγή υπ' αρ.379/85 κατά της πιοπάνω απόφασηςχωρίς ναπροσβάλλεταιτο μέροςτηςπουαφορούσετην επιβολήτόκου. Ηπιο πάνωπροσφυγήσυνεκδικάσθηκε μετην προσφυγήτου 10 Γεώργιου Κονάρη· Και οι δύο προσφυγές απορρίφθηκαν τον Μάιοτου
3. Στις 8.11.1988, ο Διευθυντής έστειλε στον εφεσείοντα Ειδο­ ποιήσεις ΕπιβολήςΦορολογίαςβάσειτουΚώδικα8πουήτανταυ­ τόσημεςμετιςΕιδοποιήσειςπουαποτέλεσαναντικείμενο τηςπρο- 15 φυγήςυπ'αρ.379/85μεκαθορισμένηημερομηνίαπληρωμήςφόρου την31.12.
4. Στις6.12.1988ζητήθηκεαπότονεφεσείοντααπαλλαγήαπότην πληρωμήτόκουγιατηνπερίοδο 15.3.1985, ημερομηνίακαταχώρη- _ Π σης της προσφυγήςυπ'αρ. 379/85, μέχριτις 10.5.1988 ημερομηνία * υ έκδοσηςτηςαπόφασης. Στις 12.12.1988,ο Διευθυντής πληροφόρησε με επιστολήτου τον δικηγόρο του εφεσείοντα ότι ο εφεσείων είναι υποχρεωμένος να καταβάλειτόκογιαόλαταφορολογικά έτησύμφωνα μετις ει­ δοποιήσεις επιβολής φορολογίας λόγωτουότι στην απόφασηπου 25 εκδόθηκεαπότο Δικαστήριο δεν αναφέρετοοτιδήποτεσχετικά με τονπληρωτέοτόκοεπίτωνοφειλομένων ποσώνφόρου. Στις20.2.1989ο εφεσείωνκαταχώρησεπροσφυγήυπ'αρ. 123/ 89 με την οποία ζητούσε ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή υπόημερ. 12.12.
5. Η προσφυγήαυτήαπορρίφθηκεαπότοπρωτόδικο Δικαστήριο γιατον λόγοότι ηαπόφασηπουπροσβλήθηκε δενήτανεκτελεστήδιοικητικήπράξη. ^ Στηνέφεσηπουακολούθησε,οδικηγόροςτουεφεσείονταισχυ­ ρίσθηκε ότι-η καταχώρηση της προσφυγής σαν αποτέλεσμα της -_ οποίαςαναστέλλεται η πληρωμήτουφόρου, συνεπάγεται αναστο- •" λήπληρωμής τόκου πάνωστο φόρογιατηνπερίοδοπουοφόρος δενείναιπληρωτέος,λόγωτηςαναστολής.Επίσηςισχυρίσθηκεότι ηαπόφασητουΔιευθυντήημερομ. 12,12.1985 είναιεκτελεστήδιοι­ κητικήπράξη. 40 Αντίθετα ο δικηγόροςτουΔιευθυντή ισχυρίσθηκε ότι: α) μετά τηναπόρριψητηςπροσφυγήςυπ'αρ.379/85 τοζήτηματηςνομιμό­ τηταςτηςεπιβολήςτουφόρου,μετηναπόφασητου 1985,δεν μπο- 284 3 ΑΛΛ. 5 Λαρτίδηςν.Δημοκρατίας ρούσενααποτελέσειαντικείμενοπροσφυγήςβ)η επιβολήτόκουμε βάσητην απόφασητου 1985 επικυρώθηκεαπότηδικαστικήαπό­ φασηκαι/ή απότηνπαράλειψηπροσβολήςτουμέρουςτηςαπόφα­ σης που αναφέρεταιστον τόκοκαι γ) οι Ειδοποιήσεις τουΝοεμβρίου του 1988, ήταν πληροφοριακού χαρακτήρα και δεν συνιστούσαν εκτελεστήδιοικητικήπράξη. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αφού αναφέρθηκε στις εξουσίεςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου με βάσητο 'Αρθρο 146 παρ.4τουΣυντάγματος,απέρριψετηνέφεσηκαιαποφάνθηκεOTL: 10 1.Η απόφασηπουπροσβλήθηκεεπικυρώθηκεμετηναπόρριψη τηςπροσφυγήςυπ'αρ.379/
6. - .
7. Ηλέξη"τόκος" έχει οριστεί δικαστικάως πληρωμήγιατη χρήση χρήματος. Ο ορισμός του τόκου καθορίζεται στον περί ΤόκουΝόμοτου 1977 (Αρ.2/77)άρθρο
8. 15 20
9. ΣτουςΦορολογικούς Νόμους ηλέξη"τόκος" δεν χρησιμο­ ποιείταιωςτεχνικόςόρος,αλλάέχειτησυνήθηλαϊκήέννοιατης. 4.Ηείσπραξητουφόρουαναστέλλεται μετηνκαταχώρησητης προσφυγής ('Αρθρο 37

