1 Ιουνίου. 1994 [ΠΙΚΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝ1ΔΗΣ. Δ/σχές] ΚΙΚΗΣ Χ" ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Εφεσείων, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσίβλητων. (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 1124.) 5 Αναθεωρητική έφεση — Ειδοποίηση έφεσης —Προσδιορισμός επίδιχον Θέματος — Διαδικαστικοί Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θ.4 ~ Αυστηρή εφαρμογή όπως και στο αντίστοιχο πεδίο της αστικής δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας — Ειδοποίηση έφεσης πον δεν στηρίζεται σε έγκνρο λόγο ή λόγους είναι θνησιγενής — Συνε κτίμηση δύο ή περισσοτέρων λόγων έφεσης — Αρχές πον εφαρμό ζονται. Ερμηνεία της ορολογίας τον δικονομικού θεσμού Ord. 58 τον Αγγλι κού Εφετείον. 10 15 20 25 Ο εφεσείων ήγειρε 6 λόγους έφεσης στην ειδοποίηση έφεσης. Οι λόγοι 1, 3, 4 και 5 εγκαταλείφθηκαν. Αναφορικά με τους λό γους 2 και 6 υποβλήθηκεότι κρινόμενοι απόκοινού σε συνδυασμό μετην εκκαλούμενη απόφασηθεμελίωναν έγκυρο λόγο έφεσης. Ο λόγος 2 ανέφερε ότι, το εύρημα του Δικαστηρίου ότι το άρθρο 35 του Περί Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου Ν.52/80,δεν αντίκειται προς τις πρόνοιες του άρθρου 28 του Συντάγματος είναι εσφαλμένο, και ο λόγος 6 ότι, η απόφασητου Δικαστηρίου ότι το πιο πάνω άρθρο του Ν.52/80δεν είναι αντισυνταγματικό, δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέρριψετην έφεση και αποφάνθηκε ότι: 1. Οι λόγοι 2 και 6 όχι μόνο δεν μπορούν να συνδυασθούν αλλά σε κάποιοβαθμόσυγκρούονται. Ενώ απότον λόγο 2 εξυπα κούεται ηύπαρξηαιτιολογίας πλην εσφαλμένης για τηνκρίση της συνταγματικότηταςτουάρθρου35 του Ν.52/80, με τον λόγο 6 προ σβάλλεται ως ελλειπής σε βαθμόπουνα αμφισβητείταιως μη"δεό- 301 Χ"Κυριακου ν.Δημοχρατίας
(1994)ντως αιτιολογημένη" ηαιτιολογίαγιατοθέματης συνταγματικό τητας. 2.Οπροσδιορισμός τουσφάλματοςστην εκκαλούμενηαπόφα σηδενυποδηλώνει ούτε εξυπακούει ότιτοαντίθετοτου σφάλμα τος είναισωστόήότι χοαντίθετοείναιολόγος γιατονοποίοεπι- 5 διώκεταιηανατροπή τηςαπόφασης. 3. Η ορολογία του αγγλικού δικονομικού θεσμού. Order 58 μετάτηντροποποίησητουΑπριλίου 1956,όπωςερμηνεύθηκεστην υπόθεσηSensom νSansomδιάφερααπότηνΔ.35 Θ.4τωνΚυπριάκώνθεσμών ΠολιτικήςΔικονομίας. ™ Ηέφεσηείναιάκυρηκαιαπορρίπτεται χωρίςδιαταγήγιαέξοδα. Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: Kyriakides vKyriakides
(1969)1CLR. 37315 Courtis&Another(No.1) νIasonides
(1972)1CLR. 56Τύμβιος& Αλλος νΛφέρα
(1991)1ΑΛΛ. 615' "ΑΛΗΘΕΙΑ"ΕκδοτικήΕταιρείαΑτό & Αλλος ν Κύρρη
(1992)1 ΑΛΛ. 130'Ελληνας & Αλλος ν Χριστοδουλον. Π.Ε. Απόφαση ημερ. ο η 29.6.1993Δημοκρατία ν Κόμματος τωνΦιλελευθέρων & Άλλον
(1993)3 ΑΛΛ. 585Pastella Marine Co. νNat. Iranian TankerCo.
