clr/1994/1994_3_349.pdf

(1994)ενδιαφερομένων μερώνστοβαθμότουταγματάρχη. Όλοι οι αιτητές, πληντωναιτητώνστις προσφυγές αρ. 682/90, 199/90 και 817/90, κρίθηκαναπότο Συμβούλιο Κρίσεων Αξιωμα­ τικών ως προακτέοι κατ'αρχαιότηταλόγω της γενικής τους βαθ­ μολογίας σε εκθέσεις ικανότηταςκαιτωνπειθαρχικώνποινώνγια 5 τη διάπραξη παραπτωμάτων. Οι αιτητές στις προσφυγές αρ. 799/ 90 και 817/90ανκαιείχαν ικανοποιητικήγενική βαθμολογία κρί­ θηκαν επίσης ως προακτέοι κατ'αρχαιότητα,λόγω τουότι εβαρύνοντο με πειθαρχικές ποινές για πειθαρχικάπαραπτώματα. Οαι- ~ τητής στην προσφυγήαρ.682/90 δεν κρίθηκε ως προακτέος λόγω ^ βαθμολογίαςκαιπειθαρχικώνποινών. Οι πίνακες μετα ονόματατωνκριθέντων κατ'αρχαιότηταλο­ χαγώνυποβλήθηκανστον Υπουργό Άμυνας σύμφωνα μετονΚαν. 42

(1)των περί Αξιωματικών του ΣτρατούτηςΔημοκρατίας (Διο­ ρισμοί. Ιεραρχία, Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις) Κανονισμών 15 του 1990,οοποίοςτουςεπεκύρωσε στις 13.6.1990. Οι ιεραρχικές προσφυγές των αιτητών στο ΣυμβούλιοΕπανα­ κρίσεων Αξιωματικών απορρίφθηκαν. Μερικοί απότουςαιτητές,ανκαικρίθηκανωςπροακτέοικατ' αρχαιότητα, προάχθηκαν στο βαθμό του ταγματάρχη από 1/9/90 20 αλλά κατατάγηκαν στη σειρά προτεραιότητας στην Επετηρίδα μετά από συναδέλφους τους με όμοιο βαθμόοι οποίοι προάχθη­ καν γιατί είχαν κριθεί ως προακτέοι κατ' εκλογήν, δυνάμει των προνοιών του Καν.46

(1). Ορισμένοι απότους αιτητέςπου κρίθη­ καν ως προακτέοι κατ' αρχαιότητα δεν προάχθηκαν γιατί δεν 25 υπήρχαναρκετέςκενέςθέσειςστοτμήμαπουυπηρετούσαν. Σχολιάζονταςπροδικαστικήένσταση τουδικηγόρουτηςΔημο­ κρατίας -ηοποία εγκαταλείφθηκε τελικά -ότι οι αποφάσεις του Συμβουλίου Κρίσεων και του Συμβουλίου Επανακρίσεων δεν συ­ νιστούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις, το Δικαστήριο εξέφρασε 30 την άποψη ότι οι αποφάσεις αυτές είναι ξεχωριστές διοικητικές πράξειςπουπροσβάλλονται αυτοτελώς λόγωτων εννόμωναποτε­ λεσμάτων που δημιουργούν, η ισχύς των οποίων συνεχίζεται σε όλη την σταδιοδρομίατων κρινόμενων και επηρεάζει την ιεραρχι­ κήτους ανέλιξη. 35 Οδικηγόρος τηςΔημοκρατίας ισχυρίσθηκε επίσηςότι: 1.Οαξιωματικόςοοποίοςκατάτιςσχετικές κρίσεις έτυχεχα­ μηλότερης διαβάθμισης από άλλους ομοιόβαθμους συναδέλφους τουδενμπορεί ναπροσβάλειτιςπροαγωγέςτους. 2. Ο διαχωρισμός των κενών θέσεων με βάσητον Καν.45

(2), 40 σε αξιωματικούςόπλων καιαξιωματικούς σωμάτων επηρεάζει το έννομο συμφέρον μεαποτέλεσμα ναμηνδικαιούνταιοι πρώτοινα προσβάλουν τηνπροαγωγή τωνδευτέρωνκαιαντίστροφα. 350 3ΑΛΛ. Ζαβοόςκ.α.ν.Δημοκρατίας Οιαιτητέςισχυρίσθηκανότι: 5 1.Οικαθ'ωνηαίτησηενήργησαν κάτωαπόνομικήπλάνη δί­ δοντας αναδρομική ισχύ στις πρόνοιες τουΚαν. 30

(5)της ΚΔΠ 90/90με τη μετατροπήτηςυπάρχουσαςαξιολόγησης του8 που αντιστοιχούσε στο"λίαν καλός" μετο"καλός" μεαποτέλεσμα να επηρεασθεί κεκτημένο δικαίωμα των αιτητών που βαθμολογήθη­ κανμε

1. 10
2. ΗΚΔΠ 90/90είναι ultravires του περί Στρατού της Δημο­ κρατίαςΝόμουτου 1990 επειδήοΝόμοςδενπαρέχειεξουσιοδότησηγιαανατροπήτωνήδηυφισταμένων κρίσεων με μεταγενέστε­ ρους Κανονισμούς. 15 3.Οιπειθαρχικέςποινέςπουαναγράφονταιστοφάκελλότους λήφθηκανυπόψημεαποτέλεσμανατύχουνχαμηλότερηςβαθμολό­ γησης. Για προώθηση τηςεπιχειρηματολογίας αυτής προβλήθηκε ότι: (α)Οιεπιβληθείσεςποινέςαφορούσανυπηρεσίατουαξιωματι­ κούστον προηγούμενοβαθμόκαιεπομένωςηαρμόδιααρχή παρα­ βίασετον Καν.41

(6)θεωρώνταςτιςποινές ωςλειτουργούσες στο διηνεκές,και 20 25 30 (β)Οιαιτητέςδεν είχανκληθείσεαπολογίαπριν την επιβολή των ποινών κατά παράβαση τωναρχών τουδιοικητικούδικαίου και της φυσικής δικαιοσύνης. Ηγενική διαταγή, που εκδόθηκε μετάτιςεπίδικεςκρίσας,πουέδιδεοδηγίεςγιακλήσησεαπολογία όσωνδιώκονταιπειθαρχικά,ισοδυναμεί μεαναγνώρισηλάθους εκ μέρους της αρμόδιαςαρχής,μεαποτέλεσμα οιπροηγούμενες ποι­ νέςναθεωρούνταιάκυρες.