(2)του Νόμου).Ηαναστολή διαρκεί μέχρι το πέραςτης προσφυγήςκαι δεν επηρεάζει την παραγωγήτόκου. Η αναστολήπουπροβλέπεταιστοΆρθρο37

(2)τουΝόμουέχειτην ίδια φύσηόπως ηαναστολήεκτέλεσηςπρωτοβάθμιας χρηματικής απόφασηςμέχριτηνεκδίκασητηςέφεσης. 5.Τοοφειλόμενοποσότουφόρουκαιοπληρωτέος τόκοςκα­ θορίσθηκανστηναπόφασητουΔιευθυντήτο

1. 25 6· Ηεπιστολήτου Διευθυντή ημερομ. 12.12.1988δεν περιέχει οποιαδήποτεέκφραση βούλησηςτηςΔιοίκησης πουναδημιουργεί, καταργείήαλλοιώνειτηνυποχρέωσητουεφεσείοντα.
2. Ηπροσφυγή είναι απαράδεκτηγιατον λόγο ότι δεν προσ­ βλήθηκεμεαυτήοποιαδήποτεεκτελεστήδιοικητικήπράξη. 30 Πέφεσηαπορρίπτεται. Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: Benaetν Ogstoa (Η.Μ. Inspector of Taxes) [1930] 15 T.C.
3. 379- 35 . BondνBarrowHaematiteSteelCo.[1902] 1Ch. 353,363· Schulze vBensted,7T.C. 30.33Riches ν WestminsterBankLtd[1947] 1All EJt. 469· 285 Λα^τίύηςν.Δημοκρατίας

(1994)Craig ν Federal Commissionerof Taxation[1945] 70C.LR.

1. 'Εφεση. Έφεσηεναντίον της απόφασης Δικαστήτου Ανάκατου Δικαστηρίου Κύπρου (Πικής,Δ.) που δόθηκε στις 4 Ιου­ νίου, 1990 (Προσφυγή αρ. 123/89) με την οποία απορρί- 5 φθηκεηπροσφυγήτουεφεσείοντα εναντίοντηςεπιβληθεί­ σαςσ'αυτόνφορολογίας. Κ. ΜελάςμεΧρ. Δημητρίου (χα),γιατονεφεσείοντα. Γ. Λαζάρου,Δικηγόροςτης Δημοκρατίας Α', για τους εφεσίβλητους. 10 Cur. adv. vult. ΠΎΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Με την έφεση αυτή ζητείται η ανατροπή της Απόφασης Δικαστή του Δικαστηρίου τού­ του, με την οποία απορρίφθηκεηπροσφυγήτου εφεσείο­ ντα,για το λόγο ότι δεν προσβλήθηκε εκτελεστήδιοικητι- 15 κήπράξη. Οεφεσείων είχεφορολογητέο εισόδημαγιαταφορολο­ γικά έτη 1975 έως 1981 και
2. Υπέβαλε Φορολογικές Δηλώσειςγιαταπιοπάνωχρόνιαμέσωτουλογιστή του. Ο Έφοροςεπί τουΦόρουΕισοδήματος δεδέχτηκε τις 20 δηλώσεις του αιτητή καιεπέβαλε φορολογίες φόρουεισο­ δήματος, με βάση τις πρόνοιες του 'Αρθρου 13(2χβ)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων του 1978 έως 1979,(Αρ.4/78,23/78 και41/79), (ο "Νόμος"). Υποβλήθηκαν ενστάσεις σεόλεςτιςπιοπάνωφορολο- 25 γίες· Ο Διευθυντής του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, (ο "Διευθυντής"), δυνάμει του Άρθρου 20