(1987)1CLJi. 410· WYacht Allan νΜπίλλυ. Π.Ε. Απόφασηημερ. 16.3.1994Ζαχαρονδιού&Αλλοι νΔημοχρατίας
(1994)3ΑΛΛ. 214- 25 Sansom νSansom[1956] 1W.L.R. 945. Προδικαστικό σημείο. Προδικαστικό σημείοσχετικά μετοβάσιμοτης έφεσης λόγωτουότικανέναςαπότους λόγους έφεσης πουκαθο-~~ ρίζονται στην ειδοποίηση έφεσης δενφαίνεται εκπρώτης όψεως ναείναι έγκυρος. Γ. Τριανταφυλλίδηςχαι Μ.Πελίόης, γιατους εφεσείοντες. 302 ι υ 3ΑΛΛ. Χ"Κυριάκουν.Δημοκρατίας Στ.Χατζηγιάννη- Ιίασήφ (χα),Δικηγόρος τηςΔημοκρα τίας,γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του δικαστηρίου θα 5 δώσει οΔικαστής Γ. Μ.Πικής. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Προτούαρχίσει ηακρόασηδιατυπώσαμε επιφυλάξεις γιατοβάσιμοτηςέφεσης επισημαίνοντας ότι κανέναςαπό τους έξι ξεχωριστούς λόγους έφεσης που κα θορίζονταιστην ειδοποίησηέφεσης δεφαίνεταιεκπρώτης *0 όψεως να είναι έγκυρος και καλέσαμε τον εφεσείοντα να επιχειρηματολογήσει επί του θέματος. Είναι θεμελιωμένο ότι λόγος έφεσης πουδεσυνάδει μετις διατάξειςτης Δ.35 Θ.4 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι άκυροςκαι αν κανένας από τους λόγους έφεσης δεν είναι έγκυρος 15 τότεπλήττεταιτοθεμέλιο τηςέφεσης καιη ειδοποίηση,το δικονομικό μέτρο μετο οποίοεγείρεται, είναι θνησιγενής. (Βλ. Kyriakides v. Kyriakides
(1969)1C.L.R.373, Omiros Courtis andAnother(No. 1)v.Panos K. Iasonides
(1972)1 C.L.R.56, Μάϊκ Τύμβιος και 'Αλλοςν. Δημήτριου Π. Λι20 βέρα
(1991)1Α.Α.Δ. 615, "ΑΛΗΘΕΙΑ'' Εκδοτική Εται ρείαΑτδ και Άλλος ν. Κώστα Κύρρη
(1992)1 Α.Α.Δ. 130, και Έλληνας και Άλλος ν. Χριστοδουλον (Π.Ε. 8379, αποφασίστηκε στις 29/6/93)). Και στο πεδίο της δευτερο βάθμιας αναθεωρητικής δικαιοδοσίας συντρέχουν όπως 25 υποδείξαμεστην Δημοκρατία ν. ΚόμματοςτωνΦιλελευθέ ρων και Άλλον
(1993)3Α.Α.Δ.585, όμοιοι λόγοι μετην αστικήδευτεροβάθμιαδικαιοδοσίαγιατηναυστηρήεφαρ μογήτωνπρονοιώντηςΔ.35 θ.
- Μετηνειδοποίηση έφεσης πουσυνιστά το ένδικομέσο 30 γιατηνάσκησηέφεσηςτέθηκαν6λόγοιέφεσης,οιακόλουθοι:"
- Το εύρημα του Δικαστηρίου ότι ορθά οι καθ'ων η αίτηση επέβαλαν φόρο κεφαλαιουχικών κερδών επί τουκέρδους το οποίον υποτίθεταιότιπροέκυ303 Πιχης,Δ. Χ"Κυριάκουν.Δημοκρατίας
(1994)•ψε απότηδιάθεσημέρουςτουοικοπέδουτουαιτητήυπ'αρ.εγγραφήςC1183 στους ΑγίουςΟμολογητές,η οποίαέγινετο 1971,είναιεσφαλμένο.
- Το εύρημα του Δικαστηρίου ότι το άρθρο 35 του Περί Κεφαλαιουχικών ΚερδώνΝόμουδεναντίκει- 5 ται στις πρόνοιες τουάρθρου28 του Συντάγματος είναι εσφαλμένο. 3.Το εύρημα τουΔικαστηρίου ότι ηεκτίμησητων καθ' ωνη αίτησηαναφορικάμετοεπίδικοτεμάχιοείναι ορθήείναιεσφαλμένο. 10 4.ΤοεύρηματουΔικαστηρίουότιη εκτίμησηπουκατα τέθηκε στο Δικαστήριο απότον αιτητήδεν μπορεί να ληφθεί υπ' όψη αφού δεν τέθηκε ενώπιον των καθ'ωνηαίτηση είναιεσφαλμένο.
- Το εύρηματουΔικαστηρίου ότι υπότις περιστάσεις 15 η απόφαση των καθ' ων η αίτηση να επιβάλουν φόρο κεφαλαιουχικών κερδών στον αιτητή ήταν λογικάεφικτήείναιεσφαλμένο.