1. Η Επετηρίδαπρέπειναθεωρείταιάκυρημετάτην απόφαση στην υπόθεση ΣπύροςΠάτταςστη οποίαοδικαστήςακύρωσετην Επετηρίδα γιατί κατάτηνκρίσητουαγνοήθηκανοιπρόνοιες των Κανονισμών πουίσχυαντότε. 5.Δενέγινεδέουσαέρευνακαιδενδόθηκεεπαρκήςαιτιολογία. Η Ολομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου απέρριψε την έφεση γιατουςπιοκάτωλόγους: 35 40 1.Όπως έχααποφασιστεί σεαρκετές πρόσφατες αποφάσεις, τοέννομο συμφέρον περιορίζεταισεπρόσωπαμεισόβαθμη κρίση. Κατάσυνέπεια αξιωματικοί πουκρίθηκανπροακτέοικατ'αρχαιό­ τητα δεν μπορούν να προσβάλουν την προαγωγή συναδέλφων τουςπουκρίθηκανπροακτέοικατ'εκλογήν.
2. Οδιαχωρισμός σεαξιωματικούς όπλων καιαξιωματικούς σωμάτων είναιεμφανήςστουςπιοκάτωΚανονισμούς: Καν. 45

(2), Καν. 11

(2),Καν. 15

(3)και Καν.42

(1).ΟΚαν. 12περιέχει ειδική 351 Ζαβούςκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1994)πρόνοια για εναλλαξιμότητα απόόπλο σε όπλο, απόσώμα σε σώμα κλπ. Οδιαχωρισμός αυτός επηρεάζει το έννομο συμφέρον με αποτέλεσμα να μηδικαιούνται οι πρώτοι ναπροσβάλουντην προαγωγήτωνδευτέρωνκαιαντίθετα.

1. ΗΚΔΠ 90/90θεσπίστηκε μεστόχοτηνανύψωση τουεπιπέ- 5 δου κρίσης των αξιωματικών. Δεν εγείρεται θέμα αναδρομικής εφαρμογήςτων Κανονισμών ήοποιασδήποτε αλλοίωσης κεκτημέ­ νωνδικαιωμάτων.
2. Η διαφορετικήταξινόμηση τουαιτητήμεβάσητην ΚΔΠ 90/ 90 δεν επηρεάζει τηνβαθμολογία τουηοποία παραμένει πάντα 10 στο
3. Εκείνο πουάλλαξε μετηνΚΔΠ 90/90είναι τοεπίπεδο προ­ αγωγής. Και ενώ προηγουμένως ένας αξιωματικός με βαθμό 8 ήταν προακτέος κατ*εκλογή, με τους νέους Κανονισμούς είναι προακτέος κατ'αρχαιότητα. Επομένως κανένακεκτημένο δικαίω­ ματουαιτητήδενεπηρεάσθηκεδυσμενώς. .15
4. Οι αξιολογήσεις του αιτητή δεν δημιούργησαν δικαίωμα προαγωγής.Σύμφωναμετους Κανονισμούς τέτοιο δικαίωμα απο­ κτάται μόνο όταν ο αξιωματικός κριθεί προακτέος, παρόλοπου και πάλι δεν μπορεί ναπροαχθεί ανδενυπάρχει κενήθέση στο βαθμόπουπροορίζεται. 20 6.ΗΚΔΠ 90/90δενείναι ultraviresστοΝόμογιατί ταάρθρα 11 και 27

(2)(β) τουΝ. 33/90 δίδουν ευρεία εξουσιοδότηση στο Υπουργικό Συμβούλιο ναεκδίδει Κανονισμούς γιαρύθμισητων προαγωγών.

1. Ο ισχυρισμός (α) των αιτητών στοθέμα της πειθαρχικής 25 ποινής δεν τεκμηριώνεται από μελέτητωνσχετικών φακέλων. Η επιβολή πειθαρχικήςποινής -γιατην οποία έγινε εισήγηση στον ισχυρισμό (β)ότι παραβίαζα τηναρχή τηςφυσικής δικαιοσύνης καιτουδιοικητικού δικαίου-αποτελεί αυτοτελή εκτελεστή διοικη­ τικήπράξηκαιωςτέτοιαθαέπρεπεναείχεπροσβληθεί μέσασε75 30 ημέρεςαπότηνεπιβολήτης.
2. ΗΔιαρκής Διαταγήδεν είναι εκτελεστήδιοικητική απόφα­ ση.Σ'αυτήπεριέχονται απλώςοδηγίες αναφορικά μετη διαδικα­ σίαπουθαπρέπειναακολουθείταιστην επιβολήπειθαρχικώνποι­ νών προςγνώσηκαισυμμόρφωση τωνυπευθύνων. 35
3. ΗΕπετηρίδα δεν είναι απλός κατάλογος αρχαιότητος, και επομένως ο καταρτισμός της δεν αποτελεί προπαρασκευαστική πράξη στην τελική απόφασητης προαγωγής. ΗΕπετηρίδα είναι κατάλογος τηςπροτεραιότητας τωναξιωματικών για προαγωγή, που καταρτίζεταικαισύμφωνα μετην αξία.ΗΕπετηρίδα επηρεά- 40 ζει άμεσα τασυμφέροντα τωναξιωματικών καιπαράγει έννομα αποτελέσματα γιατί η σειρά κατάταξηςσ' αυτή προκαθορίζεικαι τημελλοντική τους ανέλιξη.Η Επετηρίδαείναι εκτελεστήδιοικητι­ κήπράξηπουπροσβάλλεται απόταάτοματων οποίωνεπηρεάζο- 352 3ΑΛΛ. Ζαβρόςχ.α.ν. Δημοκρατίας νται τα συμφέροντα.Αυτήηάποψηδιαφέρει από την άποψηπου εκφράστηκεαπό τονδικαστήΚσύρρηστηνυπόθεσηΣπύροςΠάτταςκαι συμφωνεί μετην άποψηπου εκφράστηκεαπό το δικαστή Δημητριάδηστηνυπόθεση ΑνδρέαςΚαρεκλάςνΔημοκρατίας. 5 10.Οι ισχυρισμοί για έλλειψηδέουσας έρευνας και αιτιολο­ γίαςαπορρίπτονταισανπαντελώςαβάσιμοι. Οι προσφυγέςαπορρίπτονται χωρίςδιαταγή γιαέξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: 10 Χαρίδηςά Αλλοι νΔημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 31.1.1989Πάττας& Άλλοι νΔημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 11.8.1989ΒιολεττήςνΔημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 185.1993ΧριστοδούλουνΔημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 8.11.1993Χαραλαμπίδης νΔημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 265.1992- 15 Μιχαήλ νΔημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 265.1992Τρισελιώτης νΔημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 11.9.1992Stavrou&AnotherνTheRepublic