(5)τουΝόμου, απέρριψε τις ενστάσεις, έστειλε Ειδοποιήσεις τελικής φο­ ρολογίας και κοινοποίησε την απόφασητου για όλα τα 30 286 3ΑΛΛ. Ααρτίδηςν.Δημοκρατίας Στνλιανίδης, Λ. έτη με επιστολήημερομηνίας 12 Ιανουαρίου,1985, εκτός του φορολογικού έτους 1978, που ηαπόφαση κοινοποιή­ θηκε με επιστολή ημερομηνίας 27 Φεβρουαρίου,

1. Στηναπόφαση τουΔιευθυντήκαιτις ΕιδοποιήσειςΕπιβο5 λήςΦορολογίας αναγράφεται:"Επειδή η καθυστέρηση στη διενέργεια τηςβεβαίω­ σης της φορολογίαςοφείλεται στηδικήσας αδικαιολό­ γητηπαράλειψητόκος προς 6%/9% ετήσιακαθίσταται πληρωτέος από ..." (1η Δεκεμβρίου του φορολογικού 10 " έτους για τα φορολογικά έτη 1975, 1976, 1977, 1978, 1979/78και από 1η Ιουλίου του επομένου χρόνου για τα φορολογικάέτη1979,1980,1981και 1983) Η νομιμότητα της απόφασηςτου Διευθυντήπροσβλή­ θηκεμετηνΠροσφυγήΑρ. 379/85, πουσυνεκδικάστηκε με 15 τηνΠροσφυγή Αρ.378/85 τουΓεώργιουΚονάρη. Οι λόγοιπουπροβλήθηκανγιατην ακύρωσητηςπρο­ σβαλλόμενης απόφασης δεν αναφέρονταν στην επιβολή τόκου. Οιπροσφυγέςαπορρίφθηκανστις 10Μαΐου,
2. 20 Στις8Νοεμβρίου, 1988,οΔιευθυντήςέστειλεστονεφε­ σείοντα Ειδοποιήσεις Επιβολής Φορολογίας με βάσητον Κώδικα 8 ταυτόσημες με τις Ειδοποιήσεις που είχε απο­ στείλειστις 12Ιανουαρίουκαι27Φεβρουαρίου, 1985, που ήταν το αντικείμενο της Προσφυγής Αρ. 379/85 στις 25 οποίες οριζόταν ημερομηνία πληρωμής του φόρου η 31η Δεκεμβρίου,
3. Στις 6Δεκεμβρίου, 1988, οι δικηγόροι του εφεσείοντα ζήτησαναπαλλαγή από τηνπληρωμήτόκουγιατην περίο­ δο 15 Μαρτίου, 1985, ημερομηνία καταχώρισηςτηςΠρο30 σφυγήςΑρ. 379/85,μέχρι τις 10Μαΐου,1988,ημέρα έκδο­ σης της Απόφασης, γιατί τα θέματαπου εγέρθηκαν στην προσφυγή ήταν σοβαρά. Ζήτησαν, περαιτέρω, τηναπαλ­ λαγήτόκουγια τηνπερίοδοπριντηνκαταχώρισητηςπρο­ σφυγής, γιατί οι Δηλώσεις Φορολογίας υποβλήθηκαν 287 Στνλιανίόης, Λ. Λαρτί6ηςν.Δημοκρατίας