- Η απόφαση του Δικαστηρίου ότι το άρθρο 35 του Περί Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου δεν είναι 20 αντισυνταγματικό,δεν είναι δεόντως αιτιολογημέ νη." ΗΔ.35 Θ.4 ορίζεικαιη νομολογίαβεβαιώνειότιτασυ στατικάστοιχείαλόγουέφεσηςείναι(α)οκαθορισμόςτου σφάλματος στην εκκαλούμενη απόφαση, του οποίου επι- 25 διώκεται ο παραμερισμός,που συνιστά τη βάση(ground) τουλόγουέφεσης,και(β) τουςλόγουςπουτην στοιχειοθε τούν,δηλαδή τηναιτιολογίαπουτηνστηρίζει. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα εγκατέλειψε τους λόγους 3, 4 και 5 και δεν πρόβαλε οποιαδήποτεεπιχειρηματολο- 30 για ηοποίανασυνηγορείυπέρτηςδιάσωσηςτουλόγου
- Υποστήριξεόμωςότιοιλόγοι2και6κρινόμενοι απόκοι νούσε συνδυασμό μετηναπόφασηηοποίαεκκαλείταιθε304 3 ΑΛΛ. Χ"Κυριάκουν.Δημοκρατίας Πιχής, Δ. μελιωνουν έγκυρο λόγο έφεσης, οπότανη έφεσηδιασώζε ται και διανοίγεται το πεδίο της δευτεροβάθμιαςδικαιο δοσίαςπροςεξέτασητουθέματοςτοοποίοτίθεται. Η δικηγόροςτωνεφεσίβλητων, η οποίαεπίσης κλήθηκε 5 ναεκθέσειτις απόψειςτηςγιατηνεγκυρότητατης έφεσης, υπέβαλε ότι κανένας από τους 6 λόγους που έχουν τεθεί δεν είναι έγκυρος καιότι ηέφεσηστην ολότητα τηςκατα πίπτειωςάκυρη. Οδικηγόροςτουεφεσείοντα υπέβαλεότιπαρέχεται δυ10 νατότητασυνεκτίμησης δύοή περισσότερων λόγων έφεσης για να αποφασιστεί κατά πόσο αποκαλύπτεταιέγκυρος ή έγκυροι λόγοι έφεσης. Προς υποστήριξη των θέσεων του αναφέρθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Pastella Marine Co. v.Nat. Iranian Tanker Co.
(1987)15 1 CX.R. 410, όπουυιοθετείται η θέσηότι είναι παραδεκτή η συνεκτίμηση δυο ήπερισσότερων λόγων σε συνδυασμό με την εκκαλούμενη απόφαση για να αποφασιστεί αν υπάρχει συμμόρφωση μετιςδιατάξειςτηςΔ.35 Θ.4. Δε θα επεκταθούμε στη διερεύνηση της Pastella (ανωτέρω) ήτης 20 απόφασηςστην M/YachtAllan ν. Μπίλλυ (Π.Ε.8055,απο φασίστηκε στις 16/3/94)που σχετίζεται με τα ίδια θέματα εφόσον εξ αντικειμένου δενπαρέχεταιηδυνατότηταθεμε λίωσης έγκυρουλόγου έφεσης μετοσυσχετισμό του λόγου 2 και 6ήαντίστροφα.Κάθεέναςαπότουςδυολόγους θε25 μελιώνει βάση έφεσης με τον προσδιορισμό ξεχωριστών σφαλμάτων στην απόφαση. Όχι μόνο οι δυολόγοι (2και 6)δενμπορείνασυνδυασθούναλλάσεκάποιοβαθμόσυγ κρούονται. Ενώ από τον λόγο 2 εξυπακούεται ηύπαρξη αιτιολογίαςπληνεσφαλμένης γιατηνκρίσητηςσυνταγμα30 τικότηταςτου άρθρου35 τουΝ 52/80,μετον λόγο 6προ σβάλλεται ως ελλειπής σε βαθμόπουνααμφισβητείταιως μη "δεόντως αιτιολογημένη" ηαιτιολογία για το θέματης συνταγματικότητας. Ό,τι είναι καθοριστικό για την τύχη καιτωνδύοαυτώνλόγων είναι ότικανέναςδεν αποκαλύ35 πτειτολόγοή τους λόγους πουθεμελιώνουν τα"σφάλμα τα"στηναπόφαση. Πριντελειώσουμεθέλουμε ναεπισύρουμε τηνπροσοχή 305 Πιχι& Λ. Χ"Κνριακονv. Δημοκρατίας
(1994)σ' εκείνο που λέχθηκε στην Ζαχαρουδιον καιΆλλοι ν. Δη μοκρατίας
(1994)3Α.Α.Δ. 215, ότι "... ο προσδιορισμός τουσφάλματος στην εκκαλούμενη απόφαση δενυποδηλώ νει ούτε εξυπακούει ότι τοαντίθετοτουσφάλματος είναι 5 σωστό ήότι το αντίθετοείναι ο λόγος γιατον οποίο επι διώκεταιηανατροπή τηςαπόφασης." Τέλος σημειώνουμε τις παρατηρήσεις μαςκατά τησυ ζήτηση σχετικά με την ερμηνευτική πρακτικήτου Αγγλι κού Εφετείουστην Sansom v.Sansom [1956]1W.L.R. 945. 10 Αυτές (οι παρατηρήσεις)συνίστανται στο ότι η ορολογία τουδικονομικού θεσμούπουέτυχε ερμηνείας σ' εκείνητην υπόθεση (Ord. 58 μετά την τροποποίηση του Απριλίου 1956) διαφέρειαπότηνΔ.35 θ.4 των Κυπριακών θεσμών ΠολιτικήςΔικονομίας. 15 Ηέφεσηείναιάκυρη· απορρίπτεται.Δενδιεκδικούνται καιγιατολόγοαυτόδενεκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. Ηέφεσηείναιάκνρηκαιαπορρίπτεται. 306