(1987)3 CLR276Τονμάζον νΔημοκρατίας. Απόφαση ημερ.4.12.1989Φλωρίδης& Άλλοι νΔημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 22.4.1992- 20 ΓεωργιάδηςνΔημοκρατίας.Απόφασηημερ. 12.3.1992ΓεωργιάδηςνΔημοκρατίας. Απόφασηημερ. 30.10.1990ΠέτροννΔημοκρατίας. Απόφασηημερ. 26.3.1992Παπαχαραλάμπους νΔημοκρατίας. Απόφασηημερ. 295.1992ΑλεξάνδρουνΔημοκρατίας. Απόφασηημερ. 30.10.1990- 25 Καρεκλάςκ.α. νΔημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 26.6.1991. Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασης του Συμβουλίου Κρίσεων και του Συμβουλίου Επανακρίσεων αναφορικά με τις κρίσεις του 1990 που είχαν σαν αποτέλεσμα την 353 Ζαβρόςκ,α.ν.Δημοκρατίας

(1994)προαγωγή στο βαθμό Ταγματάρχη των ενδιαφερομένων μερών αντίτων αιτητών. Κ. Ευσταθίου, γιατους αιτητές στις προσφυγές 680/90, 882/90,730/90,731/90,764/90και799/

1. Α. Παπαχαραλάμπους, για τους αιτητές στις προσφυ- 5 γές 713/90και720/
2. Α.Σ. Αγγελίδης, για τους αιτητές στις προσφυγές 716/90, 728/90 και 843/
3. Α. Μάγος, για τους αιτητές στις προσφυγές 817/90, 818/90και 873/
4. 10 Τ. Παπαδόπουλος, για τον αιτητή στην προσφυγή 819/
5. Λ. Γεωργιάδου (κα), για τον αιτητή στην προσφυγή 951/
6. Μ. Ευαγγέλου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους 15 καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv.vult. Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο δικαστής Χρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ: 20 ΓΕΓΟΝΟΤΑ: Οι αιτητές είναι μόνιμοι αξιωματικοί του στρατού της Δημοκρατίαςκαικατείχανκατά τον ουσιώδη χρόνο τον βαθμό του λοχαγού. Με τις υπό συζήτηση προ­ σφυγές, που συνεκδικάστηκαν γιατί αφορούν στην ίδια διοικητική διαδικασία με κοινά νομικά σημεία, προσβάλ- 25 λουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου Κρίσεων και του Συμβουλίου Επανακρίσεων αναφορικάμε τις κρίσεις του 1990 που είχαν ως αποτέλεσμα την προαγωγή στο βαθμό του ταγματάρχησυναδέλφων τους, που είναι τα ενδιαφε354 3ΑΛΛ. Ζαβρόςκ,α.ν.Δημοκρατίας Αοτεμίόης,Δ. ρόμενα πρόσωπα στις υπό κρίση προσφυγές. Θα ήταν αχρείαστο να αναφερθούμε στην κάθε μια από τις αιτή­ σεις ακυρώσεως στις πράξεις που προσβάλλονται ή στα ονόματατων ενδιαφερομένων προσώπων.Θασυζητήσου5 με και θα επιλύσουμε όλα τα νομικά σημεία που εγείρο­ νται, και θεωρούμε ουσιαστικάκαιβάσιμα, για τηνευθυ­ γράμμισητηςνομολογίαςμας. Το Συμβούλιο Κρίσεων Αξιωματικών έκρινε όλους τους αιτητές εκτός των αιτητών στις προσφυγές αρ.682/ 10 90, 799/90 και 817/90, ως προακτέους κατ'αρχαιότητα γιατί είχαν γενική βαθμολογία σε εκθέσεις ικανότητας στον κατεχόμενο βαθμόστη διαβάθμιση του κάτωαπότο "πολύ καλός" και επιπλέον εβαρύνοντο με πειθαρχικές ποινές για παραπτώματα στα οποία υπέπεσαν,καιαυτό 15 θεωρήθηκε εις βάροςτους στοιχείο. Οι αιτητές στις προ­ σφυγές αρ.799/90 και817/90κρίθηκανωςπροακτέοι κατ' αρχαιότητακαίτοιηγενικήβαθμολογίατουςστις εκθέσεις ικανότητας του κατεχόμενου βαθμού ήταν "πολύ καλός και άνω",και"πολύκαλός",είχανπειθαρχικέςποινέςγια 20 πειθαρχικά παραπτώματα. Ο αιτητής στην προσφυγή αρ.682/90κρίθηκε ως "παραμένωνστον ίδιοβαθμό"γιατί είχε βαθμολογία κάτω από το "καλός" και πειθαρχικές ποινές. Για νακριθεί ένας απότο Συμβούλιο Κρίσεων Αξιω25 ματικώνως προακτέοςκατ' εκλογήν θαπρέπει,σύμφωνα μετον Καν.41

(2)των περί Αξιωματικών του Στρατούτης Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία,Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις) Κανονισμών του 1990 (ΚΔΠ 90/90),στις εκ­ θέσεις ικανότητας πουέχειστονκατεχόμενοβαθμό,η βαθ30 μολογία του στα ουσιαστικά προσόντα να είναι τουλάχιστο "πολύ καλός". Μετά τις αξιολογήσεις του Συμβουλίου Κρίσεων Αξιωματικών οι αιτητέςενεγράφηκαν στον πίνακα των κριθέντων κατ' αρχαιότητα λοχα­ γών, με εξαίρεση τον αιτητή στην προσφυγή αρ.682/90 35 που ενεγράφηκε στον πίνακατων κριθέντων ωςπαραμε­ νόντων στον ίδιο βαθμό,ανάλογαμε το τμήμα τουστρα­ τούστο οποίο ήταν τοποθετημένοι. Οιπίνακες υποβλήθη­ καν στον Υπουργό Αμυνας σύμφωνα μετον Καν.42