(1994)έγκαιρα. Στις 12 Δεκεμβρίου, 1988, ο Διευθυντής απάντησε στους δικηγόρουςτουαιτητήμετηνπιοκάτωεπιστολή:"ΣωκράτηςΛαρτίδης Αναφέρομαι στην επιστολή σαςτης6ης Δεκεμβρίου 5 1988 σχετικά με τον τόκο που ζητείται από τον πιο πάνω πελάτη σας για την περίοδο από 15.3.85 μέχρι 10.5.88 πουηυπόθεσητουεκκρεμούσε ενώπιοντουΔι­ καστηρίουκαισαςπληροφορώόπωςπιοκάτω:(α)Σύμφωναμετοάρθρο42

(3)τωνΠερίΒεβαιώ- 10 σεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμωντου 1978-1979 τοΔικαστήριοέχειεξουσία ναεπιδικάσειτόκοπάνω στο οφειλόμενο ποσό φόρου από την ημερομηνία πουο φόροςείναιπληρωτέος. (β)Στηνπερίπτωσητουκ.Σ.Λαρτίδη, όπωςφαί- 15 νεται και στην απόφασηπου εκδόθηκε,τοΔικαστή­ ριοδενανάφερεο,τιδήποτεσχετικάμετονπληρωτέο τόκο πάνω στα οφειλόμενα ποσά φόρου και κατά συνέπεια θεωρείται ότι η απόφαση του Γραφείου όπωςοφορολογούμενος πληρώσειτόκοαπότιςημε- 20 ρομηνίες που αναφέρονται στις σχετικές ειδοποιή­ σεις μέχρι την ημερομηνία πληρωμής έχειεπικυρω­ θεί. (γ)Έτσι,οπελάτηςσαςπρέπειναπληρώσει τόκο για όλα τα φορολογικά έχτ\ από το 1975 μέχρι το 25 1983 σύμφωναμετις ειδοποιήσεις επιβολήςφορολο­ γίας." Στις 20 Φεβρουαρίου, 1989, ο εφεσείων καταχώρισε την Προσφυγή Αρ. 123/89,με την οποίαζητούσε την πιο κάτωθεραπεία:"Δήλωσιν του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι ηπράξις και/ήηαπόφασις των καθ' ων ηαίτησις ημερ. 12.12.88 288 30 3ΑΛΛ 5 Λαρτίδηςν. Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. περί επιβολής πληρωμής τόκων υπό του αιτητού για όλα ταφορολογικά έτη από.1975-1983συμφώνως των ειδοποιήσεων επιβολής φορολογίας είναι άκυρος, πα­ ράνομη και εστερημένη οιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος." Ο δικηγόρος του Διευθυντήπρόβαλεότι οιΕιδοποιή­ σειςΕπιβολήςΦορολογίαςτης8ηςΝοεμβρίου, 1988,καιη επιστολήημερομηνίας 12Δεκεμβρίου, 1988,δενπεριέχουν - „ εκτελεστή.οιοικητική απόφαση. Είναιπληροφοριακού χα10 ρακτήρα. Στερούνται το στοιχείο της εκτελεστότητας, που συνι­ στά προϋπόθεση για την άσκηση της Αναθεωρητικής Δι­ καιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κάτω από το Άρθρο 146του Συντάγματος. 15 Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή, για το λόγο ότι η 'απόφαση' που προσβλήθηκε δεν ήταν εκτελεστή, ούτε εύλογα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως απόφασηκαι, ως εκ τούτου, ηπροσφυγή εστερείτο αντί-, κειμένου. 20 Οδικηγόροςτου εφεσείοντα σιωπηράεγκατέλειψε την έφεσητουαναφορικάμετηνπερίοδοπριντηνημερομηνία καταχώρισης της προσφυγής. Επιχειρηματολόγησε ότι η καταχώριση προσφυγής ανέστειλε τηνυποχρέωσηπληρω­ μήςτουφόρου.Ηαναστολήπληρωμήςτουφόρουσυνεπά25 γεται την αναστολή παραγωγής τόκου από το φόρο για την περίοδο που δεν είναι πληρωτέος, λόγω τηςαναστο­ λής. Για τηνπερίοδο από 10 Μαΐου, 1988, μέχρι 8Νοεμ­ βρίου, 1988, υπέβαλε ότι ο Διευθυντής καθυστέρησε να στείλει τις Ειδοποιήσεις, οι οποίες μπορούσαν να στα30 λούν αμέσως μετάτην έκδοση τηςΔικαστικής Απόφασης. Η επιστολή ημερομηνίας 12 Δεκεμβρίου, 1988, περιέχει απόφασητου Διευθυντή, ηοποίαείναιεκτελεστή διοικητι­ κή πράξη, γιατί εκφράζει τη βούληση της Διοίκησης και συνεπάγεταιτηδημιουργία,ή/καιαλλοίωση, ή/και τροπο35 ποίησηυποχρεώσεων καιδικαιωμάτωντουεφεσείοντα. 289 Στνλιανίόης, Δ. Δαρτίδηςν.Δημοκρατίας