(1)οι 355 Αρτεμίδης,Δ. Ζαβρόςχ.α.ν.Δημοκρατίας

(1994)οποίοι και κυρώθηκαν απόαυτόν στις 13.6.90.Μετάτην κοινοποίηση στουςαιτητέςτηςαξιολογήσεως του Συμβου­ λίου Κρίσεων αυτοίυπέβαλαν ιεραρχικές προσφυγές στο Συμβούλιο Επανακρίσεων Αξιωματικών. Το Συμβούλιο Επανακρίσεων Αξιωματικών εξέτασε τα παράπονα των 5 αιτητώνκαιτααπέρριψε, αφούκατέληξε στο συμπέρασμα πως η διαβάθμιση τους εδικαιολογείτο από τα στοιχεία πουτουςαφορούσαν. Μερικοί από τουςαιτητές,μολονότι κρίθηκανωςπρο­ ακτέοι κατ'αρχαιότητα,προάχθηκανστο βαθμότου τάγ- 10 ματάρχη από 1.9.90αλλά κατατάγηκανστη σειρά προτε­ ραιότητας στην Επετηρίδα μετά από ομοιοβάθμους συναδέλφους τους,οιοποίοι προάχθηκαν γιατί είχανκρι­ θεί ως προακτέοι κατ' εκλογήν. Αυτό έγινε δυνάμει των προνοιών του Καν.46

(1). Τέλος ορισμένοι απότους αιτη- 15 τέςκρίθηκανμεν ωςπροακτέοικατ'αρχαιότητα,αλλάδεν προάχθηκαν στον επόμενο βαθμό του ταγματάρχη γιατί δεν υπήρχαν αρκετές κενές θέσεις στο τμήμα που υπηρε­ τούσαν. ΝΟΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ: 20 Στην αρχή ο δικηγόρος της Δημοκρατίας εισηγήθηκε, ωςπροδικαστικήένσταση,πωςοι αποφάσειςτουΣυμβου­ λίου Κρίσεων καιτουΣυμβουλίου Επανακρίσεων, δενσυ­ νιστούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις αλλά ενδιάμεσες στη σύνθετη διοικητική ενέργεια, που ολοκληρώνεται με 25 την τελικήπράξητωνπροαγωγών. Επομένως συγχωνεύο­ νται στην τελική πράξηηοποίαείναικαιημόνηπουμπο­ ρεί ναπροσβληθεί. Μερικές απότις προσφυγές θαέπρεπε κατά συνέπεια να απορριφθούν γιατί σε αυτές δεν προ­ σβάλλεται ητελική πράξη τηςπροαγωγήςαλλάοι ενδιάμε- 30 σες των Συμβουλίων Κρίσεων και Επανακρίσεων. Στο στάδιο όμως των διευκρινίσεων η εισήγησηαυτήεγκατα­ λείφθηκε και υιοθετήθηκε η θέσηπως οι αποφάσεις και τωνδύοΣυμβουλίων είναιαυτοτελείς εκτελεστέςδιοικητι­ κέςπράξεις. 35 Έχουμε την άποψηπως ορθάεγκαταλείφθηκε η προδι356 3ΑΛΛ. Ζαβρός χ.α.ν.Δημοκρατίας Αρτεμίόης, Δ. καστικήένσταση. Οι αποφάσεις τουΣυμβουλίου Κρίσεων και τουΣυμβουλίου Επανακρίσεωνείναιξεχωριστέςδιοι­ κητικές πράξεις που προσβάλλονται αυτοτελώς, γιατί η κατάταξη ως προακτέος κατ' εκλογήν, κατ'αρχαιότητα, 5 καιπαραμένωνστον ίδιο βαθμό,παράγειγια τους κρινό­ μενους έννομα αποτελέσματα ηισχύς των οποίωνσυνεχί­ ζεται σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία τους και επηρεάζει τηνανέλιξητουςστηνιεραρχία. Ο δικηγόρος της Δημοκρατίας ήγειρε επίσης θέμα εν10 νόμου συμφέροντος μερικών από τους αιτητέςκαιεισηγή­ θηκεπωςαξιωματικόςοοποίοςκατάτις σχετικές κρίσεις έτυχε χαμηλότερης διαβάθμισης από άλλους ομοιόβαθμουςσυναδέλφους τουδενμπορεί ναπροσβάλει τιςπροα­ γωγές τους. Ηθέση αυτήυποστηρίζεται από δύοπρωτόδι15 κες αποφάσεις συνάδελφου, όπου το Δικαστήριο αποφά­ σισε πως το έννομο συμφέρον περιορίζεται σε πρόσωπα με ισόβαθμηκρίση(ΑνδρέαςΧαρίδηςχ.α. ν. Δημοκρατίας 804/85 κ.α., 31.1.89και ΣπύροςΠάττας χ.α. ν. Δημοκρα­ τίας 527/87 κ.α., 11.8.89). Το ίδιο θέμα απασχόλησε και 20 πιο πρόσφατασυνάδελφους στην πρωτόδικηδικαιοδοσία τους,πουενστερνίστηκαν τηνπιοπάνω άποψη (Παναγιώ­ της Βιολεττής ν.Δημοκρατίας 854/91 18.5.93καιΑνδρέα Χριστοδούλου ν.Δημοκρατίας379/92, 8.11.93). Υιοθετού­ με την ίδιαθέση. Κατάσυνέπεια, αξιωματικοί πουκρίθη25 καν προακτέοι κατ'αρχαιότηταδεν μπορούν ναπροσβά­ λουν την προαγωγήσυναδέλφων τους που κρίθηκανκατ' εκλογήν. Είναι περιττό βεβαίως να πούμε ότι το ίδιο ισχύεικαιγι' αυτούςπουκρίθηκανως παραμένοντεςστον ίδιο βαθμό. 30 Μιαακόμηεισήγηση,πουαφοράστηνέλλειψηεννόμου συμφέροντος του δικηγόρου της Δημοκρατίας, είναι πως ορισμένοι από τους αιτητές, ως αξιωματικοί όπλων, δεν μπορούν ναπροσβάλουν την προαγωγήαξιωματικών σω­ μάτων. Η πρόταση αυτή βασίζεται στον Καν.45

(2), σύμ35 φωνα μετον οποίο οι υπάρχουσες κενέςθέσειςαξιωματι­ κών κατανέμονται με βάση τις ανάγκες της υπηρεσίας κατάκλάδο.Σύμφωνα δεμετηνεπιφύλαξητουεδαφίου 2, οι κενές θέσεις αξιωματικών που δίδονται στο στρατό 357 Αρτεμίόης,Δ. Ζαβρόςχ.α.ν.Δημοκρατίας

(1994)ξηράς διαχωρίζονται σε θέσεις αξιωματικών όπλων και θέσεις αξιωματικώνσωμάτων. Οδιαχωρισμός των κενών θέσεων, κατά τον ισχυρισμό τουδικηγόρουτηςΔημοκρα­ τίας, επηρεάζει και το έννομο συμφέρον, με αποτέλεσμα αξιωματικοί όπλου να μην δικαιούνται να προσβάλουν 5 τηνπροαγωγή αξιωματικώνσώματοςκαιαντίστροφα. Έχουμετηγνώμηπωςκαιηεισήγηση αυτήείναιορθή. Οδιαχωρισμόςσε αξιωματικούςόπλωνκαιαξιωματικούς σωμάτων είναι εμφανήςστους σχετικούς κανονισμούςκαι εκτός από τον Καν.45

(2), αναφορά μπορεί να γίνει και 10 στον Καν.11

(2)πουπροβλέπει πως αμέσως μετάτηνκα­ τανομή τους κατά κλάδο αυτοί χωρίζονται ανάλογα με την εκπαίδευση τους,τις ειδικές γνώσεις, ταπροσόντα ή την πείρα που διαθέτουν. Σύμφωναδε με τον Καν.15

(3)καταρτίζονται ξεχωριστές Επετηρίδες καιβάσει του Καν. 15 42

(1)(δεύτερη επιφύλαξη) ξεχωριστοί πίνακεςπροακτέων.Ο Καν.12 προνοεί ειδικάγιατηνεναλλαξιμότητααπό όπλο σε όπλο, από σώμα σε σώμα ή από όπλο σε σώμα κ.λπ. Ίσωςηπιοουσιαστικήεισήγηση,πουγίνεταιστις προ- 20 σφυγές, είναι πως οι καθ'ων η αίτηση ενήργησαν κάτω απόκαθεστώςνομικής πλάνηςαναφορικά μετην εφαρμο­ γή του Καν.30

(5)της ΚΔΠ90/90, γιατί θεώρησαν τηβαθ­ μολογία 8ωςαντιστοιχούσα μεαξιολόγησηκατώτερη από το "πολύκαλός",ενώσύμφωνα μετους Κανονισμούς που 25 ίσχυανκατάτονχρόνοπουαφορούσεη κρίση,δηλαδή την ΚΔΠ 118/81, η βαθμολογία 8 θακατέτασσε τους αιτητές στηναξιολόγηση "λίανκαλός". Οι δικηγόροι τουςισχυρίζονταιπωςδόθηκε παράνομα αναδρομικήισχύς στιςπρόνοιες τουΚαν.30

(5),καιεπηρέ- 30 ασε συμφέροντα που αποκτήθηκανπριν τις 183.90,ημε­ ρομηνία κατά την οποία τέθηκε σε εφαρμογή η επίδικη ΚΔΠ90/90. Οι καθ"ωνηαίτηση,συνεχίζει ηεισήγηση των δικηγόρων των αιτητών,μετο ναμετατρέψουν την υπάρ­ χουσα αξιολόγηση του 8, που αντιστοιχούσε στο "λίαν 35 καλός" με το "καλός" έδωσαν αναδρομική ισχύ στον Καν.30

(5). Καιαυτόκατ'αντίθεσημετοΝόμοκαιτο Σύν358 3ΑΛΛ. Ζαβρόςκ,α.ν. Δημοκρατίας Αρτεμίδης,Δ. τάγμα,πουπροβλέπει πωςοι νόμοι ισχύουν απότηνημε­ ρομηνία δημοσιεύσεως τους στην επίσημη εφημερίδα. Ισχυρίζονται δηλαδή πως, οι αιτητές που βαθμολογήθη­ καν με 8, που διαβαθμιζότανως "λίαν καλός", είχαν κε5 κτημένο και αναγνωρισμένο δικαίωμαπου δεν μπορούσε να ανατραπείμετουςεπίδικουςκανονισμούς. Συναφής με τον πιο πάνωισχυρισμό είναι καιηεισήγηση πως ηΚΔΠ 90/90είναι ultra vires του περί ΣτρατούτηςΔημοκρατίας Νόμουτου 1990 επειδήοΝόμος δενπαρέχειοποιαδήποτε 10 εξουσιοδότηση, και όντως δεν θα μπορούσε να δίδει τέ­ τοιαδικαιοδοσία, ναανατραπούνμεμεταγενέστερους Κα­ νονισμούς οιήδη υπάρχουσες κρίσεις. Μελετήσαμε μεπροσοχήτιςπιοπάνω θέσεις των δικη­ γόρων των αιτητών, ενόψει μάλιστα και του γεγονότος 15 πως υπάρχουνδιισταμένες πάνωστο ζήτημαπρωτόδικες αποφάσειςσυναδέλφων μας. Ηδικήμαςγνώμηείναιαντί­ θετη με τις εισηγήσεις που προώθησαν οι δικηγόροι των αιτητών, και τις οποίες συνοψίζουμε πιο πάνω. Έχουμε τηνάποψηπωςτουπόβαθροτηςεισήγησης, ηυπόθεσηδη20 λαδή πωςοιαιτητέςείχανοποιοδήποτεκεκτημένοδικαίω­ μα απότην αξιολόγηση τους, κτίζεται σε νομικήπαρεξή­ γηση. Η άποψη μας είναι πως δεν τίθεται ζήτημα αναδρομικής εφαρμογής των κανονισμών, ή οποιασδήπο­ τεαλλοίωσης κεκτημένων δικαιωμάτων.Οσκοπόςτουνο25 μοθέτημετηνθέσπιση της ΚΔΠ90/90 ήτανηανύψωσητου επιπέδου κρίσης των αξιωματικών, δικαίωμα που είχε, και μάλιστα επιθυμητό, να ασκήσει. Οι αιτητές δεν είχαν αποκτήσει οποιοδήποτε δικαίωμα από την προηγούμενη βαθμολογία τους, σαν διαβαθμισμένη κρίση, που να μην 30 μπορεί να μεταβληθεί δυνάμει μελλοντικών κανονισμών, ώστεναανυψωθείτοεπίπεδοαξίαςτωναξιωματικών. Όπως είπαμε πιοπάνω,το ίδιοζήτημαηγέρθησε διά­ φορες πρωτόδικες αποφάσεις, στις οποίες εκφράστηκαν διισταμένες απόψεις. Οδικαστής Χρυσοστομήςστην Χα35 ραλάμποςΧαραλαμπίδηςν. Δημοκρατίας 895/90, 26.5.92 και Ανδρέας Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας 896/9026.5.92 εξέ­ φρασετηνάποψη πουυιοθετούμε καιεμείς σήμερα. Οιδι­ καστές ΧΤσαγγάρης και Αρτεμης πήραν την ίδια θέση 359 Αρτεμίύης,Δ. Ζαβρόςκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1994)στις υποθέσεις Χρύσανθος Τρισελκΰτης ν. Δημοκρατίας 765/90,11.9.92καιΠαναγιώτηςΒιολεττήςν. Δημοκρατίας 854/91, 183.