(1994)Ο δικηγόρος του Διευθυντή, απότην άλληπλευρά, ει­ σηγήθηκε ότι τοζήτηματηςνομιμότητας τηςεπιβολής του φόρου,μετην απόφαση του 1985, δεν μπορεί νααποτελέ­ σει αντικείμενο προσφυγήςμετάτηναπορριπτική Απόφα­ ση του Δικαστηρίου στην ΠροσφυγήΑρ. 379/85.Ηεπιβο- 5 λή τόκου, όπως καθορίστηκε στην απόφαση του 1985, επικυρώθηκε από τη Δικαστική Απόφαση και/ήαπό την παράλειψηπροσβολής τουμέρουςτηςαπόφασηςπουανα­ φέρεται στον τόκο. Μετά την απόρριψη της προσφυγής έπαυσεναυπάρχειαναστολήπληρωμής. Η αναστολήπλη- 10 ρωμήςδενεμποδίζει μεοποιοδήποτετρόποτηνπαραγωγή τόκου σύμφωνα με την απόφασητου

1. Οι Ειδοποιή­ σεις του Νοεμβρίουτου 1988 καιηεπιστολήτης 12ης Δε­ κεμβρίου, 1988, είναι πληροφοριακού χαρακτήρα και δε συνιστούν εκτελεστήδιοικητικήπράξη. 15 Η εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με βάση το Άρθρο 146 του Συντάγματος,καθορίζεταιστην παράγρα­ φο4,πουέχειωςεξής:"
2. Επί τοιαύτης προσφυγής το δικαστήριον δύνα­ ται,διάτηςαποφάσεως αυτού: 20 (α)ναεπικύρωση,ενόλω ή εν μέρει, τηντοιαύτην απόφασινήπράξινήπαράλειψιν*ή (β)νακηρύξητηναπόφασινή τηνπράξιν,εν όλω ήεν μέρει,άκυρονκαι εστερημένην οιουδήποτεαπο­ τελέσματος·ή (γ) να κηρύξη την παράλειψιν εν όλω ήεν μέρει άκυρον και ό,τι παν το παραλειφθέν έδει να είχεν εκτελεσθή." Η απορριπτικήΑπόφαση του Δικαστηρίου στηνΠρο­ σφυγή Αρ. 379/85 είναι επικύρωση της απόφασης που 30 προσβλήθηκε. "Τόκος" έχει οριστεί δικαστικά ως πληρωμή για τη Χρήση χρήματος -(Bennet v.Ogston (ΗΜ. Inspectorof 290 25 3ΑΛΛ 5 Λοφτί&ηςν.Δημοκρατίας Στνλιανϋης,Δ. Taxes) [1930] 15T.C.374, 379,Rowlatt, J.) - αποζημίω­ ση για καθυστέρηση πληρωμής - (Bond v.Barrow Haematite Steel Co. [1902] 1Ch.353, 363, Farwell, J.) αποζημίωση στον πιστωτή για τη στέρηση τηςχρήσης των χρημάτωντου- (Schulze v. W.Bensted, 7T.C. 30, 33· Riches v. Westminster Bank Ltd [194η 1All E.R. 469,στησελ.472). Ο Lord Wright, στην υπόθεση Riches v. Westminster, (ανωτέρω), είπεστησελ. 