1. Παραθέτουμε πιο κάτω εκτεταμένο από­ σπασμα απότην απόφασητου δικαστή Χρυσοστομήστην υπόθεσηΧαραλαμπίδης: "Όσον αφορά την πρώτη εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή, εκφράζω τη διαφωνία μου, γιατί κατά τη γνώμη μου ο βαθμός 8 που δόθηκε στον αιτητή,γιατί αυτός κρίθηκε 'πολύ καλός', δεν είναι ορθός. Ησωστή τοποθέτηση, κατάτην άποψη μου, είναι πως ο αιτητής 10 κρίθηκε ότι άξιζετου βαθμού8και,κατάσυνέπεια,τα­ ξινομήθηκε σαν 'πολύ καλός*, με βάση τους Κανονι­ σμούς της ΚΔΠ 118/
2. Ηδιαφορετική ταξινόμηση με βάση την ΚΔΠ 90/90δεν επηρεάζει, κατά την άποψη μου,κατάοποιοδήποτε τρόποτηβαθμολογία του αιτη- 15 τή, η οποία παραμένει πάντοτε στο βαθμό
3. Εκείνο που άλλαξε με την ΚΔΠ 90/90 είναι το επίπεδο της προαγωγής. Και ενώ προηγουμένως ένας αξιωματικός με βαθμό 8 ήταν προακτέος κατ'εκλογή, τώρα με τους νέους Κανονισμούς είναι προακτέος κατ' αρχαιότητα. 20 Μεάλλα λόγια ηκλίμακατηςβαθμολογίας δενεπηρεά­ ζει τηβαθμολογία αυτήκαθ' εαυτή,αλλά ηβαθμολογία καθορίζεται από τους Κανονισμούς σε ποια κλίμακα εμπίπτει, βάσει της οποίας κλίμακας καθορίζονται οι διαβαθμίσεις τωνκρίσεων. Επομένως, κανένακεκτημέ- 25 νο δικαίωμα του αιτητή δεν επηρεάστηκε δυσμενώς. Εξάλλου, κανένα δικαίωμα δεν δημιουργήθηκε ήαπο­ κρυσταλλώθηκε για τον αιτητή, αλλά, απλώς υπήρχε από μέρους του μια απλή προσδοκία ότι θα τύγχανε προαγωγής ότανθακρινόταν,ανδενάλλαζανοι Κανό- 30 νισμοί (βλ,Κυριακοπούλου, Διοικητικό Ελληνικό Δί­ καιο,έκδοση 4η,τόμος Α,σελ.94-95,Stavrou &Another v. Republic

(1987)3 CLR 276, Τουμάζου v. Δημοκρα­ τίας,Υπ.Αρ.342/89, ημερ. 4.12.89, Φλιορίδης & Άλλοι ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 399/90 & 467/90, ημερ. 35 22.4.92). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επρόκειτο περί απλής προσδοκίας, γιατί οι αξιολογήσεις του αιτητή δεν του 360 5 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Ζαβρόςχ.α.ν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης,Δ. δημιουργούσαν δικαίωμα προαγωγής. Ένα τέτοιο δι­ καίωμα τότε μόνο αποκτάται ή αποκρυσταλλώνεται, όταν οαξιωματικόςκριθεί προακτέος,παρόλοπουκαι πάλι δεν δύναται να προαχθεί αν δεν υπάρχει κενή θέσηστο βαθμόπου προορίζεται.Τούτο ίσχυε με τους καταργηθέντες Κανονισμούς και τούτο ισχύει με τους ισχύοντες Κανονισμούς (βλ. ΚΔΠ 118/81, Καν. 11

(1),

(2),

(3)καιΚΔΠ90/90, Καν.16

(1),

(2)και27

(1)). Οαιτητής,παράτις αξιολογήσεις τουπαρελθόντος, εδικαιούτοκρίσης καικρίθηκεπροακτέος,μετην κρίση του Ιουλίουτου 1990 (βλ. Καν. 27της ΚΔΠ90/90). Επομένως, όταν το Ανώτατο Συμβούλιο Κρίσεων προέβη στην κρίση του αυτή, ηκρίση θα έπρεπε, σύμ­ φωνα μετηνομολογία, ναδιενεργηθεί μεβάση το νομικόκαθεστώς που ίσχυεκατάτοχρόνο τηςέκδοσης της, άσχετα αν οι αξιολογήσεις έγιναν στο παρελθόν με βάση τους καταργηθέντες Κανονισμούς, πράγμα το οποίο και έγινε. Επειδή δε η βαθμολογία του αιτητή ήταν8,ορθάθεωρήθηκε "καλός"καιορθάκρίθηκεπροακτέοςκατ' αρχαιότητα. Συνεπώς,ούτεκαιταπερί αναδρομικότηταςεπιχει­ ρήματατου δικηγόρου του αιτητήισχύουν, ούτε καιτα περί αντισυνταγματικότητας,γιατί οι σχετικοί Κανονι­ σμοί με το νααλλάξουν το επίπεδο τηςπροαγωγής,με τη δικαιολογία του δυσμενούς επηρεασμού κεκτημένου δικαιώματος του αιτητή,δεν στοιχειοθετούν επέμβαση τηςνομοθετικής εξουσίας στο έργοτηςδιοίκησης. Είναι επίσης ανεδαφικήη εισήγησηπως οι Καν.30