472:- 10 15 20 "The general idea is that he is entitled to com­ pensation forthedeprivation. Fromthatpointofviewit would seem immaterial whether themoney was due to himunder acontract,expressorimplied, orastatute, or whether themoney wasduefor anyotherreason in law. Ineither case themoney was dueto himandwasnot paid, or,in other words,was withheld from himbythe debtor after thetime when payment should have been made, in breach of his legal rights, and interest was a compensation whether thecompensation was liquidated underan agreement orstatute ...,orwas unliquidated and claimable underthe Act as inthepresent case." Ο περί Τόκου Νόμοςτου 1977, (Αρ. 2/77),ορίζει τον τόκο:-('Αρθρο 2) 25 30 35 '" τόκος' σημαίνει τηναμοιβήν ήαποζημίωσιν διά τηνχρήσιν ή διακράτησινυφ' ενόςπροσώπου χρηματι­ κού κεφαλαίου ανήκοντος ή οφειλομένου εις έτερον πρόσωπονκαι οιονδήποτεποσόν,υπό μορφήν δικαιώ­ ματος, επιβαρύνσεως ή εξόδων ή οιανδήποτε άλλην μορφήν, πέραν τουκεφαλαίου,πληρωτέον ειςτον δικαιούχον τουχρηματικούκεφαλαίουεπ' ανιαλλάγματι ήενσχέσει προςτηνχρήσιν ήδιακράτησιντου χρηματι­ κούκεφαλαίου,αλλάδενπεριλαμβάνειποσάάτινανο­ μίμως επιβάλλονταισυμφώνωςπροςταςδιατάξεις του περί Τοκιστών Νόμουτου 1962ήσυμφώνως προςτας διατάξειςτουπερί Ελέγχου ΕνοικιαγοράςκαιΠωλήσε­ ως επί Πιστώσει και Μισθώσεως Ιδιοκτησίας Νόμου 291 ΣτνλιανΙΑιις,Α. ΛοφτΙΑικν.Δημοκρατίας

(1994)του 1966 υπότίνος τοκιστού ή διαθέτου,αναλόγωςτης περιπτώσεως, διάενοίκια καιδικαιώματα ενοικιαγοράς,έξοδα,επιβαρύνσειςή δαπανάς·" ΣτουςΦορολογικούς Νόμουςηλέξη"τόκος" δεχρησι­ μοποιείται ωςτεχνικός όρος, αλλά έχει τησυνήθη λαϊκή 5 έννοια της - (βλ. Craig v. federal Commissioner of Taxation [1945] 70CUR.441,Latham,C.J..στησελ. 446). 'Τόκος" στοΝόμοέχειτησυνήθηλαϊκήέννοιατου. 'Οπως έχει αναφερθείπιο πάνω,οΔιευθυντής επέβαλε τηνπληρωμήτόκουπάνωστοποσότουφόρουκάθεφόρο- 10 λογικού έτους. Ηείσπραξητουφόρουαναστέλλεται μετηνκαταχώρι­ σητης προσφυγής - (Άρθρο 37