(5)και41

(2)της ΚΔΠ 90/90 είναι ultra vires στοΝόμο, γιατίοι διατάξειςτωνάρθρων 11και27

(2)(β) του Ν.33/ 90, στις οποίες γίνεται πρόνοιαγια το θέμα τηςπροα­ γωγής αξιωματικών, δίδουν ευρεία εξουσιοδότηση στο Υπουργικό Συμβούλιο να εκδίδει Κανονισμούς για τη ρύθμισητουθέματοςτωνπροαγωγών." Αντίθετη άποψη είχε ο δικαστής Παπαδόπουλος στην 361 Αρτεμίδης, Δ. Ζαβρός κ.α. ν.Δημοκρατίας

(1994)ΓεωργιάδηΑλεξάνδρου ν. Δημοκρατίας 810/90, 12.3.92 καιπιοπρόσφατα οδικαστήςΠικήςστηνΑνδρέαΧριστοδούλου ν. Δημοκρατίας 379/92,8.11.93. Ο αδελφόςδικα­ στής Παπαδόπουλος, παρόλον που εξέφρασε διισταμένη άποψη στην πιο πάνω υπόθεση, μετά από συζήτηση του 5 θέματος με τους συναδέλφους τουπου μετέχουν στηνπα­ ρούσα σύνθεση, τηνέχει μεταβάλει για να συμφωνήσει με τηνομόφωνηαπόφαση τουΔικαστηρίου. Αλλο παράπονο των αιτητών είναι πως λήφθηκαν υπόψηοι πειθαρχικές ποινές που αναγράφονται στο φά- 10 κελότους, με αποτέλεσμα νατύχουν χαμηλότερηςβαθμο­ λόγησης. Έχουν προβληθεί τα πιο κάτω στοιχεία για να προωθήσουν τις επιχειρηματολογίες αυτές: (α) Οι ποινές σε ορισμένες περιπτώσεις είχαν επιβλη­ θεί,ενώοαξιωματικόςυπηρετούσε στον προηγούμενο και 15 όχιστον κατεχόμενοβαθμό,καιεπομένως η αρμόδια αρχή θεωρεί τις ποινές ωςλειτουργούσες στοδιηνεκές κατάπα­ ράβαση του Κανονισμού 41

(6). (β) Κατά την επιβολή των ποινών παραβιάστηκανοι αρχές του διοικητικού δικαίουκαι της φυσικήςδικαιοσύ- 20 νης γιατί οι αιτητές δεν είχαν κληθεί σε απολογία πριν από την επιβολή τους. Ηαρμόδια μάλιστα αρχή αναγνώ­ ρισετο κεφαλαιώδες αυτόλάθοςκαικατάγενικήδιαταγή της που εκδόθηκε μετάτις επίδικες κρίσεις έδωσε οδηγίες όπως οι διωκόμενοι πειθαρχικά καλούνται σε απολογία 25 πριν απότην επιβολήτηςποινής. Από προσεκτική μελέτη των φακέλων δεν τεκμηριώνε­ ταιοπρώτος ισχυρισμός, ότι δηλαδήη αρμόδια αρχή θεώ­ ρησετις πειθαρχικέςποινές ως λειτουργούσες στο διηνε­ κές. Αναφορικά με την υπόλοιπη εισήγηση, που 30 καλύπτεταιαπότο (β),φρονούμεπωςη επιβολήπειθαρχι­ κήςποινήςαποτελεί αυτοτελήεκτελεστήδιοικητική πράξη και ως τέτοια θα έπρεπε να είχε προσβληθεί μέσα σε 75 ημέρες από την επιβολή της. Δεν μπορεί επομένως στην παρούσα διαδικασία να εξεταστεί οποιοσδιίποτε λόγος 35 ακυρότητας προγενέστερης διοικητικής πράξης.Πάνωσε 362 3 ΑΛΛ. Ζαβρόςκ.α.ν.Δημοκρατίας Αοτεμίδης,Δ. αυτότοθέμαυιοθετούμε τηθέση πουεξέφρασεοδικαστής Αρτεμίδης στην υπόθεση Γεωργιάδης Αλεξάνδρου ν. Κυ­ πριακής Δημοκρατίας, 298/89 30.10.90 όπου ελέχθηπως με την προβλεπόμενη από τους κανονισμούς διαδικασία 5 υποβολής διαδοχικού παραπόνου μέχρι της ανωτάτης αρχής, δεν είναι μόνο εκτελεστή και προσβλητή ητελική απόφαση της ανωτάτης αρχής, δηλαδή του υπουργού, αλλά και οι ενδιάμεσες αποφάσεις του διοικητήταξιαρ­ χίαςκαιεθνικής φρουράς. 10 Αναφορικά δεμετον ισχυρισμό πως,μετάαπότηγενι­ κήδιαταγήτου αρχηγούεθνικής φρουράςσεσχέσημετον τρόπο διαδικασίας της επιβολής πειθαρχικής ποινής θα πρέπει να θεωρηθούν οι προηγούμενες ποινές ωςάκυρες, συμφωνούμε με αυτάπουείπε οδικαστήςΑρτεμίδηςστην 15 υπόθεση ΜάριουΠέτρου ν.Δημοκρατίας, 523/91, 26.3.92 καιυιοθετήθηκαναπότονδικαστήΧρυσοστομή στηνυπό­ θεση ΓεώργιοςΠαπαχαραλάμπους ν. Δημοκρατίας251/91, 29.5.92: 20 25 30 35 "Ο δικηγόρος του αιτητήυποστηρίζει πως η διοίκηση υποχρεούται στη διαγραφή των πειθαρχικών ποινών πουεπιβλήθηκανσεαυτόνεφόσον,καισύμφωνα μετον ισχυρισμό του,δεν τηρήθηκεηνόμιμη διαδικασία.Και τούτο για να αποκατασταθείηνομιμότητα. Εισηγείται επίσης πως το αίτημα του νομιμοποιείται γιατί γεννήθηκε μετά την έκδοση της Διαρκούς Διαταγής, οπόταν διευκρινίστηκαν, και ο ίδιος διέγνωσε, τα δικαιώματα του. Ο δικηγόρος της Δημοκρατίας εισηγείται πως η προσφυγή είναι αβάσιμηγιατί η επίδικη Διαρκής Διαταγή δεν εδημιούργησε δίκαιον. Σ' αυτή περιέχονται απλώς οδηγίες αναφορικά με τη διαδικασία που θα πρέπειναακολουθείται στην επιβολήπειθαρχικώνποι­ νώνπροςγνώσηκαισυμμόρφωσητωνυπευθύνων. Συμφωνώμετηνεισήγησητουδικηγόρου τηςΔημοκρατίας. Ο νόμος και οι κανονισμοί που διέπουν την επιβολή πειθαρχικών ποινών στα μέλη της Εθνικής 363 Αρτεμίδης,Δ. Ζαβρός κ,α.ν.Δημοκρατίας

(1994)Φρουράς προνοούν για τη διαδικασία προσβολής οποιασδήποτε πειθαρχικήςποινής.(Πειθαρχικοί Κανο­ νισμοί της Εθνικής Φρουράς1964-1977. Συζητώτηδια­ δικασία πουπροβλέπεται σ' αυτούς στην υπόθεση Αλε­ ξάνδρου ν.δημοκρατίαςπροσφυγή298/89,30.10.1990). 5 Και βεβαίως όταν αυτή καταστεί εκτελεστή διοικητική απόφαση προσβάλλεται ενώπιον του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου. ΗΔιαρκής Διαταγή δεν είναι εκτελεστήδιοι­ κητική απόφαση. Σ' αυτή επισημαίνονται απλώς οι εσαεί ισχύουσες νόμιμες διαδικασίες και συνιστάται η 10 εφαρμογήτους." Τελειώνουμε με τοζήτηματης Επετηρίδας.Οι αιτητές εισηγούνται πως ηΕπετηρίδαπρέπει ναθεωρείταιάκυρη, μετά την απόφαση του δικαστή Κούρρη στην υπόθεση ΣπύροςΠάτχας, πουαναφέρεταιπιοπάνω.Στηνεν λόγω 15 απόφαση πράγματι ο δικαστής ακύρωσε την Επετηρίδα, που είχεετοιμαστεί το 1982, γιατί κατάτην κρίση του στη σύνταξη της αγνοήθηκαν οι πρόνοιες των κανονισμών που ήσαν τότε σε ισχύ. Ανέφερε επίσης πως ηΕπετηρίδα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο ελέγχου στην υπόθε- 20 ση που εξεδίκαζε γιατί λειτουργούσε ως πίνακαςαρχαιό­ τηταςκαιαποτελούσε πράξη προπαρασκευαστική στην τε­ λική πράξη της προαγωγής. Γι' αυτό και μπορούσε να προσβληθεί με την προσβολή της τελικής πράξης, των προαγωγών δηλαδή,στην οποία ενσωματώθηκε. Οι αιτη- 25 τές ισχυρίζονται πωςη κήρυξη της Επετηρίδαςωςάκυρης ισχύει τελεσίδικα έναντι πάντων,και επομένως οι επίδι­ κεςπροαγωγές βασίστηκαν σεάκυρη Επετηρίδα. Ηδικήμαςάποψηείναι διαφορετικήαπ'αυτή πουεξέ­ φρασε οσυνάδελφος μας.Έχουμε τηγνώμηπωςηΕπετη- 30 ρίδα δεν είναι απλός κατάλογος αρχαιότητας,και επομέ­ νως ο καταρτισμός της δεν αποτελεί προπαρασκευαστική πράξηστην τελική απόφαση της προαγωγής. Ηέννοια της αρχαιότητας,όπως συνήθως απαντάταιστοδιοικητικόδί­ καιο αναφέρεται στην κατάταξη των δημοσίων λειτουρ- 35 γών,ή άλλων, σύμφωνα μετοχρόνο πρόσληψης τους στην υπηρεσία, ή προαγωγής τους στη θέση που κατέχουν. Η υπό συζήτηση Επετηρίδα καταρτίζεται δυνάμει των προ364 3 ΑΛΛ. Ζαβρόςκ,α.ν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης, Δ. νοιών τωνκανονισμών 15και46

(1).Κριτήριο γιατηντο­ ποθέτηση στην Επετηρίδα δεν αποτελεί μόνο η αρχαιότη­ τα αξιωματικού, με την έννοια που εξηγήσαμε πιοπάνω, αλλάκαιη αξίατου γιατί ότανδιαβαθμιστεί ωςπροακτέ5 ος κατ' εκλογήν αποκτά προτεραιότητα στην κατάταξη στην Επετηρίδα έναντι συναδέλφων του που κρίθηκαν κατ' αρχαιότητα ή ως παραμένοντες στον ίδιο βαθμό. Είναι ηΕπετηρίδαδηλαδή κατάλογος τηςπροτεραιότητας των αξιωματικών για προαγωγή, που καταρτίζεται και 10 σύμφωνα και με το στοιχείο της αξίας.ΗΕπετηρίδαεπη­ ρεάζει άμεσατασυμφέροντα των αξιωματικών καιπαρά­ γει έννομα αποτελέσματα, γιατί η σειρά κατάταξης τους προκαθορίζει και τη μελλοντική τους ανέλιξη. Σε περί­ πτωσηπουηκατάταξη ενόςαξιωματικούστην Επετηρίδα 15 είναι εσφαλμένη, αυτός δικαιούται να την προσβάλει. Η Επετηρίδα είναι εκτελεστή διοικητική πράξη που προ­ σβάλλεται ευθέως από τα άτομα των οποίων επηρεάζο­ νταιτασυμφέροντα καιδεναποτελεί μέρος σύνθετης διοι­ κητικής ενέργειας που καταλήγει στις προαγωγές. Πάνω 20 σε αυτότοζήτημαυιοθετούμε την άποψηπου εξέφρασε ο δικαστής Δημητριάδης στην υπόθεση Ανδρέας Καρεκλάς χ.α. ν.Δημοκρατίας885/85,923/85,26.6.91. Οι υπόλοιποι και επί μέρους ισχυρισμοί για έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας, κρίνονται ως παντελώς 25 αβάσιμοικαιαπορρίπτονται. Για τους λόγους που συζητούμε πιο πάνωοι προσφυ­ γές απορρίπτονται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για τα έξοδα. Προσφυγές απορρίπτονταιχωρίςέξοδα. 365