(2)τουΝόμου). Η αναστο­ λή διαρκεί μίχρι τοπέρας τηςπροσφυγής. Η αναστολή, στη διάρκεια που ισχύει, αποτελεί ανυπέρβλητο κώλυμα 15 για είσπραξη. Δεν ασκεί καμιά επιρροή στο ύψος του φόρουή στηνπαραγωγή τόκου. Ηαναστολήπουπροβλέπεται απότοΆρθρο 37

(2)του Νόμουδενείναι διαφορετικής φύσεως απότην αναστολή εκτέλεσηςπρωτοβάθμιαςχρηματικήςαπόφασηςμέχρι την 20 εκδίκασηέφεσης. Μετηνεπικύρωση της απόφασηςτου Διευθυντή,από τηΔικαστικήΑπόφασηστην ΠροσφυγήΑρ. 379/85,η ανα­ στολή είσπραξης τουφόρου τερματίστηκε. Στηδιάρκεια της εκκρεμοδικίας τοκεφάλαιο τουφόρου παρήγε τόκο. 25 Συνέχισε η ίδια νομική καιπραγματική κατάσταση και μετάτηνέκδοσητηςΔικαστικής Απόφασης. Το Άρθρο 21 του Νόμουπροβλέπει ότινέα βεβαίωση φορολογίας μπορεί ναδιενεργηθεί μέσα σεέξι μήνεςαπό την έκδοση τηςδικαστικής απόφασης,εάν, συνεπεία της 3° απόφασης στην προσφυγή,είναι ανάγκηναγίνει νέα βε­ βαίωσητου φόρουγια εφαρμογήτηςαπόφασηςτουΑνω­ τάτουΔικαστηρίου. 292 3ΑΛΛ. Λαοτϋης ν.Δημοκρατίας Στυλιανίόης,Δ. Στην παρούσαυπόθεση, η Απόφαση του Δικαστηρίου επικύρωσετην απόφασητουΔιευθυντήκαιδε δημιούργη­ σε ανάγκη για νέα βεβαίωσηφόρου.Το οφειλόμενο ποσό του φόρου και ο πληρωτέος τόκος καθορίστηκαν στην 5 απόφασητουΔιευθυντήτο 1985,πουκοινοποιήθηκεστον εφεσείοντα. Οτόκος ήτανπληρωτέος πάνωστο ποσότου φόρου,ή μέρος τούτου που δεν είχεπληρωθεί, μέχρι την εξόφλησητου φόρου. Η Δικαστική Απόφαση εκδόθηκε δημόσια και ο εφε10 σείων έλαβεγνώση αυτήςτην ίδιαημέρα,στις 10Μαΐου, 1988. Η οφειλή τουεφεσείοντα δεναλλοιώθηκε μετην Από­ φαση. Οι Ειδοποιήσεις του Διευθυντή το Νοέμβριο του 1988 15 και η επιστολή της 12ης Δεκεμβρίου, 1988, δεν έγιναν ύστερααπό οποιαδήποτε νέαέρευνα.Η επιστολήτης 12ης Δεκεμβρίου, 1988,δενπεριέχει οποιαδήποτεέκφρασηβού­ λησης της Διοίκησης που να δημιουργεί, καταργεί ήαλ­ λοιώνειοποιεσδήποτευποχρεώσεις ήδικαιώματατου εφε20 σείοντα, ούτε παράγει έννομα αποτελέσματα με άμεση εκτέλεση. Μετηνπροσφυγήδενπροσβλήθηκε οποιαδήποτε εκτε­ λεστή διοικητική πράξηκαι, ως εκ τούτου, η προσφυγή είναιαπαράδεκτη. 25 Γιαόλουςτουςπιο πάνωλόγους,ηέφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Καμιάδιαταγήγια έξοδα. Ηέφεσηαπορρίπτεται χωρίςδιαταγή γιαέξοδα. 293